Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Τα οφέλη της διακοπής του καπνίσματος.

Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Πέτο του Αυτοκρατορικού Ταμείου Έρευνας κατά του Καρκίνου στο Λονδίνο και ο Ρίτσαρντ Ντολ, ο άνδρας που συνέδεσε επιστημονικά το κάπνισμα με τον καρκίνο των Πνευμόνων αναφέρουν ότι αν ένας καπνιστής κόψει το κάπνισμα πριν από την ηλικία των 35 χρόνων, αποφεύγει κατά 90% τον κίνδυνο καρκίνου των πνευμόνων ενώ σε οποιαδήποτε ηλικία μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιοπάθειας. Αν σταματήσει κάποιος το κάπνισμα ακόμη και μετά από έμφραγμα (οξύ ισχαιμικό επεισόδιο) διπλασιάζει το προσδόκιμο επιβίωσης.
Για να μπει ένας καπνιστής σε διαδικασία διακοπής του καπνίσματος θα πρέπει :
• να νοιώσει μια εσωτερική επιθυμία για την αλλαγή αυτή,
• να αισθανθεί ότι απειλείται από τη συνήθεια του τσιγάρου τόσο αυτός όσο και οι γύρω του,
• να αισθανθεί ότι η απεξάρτηση από τη νικοτίνη θα επιφέρει σημαντικά οφέλη σε αυτόν και
• να αισθανθεί ότι είναι ικανός να αντεπεξέλθει στην αλλαγή αυτή.
Γενικά οι μη καπνιστές ζουν περισσότερα χρόνια από τους καπνιστές. Αντέχουν περισσότερο στις διάφορες μολύνσεις, γίνονται πιο γρήγορα καλά όταν αρρωστήσουν, υφίστανται καλύτερα τις συνθήκες χειρουργικής επέμβασης, αν κάποτε χειρουργηθούν.
Σε γενικές γραμμές και με απλά λόγια, αν καταφέρετε να κόψετε το τσιγάρο θα μεγιστοποιήσετε το προσδόκιμο επιβίωσης ενώ ταυτόχρονα μειώνετε και απομακρύνετε σημαντικά τις πιθανότητες για έμφραγμα, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, καρκίνο των πνευμόνων, καρκίνο του λάρυγγα, πνευμονοπάθεια, εμφύσημα. Έχει ανακοινωθεί ότι η πιθανότητα εμφράγματος μειώνεται στο μισό ένα χρόνο μετά την διακοπή του καπνίσματος.
Θα γλιτώσετε επίσης από την κακοσμία του στόματος, τον πονόλαιμο, τους πονοκεφάλους, τον καθημερινό βήχα, τις καούρες στομάχου, την κόπωση, την καταρροή και τη δύσπνοια κόπωσης. Θα βελτιώσετε την όσφρηση, τη γεύση, την απόδοση στην εργασία σας, τη σεξουαλική σας συμπεριφορά (διάθεση και ικανότητα).
Τα κέρδη από την διακοπή
Στοιχεία από την Αμερικάνικη Πνευμονολογική Εταιρεία, την Αμερικάνικη Αντικαρκινική Εταιρεία και από το Ινστιτούτο Αγωγής Υγείας Ελλάδας και Αμερικής.
20 λεπτά από το τελευταίο τσιγάρο
* Η αρτηριακή πίεση και ο καρδιακός σφυγμός πέφτουν σε φυσιολογικές τιμές.
* Η θερμοκρασία των άκρων (χεριών / ποδιών) αυξάνει σε φυσιολογικά επίπεδα.
8 ώρες από το τελευταίο τσιγάρο
* Το μονοξείδιο του άνθρακα στο αίμα πέφτει σε φυσιολογικές τιμές.
* Τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα αυξάνουν.
24 ώρες από το τελευταίο τσιγάρο
* Αρχίζει να μειώνεται ο κίνδυνος αιφνίδιου καρδιακού επεισοδίου.
48 ώρες από το τελευταίο τσιγάρο
* Αρχίζει η αναγέννηση των νευρικών απολήξεων σε μύτη, γλώσσα, στόμα.
* Η αίσθηση της γεύσης και της όσφρησης αρχίζουν να επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα.
2 εβδομάδες έως και 3 μήνες από το τελευταίο τσιγάρο
* Βελτιώνεται η κυκλοφορία του αίματος γενικά.
* Βελτιώνεται το περπάτημα, μειώνεται η κόπωση.
* Αυξάνεται κατά 30% η αναπνευστική λειτουργία.
