Όπως ξέρετε σπανίως γράφω για θέματα πολιτικού περιεχομένου αλλά αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω αυτήν την κρίσιμη ώρα λίγα πράγματα για την δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, όπως τουλάχιστο τα αντιλαμβάνομαι εγώ, μήπως και μπορέσω να βοηθήσω όσους με διαβάζουν να καταλάβουν τι συμβαίνει: μήπως γλυτώσουμε την καταστροφή.

Η Ελληνική πολιτική σκηνή κυριαρχείται από πολιτικούς που αρέσκονται στα ψέματα και ψηφοφόρους που τους αρέσει να τα καταπίνουν αμάσητα, ενώ το δόγμα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας είναι αναμφισβήτητα ο άκρατος κρατισμός.

Η κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε το 2004 εν μέσω σκανδάλων των προηγούμενων την διακυβέρνηση με το σύνθημα της επανίδρυσης του κράτους. Με τους διορισμούς, την κακοδιαχείριση και τα τρικ Αλογοσκούφη που θεωρούσε την Ελληνική οικονομία θωρακισμένη (πχ. αυθαίρετη αύξηση του ΑΕΠ με μία υπογραφή λόγω μαύρης οικονομίας, πορνείας, κτλ., για να μπορέσουν να δανειστούν επιπλέον του ορίου) πολύ γρήγορα έχασε την μπάλα και ανέβασε το χρέος και το έλλειμμα σε δυσθεώρητα ύψη. Αν θυμάμαι καλά, στον προϋπολογισμό εισπράτταμε χοντρικά 50 δις και ξοδεύαμε πάνω από 70. Ο Καραμανλής κατάλαβε που πάει το πράγμα και το 2009 έριξε λευκή πετσέτα και πέρασε την καυτή πατάτα στους επόμενους, την κυβέρνηση Παπανδρέου που εκλέχτηκε παραπλανώντας τον κόσμο με το περίφημο “Λεφτά Υπάρχουν”. Φυσικά λεφτά δεν υπήρχαν έτσι οδηγηθήκαμε το 2010 στο ΔΝΤ και στο μνημόνιο #1.

Το Μνημόνιο #1 αντιμετωπίστηκε από όλους σαν ένα κακόγουστο αστείο, ασχέτως εάν στο μεγαλύτερο μέρος του δεν εφαρμόστηκε. Η προτροπή από την Τρόικα για 1/3 φόροι, 2/3 επιλεκτικές περικοπές εύκολα αντιστράφηκε σοσια-ληστρικά σε 2/3 φόροι, 1/3 οριζόντιες περικοπές, από ένα σύστημα του οποίου πρωταρχικός στόχος ήταν να αυτοπροστατεύσει τα συμφέροντα του, την πελατεία του, το μεγάλο κράτος. Αυτό σε συνδυασμό με τις εξαιρετικά αισιόδοξους στόχους (ξεκάθαρο λάθος της Τρόικας) και την μεγάλη εξάρτηση της Ελληνικής οικονομίας από το κράτος επέφερε τους +1εκ ανέργους, τα λουκέτα, τις αυτοκτονίες.

Αυτό με παρότρυνε το 2011 να γράψω την την άποψη μου εδώ (Το Τέλος του Κόσμου όπως τον Γνωρίζουμε) όπου ασκούσα κριτική και εξηγούσα ότι “η Ελλάδα χρειάζεται μία φιλελεύθερη στρατηγική για να βγει από το τέλμα, και όχι ευχολόγια τύπου Ζάπειου ΙΙ. Η φορολογία και οι ασφαλιστικές εισφορές πρέπει να μειωθούν, αλλά το πιο σημαντικό είναι να γίνει αυτό που σχεδόν όλοι οι πολιτικοί φοβούνται να πουν και τρέμουν να κάνουν: να μειωθεί σημαντικά το μέγεθος και η επιρροή του Δημοσίου.”

Φυσικά οι ευχές μου δεν εισακούστηκαν και ένα χρόνο μετά η χώρα ήταν πάλι σε κρίση. Το 2012 πριν τις εκλογές που ανέδειξαν την συγκυβέρνηση Σαμαρά έγραψα την άποψή μου εδώ (Το Τέλος του Κόσμου όπως τον Γνωρίζουμε #2), όπου καυτηρίαζα την παροχολογία των αντιμνημονιακών κομμάτων (και μη) που είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, καθώς όπως φαίνεται Λεφτά Υπήρχαν Ακόμη είτε: 

  1. σε απίθανα μέρη (πετρέλαια, ορυκτά, αέρια, μετοχές Ανατολής, κτλ.).
  2. στο μεγάλο Κεφάλαιο, στην Ελβετία, στα ταμεία του ΟΠΑΠ, σε άγνωστα ισοδύναμα μέτρα.
  3. σε εκβιασμούς των Ευρωπαίων εταίρων μας περί αμοιβαίας καταστροφής
  4. στα εκτυπωτήρια μελλοντικών Δραχμών του Ελληνικού Κράτους.

Το Μνημόνιο #2 ήρθε και πραγματοποίησε την μεγαλύτερη ελεγχόμενη αναδιάρθρωση χρέους στην παγκόσμια οικονομική ιστορία χωρίς φαινομενικά να ανοίξει μύτη και εξυπηρέτησε κάποιους ειδικούς στόχους κλειδιά:

  • κατέβασε το επίπεδο χρέους από αστρονομικά ύψη σε οριακά εξυπηρετήσιμα (ή όχι;)
  • μετέτρεψε το χρέος από ιδιωτικό σε κατεξοχήν κρατικό/επίσημο, κάτω από Αγγλικό δίκαιο
  •  αποστείρωσε τον Ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα από τα Ελληνικά τοξικά ομόλογα
  • κέρδισε περισσότερο χρόνο για την Ευρωζώνη

Για την προοπτική ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία στις εκλογές του 2012 είχα γράψει:

Β) Επιλέγουμε αντιευρωπαϊκά κόμματα, αποκηρύσσουμε το Μνημόνιο, δείχνουμε στην Ευρώπη το μεσαίο δάκτυλο και προσευχόμαστε. Γιατί το τί θα γίνει από εκεί και έπειτα, κανείς μα κανείς δεν ξέρει και δεν μπορεί να εγγυηθεί (και όποιος το κάνει ψεύδεται). 

  • Β1) Οι πιο γενναίοι πιστεύουν ότι ο εκβιασμός θα πιάσει. Υπό τον φόβο ενός ντόμινο καταρρεύσεων στις άλλες υπερχρεωμένες οικονομίες οι Ευρωπαίοι θα υποχωρήσουν και θα μας απαλλάξουν από τον ζυγό του Μνημονίου. Θα τους χορέψουμε στο ταψί κοινώς γιατί εμείς είμαστε μάγκες. Δεν πληρώνω-δεν πληρώνω. Μπορεί και να πιάσει, ποιος ξέρει;. Βέβαια το πιο πιθανό είναι ότι οι δανειστές μας δεν θα μασήσουν και αργά ή γρήγορα θα φροντίσουν ώστε…
  • Β2) Η κάνουλα του δανεισμού να κλείσει. Η λιγοστή ρευστότητα θα στερέψει και ακριβώς επειδή ο εφιάλτης αδυναμίας πληρωμών μισθών/συντάξεων θα γίνει πραγματικότητα η Ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει άλλη επιλογή από την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, τη δέσμευση καταθέσεων, κτλ. Τα σενάρια τύπου Αργεντινής θα ξετυλιχτούν μπροστά στα μάτια μας, μόνο που εμείς δεν θα είμαστε απλοί θεατές, αλλά πρωταγωνιστές. Έτσι απλά.

