Βούντημα Πάρνηθας
Τι είναι μια Τράπεζα Χρόνου, τι επιτόκιο έχει και γιατί εξαπλώνεται σιωπηλά σε όλη την Ελλάδα;
Ποιο είναι άραγε το σημαντικότερο μήνυμα που πέρασαν στην Ελληνική κοινωνία οι Θεσμοί και τα ΜΜΕ τις τελευταίες κρίσιμες εβδομάδες για την χώρα; Μάλλον απλά επιβεβαίωσαν την γνωστή ρήση του Μπέντζαμιν Φράνκλιν ότι «ο χρόνος είναι χρήμα», και μάλιστα, ότι στην αρένα των μεγάλων χρηματοπιστωτικών συμφερόντων, ο χρόνος μπορεί να είναι μεγάλος εχθρός, μπορεί να κυλήσει εκβιαστικά, να πιέσει αποφάσεις, αλλά και ανατρέψει ισορροπίες τη στιγμή μηδέν. Σε αυτό το πλαίσιο, των ληξιπρόθεσμων συμβάσεων και του αβάσταχτου άγχους, του εργατικού οκταώρου και των στιγμιαίων τηλεπικοινωνιών, όπου ο χρόνος έχει γίνει αυστηρός ρυθμιστής της καθημερινότητάς μας, η εμφάνιση μιας ‘Τράπεζας Χρόνου’, μοιάζει σχεδόν σκανδαλώδης. Τι είναι μια Τράπεζα Χρόνου, τι επιτόκιο έχει και γιατί έχει εξαπλωθεί σιωπηλά σε όλη την Ελλάδα; Η Τράπεζα Χρόνου είναι μια συμβατική ονομασία για έναν θεσμό που σκοπό έχει να καλλιεργήσει στα μέλη τoυ την ιδέα της ανταλλακτικής οικονομίας. Στην Τ.Χ. πιστώνεσαι με ώρες εθελοντικής εργασίας και με τις μονάδες σου, μπορείς να “αγοράσεις” εθελοντική εργασία από άλλους. Η Τ.Χ. υποστηρίζει την ανταλλαγή υπηρεσιών μεταξύ των μελών της τράπεζας, κοστολογώντας κάθε υπηρεσία με βάση την ώρα που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί. Μία ώρα κηπουρικών εργασιών μπορεί να εξισωθεί με μία ώρα μαθήματος ισπανικών ή γιόγκα. Τα μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να “αγοράσουν” υπηρεσίες από το μέλος στο οποίο πρόσφεραν εθελοντικά εργασία, αλλά μπορούν να εξαργυρώσουν τις μονάδες χρόνου που κέρδισαν χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες οποιουδήποτε άλλου μέλους. Οι μονάδες χρόνου ή καλύτερα τα ΤΕΜ (Τιμή Εθελοντικής Μονάδας) είναι το ιδιότυπο εικονικό νόμισμα που χρησιμοποιούν πολλές Τράπεζες Χρόνου, ως βασικό ρυθμιστή των συναλλαγών. Συνεννόηση για την εύρεση και προσφορά υπηρεσιών, γίνεται με την μορφή εσωτερικών αγγελιών στην ιστοσελίδα της εκάστοτε Τ.Χ..
Ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία στην οποία η Τράπεζα Χρόνου, δυστυχώς, δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες, μπορεί ωστόσο, να βοηθήσει στην μετάβαση σε μια κοινωνία που θα έχει για κέντρο της τον άνθρωπο και όχι την κερδοσκοπία.
