τεως προέδροι
Αγία Παρασκευή Σκούρτων
Το μοναχικό ζειμπεκικο
Ο Σίγκμουντ Φρόυντ είναι ο θεμελιωτής της ψυχαναλυτικής σχολής στον τομέα της ψυχολογίας
Μέχρι σήμερα ο Φρόυντ αναγνωρίζεται ως ένας από τους πλέον βαθυστόχαστους αναλυτές του 20ου αιώνα που μελέτησε και προσδιόρισε έννοιες όπως το ασυνείδητο, η απώθηση και η παιδική σεξουαλικότητα.Η επίδραση του Φρόυντ δεν περιορίστηκε μόνο στην ψυχολογία και την ψυχιατρική, αλλά απλώθηκε σε πολλούς τομείς της επιστήμης (ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, φιλοσοφία) και της τέχνης.
Τα 15 γνωμικά του θα σας κάνουν να σκεφτείτε διαφορετικά τη ζωή.
- Το πραγματικό αρσενικό είναι μονογαμικό
- Ο άνθρωπος είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας.
- Η μεγαλύτερη ερώτηση που δεν έχει απαντηθεί ποτέ και που κι εγώ δεν έχω κατορθώσει να απαντήσω μετά από τριάντα χρόνια έρευνας, είναι: «τι θέλει μια γυναίκα;»
- Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.
- Κάποια μέρα κοιτάζοντας πίσω, τα χρόνια που αγωνίστηκες θα σου φαίνονται τα πιο ωραία.
- Πίσω από κάθε ισχυρή γυναίκα, κρύβεται ένας τυραννικός πατέρας.
- Πού πάει μια σκέψη όταν έχει ξεχαστεί; (σ.σ: στο υποσυνείδητο)
- Ο διάβολος παραμένει πάντα η καλύτερη δικαιολογία για να απενοχοποιήσουμε το Θεό.
- Αν ένας άνθρωπος υπήρξε το αδιαμφισβήτητα αγαπημένο παιδί της μητέρας του, διατηρεί σε όλη του τη ζωή το αίσθημα θριάμβου, την πίστη στην επιτυχία, που συχνά οδηγεί πραγματικά στην επιτυχία.
- Σε αποφάσεις δευτερευούσης σημασίας, είναι χρήσιμο να εξετάζουμε τα υπέρ και τα κατά. Σε κρίσιμα ζητήματα όμως, η απόφαση πρέπει να προέρχεται από την καρδιά.
- Από λάθος σε λάθος, ανακαλύπτει κανείς ολόκληρη την αλήθεια.
- Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
- Η ερμηνεία των ονείρων είναι η βασιλική οδός για την εξερεύνηση του υποσυνείδητου.
- Οι δύο θεμέλιοι λίθοι της ευτυχίας: αγάπη και δουλειά.
- Η θρησκεία είναι νεύρωση.
http://www.matrix24.gr/author/dourakis/
31/07/2015@7:45
Να μιλήσουμε λίγο για την Αλβανία του Χότζα;
«Μπλέξαν οι γραμμές μας»… και το έχουμε «χάσει»: Ο Γιάνης λέει ετοίμαζε το σχέδιο B με τις «ευλογίες» του Αλέξη Τσίπρα.. Εντάξει αυτό δεν είναι κακό.. Κάθε πολιτισμένη χώρα οφείλει για οτιδήποτε.. μα για οτιδήποτε να έχει και Β και Γ και Δ εναλλακτικά σχέδια.
Ίσως κάποιος πει «ναι αλλά άλλο το να φτιάξω στα χαρτιά ένα εναλλακτικό σχέδιο και διαφορετικό να έχει στηθεί μια ομάδα σχεδόν μέσα στην …παρανομία και να ετοιμάζεται να κάνει ντου για να αντιγράψει ΑΦΜ και να στήσει ένα παράλληλο τραπεζικό σύστημα που θα εξοφλεί τις υποχρεώσεις του με κάτι χαρτιά ουσιαστικά χωρίς αντίκρισμα»..
Ορθόν, αλλά αυτό αφορά ίσως πολιτικές ευθύνες και αποφάσεις και ενδεχομένως να πρέπει να διερευνηθεί εάν ο Γιάνης το πήγε ένα βήμα παραπέρα μόνος του «μπλοκάροντας» ουσιαστικά την διαπραγμάτευση -με τα γνωστά αποτελέσματα στην οικονομία- απλά και μόνο για να γίνει αποδεκτή από τους πολίτες ως μοιραία εξέλιξη η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα.. Ή εάν πάλι είχε πάρει ξεκάθαρη εντολή για κάτι τέτοιο..
Τέτοιου τύπου «ερώτημα» μπορεί να γίνει σε δεύτερη φάση: Γιατί απλά προέχει να δούμε τι θα σήμαινε μια τέτοια επιλογή και εάν -ανεξάρτητα από το εάν κάποιος ήθελε να επιβάλλει αυτή την λύση χωρίς να ρωτήσει τους έλληνες, γιατί το δημοψήφισμα σαφώς και δεν έγινε με το ερώτημα ευρώ ή δραχμή- θα ήταν συμφέρουσα για την χώρα.
Και βεβαίως πρέπει να δοθεί μια απάντηση δεδομένης και της επιμονής της πτέρυγας Λαφαζάνη για επιδρομή στο θησαυροφυλάκιο της ΤτΕ, στα σεντούκια και τις θυρίδες, καθώς όπως είπε και ο ίδιος «υπάρχουν 35 δισ. ευρώ σε χαρτονομίσματα και μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για τη μετάβαση από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα. Και ποιος ξέρει πόσα αλλά υπάρχουν σε στρώματα και θυρίδες».
Και άντε «κομμάτια» να γίνει: Έχεις αυτά τα 35 δισ. (…και δεν είναι 10 όπως λένε) κάνεις και την επιδρομή σου και σε σεντούκια και θυρίδες και μαζέψεις άλλα 30.. Άντε έχεις 65.. Και άντε .. δεν στα καθιστά άκυρα η ΕΚΤ.