Κάπου εκεί τελειώνει και το Ευρωπαϊκό όνειρο για την Ελλάδα. Και πολύ κράτησε κάποιοι θα πουν. Ίσως να έχουν δίκιο, γιατί εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε! Δραχμή και πάλι δραχμή θα αναφωνήσουν πολλοί με ανακούφιση. Και πληθωρισμός βέβαια. Και μαύρο χρήμα. Και πολιτικό χρήμα. Και συνδικάτα. Και διαπλοκή. Και φοροδιαφυγή. Και κλειστά επαγγέλματα. Και ρουσφέτια. Και φακελάκια. Και αναξιοκρατία. Και γραφειοκρατία. Και γρηγορόσημα. Και αγγελιόσημα. Και ευγενή ταμεία. Και τσολιαδάκια στην Ακρόπολη. Και συρτάκι για τους Γερμανούς που θα κάνουν επιτέλους φτηνές διακοπές στην Ελλάδα. Και γλύψιμο στους Εφοπλιστές που θα παρακαλάμε να φέρουν κανένα δολάριο συνάλλαγμα στην χώρα. Και εθνικιστικές κορώνες από τους πολιτικούς/τσιφλικάδες με τα 50 ακίνητα και τα εκατομμύρια ευρώ καταθέσεων. Και, και και…

Ασχέτως σεναρίου, αυτό που δεν εξηγούν επαρκώς οι πολιτικοί μας και που δείχνει να μην θέλει να καταλάβει η Ελληνική κοινωνία είναι η βεβαιότητα ότι θα γίνουμε φτωχότεροι. H φορολογία θα αυξηθεί εφόσον θα καταργηθούν οι φοροαπαλλαγές. Οι φόροι στα ακίνητα θα παραμείνουν, απλά θα αλλάξουν όνομα. Οι συντάξεις θα μειωθούν και άλλο γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει σάλιο. Οι μισθοί θα μειωθούν λίγο ακόμα μέχρι να αποκατασταθεί η περιβόητη ανταγωνιστικότητα και να μπορέσουμε να εξάγουμε σε ικανοποιητικό επίπεδο. Δημόσιοι υπάλληλοι θα απολυθούν. Οι κοινωνικές μεταβιβάσεις θα μειωθούν. Και το αρνητικό σπιράλ θα συνεχιστεί 1-2 χρόνια ακόμα μέχρι να αναστραφεί η πορεία των πραγμάτων.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, μαγικές λύσεις δυστυχώς δεν υπάρχουν. Στο κακό σενάριο Α τα πράγματα είναι περισσότερο ομαλά και ελεγχόμενα. Στο καταστροφικό σενάριο Β απρόβλεπτα ίσως και επικίνδυνα. Τρίτος δρόμος δεν νομίζω να υπάρχει.

Fast forward 2 χρόνια μετά το καλοκαίρι του 2014 όπου με νωπή πλέον και την εμπειρία της Κύπρου (bail-in / capital controls) και το κακό που της προκάλεσε για άλλη μία φορά η “μαμά Ελλάδα” με τα τοξικά της ομόλογα, πάμε σε Ευρωεκλογές όπου ο Σύριζα επικρατεί με 26,60% λόγω της αγανάκτησης μεγάλου μέρους της κοινωνίας από την λιτότητα.

Παρόλο που η κατάσταση της οικονομίας είχε ήδη αρχίσει να βελτιώνεται σημαντικά και το μεγαλύτερο μέρος της διόρθωσης και των μέτρων είχε πραγματοποιηθεί, η συγκυβέρνηση Σαμαρά πανικοβάλλεται λόγω διαφαινόμενης αποτυχίας εκλογής προέδρου και κάνει μία εντυπωσιακή λαϊκίστικη στροφή με τον ανασχηματισμό και την τοποθέτηση απολύτως ακατάλληλων ανθρώπων σε καίριες θέσεις. Το σωστό που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις προτού φτάσουμε καν στο email Χαρδούβελη και να χάσει τις επόμενες εκλογές. Αντίθετα, αφήνει τα πράγματα στον αυτόματα πιλότο με σκοπό να παγιδεύσει τον επόμενο ή να εκβιάσει καλύτερη μεταχείριση από την τρόικα ελέω επέλασης του αντιμνημονιακού Τσίπρα.

Για άλλη μια φορά η τρόικα δεν μασάει και αφήνει τον Σαμαρά εκτεθειμένο θέλοντας να διαπραγματευτεί με τον προβλεπόμενο νικητή των εκλογών, τον ΣΥΡΙΖΑ, που εκλέγεται πανηγυρικά με 36.34% υποσχόμενος κάποια πράγματα που ακούγονται ενδιαφέροντα στους δανειστές (κυνήγι φοροφυγάδων και πλουσίων, κατάργηση ολιγοπωλίων, μεταρρυθμίσεις) υποσχόμενος όμως και μία σειρά από απίστευτα πράγματα, τα οποία ακούγονται υπέροχα στα αυτιά του αγανακτισμένου κόσμου, αλλά φυσικά είναι αδύνατο να πραγματοποιηθούν δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας: κατάργηση ΕΝΦΙΑ, σκίσιμο μνημονίου, κατώτατος μισθός, αφορολόγητο, κτλ.

Η φαινομενικά αριστοτεχνική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ προς το κέντρο με την υπόσχεση για διατήρηση της χώρας στο Ευρώ πείθει ένα μεγάλο μέρος ψηφοφόρων ταλαιπωρημένων από 5 χρόνια λιτότητας που παρότι καταλαβαίνει το άτοπο των υποσχέσεων, παρόλα αυτά ψηφίζει με την λογική του “πόσο χειρότερος μπορεί να είναι αυτός από τους άλλους”.

Είμαι σίγουρος ότι η επιλογή ενός κατεξοχήν κρατιστή και συνυπεύθυνου για την κατάντια της χώρας ως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα καταγραφεί στα μελλοντικά βιβλία ιστορίας σαν μία από τις μεγαλύτερες ειρωνείες της τύχης της σύγχρονής Ελλάδας. Καταστράφηκε η Ελλάδα για να βγει πρόεδρος ο Πάκης.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ αποδεικνύεται εκ’ του αποτελέσματος η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης συγκεντρώνοντας ένα συνονθύλευμα φαινομενικά αντικρουόμενων απόψεων και εκπροσώπων της παλαβής αριστεράς, του πρώην ΠΑΣΟΚ και Εθνικιστών. Το στοιχείο που τους ενώνει: ο Κρατισμός.

Στους 5 μήνες διακυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαθιστά σε καίριες θέσεις απροκάλυπτα τον κομματικό του μηχανισμό και επιδίδεται σε τακτικές προπαγάνδας με καίριο μέλημα των έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και την πραγματοποίηση κινήσεων εντυπωσιασμού (ΕΡΤ, καθαρίστριες) αδιαφορώντας πλήρως για την κρίσιμη κατάσταση της οικονομίας, την συνέχεια του κράτους και τον ιδιωτικό τομέα. Η έλλειψη εμπειρίας διοίκησης είναι προφανής καθώς το κράτος δυσλειτουργεί και η συλλογή εσόδων καθυστερεί. Μόνη τους έγνοια η αντιστροφή ακόμα και των ευρύτερα αποδεκτών μεταρρυθμίσεων όπως οι αλλαγές στην παιδεία. Σοβαρά θέματα όπως το μεταναστευτικό βγαίνουν εκτός ελέγχου.

