Απόσπασμα από το άρθρο του Νίκου Σαραντάκου ,
Τρεις κι ο κούκος τέσσερις………. |
κούκος είναι γκρίζο πουλί που ζει στα δάση και έχει πολύ χαρακτηριστική “ηχηρή” φωνή, που αποδίδεται γραπτά ως “κούκου”. Εξαιτίας της φωνής αυτής, χρησιμοποιήθηκε στα ρολόγια τοίχου της παλιάς εποχής με το εκκρεμές, που είχαν κι έναν ξύλινο κούκο να βγαίνει από το ρολόι και να σημαίνει τις ώρες.Από τη φωνή άλλωστε ονομάστηκε και το πουλί, κούκος από το κούκου. Οι αρχαίοι το έλεγαν κόκκυγα, και η ονομασία αυτή επιβιώνει στο επίσημο ζωολογικό όνομα του πουλιού (Κόκκυξ ο ωδικός, της οικογένειας των κοκκυγιδών) αλλά κατά τα άλλα όταν εμείς λέμε κόκκυγας εννοούμε εκείνο το οστό στην άκρη της σπονδυλικής στήλης που θεωρείται υπόλειμμα της ουράς που χάσαμε -και που αν τύχει και πιάσουμε κύστη εκεί μάς πονάει αφόρητα. Το εν λόγω κοκκαλάκι το ονόμασαν κόκκυγα οι αρχαίοι επειδή, λέει, έμοιαζε με το ράμφος του πουλιού, του κούκου.Ο κούκος εκτός από χαρακτηριστική φωνή έχει τη συνήθεια να μη φτιάχνει δική του φωλιά αλλά να γεννάει τα αυγά του σε ξένες φωλιές, όταν λείπει ο νοικοκύρης, πετώντας μάλιστα κάτω ισάριθμα αυγά του νόμιμου κατοίκου της φωλιάς -αυτό λέγεται αναπαραγωγικός παρασιτισμός, και περισσότερες λεπτομέρειες αναφέρει το καλογραμμένο και εκτενές άρθρο της Βικιπαίδειας.Είτε εξαιτίας αυτής της συνήθειάς του είτε επειδή δεν πετάει σε σμήνος, ο κούκος έχει θεωρηθεί το σύμβολο της μοναχικότητας. Για έναν άνθρωπο που είναι μόνος και έρημος, λέμε ότι είναι κούκος ή απόμεινε κούκος ή μονάχος σαν τον κούκο -λέγεται η φράση συχνά για κάποιον ηλικιωμένο που έχει χάσει τον σύντροφό του και που δεν έχει παιδιά ή τα παιδιά του ζουν αλλού. Νομίζω πως και το παιχνίδι της πόκας “κούκος μονός” λέγεται έτσι επειδή το αρχικό φύλλο μπαίνει στη μέση πάνω στο τραπέζι μόνο του, σαν τον κούκο -πρέπει να είναι το μοναδικό παιχνίδι όπου συμβαίνει κάτι τέτοιο.Κούκος λέγεται επίσης ένα είδος σκούφου, ίσως από το χρώμα. Αλλά ο κούκος είναι πουλί προνομιούχο από λαογραφική-λεξικογραφική και παροιμιολογική άποψη -θυμηθείτε, ας πούμε την παροιμία “ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη”, διότι ο κούκος είναι το πρώτο πουλί που προαναγγέλλει την άνοιξη, ο πρώτος των λοιπών πτηνών ημίν το έαρ αγγέλλων. Και σε πολλά μέρη υπάρχει η πρόληψη ότι δεν είναι καλό να ακούσεις νηστικός το πρωί το λάλημα του κούκου διότι “θα σε κομπώσει ο κούκος”.Κι επειδή το λάλημα του κούκου είναι ηχηρό αλλά όχι μελωδικό, λέμε “του κόστισε ο κούκος αηδόνι” για κάτι που κοστίζει πολύ περισσότερο από την πραγματική του αξία.Αλλά δεν θα εξαντλήσω τα λεξιλογικά κτλ. του κούκου. Θα σταθώ περισσότερο στην έκφραση “τρεις κι ο κούκος”, που χρησιμοποιείται για να δηλώσουμε ότι σε κάποιον χώρο βρίσκονται (ή προσήλθαν) πολύ λίγοι. Είναι έκφραση αρκετά διαδεδομένη και ζωντανή, χρησιμοποιείται δε συχνά στη δημοσιογραφία για να ειρωνευτεί τη χαμηλή προσέλευση κοινού σε δημόσια εκδήλωση, ιδίως σε πολιτική συγκέντρωση -ας πούμε, Τρεις κι κούκος στη Νομαρχιακή συνέλευση της ΝΔ.