Είμαστε άξιοι της μοίρας μας

Κ. Στούπας (liberal)

Στην Ελλάδα δε χρειάζεται να παράγεις. Αρκεί να δηλώνεις. Και να δηλώνεις πολλά: στρέμματα, ζώα, χιλιόμετρα αγροτικών δρόμων. Δηλώσεις – όχι καρποί Excel – όχι παραγωγή. Αν έχεις και μια «γνωριμία» στον ΟΠΕΚΕΠΕ ή στη νομαρχία, το check στο IBAN έρχεται σαν τις βροχές του φθινοπώρου. Τακτικά και χωρίς να ιδρώσεις.
 
Ο οργανισμός που φτιάχτηκε για να ενισχύει τον πραγματικό αγρότη, κατέληξε πλυντήριο αιτήσεων, προθάλαμος ρουσφετιών και θερμοκήπιο αγροτοπατερισμού. Βοσκοτόπια σε λίμνες. Επιδοτήσεις σε πλατείες, ρέματα και κατσίκες-φαντάσματα. Όχι αγροτική πολιτική – πελατειακή δημοσιοϋπαλληλία.
 
Το 2014, η Κομισιόν μας μοίρασε ένα πρόστιμο 322 εκατ. ευρώ επειδή βοσκούσαμε πρόβατα σε… ξερολιθιές. Ποιος τιμωρήθηκε; Κανείς. Γιατί το σύστημα δεν είναι σφάλμα. Είναι δομή. Η γραφειοκρατία το ήξερε. Η πολιτική ηγεσία το συγκάλυπτε. Και οι συνδικαλιστές το είχαν κάνει επάγγελμα.
 
Κι εμείς; Οι «άλλοι»; Το πληρώνουμε. Με φόρους, με πληθωρισμό, με ένα κράτος που δε λειτουργεί αλλά κοστίζει. Το «μαζί τα φάγαμε» δεν ήταν ύβρις – ήταν διάγνωση. Δε μας χρέωσαν εξωγήινοι. Μας χρέωσαν οι δικοί μας. Αυτοί που ψηφίζαμε για να “βάλουν ένα χεράκι”.
 
Η φάμπρικα συνεχίζεται. Οι Ευρωπαίοι πληρώνουν, οι ντόπιοι δηλώνουν και το κράτος κάνει ότι ελέγχει. Αλλά τι ελέγχει; Την κατανομή των επιδοτήσεων ή των ψήφων;
 
Αν θέλουμε να λεγόμαστε κράτος και όχι θεσμική καρικατούρα, οι επιδοτήσεις πρέπει να συνδεθούν με παραγωγή. Με εξαγωγές. Με απόδοση ανά στρέμμα, όχι με γκρίνια ανά κάτοικο.
 
Διαφορετικά, ας το παραδεχτούμε: δεν είμαστε κράτος. Είμαστε νομαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ΑΦΜ, υπουργεία-παραρτήματα και «εθνική υπερηφάνεια» στα διαλείμματα των παρελάσεων και των εκλογών.
 
Η εθνική ανεξαρτησία δεν κερδίζεται με καμπάνιες του ΕΟΤ και tweets για τη Μακεδονία.
Κερδίζεται με παραγωγή, αξιοκρατία και δημόσια λογοδοσία. Αρετές άγνωστες στη χώρα του «βάλ’ το στο ΟΣΔΕ».
 
Ο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι απλώς οργανισμός. Είναι σύστημα επιδοτούμενης παρακμής.
Αν αύριο κοπούν οι επιδοτήσεις, η μισή Ελλάδα μένει χωρίς επάγγελμα και η άλλη μισή αρχίζει να νοσταλγεί το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τον Τσοβόλα.
 
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας;

Όχι. 

Είμαστε οι δημιουργοί της

Πηγή: liberal.gr

Σε πρώτο πλάνο: Γιάννης Κασσελάκης και Μπάμπης Παπαβασιλείου αξέχαστοι συνάδελφοι από τα χρόνια της Ιντεραμέρικαν..

Πέρασαν κιόλας 32 χρόνια!

29 Ιουνίου 1993 πραγματοποιήθηκε η πρώτη κλήση κινητή*ς τηλεφωνίας στην Ελλάδα, από το δίκτυο της (τότε) Telestet, σηματοδοτώντας την “γέννηση” της κινητής τηλεφωνίας στη χώρα.