* Αρχίζει το νευρικό σύστημα να προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες. Σπάνιες πια οι έντονες επιθυμίες για τσιγάρο.
1 μήνα έως 9 μήνες από το τελευταίο τσιγάρο
* Η συνολική ενέργεια του οργανισμού αυξάνει.
* Τα συμπτώματα που συνοδεύουν την χρόνια χρήση τσιγάρου μειώνονται (βήχας, καταρροή, συνάχι, κόπωση, λαχάνιασμα).
* Αποκαθίσταται ο φυσιολογικός ιστός της μύτης, του φάρυγγα, του λάρυγγα, των πνευμόνων.
1 χρόνο από το τελευταίο τσιγάρο
* Μειώνονται οι λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος.
* Μειώνεται το υπερβολικό ρίσκο για στεφανιαία καρδιοπάθεια στο μισό σε σχέση με τους καπνίζοντες.
5 χρόνια από το τελευταίο τσιγάρο
* Μειώνεται κατά 50% η πιθανότητα θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα.
* Μειώνεται κατά 50% η πιθανότητα δημιουργίας καρκίνου του στόματος.
10 χρόνια από το τελευταίο τσιγάρο
* Η πιθανότητα θανάτου από καρκίνο των πνευμόνων είναι ίδια με αυτή των μη καπνιστών.
* Τα προκαρκινικά κύτταρα έχουν αντικατασταθεί με υγιή.
* Το ρίσκο για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι ίδιο με αυτό των μη καπνιστών.
* Μειώνεται δραστικά η πιθανότητα καρκίνου του στόματος, φάρυγγα, λάρυγγα, οισοφάγου, ουροδόχου κύστης, νεφρών και παγκρέατος.
15 χρόνια από το τελευταίο τσιγάρο
* Είναι σαν να μην είχατε καπνίσει ποτέ. Οι πιθανότητες για οποιαδήποτε ασθένεια είναι ίδιες με αυτές των μη καπνιστών
Δημοσιεύτηκε στισ

Μεγάλο αφιέρωμα του Reuters: Ο μύθος της ελληνικής ναυτιλίας

Πως οι Έλληνες εφοπλιστές «φουσκώνουν» την αξία τους για να κρατήσουν τις τεράστιες φοροαπαλλαγές τους
Σε αποκαλυπτική έρευνα για τους μύθους και την πραγματικότητα γύρω από την ελληνική ναυτιλία και τη συνεισφορά του κλάδου στην ελληνική οικονομία προχώρησε το Reuters, με εντυπωσιακά και αναπάντεχα αποτελέσματα.

Συγκεκριμένα, η ανάλυση του ειδησεογραφικού πρακτορείου καταγράφει τα εξής:
«Οι Έλληνες πλοιοκτήτες υποστηρίζουν ότι είναι πολύ μεγάλοι για να φορολογηθούν.
Αλλά εάν η Αθήνα μετρήσει τη ναυτιλία όπως οι υπόλοιπες χώρες, το πραγματικό μέγεθος της βιομηχανίας αυτής θα ήταν πολύ μικρότερο.
Φορτηγά πλοία κάτω από τα σύννεφα κοντά στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά.
Φορτηγά πλοία κάτω από τα σύννεφα κοντά στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά.
Την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του ως υπ. Ναυτιλίας τον Ιούνιο του 2012 ο Κωστής Μουσουρούλης δέχθηκε την επίσκεψη ενός 90άχρονου εφοπλιστή.
Ακόμη θυμάται τα λόγια του γηραιού άνδρα:
«Μην ξεχνάς, ο καλύτερος υπ. Ναυτιλίας είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα για τον κλάδο της ναυτιλίας. Είναι εκείνος που μας αφήνει ήσυχους».
Αυτός ο τρόπος λειτουργίας αρέσει στους Έλληνες πλοιοκτήτες. Οι μεγιστάνες που διαχειρίζονται έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους στον κόσμο επί μακρόν υποστηρίζουν ότι εάν η Ελλάδα προσπαθούσε να τους φορολογήσει θα έφευγαν. Και ότι η αποχώρησή τους θα κατέστρεφε την οικονομία.
Τα τελευταία χρόνια, εν μέσω των αλλεπάλληλων πακέτων σωτηρίας της Ελλάδας, οι δανειστές πιέζουν την Αθήνα να ανεβάζει τους φόρους. Οι εφοπλιστές αντιστέκονται σε κάθε προσπάθεια να περικοπούν οι φοροαπαλλαγές που απολαμβάνουν και καμία κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει να τους αγγίξει.