Οι απαρχές του θεσμού της Τράπεζας Χρόνου δεν είναι ακριβείς. Ενώ η ανταλλαγή υπηρεσιών αλλά και προϊόντων είναι πρακτική που συναντάται από τις απαρχές του πολιτισμού, η οργανωμένη μορφή της, με την πίστωση χρόνου, αποδίδεται μάλλον στο σύστημα λειτουργίας των πρώτων εργατικών συνεταιρισμών στην Αγγλία του 18ο αιώνα, ενώ άλλοι, βρίσκουν τις ρίζες της πρακτικής σε ένα Ιαπωνικό ασφαλιστικό σύστημα της ίδιας περιόδου. Αυτό στο οποίο, όλοι συμφωνούν είναι ότι η Τράπεζα Χρόνου καθιερώθηκε επίσημα από τον Edgar Cahn στην Αμερική, πριν περίπου τριάντα χρόνια, ως ένα σύστημα που θα βοηθούσε στο χτίσιμο της Αμερικάνικης κοινότητας, θα αναδείκνυε αναξιοποίητα χαρίσματα και δεξιότητες και θα ενθάρρυνε τον κόσμο να προσφέρει εθελοντικά στα πλαίσια ενός ανταποδοτικού συστήματος. Στην Ελλάδα, η συγκεκριμένη πρακτική εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αγία Βαρβάρα το 1999 ενώ αντίστοιχης λογικής ήταν η Τράπεζα Χρόνου του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης που εμφανίστηκε το 2004.
Στην Ελλάδα αυτή την στιγμή μπορεί κανείς να συναντήσει περίπου πενήντα Τράπεζες Χρόνου. 33 από αυτές αποτελούν πρωτοβουλία που υλοποιήθηκε από το υπουργείο εργασίας και το Ευρωπαϊκό κοινωνικό ταμείο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Οι υπόλοιπες, ωστόσο, είναι Τ.Χ. που οργανώθηκαν από πολίτες, με ή χωρίς την συνδρομή Μη-Κυβερνητικών οργανώσεων. Η Αθήνα διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες και πλέον δραστήριες Τ.Χ. στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια ιδιάζουσα περίπτωση, μια και η οργάνωση ξεπήδησε τον Μάιο του 2011 από τις συναντήσεις των Αγανακτισμένων στην πλατεία Συντάγματος και αναπτύχθηκε με κινηματική μορφή. Όπως μας εξήγησε η Χριστίνα Παπαδοπούλου, ιδρυτικό μέλος της Τ.Χ. Αθήνας, «το δίκτυο δεν λειτουργεί με γνώμονα το όφελος και όποιος εμπλέκεται με αυτό τον σκοπό γρήγορα θα απογοητευτεί. Σκοπός του δικτύου είναι η αλληλεγγύη και η κοινωνικοποίηση των μελών, το δέσιμο και η δημιουργία μιας κοινότητας ανθρώπων». Αυτή την στιγμή η οργάνωση μετρά 3.000 εγγεγραμμένους χρήστες, εκ των οποίων οι 700 δραστηριοποιούνται ενεργά. Παρ’ ότι η Τ.Χ. Αθήνας δεν επιδίωξε την προβολή της από τα μέσα ενημέρωσης, η λειτουργία της μαθεύτηκε στόμα με στόμα και έχει φτάσει να αυξάνει σταθερά τον πληθυσμό της, σημειώνοντας περίπου 15 εγγραφές νέων μελών κάθε εβδομάδα.
Η Αναστασία Μαργέλη, είναι διαιτολόγος στο επάγγελμα και συμμετέχει εδώ και χρόνια στην Τ.Χ. Αθήνας. Όπως μας εξηγεί, έμαθε για την Τ.Χ., τυχαία από ένα φυλλάδιο, παρακολούθησε μερικές συναντήσεις και στην συνέχεια ξεκίνησε να συμμετέχει ενεργά. «Μου άρεσε η φιλοσοφία των αχρήματων συναλλαγών και η εξίσωση των εργασιών είτε αυτές είναι χειρωνακτικές είτε είναι πνευματικές. Για εμένα αυτό αντικατοπτρίζει την ισότητα των ανθρώπων. Στο δίκτυο προσφέρω κυρίως ως διαιτολόγος αναλαμβάνοντας περιστατικά παχυσαρκίας, διατροφικής υποστήριξης σε ασθένειες και διατροφή παιδιών. Έχει τύχει να φανώ χρήσιμη και με άλλους τρόπους, όπως να βοηθήσω σε πακετάρισμα σε μετακόμιση. Αντίστοιχα, έχω δεχθεί υπηρεσίες ηλεκτρολόγου, γραφίστα για την εταιρική μου κάρτα και καθηγήτριας αγγλικών για ‘φρεσκάρισμα’ στα αγγλικά μου. Επίσης έχω δεχθεί βοήθεια στην μεταφορά μεγάλων αντικειμένων με αυτοκίνητο και στην επισκευή του ηλεκτρoνικού μου υπολογιστή». Συζητώντας με την Χριστίνα και την Αναστασία σχετικά με το αν θα μπορούσε η Τ.Χ. να αποτελέσει ευρύτερο παράδειγμα κοινωνικής οργάνωσης αλλά και διεξόδου στο τέλμα της οικονομικής κρίσης, φάνηκαν συγκρατημένα αισιόδοξες. «Ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία στην οποία η Τράπεζα Χρόνου, δυστυχώς, δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες», μου εξηγεί η Χριστίνα, «μπορεί ωστόσο, να βοηθήσει στην μετάβαση σε μια κοινωνία που θα έχει για κέντρο της τον άνθρωπο και όχι την κερδοσκοπία. Η Τράπεζα Χρόνου σε συνεργασία με άλλες κοινωνικές δομές όπως οι κολλεκτίβες εργασίας και οι οικοκοινότητες, θα μπορούσαν όλες μαζί να αποτελέσουν ένα ενδιαφέρον παράδειγμα και εναλλακτική, μιας ζωής με περισσότερη ισότητα, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη».