Η αρχή για την πρώτη κλήση, είχε γίνει ένα σχεδόν χρόνο νωρίτερα, όταν η κυβέρνηση του Κων/νου Μητσοτάκη είχε προκηρύξει διαγωνισμό για την χορήγηση δύο αδειών κινητής, αποκλείοντας τότε τον ΟΤΕ από την διαδικασία εν μέσω αντιδράσεων. Η τότε κυβέρνηση αντέτεινε στον αποκλεισμό του ΟΤΕ, τα οικονομικά οφέλη που θα είχε το κράτος από την χορήγηση των αδειών σε ιδιωτικές εταιρείες.

Η Telestet, ιδρύθηκε στα μέσα του 1992 και ήταν ιδιοκτησία της νεοϊδρυθείσας τότε STET Hellas Τηλεπικοινωνίες Α.Ε.Β.Ε. θυγατρικής της ομότιτλης τότε Ιταλικής STET – Società Finanziaria Telefonica με πρώτη έδρα την Αθήνα και ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που της χορηγήθηκε άδεια δημιουργίας εθνικού δικτύου υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας (GSM) από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών στις 30 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Για να αποκτηθεί η συγκεκριμένη άδεια η Telestet επένδυσε το ποσό των 30 δισ. δρχ. (88 περίπου εκατ. ευρώ) όπου αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις στην Ελλάδα μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Τους πρώτους μήνες του 1993 τα κινητά τηλέφωνα λειτουργούσαν μόνο στην Αττική και τα νησιά του Σαρωνικού. Το κόστος ήταν απαγορευτικό για τους πολλούς. Οι συσκευές στοίχιζαν από 700 έως 1400 ευρώ, το τέλος ενεργοποίησης 85 ευρώ, το μηνιαίο πάγιο 40 ευρώ και το λεπτό ομιλίας 0,25 ευρώ. Έτσι, μόνο 1000 ήταν οι συνδρομητές τις πρώτες μέρες του Ιουλίου.

Πηγή άρθρου: ictplus.gr

  • για την ιστορία συμμετείχε και η ασφαλιστική Ιντεραμέρικαν που το δίκτυο πωλητών της έπαιξε ενεργό ρόλο στην γρήγορη επέκταση της κινητής στην χώρα μας
  • Κ Μ

Φεστιβάλ αρβανίτσα

Σε ένα μικρό οροπέδιο μέσα στα έλατα διοργανώνεται από το 2012 το φεστιβάλ με πρωτοβουλία του Ορειβατικού Συλλόγου Κυριακίου Βοιωτίας, που είχε ως σκοπό να αναδείξει την περιοχή και τα όμορφα φυσικά τοπία της.

Πού: Στην περιοχή Αρβανίτσα, στο όρος Ελικώνας, 5 χλμ από το χωριό Κυριάκι Βοιωτίας. Η απόσταση από Αθήνα είναι 144 χλμ. και θα χρειαστείτε περίπου 2 ώρες για να φτάσετε. 

Πότε: Από 11 έως 13 Ιουλίου 2025.

Ποιοι: Γιάννης Χαρούλης, Ιουλία Καραπατάκη, Φοίβος Δεληβοριάς, Πάνος Μουζουράκης και Bloody Hawk είναι μερικοί από τους καλλιτέχνες που θα ανέβουν στη σκηνή.

Τιμές: Δεν έχουν ακόμα ανακοινωθεί.

Πληροφορίες και εισιτήρια: Fb: Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας Β.

Tip: Όπως κάθε χρόνο, το φεστιβάλ δίνει τη δυνατότητα κατασκήνωσης, καθώς υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές. Εναλλακτικά, θα βρείτε ξενώνες στα κοντινά χωριά Αγία Άννα και Κυριάκι.

Ιντεραμέρικαν από τα παλιά..

ΟΡΘΙΟΙ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ – ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ – ΔΗΜΑΚΗΣ – ΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ : ΖΕΡΜΠΙΝΗΣ – ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ – ΑΝΑΓΝΟΠΟΥΛΟΣ – ΒΑΧΛΑΣ – ΜΩΡΑΚΗΣ – ΚΟΥΒΕΛΙΩΤΗΣ

Λένε ότι η Πολιτική είναι το δεύτερο αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου. Έχω διαπιστώσει ότι έχει καταπληκτική ομοιότητα με το πρώτο.

[ Ρόναλντ Ρήγκαν, 1911-2004 ]

Σκέφτομαι πάλι: δέκα ζωές σε μία κι ένας άλλος κόσμος με πυκνή πλέξη και ανατέλλουσες δυνατότητες. Κρασιά-έργα τέχνης και αντίδωρα πολλά στην κοινωνία.

Βαγγέλης Γεροβασιλείου, ερωτευμένος με το αμπέλι!