«Η ναυτιλία είναι πυλώνας της ελληνικής οικονομίας», υποστηρίζει η Ένωσης Ελλήνων Πλοιοκτητών, ο κύριος εκπρόσωπος της ναυτιλιακής βιομηχανίας.
Η ελληνική στατιστική αρχή λέει ότι η ναυτιλία συνεισφέρει στην οικονομία περίπου 9 δισ. δολ. ή το 4% του ΑΕΠ της χώρας. Εάν συμπεριληφθούν και οι συναφείς δραστηριότητες, υποστηρίζει η βιομηχανία, το ποσό εκτινάσσεται στο 7,5% του ΑΕΠ, ή σχεδόν 17 δισ. δολ. ετησίως. Επίσης σημειώνουν ότι η αλιεία και το σχετιζόμενο εμπόριο απασχολεί 192.000 ανθρώπους. Δηλαδή σχεδόν το 4% των εργαζομένων στην Ελλάδα.
Αλλά η ανάλυση του Reuters με βάση τα διαθέσιμα εταιρικά και οικονομικά στοιχεία δείχνει ότι ο ηρωικός ρόλος της ναυτιλίας στην οικονομία της Ελλάδας είναι κατά κύριο λόγο ένας μύθος.Αυτό συμβαίνει επειδή οι Έλληνες εφοπλιστές συμπεριλαμβάνουν στις στατιστικές τους δισεκατομμύρια δολάρια τα οποία ποτέ δεν μπαίνουν στην ελληνική οικονομία. Εάν η Ελλάδα υπολογίσει μόνο τις πληρωμές προς ελληνικές εταιρείες και ιδιώτες, όπως κάνουν οι υπόλοιπες χώρες, η συνεισφορά της ποντοπόρου ναυτιλίας ανέρχεται μόλις στο 1% του ΑΕΠ.
Οι 10 κορυφαίες χώρες στη ναυτιλία (με βάση τον αριθμό των υπο διαχείριση πλοίων και τη σημαία)
GREECE-SHIPPING2
Για την Ελλάδα, το κόστος από τις φοροαπαλλαγές που χορηγεί στους πλοιοκτήτες ανέρχεται σε μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Εάν και είναι μικρό ποσό συγκριτικά με το ΑΕΠ, πολλού πολίτες έχουν αναγκαστεί να σφίξουν τη ζώνη του.
Η χώρα έχει περικόψει τα επιδόματα ανεργίας και τις δαπάνες υγείας, ως αντάλλαγμα για τα πακέτα διάσωσης. Οι αγρότες είδαν τις φοροαπαλλαγές τους να περικόπτονται δραματικά και oι φόροι αυξήθηκαν πολλοί για τα υψηλά εισοδήματα.Από την άλλη, οι μεγιστάνες του εφοπλισμού έχουν κατοχυρωμένες τις φοροαπαλλαγές τους στο ελληνικό Σύνταγμα.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε υποσχεθεί ότι θα προχωρήσει σε περικοπή των προνομίων των εφοπλιστών και ο υπ. Ναυτιλίας, Θοδωρής Δρίτσας έχει παραδεχτεί ότι η Ελλάδα δεν μετράει σωστά τα μεγέθη της ναυτιλίας. Ο ίδιος σημείωσε ότι η κυβέρνηση εξετάζει το φορολογικό σύστημα και σκοπεύει να προχωρήσει σε αλλαγές το 2016. Αλλά ενώ λέει ότι υπάρχει περιθώριο για αλλαγές, δεν φαίνεται να υπάρχει πραγματική θέληση στην κυβέρνηση για κάποια κίνηση.
