Καλημερα από τα βόρεια της Πάρνηθας
Το να προσπαθείς να δείξεις πως είσαι ο αρχηγός αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πως είσαι μια μετριότητα.
Νiccolo Machiavelli.
Η απάντηση ενός Έλληνα πατριώτη στον αυθάδη Γερμανό!
ΜΑΖΕΥΩ ΤΑ ΦΡΑΓΚΟΔΙΦΡΑΓΚΑ ΠΟΥ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΙΡΑΖΩ ΣΤΑ ΦΑΝΑΡΙΑ.
ΣΥΛΛΕΓΩ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΣΑΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ…
ΜΑΖΕΥΩ ΤΑ ΞΕΡΟΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΨΩΜΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΤΑ ΚΑΝΩ ΨΙΧΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΝΩ ΣΤΑ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙΑ.
ΣΥΛΛΕΓΩ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΙΤΙΒΙΣΜΑΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΣ ΣΑΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ…
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΘΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ…
ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΠΙ ΓΗΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ…
ΗΜΙΟΡΕΙΝΟΣ ΠΥΡΑΥΛΟΣ ΜΕΣΑΙΟΥ ΒΕΛΗΝΕΚΟΥΣ
Η φαρμακερή ατάκα «είναι η εφαρμογή ανόητε» που είπε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο πάνελ της ανοιχτής συζήτησης στο Νταβός είχε προφανώς αποδέκτη τον Αλέξη Τσίπρα.Γράφει ο Γιώργος Βούλγαρης για το www.koolnews.gr
Δεν τον κατονόμασε, αλλά όλοι κατάλαβαν σε ποιον απευθυνόταν.Το Μαξίμου με διαρροή, επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, χαρακτηρίζοντας «υπερβολικό» τον «θόρυβο» και τα σχόλια που έχουν προκληθεί από την φράση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών.Το θέμα είναι ότι ο Σόιμπλε ήθελε να δείξει –μάλιστα με έμφαση και δημόσια- ποιος είναι το αφεντικό. Ποιος κάνει κουμάντο στο «μαγαζί».Μέσω του Έλληνα πρωθυπουργού όμως, πρόσβαλε έναν ολόκληρο λαό.Τον λαό που το 1953, διέγραψε χρέος της χώρας του για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της.Εάν στη θέση του Τσίπρα, ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, κανένας Σόιμπλε δεν θα τολμούσε να ξεστομίσει τέτοια φράση, γιατί θα ήξερε και το αποτέλεσμα.Όποιος από τους δύο ήταν εκεί, σίγουρα θα αποχωρούσε. Ίσως και να έβριζε τον Σόιμπλε πριν αποχωρήσει.Και οι δύο, θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και στην έξοδο από την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.Θα μπορούσαν να αναστατώσουν τον πλανήτη.Δεν υποστηρίζω πως δεν έκαναν λάθη. Έκαναν και πάρα πολλά.Αλλά ήταν ηγέτες.Εκεί υπάρχει έλλειμμα σήμερα.Δεν υπάρχουν ηγέτες.Η οικονομία «καβάλησε» την πολιτική.Εάν βρίσκονταν στη ζωή ηγέτες όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Φρανσουά Μιτεράν, η Ευρώπη δεν θα είχε αυτό το χάλι.Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον στο Νταβός, το απέδωσε πολύ καλά και έστειλε το μήνυμά του σε Γερμανία και Γαλλία. Είπε ότι «αυτή η Ευρώπη δεν μας ενδιαφέρει».Τόσο απλά.
