Δερβενοχώρια
Κρώρα
Έργα …
Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος
8090Η φοβερότερη πολεμική αναμέτρηση που γνώρισε η ανθρωπότητα και ο πρώτος αληθινά παγκόσμιος πόλεμος. Διάρκεσε από την 1η Σεπτεμβρίου 1939 έως τις 2 Σεπτεμβρίου 1945 και άφησε πίσω του πάνω από 60 εκατομμύρια νεκρούς.Από την πλειονότητα των ιστορικών θεωρείται ως συνέχεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, γιατί στην ουσία τα αίτια και οι δυνάμεις που τον προκάλεσαν ήταν οι ίδιες. Μερικές από τις βασικές αιτίες του πολέμου ήταν οι επαχθείς όροι που επιβλήθηκαν στην ηττημένη Γερμανία από τη συνθήκη των Βερσαλιών και η τάση των χωρών του φασιστικού Άξονα (Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία) να κυριαρχήσουν στον κόσμο.Στη Γερμανία κυβερνούσε από το 1933 ο Αδόλφος Χίτλερ, που επιδίωκε να ανορθώσει το γόητρο της καταρακωμένης χώρας του και να πάρει εκδίκηση από τους Αγγλογάλλους για την ήττα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην Ιταλία εξουσίαζαν οι φασίστες του Μουσολίνι από το 1922, ενώ η στρατοκρατική Ιαπωνία είχε ξεκινήσει και επιδίωκε τη συνέχιση της επεκτατικής της πολιτικής, που ονόμαζε «Μεγάλη Σφαίρα Ευημερίας της Ανατολής».Η αφορμή για την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δόθηκε με την απαίτηση της Γερμανίας να αποκατασταθεί η γερμανική κυριαρχία στην ελεύθερη πόλη του Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ Πολωνίας) και να της δοθούν μεγαλύτερες δυνατότητες επικοινωνίας με την Ανατολική Πρωσία. Ήταν απλώς το πρόσχημα για τον Χίτλερ, ο οποίος από την αρχή του 1939 είχε αποφασίσει να επιτεθεί και να καταλάβει την Πολωνία. Πρώτα εξασφάλισε τη συγκατάθεση της Σοβιετικής Ένωσης με την υπογραφή στη Μόσχα του Συμφώνου Μη Επιθέσεως, γνωστού ως «Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ» (23 – 24 Αυγούστου 1939), ένα μυστικό πρωτόκολλο, το οποίο προέβλεπε τον διαμελισμό της Πολωνίας και στη συνέχεια αφού έκρινε ότι οι Γαλλοβρετανοί δεν θα βοηθήσουν τους Πολωνούς, ως όφειλαν βάσει συνθηκών, έδωσε τη διαταγή επίθεσης κατά της Πολωνίας στις 26 Αυγούστου.
Γερμανικά στρατεύματα εισβάλουν στην ΠολωνίαΗ γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας με την εφαρμογή του δόγματος του «αστραπιαίου πολέμου» (blitzkrieg) εκδηλώθηκε την αυγή της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 και σε λιγότερο από ένα μήνα οι στρατιές της Βέρμαχτ είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας, σε εφαρμογή του γερμανοσοβιετικού συμφώνου. Το υπόλοιπο τμήμα της Πολωνίας κατέλαβαν οι Σοβιετικοί, που εισέβαλαν στις 18 Σεπτεμβρίου από τα ανατολικά. Ο αιφνιδιασμός για τους Γαλλοβρετανούς ήταν πλήρης, που κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας στις 3 Σεπτεμβρίου.Στη συνέχεια, οι Γερμανοί στράφηκαν προς δυσμάς και μέχρι τα τέλη Ιουνίου του 1940 είχαν καταλάβει τη Δανία, τη Νορβηγία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και τελευταία τη Γαλλία, της οποίας η περίφημη οχυρωματική «γραμμή Μαζινό» κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Τα βρετανικά νησιά ήταν ο επόμενος στόχος του Χίτλερ («Μάχη της Αγγλίας»). Οι ανηλεείς βομβαρδισμοί της «Λουφτβάφε», που θα προετοίμαζαν την απόβαση δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα κι έτσι ο Χίτλερ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχέδιό του για κατάληψη των βρετανικών νησιών ήδη από τα τέλη του 1940.