Οι τακτικές εκφοβισμού προς την αντιπολίτευση και κάθε αντιφρονούντα και η διαστρέβλωση της πραγματικότητας ξεπερνούν κάθε προηγούμενο και παραπέμπουν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, με δημιουργία επιτροπών που θυμίζουν στρατοδικεία. Το θράσος και η έλλειψη σεβασμού της Προέδρου της Βουλής είναι άκρως προσβλητικό για τον θεσμικό ρόλο που της ανατέθηκε και επικίνδυνο για το πολίτευμα. 

Η διαπραγμάτευση αποδεικνύεται κανονική παρωδία ενώ οι δηλώσεις των μελών της κυβέρνησης είναι συνεχείς, αντιφατικές και αντικρουόμενες. Για 3 μήνες η ομάδα Βαρουφάκη δουλεύει τον κόσμο εκατέρωθεν εκνευρίζοντας τους εταίρους με δημιουργική ασάφεια, επιφέροντας πρακτικά μηδενική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις καθώς μέλη της κυβέρνησης παραπληροφορούν και υπνωτίζουν τον κόσμο υποστηρίζοντας επανειλημμένα και ψευδώς ότι μία συμφωνία είναι πολύ κοντά, ενώ το κράτος προκειμένου να πληρώνει τις δόσεις κάνει στάση πληρωμών προς τον ιδιωτικό τομέα, απορροφώντας ταυτόχρονα κάθε ρανίδα ρευστότητας και αναγκάζοντας ταμεία και δημόσιους οργανισμούς να παραδώσουν τα ρευστά τους, με την απίστευτη δικαιολογία που μόνο ένα απολυταρχικό καθεστώς θα μπορούσε να επινοήσει, αυτή των καλύτερων αποδόσεων στην ΤτΕ.

Αφού έχει χαθεί σκόπιμα πολύτιμος χρόνος και η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας έχει αποδυναμωθεί, η ομάδα Τσακαλώτου αναλαμβάνει (φαινομενικά) τις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να ξεκολλήσει η διαδικασία. Το κείμενο της συμφωνίας που αποκαλύπτεται προς το (θεωρητικό) τέλος την διαπραγμάτευσης, καθαρά έμπνευσης της κυβέρνησης αφού η κυβέρνηση προτείνει τα μέτρα και η τρόικα εγκρίνει ή όχι, είναι άκρως υφεσιακό με ένα μπαράζ νέων φόρων στην παραγωγική οικονομία (97% φόροι, 3% περικοπές), στις επιχειρήσεις, και προστατευτικό για την συνήθη πελατεία τους.

Αν θεωρήσουμε ότι η σκληρή διαπραγμάτευση θα οδηγούσε σε κάποιο καλύτερο οικονομικό αποτέλεσμα, αυτό ακυρώθηκε πλήρως από την καταστροφή της εξαιρετικά εύθραυστης πραγματικής οικονομίας τους 5 μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Γίνεται πλέον φανερό ότι η απουσία συμφωνίας δεν οφείλεται μόνο στην ανικανότητα της διαπραγματευτικής ομάδας και την έλλειψη συναίνεσης της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση ακολούθησε αυτή την παρελκυστική τακτική προκειμένου να μην επιτευχθεί απολύτως καμία συμφωνία.

Η ύπαρξη οργανωμένου πλάνου εξόδου της χώρας από το Ευρώ, την αποκοπή από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την εγκαθίδρυση απολυταρχικού καθεστώτος αποτελεί πλέον υπαρκτή πιθανότητα.

Και ενώ μέχρι πρόσφατα θα βάζαμε αυτό το σενάριο στην κατηγορία των θεωριών συνωμοσίας, η εσκεμμένη κατάρρευση των διαπραγματεύσεων από την πλευρά της κυβέρνησης το μοιραίο βράδυ της Παρασκευής 26 Ιουνίου και η ανακοίνωση/απειλή του δημοψηφίσματος την χειρότερη στιγμή μετά από 4 μήνες διαπραγμάτευσης αναδεικνύει τον δόλο του εγχειρήματος. Ένα δημοψήφισμα θα μπορούσε κάλλιστα να έχει γίνει τους προηγούμενους μήνες με την χώρα ακόμα στα πόδια της και όχι στο καναβάτσο.

Το κλείσιμο των τραπεζών και η επιβολή capital-controls, δεν ήταν σε καμία περίπτωση ατύχημα και δεν προκλήθηκε από τους δανειστές. Ήταν απολύτως αναμενόμενη αντίδραση της ΕΚΤ ακόμα και για τον πιο ανίδεο οικονομολόγο, πόσο μάλλον για την κυβέρνηση. Η απώλεια εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα και η κατάργηση των κεφαλαιακών ελέγχων στην καλύτερη περίπτωση παίρνουν χρόνια να αντιστραφούν. Είναι ψέματα να υπονοούν ότι αν ο κόσμος ενδυναμώσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο δημοψήφισμα οι τράπεζες θα ανοίξουν και όλα θα είναι όπως πριν.

Η κυβέρνηση προκάλεσε εν γνώση της ανυπολόγιστη και σχεδόν μη αναστρέψιμη ζημιά στην διεθνή υπόληψη και την ασθμαίνουσα οικονομία της χώρας. Όλα αυτά την στιγμή που κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης εγγυόντουσαν ακριβώς το αντίθετο.

Μοιάζει απίθανο αλλά όλες οι ενδείξεις συνηγορούν ότι το δημοψήφισμα παρωδία είναι το τελευταίο μέρος του καταστροφικό σχεδίου των ανθρώπων που ο Ελληνικό λαός εμπιστεύθηκε την τύχη της χώρας.

Και αυτό γιατί στο σημείο που έχουμε φτάσει πιθανά να μην έχει πλέον σημασία ούτε το “Ναι” ούτε το “Όχι”. Εξηγούμαι:

  • Αν επικρατήσει το “Ναι” και ξαναγίνουν εκλογές ή δημιουργηθεί κυβέρνηση από την παρούσα Βουλή, έχουν διαμορφώσει-με δική τους ευθύνη-μία τόσο κακή και σχεδόν ανεφάρμοστη συμφωνία/μνημόνιο 3 ενώ με την παρελκυστική στρατηγική τους έφεραν την οικονομία σε τέτοια χάλια που όποιος και να αναλάβει την διακυβέρνηση, πριν να βγει ο χρόνος θα είμαστε πάλι σε αδιέξοδο, οπότε υπάρχει πιθανότητα να επιστρέψουν θριαμβευτές. Κλασική περίπτωση στρατηγικής καμένης γης.
    • Υπάρχει ακόμα και η υπο-περίπτωση να μην παραδώσουν την εξουσία προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Άλλωστε η εξουσία είναι και το μόνο που τους ενδιαφέρει.
  • Αν επικρατήσει το “Όχι” ουσιαστικά τους δίνουμε λευκή επιταγή να ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο. Κανένας κυβερνητικός δεν δεσμεύεται τι περιλαμβάνει το όχι πέρα από αοριστίες για συνέχιση της καταστροφικής διαπραγμάτευσης. Και επειδή όπως έχει αποδειχτεί πολλαπλά οι Ευρωπαίοι προετοιμάζονται επιμελώς για το Grexit εδώ και 5 χρόνια και δεν πρόκειται να υποκύψουν σε εκβιασμούς, το αμέσως επόμενο βήμα της “Πρώτης Φοράς Αριστερά” θα είναι η κατάρρευση μίας η περισσότερων συστηματικών τραπεζών ήδη από την ερχόμενη εβδομάδα, το κούρεμα καταθέσεων και στο βάθος αλλαγή νομίσματος, έξοδος από την Ευρωζώνη και πιθανά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
    • Τους θεωρώ απόλυτα ικανούς και για άλλα πιθανά σενάρια όπως το να ακυρώσουν το δημοψήφισμα την τελευταία στιγμή με οποιοδήποτε πρόφαση με σκοπό να συνεχίσουν την αδιέξοδη διαπραγμάτευση και τις καθυστερήσεις μέχρι το επόμενο “ατύχημα” κατάρρευσης συστημικής τράπεζας, όπου τα πράγματα θα έχουν την ίδια πολύ άσχημη κατάληξη.
Από όπου και να το πιάσεις η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας εσωτερικά και εξωτερικά και είναι καταστροφική για την χώρα. Έχουν πει ξεκάθαρα ψέματα στον Ελληνικό λαό και έχουν αυτοαναιρεθεί πολλάκις. Την στιγμή που όλη η υφήλιος εργάζεται στους ρυθμούς της παγκοσμιοποίησης και όλα τα πρώην ανατολικά κράτη έχουν κάνει στροφή προς τον ρεαλισμό και τον καπιταλισμό, σκοπός της ριζοσπαστικής αριστεράς είναι η εκ’ των πραγμάτων απομόνωση της Ελλάδας και η εγκαθίδρυση μίας σοσιαλιστικής ουτοπίας, του τελευταίου Σοβιετικού Μπανανιστάν όπου θα έχουν τον απόλυτο έλεγχο. Όπως είναι γνωστό όμως ο Σοσιαλισμός τελειώνει όταν τελειώσουν τα λεφτά των άλλων.

Η πραγματοποίηση ουσιαστικών αλλαγών που θα κάνουν την Ελλάδα μία κανονική Ευρωπαϊκή χώρα δεν τους ενδιαφέρει καθόλου, αυτούς και όλους τους άλλους κρατιστές που καταστρέψανε την χώρα μετά την μεταπολίτευση. Εν έτει 2015 ακόμα συζητάμε για τα αυτονόητα:

  • Να παίρνουμε όλοι σύνταξη στην ίδια ηλικία
  • Οι συντάξεις να είναι ανάλογες των εισφορών
  • Οι φόροι να είναι χαμηλοί, σταθεροί και να εισπράττονται
  • Οι δημόσιοι υπάλληλοι να αξιολογούνται 
  • Το κράτος να ενθαρρύνει την παραγωγή πλούτου 
  • κτλ.

Το “Ναι” στο δημοψήφισμα δείχνει για την ώρα η μόνη επιλογή που δίνει κάποια ελπίδα για έξοδο από το αδιέξοδο. Από μόνο του δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για να γλυτώσει η χώρα τον κίνδυνο, αλλά δεν βλέπω τι άλλο μπορεί να γίνει αυτήν την στιγμή, εκτός από την αυτόβουλη παραίτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας προκειμένου να προκηρυχτούν εκλογές. Όπως είπε κάποιος έχουμε να επιλέξουμε μεταξύ πολύ επώδυνων λύσεων, να κόψουμε το ένα μας χέρι ή το κεφάλι μας.

Είναι σημαντικό οι δημοκρατικές δυνάμεις τις χώρας να συνεργαστούν και να καταλήξουμε σύντομα σε μία συμφωνία στο λίγο χρόνο που απομένει προτού προκληθεί ανεπανόρθωτη και ολικά μη αντιστρέψιμη ζημία. Είναι κρίμα να χαθούν χρόνια στερήσεων και προσπαθειών και να φύγει η Ελλάδα από τον φυσικό της Ευρωπαϊκό χώρο, μόνη χωρίς κανέναν σύμμαχο πέρα παλαβών αποτυχημένων απολυταρχικών καθεστώτων (Βενεζουέλα) των οποίων οι δηλώσεις δεν κοστίζουν τίποτα.

Αμέσως μετά πρέπει να επικεντρωθούμε:

  1. Στην συναινετική διευθέτηση του χρέος
  2. Στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας
  3. Στην αντιμετώπιση του προβλήματος του ασφαλιστικού.

Καταλαβαίνω (ίσως και όχι) το μεγάλο πλήθος συνανθρώπων μας που υποστηρίζουν το Όχι, ο καθένας για τους δικούς του λόγους και με τα δικά του κίνητρα μετά από 5 χρόνια καταστροφικής λιτότητας. Αδυνατώ όμως να δω πώς η παρούσα κυβέρνηση θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τους, εκτός αν ανήκουν στο πελατειακό τους σύστημα. Για τον άνεργο που δεν έχει στον ήλιο μοίρα η ολική κατάρρευση της χώρας μόνο περισσότερη μιζέρια μπορεί να επιφέρει καθώς και λιγότερες ευκαιρίες εργασίας. 

Ο καθένας οφείλει να ψάξει, να βρει και να απαντήσει στον εαυτό του ειλικρινά τι σημαίνει το Όχι, ποια θα είναι η επόμενη μέρα και ποιες οι συνέπειές για τον ίδιο και την οικογένειά του. Το να αυτοκτονήσουμε ομαδικώς (Π*υτάνα Όλα) επειδή δεν βλέπουμε εναλλακτική δεν είναι λύση. Την λύση εμείς οι ίδιοι θα την δημιουργήσουμε, αλλά πρέπει όλοι να αλλάξουμε.
  
Πρέπει να σταματήσει ο διχασμός και να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Εύχομαι το καλύτερο. 

Δ.Α.

Πυρκαγιά είχαμε σήμερα το μεσημέρι στα ανατολικά των Σκούρτων , ευτυχώς έγκαιρα κατασβέστηκε  και οι ζημιές ήσαν μικρές .  Η πιθανότερη αιτία είναι οι κεραυνοί που έπεσαν χθες το βράδυ και οι σημερινοί ισχυροί βοριάδες την αναζωπύρωσαν.

Απόσυρέ το και θα νικήσεις στον πόλεμο

Ο Νίκος Γιαννόπουλος στέλνει ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, καλώντας τον να αποσύρει το δημοψήφισμα της Κυριακής (5/7) προκειμένου να κερδίσει τον “πόλεμο”.