Βέβαια το κάνει για άλλους, δικούς του λόγους, αλλά είπε μια σημαντική αλήθεια.Αυτή την Ευρώπη δημιούργησαν.Όλα φτιάχτηκαν για να εξυπηρετούνται συγκεκριμένα συμφέροντα. Τα γερμανικά και στην… ουρά τα γαλλικά.Οι ίδιοι οι πολιτικοί είναι μέτοχοι σε εταιρίες που θέλουν τον έλεγχο της Ευρωζώνης.Αυτό το πράγμα, που κάποιοι ακόμη αποκαλούν Ευρώπη, είναι εμπόριο.Ο Σόιμπλε ανοιχτά και με απίστευτο θράσος προωθεί συγκεκριμένα γερμανικά συμφέροντα. Κάνει ό,τι θέλει.Σε συνέδριο των Γερμανών βιομηχάνων, είπε ότι σύντομα η Γερμανία θα κυριαρχήσει παντού.Ο τρόπος του, θυμίζει ναζιστή.Όσα δεν έγιναν με τα άρματα, γίνονται με τα ευρώ.Ακόμη και χώρες που είναι προς ένταξη στην Ένωση, χρωστούν χρήματα στη Γερμανία.Θα αντιδράσουν όταν μπουν; Όχι.Οι υπόλοιπες χώρες υποτάσσονται στον αρχηγό, περιμένοντας να μην έχουν αλαζονική αντιμετώπιση.Αυτή την Ευρώπη οραματίστηκαν οι ηγέτες του παρελθόντος;Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Φρανσουά Μιτεράν είχαν μιλήσει για «γερμανική Ευρώπη» από την ώρα που έπεσε το τείχος του Βερολίνου.Όλα προσχεδιασμένα.Σήμερα, η πισθάγκωνα αλυσοδεμένη Ελλάδα υπομένει όλες τις προσβολές.Όποιο κόμμα και να κυβερνούσε θα εκτελούσε τις εντολές του Σόιμπλε, του «Μεγάλου Αδερφού».Εάν όμως υπήρχαν πέντε ηγέτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν θα συνέβαιναν αυτά.Σε αυτό πάσχει η Ελλάδα, σε αυτό πάσχει η Ευρώπη.
Είναι η Γερμανία, ηλίθιε…
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016, 00:0
Τι εννοούσε ο δόκτωρ όταν έλεγε ότι «είναι η εφαρμογή ηλίθιε»; Η πρώτη σκέψη που έκαναν κάποιοι στην Ελλάδα ήταν ότι αυτή η φράση αφορούσε και την ελληνική αποστολή, καθώς στην ίδια αίθουσα βρισκότανε και ο Έλληνας πρωθυπουργός, κ. Τσίπρας. Προσωπικά θα το θεωρούσα αδιανόητο να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν έχει ξανασυμβεί στα διπλωματικά χρονικά. Και θα με θύμωνε πολύ ως Έλληνα, αν ο κ. Σόιμπλε ήταν τόσο αγενής, καθώς ο κ. Τσίπρας είναι ο εκλεγμένος πρωθυπουργός μας. Στο Νταβός εκπροσωπεί την Ελλάδα.Είναι αλήθεια ότι το προσφυγικό έχει εκνευρίσει πολύ τους Γερμανούς. Όχι γιατί δεν έχουν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων (όποιος το πει αυτό δεν ξέρει τι του γίνεται), αλλά διότι το πρόβλημα αυτό δοκιμάζει τις αντοχές της γερμανικής Οικονομίας, αλλά και της κοινωνίας. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι το μεταναστευτικό θα είναι στα επόμενα χρόνια η κύρια «απειλή» για την ευημερία της Ευρώπης και για την κοινωνική της συνοχή! Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το κλειδί για να κατανοήσουμε τον φόβο των Γερμανών. Η πεποίθησή τους είναι ότι έχουν καταφέρει με κόπο ένα μεγάλο οικονομικό επίτευγμα κι αισθάνονται εχθρικά σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε το απειλεί!Ο κ. Σόιμπλε εκφράζει την παραδοσιακή αντίληψη της γερμανικής άρχουσας τάξης, η οποία είναι έτοιμη να συμμαχήσει και με τον διάβολο προκειμένου να μην απειλήσει κανείς την ευημερία της. Κι αυτήν τη στιγμή οι άνθρωποι αυτοί νιώθουν να απειλούνται. Αρχικά τους φταίνε οι άλλοι που δεν εφαρμόζουν τις πολιτικές τους, οι Έλληνες που δεν φυλάνε «αποτελεσματικά» τα θαλάσσια σύνορά τους και στη συνέχεια θα τους φταίνε οι Κινέζοι που δεν αγοράζουν αρκετά αυτοκίνητα και ένας Θεός ξέρει ποιοι άλλοι. Υπάρχει πρόβλημα!Η Ενωμένη Ευρώπη οφείλει πολλά στη Γερμανία, αλλά και η ενωμένη πλέον Γερμανία στην Ευρώπη. Να ξεκαθαρίσουμε, πάντως, κάτι. Ευρώπη χωρίς τη Γερμανία δεν υπάρχει, αλλά και μία γερμανική Ευρώπη δεν είναι βιώσιμη. Το θέμα είναι ότι εμείς στην Ελλάδα είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι για το μέλλον. Δεν έχουμε στρατηγική, δεν έχουμε βιώσιμο σχέδιο για την επόμενη ημέρα, αν και εφόσον η Ευρώπη αποφασίσει να είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που είχαμε όλοι μαζί αποφασίσει πριν μερικά χρόνια…Κι επειδή έχουμε μάθει να τα αντιμετωπίζουμε όλα μέσα από μία ποδοσφαιρική αντίληψη, από το πολύ μακρινό παρελθόν κιόλας, μας είναι αρκετό να χωριστούμε σε οπαδούς της μιας αντίληψης ή της άλλης. Μας είναι δύσκολο να καθίσουμε και να οικοδομήσουμε μία πολιτική στα μέτρα μας, μία στρατηγική που να εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα. Πιστεύω ότι είναι εντελώς ηλίθιο να φύγουμε το ευρώ και την Ε.Ε. Από την άλλη είναι ανήκουστο να μην έχουμε ένα σχέδιο B για την περίπτωση εκείνη που η ίδια η Ευρώπη αποφασίσει ότι θέλει κάτι διαφορετικό από το κοινό μέλλον που είχαν αποφασίσει οι παλιότεροι ηγέτες της.Plan X; Δεν ξέρω πώς θα λέγεται, αλλά σίγουρα χρειάζεται ένα σχέδιο για το μέλλον. Κι όταν λέμε σχέδιο, μιλάμε για κάτι σοβαρό και όχι για τις φαντασιακές καταστάσεις τύπου Βαρουφάκη. Διαθέτουμε πολλούς και σοβαρούς επιστήμονες που θα μπορούσαν να εγγυηθούν ένα καλό αποτέλεσμα.Το κλειδί της Ευρώπης, πάντως, είναι η Γερμανία. Αν ο κ. Σόιμπλε ρωτούσε τι θα γίνει με την Ευρώπη, η απάντηση που θα μπορούσε να εισπράξει είναι η ακόλουθη: Είναι η Γερμανία, ηλίθιε. Προς Θεού! Στο εξωτερικό έχει άλλη έννοια αυτή η έκφραση. Δεν είναι βρισιά. Άλλωστε την χρησιμοποίησε χτες και ο Δόκτωρ. Τι στο καλό, είναι ένας σπουδαίος οικονομολόγος. Κάτι περισσότερο θα ξέρει από εμάς…Θανάσης Μαυρίδης[email protected]
οι Έλληνες ξέρουν να ζουν Γερμανέ ηλίθιε!!!
Βοιωτοί κοντοχωριανοί τα λένε..
ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΤΑΜΠΟΥΡΑΤΖΗ-ΜΙΧΑ
Μεσιτικό γραφείο ακινήτων στα ΣΚΟΥΡΤΑ
Προυσός ,ευρυτανία
Για να γίνεται πραγματικοί κυνηγοί της αλήθειας, είναι απαραίτητο για μια τουλάχιστον φορά στη ζωή σας να αμφισβητήστε τα πάντα και όσο περισσότερο είναι δυνατό
Καρτέσιος
Ο Machiavelli έλεγε ότι η Ιστορία, αλλά και η προσωπική του καθενός μας ιστορία, πρέπει να αποτελούν το δάσκαλό μας, επειδή ό,τι συνέβη θα ξανασυμβεί. Τη δεύτερη φορά όμως πρέπει να αντιδράσουμε σωστά. Καταγράφοντας τους προβληματισμούς που μας προκαλούν τα καθημερινά περιστατικά καθώς και την αντίδρασή μας σε αυτά και διυλίζοντάς τους μέσα από την εμπειρία ενός από τα πιο φωτισμένα μυαλά στην Ιστορία, προετοιμαζόμαστε για το μέλλον.
Δεν ήταν εγκληματίες μόνο ο Κεμάλ και οι σύντροφοι του αλλά πρωτίστως οι “πολιτισμένοι”δυτικοί ευρωπαίοι που έφθασαν στο σημείο να αγοράζουν τα κόκκαλα των σφαγιασθέντων Ελλήνων για βιομηχανική χρήση ….
Αιχμηρός
Το 1924 ο Ντονμες Κεμάλ Ατατούρκ πουλούσε 400 τόνους οστών Ελλήνων για σαπούνι ! Το πραγματικό ολοκαύτωμα των Ελλήνων από τους Τούρκους Ντονμέδες και Δυτικούς !
13Δεκεμβρίου του 1924: Την ημέρα αυτή έφτασε από το λιμάνι των Μουδανιών (Μαρμαράς), στλιμάνι της Θεσσαλονίκης , το βρετανικό φορτηγό πλοίο “Ζαν”, που στα αμπάρια του μετέφερε ένα ΤΡΑΓΙΚΟ και ΠΕΝΘΙΜΟ ΦΟΡΤΙΟ. Ενα φορτίο που υπογράμμιζε ακόμη περισσότερο την ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ των ΦΟΝΙΑΔΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΕΜΑΛΙΚΩΝ, που δεν αρκέστηκαν μόνο να εξοντώσουν και εξαφανίσουν το μεγαλύτερο τμήμα του Ελληνισμού του Πόντου και της Μικράς Ασίας, αλλά κερδοσκόπησαν με τα λείψανα του.
ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΟ ΦΟΡΤΗΓΟ ΠΛΟΙΟ, με προορισμό τις γαλλικές βιομηχανίες της (αρχαίας ελληνικής αποικίας )Μασσαλίας. Έτσι οι Γάλλοι που υποστήριξαν με κάθε τρόπο τον Κεμάλ και πρόδωσαν θρασύτατα την Ελλάδα, αφού την χρησιμοποίησαν όταν χρειάστηκε, αγόρασαν τώρα και τα οστά των θυμάτων τους, για “βιομηχανική χρήση”.
Οι εργάτες του λιμένα Θεσσαλονίκης , όταν έμαθαν για το περιεχόμενο του φορτίου, προσπάθησαν να εμποδίσουν τον απόπλου του καραβιού, αλλά με την παρέμβαση του Άγγλου προξένου , τελικά απέπλευσε.
Η Γαλλία και η Ιταλία οι οποίες θεωρούσαν την Συνθήκη των Σεβρών ως διπλωματική νίκη των Άγγλων , όχι μόνο αρνήθηκαν να την υπογράψουν , αλλά ήλθαν και σε συνεννόηση με τον Κεμάλ και του άφησαν φεύγοντας από την Μικρά Ασία πολεμικό υλικό, παρόλο που γνώριζαν ότι αυτό θα χρησιμοποιούνταν εναντίον των Ελλήνων.
ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΤΟ ΦΟΡΤΗΓΟ ΠΛΟΙΟ, με προορισμό τις γαλλικές βιομηχανίες της (αρχαίας ελληνικής αποικίας )Μασσαλίας. Έτσι οι Γάλλοι που υποστήριξαν με κάθε τρόπο τον Κεμάλ και πρόδωσαν θρασύτατα την Ελλάδα, αφού την χρησιμοποίησαν όταν χρειάστηκε, αγόρασαν τώρα και τα οστά των θυμάτων τους, για “βιομηχανική χρήση”.
