Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Η Μάχη των Πλαταιών


Τον Αύγουστο του 479 π.Χ. (στις 27 Αυγούστου, κατά μία εκδοχή) οι Έλληνες νικούν του Πέρσες στην πεδιάδα των Πλαταιών και εξαφανίζουν οριστικά την περσική απειλή από τον ελλαδικό χώρο.
Ο Περσικός στρατός υπό τον Μαρδόνιο, αφού ξεχειμώνιασε στη Θεσσαλία, ετοιμάσθηκε την άνοιξη του 479 π.X. να επιτεθεί εκ νέου κατά της Αθήνας. Προτού όμως ξεκινήσει, ο Μαρδόνιος έστειλε στην Αθήνα το σύμμαχό του και υποτελή βασιλέα της Μακεδονίας, Αλέξανδρο Α’, με συγκεκριμένες προτάσεις ειρήνης. Πρότεινε στους Αθηναίους να γίνουν σύμμαχοί του κι αυτός θα αναλάμβανε όχι μόνο να ανοικοδομήσει την κατεστραμμένη πόλη και τους ναούς της, αλλά θα τους καθιστούσε ηγεμόνες της Ελλάδας.
Η θέση των Αθηναίων, που επιστρέφοντας από τη Σαλαμίνα μετά την περίφημη ναυμαχία (480 π.Χ.) βρήκαν την πόλη και τους ναούς τους ερείπια, ήταν απελπιστική. Εξ άλλου, οι Σπαρτιάτες, φοβούμενοι μήπως οι Αθηναίοι δελεασθούν από τις προτάσεις του Μαρδονίου και υποκύψουν, έστειλαν κι αυτοί πρέσβεις στην Αθήνα, με εντολή ν’ αποτρέψουν την παραδοχή των προτάσεων του Μαρδονίου από τους Αθηναίους.

Οι Αθηναίοι τότε αναδείχθηκαν άξιοι των περιστάσεων. Ανέθεσαν στον Αριστείδη να δώσει την πρέπουσα απάντηση και στις δυο αντιπροσωπείες. Στον μεν Αλέξανδρο είπε: «Όσο ο ήλιος εξακολουθεί τον δρόμο του, οι Αθηναίοι δεν πρόκειται να γίνουν σύμμαχοι των Περσών. Κι επειδή έχουν τις ελπίδες στους θεούς, που τα ιερά και τα αγάλματά τους εμόλυναν και κατέστρεψαν οι Πέρσες, θα εξακολουθήσουν να πολεμούν για την ελευθερία τους». Στους δε Σπαρτιάτες απάντησε: «Ούτε τόσο χρυσάφι υπάρχει στη γη, ούτε χώρες τόσο πλούσιες, για να δεχθούμε να προδώσουμε την πατρίδα μας και να γίνουμε φίλοι των Περσών. Βιαστείτε μόνο να στείλετε βοήθεια, γιατί ο Μαρδόνιος γρήγορα θα έλθει εναντίον μας.» 
Όταν ο Μαρδόνιος πληροφορήθηκε την απόρριψη των προτάσεών του, ξεκίνησε αμέσως από τη Θεσσαλία, εισέβαλε στην Αττική, που την κατέλαβε και τη λεηλάτησε. Έπειτα, αφού προχώρησε ως την Αθήνα, που τη βρήκε πάλι έρημη από κόσμο, κατάστρεψε ό,τι είχε απομείνει από την πρώτη καταστροφή κι επέστρεψε και στρατοπέδευσε στη Βοιωτία.
Οι Έλληνες με αρχηγό το βασιλιά της Σπάρτης Παυσανία και με την καθοριστική συμμετοχή των Αθηναίων υπό τον Αριστείδη, στην αρχή φοβήθηκαν και παρατάχθηκαν στις υπώρειες του Κιθαιρώνα. Ο Μαρδόνιος έστειλε εναντίον τους το Ιππικό του, αλλά οι Έλληνες απέκρουσαν την επίθεσή του και σκότωσαν τον αρχηγό του Μασίστιο. Το γεγονός αυτό τους έδωσε θάρρος, κατέβηκαν στην πεδιάδα κοντά στις Πλαταιές και στρατοπέδευσαν απέναντι από τους Πέρσες.
Πολύτιμες πληροφορίες για τις πολεμικές προετοιμασίες των Περσών έδωσε ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α’, σε μυστική του συνάντηση με τους Αθηναίους στρατηγούς τις παραμονές της μεγάλης μάχης. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, αφού διακήρυξε ότι είναι Έλληνας από παλιά γενιά, τους είπε ότι δεν θέλει να δει την πατρίδα του να πέφτει από τη λευτεριά της στη δουλεία.

Στην πεδιάδα των Πλαταιών έγινε μάχη φοβερή (στις 27 Αυγούστου 479 π.Χ. κατά μία εκδοχή), στην οποία οι Πέρσες έπαθαν μεγάλη καταστροφή. Όλος ο στρατός του Μαρδονίου κατανικήθηκε και διαλύθηκε και ο ίδιος σκοτώθηκε από πέτρα, που του πέταξε ο Σπαρτιάτης Αρίμνηστος και τον χτύπησε στο κεφάλι. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, από τις 300.000 των Περσών και των Ελλήνων συμμάχων τους μόνο 40.000 γλίτωσαν και εγκατέλειψαν τον ελλαδικό χώρο με επικεφαλής τον Αρτάβαζο. Από τους 110.000 Έλληνες, έπεσαν στο πεδίο της μάχης 1360 στρατιώτες, που τάφηκαν επί τόπου με μεγάλες τιμές. 
Τα άφθονα λάφυρα που κυρίευσαν οι Έλληνες στις Πλαταιές, τα μοιράσθηκαν μεταξύ τους, αφού αφιέρωσαν μεγάλο μέρος από αυτά στους θεούς. Μετά τη νίκη τους, οι Έλληνες τιμώρησαν του Θηβαίους, που είχαν συμμαχήσει με τους Πέρσες και διέλυσαν τη Βοιωτική Ομοσπονδία, στην οποία η Θήβα είχε ηγετική θέση.
Η απόκρουση και η εκμηδένιση και της δεύτερης περσική εισβολής (480-479 π.Χ.)  είναι ένα γεγονός με πολύ μεγάλη σημασία για τον ελληνικό κόσμο, αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο. Οι ελληνικές πόλεις εξασφάλισαν την ελευθερία τους, δηλαδή την απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική, πολιτική, και πολιτιστική τους ανάπτυξη. Μπόρεσαν, έτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν, να δημιουργήσουν ένα λαμπρό πολιτισμό, τα επιτεύγματα του οποίου έγιναν κτήμα ολόκληρης της ανθρωπότητας.
ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/973#ixzz3k1s6kP7u

Δημοσιεύτηκε στισ

Στο σπίτι του παραολυμπιονίκη μας και παγκόσμιου πρωταθλητή Μανόλη Στεφανουδάκη  στα Γαλιά Μοιρών Ηράκλείου Κρήτης . Σε ευχαριστούμε Μανόλη !!