Αγαπητέ Αλέξη,Μεταξύ μας δεν ταιριάζουν οι τύποι, οπότε τα κ. Πρωθυπουργέ τα αφήνω κατά μέρος. Δεν γνωριζόμαστε προσωπικά αλλά είσαι άνθρωπος της δικής μου γενιάς, άρα νιώθω ότι κατά κάποιο τρόπο σε ξέρω.Γνωρίζω ότι το βλέμμα σου, παρά το γεγονός ότι τους τελευταίους πέντε μήνες ανακατεύτηκες, αναγκαστικά, με πολλή βρωμιά, παραμένει καθαρό. Μπορείς ακόμα να με κοιτάξεις στα μάτια. Ξέρω επίσης ότι όταν λες ότι δεν παντρεύτηκες την καρέκλα σου το εννοείς. Δεν είσαι τζάκι, δεν έγινες Πρωθυπουργός λόγω του επιθέτου σου ούτε επειδή σε βοήθησαν με τα χρήματά τους οι εξ αγχιστείας συγγενείς σου. Αυτά συνέβησαν με άλλους.Προτίμησες να εξακολουθήσεις να μένεις στην Κυψέλη ακόμα και μετά την εκλογή σου. Δεν αγόρασες γραβάτα, ορκίστηκες με πολιτικό όρκο σε μία χώρα που ώρες-ώρες κάνει το Ιράν του Χομεϊνί να μοιάζει δυτική Ευρώπη. Ο τόπος επιλογής των διακοπών σου όλα αυτά τα χρόνια σταθερός. Οχι η Μύκονος ούτε κάποιο γιοτ πολυτελείας. Στη Μουτσούνα της Νάξου πηγαίνεις, εσύ, η Μπέτυ και τα παιδιά σου, χωρίς ανθρώπους ασφαλείας και λοιπούς κολαούζους. Ενίοτε πίνεις και τον καφέ σου στην Απείρανθο, στο χωριό του Μανώλη Γλέζου.Κοντολογίς, είσαι ένας από μας. Ενας καθημερινός άνθρωπος, ένας νέος άνθρωπος, ένα παιδί της διπλανής πόρτας. Η εκλογή σου στην προεδρία του Συνασπισμού πριν μερικά χρόνια με γέμισε χαρά. Η εκλογή σου τον προηγούμενο Ιανουάριο επίσης. Είπα “επιτέλους, όχι μόνο αριστερός Πρωθυπουργός μα και της γενιάς μας άνθρωπος, τι ωραίο δώρο”.Σε νοιάζομαι κατά κάποιον τρόπο σαν να σε ξέρω χρόνια, σαν να έχουμε μοιραστεί κάτι πολύτιμο. Γι’ αυτό δεν μπορώ παρά να σου εξομολογηθώ κάτι που με βασανίζει από τη Δευτέρα το απόγευμα και για το οποίο είμαι πλέον σίγουρος. Αλέξη, με την απόφασή σου για δημοψήφισμα έστησες παγίδα στον εαυτό σου και έδωσες την κατάλληλη ευκαιρία στους “εταίρους” (τρομάρα τους) να σε χτυπήσουν εκεί που πονάς περισσότερο, στην τσέπη. Οχι τη δική σου, των τραπεζών, άρα και των πολιτών.Αντιλαμβάνομαι τη λογική σου. Ηθελες να προκαλέσεις ένα σοκ, να συσπειρώσεις κόσμο, να δώσεις μηνύματα ότι παραμένεις σταθερός και αμετακίνητος στις κόκκινες γραμμές σου και να βάλεις ένα τεστ στις αγορές. Ως προς το τελευταίο, το ρίσκο σου δεν βγήκε, οι αγορές παραμένουν σχεδόν ανεπηρέαστες, την ίδια ώρα που σου έκλεισαν τις τράπεζες. Γράφω “σου έκλεισαν” γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν ήταν δική σου απόφαση, απλώς αναγκάστηκες να την υπογράψεις. Σε εκβίασαν με τον πιο ωμό τρόπο, αυτή είναι η πραγματικότητα.Που είναι η παγίδα; Σε κάθε αποτέλεσμα το βράδυ της Κυριακής, θα σε πάνε εκεί που θέλουν το πρωί της Δευτέρας. Σε περίπτωση ΝΑΙ έχεις πει μόνος του ότι θα υπογράψεις το κείμενο που θα σου δώσουν και ότι εν συνεχεία θα παραιτηθείς γιατί δεν είσαι Πρωθυπουργός παντός καιρού. Και μαγκιά σου. Αλλοι έστησαν Ζάππεια και μετά έγιναν μνημονιακότεροι των μνημονιακών.Στο ΟΧΙ θα έχεις μεν μία νέα λαϊκή εντολή στα χέρια σου αλλά οι τράπεζες θα είναι ακόμα κλειστές. Ξέρεις πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Θα σε χορέψουν στο ταψί, θα σε απειλήσουν με διακοπή της ρευστότητας και με χρεοκοπία για να υπογράψεις και την τελευταία υποσημείωση. Αρα τι κάνεις; Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα;Οχι. Κατά τη γνώμη μου, έχεις ένα ακόμα χαρτί να παίξεις. Παίρνεις πίσω το δημοψήφισμα σήμερα το πρωί και επικοινωνείς με τον Ολάντ που έχει πει ότι θέλει λύσει τώρα. Του λες “πρόεδρε, το πήρα πίσω, ας μη χάνουμε άλλο χρόνο, πάμε στις Βρυξέλλες να συμφωνήσουμε”. Ετσι θα έχεις ακόμα λίγες ημέρες να διαπραγματευτείς και να θέσεις κάποια από αυτά που έχεις στο μυαλό σου. Θα τους αφαιρέσεις το επιχείρημα “πρώτα το δημοψήφισμα και μετά κουβέντα” γιατί μ’ αυτό κερδίζουν χρόνο και σε γονατίζουν κάθε 24ωρο και περισσότερο. Θα τους πεις “τώρα!”Να θυμάσαι κάτι. Στον πόλεμο (γιατί ΠΟΛΕΜΟ έχουμε) δεν κερδίζει πάντα αυτούς που πολεμάει με λύσσα και αυτοθυσία. Κερδίζει πολλές φορές και αυτός που ξέρει να διαχειρίζεται την ήττα σε μία μάχη. Ε, λοιπόν σ’ αυτή τη μάχη θα χάσεις, αλλά θα κερδίσεις χρόνο για να οργανώσεις καλύτερα τις άμυνές σου για τον επόμενο γύρο. Και να είσαι σίγουρος ότι αυτός θα έρθει πολύ γρήγορα. Γιατί Αλέξη δεν σε γουστάρουν και είναι φανερό.Τόλμησέ το λοιπόν. Τσαλάκωσε λίγο το προφίλ σου για να μην μπεις κάτι από την μπότα τους την επόμενη εβδομάδα. Πάρε ο,τι μπορείς τώρα, άνοιξε τις διαολεμένες τράπεζες, περιόρισε τον πανικό και στη συνέχεια, από Σεπτέμβριο, ξανά στον αγώνα. Γιατί είναι αγώνας διαρκείας, μαραθώνιος, όχι σπριντ. Μην προσπαθείς να τα πάρεις όλα τώρα, δεν σε ευνοούν οι συσχετισμοί, τα πυρά θα σε τσακίσουν. Κέρδισε χρόνο για σένα, για τον κόσμο που σε πίστεψε και για τη χώρα. Να πάρουμε όλοι μαζί μια ανάσα. Το δικαιούμαστε.Αλέξη, μην σπαταλήσεις έτσι άδοξα το πολιτικό σου κεφάλαιο που για μένα είναι πολύτιμο για τους ανθρώπους που μοχθούν σ’ αυτόν τον τόπο. Μη το σπαταλήσεις γιατί ήδη έχεις κάνει πράγματα σημαντικά. Τις 100 δόσεις, τη βοήθεια για την ανθρωπιστική κρίση (αν και σημαντικά μειωμένη), το νόμο για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών, το νέο αθλητικό νόμο για τον οποίο ο Υπουργός σου μάτωσε μαχόμενος μ’ ένα σάπιο κατεστημένο. Μην τα πετάξεις όλα αυτά στα σκουπίδια, είναι μία προίκα για το μέλλον. Μην τα διαγράψεις για μία εμμονή. Αυτό είναι πλέον το δημοψήφισμα. Εμμονή, ίσως εγωισμός αλλά όχι η λύση που θέλεις. Ακόμα και το ερώτημα μπαγιάτικο φαντάζει.Δεν σε γουστάρουν, στο είπα και πιο πάνω. Και εσύ δεν τους γουστάρεις. Γι’ αυτό μην τους κάνεις τη χάρη να σε δουν λιωμένο στα πάτωμα, να υπογράφεις κάτι που σίγουρα δεν θέλεις να υπογράψεις. Μην προσθέσεις στην ιστορία της Αριστεράς ακόμη ένα… ηρωικό λάθος. “Αγωνιζόμαστε για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο, για να δημιουργήσουμε νέους χρόνους κι εποχές, στο μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων”. Το είχε πει ο Νίκος Μπελογιάννης και το είχες ποστάρει στις 30 Μαρτίου. Σε παρακαλώ, έχε το πάντα κατά νου.Σ’ ευχαριστώ…ΥΓ. Αλέξη, μην χρησιμοποιείς, στο λέω φιλικά, τον όρο δημοκρατία όταν μιλάς για τους εταίρους και την Ενωση. Δεν σε καταλαβαίνουν, δεν ξέρουν τι σημαίνει, στο διευθυντήριο αυτό αλλιώς παίζεται το παιχνίδι. Μιλάει ο νόμος του ισχυρού και τα λεφτά. Θέλει πονηριά το πράγμα και χειρουργικές κινήσεις.