Η δημοτικότητα της έκφρασης φαίνεται και από το ότι έχει χρησιμοποιηθεί ως ελληνικός τίτλος ξένου θεατρικού έργου, ως ονομασία μεζεδοπωλείου και ως όνομα μουσικού συγκροτήματος. Επίσης, μια από τις πειραγμένες παροιμίες είναι: Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις κι ο κούκος.Ο Νεοκίντ είχε υποθέσει ότι ο Νατσούλης θα είχε μιαν ευφάνταστη εξήγηση για την προέλευση της έκφρ. “τρεις κι ο κούκος”, και μάντεψε σωστά. Κατά τον Νατσούλη, κάποια ληστοσυμμορία στον καιρό του Όθωνα κυκλώθηκε από καταδιωτικό απόσπασμα. Όταν οι διώκτες τους τούς κάλεσαν να παραδοθούν, εκείνοι παραδόθηκαν, λέει. Και σε ερώτηση του επικεφαλής του αποσπάσματος “Πόσοι είσαστε;” εκείνοι απάντησαν “Τρεις, τρεις κι ο κούκος [δηλαδή ο σκούφος] του καπετάνιου”…….
Είναι μια σφήκα που παρασκευάζει νέες ποικιλίες μαγιάς για τη ζύμωση του μούστου.
Η απίθανη σχέση του εντόμου με το κρασί ανακαλύφθηκε από ευρωπαίους οικολόγους που μελετούν το ζυμομύκητα Saccharomyces cerevisiae, το πιο κοινό είδος μαγιάς για τη ζύμωση του κρασιού, της μπύρας και του ψωμιού.
Ο μύκητας ζει πάνω στα ώριμα σταφύλια, και είναι μάλιστα ορατός με με γυμνό μάτι ως ένα άσπρο χνουδωτό στρώμα που δεν φεύγει ακόμα και με το πλύσιμο.
Τα στελέχη του S.cerevisiae διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και είναι ένας από τους παράγοντες που δίνουν ελαφρώς διαφορετική γεύση σε κάθε τοπικό κρασί.
Η νέα μελέτη, η οποία θα δημοσιευτεί στο επόμενο τεύχος της επιθεώρησης PNAS, αποκαλύπτει ότι ο μύκητας της μαγιάς ζει και μέσα στο έντερο ορισμένων κοινωνικών σφηκών όπως το ευρωπαϊκό είδος Polistes dominula, το οποίο τρέφεται μεταξύ άλλων με ώριμα σταφύλια.
Και όπως φαίνεται, το έντερο της σφήκας λειτουργεί ως αφροδισιακό για τους μύκητες και τους ενθαρρύνει να διασταυρωθούν και να δημιουργήσουν εντελώς νέα στελέχη.
Στην πρώτη φάση του πειράματος, οι ερευνητές έδωσαν στις σφήκες τροφή που περιείχε πέντε διαφορετικά στελέχη του S.cerevisiae. Στη συνέχεια, άφησαν τα έντομα να διαχειμάσουν για τέσσερις μήνες. Μετά το διάστημα αυτό, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα διαφορετικά στελέχη είχαν διασταυρωθεί μεταξύ τους μέσα στο έντερο των εντόμων και είχαν δώσει νέα στελέχη, ακριβώς όπως συνέβη με ίδια στελέχη μαγιάς τα οποία αφέθηκαν να διασταυρωθούν στο εργαστήριο.
Επιπλέον, μέσα στις σφήκες ορισμένα στελέχη του S.cerevisiae διασταυρώθηκαν και με το διαφορετικό είδος S.paradoxus, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά στη φύση -ένδειξη ότι το έντερο της σφήκας είναι ιδανική σεξουαλική φωλιά για τους σακχαρομύκητες.