Και; Που θα τα χρησιμοποιήσεις; Να πληρώσεις μισθούς και συντάξεις; Να πληρώσεις βενζίνες στα περιπολικά και τα ασθενοφόρα και πετρέλαια στα οχήματα του Στρατού και τα τανκ; Κηροζίνες για αεροσκάφη; Για συντήρηση δρόμων; Για τις οφειλές σου στους ιδιώτες; Για τις υποχρεώσεις σου στους δανειστές; Και άντε και σε βγάζουν… και φτάνεις να κόψεις εθνικό νόμισμα.
Εάν δεν πληρώσεις τους δανειστές, εάν βγεις από την Ευρώπη (οπότε «κομμένες» και επιδοτήσεις και κάθε είδους ενισχύσεις) σε τι ισοτιμία λες θα εξαργυρώνεται το νόμισμά σου;
Πόσο θα σου κοστίζουν οι εισαγωγές προϊόντων; Να σημειωθεί ότι το 65% των αγαθών στην χώρα είναι εισαγόμενα.. Και εάν τα προϊόντα από το εξωτερικό είναι πανάκριβα μήπως θα κλείσεις τα σύνορα σε όσους εξάγουν, ώστε να έχεις μια σχετική επάρκεια αγαθών; Και εάν αναγκαστείς να ζήσεις με ότι παράγεις θα είναι αρκετό; Ή θα πρέπει να μοιράζεις στον κόσμο με κουπόνια καύσιμα και φαγητά; Ή μήπως λόγω των ελλείψεων κάθε προϊόν θα γίνεται μήνα με τον μήνα ολοένα και πιο ακριβό και ο μισθός δεν θα φτάνει για τα βασικά κάθε μέρα που θα περνά;
Με τι επιτόκια θα δανειζόμαστε;; Μήπως θα θυμηθούμε τις εποχές του επιτοκίου 20% στα στεγαστικά; Και με τα χρέη μας στο εξωτερικό τι θα γίνει; Θα τα απαρνηθούμε; Και οι δανειστές τι θα κάνουν; Θα πουν «α.. ωραία όλα μια χαρά»; Ή θα δεσμεύσουν οποιαδήποτε πληρωμή από το εξωτερικό προς την Ελλάδα προς εξόφληση του χρέους, ακόμη και σε ιδιώτες για παράδειγμα από ταξιδιωτικά γραφεία του εξωτερικού σε έλληνα ξενοδόχο για τις κρατήσεις που του έγιναν;
Με τα δάνεια που έχουμε τι θα γίνει; Θα σβηστούν; Ή θα τα αναλάβουν οι νέες «κρατικές τράπεζες» και τα σπίτια που έχουν αγοραστεί με δανεικά θα περάσουν στον έλεγχο του δημοσίου… που ενδεχομένως θα μπορεί να τα αξιοποιήσει όπως θέλει;
Στην Σοβιετική Ένωση, πάντως, κάποια σπίτια που ανήκαν στην ολιγαρχία, το Κράτος τα «έκοβε» σε 3 και σε 4 «κομμάτια» και στέγαζε κάμποσες οικογένειες..
Ή πάλι μήπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα διεκδικήσει οποιοδήποτε ακίνητο υπάρχει καθότι έχει δανείσει έναν σκασμό λεφτά στις ελληνικές τράπεζες με ενέχυρο στεγαστικά και αγροτικά δάνεια;
Πολλές οι ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν και όχι τίποτε άλλο.. Γιατί μιλάμε για τα «κακά Μνημόνια»… αλλά μάλλον έχουμε «θεοποιήσει» την μετάβαση σε εθνικό νόμισμα.. Μήπως λοιπόν πρέπει να δώσουμε απαντήσεις σε πρακτικά θεματάκια;
Γιατί όλο αυτό το σχέδιο θυμίζει και λίγο Αλβανία του Χότζα… Και εάν θυμηθούμε τι έγινε εκεί με το που άνοιξαν τα σύνορα, ίσως σκεφτούμε λίγο παραπάνω τι σημαίνει απομονωτισμός..
Και μετά… αποφασίζουμε βρε αδελφέ…
Να δείτε πως στο τέλος θα τους. τρελάνουμε όλους.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που δεν έχει κυβέρνηση – έχει χάσει ουσιαστικά τη δεδηλωμένη.Δεν έχει αντιπολίτευση αφού ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης είναι μεταβατικός πρόεδρος στη Νέα Δημοκρατία και όπως όλα δείχνουν το συνέδριο που θα αναδείξει το νέο αρχηγό δεν πρόκειται να γίνει σύντομα.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα παγκοσμίως που δεν έχει εδώ και είκοσι μέρες τράπεζες και χρηματιστήριο. Παίζεται επίσης το ενδεχόμενο να μην έχουμε ούτε ευρώ ούτε δραχμή αν δεν προχωρήσουν τα προαπαιτούμενα.
Παρά το απόλυτο φαινομενικό χάος η χώρα λειτουργεί καλύτερα από πριν.
Στο διάστημα που ήταν κλειστές οι τράπεζες οι πονηροί Έλληνες για πρώτη φορά στη ζωή τους αποφάσισαν να πληρώσουν φόρους και μέσα σε μια βδομάδα τα δημόσια ταμεία εισέπραξαν το ποσό-μαμούθ των πεντακοσίων εκατομμυρίων ευρώ.
Γιατί οι. εθνικοί υπερήφανοι Έλληνες σκέφτηκαν, καλύτερα να τα πάρει το δημόσιο παρά να μας τα κουρέψει ο Σόιμπλε.
Μέσα στην απελπισία τους οι Έλληνες φρόντισαν να πάρουν τα μέτρα τους για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της δραχμής. Τι έκαναν οι μάγκες.
Γέμισαν τις μαύρες σακούλες με ευρώ και σήκωσαν όλα τα πολυτελή τζιπ των πενήντα, εβδομήντα και εκατό χιλιάδων ευρώ. Γιατί δραχμή χωρίς τζιπ πολυτελείας δεν υποφέρεται.