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό η παρακάτω ανάρτηση με την προσθήκη 
Συν Αθηνά και χείρα κίνει……
Ψαλμός Ο΄.70

 Επι σοί, Κύριε, ήλπισα· μη καταισχυνθείην εις τον αιώνα. Εν τη δικαιοσύνη σου ρύσαι με και εξελού με· κλίνον προς με το ους σου και σώσον με. Γενού μοι εις Θεόν υπερασπιστήν και εις τόπον οχυρόν του σώσαι με· ότι στερέωμα μου και καταφυγή μου ει συ. Ο Θεός μου, ρύσαι με εκ χειρός αμαρτωλού, εκ χειρός παρανομούντος και αδικούντος. Ότι συ ει η υπομονή μου, Κύριε· Κύριε, η ελπίς μου εκ νεότητος μου. Επί σε επεστηρίχθην από γαστρός, εκ κοιλίας μητρός μου συ μου ει σκεπαστής· εν σοι η ύμνησις μου δια παντός. Ωσεί τέρας εγενήθην εν πολλοίς και συ βοηθός μου κραταιός. Πληρωθήτω το στόμα μου αινέσεως, όπως υμνήσω την δόξαν σου, όλην την ημέραν την μεγαλοπρέπειαν σου. Μη απορρίψης με εις καιρόν γήρως· εν των εκλείπειν την ισχύν μου μη εγκαταλίπης με. Ότι είπον οι έχθροι μου εμοί και οι φυλάσσοντες την ψυχήν μου εβουλεύσαντο επί το αυτό. Λέγοντες· ο Θεός εγκατέλιπεν αυτόν· καταδιώξατε και καταλάβετε αυτόν, ότι ούκ έστιν ο ρυόμενος. Ο Θεός μου, μη μακρύνης απ΄εμού· ο Θεός μου, εις την βοήθειαν μου πρόσχες. Αισχυνθήτωσαν και εκλιπέτωσαν οι ενδιαβάλλοντες την ψυχήν μου· περιβαλλέσθωσαν αισχύνην και εντροπήν οι ζητούντες τα κακά μοι. Εγώ δε διαπαντός ελπιώ επι σε και προσθήσω επί πάσαν την αίνεσιν σου. Το στόμα μου αναγγελεί την δικαιοσύνην σου, όλην την ημέραν την σωτηρίαν σου· ότι ούκ έγνων γραμματείας. Εισελεύσομαι εν δυναστεία Κυρίου, Κύριε, μνησθήσομαι της δικαιοσύνης σου μόνου. Ο Θεός μου, ά εδίδαξας με εκ νεότητος μου και μέχρι του νυν απαγγελώ τα θαυμάσια σου. Και έως γήρως και πρεσβείου, ο Θεός μου, μη εγκαταλίπης με· έως αν απαγγείλω τον βραχίονα σου τη γενεά πάση τη ερχομένη. Την δυναστείαν σου και την δικαιοσύνην σου, ο Θεός, έως των υψίστων, ά εποίησας μοι μεγαλεία. Ο Θεός, τίς όμοιος σοι; ΄Οσας έδειξας μοι θλίψεις πολλάς και κακάς· και επιστρέψας παρεκάλεσας με και εκ των αβύσσων της γης πάλιν ανήγαγες με. Και γαρ εγώ εξομολογήσομαι σοι εν λαοίς, Κύριε, εν σκεύεσι ψαλμού την αλήθειαν σου, ο Θεός· ψαλώ σοι εν κιθάρα, ο άγιος του Ισραήλ. Αγαλλιάσονται τα χείλη μου, όταν ψάλω σοι και η ψυχή μου, ήν ελυτρώσω. ΄Ετι δε και η γλώσσα μου όλην την ημέραν μελετήσει την δικαιοσύνην σου, όταν αισχυνθώσι και εντραπώσιν οι ζητούντες τα κακά μοι.

Από το… πουθενά η Τουρκία φαίνεται να επιθυμεί να βοηθήσει την Ελλάδα στην αποπληρωμή του χρέους της.Όπως αναφέρει η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», ο υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας Νιχάτ Ζαϊμπέκι μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του Κόμματος της Δημοκρατίας του πρωθυπουργού Νταβούτογλου, ανέφερε πως αν η Ελλάδα ζητήσει επισήμως την οικονομική βοήθεια της Τουρκίας, τότε η κυβέρνηση θα εξετάσει σοβαρά το αίτημα.«Αν μας έρθει μια επίσημη πρόταση, θα την αξιολογήσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά στους βουλευτές του κόμματος. Από την μεριά του, ο Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε πως θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να βοηθήσει την Ελλάδα.«Οι οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης εξακολουθούν να είναι σημαντικές στην Ελλάδα. Πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τι συμβαίνει στη φιλική και γειτονική Ελλάδα. Δεν θα υπάρχει κανένα δικό μας όφελος αν εξασθενίσει η Ελλάδα. Θέλουμε να υπάρξει ειρήνη στο Αιγαίο. Η Τουρκία θα εξετάσει ευνοϊκά κάθε είδους πρόταση συνεργασίας, ειδικά σε θέματα όπως είναι το εμπόριο και ο τουρισμός», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Από την μία πλευρά ο Αλέξης και από την άλλη ο Λεουτσάκος!