Δημοσιεύτηκε στισ

Η κίνηση του υπουργού Επικρατείας που εξέπληξε τους Ευρωπαίους – Η γαλλική εφημερίδα χαρακτηρίζει χαοτικό τον τρόπο λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ – Η εσφαλμένη ανάλυση του Τσίπρα – Το παρασκήνιο με την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά

Το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους εταίρους και δανειστές και την «χαοτική» διαπραγματευτική πολιτική του Αλέξη Τσίπρα, περιγράφει σε άρθρο του στη Liberation ο ανταποκριτής της γαλλικής εφημερίδας στις Βρυξέλλες Ζαν Κατρεμέρ, με τίτλο «Αλέξης Τσίπρας: Καλός Έλληνας πολιτικός, κακός Ευρωπαίος διαπραγματευτής». Σύμφωνα με τον γνωστό δημοσιογράφο, οι εταίροι και δανειστές μας συνειδητοποίησαν πως δεν διαπραγματεύονται με μια κανονική κυβέρνηση, αλλά με μια κεντρική επιτροπή, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας φαινόταν εγκλωβισμένος μέσα στις συνιστώσες και τις διαφορετικές απόψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επικαλούμενος ευρωπαϊκές πηγές χαρακτηρίζει το δημοψήφισμα μια νίκη εντός της Ελλάδας για τον Αλέξη Τσίπρα και μια «καταστροφή» σε ευρωπαϊκό επίπεδο.  

Χαρακτηριστικό του παρασκηνίου και του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονταν οι διαπραγματεύσεις είναι το περιστατικό που περιγράφει ο Ζαν Κατρεμέρ, όταν κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων για την εξίσωση του ΦΠΑ στα νησιά με αυτόν της ηπειρωτικής Ελλάδα, ο Νίκος Παππάς πήρε θέση κατά της συμφωνίας. ««Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό, δεν μπορείτε!» αναφωνεί ο Νίκος Παππάς, ο πιο κοντινός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα. Μιλάει σκόπιμα στα αγγλικά, έτσι ώστε να τον καταλάβουν όλοι. Ο επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης μόλις συμφώνησε να εξισώσει τον ΦΠΑ στα ελληνικά νησιά με εκείνον στην ηπειρωτική Ελλάδα όπως ζητήθηκε από τους συνομιλητές του, τον Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ, πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Πιερ Μοσκοβισί, Επίτροπο για την οικονομία, την Κριστίν Λαγκάρντ, γενική διευθύντρια του ΔΝΤ και τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, πρόεδρο του Eurogroup. «Δεν τον ένοιαζε, προφανώς,» είπε ένας από τους μάρτυρες της σκηνής, που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες την περασμένη άνοιξη, κατά τη διάρκεια μιας ακόμη διαπραγμάτευσης. «Το μόνο πράγμα που τον ενδιέφερε ήταν να πάει τις διαπραγματεύσεις σε πολιτικό επίπεδο με τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, αλλά να μην διαπραγματευτεί τις λεπτομέρειες του προγράμματος. Έτσι, δέχτηκε τον ΦΠΑ στα νησιά ως μία χειρονομία που έδειχνε ενόχληση». Σύμφωνα με τις πηγές του Γάλλου δημοσιογράφου, η ξαφνική αυτή εμπλοκή του Νίκου Παππά εξέπληξε τους πάντες «Δεν έχουμε ακούσει ποτέ σε μια «κανονική» κυβέρνηση, ένας απλός σύμβουλος να απευθύνεται με αυτόν τον τρόπο στον Πρωθυπουργό. Ο Τσίπρας και ο Παππάς αποχώρησαν από την αίθουσα των διαπραγματεύσεων για να συζητήσουν με την ελληνική αντιπροσωπεία. Όταν επέστρεψε ο Τσίπρας εξήγησε πως δεν μπορεί να δεχθεί να αυξήσει τον ΦΠΑ στα νησιά. Ο Γιούνκερ και οι συνεργάτες του μένουν έκπληκτοι. 

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Liberation, «αυτή η χαοτική λειτουργία είναι σήμα κατατεθέν του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, στην πραγματικότητα, ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν πρωθυπουργός, αλλά απλά «πρώτος μεταξύ ίσων» σε ένα σύνθετο πολιτικό μηχανισμό», ενώ ο Πιερ Μοσκοβισί υποστήριξε πως κατάλαβε αμέσως τη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς στα νιάτα του ήταν τροτσκιστής. 

«Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ο Τσίπρας αποχωρούσε συχνά από το τραπέζι για να ελέγχει αν ακόμα είχε την υποστήριξη των διαφόρων συνιστωσών του. Όταν διαπίστωνε ότι δεν την είχε, επέστρεφε στις διαπραγματεύσεις και ακόμη και αν μιλούσε με πολύ ασάφεια, όλοι παρατηρούσαν ότι είχε αναγκαστεί να αλλάξει θέση. Με λίγα λόγια, οι Ευρωπαίοι είχαν διαπραγματευτεί για έξι μήνες και όχι με μία κλασική κυβέρνηση, αλλά με μια κεντρική επιτροπή. Οι εταίροι της Αθήνας χρειάστηκαν αρκετές εβδομάδες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, για να καταλάβουν πως έχουν να κάνουν με: μια συνομοσπονδία μικρών κομμάτων που ξεκινούσε από τον τροτσκισμό περνούσε στους σοσιαλδημοκράτες και έφτανε στους σταλινικούς κομμουνιστές, τους οπαδούς του Τσάβες και τους μαοϊκούς και το οποίο σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια πέρασε από το 4% των ψήφων στο 36%, χωρίς να έχει καμία διοικητική ή κυβερνητική εμπειρία, χωρίς τη γνώση των ευρωπαϊκών περιορισμών ή ακόμη και την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας. 