Οι εργάτες του λιμένα Θεσσαλονίκης , όταν έμαθαν για το περιεχόμενο του φορτίου, προσπάθησαν να εμποδίσουν τον απόπλου του καραβιού, αλλά με την παρέμβαση του Άγγλου προξένου , τελικά απέπλευσε.
Η Γαλλία και η Ιταλία οι οποίες θεωρούσαν την Συνθήκη των Σεβρών ως διπλωματική νίκη των Άγγλων , όχι μόνο αρνήθηκαν να την υπογράψουν , αλλά ήλθαν και σε συνεννόηση με τον Κεμάλ και του άφησαν φεύγοντας από την Μικρά Ασία πολεμικό υλικό, παρόλο που γνώριζαν ότι αυτό θα χρησιμοποιούνταν εναντίον των Ελλήνων.
Η αφήγηση ενός αιχμαλώτου των Τούρκων
«Ένα πρωί μας παίρνουν καμιά εξηνταριά σκλάβους για μικρή αγγαρεία. Είναι λίγο όξω απ’ τη Μαγνησία. Δίπλα στις ράγες του σιδηρόδρομου τελειώνει μια μεγάλη χαράδρα, ανάμεσα στο Σίπυλο. Τη λέν «Κηρτίκ-ντερέ». Μες σ’ αυτήν τη χαράδρα λογάριαζαν πως θα σκοτώθηκαν ίσαμε σαράντα χιλιάδες χριστιανοί απ’ τη Σμύρνη και τη Μαγνησία, αρσενικοί και θηλυκοί.
Τις πρώτες μέρες της καταστροφής. Τα κορμιά λιώσανε το χειμώνα, και το νερό της χαράδρας που κατέβαινε από ψηλά έσπρωξε τα κουφάρια προς τα κάτω… Λοιπόν η δουλειά όλη τη μέρα ήταν να σπρώξουμε τα κουφάρια, που ατάχτησαν, προς τη μέσα. Να μη φαίνονται
Στην αρχή μας έκανε κακό να τα πιάνουμε με τα χέρια μας, αγκαλιές αγκαλιές, και να τα κουβαλούμε. Μα σε λίγες ώρες οι πρώτες εντυπώσεις είχαν περάσει. Οι σκλάβοι κάναν και αστεία… Σε κάμποσα καλάμια χεριών, βρίσκαμε διατηρημένο ένα ψιλό σύρμα. Ο χριστιανός θα ‘ταν δεμένος με κάποιον άλλο – μα, με το κατρακύλισμα στη χαράδρα, αυτός ο σύντροφος σκελετός είχε ξεκόψει. Ένας από μας στάθηκε τυχερός. Βρήκε τέσσερα κόκαλα χεριών δεμένα μαζί μαζί. Έτσι μαζί μαζί τα σήκωσε και τα κουβάλησε παραμέσα.
Μεσημέρι. Βαρεμένοι απ’ αυτό το πάνε-έλα. Περπατούμε αργά, ναρκωμένοι από τον φρέσκο ήλιο. Κ’ οι κουβέντες, τ’ άγαρμπα αστεία έχουν σταματήσει. Κανένας δε βγάζει μιλιά. Μοναχά όταν ένας βρήκε ένα μικρό κρανίο το έδειξε στους αλλουνούς.
– Για δέστε, είπε. Ήταν παιδάκι.
– Αλλάχ!… Αλλάχ!… μουρμουρίζει ταραγμένος ο μαφαζάς.
Καθίσαμε να φάμε ψωμί. Κανείς δεν έχει όρεξη. Ένας λέει:
– Πόσων χρονών να ‘ταν;
– Για το παιδάκι λες;
– Ναι.
– Τι θα ‘ταν; Κάνα-δυο χρονών….
