Βόρειος Εύβοια ,όσιος Δαυιδ
Τεχνίτες ,αμπελουργοί
Ας γελάσουμε λίγο !!!!
Γιάννης Ανδρουλιδάκης
Ούτε RIP «ούτε καλό παράδεισο»
Χρειαζόμαστε έναν κόσμο χωρίς Μάκηδες, δηλαδή έναν κόσμο χωρίς αφεντικά που χρειάζονται τον Μάκη για να κάνουν αυτά τη δουλειά τους με σοβαρότητα, γιατί αν δεν υπάρχει τσίρκο δεν υπάρχουν ούτε κλόουν ούτε ελέφαντες.
Ο Μάκης Ψωμιάδης, που πέθανε σήμερα, είχε υπάρξει διάφορα πράγματα στη ζωή του.Βασανιστής επί χούντας, διακεκριμένος κυρίως κατά τις ημέρες του Πολυτεχνείου, όταν εμφανίστηκε στην ΕΑΤ/ ΕΣΑ ντυμένος παπάς και έβγαζε τα νύχια των συλληφθέντων. Μπράβος επί δημοκρατίας, ανέβηκε με σταθερά βήματα την ιεραρχία της νύχτας αναλαμβάνοντας δουλειές εξεζητημένης βαρβαρότητας, που δυσκολεύονταν να φέρουν σε πέρας άνθρωποι με στοιχειώδη λογική και ευαισθησία. Ως ανταμοιβή απέκτησε βαριά – βαριά τις δικές του δουλειές: αρχικά ως μπροστινός για το ξέπλυμα χρημάτων αξιοσέβαστων επιχειρηματιών, με τον καιρό δικές του -η σχεδόν δικές του- σχετιζόμενες με το λαθρεμπόριο ή το γενικότερο ξέπλυμα. Έφτασε να γίνει και παράγοντας (όχι ισχυρός, αλλά παράγοντας) στον πιο αγνό και καθαρό χώρο στην Ελλάδα, αυτόν του επαγγελματικού αθλητισμού.Στο ενεργητικό του περιλαμβάνεται μια σειρά από εκτελεσμένα συμβόλαια, στο πλαίσιο των οποίων συναντά κανείς ιστορίες για απαγωγές παιδιών, βιασμούς και μια θρυλική φήμη ότι κάποτε είπε σε έναν συνεταίρο του στον Καναδά ότι του στέλνει τα χρωστούμενα διαμάντια με πλοίο σε μια κάσα, στην οποία βρισκόταν στην πραγματικότητα ο αδερφός του παραλήπτη.Συνέβη να τον γνωρίσω το 2008 ή το 2009 και μάλιστα προκειμένου να του ζητήσω χρήματα που χρωστούσε σε εργαζόμενη. Αυτό θα αρκούσε για να παριστάνω τον μάγκα μέχρι το τέλος της ζωής μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν ξεκινούσα να συνοδεύσω τη φίλη ενός φίλου στο αφεντικό της δεν είχα ιδέα που πήγαινα και όταν συνειδητοποίησα που είχα πάει με δυσκολία κρατήθηκα να μην τα κάνω επάνω μου. Ήταν ένας πελώριος τύπος, δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη για να τον περιγράψω, και στο μαγαζί του που πουλούσε ρολόγια – μαϊμούδες κυκλοφορούσαν κι άλλοι τύποι, ελάχιστα λιγότερο πελώριοι από αυτόν -η μοναδική που ήταν περίπου στο ύψος μου ήταν η κόρη του (και δεν είμαι ακριβώς μικροκαμωμένος). Κρατούσε πράγματι ένα κομπολόι περίπου ένα μέτρο και ένα πούρο άλλο μισό και υποδέχτηκε την εργαζόμενη όλα χαρά: «Κουκλάρα μου, κοριτσάρα μου, τι φοβερός μπέμπης είναι αυτός που έχεις (σσ: εννοούσε το βρέφος τριών μηνών που κουβαλούσε μαζί της, όχι εμένα), θα σου δώσω 2 χιλιάρικα να του πάρεις το σταυρό της βάφτισής του από το θείο τον Μάκη». Θεώρησα ότι έπρεπε να πάρει τα χρήματα και να αρχίσουμε να τρέχουμε μέχρι να περάσουμε τα σύνορα, αλλά η κοπέλα ήταν μια περίεργη Αυστριακή και απάντησε «Οχι κύριε Μάκη, μου χρωστάτε 7.536,12» -μιλάμε για παρανοϊκή. Εκεί άρχισαν τα «τι είπες μωρή καριόλα, εδώ θα σε φυτέψω μαζί με το μπάσταρδο» -«κύριε Ψωμιάδη ας μην το οξύνουμε, εσείς είστε σημαντικός επιχειρηματίας» ψέλιζα εγώ, «ρε θα το σφάξω το πουτανάκι, πάρτην από εδώ και πες της να μην ξαναπλησιάσει», «η Καβάλα θα ανέβει κύριε Μάκη μου πολύ καλή ομάδα»,«δόξα τω θεό, ευχαριστημένοι είμαστε, αν θέλει ο Κύριος θα παίζουμε Α’ Εθνική του χρόνου, έχουμε μοχθήσει», τέτοια. Παρέμεινε μέχρι τέλος συγκαταβατικός και ευγενικός μαζί μου και ελεεινά τραμπούκος με την κοπέλα, κι όπως μου εξήγησε αργότερα συνάδελφος δημοσιογράφος που ασχολιόταν με τη νύχτα, στο μυαλό του δε μπορούσα να είμαι τίποτα άλλο παρά μπράβος που τον είχε προσλάβει και ως εκ τούτου με σεβόταν σαν έναν μηδαμινό μεν αλλά τίμιο συνάδελφο -θα με έσφαζε μόνο αν υπήρχε πραγματική ανάγκη.