Η Ένωση Εφοπλιστών αρνήθηκε να σχολιάσει την ανάλυση του Reuters, αλλά δήλωσε ότι οποιαδήποτε υπόνοια ότι χρησιμοποίησε πολιτική επιρροή ή τα ΜΜΕ για να «φουσκώσει» τα στοιχεία για το ρόλο της ναυτιλίας στην οικονομία «είναι τελείως ψευδείς». Οι εφοπλιστές υποστηρίζουν ότι από την αρχή της κρίσης τα φορολογικά έσοδα από τη ναυτιλία έχουν αυξηθεί περισσότερο από 8 φορές, ενώ κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών έχουν πληρώσει εθελοντικά 420 εκατ. ευρώ σε επιπλέον φόρους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος τα συνολικά έσοδα από τη ναυτιλία ανέρχονται σε 15 δισ. δολ. ή σχεδόν 7% του ΑΕΠ, λίγο πίσω από τα 18 δισ. του τουρισμού. Αλλά η ΤτΕ δεν διευκρινίζει πόσα από αυτά μένουν πραγματικά στη χώρα. Προκειμένου να μην «μεταναστεύσουν» σε φορολογικούς παραδείσους όπως ο Παναμάς, η ελληνική πολιτεία έχει δώσει σημαντικά προνόμια στους εφοπλιστές, τα οποία έχουν περάσει ακόμη και στο ελληνικό Σύνταγμα. Μεταξύ άλλων οι φόροι μπορεί να είναι τόσο χαμηλοί ώστε να φτάνουν ακόμη και στο 1 δολάριο ανά τόνο χωρητικότητας των πλοίων, ενώ οι εφοπλιστές εξαιρούνται από το φόρο εισοδήματος. Πάντως ακόμη και τέτοιες κινήσεις δεν κατάφεραν να φέρουν πίσω τα πλοία που είχαν φύγει από το ελληνικό νηολόγιο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα οι εταιρείες απασχολούν πολλούς ναυτικούς από αναπτυσσόμενες χώρες και όχι έλληνες, ενώ ακόμη και τα μερίσματα, που ξεπερνούν το 1 δισ. δολ. το χρόνο, πληρώνονται κυρίως σε υπεράκτιες εταιρείες. Επίσης, οι εφοπλιστές συχνά μένουν εκτός Ελλάδας, σε χώρες όπως στο Μονακό, την Ελβετία και την Αγγλία.
Πυλώνας της οικονομίας; Οι ελληνικές εταιρείες ελέγχουν τα πλοία, αλλά ελάχιστα από τα ναύλα
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Reuters, το συνολικό ποσό που πραγματικά συνεισφέρει η ναυτιλία στην ελληνική οικονομία, εάν υπολογιστεί όπως συμβαίνει στην Αγγλία ή τη Νορβηγία, ανέρχεται σε μόλις 700 εκατ. δολ. για το 2015, πολύ μακριά από τα 9 δισ. που αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ. Μαζί με τους μισθούς σε προμηθευτές, ναυτικούς και μερίσματα το ποσό προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ. Παρόλ’ αυτά, οι έλληνες εφοπλιστές έχουν καταφέρει να πείσουν μία σειρά κυβερνήσεων ότι χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης.
Πηγή :bankingnews από reuters
Δημοσιεύτηκε στισ

king_bucay

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα βασίλειο μακρινό και απομονωμένο, ήταν ένας
 βασιλιάς που του άρεσε πολύ η δύναμη της εξουσίας. Όμως, δεν μπορούσε να 
ικανοποιήσει το πάθος του για εξουσία απλώς και μόνο κατέχοντάς την. Είχε και 
την ανάγκη να τον θαυμάζουν όλοι για τη δύναμή του. 
Έτσι, —όπως η μητριά της Χιονάτης που δεν της έφτανε μόνο να βλέπει την
 ομορφιά της—, χρειαζόταν κι αυτός να κοιτάζεται σ’ έναν καθρέφτη που να
 του λέει πόσο δυνατός ήταν. Δεν είχε μαγικούς καθρέφτες, αλλά ένα σωρό
 αυλικούς και υπηρέτες τους οποίους ρωτούσε αν ήταν αυτός ο πιο δυνατός
 άνδρας του βασιλείου.
Απαράλλαχτα, όλοι του απαντούσαν: «Μεγαλειότατε, είσαι πολύ δυνατός, 
αλλά ξέρεις ότι ο μάγος έχει μια δύναμη που κανένας άλλος δεν κατέχει. 
Αυτός, γνωρίζει το μέλλον».
Εκείνη την εποχή, αλχημιστές, φιλοσόφους, στοχαστές, ιερείς και
 αποκρυφιστές τους αποκαλούσαν, γενικεύοντας, «μάγους».
Ο βασιλιάς ζήλευε πολύ το μάγο του βασιλείου, ο οποίος όχι μόνο είχε
 τη φήμη ανθρώπου καλού και γενναιόδωρου, αλλά και αγαπητού στο
 λαό που τον θαύμαζε και γιόρταζε που υπήρχε αυτός ο άνθρωπος και
 ζούσε εκεί.
Δεν έλεγαν τα ίδια και για τον βασιλιά.