Όταν οι αντιπρόσωποι αυτοκινήτων τηλεφωνούσαν στην Γερμανία για αυτοκίνητα γιατί ξέμειναν από εμπόρευμα οι Γερμανοί άρχισαν να χτυπούν ενέσεις γιατί δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως γίνεται πάρτι στην αγορά πολυτελών αυτοκινήτων σε μια χώρα που δεν έχει τράπεζες, πρακτικά έχει χρεοκοπήσει και ολόκληρη η υφήλιος βρίσκεται σε κινητοποίηση για να τη σώσει.
Οι περήφανοι Έλληνες εκτός από τα πολυτελή αυτοκίνητα στο διάστημα της απόλυτης κρίσης έκαναν ντου στα πολυτελή χρυσοχοΐα αγοράζοντας πανάκριβα κοσμήματα.
Προφανώς να τα συνδυάζουν με τα πακέτα απ’ τα δεκαχίλιαρα. Προηγουμένως είχαν φροντίσει να φορτώσουν όλα τα μακαρόνια και τις κονσέρβες για να περάσουν στο διάστημα, που μέχρι να τυπώσει ο Μπαρουφάκης το νέο νόμισμα.
Στο διάστημα της κρίσης γέμισαν κατά περίεργο τρόπο και τα Καζίνο. Γιατί κάποιοι φρόντισαν να στείλουν μηνύματα στους παίκτες ότι τα ΑΤΜ στους ναούς του τζόγου είναι γεμάτα. Οι πονηροί νόμισαν ότι τα ΑΤΜ των Καζίνο δεν είχαν περιορισμούς και κατέκλυσαν την Πάρνηθα και το Λουτράκι.
Στο διάστημα της κρίσης η παραλιακή ήταν τίγκα όπως επίσης και τα μπαρ του Κολωνακίου, του Ψυχικού και της Κηφισιάς. Χαμός γίνονταν και στο Περιστέρι και τις υπόλοιπες λαϊκές συνοικίες.
Σ’ αυτή τη χώρα ο Σόιμπλε επιχειρεί να επιβάλλει μεταρρυθμίσεις. Όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για χαμένο κόπο, εκτός βέβαια και αν γίνει ανταλλαγή πληθυσμών.
Να φέρει στην Ελλάδα καμιά δεκαριά εκατομμύρια Γερμανούς και εμείς να την κάνουμε κατά Λίβανο μεριά όπου επικρατούν οι ίδιες συνήθειες.
Tρώνε τους Τσίπρα-Παππά από τον ΣΥΡΙΖΑ
ΤΑ 160 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΤΟΥ ΛΟΜΠΥ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ
Τα 160 δις ευρώ καταθέσεις ελλήνων σε τράπεζες του εξωτερικού- στην πλειοψηφία τους κλεμμένο δημόσιο χρήμα- έβαλε σε εφαρμογή το Τελικό Σχέδιο.
Κι αυτό δεν είναι άλλο από την αποπομπή των Τσίπρα-Παππά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το Λόμπυ της Δραχμής, βλέπει πλέον στα πρόσωπά τους δύο αντιπάλους που πρέπει να βρεθούν πολύ σύντομα εκτός ΣΥΡΙΖΑ…
Ο έλεγχος του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε για τα δύο τελευταία χρόνια το μεγάλο στοίχημα του Λόμπυ της Δραχμής.
Οταν λέμε Λόμπυ της Δραχμής μιλάμε για μια πανίσχυρη ομάδα επιχειρηματιών, ακριβοπληρωμένων οικονομολόγων, πολιτικών, ανθρώπων των ΜΜΕ (εντός και εκτός Ελλάδας), και ένα στρατό από σκοτεινά πρόσωπα που έχουν στρατολογηθεί γι΄ αυτό το σκοπό.
Ο Βαρουφάκης για την θέση του υπ. Οικονομικών ήταν περισσότερο δική τους επιλογή και όχι του Τσίπρα.
Στον σημερινό πρωθυπουργό επεβλήθη τεχνηέντως.
Ο Νίκος Παππάς, άνθρωπος με ευρωπαικά βιώματα, ήταν από την αρχή αντίθετος σε κάθε σκέψη που εμπεριείχε σενάριο δραχμής και δεν έκρυβε την δυσαρέσκειά του για τις τοποθετήσεις στελεχών όπως οι Λαπαβίτσας-Λαφαζάνης.
Η υπουργοποίηση του Βαρουφάκη και μάλιστα σε θέση κλειδί ήταν-θα μπορούσε να πει κανείς-μια ήττα του Νίκου Παππά.
Το Λόμπυ της Δραχμής ποτέ δεν είδε με καλό μάτι την παρουσία του δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα.
Κάποια στιγμή μάλιστα πίστεψε ότι θα μπορούσε να τον πετάξει από το Μαξίμου αλλά ο Παππάς αποδείχθηκε σκληρό καρύδι.
Δύο πρόσωπα, ο Νίκος Παππάς και ο Γιώργος Χουλιαράκης άσκησαν καταλυτική επιρροή στον έλληνα πρωθυπουργό στην κατεύθυνση να εγκαταλείψει και την παραμικρή υπόνοια για επιστροφή στη δραχμή.
Και γι΄αυτό όχι λίγες φορές βρέθηκαν στο μάτι του Λόμπυ της Δραχμής, το οποίο πλέον έχει στήσει τα πλοκάμια του εντός και εκτός της χώρας και στρατολογεί φανατικούς θεωρητικούς της Δραχμής-κυρίως προβεβλημένους οικονομολόγους.
Ενας από αυτούς με προσβάσεις σε γερμανικά ΜΜΕ είναι ο εν Ελλάδι εγκέφαλος του Λόμπυ.
Το Λόμπυ της Δραχμής θεωρεί μεγάλη απώλεια τον Βαρουφάκη.
-Χάσαμε μια μάχη, όχι τον πόλεμο…
είναι ο απολογισμός τους για την απώλεια του Γιάνη.
Τώρα πλέον ποντάρουν (θεωρητικά) τα ρέστα τους στην Ζωή Κωνσταντοπούλου. θεωρούν ότι είναι το βαρύ χαρτί τους.
Η επίθεση που η πρόεδρος της Βουλής εξαπέλυσε από το βήμα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ στον πρωθυπουργό δεν αφήνει αμφιβολίες για το πάθος και την αφοσίωση στην ιδέα της εξόδου από το ευρώ.
-Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσει τρίτο μνημόνιο; Όχι. Έχει την εξουσιοδότηση; Όχι. Έχει τη λαϊκή εντολή; Όχι. Μπορεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει άλλο πρόγραμμα; Όχι», τόνισε η Πρόεδρος της Βουλής.
Για το Λόμπυ της Δραχμής η Κωνσταντοπούλου είναι η διάδοχος του Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που είναι ένα στρωμμένο μαγαζί-το οποίο μάλιστα παίρνει και κρατική επιχορήγηση.
Ο Τσίπρας και ο Παππάς αποτελούν εμπόδιο στο σχεδιασμό και είναι θέμα (ελάχιστου) χρόνου το Λόμπυ της Δραχμής να τους ωθήσει εκτός ΣΥΡΙΖΑ…
Σιμόν Ντε Μποβουάρ, η Σάσα Σταμάτη μπροστά στον Λιαρέλη
Από την Ιόλη Πιερίδη
kourdistoportocali.com
Ποιά ομιλία Τσίπρα στη ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και απίδια μάντολες;Ποιο κομμάτι του εξαφανισμένου Μπόινγκ;Μία δεν πιάνουν όλα αυτά μπροστά στονπυργοδεσπότη Στρατή Λιαρέλη. Ο Στρατής, ο Κιμπουρόπουλος και ο Κυριακόπουλος ήταν όλα τα λεφτά του σημερινού καύσωνα.Τα 3 αυτά παληκάρια είναι η χαρά του μανικιούρ-πεντικιούρ.Και αυτοί οι 3 φραπεδόμαγκες-τραχανοπλαγιάδες αντιπροσώπευαν τους βαρύγδοπους Ελληνες καναλάρχες σε συνέντευξη τύπου για το Νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση για τις τηλεοπτικές άδειες.Η Ενωση Χασαποτεβαρνιάρηδων Χασιάς θα επέλεγε πιο σοβαρούς εκπροσώπους για να μιλήσουν.Τα βαριά ονόματα των Ελλήνων καναλαρχών ήτοι Μπόμπολας, Κοντομηνάς, Βαρδινογιάννης, Ψυχάρης, Αλαφούζος, Κουρής, Βρυώνης, Κυριακού έστειλαν αυτούς τους 3 παλαιοπασόκους παραλίες για να κοινοποιήσουν στο κοινό τις ενστάσεις τους για το νομοσχέδιο του Παππά.Δεν έχει σωτηρία αυτή η χώρα, ρε κορόιδα. Πάρτε το χαμπάρι. Εκτός κι αν οι Λιαρέλης, Κυριακόπουλος και Κιμπουρόπουλος είναι μανούλες στο στο παρασκήνιο και με άκρες στην κυβέρνηση-ώστε το σώου να γίνεται για τα μάτια του κόσμου.Μιλάμε για φραπεδομαγκιά εθνικής εμβέλειας. Ο καναλάρχης Λεωνίδας με τις ψησταριές ξέρει περισσότερα γράμματα από τον Λιαρέλη και τους άλλους δύο εκπροσώπους των καναλαρχών. Αυτός έπρεπε να βγει μπροστά ώστε να υπερασπσιστεί τους αγωνιζόμενους θαλασσοδανεισμένους έλληνες καναλάρχες εθνικής εμβέλειας. Κι ο Μαλέλης που νίκησε το τέρας της κατάθλιψης. Αμα βλέπεις τον Κιμπουρόπουλο, τον Κυριακόπουλο και τον Λιαρέλη δεν χρειάζεται καν να παρακαλουθήσεις το τηλεοπτικό πρόγραμμα των καναλιών.Γνωρίζεις εκ των προτέρων. Χάθηκε ρε μπαγάσηδες καναλάρχες να αναθέσετε στη Μενεγάκη, τη Σάσα Σταμάτη και στον Δημήτρη Ουγγαρέζο να μιλήσουν για τα κανάλια.Η Σάσα μάλιστα είναι Σιμόν Ντε Μποβουάρ μπροστά στον Λιαρέλη. Σοβαροί να είσαστε.30/07/
kourdistoportocali.com
Ποιά ομιλία Τσίπρα στη ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και απίδια μάντολες;Ποιο κομμάτι του εξαφανισμένου Μπόινγκ;Μία δεν πιάνουν όλα αυτά μπροστά στονπυργοδεσπότη Στρατή Λιαρέλη. Ο Στρατής, ο Κιμπουρόπουλος και ο Κυριακόπουλος ήταν όλα τα λεφτά του σημερινού καύσωνα.Τα 3 αυτά παληκάρια είναι η χαρά του μανικιούρ-πεντικιούρ.Και αυτοί οι 3 φραπεδόμαγκες-τραχανοπλαγιάδες αντιπροσώπευαν τους βαρύγδοπους Ελληνες καναλάρχες σε συνέντευξη τύπου για το Νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση για τις τηλεοπτικές άδειες.Η Ενωση Χασαποτεβαρνιάρηδων Χασιάς θα επέλεγε πιο σοβαρούς εκπροσώπους για να μιλήσουν.Τα βαριά ονόματα των Ελλήνων καναλαρχών ήτοι Μπόμπολας, Κοντομηνάς, Βαρδινογιάννης, Ψυχάρης, Αλαφούζος, Κουρής, Βρυώνης, Κυριακού έστειλαν αυτούς τους 3 παλαιοπασόκους παραλίες για να κοινοποιήσουν στο κοινό τις ενστάσεις τους για το νομοσχέδιο του Παππά.Δεν έχει σωτηρία αυτή η χώρα, ρε κορόιδα. Πάρτε το χαμπάρι. Εκτός κι αν οι Λιαρέλης, Κυριακόπουλος και Κιμπουρόπουλος είναι μανούλες στο στο παρασκήνιο και με άκρες στην κυβέρνηση-ώστε το σώου να γίνεται για τα μάτια του κόσμου.Μιλάμε για φραπεδομαγκιά εθνικής εμβέλειας. Ο καναλάρχης Λεωνίδας με τις ψησταριές ξέρει περισσότερα γράμματα από τον Λιαρέλη και τους άλλους δύο εκπροσώπους των καναλαρχών. Αυτός έπρεπε να βγει μπροστά ώστε να υπερασπσιστεί τους αγωνιζόμενους θαλασσοδανεισμένους έλληνες καναλάρχες εθνικής εμβέλειας. Κι ο Μαλέλης που νίκησε το τέρας της κατάθλιψης. Αμα βλέπεις τον Κιμπουρόπουλο, τον Κυριακόπουλο και τον Λιαρέλη δεν χρειάζεται καν να παρακαλουθήσεις το τηλεοπτικό πρόγραμμα των καναλιών.Γνωρίζεις εκ των προτέρων. Χάθηκε ρε μπαγάσηδες καναλάρχες να αναθέσετε στη Μενεγάκη, τη Σάσα Σταμάτη και στον Δημήτρη Ουγγαρέζο να μιλήσουν για τα κανάλια.Η Σάσα μάλιστα είναι Σιμόν Ντε Μποβουάρ μπροστά στον Λιαρέλη. Σοβαροί να είσαστε.30/07/