Εριξα ένα μικρό καβγά με την κοπέλα φεύγοντας, λέγοντάς της ότι έπρεπε να με είχε προειδοποιήσει πού πάμε, αυτή περιφρονητικά μου είπε ότι της είχαν πει ότι θα βοηθήσω να τα πάρουμε τα λεφτά αλλά δεν έκανα τίποτα -κοίτα την αχάριστη, λέω, δεν κοιτάει που φεύγει μαζί με το παιδί της- και τελικά έμαθα ότι συνέχισε με εφορίες και λογιστές και τα πήρε μέχρι δραχμής -είναι τρελοί αυτοί οι Αυστριακοί (όλοι, δεν έχω γνωρίσει ποτέ κανονικό), αλλά μπράβο της της μαγκίτισας.Με αυτά και με αυτά, ο Μάκης πέρασε στη σφαίρα του θρύλου, έγινε ένας καλτ ήρωας, ένας θεός της γραφικότητας, οι δηλώσεις του σε ασυνάρτητα ελληνικά κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο και εμένα με ενοχλούσαν -λίγο μόνο- όλα αυτά, γιατί σκεφτόμουν ότι αυτοί που είχαν ανθρώπους δολοφονημένους ή σακατεμένους δε θα γελούσαν πολύ με το αστείο κι έλεγα και στον φίλο μου τον Dimosthenis, που είναι πιο σινεφίλ από εμένα, ότι δε μπορώ να συμμεριστώ την τόση αγάπη του για τους Νονούς του Κόπολα, γιατί όλο αυτό ενέχει μια σχετικοποίηση της βαρβαρότητας και μια συγχώρεση που δεν της αρμόζει -παπάρια μια χαρά είναι οι Νονοί, ειδικά ο δεύτερος.Σκέφτομαι ωστόσο ότι αυτή η μετατόπιση της βαρβαρότητας στη σφαίρα του γραφικού και του θρύλου, σχετικοποιεί κάτι άλλο: αυτούς που την έχουν ανάγκη. Ο Μάκης Ψωμιάδης δεν επιβλήθηκε ποτέ πραγματικά με τη βία. Ο Μάκης Ψωμιάδης ήρθε και κάθησε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας γιατί κάποιος έπρεπε να κάνει τις δουλειές που δεν ήταν ούτε πρέπον ούτε εύκολο να κάνουν κάποιοι άλλοι. Ο Μάκης Ψωμιάδης μοίραζε ντόπες και γελάγαμε («-Κύριε Μάκη τελείωσε το φάρμακο -Περίμενε να έρθει μια παρτίδα που έχω για τα άλογα»), αλλά ντόπα στη ντόπα, τα πήραμε τα μετάλλια και έβγαινε ο κόσμος και πανηγύριζε κι ο Σημίτης μίλαγε για την ισχυρή Ελλάδα και κούναγε τα ευρώ κι η μετοχή του Πετζετάκη έπεφτε και μετά ανέβαινε και μετά έπεφτε κι ο κόσμος αγόραζε και το Κεφάλαιο αναπτυσσόταν και πήγαινε στα Βαλκάνια κι από εκεί έφερνε Βουλγάρες, να τις βάζουν στα μαγαζιά τους οι Μάκηδες να χορεύουν, αλλά στο μεταξύ ήρθε η κρίση και ποιος έχει να πάει στις Βουλγάρες γαμώτο, γιατί ο καπιταλισμός είναι κύκλος που δεν κλείνει κι όλα δένουν γλυκά γαμώτο -γιατί ο καπιταλισμός δεν μπορεί να είναι ο Μάκης, αλλά δε μπορεί και χωρίς το Μάκη, χρειάζεται το Μάκη για να μπορεί ο Τάκης να είναι σοβαρός επιχειρηματίας και προοδευτικός και φιλάνθρωπος και να ανεβάζει τις τιμές του πετρελαίου να κρυώνει η κόρη σου.