Σε συνέχεια της γνωριμίας μας με την Τ.Χ. της Αθήνας, οδηγηθήκαμε σε μια δημοτική Τράπεζα Χρόνου, αυτή του δήμου Διονύσου. Εκεί μας υποδέχτηκαν άτομα από το διοργανωτικό κομμάτι του εγχειρήματος αλλά και διάφοροι χρήστες, που ήταν πρόθυμοι να διηγηθούν την ιστορία τους. Η Τ.Χ. Διονύσου, λειτουργεί εδώ και δυόμισι χρόνια, ανοιχτή σε όλους, δίχως εισοδηματικά ή άλλα κριτήρια εισόδου, με σκοπό να χτίσει ένα δίκτυο ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων αλλά και μια δεμένη κοινότητα προσφοράς. Όπως μας εξήγησε η Ελένη Δεσποτοπούλου από τον οργανισμό, η Τ.Χ. Διονύσου διοργανώνει διάφορες δραστηριότητες, από παζάρια ανταλλαγής και φιλανθρωπίας, μέχρι γιορτές, ομιλίες και εργαστήρια, προκειμένου να προσελκύσει τον ντόπιο πληθυσμό. Η επικοινωνία των μελών γίνεται κυρίως μέσω facebook και email αλλά και μέσω τηλεφώνου, για εκείνους, όπως ο κύριος Βασίλης Κουβούσης, που δεν έχουν ακούσει στην ζωή τους τη λέξη Facebook. Ο κύριος Βασίλης ανακάλυψε την Τράπεζα Χρόνου πριν δύο χρόνια, σε μια περίοδο που είχε οικονομικά προβλήματα και χρειαζόταν να κάνει διακανονισμούς με τον δήμο. Τότε ήταν που ένας υπάλληλος της Τ.Χ. προσφέρθηκε να του κάνει μαθήματα υπολογιστή, ώστε να καταφέρει με αυτό τον τρόπο να βρει δουλειά στο μέλλον. «Όταν ήρθε ο Νίκος και προσφέρθηκε να μου κάνει τα μαθήματα, μου φάνηκε λες και ήρθε απόστολος, σαν να ήταν άγγελος. Από τότε δεν έχω σταματήσει τα μαθήματα, αλλά νοιώθω άσχημα, νοιώθω ότι δεν έχω κάτι να προσφέρω. Οι γνώσεις μου είναι λίγο απ’ όλα. Ήμουν γουναράς, βοηθός υδραυλικού, βοηθός ηλεκτρολόγου, αλλά δεν έχω καμία ειδική γνώση. Μπορώ όμως, να ξύσω τοίχους, να βάψω σπίτια, να κουβαλήσω και να φτιάξω τον κήπο. Κάθε φορά περιμένω να με καλέσουν να κάνω κάτι». Αν και φαίνεται μπερδεμένος με το σύστημα πίστωσης χρόνου και όπως με ενημερώνουν δεν χειρίζεται ο ίδιος τον λογαριασμό του, αλλά υπάλληλοι της Τ.Χ., ο ίδιος φαίνεται να απολαμβάνει την κοινωνική διάσταση του δικτύου: «Η συγκέντρωση της ομάδας είναι ένα αγκάλιασμα και με κάνει να αισθάνομαι όμορφα. Υπάρχει πολλή αποξένωση εκεί έξω, ακόμα και η εκκλησία είναι ψεύτικη. Μόνο σε αυτή την ομάδα βλέπεις ανθρώπους που σου χαρίζουν το χαμόγελο».