Η σιβηρική τάιγκα
Τα καλοκαίρια στη Σιβηρία δε διαρκούν πολύ. Τα χιόνια αρχίζουν να λιώνουν το Μάιο και το κρύο επιστρέφει τον Σεπτέμβριο. Η τάιγκα, το βόρειο δάσος, το μεγαοικοσύστημα του πλανήτη βυθίζεται μέσα σε μια χειμωνιάτικη θλίψη. Ατέλειωτα μίλια από πεύκα και σημύδες, αρκούδες σε χειμερία νάρκη και πεινασμένοι λύκοι, απόκρημνες όψεις που υψώνονται στον ουρανό, ποτάμια με λευκά νερά που χύνουν τους χειμάρρους τους μέσα στις κοιλάδες, παγωμένοι εδώ και εκατό χιλιάδες χρόνια τυρφώνες. Αυτό το δάσος είναι το τελευταίο και μεγαλύτερο κομμάτι άγριας φυσικής ομορφιάς της γης. Εκτείνεται από το απώτατο άκρο των αρκτικών περιοχών της Ρωσίας ως τον μακρινό Νότο, τη Μογγολία και ανατολικά από τα Ουράλια μέχρι τον Ειρηνικό. Πέντε εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια της ανυπαρξίας με πληθυσμό που ανέρχεται μόνο σε μερικές χιλιάδες άτομα. Όταν η τάιγκα είναι ανθισμένη φαίνεται σχεδόν φιλόξενη. Είναι η εποχή που άνθρωπος μπορεί να δει πιο καθαρά τη γη, είναι η γη που βλέπουν οι εξερευνητές, αυτοί που ψάχνουν για πετρέλαιο και κάνουν μεταλλευτικές έρευνες για να εξορύξουν τον ορυκτό πλούτο. Κάπως έτσι ήταν στην απομακρυσμένη νότια μεριά του δάσους το καλοκαίρι του 1978. Ένα ελικόπτερο προσπαθούσε να προσγειωθεί και να αφήσει εκεί μια ομάδα γεωλόγων όταν πλησίασε σε μια δασώδη κοιλάδα ενός ανώνυμου παραπόταμου του Αμπακάν. Οι πλευρές της κοιλάδας ήταν στενές και σχεδόν κατακόρυφες και η βλάστηση τόσο πυκνή που δεν υπήρχε περίπτωση να μπορέσουν να προσεγγίσουν το μέρος, όταν ο πιλότος τους είδε κάτι παράξενο. Ήταν ένα ξέφωτο έξι χιλιάδες πόδια ψηλά σε μια βουνοπλαγιά, και κάτι που έμοιαζε με ανθρώπινη κατοικία. Συμπέραναν σχεδόν απρόθυμα, κάτι απίθανο. Ήταν ένας καλλιεργημένος κήπος και υπήρχε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, αυτό έμοιαζε σίγουρο. Ήταν μια εκπληκτική ανακάλυψη. Το βουνό απείχε περισσότερο από 200 χιλιόμετρα από τον πλησιέστερο οικισμό. Κανείς μέχρι τότε δεν είχε φτάσει τόσο μακριά. Οι σοβιετικές αρχές δεν είχαν αρχεία όσων διέμεναν στην περιοχή.
Οι επιστήμονες εγκατέλειψαν την παράγκα τρομαγμένοι. Σε λίγο τα πνεύματα είχαν ηρεμήσει, οι φωνές σταμάτησαν και ο γέροντας εμφανίστηκε ξανά στην πόρτα με τις δυο γυναίκες, τις κόρες του. Ήταν δυο πλάσματα σε ημιάγρια κατάσταση. Οι επιστήμονες τους πρόσφεραν τσάι, ψωμί και μαρμελάδα, αλλά τα αρνήθηκαν λέγοντας «δεν μας επιτρέπονται αυτά!
Οι τέσσερις επιστήμονες της αποστολής αποφάσισαν αρκετά μπερδεμένοι και ανήσυχοι να ερευνήσουν αυτό το μυστήριο. Με επικεφαλής την γεωλόγο Galina Pismenskaya, “διάλεξαν μια ωραία μέρα και πήραν δώρα για τους φίλους τους» αν και καλού κακού, έλεγξαν και τα πιστόλια που είχαν μαζί τους για προστασία από τα άγρια ζώα. Καθώς οι επιστήμονες σκαρφάλωναν στο βουνό, κατευθυνόμενοι προς το σημείο που τους είχαν υποδείξει οι πιλότοι, άρχισαν να διακρίνουν τα σημάδια ανθρώπινης δραστηριότητας, ένα ραβδί, αποξηραμένα φλούδια πατάτας, ένα μικρό υπόστεγο. Κατέληξαν και είδαν μια παράγκα, ένα παράπηγμα που έμοιαζε με αυτά της μεσαιωνικής εποχής. Μαυρισμένο από το χρόνο και τη βροχή και φτιαγμένο από όλα τα υλικά της τάιγκα: φλοιούς δέντρων, μακριά ξύλα και σανίδια. Αν δεν υπήρχε ένα μικρό παράθυρο, τόσο μικρό όσο μια τσέπη παντελονιού, θα ήταν δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι κατοικούν άνθρωποι. Και όμως κατοικούσαν. Δεν υπήρχε αμφιβολία γι’ αυτό.