Σκέφτομαι λοιπόν, ότι όλη αυτή η πλάκα καλή είναι, όλες οι πλάκες είναι καλές. Αλλά χρειαζόμαστε έναν κόσμο χωρίς Μάκηδες, δηλαδή έναν κόσμο χωρίς αφεντικά που χρειάζονται τον Μάκη για να κάνουν αυτά τη δουλειά τους με σοβαρότητα, γιατί αν δεν υπάρχει τσίρκο δεν υπάρχουν ούτε κλόουν ούτε ελέφαντες. Και τελικά ότι δεν έχουμε ούτε RIP ούτε ”καλό παράδεισο”, ούτε για το Μάκη ούτε για αυτούς που σακάτεψε, αλλά δεν έχουμε ούτε μια κουβέντα για την κόρη σου που κρυώνει χωρίς πετρέλαιο, τη μάνα σου που δούλευε 50 χρόνια και τώρα ό,τι της απέμεινε το δίνει σε σένα και τον φίλο σου τον οροθετικό που δεν έχει φάρμακα, επειδή ζούμε στο σύστημα που για μπροστινό είχε το Μάκη.Γιατί ο θάνατος του Μάκη, σύντροφε, είναι το τέλος της μεταπολίτευσης, που λένε και οι δημοσιογράφοι.Κατάλαβες σύντροφε; Εντελώς πλεχτάνη. Από το σύστημα. Μια αλητεία και μισή…
Ο Αλέξης αποτελεί την καλύτερη δυνατή λύση της Τρόικας, όσον αφορά την ψήφιση των μέτρων του τρίτου μνημονίου, ενώ ο Κυριάκος για την εφαρμογή τους – η ουτοπία της Δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς. Είναι φανερό πως ο Αλέξης αποτελεί την καλύτερη δυνατή επιλογή, όσον αφορά την υιοθέτηση και την ψήφιση των μέτρων του τρίτου μνημονίου – ενώ είναι η χειρότερη, σε σχέση με την εφαρμογή τους στην πράξη. Από την άλλη πλευρά, το ίδιο φανερό είναι πως ο Κυριάκος αποτελεί τη χειρότερη δυνατή επιλογή για την ψήφιση των μέτρων – ενώ την καλύτερη για την εφαρμογή τους.Τα συμπεράσματα μου αυτά βασίζονται στο χαρακτήρα, στις πεποιθήσεις, στα κόμματα που εκπροσωπούν και στα δείγματα γραφής των δύο νεαρών ηγετών – εκ των οποίων ο ένας είναι ακόμη υποψήφιος για την αρχηγία του δικού του, έχοντας αντιμέτωπο το στρατόπεδο του ιδρυτή του κόμματος, το οποίο δεν συμπαθεί την πολιτική του καταγωγή.Εάν ήμουν τώρα στη θέση της Τρόικας, έχοντας το διττό στόχο (α) αφενός μεν να εξαγοράσω για τους εντολείς μου τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας, σε όσο το δυνατόν χαμηλότερες τιμές, καθώς επίσης ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής (β) αφετέρου να ανακτήσει αργότερα η περιουσία που θα αγοράσω τις προηγούμενες τιμές της, έτσι ώστε να είναι κερδοφόρο το όλο εγχείρημα, θα επέλεγα στην αρχή τον Αλέξη και μετά τον Κυριάκο.Φυσικά θα πρόσεχα να μην διακινδυνεύσει η χώρα την έξοδο από την Ευρωζώνη, αφενός μεν για να μην απειληθεί το ευρώ, αφετέρου για να μη χαθούν τα χρήματα που θα επένδυαν οι εντολείς μου (εξαγορά τραπεζών κλπ.) – καθώς επίσης για να ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα της Lidl.Σε μία χαμηλού κόστους περιοχή της διεθνούς βιομηχανίας δηλαδή, η οποία θα επέτρεπε την εγκατάσταση ξένων επιχειρήσεων που θα διασφάλιζαν επί πλέον τα τεράστια γεωπολιτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας – έχοντας πρόσβαση στα ενεργειακά της αποθέματα που θα είχα αγοράσει, όταν θα χρειαζόταν.Για να επιτύχω όλα αυτά, θα χρησιμοποιούσα το «μπαμπούλα» του χρέους – παρά το ότι θα γνώριζα πως δεν πρόκειται ποτέ να πληρωθεί από την Ελλάδα. Θα έδινα δε το «καρότο» της διαγραφής στον Αλέξη, για να φαντασιώνεται πως έχει κάτι στα χέρια του, ενώ θα το φύλαγα για να το εγκρίνω στον Κυριάκο – έτσι ώστε να εφαρμόσει τα μέτρα, προσφέροντας στο ξεκίνημα του ένα «δώρο» στους Έλληνες.Από όλα τα παραπάνω, τα οποία δεν σημαίνει βέβαια πως θα συμβούν, συμπεραίνει κανείς πως η ελεύθερη επιλογή των ανθρώπων είναι συχνά μία φαντασίωση – αφού αποτελεί το προϊόν ενός σχεδιασμού στο παρασκήνιο, ενώ προωθείται με διάφορους τρόπους μέσω των ΜΜΕ, καθώς επίσης των υπολοίπων μορφών χειραγώγησης..