Στην ίδια λογική κινούνται και άλλα μέλη της ομάδας, όπως για παράδειγμα η Πέγκυ Τσομίδη, με σπουδές στην συμβουλευτική ψυχολογία, η οποία τον τελευταίο ένα χρόνο παραδίδει μαθήματα Ελληνικών για τέσσερις ώρες κάθε εβδομάδα στον εννιάχρονο Φράνκλιν, γιο της Μπλέρτα από την Αλβανία. «Όταν είσαι σε ανεργία, σε κατάθλιψη, σε απομόνωση, πρέπει να βρεις κάτι να σε ενεργοποιήσει», μου εξηγεί η Πέγκυ. «Έχω κάνει και στο παρελθόν μαθήματα σε παιδιά, έναντι πληρωμής, όμως η ανθρωπιά που εισέπραξα από την Μπλέρτα όταν έκανα μάθημα στο παιδί της, ήταν κάτι που δεν είχα ζήσει ποτέ. Θυμάμαι μια φορά, έτυχε να κάτσω μισή ώρα παραπάνω, και εκείνη από ευγνωμοσύνη, μου έδωσε ένα ρόδι και μια σοκολάτα. Το θεώρησα απίστευτο. Άλλες γυναίκες θα μετρούσαν τα ευρώ και θα μου έκαναν παζάρια, σαν να μην εκτιμούσαν την δουλειά μου. Υπάρχει άλλη επιβράβευση που είναι πιο σημαντική από το χρήμα». Οι Τράπεζες Χρόνου που συντηρούνται με κρατικά/ευρωπαϊκά κονδύλια, συνεχίζουν να λειτουργούν στα πλαίσια ολιγόμηνων παρατάσεων. Με τον κίνδυνο να κλείσουν οριστικά στο κοντινό μέλλον, η ανάγκη να μεριμνήσουν για την συνέχισή τους με άλλους τρόπους στο μέλλον, μοιάζει επιτακτική. Όπως μου εξήγησαν η Ελένη Δεσποτοπούλου και η Σέβη Χόνδρου από την Τ.Χ. Διονύσου, αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα για τον οργανισμό. «Γενικά, προσπαθούμε να εκπαιδεύσουμε τα μέλη μας στην νοοτροπία της Τράπεζας προκειμένου να γίνουν αρωγοί της προσπάθειας στο μέλλον. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει κάποια συντονισμένη κίνηση για την ‘επόμενη μέρα’. Άλλωστε, ποιος θέλει να μιλάει για τον θάνατό του; Χρειάζεται πιο συντονισμένη προσπάθεια και ειλικρινής επικοινωνία, ώστε στο μέλλον η Τ.Χ. να υιοθετηθεί από την κοινωνία των πολιτών. Προς το παρόν όμως, απέχουμε πολύ από αυτό το σημείο». Κλείνοντας, την συζήτηση μου με τις Τ.Χ. Αθήνας και Διονύσου, αναπόφευκτα αναφέρθηκα στο παράδοξο της ονομασίας του εγχειρήματος: Πώς είναι δυνατόν μια ‘τράπεζα’ να σώσει την Ελλάδα; «Καταρχήν, όλες αυτές τις μέρες ήμασταν η μόνη τράπεζα που έμεινε ανοιχτή», λέει παιγνιωδώς η Ελένη και η Χριστίνα την συμπληρώνει. «Ο όρος ήταν κάτι το αναπόφευκτο, μιας και χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Ωστόσο, θέλουμε να πιστεύουμε, ότι η τράπεζά μας είναι ‘η καλύτερη τράπεζα’. Η Τράπεζα Χρόνου δείχνει πώς θα έπρεπε να λειτουργεί κανονικά μια τράπεζα: με μηδενικό επιτόκιο, χωρίς πρόθεση για κερδοσκοπία. Η τράπεζα για εμάς είναι ένα τραπέζι κοινό, στο οποίο καθόμαστε ίσοι και παίρνουμε ομαδικά αποφάσεις». Τράπεζα Χρόνου Αθήνας: http://www.time-exchange.gr/Τράπεζα Χρόνου Διονύσου: http://www.trapeza-xronou.gr/
O πολεμιστής – Χόρχε Μπουκάι
ΤΟ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟ ΣΩΜΑ του σουμέριου πολεμιστή ήταν χαραγμένο με ουλές και το δέρμα του ψημένο από τον ήλιο και το χιόνι.Το όνομά του ήταν Χορμά, και όπως λέει αυτή η ιστορία, κάποια φορά που πήγαινε ιππεύοντας με τρεις φίλους του από μια πόλη σε άλλη, έπεσαν σε μια ενέδρα στα χέρια των πιο άκαρδων εχθρών τους.Οι τέσσερις πολεμιστές πάλεψαν άγρια, μα μόνο ο Χορμά κατάφερε να επιζήσει. Οι τρεις φίλοι του έπεσαν νεκροί κατά τη διάρκεια της μάχης.Αιμορραγώντας και εξαντλημένος, ο Χορμά συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να ξεκουραστεί, να ανακτήσει δυνάμεις και να γιατρέψει τις πληγές του.