Η παράγκα των Λύκοφ
Η άφιξη των επιστημόνων δεν πέρασε απαρατήρητη. Η πόρτα έτριξε και ένας πολύ ηλικιωμένος άντρας βγήκε στο φως της ημέρας. Έμοιαζε με φιγούρα βγαλμένη από τα παραμύθια. Ήταν ξυπόλητος. Φορούσε χιλιομπαλωμένα ρούχα και είχε μια αχτένιστη γενειάδα. Τα μαλλιά του ήταν ατημέλητα. Κοίταξε τους επιστήμονες φοβισμένα. Εκείνοι με μεγάλη αμηχανία του είπαν κάτι που φαίνεται αστείο: «Γειά σας παππού! Ήρθαμε να σας επισκεφθούμε». Ο ηλικιωμένος άντρας δεν απάντησε αμέσως. Έμεινε για λίγο σιωπηλός και σε λίγη ώρα ακούστηκε μια αχνή, αβέβαιη φωνή να απαντά: «Αφού φτάσατε από τόσο μακριά, μπορείτε να περάσετε μέσα». Όταν μπήκαν μέσα στην καλύβα, έκανε τόσο κρύο όσο και σε ένα κελάρι. Ο χώρος ήταν απερίγραπτα βρώμικος, μύριζε κλεισούρα και στο πάτωμα σάπιζαν φλούδες πατάτας και κομμάτια από κουκουνάρια. Στον απίστευτα μικρό αυτό χώρο, όπως ανακάλυψαν, ζούσε μια πενταμελής οικογένεια. Στο μισοσκόταδο δε διέκριναν άλλους ανθρώπους μέχρι που άκουσαν από μια άκρη ανθρώπινους λυγμούς και υστερικές φωνές. Οι σιλουέτες κινήθηκαν στο σκοτάδι. Δυο γυναίκες μοιρολογούσαν λέγοντας «αυτό γίνεται για τις αμαρτίες μας, τις αμαρτίες μας»… Οι επιστήμονες εγκατέλειψαν την παράγκα τρομαγμένοι. Σε λίγο τα πνεύματα είχαν ηρεμήσει, οι φωνές σταμάτησαν και ο γέροντας εμφανίστηκε ξανά στην πόρτα με τις δυο γυναίκες, τις κόρες του. Ήταν δυο πλάσματα σε ημιάγρια κατάσταση. Οι επιστήμονες τους πρόσφεραν τσάι, ψωμί και μαρμελάδα, αλλά τα αρνήθηκαν λέγοντας «δεν μας επιτρέπονται αυτά!».
Ναταλία και Αγκάφια Λύκοβα
Η υπεύθυνη της αποστολής Galina Pismenskaya, ρώτησε τον άντρα αν έχει δοκιμάσει ποτέ ψωμί. Την κοίταξε και της απάντησε ότι είχε φάει παλιότερα, ωστόσο οι κόρες του δεν είχαν δοκιμάσει ποτέ. Ενώ ο ίδιος μιλούσε ρωσικά, οι κόρες του μιλούσαν μια άλλη ακατανόητη γλώσσα. Οι γεωλόγοι ξεκίνησαν από εκείνη την ημέρα να επισκέπτονται την οικογένεια στο «σπίτι» τους και έμαθαν την συναρπαστική αυτή ιστορία: Ο ηλικιωμένος ονομαζόταν Karp Lykov και ήταν μέλος της αίρεσης «Old Believers», μιας φονταμενταλιστικής ρωσο-ορθόδοξης σέχτας που παρέμενε απαράλλακτη από τον 17ο αιώνα. 
Τα μέλη της αίρεσης είχαν διωχθεί επί των ημερών τού Μεγάλου Πέτρου. Ο ηλικιωμένος άντρας ανακαλούσε τα γεγονότα σαν να είχαν συμβεί λίγες ημέρες νωρίτερα. Ο Μεγάλος Πέτρος ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός του, ένας αντίχριστος με ανθρώπινη μορφή. Οι προσπάθειες του Μεγάλου Πέτρου για τον εκσυγχρονισμό της Ρωσίας των αρχών του 18ου αιώνα, ξεκίνησαν από το να επιβάλλει στους άντρες να κόψουν τις γενειάδες τους. Όσοι αντιστάθηκαν έπρεπε να φορολογηθούν. Αν ο Μεγάλος Πέτρος κυνηγούσε τους αιρετικούς, οι μπολσεβίκοι κυνηγούσαν τους χριστιανούς και τα πράγματα χειροτέρεψαν ραγδαία για την οικογένεια του Lykov. Οι κάτοικοι της ούτως ή άλλως απομονωμένης Σιβηρίας αναγκάστηκαν να αποτραβηχτούν ακόμα περισσότερο και βαθύτερα στην ερημιά και μακριά από τον ανθρώπινο πολιτισμό προκειμένου να σωθούν και να γλυτώσουν από τους διωγμούς. Κατά τη διάρκεια των σοβιετικών εκκαθαρίσεων στη δεκαετία του 30, μια σοβιετική περίπολος σκοτώνει τον αδερφό του Lykov στα περίχωρα της κοινότητας όπου ζούσε η αίρεση. Η οικογένεια παίρνει την απόφαση να απομακρυνθεί όσο περισσότερο μπορεί για να σωθεί. Το 1936 η τετραμελής οικογένεια, ο Karp, η γυναίκα του Akulina, ο 9χρονος γιος του Savin και η μόλις 2 χρονών Natalia φτάνουν στο σημείο που οι επιστήμονες τους βρήκαν δεκαετίες αργότερα, στα βάθη της σιβηρικής τάιγκας. Αποτραβήχτηκαν σε αυτό το απομονωμένο σημείο με τα λιγοστά υπάρχοντά τους και μερικούς σπόρους. Η οικογένεια σε αυτές της συνθήκες αποκτά δυο ακόμα μέλη. Τον Dmitry το 1940 και την Agafia το 1943. Τα παιδιά αυτά δε συνάντησαν ποτέ άλλο άνθρωπο πέρα από τα μέλη της οικογένειάς τους. Η γνώση τους για τον κόσμο ήταν αυτή που μάθαιναν από τη διήγηση της οικογένειάς τους, ενώ η οικογένεια για να διασκεδάσει είχε μόνο ένα παιχνίδι: να