Η Ιταλία εισήλθε στον πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1940, με επιθέσεις σε βρετανικές βάσεις στη Βόρειο Αφρική. Στις 28 Οκτωβρίου οι Ιταλοί επιτίθενται κατά της Ελλάδας, μετά το «ΟΧΙ» του δικτάτορα Μεταξά. Ο ελληνικός στρατός δίνει σκληρές μάχες στην Πϊνδο και γρήγορα ανατρέπει την κατάσταση, περνώντας στην επίθεση. Περιορίζει τους Ιταλούς εισβολείς μέσα στο Αλβανικό έδαφος και απελευθερώνει πόλεις και χωριά της Βορείου Ηπείρου. Η εαρινή επίθεση των Ιταλών (9 Μαρτίου 1941) αποτυγχάνει και προ του κινδύνου να κατανικηθεί και εξευτελιστεί ένα μέλος του Άξονα, η Γερμανία κηρύσσει τον πόλεμο κατά της Ελλάδας (6 Απριλίου1941). Στις 27 Απριλίου οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα και στις 30 Μαΐουκαταλαμβάνουν την Κρήτη, ολοκληρώνοντας την κατάληψη της Ελλάδας. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1943 η Ελλάδα βρισκόταν υπό τριπλή κατοχή (Γερμανική, Ιταλική και Βουλγαρική) και μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας και μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 υπό Γερμανο-Βουλγαρική κατοχή.
Η ιαπωνική επίθεση στο Περλ ΧάρμπορΣτις 22 Ιουνίου1941 οι Γερμανοί στρέφονται ανατολικά και εξαπολύουν επίθεση κατά της Σοβιετικής Ένωσης («Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα»), η οποία εντάσσεται πλέον στο Συμμαχικό στρατόπεδο. Στις 8 Δεκεμβρίου 1941 ο ιαπωνικός στόλος χτυπά ξαφνικά και καταστρέφει το στόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, που ναυλοχούσε το Περλ Χάρμπορ της Χαβάης. Το γεγονός αυτό συνταράσσει τους Αμερικανούς. Ο πρόεδρος Ρούζβελτ πείθει το Κογκρέσο να κηρύξει τον πόλεμο στον Άξονα και να σταθεί στο πλευρό των Συμμάχων (11 Δεκεμβρίου 1941). Η απόφαση των Αμερικανών να εισέλθουν στον πόλεμο αποτελεί σημείο καμπής, που αλλάζει τις ισορροπίες υπέρ των Συμμαχικών Δυνάμεων και εις βάρος του Άξονα.Τον Νοέμβριο του 1942 οι βρετανικές δυνάμεις με αρχηγό τον στρατηγό Μοντγκόμερι, αποκτούν την πρωτοβουλία στο μέτωπο της Βορείου Αφρικής, μετά τη δεύτερη Μάχη του Ελ Αλαμέιν. Στο Ανατολικό Μέτωπο, οι Γερμανοί προχωρούν και φθάνουν στα πρόθυρα της Μόσχας, κυριεύουν την Κριμαία, φθάνουν στον Καύκασο και πολιορκούν το Στάλινγκραντ. Στις 2 Φεβρουαρίου1943, ο Κόκκινος Στρατός ανατρέπει τη γερμανική επίθεση στο Στάλινγκραντ και από τον Ιούλιο του 1943 αρχίζει αντεπίθεση.Στις 7 Ιουλίου του 1943 τα συμμαχικά στρατεύματα πραγματοποιούν απόβαση στη Σικελία. Αυτό έχει ως συνέπεια την πτώση του Μουσολίνι (25 Ιουλίου) και την ανάληψη της εξουσίας από τον στρατάρχη Πιέτρο Μπαντόλιο, που υπογράφει ανακωχή με τους Συμμάχους (3 Σεπτεμβρίου 1943). Στο διάστημα αυτό, οι Ρώσοι απωθούν τους Γερμανούς από τα εδάφη τους. Σταδιακά, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Πολωνία, Ρουμανία, Τσεχοσλοβακία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Γιουγκοσλαβία) απελευθερώνονται από την προέλαση των σοβιετικών στρατευμάτων, με αποτέλεσμα ο γερμανικός στρατός να αποχωρήσει από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944.