Η μελέτη δεν αρκεί για να αποδείξει ότι οι σφήκες επηρεάζουν τη γεύση του κρασιού κρασιού, οι ερευνητές πάντως πιστεύουν ότι τα έντομα παίζουν βασικό ρόλο στα χαρακτηριστικά κάθε τοπικής ποικιλίας.
«Η διατήρηση της μοναδικότητας [κάθε τοπικής ποικιλίας] απαιτεί τη διατήρηση της μοναδικότητας των μικροβιακών κοινοτήτων» σχολιάζειστο δικτυακό τόπο του Science ο Ντούτσιο Καβαλιέρι του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας, επικεφαλής της μελέτης.
Όπως φαίνεται, η διατήρηση της βιοποικιλότητας στις περιοχές των αμπελώνων έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι θα φανταζόταν οι οινοποιοί.
Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη πριν ψεκάσουν τους αμπελώνες με εντομοκτόνα.
Αφιερωμένο στους διορισμένους …….
Κολίγα γιος του πάππου μου ο παππούς
κολίγα γιος του πάππου μου ο πατέρας
κι ο παππούς μου κολίγας κι αυτός
Και μονάχα εγώ του πατέρα μου γιος
είχα κλήρο δυο στρέμματα βιος
Η δουλειά στα χωράφια σκληρή
ντελικάτος εγώ μα ξυπνός
τα χωράφια χτυπάω στο σφυρί
και στην πόλη ότι βγει είμαι αστός
Τα λεφτά απ’ τα χωράφια μια αρχή
ένας γάμος ως προίκα καλός
μια χαρά πήγε το μαγαζί
είμαι πια ένας αστός σεβαστός
Κολίγα γιος του πάππου μου ο παππούς
κολίγα γιος του πάππου μου ο πατέρας
κι ο παππούς μου κολίγας κι αυτός
Και μονάχα εγώ του πατέρα μου γιος
είμαι πια ένας αστός
είμαι πια καθεστώς
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης
Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
“Εάν η Ελλάδα καταστραφεί τελείως, θα μείνει μια ελιά, ένα κλήμα και μια βάρκα. Είναι αρκετά για να ξαναχτιστεί από την αρχή”Οδυσσέας Ελύτης
Αφού αυτά που θεωρώ ως αίτια του κακού δε φαίνεται να αλλάζουν, πώς να ελπίζω για θετικά αποτελέσματα; Κι η πραγματικότητα κάθε μέρα δικαιώνει την έλλογη απαισιοδοξία μου.
Κι έτσι καταφεύγω στα όνειρα. Ονειρεύομαι τη μέρα που θα ξυπνήσει ο μαρμαρωμένος βασιλιάς. Αλλά πριν από αυτό ονειρεύομαι πως κάτι θα μπορούσε να γίνει, για να βρει κάτι όρθιο όταν ξυπνήσει. Βάζω όμως και μια σωστή δόση πραγματισμού στα όνειρά μου, για να τα κάνω κάπως αληθοφανή κι έτσι να ξεγελάσω τον εαυτό μου καλύτερα. Κι αυτά που έχω διαβάσει στην Ιστορία με βοηθάνε προς αυτήν την κατεύθυνση.Ψάχνω λοιπόν στη σφαίρα της θεωρίας και φαντάζομαι τι θα μπορούσε να γίνει ώστε να συνέλθουμε σχετικά γρήγορα και –στο μέτρο του δυνατού– ανώδυνα, προτού οδηγηθούμε σε πολύ δυσάρεστες καταστάσεις. Πριν από την αδυσώπητη και νομοτελειακή καταστροφή-κάθαρση. Αυτήν την αποφεύγουμε – στα όνειρά μου τουλάχιστον. Κι από τα γεγονότα της νεότερης ιστορίας μας αυτά που εξάπτουν περισσότερο τη φαντασία μου προς αυτήν την κατεύθυνση είναι δύο. Το πρώτο είναι η σύσταση της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό (του Σταυρού στα 1814) που έβαλε τις βάσεις για την Επανάσταση του ’21. Το δεύτερο είναι το κίνημα στο Γουδί (της Παναγίας στα 1909) που έβαλε τις βάσεις για μεταρρυθμίσεις, έφερε τον Ελευθέριο Βενιζέλο και οδήγησε, έτσι, στην ενδυνάμωση της χώρας μας και στη σταδιακή ανάκτηση αρκετών υπόδουλων εδαφών της.