Έφτασε σχεδόν έρποντας μέχρι εκεί και, μόλις μπήκε στη σπηλιά, άπλωσε στο έδαφος το αρκουδοτόμαρό του κι έπεσε σε βαθύ ύπνο.Ώρες ή μέρες αργότερα τον ξύπνησε η πείνα.Αισθάνθηκε το στομάχι του ζεστό. Πονώντας ακόμα, ο Χορμά αποφάσισε να βγει για να ψάξει κλαδιά και ξερούς κορμούς, ν’ ανάψει μια μικρή φωτιά στην προσωρινή του κρυψώνα και να φάει λίγο από το αλατισμένο κρέας που είχε μαζί του.Όταν οι φλόγες της φωτιάς φώτισαν το εσωτερικό του καταφυγίου, ο πολεμιστής δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του: το κατάλυμα που είχε βρει δεν ήταν απλά μια σπηλιά, αλλά ένας ναός — ένας ναός σκαμμένος στο βράχο…Από τις επιγραφές και τα σύμβολα, ο Σουμέριος ανακάλυψε ότι ο ναός είχε φτιαχτεί προς τιμήν ενός μόνο θεού… Του θεού Γκοτζού.Ο Χορμά είχε μάθει να μην πιστεύει στις συμπτώσεις, και ίσως γι’ αυτό τόλμησε να σκεφτεί πως τα βήματά του είχαν οδηγηθεί στη σπηλιά από τον ίδιο τον θεό του ναού, για να μπορέσει να τον προφυλάξει στον ύπνο του.Ο Χορμά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν κάποιο σημάδι.Από εκείνη τη στιγμή εμπιστεύτηκε το σπαθί του στον θεό Γκοτζού.Θα έμενε εκεί μέχρι να γιατρεύονταν οι πληγές του.Εν τω μεταξύ, θα άναβε μια μεγάλη φωτιά κάτω από το βωμό που είχε την αναπαράσταση της τεράστιας μορφής του θεού πάνω σε μια πέτρα, και θα έπιανε κάποιο ζώο το οποίο θα θυσίαζε προς τιμήν του.Πέντε μέρες και πέντε νύχτες έμεινε ο πολεμιστής στη σπηλιά του βουνού, δοξάζοντας και τιμώντας τον Γκοτζού.Κατά το διάστημα αυτό, δεν άφησε ούτε λεπτό να σβήσει η φλόγα που φώτιζε τον ναό.Την έκτη μέρα ο Χορμά συνειδητοποίησε ότι ήταν ώρα να συνεχίσει το δρόμο του, και θέλησε, πριν φύγει, να αφήσει μια προσφορά στον Γκοτζού, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης.«Μία αιώνια φλόγα» σκέφτηκε. «Αλλά, πώς θα το καταφέρω;»Ο Χορμά βγήκε από την σπηλιά και κάθισε σε μια πέτρα στην άκρη του μονοπατιού, για να διαλογιστεί σχετικά με το πρόβλημα.Ήξερε πως λίγο λάδι θα βοηθούσε να διατηρηθεί η φλόγα, αλλά δεν αρκούσε.Για μια στιγμή σκέφτηκε πως ίσως θα έπρεπε να μαζέψει πολλά καυσόξυλα, τόσα ώστε να μην καίγονταν ποτέ. Τόσα, ώστε να κρατούσαν για πάντα… Αλλά γρήγορα κατάλαβε πόσο μάταιη θα ήταν αυτή προσπάθεια… Τα πολλά ξύλα θα μεγάλωναν την ένταση της φωτιάς αλλά όχι τη διάρκεια της φλόγας…Ένας μοναχός με λευκό μανδύα που περπατούσε στο μονοπάτι, σταμάτησε μπροστά στον Χορμά.