Η απόβαση στη ΝορμανδίαΆλλο σπουδαίο γεγονός του 1944 ήταν η συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία (6 Ιουνίου), που οδήγησε στην απελευθέρωση των χωρών της Δυτικής Ευρώπης. Στις 26 Απριλίου 1945 οι αγγλικές, αμερικανικές και γαλλικές δυνάμεις ενώνονται στον ποταμό Έλβα με τις δυνάμεις του Κόκκινου Στρατού. Στις 2 Μαΐου ολοκληρώνεται η κατάληψη του Βερολίνου, ενώ ο Χίτλερ αυτοκτονεί (30 Απριλίου) και ο Μουσολίνι εκτελείται στην Ιταλία από τους παρτιζάνους (28 Απριλίου). Στις 7 Μαΐου 1945 οι Γερμανοί παραδίδονται άνευ όρων στους Συμμάχους και ο πόλεμος στην Ευρώπη λήγει.Στο μέτωπο του Ειρηνικού, οι Ιάπωνες κατά τη διάρκεια του πολέμου κατέλαβαν, μεταξύ άλλων, τις Φιλιππίνες, τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, τη Βιρμανία και μέρος της Κίνας. Οι Ιάπωνες συνέχισαν τον πόλεμο και μετά την παράδοση της Γερμανίας. Στις 6 Αυγούστου 1945 οι Αμερικανοί ρίχνουν την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα και στις 9 Αυγούστου μια δεύτερη στο Ναγκασάκι. Ταυτόχρονα, οι Σοβιετικές δυνάμεις επιτίθενται και κυριεύουν τη Μαντζουρία. Τότε, η Ιαπωνία αναγκάζεται να συνθηκολογήσει. Ο επίλογος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου γράφτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου1945, με την επίσημη τελετή παράδοσης της Ιαπωνίας επί του αμερικανικού πολεμικού «Μιζούρι», που ναυλοχούσε στον κόλπο του Τόκιο.Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ο φοβερότερος απ’ όσους γνώρισε η ανθρωπότητα. Οι μάχες του ήταν μεγάλης κλίμακας και φονικότατες και η καταστροφή των υλικών αγαθών από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς τεράστιες. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από την πείνα και πολλές άλλες χιλιάδες έχασαν τη ζωή τους στα φοβερά στρατόπεδα συγκέντρωσης των χιτλερικών («Εβραϊκό Ολοκαύτωμα», «Ποράιμος»). Το σύνολο των νεκρών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπολογίζεται σε 60 εκατομμύρια, ενώ οι ζημιές ξεπερνούν το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια εκείνης της εποχής.
Απώλειες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Χώρα
Νεκροί
Τραυματίες
Αιχμάλωτοι ή Αγνοούμενοι
Θάνατοι Πολιτών
Σύνολο ΘανάτωνΣΥΜΜΑΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Βέλγιο
12.000
–
–
76.000
88.000
Βραζιλία
943
4.222
–
–
1.000
Βρετανική Κοινοπολιτεία
373.372
475.047
251.724
92.673
466.000
Αποικίες
6.877
6.972
22.323
–
7.000
Αυστραλία
23.365
39.803
32.393
–
24.000
Ην. Βασίλειο
264.443
277.077
213.919
92.673
357.000
Ινδία
24.338
64.354
91.243
–
–
Καναδάς
37.476
53.174
10.888
–
38.000
Νέα Ζηλανδία
10.033
19.314
10.582
–
10.000
Νότια Αφρική
6.840
14.363
16.430
–
7.000
Γαλλία
213.324
400.000
–
350.000
563.000
Γιουγκοσλαβία
305.000
425.000
–
1.200.000
1.505.000
Δανία
1.800
–
–
2.000
413.000
Ελλάδα
88.300
–
–
325.000
–
ΕΣΣΔ
11.000.000
–
–
7.000.000
18.000.000
ΗΠΑ
292.131
671.801
139.709
6.000
298.000
Κίνα
1.310.224
1.752.951
115.248
–
–
Νορβηγία
3.000
–
–
7.000
10.000
Ολλανδία
7.900
2.860
–
200.000
208.000
Πολωνία
121.178
236.606
420.760
5.675.000
5.800.000
Τσεχοσλοβακία
10.000
–
–
215.000
225.000
Φιλιππίνες
27.000
–
–
91.000
118.000ΑΞΟΝΑΣ
Βουλγαρία
10.000
–
–
10.000
20.000
Γερμανία
3.500.000
5.000.000
3.400.000
780.000
4.200.000
Ιαπωνία
1.300.000
4.000.000
810.000
672.000
1.972.000
Ιταλία
242.232
66.000
350.000
152.941
395.000
Ουγγαρία
200.000
–
170.000
290.000
490.000
Ρουμανία
300.000
–
100.000
200.000
500.000
Φινλανδία
82.000
50.000
–
2.000
84.000Περί Πηγών…ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/820#ixzz3kUo6n0Yt
Στεφάνι
Κρώρα
Στεφάνη
Κηφισός Μοσχάτο
Καλημέρα
De profundis
Από τότε που διορίστηκα
ταξιθέτης του χάους
δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ
καθόλου με την ποίηση.
ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΣΤΟΥΦΗΣ, «Η ταξιθέτρια του χάους»Θα μου επιτρέψετε να καταθέσω κάποιες σκέψεις (συν ένα υστερόγραφο) για την απόφασή μου να μην είμαι υποψήφιος στις επικείμενες εκλογές.Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι ανήκω στους (αυτοαναγορευόμενους) «σωτήρες του Εθνους». Πάντοτε προσπαθούσα να εκπληρώνω το χρέος προς την Πατρίδα και την κοινωνία ως πολίτης και όχι ως αξιωματούχος. Αν και πρέπει ν’ αναγνωρίζουμε δημόσια την προσωπικότητα και την ικανότητα πολλών δημόσιων λειτουργών, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η αξία κάποιου μπορεί να δώσει καρπούς χωρίς αξιώματα (και ιδίως χωρίς προνόμια). Ποτέ άλλωστε το αξίωμα δεν «νομιμοποιούσε» για μεγάλο χρονικό διάστημα την αξία του φορέα.
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε κάθε θεσμός (όπως και η Βουλή) πρέπει κατά τακτά χρονικά διαστήματα να «αναπνέει». Με άλλα λόγια να ανανεώνονται με όλους τους δυνατούς τρόπους (πρόσωπα, διαδικασίες, λειτουργίες). Σε σχέση με τους βουλευτές εμμένω στις απόψεις που έχω πολλές φορές διατυπώσει:
α. Οι βουλευτές να μην έχουν ειδική αποζημίωση αλλά να εισπράττουν τον μισθό τους παρέχοντας σχετικές υπηρεσίες ή ν’ ασκούν το επάγγελμά τους. Μόνον έξοδα παράστασης μέχρι 500 ευρώ τον μήνα επιτρέπονται όταν δικαιολογούνται (παρίστανται δηλαδή καθημερινά στις συνεδριάσεις της Βουλής).
β. Οι βουλευτές να μη συνταξιοδοτούνται από τη Βουλή αλλά από τον φορέα όπου εργάζονται.γ. Οι βουλευτές να έχουν διευκολύνσεις (π.χ., αυτοκίνητο, οδηγό, δωρεάν εισιτήρια) όταν και εφόσον δικαιολογούνται (ιδίως οι βουλευτές επαρχίας).
δ. Οι βουλευτές να μην έχουν καμία ασυλία για πράξεις και παραλείψεις που δεν σχετίζονται με την πολιτική τους δραστηριότητα. Οσοι έχουν διαπράξει τα σχετικά αδικήματα πριν εκλεγούν να δικάζονται απευθείας χωρίς να παρεμβαίνει η Βουλή.