Σαν πέσαμε στο δρόμο να γυρίσουμε στο στρατόπεδο ο νους μας δεν μπορούσε να φύγη απ’ τον τόπο που αφήσαμε. Η χαράδρα με τους σκελετούς βάραινε κυριαρχικά -κάτι κουνιόταν, μας παρακολουθούσε βήμα με βήμα.
Σε μια πηγή σταθήκαμε. Π λύναμε τα χέρια μας, τα πρόσωπά μας. Σαν’ αλαφρώσαμε.
– Τι θα γίνουν τόσα κόκαλα; Αναρωτιέται μια στιγμή ένας.
– Τι θα γίνουν τόσα κόκαλα; Αναρωτιέται μια στιγμή ένας.
Ο Μίλτος τον κοιτάζει ήρεμα.
– Δεν ξέρεις τι γίνεται με τα κόκαλα;
– Οχι.
– Κοπριά, σύντροφε.
– Τι έκανε, λέει;
– Κοπριά, σύντροφε. Θα δεις μια μέρα που θα μοσκοπουληθούν. Θα δης…
Ήταν ταξιδεμένος ο Μίλτος. Ήξερε».
* ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ*
– Δεν ξέρεις τι γίνεται με τα κόκαλα;
– Οχι.
– Κοπριά, σύντροφε.
– Τι έκανε, λέει;
– Κοπριά, σύντροφε. Θα δεις μια μέρα που θα μοσκοπουληθούν. Θα δης…
Ήταν ταξιδεμένος ο Μίλτος. Ήξερε».
* ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΒΕΝΕΖΗ*
Από το βιβλίο του «Το νούμερο 31328. Το βιβλίο της σκλαβιάς», εκδ. Εστία, Αθήνα, 1931, σελ. 217-218.
«…400 τόνους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν…»
Τις ημέρες του 1922 γραφόταν δύο από τις τελευταίες πράξεις της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου. Μία ήταν καταστροφή της Σμύρνης και η άλλη η ανακωχή των Μουδανιών, με την οποία ο Ελληνισμός υποχρεώθηκε σε φυγή και από τη Θράκη.
Από τον όμορφο αυτό λιμένα όμως της Θρακικής ενδοχώρας, δεκαπέντε μήνες αργότερα θα διαδραματιζόταν η τελευταία και πιο φρικιαστική πράξη του Ελληνικού Ολοκαυτώματος. Μπορεί οι Νεότουρκοι, Τζεμάλ, Ενβέρ και Ταλαάτ πασά και ο Μουσταφά Κεμάλ, να δολοφόνησαν 1.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες, αλλά φρόντισαν να τα εξαφανίσουν τα ίχνη τους, με ένα τρόπο που αφού δεν τιμωρήθηκε. επαναλήφθηκε από τον πιστό τους μαθητή Χίτλερ, λίγα χρόνια αργότερα.
Ο Χ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» (Αθήνα 1924) αναφέρεται στο μέγεθος του εγκλήματος, τους θύτες και τους συνεργάτες τους: «Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τα αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέρα του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον “Ζαν”, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύσει, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους» .
Έτσι όπως αναφέρει ο διευθυντής του Μουσείο της Γενοκτονίας στο Ερεβάν, Χαΐκ Ντεμογιάν, στην ομιλία του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων (Αθήνα, Μάιος 2014) “η τουρκική πολιτική της γενοκτονίας, κατά των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων, αφού παρέμεινε ατιμώρητη, έχει γεννήσει νέο κακό για την ανθρωπότητα.
Η ατιμωρησία και η απροκάλυπτη εύνοια εκ μέρους των παγκόσμιων μεγάλων δυνάμεων προς ένα κράτος-διάδοχο και συνεχιστή της οθωμανικής παράδοσης, δημιούργησαν το γόνιμο έδαφος ώστε να φυτρώσουν σε αυτό νέα σχέδια για τη διάπραξη γενοκτονίας. Η ατιμωρησία και ως επακόλουθο η επιθετική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους, οδήγησαν σε νέα εγκλήματα”.