Ίσως από απλή περιέργεια, ή ίσως από έκπληξη που είδε έναν πολεμιστή τόσο σκεφτικό, ο μοναχός κάθισε απέναντι στον Σουμέριο κι έμεινε ακίνητος να τον κοιτάζει, σαν να αποτελούσε μέρος του τοπίου.Ώρες αργότερα, όταν ο ήλιος πια έδυε, ο Χορμά ακόμα σκεφτόταν…Τον απασχολούσε τόσο το πρόβλημά του που δεν ξαφνιάστηκε πολύ όταν ο μοναχός του μίλησε.«Τι σου συμβαίνει πολεμιστή; Φαίνεσαι προβληματισμένος… Μπορώ να σε βοηθήσω;»«Δεν νομίζω» είπε ο πολεμιστής. «Αυτή η σπηλιά είναι ο ναός του θεού Γκοτζού, τον οποίο εδώ και πέντε μέρες έχω επιλέξει για προστάτη μου, προορισμό των προσευχών μου, τελικό σκοπό της μάχης μου. Σύντομα θα πρέπει να φύγω, κι ήθελα να τον τιμήσω αιώνια, αλλά δεν ξέρω πώς να καταφέρω ώστε η φλόγα που έχω ανάψει να κρατήσει για πάντα.»Ο μοναχός κούνησε το κεφάλι και, σαν να είχε μαντέψει την διαδρομή που είχε κάνει η σκέψη του πολεμιστή, του είπε:«Για να είναι η φλόγα αιώνια θα χρειαστείς κάτι παραπάνω από λάδι και ξύλα…»«Τι θα χρειαστώ;» έσπευσε να ρωτήσει ο Χορμά. «Τι παραπάνω χρειάζομαι;»«Μαγεία» είπε ξερά ο μοναχός.«Μα εγώ δεν είμαι μάγος, ούτε ξέρω από μαγεία…»«Μόνο η μαγεία μπορεί να καταφέρει να κάνει κάτι αιώνιο.»«Εγώ θέλω η φλόγα να μείνει αιώνια» είπε ο πολεμιστής, και συνέχισε: «Αν βρω τα μάγια, μπορείς να μου εγγυηθείς ότι η φλόγα του Γκοτζού θα είναι αιώνια;»«Να σου εγγυηθώ; Πριν μια βδομάδα, ούτε καν γνώριζες την ύπαρξη αυτού του ναού του Γκοτζού… Και σήμερα θέλεις γι’ αυτόν ένα μνημείο αιώνιο. Αυτό είναι που σήμερα επιθυμείς. Άραγε, εσύ μπορείς να μου εγγυηθείς ότι η επιθυμία σου θα είναι αιώνια;»Ο Χορμά έμεινε σιωπηλός.Μόλις είχε συνειδητοποιήσει ότι κανείς δεν μπορούσε να εγγυηθεί την αιωνιότητα μιας επιθυμίας…Ο μοναχός κούνησε ξανά το κεφάλι και σηκώθηκε.Πλησίασε τον Χορμά και, ακουμπώντας την ανοιχτή του παλάμη στο στήθος, του είπε:«Θα σου πω ένα μυστικό…»Η μαγεία διαρκεί μόνο όσο παραμένει η επιθυμία!»********Από το βιβλίο “Ιστορίες να σκεφτείς” του Χόρχε Μπουκάιby Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Μας πούλησες, ρε Αλέξη…
Ίσως το καλύτερο άρθρο σχετικά με την παραπληροφόρηση που κυκλοφορεί στα social media.”