διηγούνται τα όνειρά τους. Τα παιδιά της οικογένειας ήξεραν ότι υπάρχουν μέρη που οι άνθρωποι ζουν κοντά ο ένας στον άλλο και λέγονται πόλεις όπως και ότι εκτός από τη Ρωσία υπάρχουν και άλλες χώρες. Αυτές οι γνώσεις ήταν εντελώς θεωρητικές, δεν είχαν καμία σημασία και δεν έπαιζαν κανένα ρόλο στις ζωές τους. Τα αναγνώσματα που είχαν μαζί τους ήταν θρησκευτικά βιβλία και η Βίβλος. Η μητέρα μάθαινε στα παιδιά της γραφή φτιάχνοντας αυτοσχέδιες πένες από ξυλάκια σημύδας, τα οποία βουτούσε σε χυμό αγιοκλήματος για μελάνι. Μπορεί να έμαθαν γραφή, αλλά αγνοούσαν τη σύγχρονη ιστορία. Στην καρδιά της τάιγκας δεν έμαθαν ποτέ για το φονικότερο και πιο αιματηρό ιστορικό γεγονός της Ευρώπης, τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Καρπ Λύκοφ και η κόρη του Αγκάφια
Η απομόνωση έκανε την δυνατότητα επιβίωσής τους να φτάνει κοντά στο αδύνατο. Έφτιαξαν γαλότσες από τους φλοιούς της σημύδας, ενώ τα ρούχα που είχαν μαζί τους διαλύθηκαν μέσα στα χρόνια αφού μπαλώθηκαν και ξαναμπαλώθηκαν. Αντικαταστάθηκαν με ύφασμα κάνναβης της οποίας καλλιεργούσαν τον σπόρο. Η ευφάνταστη μητέρα τους έφτιαξε μια ανέμη και έναν πρωτόγονο αργαλειό. Όμως οι ανάγκες τους σε μέταλλο ήταν οι πιο κρίσιμες αφού δεν είχαν καμία γνώση για την αντικατάσταση του μετάλλου. Ο βραστήρας που τους εξυπηρέτησε για πολλά χρόνια σκούριασε και η δυσκολία να τρώνε μαγειρεμένο φαγητό ολοένα και μεγάλωνε. Η βάση της διατροφής τους ήταν μπουρέκια πατάτας αναμειγμένα με σίκαλη και σπόρους κάνναβης. Η τάιγκα δεν προσφέρει αφθονία και η διατροφή τους ήταν πάντα εξαιρετικά μονότονη. Ήταν πεινασμένοι όλη την ώρα και κάθε τόσο έκαναν συμβούλιο αν θα φάνε όλες τις τροφές ή θα αφήσουν κάποιες για να καλλιεργήσουν ξανά. Η οικογένεια Lykov πέρασε πολύ δύσκολα χρόνια μέσα στην πείνα. Δεν έτρωγαν κρέας και το δοκίμασαν μόνο όταν ο μικρός Dmitry, μεγάλωσε και μπορούσε να κυνηγήσει. Παρόλο που του έλειπαν τα όπλα, είχε εκπληκτική αντοχή. Κυνηγούσε χωρίς παπούτσια και μερικές φορές επέστρεφε στην καλύβα μετά από αρκετές ημέρες αφού είχε κοιμηθεί στην ύπαιθρο, σε 40 βαθμούς κάτω από το μηδέν με μια άλκη στους ώμους. Τα αποθέματα τροφής ήταν πάντα κάτι που δε μπορούσαν να υπολογίσουν. Το διαρκές κρύο που έφτανε τους -40 βαθμούς και τα άγρια ζώα κατέστρεφαν τη σοδειά τους. Το 1961, ο κακός καιρός κράτησε μέχρι τον Ιούνιο. Η οικογένεια για να επιβιώσει άρχισε να τρώει φλοιούς δέντρων και κατέληξε να φάνε μέχρι και τις σόλες των παπουτσιών τους (οι οποίες ήταν από ξύλα του δάσους). Η μητέρα τους εκείνη τη χρονιά προτίμησε να ζήσουν τα παιδιά της και πέθανε από ασιτία. Η υπόλοιπη οικογένεια επέζησε από κάτι που θεώρησαν θαύμα: από ένα μοναδικό σπόρο σίκαλης που είχε φυτρώσει τυχαία. Έβαλαν ένα φράκτη γύρω από το βλαστό και τον φύλαγαν με ζήλο την νύχτα και μέρα κρατώντας μακριά τα ποντίκια και τους σκίουρους. Στην εποχή της συγκομιδής, ο μοναδικός σπόρος απέδωσε 18 κόκκους, και από αυτό ξανάχτισαν με κόπο την καλλιέργεια της σίκαλης.
Η Agafia, η τελευταία των Lykov παραμένει ακόμα μόνη στις ερημιές της παγωμένης τούνδρας, ως γνήσιο παιδί της Σιβηρίας, Σήμερα είναι 72 ετών. Έχει αποτολμήσει να φύγει από το σπίτι της μόνο έξι φορές.
Όσο οι επιστήμονες γνώριζαν καλύτερα την οικογένεια καταλάβαιναν ότι δεν ήταν άτομα χωρίς νοημοσύνη και προσωπικότητα. O πατέρας αρνιόταν σταθερά να πιστέψει ότι ο άνθρωπος είχε πατήσει το πόδι του στο φεγγάρι, αλλά προσαρμόστηκε γρήγορα στην ιδέα των δορυφόρων. Η μητέρα τους είχε παρατηρήσει ήδη από τη δεκαετία του 1950, όταν «τα αστέρια άρχισαν να πηγαίνουν γρήγορα στον ουρανό,”και ο πατέρας Karp συνέλαβε μια θεωρία για να το εξηγήσει: «Οι άνθρωποι έχουν σκεφτεί κάτι και στέλνουν πυρκαγιές που είναι σαν αστέρια”. Όπως γράφει ο Πεσκόφ στο βιβλίο του για την οικογένεια Lykov και την ιστορία της, αυτό που τους κατέπληξε περισσότερο ήταν ένα διαφανές πακέτο από σελοφάν. Έμοιαζε στα μάτια τους σαν γυαλί που μπορεί να γκρεμιστεί!