Ιάκωβος Ιωάννου, για το Analyst.gr
Το αμερικανικό παράδειγμα
Στα πλαίσια αυτά, επειδή οι εξελίξεις στις Η.Π.Α. προηγούνται των αντίστοιχων στον υπόλοιπο πλανήτη, θεωρώ σκόπιμη μία ακόμη αναφορά στις «φαντασιώσεις» των αμερικανών Πολιτών, οι οποίοι είναι πεπεισμένοι ότι, έχουν τη δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής – παρά το ότι γνωρίζουν πως στις Η.Π.Α. κάτι δεν πάει καθόλου καλά.Ειδικότερα, πιστεύουν ακόμη πως η χώρα τους λειτουργεί δημοκρατικά, ενώ παραμένει αναλλοίωτο το αμερικανικό όνειρο – παρά το ότι διαπιστώνουν παντού μία τεράστια εισοδηματική ανισότητα, την αυξανόμενη συγκέντρωση της δύναμης και του πλούτου σε ελάχιστους, μία μεγάλη πτώση της οικονομίας, την απίστευτη χειραγώγηση των στατιστικών, του χρυσού και των χρηματιστηρίων, τη διαφθορά των πολιτικών με τη μέθοδο των δωρεών, την έλλειψη θέσεων εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς, την έκρηξη του πληθυσμού των φυλακών, το αυξημένο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης, την κλιμάκωση του χρέους των σπουδαστών κοκ.Η αιτία είναι προφανώς οι επιτυχημένες προσπάθειες της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, από τις οποίες φαίνεται πως οι αμερικανοί έχουν πεισθεί ότι το σύστημα λειτουργεί, πως το αμερικανικό όνειρο είναι μία πραγματικότητα, ενώ η δημοκρατία τους είναι πράγματι δημοκρατική.Εν τούτοις, κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, η συσσώρευση πλούτου και δύναμης στα χέρια μίας μικρής ελίτ είναι τεράστια – αρκεί να διαπιστώσει κανείς πως οι 37 «πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν τράπεζες» που υπήρχαν το 1995, έχουν συγχωνευθεί σε μόλις πέντε τέρατα (Citigroup, JP Morgan Chase, Bank of America, Wells Fargo και Goldman Sachs).Στον τομέα δε της γεωργίας το κτήνος των μεταλλαγμένων, των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων δηλαδή, η Monsanto, ελέγχει μόνη της το 85% του συνόλου της καλλιέργειας καλαμποκιού και σόγιας – ενώ τέσσερις μόλις εταιρείες ελέγχουν το 83% της αγοράς βοείου κρέατος, το 66% της αγοράς χοιρινού και το 58% της αγοράς κοτόπουλων.Επομένως, ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς έχει πεθάνει, ο ανταγωνισμός έχει μηδενιστεί, ενώ τα ολιγοπώλια κυριαρχούν – οπότε η οποιαδήποτε εντύπωση ελεύθερης επιλογής είναι εντελώς ουτοπική.Όσον αφορά τώρα τα ΜΜΕ, από τις 50 εταιρείες που ενημέρωναν την κοινή γνώμη το 1983, έχουν απομείνει πλέον μόλις 6 – οι οποίες ελέγχουν πάνω από το 90% του συνόλου της αγοράς. Προφανώς λοιπόν και εδώ δεν είναι ελεύθερη η επιλογή ενός από τα 30 κανάλια που διαθέτει, για παράδειγμα, η News Corporation.Περαιτέρω, η ενοποίηση των εταιρειών έχει προκαλέσει τη ραγδαία αύξηση των αμοιβών των ανώτερων στελεχών τους, εις βάρος των υπολοίπων εργαζομένων – υψηλότερη σε ποσοστό περίπου 1000% από το 1950. Αυτό συμβαίνει σε μία εποχή, όπου η παραγωγικότητα των εργαζομένων έχει αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό (γράφημα) – οπότε θα έπρεπε να συνοδεύεται από ανάλογη αύξηση των αμοιβών..
Επεξήγηση γραφήματος: Η αύξηση της παραγωγικότητας (σκούρο μπλε) και η μισθολογική εξέλιξη.Η εξέλιξη αυτή επιταχύνθηκε μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, λόγω της πολιτικής της Fed (ποσοτική χαλάρωση κλπ.) – με δυσμενή αποτελέσματα.Συνεχίζοντας, ο μοναδικός τρόπος για να χάσει μέρος της δύναμης ή του πλούτου της η ελίτ, είναι ο ανταγωνισμός – οπότε, όλες της οι προσπάθειες επικεντρώνονται στην καταπολέμηση του. Την ίδια στιγμή βέβαια προσπαθεί να πείσει τις μάζες ότι, ζουν σε ένα καπιταλιστικό σύστημα, με ελεύθερες επιλογές, στο οποίο οι συντελεστές του οφείλουν να αυξάνουν συνεχώς την ανταγωνιστικότητα τους – εννοώντας βέβαια τη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων, προς όφελος τους.Για να καταπολεμηθεί ο ελεύθερος ανταγωνισμός, τα ολιγοπώλια κατευθύνουν τα χρήματα τους σε εκείνες τις χώρες, οι κυβερνήσεις των οποίων τους εξασφαλίζουν μονοπωλιακές επενδύσεις – όπως την εξαγορά κοινωφελών επιχειρήσεων (νερό, ηλεκτρισμός) ή προστατευμένων κερδοφόρων (ΟΠΑΠ). Εδώ χρειάζονται προφανώς τη «βοήθεια» της πολιτικής, την οποία εξασφαλίζουν/εξαγοράζουν με διάφορους τρόπους.Όσον αφορά τις μεθόδους εξαγοράς των πολιτικών, το 1980 η εκλογή του τότε προέδρου των Η.Π.Α. κόστισε περί τα 300 εκ. $ (χρηματοδότηση προεκλογικής εκστρατείας). Το 2004 κόστισε η εκλογή του κ. Bush σχεδόν 900 εκ. $ – ενώ τέσσερα χρόνια μετά 1,3 δις $. Το κόστος εκτινάχθηκε το 2012 στα 7 δις $ – ένα τεράστιο κυριολεκτικά ποσόν, το οποίο παραμένει ακόμη ανεξιχνίαστο.Όλα αυτά τεκμηριώνουν στο παράδειγμα των Η.Π.Α., τις οποίες συνήθως ακολουθεί η Ευρώπη ότι, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ελεύθερη επιλογή και μία λειτουργική δημοκρατία – ενώ ό καπιταλισμός αποτελεί πλέον παρελθόν, έχοντας αντικατασταθεί από τα υπερμεγέθη μονοπώλια, τα οποία επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες στην πολιτική και στους Πολίτες, σε ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη..