ε. Οι βουλευτές να έχουν δυνατότητα εκλογής για δύο μόνο συνεχείς θητείες και τέσσερις συνολικά. Μετά το τέλος της θητείας δεν δικαιούνται για έναν τουλάχιστον χρόνο να είναι υποψήφιοι σε δημόσια αξιώματα (π.χ., δήμαρχοι, περιφερειάρχες).στ. Οι βουλευτές να μη συμμετέχουν σε κομματικά όργανα γιατί ο υβριδικός ρόλος δημιουργεί προβλήματα.ζ. Οι βουλευτές να έχουν ασκήσει πριν εκλεγούν για μία τουλάχιστον τριετία ένα επίσημο επάγγελμα.Μέχρι να συμβούν τα παραπάνω, καλά θα κάνουν οι βουλευτές να παρέχουν ένα μέρος της αποζημίωσής τους (π.χ., από τις Επιτροπές) υπέρ των δεινοπαθούντων Ελλήνων και κυρίως υπέρ των μη εχόντων συσσίτιο μαθητών.Ετσι μόνο θα ξανασυνδεθούν με την κοινωνία και θ’ αποσυνδεθούν από την πολιτική γραφειοκρατία και τη γοητεία της εξουσίας. Μόνον αν οι βουλευτές ζήσουν την καθημερινότητα όπως ο μέσος Ελληνας, μόνον τότε θα καταλάβουν το εύρος και το βάθος της κρίσης.Ειδικά στην περίοδο που διατρέχουμε, όπου με τις επικείμενες εκλογές θα οριστικοποιηθεί το πολιτικό τέλος της γενιάς της Μεταπολίτευσης, η κοινωνία πρέπει να εκφρασθεί μέσω νέων προσώπων και νέων ιδεών (ίσως και νέων πολιτικών μορφωμάτων). Οταν ισχυριζόμαστε ότι το «παλιό πέθανε», τι άλλο εννοούμε εκτός από την υπέρβαση των αναχρονιστικών και ξεπερασμένων αντιλήψεων αλλά και των πολιτικών που τις εξέφραζαν; Παλιοί ρόλοι σε νέα πρόσωπα και νέος ρόλος σε παλιά πρόσωπα είναι εξαρχής καταδικασμένα σε αποτυχία. Γι’ αυτό ανησυχώ ιδιαίτερα με τις «παλινορθωτικές» κινήσεις των κομμάτων.Ο ΣΥΡΙΖΑ ή, καλύτερα, ο Συνασπισμός των Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής, Ανανεωτικής και Κοινωνικής Αριστεράς προφανώς δεν έχει ανάγκη από συγκεκριμένα πρόσωπα για να προχωρήσει στην αναγκαία για την ηγεμονία του αυτοκάθαρση και ανανέωση. Πλην του Προέδρου, όλοι οι άλλοι πρέπει να σταθούν στο πλάι για να πετύχει το εγχείρημα. Και κυρίως να μη συμβάλλουν στην καταδικασμένη πρακτική των ελεγχόμενων διευρύνσεων (οι φίλοι των φίλων), ούτε βέβαια να υποκύψουν στις «προσχωρήσεις επαγγελματικών πολιτικών» (οι οποίοι δηλώνουν συνεχώς ότι ενδιαφέρονται να σώσουν τη χώρα –το 2012 με άλλους, τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ–, ενώ στην ουσία μόνο την καρέκλα τους θέλουν να διασώσουν).Οποιος θέλει να βοηθήσει τον Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου να ανασυγκροτήσει σε άλλη βάση τις αριστερές, σοσιαλιστικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις αυτής της ταλαίπωρης χώρας, να θεμελιώσει ένα σοβαρό Κράτος και να εμπεδώσει τους θεσμούς της Δημοκρατίας, ας δηλώσει «παρών» στην προσπάθεια επιτυχίας του εγχειρήματος και όχι να δηλώσει «παρών» στις λίστες εκλογής βουλευτών.Τα «προσκλητήρια» σε γνωστές παλιές καραβάνες ή σε γυρολόγους του χθες θα είναι καταστροφικά για την ηθική του ΣΥΡΙΖΑ. Οι φιλόδοξοι ιδιοτελείς είναι εξίσου επικίνδυνοι με τους ιδεοληπτικούς.Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η δική μου παρουσία στα βουλευτικά έδρανα, όπως έχω δηλώσει από το 2012, δεν αποτελεί ούτε αυτοσκοπό ούτε αναγκαία προϋπόθεση για να πετύχει ο Αλέξης Τσίπρας ή για να «σωθεί η χώρα».Ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιότητες ή ικανότητες του καθενός, ανήκω στη γενιά που πρέπει να αποχωρήσει δίνοντας χώρο στους νέους. Μια γενιά που μόνον ως γέφυρα μπορεί να είναι χρήσιμη για το μέλλον της χώρας και μόνον ως αναστοχαστική μπορεί να είναι καθαρτήρια για τα λάθη του παρελθόντος.ΥΓ. Ευχαριστώ και πάλι τον Αλέξη Τσίπρα για την ευκαιρία που μου έδωσε να αποδείξω ότι όσα διδάσκουμε στις αίθουσες μπορούμε και να τα εφαρμόσουμε αν η κοινωνία συναινέσει. Τον ευχαριστώ επίσης για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη απέναντι σε «ανέμους και σε θύελλες» που τώρα στρέφονται εναντίον του. Ευχαριστώ, τέλος, όλους αυτούς που επί επτά μήνες με αμφισβήτησαν (όχι πάντοτε με κόσμιο τρόπο), γιατί μου έδωσαν τη δυνατότητα να (τους) αποδείξω ότι μπορείς να διαχειριστείς με νηφαλιότητα τις (επι)κρίσεις χωρίς να κάνεις χρήση της εξουσίας. Ελπίζω το ίδιο να πράττουν κι αυτοί στον χώρο της δικής τους (παρα)εξουσίας.* Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι τέως αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.
ταξιθέτης του χάους
δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ
καθόλου με την ποίηση.
ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΣΤΟΥΦΗΣ, «Η ταξιθέτρια του χάους»Θα μου επιτρέψετε να καταθέσω κάποιες σκέψεις (συν ένα υστερόγραφο) για την απόφασή μου να μην είμαι υποψήφιος στις επικείμενες εκλογές.Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι ανήκω στους (αυτοαναγορευόμενους) «σωτήρες του Εθνους». Πάντοτε προσπαθούσα να εκπληρώνω το χρέος προς την Πατρίδα και την κοινωνία ως πολίτης και όχι ως αξιωματούχος. Αν και πρέπει ν’ αναγνωρίζουμε δημόσια την προσωπικότητα και την ικανότητα πολλών δημόσιων λειτουργών, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η αξία κάποιου μπορεί να δώσει καρπούς χωρίς αξιώματα (και ιδίως χωρίς προνόμια). Ποτέ άλλωστε το αξίωμα δεν «νομιμοποιούσε» για μεγάλο χρονικό διάστημα την αξία του φορέα.
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε κάθε θεσμός (όπως και η Βουλή) πρέπει κατά τακτά χρονικά διαστήματα να «αναπνέει». Με άλλα λόγια να ανανεώνονται με όλους τους δυνατούς τρόπους (πρόσωπα, διαδικασίες, λειτουργίες). Σε σχέση με τους βουλευτές εμμένω στις απόψεις που έχω πολλές φορές διατυπώσει:
α. Οι βουλευτές να μην έχουν ειδική αποζημίωση αλλά να εισπράττουν τον μισθό τους παρέχοντας σχετικές υπηρεσίες ή ν’ ασκούν το επάγγελμά τους. Μόνον έξοδα παράστασης μέχρι 500 ευρώ τον μήνα επιτρέπονται όταν δικαιολογούνται (παρίστανται δηλαδή καθημερινά στις συνεδριάσεις της Βουλής).
β. Οι βουλευτές να μη συνταξιοδοτούνται από τη Βουλή αλλά από τον φορέα όπου εργάζονται.γ. Οι βουλευτές να έχουν διευκολύνσεις (π.χ., αυτοκίνητο, οδηγό, δωρεάν εισιτήρια) όταν και εφόσον δικαιολογούνται (ιδίως οι βουλευτές επαρχίας).
δ. Οι βουλευτές να μην έχουν καμία ασυλία για πράξεις και παραλείψεις που δεν σχετίζονται με την πολιτική τους δραστηριότητα. Οσοι έχουν διαπράξει τα σχετικά αδικήματα πριν εκλεγούν να δικάζονται απευθείας χωρίς να παρεμβαίνει η Βουλή.