Η εσφαλμένη ανάλυση του Τσίπρα

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, «ο Τσίπρας ήταν πεπεισμένος ότι θα αρκούσε να συμφωνήσει με τη Γερμανία και τη Γαλλία και όλοι οι άλλοι θα ακολουθούσαν. Ήταν μια σοβαρά εσφαλμένη ανάλυση αφού οι φτωχότερες χώρες από την Ελλάδα και εκείνες που προέρχονταν από πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία, είναι απείρως πιο σκληρές από το Βερολίνο.

Με άλλα λόγια, θα έπρεπε να διαπραγματευτεί με όλους. Όμως, περισσότερο απ ‘όλα, οι εταίροι του δεν είχαν ποτέ καταλάβει ποια ήταν η στρατηγική του. Ορισμένοι πίστευαν ότι δεν είχε καμία στρατηγική και ήταν απλώς παγιδευμένος στις μη βιώσιμες προεκλογικές υποσχέσεις του και την αριστερά του κόμματός του η οποία δεν ήθελε καμία υποχώρηση.

Αντιθέτως, άλλοι πιστεύουν ότι ήξερε τι έκανε. Αυτή είναι η περίπτωση του Πιερ Μοσκοβισί: «Ο σκοπός του Τσίπρα ήταν να πάμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο υπουργός Οικονομικών του, δεν πήγε να διαπραγματευτεί, αλλά να κερδίσει χρόνο, περιμένοντας το τέλος του Ιουνίου, με την ελπίδα ότι η προοπτική του Grexit θα προκαλούσε αρκετό φόβο για να κάνουμε υποχωρήσεις, ιδίως στο ζήτημα του χρέους και σε ορισμένες σημαντικές μεταρρυθμίσεις».

Το βασικότερο πρόβλημα, στο οποίο ο Αλέξης Τσίπρας έμπλεξε τα πόδια του στο ευρωπαϊκό χαλί, ήταν η αιφνιδιαστική ανακοίνωση του δημοψηφίσματος. «Το δημοψήφισμα προκάλεσε ένα μεγάλο πλήγμα στην εύθραυστη εμπιστοσύνη που υπήρχε ανάμεσα στα κράτη μέλη, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ελληνική κυβέρνηση» υποστηρίζει ο Επίτροπος Μοσκοβισί. «Πολύ περισσότερο το γεγονός ότι το κείμενο που τέθηκε στο δημοψήφισμα δεν ήταν το κείμενο που είχε συμφωνηθεί και το οποίο οι Έλληνες πολίτες το θεώρησαν ως μία πρόσθετη προδοσία. «Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν μια νίκη για την εσωτερική πολιτική του Τσίπρα: έγινε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης του κόμματός του και της χώρας του», λέει ο Μοσκοβισί «το χρειαζόταν για να απαλλαγεί από την αριστερή πλευρά του κόμματός του»

«Καταστροφή» το δημοψήφισμα

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο όμως το δημοψήφισμα ήταν μια καταστροφή: Ο Τσίπρας έπρεπε να μεταβεί στις Βρυξέλλες στις 12 Ιουλίου με ένα σχέδιο συμφωνίας ακόμα πιο σκληρό που είχε υποβληθεί στο δημοψήφισμα. Ήξερε ότι θα υπάρξει ένα αντίτιμο που πρέπει να πληρώσει για το γεγονός ότι «γύρισε το τραπέζι», υποστηρίζει ο Πιερ Μοσκοβισί. «Οι Ευρωπαίοι του είπαν, είχατε το δημοψήφισμα σας; Και τι έγινε; Τώρα, αν θέλετε μια συμφωνία, θα την έχετε, αλλά σύμφωνα με τους όρους μας», δήλωσε ο Γάλλος επίτροπος.

Αλλά ο Τσίπρας δεν είχε «σχέδιο Β»: Στις 14 Ιουλίου, εξήγησε ότι ζήτησε την εκπόνηση μελέτης σχετικά με τις συνέπειες ενός Grexit, μετά την οποία απέκλεισε οριστικά αυτήν την επιλογή. Αναγκάστηκε να συναινέσει σε ακόμη αυστηρότερους όρους από ό, τι ήταν πρόθυμος να κάνει αρχικά. Όπως κατήγγειλε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας στις 29 Ιουλίου, «ο εκβιασμός (των Ευρωπαίων) ήταν κυνικός: Είτε ένας σκληρός και επώδυνος συμβιβασμός, είτε η οικονομική καταστροφή, διαχειρίσιμη για την Ευρώπη, όχι μεν πολιτικά, αλλά από οικονομικής άποψης, η οποία όμως για την Ελλάδα και την ελληνική Αριστερά θα ήταν ανυπέρβλητα». 

Ο Λένιν και η επαναστατική τακτική του συμβιβασμού

Αλλά ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ήταν απαραίτητος ο «συμβιβασμός» ως «στοιχείο της επαναστατικής τακτικής» τόσο αγαπητής στο Λένιν γιατί θα «επιτρέψει να συνεχίσει τον αγώνα». Αυτό σημαίνει ότι η εμπιστοσύνη μεταξύ Τσίπρα και των εταίρων του, παρά την ταχεία επίτευξη συμφωνίας για το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας δεν υφίσταται στην πράξη: Το να αναφέρεται στον Λένιν δεν είναι στην πραγματικότητα ο καλύτερος τρόπος για να καθησυχάσει τους Γερμανούς συντηρητικούς ή τις πρώην «λαϊκές δημοκρατίες» της Ανατολικής Ευρώπης… Ο  Τσίπρας έχει φέρει την Ελλάδα «στο κέντρο του κόσμου», όπως ο ίδιος εκτιμά, αλλά επίσης την έθεσε υπό στενή επιτήρηση.