Ίσως επειδή είχε ανάγκη να αποδεικνύει συνεχώς ότι αυτός κυβερνούσε, 
ο βασιλιάς δεν ήταν ούτε δίκαιος ούτε αμερόληπτος, και ακόμα λιγότερο 
καλός και ευγενικός.
bucay_magos
Μια μέρα, κουρασμένος να ακούει τον κόσμο να του λέει πόσο δυνατός
 και αγαπητός ήταν ο μάγος, ή υποκινούμενος από αυτό το κράμα ζήλειας 
και φόβου που προκαλεί ο φθόνος, ο βασιλιάς κατέστρωσε ένα σχέδιο: θα οργάνωνε 
μια μεγάλη γιορτή στην οποία θα προσκαλούσε το μάγο. Μετά το δείπνο, 
θα ζητούσε την προσοχή όλων. Θα καλούσε το μάγο στο κέντρο της αίθουσας 
και, μπροστά στους αυλικούς, θα τον ρωτούσε αν ήταν αλήθεια ότι ήξερε να
 διαβάζει το μέλλον. Ο καλεσμένος θα είχε δύο δυνατότητες: ή να πει όχι,
 διαψεύδοντας έτσι το θαυμασμό των υπολοίπων, ή να πει ναι, επιβεβαιώνοντας 
την αιτία της φήμης του. Τότε, θα του ζητούσε να πει ποια ημερομηνία επρόκειτο
 να πεθάνει ο μάγος του βασιλείου. Αυτός θα έδινε μια απάντηση, μια οποιαδήποτε 
μέρα — δεν είχε σημασία ποια. Ο βασιλιάς σχεδίαζε να τραβήξει το σπαθί του και
 να τον σκοτώσει την ίδια εκείνη στιγμή. Έτσι, θα κατάφερνε δύο πράγματα με ένα 
μόνο χτύπημα: το πρώτο, να απαλλαγεί από τον εχθρό του για πάντα, το δεύτερο, 
να αποδείξει ότι ο μάγος δεν είχε μπορέσει να δει το μέλλον, μιας και θα είχε κάνει
 λάθος στην πρόβλεψή του. Σε μία μόνο νύχτα θα τελείωναν ο μάγος και ο μύθος
 των δυνάμεών του…
Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν αμέσως, και πολύ γρήγορα έφτασε η μέρα της γιορτής.
Μετά από ένα μεγάλο δείπνο, ο βασιλιάς έφερε τον μάγο στο κέντρο και του μίλησε:
«Είναι αλήθεια ότι μπορείς να διαβάζεις το μέλλον;»
«Λίγο, είπε ο μάγος.»
«Και μπορείς να διαβάσεις και το δικό σου μέλλον;»
«Λίγο, είπε ο μάγος.»
«Τότε, θέλω να μου δώσεις μια απόδειξη» συνέχισε ο βασιλιάς. «Ποια μέρα
 θα πεθάνεις; Ποια είναι η ημερομηνία του θανάτου σου;» Ο μάγος χαμογέλασε,
 τον κοίταξε στα μάτια και δεν απάντησε.
«Τι έγινε μάγε;» είπε ο βασιλιάς χαμογελώντας. «Δεν το ξέρεις; Δεν είναι αλήθεια
 ότι μπορείς να διαβάζεις το μέλλον;»
«Δεν είναι αυτό…» απάντησε ο μάγος, «αλλά αυτό που ξέρω δεν
 τολμώ να σου το πω.»
«Τι σημαίνει δεν τολμάς;» είπε ο βασιλιάς. «Είμαι ανώτερος σου και σε
 διατάζω να μου το πεις. Πρέπει να καταλάβεις ότι είναι πολύ σημαντικό 
για το βασίλειο να ξέρουμε πότε θα χάσουμε τις πιο εξέχουσες προσωπικότητές μας.
Απάντησέ μου λοιπόν. Πότε θα πεθάνει ο μάγος του βασιλείου;»
Μετά από μια γεμάτη ένταση σιωπή, ο μάγος τον κοίταξε και είπε:
«Δεν μπορώ να σου πω ακριβώς την ημερομηνία, αλλά ξέρω ότι ο μάγος 
θα πεθάνει ακριβώς μία μέρα πριν το βασιλιά.»
vasilias
Για λίγες στιγμές, ο χρόνος πάγωσε. Ένας ψίθυρος απλώθηκε ανάμεσα στους 
καλεσμένους.
Ο βασιλιάς πάντα έλεγε ότι δεν πίστευε ούτε σε μάγους ούτε σε προφητείες, αλλά
 το σίγουρο είναι ότι δεν τόλμησε να σκοτώσει το μάγο. Αργά, ο άρχοντας κατέβασε 
τα χέρια κι έμεινε σιωπηλός.