Γιατί δεν έπαιρνες τα 600 δις του Σώρρα ή τα λεφτά από τη μετοχή της Ανατολίας; Γιατί αγνόησες τα λεφτά του Πούτιν και τα καταπιστεύματα των Ελλήνων; Σύντροφε Αλέξη, δεν σε ψήφισα (δόξα τω Λαφαζάνη) και ούτε πρόκειται να σε ψηφίσω στο μέλλον. Παρόλα αυτά νιώθω βαθιά προδομένος από τη συμπεριφορά σου. Αν έβρισκες 5 έστω λεπτά και έμπαινες στο μαγικό κόσμο των social media θα καταλάβαινες Αλέξη ότι η συμφωνία δεν ήταν μονόδρομος. Δεν χρειαζόταν καν να πάρεις τη μεγάλη απόφαση και να μας πας στον παράδεισο της δραχμής. Και στο ευρώ θα μπορούσαμε να ευημερήσουμε αν ακολουθούσες έναν από τους παρακάτω δρόμους. Γιατί αν δεν το ξέρεις Αλέξη, η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols και στο Facebook. Μέτρα επιλογές που είχαμε για να αποφύγουμε το τρίτο μνημόνιο: 1. Τα 600 δις του ΣώρραΜε τα 600 δις που μας χάριζε ο Ευεργέτης Αρτέμης Σώρρας Αλέξη θα ξεχρεώναμε, θα δανείζαμε το Πουέρτο Ρίκο και με τα υπόλοιπα θα φέρναμε και το Μέσι στο Θρύλο. Όλα τα έγκριτα σάιτ το έγραψαν Αλέξη. Το ellinopsihoi.org, το apsekastoiellhnes.gr και τόσα όλα είχαν το αποκλειστικό ρεπορτάζ: «Στις 28/9/2012 ο Αρτέμης Σώρρας απέστειλε πλήρη φάκελο με όλα τα επίσημα έγγραφα και την πιστοποίηση της κατάθεσης του ποσού των 600 δις δολαρίων ΗΠΑ υπέρ της ελληνικής δημοκρατίας σε κηδεμονευόμενο λογαριασμό στην Μόντρεαλ Μπανκ του Καναδά. Η πρόταση αφορούσε τη χορήγηση δανείου από τον ίδιο προς την ελληνική δημοκρατία με διάρκεια αποπληρωμής 100 ετών (θα ζούσε ο Σώρρας για να τα εισπράξει. Είναι ξάδερφος του Χαιλάντερ) με επιτόκιο μόλις 0,5% με σκοπό την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους». Γιατί ρε Αλέξη την ώρα που σε είχαν στριμώξει στα σκοινιά δεν έκανες ένα τηλέφωνο (έστω αναπάντητη) στον Αρτέμη να φέρει το χρήμα σε μαύρες σακούλες σαν το Μάκαρο να ξεμπερδεύουμε; 2. Η τράπεζα της ΑνατολήςΠού ζεις ρε Αλέξη; Εδώ υπάρχει κοτζάμ τράπεζα της Ανατολής και εσύ αγχώνεσαι επειδή οι τοκογλύφοι δανειστές σου κλείνουν την Εθνική και τη Eurobank; Διάβασε το Αλέξη, αλλά γρήγορα πριν το κατεβάσουν. Ήταν πρώτο θέμα στο dosmousanonagoustaro.gr:
3. Τα καταπιστεύματα των ΕλλήνωνΌλοι οι οικονομικοί παράγοντες του facebook γνωρίζουν ότι υπάρχουν τα καταπιστεύματα των Ελλήνων με τις υπογραφές του Παπούλια και του Αλογοσκούφη αξίας 150 περίπου τρις, τα οποία οι δοσίλογοι πολιτικοί φοβούνται να ακουμπήσουν γιατί ως γνωστόν η χώρα είναι προς πώληση. Αλέξη κάνε την υπέρβασή σου. Τα μισά αν χρησιμοποιήσεις, σε ένα τέταρτο θα ‘χεις τελειώσει όχι μόνο την ελληνική, αλλά και την κρίση στην Κίνα. 4. Τα πετρέλαια του Ιονίου Αλέξη σοβαρά τώρα, δεν έχεις ακούσει ότι στο Ιόνιο δεν σβήνουμε τσιγάρο στο χώμα, γιατί φοβόμαστε μήπως είναι καμιά πετρελαιοπηγή από