Δημοσιεύτηκε στισ

Εξαντλήσαμε τη Γη μέσα σε 8 μήνες και ζούμε με… δανεικά

182627-uth

Κάθε χρόνο εξαντλούμε όλο και νωρίτερα την ικανότητα της Γης να υποστηρίζει τον τρόπο ζωής μας, με αποτέλεσμα αφού έχουμε υπερσπαταλήσει τους φυσικούς πόρους μας, να ζούμε με… δανεικούς από το ίδιο μας το μέλλον. Φέτος, σε λιγότερο από 8 μήνες, η ανθρωπότητα ζήτησε από τη φύση όσα αυτή θα μπορούσε να μας δώσει σε έναν ολόκληρο χρόνο.
Η ημέρα που «τερματίσαμε» το κοντέρ της αντοχής του πλανήτη μας το 2015 είναι η 13η Αυγούστου, ενώ μόλις πριν από 15 χρόνια η αντίστοιχη μέρα ήταν περίπου στις αρχές Οκτωβρίου, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα παγκοσμίως η δεξαμενή σκέψης για τη βιωσιμότητα GlobalFootprintNetwork. Η Ελλάδα δυστυχώς ακολουθεί αυτόν τον φρενήρη ρυθμό εξάντλησης των φυσικών πόρων, καθώς ο τρόπος ζωής μας «απαιτεί» 2,5 πλανήτες, όπως επισημαίνει η WWF.Οι διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις της ανθρωπότητας σε φυσικούς πόρους και οι αυξανόμενες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ασκούν τεράστιες πιέσεις στη βιοποικιλότητα του πλανήτη μας και απειλούν τη μελλοντική μας ασφάλεια, υγεία και ευημερία. Η απληστία με την οποία η ανθρωπότητα απομυζά τη Γη έχει αρχίσει εδώ και δεκαετίες να γίνεται ολοένα και πιο εμφανής, μέσα από ξηρασίες, έλλειψη νερού, διάβρωση εδαφών, απώλεια βιοποικιλότητας, αποψίλωση δασών και συσσώρευσης διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Οι συνέπειες είναι ήδη επώδυνες: παγκόσμιο κύμα «κλιματικών» προσφύγων, έλλειψη πόρων, ανυπολόγιστες οικονομικές ζημίες είναι μερικές μόνο από αυτές.Η κρίσιμη κατάσταση της βιοποικιλότητας της Γης επιβεβαιώνεται με επώδυνο τρόπο, καθώς συνολικά οι πληθυσμοί ψαριών, πτηνών, θηλαστικών, αμφιβίων και ερπετών έχουν μειωθεί κατά 52% από το 1970 μέχρι σήμερα, σημειώνει σε ανακοίνωση της η WWF. Η μεγαλύτερη μείωση καταγράφεται στα είδη του γλυκού νερού που έχουν υποστεί μια πληθυσμιακή μείωση της τάξης του 76%, διπλάσια σχεδόν από αυτήν των χερσαίων και θαλάσσιων ειδών.Σημαντικό μέρος του Οικολογικού Αποτυπώματος είναι το «ανθρακικό αποτύπωμα», το σύνολο δηλαδή των εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου, τονίζει επίσης η οργάνωση. Πρόκειται για μία πολύ απλή εξίσωση αν σκεφτεί κανείς το εξής: ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία, η ξυλεία και η δόμηση, ανταγωνίζονται μεταξύ τους για χώρο πάνω στον πλανήτη και μειώνουν τις εκτάσεις εκείνες που μπορούν να απορροφήσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την καύση ορυκτών καυσίμων. Έτσι, οι τελευταίες συσσωρεύονται στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας την κλιματική αλλαγή και απειλώντας τον τρόπο ζωής μας. Αν σε αυτή την εξίσωση, προσθέσει κανείς και την διαρκώς αυξανόμενη κατανάλωση, καταλαβαίνει την κρισιμότητα της κατάστασης.«Το ανθρακικό αποτύπωμα της ανθρωπότητας από μόνο του υπερδιπλασιάστηκε από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70, που είναι το σημείο κατά το οποίο ο κόσμος άρχισε να υπερβαίνει τους πόρους της γης. Οι απαιτήσεις της ανθρωπότητας, το Οικολογικό μας Αποτύπωμα δηλαδή, ολοένα και απομακρύνονται από αυτά που πλανήτης μπορεί να υποστηρίξει (βιοϊκανότητα). Το ανθρακικό αποτύπωμα παραμένει ο ταχύτερα αυξανόμενος λόγος που αυτό συμβαίνει», δήλωσε ο Mathis Wackernagel, Πρόεδρος του GlobalFootprintNetwork και συνδημιουργός του συστήματος μέτρησης του Οικολογικού Αποτυπώματος. «Η παγκόσμια συμφωνία απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα που αποτελεί κεντρικό θέμα συζήτησης σε όλο τον κόσμο, ενόψει της Παγκόσμιας Συνόδου για την Κλιματική Αλλαγή στο Παρίσι, μπορεί να επιβραδύνει σημαντικά τον φρενήρη ρυθμό διόγκωσης του Οικολογικού Αποτυπώματος και να συμβάλει στη μελλοντική μείωσή του», τόνισε επίσης.graph-planitesCOP21 – Μια δεύτερη ή μια χαμένη ευκαιρία;Η συμφωνία για το κλίμα στην οποία αναμένεται να καταλήξουν οι ηγέτες κατά την Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για το Κλίμα στο Παρίσι (COP21) αυτόν τον Δεκέμβριο, θα εστιάζει στον περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη μέσα στο πλαίσιο των 2 βαθμών Κελσίου, σε σχέση με τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής περιόδου. Ο κοινός αυτός στόχος θα απαιτεί από τα κράτη να εφαρμόσουν πολιτικές πλήρους απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα μέχρι το 2070, σύμφωνα με τις συστάσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IntergovernmentalPanelonClimateChange – IPCC), πράγμα που θα έχει άμεσο αντίκτυπο στο Οικολογικό Αποτύπωμα των χωρών.Σε μια υπόθεση εργασίας κατά την οποία οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα μειωθούν ως το 2030 κατά τουλάχιστον 30% σε σχέση με τα σημερινά επίπεδα, και σε συμφωνία με το προτεινόμενο σενάριο του IPCC, η Ημέρα Εξάντλησης της Γης θα μετακινηθεί πίσω στις 16 Σεπτεμβρίου του 2030 (υποθέτοντας βέβαια ότι οι υπόλοιπες συνιστώσες του Αποτυπώματος συνεχίζουν να επεκτείνονται με τον τρέχοντα ρυθμό), σύμφωνα με το GlobalFootprintNetwork.Αυτό δεν είναι απίθανο. Για παράδειγμα η Δανία έχει επιτύχει μείωση των εκπομπών της με αυτό το ρυθμό: Κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες μείωσε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 33%. (Δείτε σημειώσεις προς συντάκτες)Η Ελλάδα, οι ρυθμοί κατανάλωσης της οποίας αντιστοιχούν σε 2,5 πλανήτες, μπορεί επίσης να βελτιωθεί σημαντικά, ειδικά αν στρέψει το ενεργειακό της μοντέλο στην εξοικονόμηση και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, υποκαθιστώντας τον λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (παραπάνω από το 35% των εκπομπών αερίου φαινομένου του θερμοκηπίου της χώρας προήλθαν από τον λιγνίτη την πενταετία 2008-2012).Σε αντίθεση με τα παραπάνω σενάρια, αν συνεχίσουμε με τις ίδιες πρακτικές ως το 2030 θα καταναλώνουμε τους πόρους που ισοδυναμούν με δύο πλάνητες σε σχέση με 1,6 πλανήτη που είναι η αντίστοιχη αναλογία φέτος, ενώ η Μέρα Εξάντλησης της Γης θα είναι στο τέλος Ιούνη.________ Πηγή: tvxs.grby Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Δημοσιεύτηκε στισ