Οι σκέψεις στριμώχνονταν στο κεφάλι του. Συνειδητοποίησε ότι είχε κάνει λάθος. 
Το μίσος του είχε γίνει ο χειρότερος σύμβουλος.
«Μεγαλειότατε, χλόμιασες. Τι σου συμβαίνει; ρώτησε ο καλεσμένος.»
«Αισθάνομαι άσχημα» απάντησε ο μονάρχης. «Θα πάω στο δωμάτιό μου. 
Σε ευχαριστώ που ήρθες…»
Και με μια αόριστη χειρονομία, στράφηκε σιωπηλός και κατευθύνθηκε προς
 τα διαμερίσματά του.
Σκέφτηκε πως ο μάγος ήταν έξυπνος. Είχε δώσει την μοναδική απάντηση
 που μπορούσε να αποτρέψει το θάνατό του.
Αραγε, να είχε μαντέψει το θάνατό του;
Η πρόβλεψη δεν μπορούσε να είναι αληθινή. Αλλά, κι αν ήταν; Ένιωθε
 μπερδεμένος και ζαλισμένος…
Ο βασιλιάς επέστρεψε και είπε με βροντερή φωνή:
«Μάγε, είσαι διάσημος στο βασίλειο για τη σοφία σου. Σε παρακαλώ να
 περάσεις αυτή τη νύχτα στο παλάτι, γιατί πρέπει να σε συμβουλευτώ το 
πρωί πριν πάρω κάποιες βασιλικές αποφάσεις.»
«Μεγαλειότατε! Θα είναι μεγάλη μου τιμή…» είπε ο καλεσμένος
 υποκλινόμενος.
magos2
Ο βασιλιάς διέταξε τους προσωπικούς του φρουρούς να συνοδεύσουν το μάγο 
μέχρι τα δωμάτια των καλεσμένων του παλατιού και να επιτηρούν την πόρτα
 του σιγουρεύοντας ότι δεν θα του συνέβαινε τίποτα.
Εκείνη τη νύχτα ο βασιλιάς δεν μπόρεσε να αποκοιμηθεί. Ήταν πολύ ανήσυχος, 
σκεφτόταν τι θα συνέβαι-νε αν του μάγου του χε κάτσει άσχημα το φαγητό, ή αν
 πάθαινε κάποιο ατύχημα κατά τη διάρκεια της νύχτας, ή αν, απλώς, είχε έρθει η ώρα του.
Πολύ νωρίς το πρωί, ο βασιλιάς χτύπησε την πόρτα του καλεσμένου του.
Ποτέ στη ζωή του δεν του χε περάσει η σκέψη να συμβουλευτεί κάποιον πριν
 πάρει τις αποφάσεις του, αλλά αυτή τη φορά, αμέσως μόλις ο μάγος τον δέχτηκε,
 έκανε μια ερώτηση, καθώς χρειαζόταν μια δικαιολογία.
Και ο μάγος, που ήταν σοφός, του έδωσε μια απάντηση σωστή, δημιουργική και δίκαιη.
Ο βασιλιάς, σχεδόν χωρίς να ακούσει την απάντηση, επαίνεσε τον φιλοξενούμενο
 του για την ευφυΐα του και του ζήτησε να κάτσει μια μέρα παραπάνω, υποτίθεται 
για να τον «συμβουλευτεί» για κάποιο άλλο ζήτημα… (Προφανώς, ο βασιλιάς ήθελε
 μόνο να είναι σίγουρος ότι δεν θα του συνέβαινε τίποτα.)
Ο μάγος, ο οποίος απολάμβανε την ελευθερία που μόνο οι φωτισμένοι κατακτούν,
 δέχτηκε.
Από τότε και κάθε μέρα, το πρωί ή το βράδυ, ο βασιλιάς πήγαινε μέχρι τα 
δωμάτια του 
μάγου για να τον συμβουλευτεί και να τον δεσμεύσει για μια νέα συμβουλή
 την επόμενη μέρα.
Δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι ο βασιλιάς να αντιληφθεί ότι οι προτροπές του 
καινούργιου του συμβούλου ήταν πάντα σωστές, και κατέληξε, σχεδόν χωρίς να
 το καταλάβει, να τις υπολογίζει σε κάθε μια από τις αποφάσεις του.
Πέρασαν οι μήνες, και μετά τα χρόνια.