ε. Οι βουλευτές να έχουν δυνατότητα εκλογής για δύο μόνο συνεχείς θητείες και τέσσερις συνολικά. Μετά το τέλος της θητείας δεν δικαιούνται για έναν τουλάχιστον χρόνο να είναι υποψήφιοι σε δημόσια αξιώματα (π.χ., δήμαρχοι, περιφερειάρχες).στ. Οι βουλευτές να μη συμμετέχουν σε κομματικά όργανα γιατί ο υβριδικός ρόλος δημιουργεί προβλήματα.ζ. Οι βουλευτές να έχουν ασκήσει πριν εκλεγούν για μία τουλάχιστον τριετία ένα επίσημο επάγγελμα.Μέχρι να συμβούν τα παραπάνω, καλά θα κάνουν οι βουλευτές να παρέχουν ένα μέρος της αποζημίωσής τους (π.χ., από τις Επιτροπές) υπέρ των δεινοπαθούντων Ελλήνων και κυρίως υπέρ των μη εχόντων συσσίτιο μαθητών.Ετσι μόνο θα ξανασυνδεθούν με την κοινωνία και θ’ αποσυνδεθούν από την πολιτική γραφειοκρατία και τη γοητεία της εξουσίας. Μόνον αν οι βουλευτές ζήσουν την καθημερινότητα όπως ο μέσος Ελληνας, μόνον τότε θα καταλάβουν το εύρος και το βάθος της κρίσης.Ειδικά στην περίοδο που διατρέχουμε, όπου με τις επικείμενες εκλογές θα οριστικοποιηθεί το πολιτικό τέλος της γενιάς της Μεταπολίτευσης, η κοινωνία πρέπει να εκφρασθεί μέσω νέων προσώπων και νέων ιδεών (ίσως και νέων πολιτικών μορφωμάτων). Οταν ισχυριζόμαστε ότι το «παλιό πέθανε», τι άλλο εννοούμε εκτός από την υπέρβαση των αναχρονιστικών και ξεπερασμένων αντιλήψεων αλλά και των πολιτικών που τις εξέφραζαν; Παλιοί ρόλοι σε νέα πρόσωπα και νέος ρόλος σε παλιά πρόσωπα είναι εξαρχής καταδικασμένα σε αποτυχία. Γι’ αυτό ανησυχώ ιδιαίτερα με τις «παλινορθωτικές» κινήσεις των κομμάτων.Ο ΣΥΡΙΖΑ ή, καλύτερα, ο Συνασπισμός των Δυνάμεων της Ευρωπαϊκής, Ανανεωτικής και Κοινωνικής Αριστεράς προφανώς δεν έχει ανάγκη από συγκεκριμένα πρόσωπα για να προχωρήσει στην αναγκαία για την ηγεμονία του αυτοκάθαρση και ανανέωση. Πλην του Προέδρου, όλοι οι άλλοι πρέπει να σταθούν στο πλάι για να πετύχει το εγχείρημα. Και κυρίως να μη συμβάλλουν στην καταδικασμένη πρακτική των ελεγχόμενων διευρύνσεων (οι φίλοι των φίλων), ούτε βέβαια να υποκύψουν στις «προσχωρήσεις επαγγελματικών πολιτικών» (οι οποίοι δηλώνουν συνεχώς ότι ενδιαφέρονται να σώσουν τη χώρα –το 2012 με άλλους, τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ–, ενώ στην ουσία μόνο την καρέκλα τους θέλουν να διασώσουν).Οποιος θέλει να βοηθήσει τον Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου να ανασυγκροτήσει σε άλλη βάση τις αριστερές, σοσιαλιστικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις αυτής της ταλαίπωρης χώρας, να θεμελιώσει ένα σοβαρό Κράτος και να εμπεδώσει τους θεσμούς της Δημοκρατίας, ας δηλώσει «παρών» στην προσπάθεια επιτυχίας του εγχειρήματος και όχι να δηλώσει «παρών» στις λίστες εκλογής βουλευτών.Τα «προσκλητήρια» σε γνωστές παλιές καραβάνες ή σε γυρολόγους του χθες θα είναι καταστροφικά για την ηθική του ΣΥΡΙΖΑ. Οι φιλόδοξοι ιδιοτελείς είναι εξίσου επικίνδυνοι με τους ιδεοληπτικούς.Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η δική μου παρουσία στα βουλευτικά έδρανα, όπως έχω δηλώσει από το 2012, δεν αποτελεί ούτε αυτοσκοπό ούτε αναγκαία προϋπόθεση για να πετύχει ο Αλέξης Τσίπρας ή για να «σωθεί η χώρα».