Επίλογος
Ολοκληρώνοντας, «είναι ηλίου φανερότερο και φωτεινότερο» πλέον το ότι, ζούμε σε μία κεντρικά κατευθυνόμενη οικονομία, η οποία έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτήν της Σοβιετικής Ένωσης του παρελθόντος – με σημαντικότερη ίσως διαφορά την κυριαρχία των μονοπωλίων, αντί των κομματικών μηχανισμών.Η μοναδική δε δυνατότητα των Πολιτών να αντιδράσουν, είναι η υιοθέτηση της άμεσης δημοκρατίας – αφού ένας ολόκληρος λαός, ο οποίος ψηφίζει μόνος του τους νόμους και ελέγχει την εξουσία, δεν είναι εξαγοράσιμος. Όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στον κόσμο της φαντασίας – ο οποίος δεν βοηθάει καθόλου στη ριζική αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Ιάκωβος Ιωάννου, για το Analyst.gr
Το βιογραφικό του Κυριάκου
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Αφού αποφοίτησε αριστούχος από το Κολλέγιο Αθηνών συνέχισε τις σπουδές του στην Αμερική. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες στο Harvard από όπου αποφοίτησε με την ανώτατη τιμητική διάκριση «summa cum laude» ενώ τιμήθηκε με τα έπαθλα «Hoopes» και «Tocqueville» για την εκπόνηση της διατριβής του με θέμα την αμερικανική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Stanford, στον τομέα των διεθνών οικονομικών σχέσεων και τις ολοκλήρωσε στο Harvard Business School στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων.
Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε επί μία δεκαετία στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Διετέλεσε οικονομικός αναλυτής στην Chase Investment Bank και σύμβουλος στην κορυφαία εταιρία συμβούλων McKinsey and Company στο Λονδίνο. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, εργάστηκε ως ανώτατο στέλεχος επενδύσεων στην Alpha Ventures της Alpha Bank και στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Όμιλο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Διατέλεσε για τρία χρόνια Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Επιχειρηματικών Συμμετοχών, την οποία και ανέδειξε σε κορυφαία εταιρεία στην Ελληνική και Βαλκανική αγορά του private equity και του venture capital. Η Εθνική Επιχειρηματικών Συμμετοχών χρηματοδότησε πολλές γρήγορα αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις με ίδια κεφάλαια, δημιουργώντας εκατοντάδες θέσεις απασχόλησης. Για την επαγγελματική του δραστηριότητα έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις, με σημαντικότερη την βράβευσή του το 2003 από το World Economic Forum ως “Global Leader for Tomorrow”.Στις εκλογές του 2004 και του 2007 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας, τη Β΄ Αθηνών, ενώ στις εκλογές του 2009 εξελέγη για τρίτη φορά. Στις εκλογές του Μαΐου 2012 εξελέγη για μία ακόμη φορά πρώτος στη Β’ Αθηνών, ενώ ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου στις εκλογές του Ιουνίου 2012. Στη Βουλή των Ελλήνων έχει συμμετάσχει στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος και στις Επιτροπές Οικονομικών, Παραγωγής και Εμπορίου, Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Εξωτερικών και Άμυνας ενώ διετέλεσε για δύο χρόνια Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος. Έως τις εκλογές του 2012 ήταν Τομεάρχης Περιβαλλοντικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Έχει επισκεφθεί πολλές περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές της χώρας, έχει συμμετάσχει σε δεκάδες συνέδρια για το περιβάλλον στην Ελλάδα και το εξωτερικό μεταξύ αυτών στις διεθνείς διασκέψεις του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή στο Μπαλί, το Πόζναν, το Κανκούν και την Κοπεγχάγη. Διετέλεσε Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τις 25 Ιουνίου 2013 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 2015. Στις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 εξελέγη για πέμπτη φορά βουλευτής της ΝΔ στη Β’ Αθηνών τετραπλασιάζοντας τους σταυρούς που έλαβε σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2012. Το Φεβρουάριο του 2015 ανέλαβε πρώτος τη τάξει Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά και έχει εκδώσει το βιβλίο «Οι Συμπληγάδες της Εξωτερικής Πολιτικής». Έχει τρία παιδιά, τη Σοφία, τον Κωνσταντίνο και τη Δάφνη.Πηγή: http://metonkyriako.gr
Ο τρόπος που μπαίνετε σε μία αίθουσα λέει πολλά
Εσείς μπορείτε να κοντρολάρετε τα ασυνείδητα σινιάλα που στέλνει το σώμα σας όταν βρίσκεστε με κόσμο;
Διοικητικό στέλεχος της αεροπορικής βιομηχανίας παίρνει τακτικά προαγωγές για πάνω από μία εικοσαετία επειδή είναι καλός στη διαχείριση κρίσεων. Είναι άνετος, ικανός και αξιόπιστος όταν οι υπόλοιποι πανικοβάλλονται. Αυτήν τη φορά όμως είναι υπεύθυνος για μία τεράστια αλλαγή στην εταιρεία – και έναν τεράστιο αριθμό υπαλλήλων. Και το διοικητικό συμβούλιο του ζητάει κάτι διαφορετικό: Θα πρέπει να παρακινήσει τους εργαζόμενους. Για να τα καταφέρει, θα πρέπει να ανοιχτεί προς τους άλλους – να δείξει στον κόσμο ότι ενδιαφέρεται – κάτι που κρύβει εδώ και πάνω από 20 χρόνια. Από πού να ξεκινήσει;
Πώς μπορείτε να ασκήσετε επιρροή και την ίδια ώρα να είστε συναισθηματικοί;
Όλα ξεκινούν από το πώς μπαίνετε σε μία αίθουσα.