Σήμερα 27 Αυγούστου, του Αγίου Φανουρίου και πρέπει να φτιάξουμε μία φανουρόπιτα. Πώς έγινε όμως αυτή η σύνδεση του Αγίου με τα χαμένα αντικείμενα;Η πίτα του Αγίου Φανουρίου είναι μια νηστίσιμη πίτα που φτιάχνεται στην μνήμη του Αγίου (27/08) και προσφέρεται στους πιστούς ως ευλογία.Συνήθως η Φανουρόπιτα παρασκευάζεται με επτά ή εννιά υλικά!Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών (κυρίως από το γυναικείο φύλλο και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων) και δεν νομίζουμε ότι υποκρύπτει κάτι το αντικανονικό ή το άσχημο. Άλλωστε αν επρόκειτο για κάτι το οποίο αλλοίωνε την λατρευτική τάξη και ήταν αντίθετο με την εκκλησιαστική μας παράδοση, η εκκλησία είχε τον χρόνο και τον τρόπο να το διορθώσει και να το αποτρέψει.“Ο νεοφανής Άγιος Φανούριος είναι, στη λαϊκή μας παράδοση, μέγας ευρετής απωλεσθέντων αντικειμένων. Αυτή ακριβώς η ιδιότητα δημιoύργησε το ιδιότυπο λατρευτικό υπόβαθρο της προσφοράς κατά την ημέρα της εορτής του (27 Αυγούστου) εθιμικών άρτων και γλυκισμάτων, τα οποία, αφού ευλογηθούν από τον ιερέα, μοιράζονται στους παρευρισκομένους.Ο Φανούριος φανερώνει! Η λατρεία του Αγίου Φανουρίου φαίνεται ότι ξεκινά από τη Ρόδο, όπου κατά την παράδοση βρέθηκε η εικόνα του, όταν έσκαβαν σε ερείπια παλαιού ναού έξω από τα τείχη της πόλης. Ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος (1355-1369) διάβασε την επιγραφή “Άγιος Φανούριος”.Παρίστανε ένα νέο ντυμένο με στρατιωτική ενδυμασία, που κρατούσε σταυρό με λαμπάδα και ήταν πλαισιωμένος από 12 σκηνές του μαρτυρίου του. Ο Μητροπολίτης καθιέρωσε ημερομηνία εορτής του Αγίου την ημέρα εύρεσής του.27avgoustou istoria Agiou Fanouriou Fanouropitas 1Από τη Ρόδο η λατρεία του εξαπλώθηκε στα κοντινά νησιά και κυρίως στην Κρήτη, όπου υπάρχουν σήμερα τρία σπουδαία μοναστήρια και δεκάδες ναοί στα οποία τιμάται .Στην προσφορά άρτων και γλυκισμάτων προς τον Άγιο Φανούριο και πιο συγκεκριμένα η Φανουρόπιτα, παρασκευάζεται “για να συγχωρέσει ο Θεός την μάνα του Αγίου” .Η παράδοση που σχηματίστηκε, στην άγνωστη βιογραφία του είναι ότι: η Μητέρα του ήταν αμαρτωλή . Ήταν λέει η παράδοση σκληρή, άπονη και αυστηρή με τους φτωχούς και τους συμπεριφερόταν πολύ σκληρά και απάνθρωπα. Μάλιστα για τον αμετανόητο χαρακτήρα της πήγε στην κόλαση. Προσπάθησε να τη σώσει ο γιος της, αλλά η κακία της δεν τον άφησε.!