κάτω και λαμπαδιάσουμε; Γιατί δείλιασες να ρίξεις στο τραπέζι το χαρτί του πετρελαίου; Η νορβηγική εταιρία PGS υπολογίζει ότι μόνο στο Ιόνιο μπορούμε να υπολογίζουμε ένα 60άρι δις από το μαύρο χρυσό μας! Για να μη σου πω για την Κρήτη και το Αιγαίο. Με μια πετρελαιοπηγή ξεχρεώνουμε το ΔΝΤ. Αν δώσεις και δεύτερη αγοράζουμε τη Μάλτα για να ‘χει και μια δεύτερη επιλογή για τα μπάνια του ΣΚ ο Γιάνης. 5. Πάτα το κουμπί Βλαδίμηρε Αλέξη, ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι, ότι ο σύντροφος Πούτιν τα λεφτά του τρίτου μνημονίου τα δίνει πουρμπουάρ στον παρκαδόρο που παίρνει το Lada του τα Σαββατοκύριακα που πηγαίνει να ακούσει τον Ντίμα Μπιλάν στο «Rex» της Ρωσίας. Γιατί δεν θες να μας σώσει και εμάς όπως τους Κύπριους αδερφούς μας; Δεν διάβασες στο έγκριτο panagiagrigorousa.gr ότι ο Βλαδίμηρος απείλησε τη Μέρκελ πως θα στείλει τρεις μεραρχίες και τον Πάνο Καμμένο ζωσμένο με εκρηκτικά στο Βερολίνο, αν οι Γερμανοί επιμείνουν στο Grexit; Τέτοιο όπλο και δεν το εκμεταλλεύτηκες ρε Αλέξη; 6. Τα 5 τρις των μοναστηριών Αλέξη αυτό δικαιολογείσαι να μην το γνωρίζεις γιατί έσκασε χθες. Αν θες μπορείς να ψηφίσεις και εσύ ηλεκτρονικά. Μόλις μαζευτούν 100.000 υπογραφές θα ζητήσουμε από τον Ιερώνυμο, να αναλάβει η εκκλησία το χρέος. Μόνο η μοναστηριακή περιουσία Αλέξη, υπολογίζεται από τους ειδικούς του facebook στα 5 τρις. Και 4 να είναι που λέει ο λόγος την κάνουμε τη δουλειά μας. Με ένα νόμο και ένα Ευαγγέλιο του Άνθιμου θα τα καταργήσουμε τα μνημόνια. 7. Θα πληρώσει το facebook
8. Βοήθεια επιφανών Ελλήνων επενδυτώνΤούτη τη δύσκολη για τη χώρα στιγμή Αλέξη, έπρεπε να αφήσεις τις ντροπές και να ζητήσεις τη βοήθεια γνωστών επιχειρηματιών, που το φυσάνε το χρήμα, όπως ο Μπομπ Κοζώνης, ο Βλάσης Τσάκας, ο Αλεχάντρο Σκλαβενίτης και ο Βασίλης Ξενιάδης. Μόνο ο πρίγκιπας του Τσάκα αν ανταποκρινόταν και μας έδινε χαρτζιλίκι θα κερδίζαμε δυο μονάδες του ΑΕΠ! Ακόμη και αν δεν έκανες τίποτα απ’ τα παραπάνω όμως Αλέξη, θα μπορούσες να σώσεις και πάλι την παρτίδα και να μη μας προδώσεις. Το διάβασα στο Twitter και είναι τεράστια αλήθεια. Πας στη Σύνοδο, ανοίγεις την πόρτα και τους λες: «Σε ένα λαό που πριν 10 χρόνια προσπαθούσε να στραβώσει κουτάλια με το μυαλό, απλά το διαγράφεις το χρέος. ΤΕΛΟΣ».” Πηγή: Στεφανος Χάρης, sport-fm.gr
«Στην πολιτεία που έγινε πορνείο, μαστροποί και πολιτικιέςδιαλαλούν σάπια θέλγητρα»Γιώργος Σεφέρης