Κοντρολάρετε τα ασυνείδητα σινιάλα σας
Όταν στέκεστε όρθιος, πιάνετε όλο το χώρο που σας αναλογεί ή μαζεύεστε σε μία γωνία; Όταν κινήστε, το κάνετε με αυτοπεποίθηση ή κάνετε περίεργες κινήσεις; Όταν κάθεστε μόνος, καμπουριάζετε ή κάθεστε ευθεία; Όταν άρχισα να δουλεύω με αυτό το στέλεχος αεροπορικής, κατάλαβα ότι είχε την τάση να μπαίνει σε μία αίθουσα όσο το δυνατόν πιο αόρατα και πιο αθόρυβα. Οι ώμοι του ήταν πεσμένοι, τα μάτια του κοίταζαν κάτω. Από τη συζήτηση κατάλαβα ότι όταν ήταν έφηβος είχε πέσει θύμα εκφοβισμού και μάλιστα για μία πενταετία. Από τότε το σώμα του είχε επιβαρυνθεί από αυτήν τη δυστυχία. Δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή με άλλους γιατί φοβόταν. Σε μία κρίση, ωστόσο, έβαζε στην άκρη τους φόβους του και επικεντρωνόταν στη δουλειά που είχε να κάνει.
Υπάρχουν δύο σημαντικά σημεία εδώ. Το πρώτο είναι ότι πάντα εκπέμπετε σημάδια για τις προθέσεις και τα συναισθήματά σας, κάτι που κάνουν όλοι. Το δεύτερο σημείο είναι ότι τις περισσότερες φορές δεν προσέχετε συνειδητά όλα αυτά τα σημάδια – είτε αυτά που εκπέμπετε εσείς είτε αυτά που σας στέλνουν.
Το υποσυνείδητο είναι αυτό που τα διαχειρίζεται όλα αυτά. Καθορίζει υπερβολικά μεγάλο μέρος των σχέσεων που έχετε με άλλους ανθρώπους και την επιρροή σας σε αυτούς. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό να «κοντρολάρετε» αυτά τα ασυνείδητα σινιάλα. Όταν θα έχετε σχηματίσει μια εικόνα για τον εαυτό σας και είτε θα την έχετε αποδεχτεί είτε θα έχετε αποφασίσει να την βελτιώσετε, τότε είστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα.
Το υποσυνείδητο καθορίζει υπερβολικά μεγάλο μέρος των σχέσεων που έχετε με άλλους ανθρώπους και την επιρροή σας σε αυτούς.
Επικεντρωθείτε σε ένα κεντρικό συναίσθημα
Σκεφτείτε το ταλέντο ενός ηθοποιού όπως ο Κέβιν Σπέισι. Πώς τα καταφέρνει; Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι το χάρισμα είναι κάτι με το οποίο γεννιέσαι, αλλά στην πραγματικότητα όλοι έχουμε τις χαρισματικές μας στιγμές. Σκεφτείτε τη στιγμή που μπαίνετε σε μία συνάντηση ή φτάνετε σπίτι στο άλλο σας μισό, και σας ρωτούν ευθέως «Τι συμβαίνει;». Ξεχειλίζετε από νέα – είτε καλά είτε κακά. Είστε ενθουσιασμένοι ή σε απόγνωση ή πανηγυρίζετε ή οποιαδήποτε άλλη περίσταση είναι. Αυτό είναι ταλέντο. Έχει πραγματικά να κάνει με την προσοχή που δίνετε. Πρέπει να εστιάσετε τα συναισθήματά σας πριν από κάθε συνάντηση, συζήτηση ή παρουσίαση.
Και τέλος, να έχετε κάτι ενδιαφέρον να πείτε
Αν θέλετε να ασκήσετε επιρροή, πρέπει να γνωρίζετε τι είναι αυτό για το οποίο θα το κάνετε. Και θα ήταν καλύτερα να έχετε προετοιμαστεί κατάλληλα γιατί από τη στιγμή που όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα πάνω σας, όλοι θα περιμένουν να έχετε να πείτε κάτι που θα έχει αξία γι’ αυτούς.
Με αυτό τον τρόπο ασκείς επιρροή. Καταγράψτε το πώς τοποθετείστε στο χώρο όταν υπάρχει κόσμος και κάντε τις απαραίτητες βελτιώσεις. Στη συνέχεια, εστιάστε σε ένα ζωτικής σημασίας συναίσθημα για κάθε σημαντική συνάντηση. Και τρίτον, το σημείο που οι περισσότεροι ηγέτες λανθασμένα ξεκινούν, να είστε προετοιμασμένοι να πείτε κάτι ενδιαφέρον και σχετικό.
Οι ηγέτες συνήθως ξεκινούν με το περιεχόμενο γιατί αυτή είναι η φυσική δουλειά του συνειδητού. Όμως η σύνδεση ή η έλλειψή της ξεκινά από το υποσυνείδητο.