Και, όπως πάντα, κοντά σε αυτόν που ξέρει, μαθαίνει κι αυτός που δεν ξέρει.
Έτσι κι έγινε. Σιγά σιγά, ο βασιλιάς γινόταν όλο και πιο δίκαιος.
Δεν ήταν πια ούτε δεσποτικός ούτε αυταρχικός. Δεν είχε πια την ανάγκη να 
αισθάνεται δυνατός, και μάλλον γι’ αυτό δεν είχε και την ανάγκη να επιδεικνύει 
τη δύναμή του.
Αρχισε να καταλαβαίνει ότι και η ταπεινοφροσύνη μπορούσε να έχει πλεονεκτήματα.
Αρχισε να κυβερνά με περισσότερη σοφία και γενναιοδωρία.
Έτσι έγινε, κι ο λαός του άρχισε να τον αγαπά όπως δεν τον είχε αγαπήσει ποτέ πριν.
Ο βασιλιάς δεν πήγαινε πια να δει τον μάγο για να ρωτήσει για την υγεία του, 
μα για να μάθει, να μοιραστεί μια απόφαση, ή απλώς για να κουβεντιάσει.
Ο βασιλιάς και ο μάγος κατέληξαν να γίνουν επιστήθιοι φίλοι.
Μέχρι που, μια μέρα, πάνω από τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το δείπνο, 
χωρίς να υπάρξει κανένα κίνητρο, ο βασιλιάς θυμήθηκε.
Θυμήθηκε πως αυτός ο άνθρωπος, που τώρα θεωρούσε τον καλύτερό του φίλο,
 είχε υπάρξει μισητός εχθρός του.
Θυμήθηκε το σχέδιο που είχε οργανώσει για να τον σκοτώσει.
Και συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει να κρατάει αυτό το μυστικό 
χωρίς να αισθάνεται υποκριτής.
Ο βασιλιάς μάζεψε το κουράγιο του και πήγε μέχρι το δωμάτιο του μάγου. 
Χτύπησε την πόρτα και, μόλις μπήκε, είπε:
«Αδελφέ μου, έχω κάτι να σου πω που μου βαραίνει το στήθος.»
«Μίλα» είπε ο μάγος, «αλάφρωσε την καρδιά σου.»
«Τη νύχτα που σε κάλεσα σε δείπνο και σε ρώτησα για το θάνατό σου, 
δεν ήθελα να μάθω τίποτα για το μέλλον σου. Σχέδιαζα να σε σκοτώσω 
ό,τι κι αν μου απαντούσες. Ήθελα ο απρόσμενος θάνατός σου να 
απομυθοποιούσε τη φήμη σου ως μάντη. Σε μισούσα γιατί όλοι σε
 αγαπούσαν… Ντρέπομαι τόσο…»
Ο βασιλιάς εισέπνευσε βαθιά και συνέχισε:
«Εκείνη τη νύχτα δεν τόλμησα να σε σκοτώσω, και τώρα που είμαστε
φίλοι —παραπάνω από φίλοι· αδελφοί—, με τρομοκρατεί η σκέψη όλων 
όσα θα είχα χάσει αν το είχα κάνει. Σήμερα αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να 
συνεχίσω να σου κρύβω την ντροπή μου. Είχα ανάγκη να σου τα πω όλα 
αυτά για να με συγχωρήσεις ή να με απορρίψεις, αλλά χωρίς απάτες.»
Ο μάγος τον κοίταξε και του είπε:
«Αργησες πολύ μέχρι να μπορέσεις να μου το πεις. Αλλά, όπως και να ’χει, 
χαίρομαι που το έκανες… Αυτό θα μου επιτρέψει να σου πω ότι το ήξερα ήδη.
 Όταν μου έκανες εκείνη την ερώτηση και χάιδεψες με το χέρι σου τη λαβή του 
σπαθιού σου, ήταν τόσο ξεκάθαρη η πρόθεσή σου, που δεν χρειαζόταν να είμαι 
μάντης για να καταλάβω τι σκεφτόσουν να κάνεις.»
Ο μάγος χαμογέλασε και ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του βασιλιά.
«Σαν δίκαιη ανταμοιβή για την ειλικρίνειά σου, οφείλω να σου πω ότι κι εγώ σου 
είπα ψέματα. Σου ομολογώ ότι επινόησα αυτήν την παράλογη ιστορία για τον θάνατό μου
 πριν απ’ τον δικό σου, για να σου δώσω ένα μάθημα. Ένα μάθημα που δεν είχες μπορέσει να μάθεις μέχρι σήμερα. Ίσως να είναι το πιο σημαντικό απ’ όσα σου έχω διδάξει.