Τότε ο Άγιος Φανούριος ζήτησε μια χάρη: Να μην πηγαίνουνε πράμα γι’αυτόν, μόνο για τη μάνα του για να λένε να την συγχωρέσει ο Θεός…”Οι παραλλαγές της παράδοσης για την αμαρτωλή μητέρα του Αγίου Φανουρίου που ακούγονται σ’όλη την Ελλάδα είναι δεκάδες. Ακόμη και ως ειδωλολάτρης που δεν ασπάστηκε το Χριστιανισμό αναφέρεται. Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης σημειώνει στο διήγημά του “Γουτού Γουπατού” – χωρίς να αναφέρει τίποτα περισσότερο : “Όσοι επικαλούνται τον Άγιο Φανούριον οφείλουν να λέγουν: Θεός σχωρέσ’ τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου. Θεός σχωρέσ’ την.” (Νίκος & Μαρία Ψιλάκη, “Το ψωμί των Ελλήνων και τα γλυκίσματα της λαϊκής μας παράδοσης”)“Τον Άγιο Φανούριο έκανε αρκετά δημοφιλή η παρήχηση του ονόματός του προς το φαίνω, φανερώνω. Είναι ο Άγιος που φανερώνει τα χαμένα ζώα ή πράγματα κ.α. Εννοείται ότι το αίτημα συνοδεύεται και με ορισμένα τάματα. Π.χ. οι άνθρωποι όταν έχουν πράγμα χαμένο τάζουν: Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσέ μου το… και θα σου κάνω μια Φανουρόπιτα για την ψυχή της μάνα σου! Ύστερα βρίσκουν αυτό που έχασαν . Τότε κάνουν μια Φανουρόπιτα και τη μοιράζουν στον κόσμο λέγοντας: “Πάρτε να σ’χωρέστε” (δηλαδή τη μάνα του Αγίου). “Για τον Άγιο Φανούριο ο λαός μας λέει πολλά. “Είναι ο Άγιος”, λένε “που φανερώνει τα κλεμμένα ζα και τα χαμένα πράγματα”. Σε άλλους τους φανερώνει τον καλό δρόμο. “Του φέγγει”, λέει ο λαός για κάποιον που πάει καλά στην ζωή του. “Του φέγγει ο Άγιος Φανούριος”. Γι’αυτό στις εικόνες παριστάνεται να κρατάει στο χέρι κερί αναμμένο και να φωτίζει. ” (Βασίλη Λαμνάτου, “Οι μήνες στην αγροτική και ποιμενική ζωή του λαού μας”)“Στην Κύπρο, στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές, ο Άγιος μπορεί να φανερώσει στην κάθε ανύπαντρη κοπέλα το μέλλοντα σύζυγό της! “Οι ανύπαντρες κοπέλες που θέλουν να παντρευτούν ετοιμάζουν φανουρόπιτα για να φανερωθεί ο υποψήφιος γαμπρός”. Στη Σκιάθο “πίτα στον Άγιο τάζουν και οι γυναίκες που τον παρακάλεσαν να τους φανερώσει το γαμπρό που θα κάμουν στην κόρη τους”. Στη Φλώρινα, η φανουρόπιτα (που την πάνε οι ελεύθερες κοπέλες στην εκκλησιά) χρησιμοποιείται ως μέσον με ένα κομμάτι που βάζουν κάτω απ’το προσκέφαλο για να τις φανερώσει ο Άγιος στον ύπνο τους το μέλλοντα σύζυγο.Άγιος Φανούριος Φαβριανών Ηρακλείου Κρήτης

Δημοσιεύτηκε στισ
Από τον Γιάννη τον Αναγνωστάκη .
Ο ρόλος του Τσούτσουρου και της ευρύτερης περιοχής το 1941 – 42
(Μέσα από μια εκδήλωση)

Της Aννας Μανουκάκη-Μεταξάκη 

Οι καλοκαιρινές εκδηλώσεις, που κυρίως οι πολιτιστικοί σύλλογοι οργανώνουν, έδειξαν και δείχνουν την ανάγκη των Ελλήνων να ζήσουν κάτι διαφορετικό, να ψυχαγωγηθούν και, πρό πάντων, να απομακρυνθούν από τα οδυνηρά της πολιτικής και της οικονομίας, να ξαναελπίσουν στο μέλλον. 

Τώρα τον Αύγουστο όμως γίνονται και άλλου είδους εκδηλώσεις: Για την ιστορική μνήμη, που αν επιτρέψομε να σβήσει, διαπράττομε πράξη ιερόσυλη και μας περιμένει ο χαμός και η εξαφάνιση του Ελληνισμού.

Ο Αύγουστος αποτελεί ένα μήνα που για τους Έλληνες σημαίνει πολλά. Υπενθυμίζει τις αγροτικές κινητοποιήσεις του Μεσοπολέμου, τις λαϊκές εξεγέρσεις, την δικτατορία του θρόνου, τον τορπιλισμό της Έλλης από το φασιστικό κράτος του Μουσολίνι στο λιμάνι της Τήνου τη μέρα της μεγαλύτερης γιορτής του Χριστιανισμού. Αναβιώνει στην σκέψη μας τις μαζικές εκτελέσεις και τον εξολοθρεμό, που λίγο πριν φύγουν εξαπέλυσαν οι Γερμανοί, με αφορμή την εκτέλεση κάποιων προδοτών από τους αντάρτες, και κυρίως την απαγωγή του Κράιπε, αλλά ουσιαστικά με σκοπό την ανεμπόδιστή τους φυγή προς τα Χανιά και τη συγκέντρωσή τους στην «Οχυρά Θέση», μέχρις ότου επιτελεσθούν οι στόχοι Γερμανών και Συμμάχων. 

Οι εκδηλώσεις του Σοκαρά, των Ανωγείων, της Δαμάστας κλπ τιμούν τη μνήμη των εκτελεσθέντων πατριωτών σε όλη την Κρήτη το καλοκαίρι του 1944, θυμάτων του σατανικού σχεδίου του διοικητή Μίλλερ, που μαυροφόρεσε πολλά χωριά του Ηρακλείου, το Αμάρι και την Κίσσαμο. Αναβιώνουν επίσης αυτές οι εκδηλώσεις αυτά που ποτέ δεν πρέπει να ξεχάσουμε: Την Ελλάδα των ανθρωπιστικών αξιών, της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, που μόνο λίγον καιρό ξαποσταίνει, που μπορεί να αναγεννάται από τη στάχτη της, οπως ο φοίνικας. 

Οι εκδηλώσεις του Αυγούστου ξαναζωντανεύουν την Κρήτη των συνεχών επαναστάσεων της Τουρκοκρατίας, που αντιμετώπισε τον κίνδυνο του αφανισμού, όχι μόνο από την τουρκική κυριαρχία, αλλά και από την ευρωπαϊκή πολιτική. Και παραδειγματίζοντας τις νεότερες γεννιές, τις όπλισε να αντιμετωπίσουν στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τους Γερμανούς και Ιταλούς εγκληματίες πολέμου, που δυστυχώς συνεργάστηκαν με «καθώς πρέπει Έλληνες» και με τα λούμπεν στοιχεία της κοινωνίας, άτομα που βρήκαν την ευκαιρία να εξαφανίσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, να πλουτίσουν, να εκδικηθούν, ή και να δείξουν πως μπορούν, όπως δείχνει μεταξύ άλλων η επιλογή των 62 Μαρτύρων μέσα από τα διάφορα αρχεία και τις ανακρίσεις Γερμανών μετά το τέλος του πολέμου και τη συνθηκολόγηση.