Η σιβηρική τάιγκα
Η Σαβίν, η μεγαλύτερη κόρη ήταν σκληρή, αλύγιστη σε θέματα θρησκείας, ενώ η Ναταλία, πάντα πάλευε για να αντικαταστήσει τη μητέρα της ως μαγείρισσα, μοδίστρα και νοσοκόμα. Τα δυο μικρότερα παιδιά ήταν πιο προσιτά και πιο ανοιχτά. Η Agafia ήταν ευφυής και είχε βρει ένα τρόπο να παρακολουθεί το χρόνο, καθώς η οικογένεια δεν διέθετε ημερολόγιο. Δούλευε σκληρά και μέχρι να πέσει το σκοτάδι, μερικές φορές και μέσα στο σκοτάδι και ήταν άφοβη. «Τι υπάρχει εκεί έξω που να μπορώ να το φοβηθώ;» αναρωτιόταν. Ο Ντμίτρι ήταν ο αγαπημένος των επιστημόνων. Ήταν ένας εφευρέτης και λάτρευε την τεχνολογία που του έδειχναν, ακόμα και τα μηχανήματα και το πόσο εύκολα μπορούσε σε ένα πριονιστήριο να επεξεργαστεί το ξύλο. Η ζωή των Lykov, αν και η αντίσταση του πατέρα σε κάθε νεωτερικότητα υπήρξε σθεναρή, άλλαξε όταν απέκτησαν μαχαίρια, πιρούνια, λαβές, σπόρους, ακόμα και στυλό και χαρτί και ένα ηλεκτρικό φακό. Οι επιστήμονες γεωλόγοι τους βοήθησαν να φυτέψουν και να καλλιεργήσουν. Το δώρο που τους εντυπωσίασε περισσότερο ήταν το αλάτι που τους έκαναν δώρο. Ο πατέρας Lykov, είπε ότι ζώντας χωρίς αλάτι για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, η ζωή ήταν αληθινό βασανιστήριο. Κάτι που αποδείχτηκε επίσης ακαταμάχητο, ήταν η γοητεία της τηλεόρασης που υπήρχε στο στρατόπεδο των γεωλόγων. Παρακολουθούσαν σχεδόν εκστατικά. Όμως η προσαρμογή τους σε ένα κόσμο πολιτισμένο αποτυπώθηκε στην υγεία τους με τον χειρότερο τρόπο. Το φθινόπωρο του 1981, τρία από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας πέθαναν με διαφορά λίγων ημερών το ένα από το άλλο. Ο Savin και η Natalia έπασχαν από νεφρική ανεπάρκεια (πιθανότατα λόγω της διατροφής που έκαναν επί σειρά ετών), ενώ ο Dmitry πέθανε από πνευμονία. Μέχρι την τελευταία στιγμή αρνήθηκε τη βοήθεια των επιστημόνων που ήθελαν να τον μεταφέρουν με ελικόπτερο σε νοσοκομείο. «Δεν μας επιτρέπεται αυτό», ήταν τα τελευταία του λόγια. Μετά τους τρεις θανάτους στην οικογένεια, οι Lykov αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν την «γερακοφωλιά τους» και να μετακομίσουν στο παλιό χωριό τους, στο οποίο όχι μόνο είχαν σταματήσει οι διωγμοί, αλλά και η παλαιά αίρεση είχε ξανασυσταθεί. Ο πατέρας Karp Lykov πέθανε στον ύπνο του στις 16 Φεβρουαρίου του 1988. Η Agafia, η τελευταία των Lykov παραμένει ακόμα μόνη στις ερημιές της παγωμένης τούνδρας, ως γνήσιο παιδί της Σιβηρίας, Σήμερα είναι 72 ετών. Έχει αποτολμήσει να φύγει από το σπίτι της μόνο έξι φορές. Η πρώτη φορά ήταν το 1980, όταν μετά τα άρθρα του Βασίλι Πεσκόφ, η ιστορία της οικογένειάς της μετατράπηκε σε εθνική υπόθεση. Η ρώσικη κυβέρνηση της έκανε τα έξοδα και της οργάνωσε μια περιοδεία στη Ρωσία. Είδε για πρώτη φορά στη ζωή της άλογα, αεροπλάνα, αυτοκίνητα και χρήματα. Από τότε έχει φύγει από την τάιγκα μόνο για να δεχθεί ιατρική θεραπεία, να συναντήσει μακρινούς συγγενείς και μέλη των Old Believers. Προτιμά να ζει στην τάιγκα και ισχυρίζεται ότι το νερό και ο αέρας «εκεί έξω» την αρρωσταίνουν και ότι οι πολυσύχναστοι δρόμοι της φαίνονται τρομακτικοί. Αν και αισθάνεται ευγνώμων που εντόπισαν εκείνη και την οικογένεια της, έχει επιλέξει να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής της στον τόπο που μεγάλωσε αν και σε τόσο απάνθρωπες και δύσκολες συνθήκες.
Καρπ και Αγκάφα Λύκοβα στα μέσα της δεκαετίας του 80 μιλούν στον καθηγητή Ναζάροφ
Η Αγκάφα σε πρόσφατη φωτογραφία στην πατατοκαλλιέργειά της
Αγκάφα Λύκοβα
Γράμμα της Αγκάφα Λύκοβα στα ρωσικά
Η παράγκα της Αγκάφα Λύκοβα
Η κοιλάδα με την παράγκα των Λύκοφ σήμερα
Η Αγκάφα Λύκοβα βοηθείται από εθελοντές και επιθεωρητές της περιοχής
Η Αγκάφα Λύκοβα βοηθείται από εθελοντές και επιθεωρητές της περιοχής
Η Αγκάφα Λύκοβα σε πρόσφατη φωτογραφία
H Αγκάφα Λύκοβα στους τάφους της οικογένειάς της