Θα τα συνηθίσουμε, λέει, τα capital controls. Το είπε ο σύντροφος Λαπαβίτσας. Είναι ο ίδιος που είχε πει ότι το πολύ – πολύ που μπορούμε να πάθουμε με την δραχμή είναι τα δελτία στα τρόφιμα και στα καύσιμα. Λεπτομέρειες! Αλλά τι είναι τα λεφτά; Χαρτιά που τα βρίσκει κανείς ανά πάσα ώρα και στιγμή. Το είπε αυτό ο έτερος πολιτικός αστέρας, ο κ. Λεουτσάκος. Τώρα, ξέρετε γιατί πρέπει να ψηφίσετε “ναι” την Κυριακή! Διότι δεν θέλετε να μάθετε να ζείτε με capital controls, με δελτία σε τρόφιμα και καύσιμα και δεν θέλετε χαρτονομίσματα με την φωτογραφία του συντρόφου Λεουτσάκου. Το χειρότερο άρθρο που έχω ποτέ γράψει ήταν πριν μερικούς μήνες. Όταν θεώρησα σωστό να μην ψηφίσει ο κόσμος ηθοποιούς και δημοσιογράφους και να ψηφίσει διάσημους οικονομολόγους, όπως ο κ. Βαρουφάκης και ο κ. Λαπαβίτσας. Για εκείνο το άρθρο μου θέλω να ζητήσω δημόσια συγνώμη από τον Παύλο Χαϊκάλη. Ήμουν άδικος μαζί του. Διαφωνώ με τις απόψεις του κάθετα και οριζόντια. Αλλά δεν νομίζω να έκανε περισσότερη ζημία από τους “ειδικούς”. Και στο κάτω – κάτω της γραφής έχει προσφέρει σε ανθρώπους κάτι πολύτιμο: Το γέλιο. Οι άλλοι τι έχουν προσφέρει σε έναν ταλαιπωρημένο λαό; Ήταν βασανιστικό να περιμένω τόσο καιρό για να ζητήσω συγνώμη. Αλλά το προτιμούσα έτσι. Να το κάνω όταν το λάθος θα ήταν περισσότερο φανερό από οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Γιατί κύριε Λαπαβίτσα θα πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε με τα capital controls; Εσείς βέβαια μπορείτε να επιστρέψετε στην Μεγάλη Βρετανία. Εμείς γιατί θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε σε συνθήκες πολέμου; Αυτές ήταν οι καλύτερες μέρες που μας υποσχεθήκατε; Αυτή ήταν η ελπίδα για την οποία μας μιλούσατε; Δελτία στα τρόφιμα και στα καύσιμα; Συνταξιούχοι να ξεροσταλιάζουν έξω από τις τράπεζες ζητιανεύοντας λίγη αξιοπρέπεια; Που έχετε βρει εσείς τόσο εύκολα λεφτά κύριε Λεουτσάκο; Όχι τίποτα άλλο, αλλά να μας το πείτε και σε εμάς του ιδιωτικού τομέα που νιώθουμε να πεθαίνουμε σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Δεν ξέρουμε που έχετε κολλήσει ένσημα κύριε βουλευτά, αλλά όσοι έχουν εργαστεί ξέρουν ότι τα λεφτά δεν είναι χαρτιά και δεν βρίσκονται εύκολα. Είναι δυσεύρετα, όπως και η εργασία για 1,5 εκατομμύριο ανέργους που δεν είχαν την τύχη να προσληφθούν στην ΕΡΤ ή στο υπουργείο Οικονομικών με το μπλοκ των καθαριστριών. Δεν θέλουμε τις ψεύτικες ελπίδες τους! Δεν θέλουμε τα χαρτονομίσματα της “ελπίδας” τους. Η Ελλάδα δεν θα δεχτεί ποτέ νόμισμα που θα έχει στην μία πλευρά τον Αλέξη και στην άλλη τον Λεουτσάκο. Δεν θα γίνει η Ελλάδα Βενεζουέλα του Τσάβες. Μας το είπαν προεκλογικά ότι το πρότυπό τους είναι οι χώρες της Νοτίου Αμερικής, αλλά δεν τους πιστέψαμε. Μας είπαν ότι θέλουν να κάνουν ρήξη, αλλά εμείς δεν τους πιστέψαμε. Μας είπαν την αλήθεια, αλλά δεν την ακούσαμε. Δεν φταίνε σίγουρα αυτοί…Τι είναι τα capital controls που θα συνηθίσουμε κύριε Λαπαβίτσα; Καταφέρατε μέσα σε λίγες ώρες να κάνετε τόση ζημιά, όση δεν έκαναν όλοι οι προηγούμενοι μέσα σε τόσα χρόνια. Και για να μην μιλάμε στον αέρα, τα capital controls θα φέρουν όση ύφεση έφεραν και τα μνημόνια και θα σκοτώσουν και τις τελευταίες ζωντανές εταιρείες του ιδιωτικού τομέα.Αν το όνειρό τους ήταν να αυξήσουν την ανεργία σε ποσοστά άνω του 40%, βρίσκονται σε καλό δρόμο. Αυτή την φορά πρέπει να ακούσουμε τι λένε και να τους πιστέψουμε!Θανάσης Μαυρίδης[email protected]

Ο Lykavitos.gr θα συνεχίσει να σας παρουσιάζει σε καθημερινή βάση την διακύμανση των τιμών στα Γραφεία Στοιχημάτων σε ότι έχει να κάνει με το “ΝΑΙ” και το “ΟΧΙ”.Χθες (δες εδώ) παρουσιάσαμε τις αποδόσεις και τις πιθανότητες από δύο κορυφαίες Βρετανικές εταιρείες την Ladbrokes και την Paddy Power .Και στις δύο εταιρείες το προβάδισμα του ΝΑΙ ήταν καθαρό.Δείτε τις χθεσινές αποδόσεις: LadbrokesNew PictureΑυτά σε ποσοστά – πιθανότητες μεταφράζονται:Υπέρ του ΝΑΙ   61%
Yπέρ του ΟΧΙ   39%Paddy Power paddy powerΑυτά σε ποσοστά – πιθανότητες μεταφράζονται:Υπέρ του ΝΑΙ   62.5%
Yπέρ του ΟΧΙ   37.5%Σήμερα η εικόνα δείχνει ότι το ΝΑΙ είναι πιο ισχυρό. αφού στην Ladbrokes η απόδοση του ΝΑΙ σημειώνει πολύ μεγάλη πτώση. Δηλαδή αυξάνεται κατά πολύ η πιθανότητα του ΝΑΙ.Δείτε την σημερινή κάρτα:ladbrokes       Αυτά σε ποσοστά – πιθανότητες μεταφράζονται:Υπέρ του ΝΑΙ   75%
Yπέρ του ΟΧΙ   25%Δηλαδή η πιθανότητα του ΝΑΙ εκτοξεύεται κατά 14 μονάδες (από το 61% στο 75%) στην Ladbrokes.H Paddy Power  έχει “φράξει” σήμερα αυτό το Στοίχημα και αυτό μεταφράζεται είτε ως αναμονή για ανανέωση των αποδόσεων, είτε ως απόσυρση του Στοιχήματος το οποίο θα έχει δεχθεί μεγάλα ποσά στο “ΝΑΙ”.

Εάν πάντως κατά την διάρκεια της ημέρας αυτό το bet ανανεωθεί  ο Lykavitos.gr θα έχει καινούργιο update.


Για πέντε υπουργούς που φέρονται να ζήτησαν ως «άμεση προτεραιότητα» την αποπομπή Βαρουφάκη «προκειμένου η κυβέρνηση να αναδιατάξει τις δυνάμεις της για την επαναφορά των διαπραγματεύσεων στο προσκήνιο» κάνει λόγο ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστος στη στήλη του στην εφημερίδα Τα ΝΕΑ όπου και περιγράφει έναν άγριο μεταμεσονύχτιο καυγά στο Μέγαρο Μαξίμου την Κυριακή με πρωταγωνιστή τον Νίκο Παππά.