«Πορευόμαστε στη ζωή απορρίπτοντας με βδελυγμία χαρακτηριστικά των άλλων,
 ή ακόμα και δικά μας, που θεωρούμε ευτελή, απειλητικά ή άχρηστα… Όμως, αν
να ζήσουμε χωρίς αυτά που πολλές φορές περιφρονούμε.
»0 θάνατός σου, αγαπημένε μου φίλε, θα έρθει ακριβώς την ημέρα του θανάτου σου,
 κι ούτε ένα λεπτό νωρίτερα. Είναι σημαντικό να ξέρεις ότι εγώ είμαι γέρος, και η δική
 μου μέρα μάλλον πλησιάζει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σκέφτεσαι ότι η δική σου
 αποχώρηση θα πρέπει να είναι δεμένη με τη δική μου. Είναι οι ζωές μας που συνδέθηκαν,
 όχι οι θάνατοί μας.»
Ο βασιλιάς και ο μάγος αγκαλιάστηκαν και γιόρτασαν πίνοντας στην εμπιστοσύνη 
που τους ενέπνεε εκείνη η σχέση που είχαν χτίσει μαζί.
Ο μύθος λέει πως, ανεξήγητα, την ίδια εκείνη νύχτα, ο μάγος… πέθανε στον ύπνο του.
magos3
Ο βασιλιάς έμαθε την κακή είδηση την επόμενη μέρα και αισθάνθηκε
 εγκαταλελειμμένος. Δεν αγωνιούσε στη τη σκέψη του δικού του θανάτου, 
καθώς είχε μάθει από το μάγο να ζει απελευθερωμένος από την ιδέα της παραμονής
 του σε τούτον εδώ τον κόσμο.
Ήταν θλιμμένος για το θάνατο του φίλου του. Εξαιτίας ποιας παράξενης σύμπτωσης 
είχε μπορέσει ο βασιλιάς να μιλήσει στο μάγο γι’ αυτό το θέμα, ακριβώς τη νύχτα του
 θανάτου του;
Είναι πιθανό, με τρόπο ανεξήγητο, ο μάγος να είχε επηρεάσει τις καταστάσεις ώστε ο 
βασιλιάς να μπορέσει να του εξομολογηθεί το μυστικό του και να απελευθερωθεί από
 το φόβο του να πεθάνει την επόμενη μέρα.
Ήταν μια τελευταία πράξη αγάπης για να τον λυτρώσει από τους αλλοτινούς του φόβους…
Λένε πως ο βασιλιάς σηκώθηκε κι έσκαψε με τα ίδια του τα χέρια έναν τάφο για τον
 φίλο του στον κήπο, κάτω απ’ το παράθυρό του.
Έθαψε εκεί το σώμα του, και την υπόλοιπη μέρα την πέρασε δίπλα στο 
βουναλάκι με το χώμα, να κλαίει όπως κλαίμε μόνο τους πολύ αγαπημένους
 μας που χάθηκαν.
Και, μόλις έπεσε η νύχτα, ο βασιλιάς επέστρεψε στο δωμάτιό του.
Λέει ο μύθος πως την ίδια εκείνη νύχτα, είκοσι τέσσερις ώρες μετά το 
θάνατο του μάγου, ο βασιλιάς πέθανε στο κρεβάτι του ενώ κοιμόταν…
Ίσως ήταν σύμπτωση…
Ίσως ήταν ο πόνος…
Ίσως για να επιβεβαιώσει την τελευταία διδαχή του δασκάλου του.
Δημοσιεύτηκε στισ

Τράκαρε το λεωφορείο χωρίς οδηγό στα Τρίκαλα!

Τράκαρε το λεωφορείο χωρίς οδηγό στα Τρίκαλα!Εκτός δρόμου βρέθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης το αυτόματο λεωφορείο των Τρικάλων, το οποίο… λαχτάρησε στο διάβα του περαστικούς της οδούς Διονυσίου, στο κέντρο της πόλης.Όπως κατέγραψε το trikalavoice.gr, το περιστατικό συνέβη λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι, όταν και για ανεξήγητο λόγο το αυτόματο, χωρίς οδηγό, λεωφορείο έχασε τον προσανατολισμό του, καβάλησε το πεζοδρόμιο και ακούμπησε σχεδόν το περίπτερο. Ευτυχώς δεν είχαμε τραυματισμούς και άλλες ζημιές.Πηγή: trikalavoice.gr