Με αυτά τα ιστορικά γεγονότα εθνικής αναγέννησης να με οδηγούν, προσπαθώ να κατευθύνω τα όνειρά μου. Και νά πώς αυτά ξετυλίγονται.
Μαζεύονται στα μυστικά, λέει, Έλληνες πατριώτες του εξωτερικού. Από αυτούς τους πολλούς που έχουμε, τους αετούς, τους πολύ πετυχημένους, με τις τεράστιες οικονομικές επιφάνειες. Από την Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Ρωσία από παντού. Κι αυτοί με αδιαπραγμάτευτη ανιδιοτέλεια κι αγνό πατριωτισμό αποφασίζουν και βάζουν ο καθένας ανάλογα με την οικονομική του δύναμη κάποια λεφτά κάτω, για να φτιάξουν ένα ίδρυμα. Μιλάω για πολλά λεφτά. Και λένε πως δήθεν τούτο θα είναι κάτι σαν αυτά που τα λένε «δεξαμενές σκέψης». Κι εκεί μέσα κάποια διαλεγμένα δυνατά μυαλά, κορυφές των κορυφών, επίλεκτοι ειδήμονες στις Πολιτικές Επιστήμες, στην Κοινωνιολογία, στη Φιλοσοφία, στη Διοίκηση, στα Management και στα Human Resources και σε όλα αυτά τα… πώς τα λένε, θα ψάξουν. Θα ψάξουν στα κρυφά και καλυμμένα να βρουν υποψήφιους ηγέτες.Οι εντολές τους θα είναι να ανακαλύψουν ανθρώπους αμόλυντους, έντιμους, καθαρούς. Ανθρώπους με μυαλό ξυράφι και λόγο δυνατό, που να αγγίζει την καρδιά. Ανθρώπους με καλοσύνη κι έμφυτη ευγένεια ψυχής. Ανθρώπους της προσφοράς. Ανθρώπους με δυνατό χαρακτήρα, υπομονετικούς, ακατάβλητους, εργατικούς κι επίμονους. Ανθρώπους μεθοδικούς, λεπτολόγους, με βαθιά κι ευρεία σκέψη και καθαρό μυαλό. Ανθρώπους ρηξικέλευθους, πολυμήχανους και άφοβους που ρίχνονται απάνω στα προβλήματα και τα τρώνε. Ανθρώπους με ψυχή ελληνική κι ορθόδοξη. Ανθρώπους ευσεβείς, με φόβο Θεού, σεμνούς και με ταπεινοφροσύνη αυθεντική.Κι αφού τους βρούνε και καταλήξουν, δίνουν μια λίστα με ονόματα στο Συμβούλιο κάπως μεγάλη. Το Συμβούλιο παίρνει τη μυστική λίστα και πάει στα κρυφά, λέει, σε έναν μεγάλο Άγιο της Ορθοδοξίας και παίρνει τη συμβουλή και την ευλογία του. Σε έναν σύγχρονο Άγιο Πορφύριο ή Άγιο Παΐσιο. Καταλάβατε τι εννοώ; Κι αφού πάρουν τη συμβουλή για το ποιος θα είναι ο ένας, ο ηγέτης, θα είναι σα να έβαλε κι ο Θεός την υπογραφή Του σε όλο αυτό.
Κι αν βάλει ο Θεός την υπογραφή Του, δεν την παίρνει πίσω, όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης.