Έτσι όπως αναφέρει ο διευθυντής του Μουσείο της Γενοκτονίας στο Ερεβάν, Χαΐκ Ντεμογιάν, στην ομιλία του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων (Αθήνα, Μάιος 2014) “η τουρκική πολιτική της γενοκτονίας, κατά των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων, αφού παρέμεινε ατιμώρητη, έχει γεννήσει νέο κακό για την ανθρωπότητα.
Η ατιμωρησία και η απροκάλυπτη εύνοια εκ μέρους των παγκόσμιων μεγάλων δυνάμεων προς ένα κράτος-διάδοχο και συνεχιστή της οθωμανικής παράδοσης, δημιούργησαν το γόνιμο έδαφος ώστε να φυτρώσουν σε αυτό νέα σχέδια για τη διάπραξη γενοκτονίας. Η ατιμωρησία και ως επακόλουθο η επιθετική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους, οδήγησαν σε νέα εγκλήματα”.
Μπροστά στο έγκλημα κανείς δεν έχει δικαιώμα να σιωπήσει, πόσο μάλλον να το αρνείται. Μπροστά στην σύληση των οστών των δικών μας ανθρώπων, από εκεί απ΄ όπου είναι βγαλμένη η ελευθερία των Ελλήνων, όπως γράφει ο Διονύσιος Σολωμός “εμείς οι απόγονοι αυτών που βίωσαν τη φρίκη της Γενοκτονίας των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων, όπως λέει ο Αρμένιος συναγωνιστής Χ. Ντεμογιάν, “δεν έχουμε το δικαίωμα να σιωπούμε και να ανεχόμαστε την εγκληματική άρνηση των διαπραχθέντων φρικαλεοτήτων και των συνέπειών τους.
Το ηθικό χρέος της νέας γενιάς των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων δεν είναι μόνο να τιμά και να θυμάται, αλλά από κοινού, χέρι-χέρι, να συνεχίζει τον αγώνα για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.
Το ηθικό χρέος της νέας γενιάς των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων δεν είναι μόνο να τιμά και να θυμάται, αλλά από κοινού, χέρι-χέρι, να συνεχίζει τον αγώνα για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.
Πρέπει να πιστεύουμε και να είμαστε σίγουροι ότι η δικαιοσύνη θα επικρατήσει, αν είμαστε μαζί στον αγώνα μας και αν είμαστε γεμάτοι πίστη στην επιτυχή κατάληξή του.
Η Πατρίδα των προγόνων μας – είναι και δική μας Πατρίδα, ανεξάρτητα από το πού και πότε εμείς και οι απόγονοί μας θα ζήσουν. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τον πόνο, τους καημούς και τα ανεκπλήρωτα όνειρα των προγόνων μας και μαζί να σηκώσουμε το λάβαρο του αγώνα για να θριαμβεύσει το δίκαιο και η αλήθεια”.
Η Πατρίδα των προγόνων μας – είναι και δική μας Πατρίδα, ανεξάρτητα από το πού και πότε εμείς και οι απόγονοί μας θα ζήσουν. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τον πόνο, τους καημούς και τα ανεκπλήρωτα όνειρα των προγόνων μας και μαζί να σηκώσουμε το λάβαρο του αγώνα για να θριαμβεύσει το δίκαιο και η αλήθεια”.
Υ.Γ. Οι 400 τόνοι οστών που μετέφερε το πλοίο από τα Μουδανιά στη Μασσαλία, είναι πολλές χιλιάδες πρόγονοί μας. Πέρα από το σεβασμό,οφείλουμε και την αλήθεια σ΄ αυτούς για τη Γενοκτονία, αυτή που δυστυχώς πολλοί ψευτοπολιτικοί, ψευτοκαθηγητές και ψευτοδιανοούμενοι την αρνούνται και την τοποθετούν μέσα σε εισαγωγικά!
Πηγή: Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης
Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών
πηγές: ellinoistorin.gr
kars1918.wordpress.com
Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών
πηγές: ellinoistorin.gr
kars1918.wordpress.com