Τα θύματα, (νεκρά και ζωντανά ), οι οικογένειες των εκτελεσμένων που πάλεψαν φοβερά, για να επιζήσουν και να προκόψουν, πιστοποιούν ότι η δύναμη αυτού του λαού είναι τόσο ισχυρή, που ίσως και να αντέξει σήμερα τις συνεχείς προσπάθειες της αλλοτρίωσής του από τους μηχανισμούς του εξανδραποδισμού και τις ιδέες κατανάλωσης τόσα χρόνια.

Μια τέτοια εκδήλωση, αυτή της 9ης Αυγούστου, που έγινε στον Τσούτσουρο από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο με τη στήριξη του ΔΟΠΑΠ, στόχευε ωστόσο , σαν για να κλείσει τον κύκλο, να φωτίσει όσα έγιναν, όχι στο τέλος της Κατοχής, αλλά στην πρώτη της περίοδο, στις περιοχές του ανατολικού Μονοφατσίου, της Βιάννου και των Αστερουσίων, με κέντρο τον ιστορικό όρμο του Τσουτσούρου. Πραγματοποιήθηκε έκθεση φωτογραφιών και αρχειακού υλικού, ομιλίες, παραδοσιακή μουσική και χοροί.

Στον Τσούτσουρο βρήκαν καταφύγιο μετά τη μάχη της Κρήτης και τη συνθηκολόγηση εκατοντάδες φυγάδες Συμμάχων και Ελλήνων μέχρι να περάσουν στη Μέση Ανατολή, συντηρημένοι από την αγάπη στον άνθρωπο, στην ελευθερία και αξιοπρέπειά του, την οποία νιώθοντας οι κάτοικοι των παραπάνω περιοχών, στερούσαν το ψωμί από τα παιδιά τους, για να τους το προσφέρουν. Στον Τσούτσουρο επίσης δημιουργήθηκε υπο τον ανάπηρο βιαννίτη ταγματάρχη Αλέξανδρο Ραπτόπουλο τότε η επαναστατική οργάνωση «Κρητική Επαναστατική Επιτροπή» η οποία σύμφωνα με το Γιάννη Μουρέλο, τον Εμμανουήλ Πετράκη, τον Μιχάλη Ακουμιανάκη και τον Γεώργιο Δουνδουλάκη ήταν η πρώτη επαναστατική οργάνωση 

Το πρώτο της πρωτόκολλο, που υπογράφηκε στις 3-8-1941 στο χωριό Φιλλίπω των Αστερουσίων ( δώδεκα ημέρες πριν την υπογραφή του πρωτοκόλλου των Ανωγείων) αποτελεί μνημείο εθνικό και σκιαγραφεί όχι μόνο το υψηλό φρόνημα στη δυσκολότατη αυτή εποχή, αλλά και τη δύναμη γραφής, σκέψης και ψυχής όσων το συνέταξαν:

«…Συμφωνούμεν όπως απαρτίσωμεν πυρήνα προς δημιουργίαν Εθνικής μυστικής οργανώσεως με κύριον σκοπόν την αποτελεσματικήν δράσιν, εις περίπτωσιν καθ ην επεχειρείτο η απελευθέρωσις αυτής (της Κρήτης), αλλά και την τόνωσιν του εθνικού φρονήματος των κατοίκων και την ψυχικήν επανάστασιν αυτών προς δημιουργίαν αυστηράς εθνικής συνειδήσεως και αντιπερισπασμού εις τας προσπαθείας της γερμανικής προπαγάνδας και των εκαστοτε εκδιδομένων γερμανικών διαταγών εις βάρος της τιμής και της περιουσίας των αδελφών μας. Προς τούτο καθορίζομεν τας βασικάς αρχάς δια την επίτευξιν της εθνικής αυτής Οργανώσεως, όπως υπάρχει ενιαίον σύστημα και πλήρης προσανατολισμός των ενεργειών των μεμυημένων…»

Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα (αφού ο δημοσιογραφικός χώρος και χρόνος είναι πολύτιμος) αυτού του υπέροχου κειμένου, που υπογράφουν οι τέσσερις ανώτεροι και άλλοι τόσοι κατώτεροι αξιωματικοί: Ο ταγματάρχης Αλεξ, Ραπτόπουλος, ο επίλαρχος Χαρ. Ραφτάκης, οι ταγματάρχες Φιλιππάκης Μιχ. και Αγγελάκης Ιωάννης, ο υπολοχαγός Δημ. Αυλητής, οι ανθυπολοχαγοί Γ. Χαραλαμπίδης και Αντ. Κωνσταντόπουλος, και ο Αντ. Φάκαρος.

Όταν στις 17-9-41 ο πρωτεργάτης αυτών των γεγονότων Αντ. Φάκαρος με καμιά δεκαριά συνεπιβάτες μιας σαπιόβαρκας έρχεται στην Αίγυπτο, η εκεί Ελληνική Κυβέρνηση αναγνωρίζει την Οργάνωση και τον Αλέξανδρο Ραπτόπουλο ως αρχηγό της και κατευθύνει να εξαπλωθεί ώς το μικρότερο χωριό της Κρήτης ως η μόνη Παγκρήτια Οργάνωση που εκπροσωπεί την Ελληνική Κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής. Οι επιστολές και τα έγγραφα, που όταν επιστρέφει ο Φάκαρος στον Τσούτσουρο φέρνει από την Ελληνική Κυβέρνηση προς τον Αλέξανδρο Ραπτόπουλο, είναι μεγάλης ιστορικής αξίας. Αξίζει όμως να δούμε την απάντηση που στέλνει ο Ραπτόπουλος στις 6-12-1941 προς τον αντιπλοίαρχο Παναγιώτη Κώνστα, αρχηγό του ΝΙΡΣ στο Κάιρο:

« …Είναι πάλιν η Κρήτη από φλόγες ζωσμένη, καίονται αι σάρκες της, μαραίνονται τα κορμιά των παιδιών της, μα οι ψυχές μας μένουν απρόσβλητες και παλαίουν και θα παλαίουν, έως ότου φανεί και πάλι το άστρο της λαμπράς ημέρας που θα αγκαλιάσει την δόξαν. Και γιγαντώνεται η ψυχή μας από την συναίσθησιν ότι ο Θεός θα φωτίσει τους αδελφούς μας και τους γενναίους Συμμάχους μας να προετοιμάσουν και να επιτύχουν πλήρως και αποτελεσματικώς την απελευθέρωσίν μας.