Το κείμενο του Γιώργου Παπαχρήστου έχει ως εξής:

Πολλή αγάπη

Άγριο πολιτικό bullying υφίσταται τα τελευταία 24ωρα το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης, γεγονός το οποίο με φέρνει στα όριά μου, διοότι εξανίσταμαι μπροστά σε τέτοιες συμπεριφορές και μάλιστα στο πλαίσιο της «πρώτης φοράς Αριστερά» κυβέρνησης.

Όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω εξ εγκύρων πηγών -πιο έγκυρες δεν γίνεται, άρα προειδοποιώ, να μην αποτολμηθεί κανενός είδοους αποπειρα διάψευσης γιατί θα πω τα πράγματα με το όνομά τους – το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης είναι πλέον ο αποδιομπομπαίος τράγος για την κυβέρνηση, καθώς ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, τέσσερις υπουργοί και τέσσερις άμεσοι συνεργάτες του Πρωθυπουργού έχουν ζητήσει την άμεση αποπομπή του με βαριές κατηγορίες του είδους «υπονόμευσε ενσυνείδητα και βάσει σχεδιασμού την διαπραγμάτευση».

Όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω την αποπομπή Βαρουφάκη ως άμεση προτεραιότητα προκειμένου να αναδιατάξει τις δυνάμεις της για την επαναφορά των διαπραγματεύσεων στο προσκήνιο, έχουν ζητήσει:

ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης
-οι υπουργοί Γιώργος Σταθάκης, Νίκος Παππάς, Ευκλείδης Τσακαλώτος και Ράνια Αντωνοπούλου
-ο γραμματέας του υπουργικού Συμβουλίου Σπύρος Σαγιάς, ο διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Δημήτρης Τζανακόπουλος, το μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας Γιώργος Χουλιαράκης και ο σύμβουλος για τα ευρωπαϊκά θέματα του Αλ. Τσίπρ, Δ. Παυλόπουλος.


Κατά τις πληροφορίες που διαθέτω και για την ακρίβεια των οποίων έχω ήδη προειδοποιήσει ότι δεν θα δεχθώ αμφισβητήσεις, αποκορύφωμα του σκληρού… bullying που υφίσταται ο… δύστυχος Γιάνης με ένα νι, είναι το επεισόδιο (γιατί περί επεισοδίου πρόκειται) που προκλήθηκε τη νύχτα της Κυριακής και ενώ συνεδρίαζε το υπουργικό Συμβούλιο για το κλείσιμο των τραπεζών και όλα τα σχετικά.

Αφορμή αποτέλεσε ένα κείμενο Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που είχε συντάξει το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης και περιελάμβανε κάτι… δράκους που πετούσαν φωτιές από το στόμα, γεγονός το οποίο επισήμανε ο Σπ. Σαγιάς στον πρωθυπουργό με την ένδειξη ότι «αυτό το πράγμα δεν μπορεί να εφαρμοστεί».

Αντηλλάγησαν διάφορες εκφράσεις τις οποίες θα αποφύγω να αναφέρω αλλά η ένταση ήταν τέτοια που εξανάγκασε τον Πρωθυπουργό να διακόψει τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και να καλέσει στο γραφείο του όλους τους εμπλεκομένους συν Δραγασάκη, Παππά, Τζανακόπουλο κλπ. Η συζήτηση ήταν ταραχώδης με φωνές και αλληλοκατηγορίες και έφτασε στο αποκορύφωμα της όταν… εξερράγη εκκφωαντικά (στα όρια της… υστερίας, μου είπαν) ο Νίκος «συνομιλώ μόνο με τον Θεό μη με απασχολείτε τώρα» Παππάς! Λέγεται δε ότι ο ωρυόμενος Παππάς (να το δω αυτό και τι στον κόσμο…) φώναξε ότι «εγώ δεν κάθομαι ποτέ ξανά στο ίδιο δωμάτιο με αυτόν εδώ τον τύπο» – όπου «τύπος» ο Βαρουφάκης.

Για μια ακόμη φορά ο Πρόεδρος Αλέξης παρενέβη πυροσβεστικά, ζήτησε από τον Σαγιά να συντάξει εκείνος την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και επανήλθε στο Υπουργικό Συμβούλιο ζητώντας από τον Βαρουφάκη «αύριο (να παρουσιαστεί) στο γραφείο μου».

Παράλληλα γινόταν γνωστό ότι ένας ακόμη υπουργός, ο Γ. Σταθάκης, είχε τηλεφωνικά θέσει θέμα… δικής του παραίτησης απο την κυβέρνηση «εάν και εφόσον παραμείνει σε αυτήν ο Βαρουφάκης». Τηλεφωνικά διαμαρτυρήθηκε στον Πρόεδρο Αλέξη για το «τι κάνει ο Βαρουφάκης» και η αναπληρώτρια υπουργός για την Καταπολέμηση της Ανεργίας Ράνια Αντωνοπούλου, μεταφέροντας το «ρεπορτάζ» για τα έργα και τις ημέρες του υπουργού Οικονομικών που είχε συλλέξει ο σύζυγός της, πρόεδρος του ιδρύματος Λεβί, Δημήτρης Παπαδημητρίου (με δυνατές άκρες στα διάφορα ανά τον κόσμο οικονομικά λόμπι).

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης έχασε τις τελευταίες ημέρες και ειδικά λέει μετά τα «φίδια» που έβγαλε στο τελευταίο Eurogroup κατά των δανειστών και των εταίρων (ενώ κανονικά θα έπρεπε να συζητήσει και να διαπραγματευθεί), τη στήριξή και του αντιπροέδρου Δραγασάκη, ο οποίος είναι πλέον της άποψης ότι «πρέπει να παραιτηθεί για να διευκολυνθεί η επαναπροσέγγιση με τους θεσμούς» – έως τώρα ο αντιπρόεδρος έκανε την Πυθία (τον συνήθη ρόλο του δηλαδή…) διεκδικώντας θέση στο καλοκαιρινό ρεπερτόριο της Επιδαύρου.

Τούτων δοθέντων και προκειμένου να μην διαλυθεί εντελώς στα εξ ων συνετέθη το μαγαζί, ο πρόεδρος Αλέξης φέρεται να απήλλαξε των καθηκόντων του τον υπουργό Οικονομικών αλλά εγώ για να είμαι ειλικρινής δεν δίνων μεγάλη βάση σε κάτι τέτοια. Όχι μόνο διότι το παλικάρι κατά το παρελθόν έχει ουσιαστικά κολλήσει τον πρόεδρο Αλέξη στη γωνία «ενημερώνονταάς τον» ότι «αν με διώξεις θα πω σε όλους ότι διαπραγματεύσαι μια προδοτική συμωνία εις βάρος του λαού». ΑΛλά και γιατί θα ήταν τεράστιο λάθος πέντε ημέρες πριν από το δημοψήφισμα της Κυριακής να τον εξεδίωκε από την κυβέρνηση – θα ήταν σαν να αναγνώριζε ότι για το ναύαγιο των διαπραγματεύσεων ευθύνεται ο Βαρουφάκης.

Πάντως απτόητος ο Γιάνης «είσαι δυναμίτης αγόρι μου» Βαρουφάκης χθες πήγε κανονικά στο υπουργείο του και απόλαυσε να τον πολιορκούν δεκάδες δημοσιογράφοι από όλες τις γωνιές της γης – ένας, δε, σε ρόλο μακαρίτη Μητσάρα, του φώναζε πίσω από τις κάμερες «σκισ’ τους Γιάνη, σκισ’ τους». Θέλω να πιστεύω όχι δημοσιογράφος (γιατί έχουμε και τέτοιους…)