*Ο Nick Morgan είναι πρόεδρος και ιδρυτής της Public Words και συγγραφέας του βιβλίου «Power Cues: The Subtle Science of Leading Groups, Persuading Others and Maximizing Your Personal Impact».
Νέος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας o Κυριάκος Μητσοτάκης
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016, 21:07 – Τελευταία ενημέρωση: 21:11
Όγδοος Πρόεδρος της ΝΔ είναι o Κυριάκος Μητσοτάκης, η εκλογή του οποίου στην ηγεσία της ΝΔ σηματοδοτεί την έναρξη μίας καινούργιας εποχής όχι μόνο για την ΝΔ, αλλά και για την ίδια την χώρα που αποκτά αξιωματική αντιπολίτευση με ισχυρό μεταρρυθμιστικό προφίλ, πολιτικά ανταγωνιστική προς το κυβερνών κόμμα, με ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και με διακηρυγμένη την πρόθεση της ηγεσίας της να συγκρουστεί με τον λαϊκισμό και να δώσει έμφαση στις ιδιωτική οικονομία ως ατμομηχανή της αναπτυξιακής πορείας του τόπου.Ανατρέποντας όλα τα προγνωστικά που στο ξεκίνημα αυτής της κούρσας, τον Σεπτέμβριο, τον ήθελαν αδύναμο να εισχωρήσει στο δημοσκοπικά “ισχυρό δίδυμο” Ευάγγελου Μεϊμαράκη- Απόστολου Τζιτζικώστα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατόρθωσε βήμα – βήμα να καταστήσει πλειοψηφικές στο εκλογικό σώμα της ΝΔ τις απόψεις του για δημιουργική ανανέωση και εκσυγχρονισμό των δομών του κόμματος, αλλά και να πείσει για τη δυνατότητά του να διευρύνει την επιρροή της ΝΔ προς τον χώρο του κέντρου, καθιστώντας την σε σύντομο χρονικό διάστημα πρωταγωνίστρια εκ νέου στο πολιτικό σκηνικό.
Κλειδί για την επιτυχία του 47χρονου νέου Προέδρου της ΝΔ, η επικράτηση του οποίου σηματοδοτεί και την μετάβαση της ηγεσίας σε μία νεώτερη γενιά, αποτέλεσε η πλήρης πολιτική πρόταση που παρουσίασε, ενώ είναι σαφές ότι το εκλογικό σώμα επιβράβευσε και την σταθερή τακτική, από την οποία δεν απομακρύνθηκε ακόμη και όταν ολόκληρη η ΝΔ σπαρασσόταν από προσωπικές συγκρούσεις μετά το φιάσκο της 22ης Νοεμβρίου, να μιλά πάντοτε πολιτικά και να αποφεύγει τις προσωπικές αντιπαραθέσεις. Ήταν μάλιστα εκείνος που στην κρίσιμη συνεδρίαση της ΚΟ μετά την αναβολή των εκλογών είχε ζητήσει να υιοθετηθεί από τους υποψηφίους “κώδικας δεοντολογίας” για αποφυγή προσωπικών αναφορών, προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω επιδείνωση της εσωκομματικής κρίσης.
Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη μπορεί να αποτελέσει σημείο καμπής για τα πολιτικά πράγματα της χώρας και για την προοπτική επιστροφής της στον δρόμο των μεταρυθμίσεων και της ανάπτυξης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο εκσυγχρονιστικός και μεταρρυθμιστικός πολιτικός του λόγος, που είχε μετουσιωθεί και σε εφαρμοσμένη πολιτική κατά τη θητεία του στο Υπουργελίο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ήταν εκείνος που προσέλκυσε στις εσωκοματικές κάλπες δεκάδες χιλιάδες πολίτες που δεν ανήκαν στον χώρο της ΝΔ αλλά πίστεψαν στη δυνατότητά του να εκσυγχρονίσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.Η πέραν των στενών εσωκομματικών ορίων της ΝΔ απήχησή του ήταν εκείνη που συνέβαλλε ουσιαστικά και στην πολιτική νίκη που κατήγαγε η ΝΔ στις 20 Δεκεμβρίου με την υπεράνω κάθε προσδοκίας συμμετοχή 404.000 ψηφοφόρων στον α΄γύρο των εκλογών. Η ευρεία απήχηση αποτέλεσε ότι μόνο τη βάση της μεγάλης εσωκομματικής ανατροπής που τον οδήγησε τελικά στην ηγεσία της ΝΔ, αλλά συνιστά και την αφετηρία για μία διεύρυνση του κόμματος που ο ίδιος έχει διακηρύξει ότι μπορεί μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να έχει ξαναδώσει στη ΝΔ το δημοσκοπικό προβάδισμα.