Οφείλω να τονίσω – ας μου επιτραπεί τούτο-ότι οι εχθροί μας είναι σκληροί και ανηλεείς και ως εκ τούτου μια επιχείρησις, «ο μη γένοιτο» αποτυχούσα, θα φέρει εις πλήρη καταστροφή τον πληθυσμόν. Διά τούτο ας σπεύσωμεν βραδέως. Εν τω μεταξύ η συμβολή των αδελφών μας ας εξακολουθήσει στρεφομένη κυρίως εις την τόνωσιν δι ειδών συτίσεως, υποδήσεως και ενδυμάτων των μικρών παιδιών , τα οποία τείνουν,συνεπεία των στερήσεων, να αποθάνουν τα περισσότερα, και τα εναπομένοντα να δημιουργήσουν τας νέας γενεάς καχεκτικάς και ανικάνους δι έργα τα οποία διακρίνουν τους μεγάλους λαούς…».

Το πήγαινε–έλα των υποβρυχίων ανάμεσα στην Αίγυπτο και στον Τσούτσουρο, όπου ξεφόρτωναν εφόδια, όπλα και κατασκόπους, και από όπου έπαιρναν φυγάδες, πύκνωνε συνεχώς, αλλά και οι Γερμανοί οργανώνουν την κατασκοπεία τους και μαθαίνουν. Κυκλώνουν λοιπόν τρεις φορές την περιοχή και ανακρίνουν ιεροεξεταστικά – άλλά μάταια, τους ελάχιστους κατοίκους του Τσουτσούρου. Παίρνουν Έλληνες, πληρωμένους κατασκόπους, που άγρυπνα παρακολουθούν.

Τέλη Ιανουαρίου, αρχές Φεβρουαρίου, συλλαμβάνονται και φυλακίζονται ντόπια μέλη της Οργάνωσης για τα οποία θα δημοσιεύσω στοιχεία προσεχώς (από τους έξη εκτελέστηκαν οι πέντε). Στις 3 Φεβρουαρίου 1942 συλλαμβάνεται στη Βιάννο ο αρχηγός της ΚΕΕ Αλεξ. Ραπτόπουλος και την επομένη ο υπαρχηγός του, κτηνίατρος Εμμ. Σταματουλάκης. Τα ημερολόγια και τα γράμματά τους από τις φυλακές δείχνουν το απαράμιλλο ήθος τους.

Μια ώρα πριν τον τουφεκισμό τους στην Αγιά, στις 3/9/1942, ο Ραπτόπουλος γράφει στα πεντάρφανα παιδιά του: «Αγαπητά μου παιδιά, πάω για εκτέλεση.Συγχωρήσετε τους εχθρούς μου και εστέ υπερήφανοι. Τας εντολάς μου τηρήσετε. Καλή πρόοδο. Σας φιλώ. Ο πατέρας σας».

Την ηρωϊκή δράση των κατοίκων αυτής της τεράστιας περιοχής, που έδρασαν ενωμένοι, και το πρώτο πρωτόκολλο – ιστορικό μνημείο της ΚΕΕ- παρουσιάσαμε στην εκδήλωση της 9ης Αυγούστου στον ιστορικό Τσούτσουρο, (Την αρχή της αντίστασης και σχεδόν το τέλος του πολέμου περιλαμβάνουν έτσι οι ιστορικές εκδηλώσεις του Αυγούστου στην Κρήτη).

Μια μεγάλη ελπίδα ένιωθε κανείς να μοσχοβολά εκείνο το βράδυ στο λιμάνι του Τσουτσούρου. Έβγαινε από τη μεγάλη συνειδητή προσέλευση των επωνύμων και του απλού κόσμου που παρακολουθούσε με κατάνυξη. Από τους απογόνους των ανθρώπων εκείνων που δημιούργησαν αυτό το έπος, από τις προσωπικότητες που προσήλθαν, αρκετοί από μακριά. Από τους ουσιώδεις χαιρετισμούς του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, κ. Ανδρέα, του εκπροσώπου του Δήμου Βιάννου και Προέδρου του Συλλόγου των Θυμάτων της κ. Αριστομένη Συγγελάκη, του συνονόματου ανηψιού του – εκπροσώπου όσων αγωνίζονται διεκδικώντας τις πολεμικές αποζημιώσεις των Γερμανών στη χώρα μας, και του εκπαιδευτικού συγγραφέα κ. Ζαχαρία Καλοχριστιανάκη.

Ελπίδα αναγκαιότατη σήμερα ο εθελοντισμός πολλών νέων ανθρώπων. Κυρίως των μουσικών Νίκου και Ανδρέα Φλαμουράκη, Μανόλη Ακάσογλου και Κωστή Κουγιουμτζή. Επίσης μελών της χορευτικής ομάδας του Δήμου Μινώα Πεδιάδας: Βάσως και Κώστα Μεσσανάκη, Ιπποκράτη Στρατάκη, Αντώνη Μανδελένη, Πελαγίας Στιβακτάκη και Σοφίας Σταματάκη. Σημαντική στην όλη προσπάθεια ήταν και η βοήθεια των Ζαχαρία Δερμιτζάκη και Γιάννη Τερζάκη, μελών του ΔΟΠΑΠ.

Μαζί με το μύρο της ελπίδας ένιωθε κανείς μια πληρότητα και μια ανάταση να εκπέμπουν τα πρόσωπα και οι κινήσεις των ανθρώπων που συμμετείχαν … ΄Ηταν πολιτισμός.

* Η Άννα Μανουκάκη – Μεταξάκη, είναι Φιλόλογος- Ερευνήτρια της τοπικής Ιστορίας και μέλος του ΔΣ του Πολιτιστικού Συλλόγου Τσούτσουρου.

Δημοσιεύτηκε στισ

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό .
Ενδομύχως, μέσα στο βάθος της καρδιάς σας, να θέσετε το: «οίμοι του αθλίου». Όταν ακούη αυτό ο διάβολος, φεύγει μακριά. Αυτός κάμνει την κατοικία του, όπου είναι η υπερηφάνεια, η κενοδοξία, η ανθρωπαρέσκεια, το μίσος, ο φθόνος, η κακία, η πονηρία.

 Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος ο εν Χίω