Κι ο ηγέτης, μαζί με όλους τους ειδικούς και τις ευχές των Αγίων Πατέρων, στα μυστικά (πάντα στα μυστικά) θα βρει κι άλλους που να είναι σαν αυτόν και να ταιριάζουν και να συνεννοούνται. Με τις ίδιες αρχές, αξίες και ιδέες. Έναν-δυο σε κάθε τομέα μιας πιθανής κυβέρνησης. Κι αφού τους ορκίσει κι αυτούς στην κοινή προσπάθεια, όλοι μαζί θα βάλουν ένα σχέδιο, ένα πλάνο κυβερνητικό, για να μας βγάλουν από τη λάσπη.Και οι μεγάλοι πατριώτες, οι σύγχρονοι Φιλικοί, τότε θα τους ετοιμάσουν κι άλλα επιτελεία από επαγγελματίες. Τον αφρό που λένε. Πρώτα-πρώτα θα προσλάβουν ασφάλεια. Ασφάλεια σοβαρή κι αμείλικτη. Σαν αυτούς που βλέπουμε στα έργα. Νταμάρια, σίδερα, με μαύρα γυαλιά και μικρά ακουστικά στ’ αυτιά. Ξέρετε, μη γίνει κανένα ατύχημα στον ηγέτη μας και κινδυνέψει. Στον Ελευθέριο Βενιζέλο έτυχαν πολλά τέτοια. Όχι σ’ εμάς. Κι ύστερα θα έχουν επικοινωνιολόγους, τους καλύτερους. Έτσι, θα ετοιμαστεί όπως πρέπει η ανακοίνωση του νέου ελληνικού κόμματος (λεφτά θα έχουμε πολλά είπαμε). Κι αυτή όχι μόνο θα κάνει αίσθηση, αλλά όλοι οι επικοινωνιολόγοι και τα άλλα τα επιτελεία θα έχουν ετοιμάσει το έδαφος για να μη μας γραφικοποιήσουν την όλη προσπάθεια κάποιοι εγχώριοι παράγοντες.Κι όταν βγει να μιλήσει για πρώτη φορά ο ηγέτης μας θα είναι σαν τον Οδυσσέα, όταν έπαιρνε το κηρύκειο για να μιλήσει. Φαινόταν ωραίος, ο πιο ωραίος από όλους τους ήρωες. Κι όταν βγει να μιλήσει θα είναι σαν τον Περικλή, όταν έλεγε τον Επιτάφιο. Και ο κοσμάκης, ο ταλαιπωρημένος, ο ταπεινωμένος, θα το βλέπει στην τηλεόραση και στο ίντερνετ και θα ανάψει μέσα του μια μικρή φλόγα ελπίδας. Και η φλόγα στην προεκλογική περίοδο θα γίνει πυρκαγιά, και το κόμμα αυτό θα πάρει το εξήντα στα εκατό. Το κόμμα αυτό, το παιδί αυτής της Ελλάδας που είναι έξω απ’ την Ελλάδα. Το παιδί της νέας Φιλικής Εταιρείας, του νέου πατριωτικού συνδέσμου.Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται ανεδαφικά κι απίθανα, μη με κρίνετε. Είπαμε, όνειρα είναι. Κι αν δεν σας αρέσει το όνειρο μου, εξ ολοκλήρου ή σε κάποια σημεία του, πρόβλημά σας. Δεν με νοιάζει. Άμα θέλετε κάντε εσείς δικά σας όνειρα. Κουμάντο στα όνειρα τα δικά μου δε θα κάνετε. Αυτό το δικαίωμα –το δικαίωμα στο όνειρο– το έχουμε νομίζω ακόμα όλοι μας…
Τα 6 κοινά χαρακτηριστικά των πολύ έξυπνων ανθρώπων
Υπάρχει αλήθεια κάποια μυστική συνταγή για το πως κάποιος μπορεί να μετατραπεί σε ιδιοφυΐα; Η αλήθεια είναι ότι όσο και ελκυστική κι αν ακούγεται η ιδέα αυτή, οι πιθανότητες είναι πολύ μικρές. Υπάρχουν όμως κάποια κοινά χαρακτηριστικά των πολύ εύστροφων ανθρώπων που το BBC εντόπισε και μας παρουσιάζει.
Μέσα από έξι συνεντεύξεις που πραγματοποίησαν οι δημοσιογράφοι της βρετανικής δημόσιας τηλεόρασης με έξι επιστήμονες και εφευρέτες που έχουν ξεχωρίσει για τις ικανότητες του εγκεφάλου τους, το BBC παρουσιάζει κάποιες συμβουλές για το πως μπορεί κάποιος, αν όχι να γίνει σαν και αυτούς, τουλάχιστον να τους μοιάσει έστω και λίγο.1) Αναζήτησε τον εναλλακτικό δρόμο
2) Μην φοβάσαι να πεις τις δύσκολες αλήθειες
4) Γεφύρωσε κενά, ανθρώπους και ιδέες
6) Παρατήρησε το άμεσο περιβάλλον σου
________________ Πηγή: iefimerida.gr , bbc.com/futureby Αντικλείδι , http://antikleidi.com