Ο οδικός χάρτης 111 ημερών που έχει παρουσιάσει στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου καταλήγει σε μία ΝΔ που την άνοιξη θα είναι εκ νέου κυρίαρχη στο πολιτικό σκηνικό, με ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης, με ανανεωμένες εσωκομματικές δομές που θα εδραιώνουν την αξιοκρατία και την αξιολόγηση και εντός του κόμματος, αλλά και με νέα πρόσωπα που θα προωθηθούν στην πρώτη γραμμή του εσωκομματικού γίγνεσθαι εκπροσωπώντας όλες τις παραγωγικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας που δεν έβρισκαν μέχρι σήμερα θέση και δεν μπορούσαν να έχουν φωνή μέσα σε ένα κόμμα που ταλανιζόταν από “μηχανισμούς”.Η επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναπτερώνει τις αναπτυξιακές ελπίδες αυτής της χώρας και τις προοπτικές της να βρει μία ηγεσία που θα την απαλλάξει από τα δεσμά κρατικίστικων αντιλήψεων και από ιδεοληψίες που δεν της επιτρεπουν να προωθήσει και να ολοκληρώσει ακόμη και τις πιο αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που μπορούν να δώσουν πνοή στην ιδιωτική οικονομία από την οποία θα προέλθουν οι τόσο αναγκαίες ειιδκά αυτή την περίοδο νέες θέσεις εργασίας.Το έργο που περιμένει τον 47χρονο νέο Πρόεδρο της ΝΔ, απόφοιτο του Harvard και του Stanford, με δεκαετή ενασχόληση στον ιδιωτικό τομέα πριν ασχοληθεί με την πολιτική, είναι μεγάλο και σε εσωκομματικό επίπεδο, αλλά και ως ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η θητεία του στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Ιανουάριο του 2015 και το έργο του για την διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας αποτελεί έμπρακτο δείγμα των εκσυχρονιστικών απόψεων του. Και ουσιαστικά επιβραβεύθηκε από την κοινωνία και με τον πολλαπλασιασμό των ψήφων που έλαβε στις 25 Ιανουαρίου στη Β΄Αθήνας. Η έμφαση που δίνει στην Παιδεία είναι ενδεικτική επίσης των προτεραιοτήτων που θέτει, ως σύγχρονος πολιτικός, η οπτική του οποίου δεν μπορεί παρά να ξεκινά από αυτό τον κρίσιμο για το μέλλον κάθε χώρας, τομέα.Είναι σίγουρο ότι από αύριο ξημερώνει μία καινούργια μέρα για τη ΝΔ και για την Ελλάδα.
Κορυφαίος αθλητής ΑμΕΑ ο Στεφανουδάκης*
ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ ΠΣΑΤ
 |
Σε μια λαμπερή τελετή στο Μέγαρο Μουσικής, ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικών Συντακτών (ΠΣΑΤ) βράβευσε τους κορυφαίους του 2015.
Σ΄έναν θεσμό που έχει πλέον ξεπεράσει τον μισό αιώνα «ζωής» το βραβείο του καλύτερου αθλητή με αναπηρία πήρε ο Μεσαρίτης παραολυμπιονικης και παγκόσμιος πρωταθλητής Μανώλης Στεφανουδάκης. «Ευχαριστώ όλους όσοι με ψήφισαν. Οι αθλητικοί συντάκτες κάνουν θαυμάσια δουλειά και προβάλλουν τον αθλητισμό ΑμΕΑ ενώ μεγάλη βοήθεια προσφέρει και η ομοσπονδία μας.
Ευχαριστώ την οικογένεια μου, γονείς και αδέλφια, προπονητές μου και τον κ. Σαββάκη για την βοήθεια και στήριξη που μου προσφέρουν» δήλωσε ο Στεφανουδάκης.
Τα υπόλοιπα βραβεία κατέκτησαν οι Λευτέρης Πετρούνιας (Ανδρες), Νικόλ Κυριακοπούλου (Γυναίκες), Εθνική Υδατοσφαίρισης Ανδρών (Ομάδα), Δημήτρης Ράφτης (προπονητής), Δήμητρα Κοροκίδα (Αθλητρια ΑΜΕΑ) και στις ομάδας ΑΜΕΑ Μπότσια Ζευγάρια BC3 (Ντέντα Άννα/Πανανός Νίκος/Πολυχρονίδης Γρηγόρης).
Το «παρών» έδωσαν εκπρόσωποι της πολιτείας προεξάρχοντος του υφυπουργού Αθλητισμού, Σταύρου Κοντονή, βουλευτές, ο πρόεδρος της ΕΟΕ, Σπύρος Καπράλος, πρόεδροι ομοσπονδιών, αθλητές και φυσικά αθλητικοί συντάκτες. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης έγιναν και ειδικές βραβεύσεις:
– Επαθλο ήθους: Περικλής Ιακωβάκης
– Επαθλο «Ευ αγωνίζεσθαι»: Κολυμβητικές ομάδες σκυταλοδρομίας (4χ100μ Μικτής Ομαδικής) Παμπαίδων, του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού
– Επαθλο Κοινωνικής Προσφοράς: οικογένειες Βασιλείου (Χάντμπολ) και Κορακάκη (Σκοποβολή)
– Επαθλο ανερχόμενου ταλέντου: Γιάννης Σγουρόπουλος (Πινγκ Πονγκ)
Τιμητικές διακρίσεις απονεμήθηκαν μεταξύ άλλων στους: Βασίλη Σπανούλη, Δημήτρη Διαμαντίδη, Βαγγέλη Μόρα, Κώστα Κατσουράνη, Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία, Unified ομάδα ποδοσφαίρου των Special Olympics
*
Ε ρε ύπνοι!!!!
Εξηντάχρονος ο πρόεδρος μας ,άντε και στα εκατό και να είσαι ένας δυνατός και προοδευτικός πρόεδρος !!!!