Ανεξάρτητα από τις όποιες ιδιότητες ή ικανότητες του καθενός, ανήκω στη γενιά που πρέπει να αποχωρήσει δίνοντας χώρο στους νέους. Μια γενιά που μόνον ως γέφυρα μπορεί να είναι χρήσιμη για το μέλλον της χώρας και μόνον ως αναστοχαστική μπορεί να είναι καθαρτήρια για τα λάθη του παρελθόντος.ΥΓ. Ευχαριστώ και πάλι τον Αλέξη Τσίπρα για την ευκαιρία που μου έδωσε να αποδείξω ότι όσα διδάσκουμε στις αίθουσες μπορούμε και να τα εφαρμόσουμε αν η κοινωνία συναινέσει. Τον ευχαριστώ επίσης για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη απέναντι σε «ανέμους και σε θύελλες» που τώρα στρέφονται εναντίον του. Ευχαριστώ, τέλος, όλους αυτούς που επί επτά μήνες με αμφισβήτησαν (όχι πάντοτε με κόσμιο τρόπο), γιατί μου έδωσαν τη δυνατότητα να (τους) αποδείξω ότι μπορείς να διαχειριστείς με νηφαλιότητα τις (επι)κρίσεις χωρίς να κάνεις χρήση της εξουσίας. Ελπίζω το ίδιο να πράττουν κι αυτοί στον χώρο της δικής τους (παρα)εξουσίας.* Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι τέως αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.
Αποξηραμένα δαμάσκηνα, ένα «φυσικό καθαρτικό»
Τα αποξηραμένα δαμάσκηνα χρησιμοποιούνται, από την αρχαιότητα κιόλας, ως «φυσικό καθαρτικό», ενώ η ευεργετική τους δράση στη λειτουργία του εντέρου υποστηρίζεται και από σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, τα οποία δείχνουν πως η συστηματική κατανάλωσή τους μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.
Το γεγονός αυτό, οφείλεται εν μέρει στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες, ενώ φαίνεται πως και άλλα συστατικά που περιέχονται σε αυτά, όπως η σορβιτόλη και ορισμένες φαινολικές ενώσεις, ασκούν βοηθητική δράση, βελτιώνοντας την κινητικότητα του εντέρου. Ακόμη, ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως τα αποξηραμένα δαμάσκηνα ενδεχομένως να δρουν και ως πρεβιοτικά, ευνοώντας την ανάπτυξη ωφέλιμων για την εντερική λειτουργία βακτηρίων.
Πέρα όμως από την ευεργετική τους δράση στο πεπτικό σύστημα, αποτελούν κι ένα ιδιαίτερα θρεπτικό τρόφιμο, που προσφέρει πλήθος πολύτιμων συστατικών για την υγεία και την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού. Ειδικότερα, τα αποξηραμένα δαμάσκηνα συγκαταλέγονται στις πλούσιες πηγές βιταμίνης Κ, ενώ περιέχουν και σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β, βιταμίνης Α και Ε, καλίου, ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου και μαγγανίου.
Από την άλλη, η διατροφική τους αξία ενισχύεται και από την παρουσία αντιοξειδωτικών, και ειδικότερα φαινολικών ενώσεων και καροτενοειδών, τα οποία προστατεύουν τον οργανισμό από την επιβλαβή δράση των ελευθέρων ριζών και συμβάλλουν στην πρόληψη της εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και διάφορες μορφές καρκίνου. Τέλος, πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα συνδέουν τα αποξηραμένα δαμάσκηνα και με την οστική υγεία, καθώς έχει φανεί πως η κατανάλωσή τους συνδέεται με βελτίωση της οστικής μάζας και μείωση του κινδύνου εμφάνισης οστεοπόρωσης.
Πηγή: neadiatrofis.gr