8:00 π.μ.

»Μια γυναίκα μιλάει για την απίστευτη εμπειρία της:Οι μέλισσες με θεράπευσαν από πολλαπλή σκλήρηνση»
Η Μαρίζ Πιός , καθηγήτρια γυμναστικής και πρώην μέλος της Γαλλικής Εθνικής ομάδας στη γυμναστική, μπόρεσε να τα βγάλει πέρα με μια σοβαρή αυτοάνοση ασθένεια.
Αφού θεραπεύτηκε,αποφάσισε να μοιραστεί την ιστορία της με τον κόσμο γράφοντας το βιβλίο: »Η μέλισσα με θεράπευσε από πολλαπλή σκλήρυνση.’’Η ιστορία της προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στο κοινό,μόλις κυκλοφόρησε 24 χρόνια πριν,όταν η Μαρίζ έγινε 50 χρονών, οι γιατροί διέγνωσαν ότι έπασχε από πολλαπλή σκλήρυνση (σκλήρυνση κατά πλάκας) .
Ο γιατρός που την κούραρε, μετά από πολές εξετάσεις, ανακάλυψε την πάθησή της και πίστευε ότι η αρρώστια δεν θεραπεύεται με τα χάπια που κυκλοφορούσαν και απλώς αντί για θεραπεία θα υπήρχε επιβράδυνση της πάθησης.
‘’Ένιωθα σαν να μου έλεγε ο γιατρός: Καϋμένη μου κυρία δεν μπορώ να σε βοηθήσω,’’έγραφε η Μαρίζ στην αρχή του βιβλίου της προσθέτοντας:’’Αν το λειτουργικό φάρμακο δεν μπορεί να σταθεροποιήσει την ασθένειά μου με φαρμακευτική αγωγή, θα δοκιμάσω τα πάντα που η εναλλακτική ιατρική προσφέρει και πάνω από όλα τη μελισσοθεραπεία’’.




Ωστόσο,πριν αποφασίσει η Μαρίζ για μια επώδυνη θεραπεία με τσίμπημα μέλισσας,προσπάθησε να βοηθήσει τον εαυτό της με μερικές άλλες φυσικές μεθόδους.Είχε την εντύπωση ότι όλες αυτές οι θεραπείες την βοηθούσαν εν μέρει και στις μυϊκές κράμπες και στους πονοκεφάλους αλλά δυστυχώς δεν εμπόδιζαν την εξέλιξη της ασθένειας.
‘’Έψαχνα περισσότερες πληροφορίες στην εναλλακτική ιατρική,πώς θα μπορούσα να δεχτώ από επιστήμονες επαγγελματική μελισσοθεραπεία που είναι επιτυχημένη σε παγκόσμια κλίμακα και ποιός γιατρός προσπαθεί να θεραπεύσει την πολλαπλή σκλήρυνση με δηλητήριο μέλισσας.Ανακάλυψα αργότερα ότι στο Μονμπελιέ ζει και εργάζεται ο διάσημος χειρούργος και ογκολόγος , καθηγητής Ανρί Ζογιέ , που συστήνει τη χρήση μελισσοπροϊόντων και που αργότερα με βοήθησε στη συγγραφή του βιβλίου,χάρη στις συμβουλές του,’’γράφει η Μαρίζ Πιός .
’Έχω λάβει πρόπολη με μέλι τακτικά για 4 εβδομάδες.Άρχισα με τα τσιμπήματα της μέλισσας συστηματικά τον Ιούνη του 2005,2 φορές την εβδομάδα. Είχα ξεκινήσει να παίρνω το δηλητήριο της μέλισσας πιο πριν,το συνήθισα και το σώμα μου ήταν εντάξει με αυτό. Άρχισα μόνο με ένα τσίμπημα μέλισσας και καθώς ο καιρός περνούσε αύξανα τον αριθμό των τσιμπημάτων,μέχρι το Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς,οπότε έφτασα τα 18 τσιμπήματα. Αργότερα, αύξησα τα τσιμπήματα σε 35.

Τα τελευταία μου αποτελέσματα το 2011 από τη μαγνητική εξέταση έδειξαν ότι όλες οι οργανικές κακώσεις/αλλοιώσεις στον εγκέφαλο και στο νωτιαίο μυελό απλώς εξαφανίστηκαν,’’λέει αυτή η γενναία γυναίκα.

newsitamea 
periskepsis.blogspot.gr/2015/11/blog-post_24.html
Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε ένα δάσος κωνοφόρων. Το δάσος 
Ο Μπόρχες μας δίνει την περίπτωση ενός τέτοιου ανθρώπου, ενός υπερμνήμονα, ο οποίος δεν μπορούσε να ξεχάσει καμία λεπτομέρεια από όλα όσα είχε δει. Θυμόταν τους νευρώνες κάθε φύλλου που είχε δει στη ζωή του, τις σπείρες του καπνού από κάθε τσιγάρο που είχε καπνίσει. Θα το ευχόσασταν αυτό στον εαυτό σας;
                                                           ~~{}~~
Ο εγκέφαλος αγαπάει την οικονομία. Από τα terabyte, petabyte, exabyte, zettabyte, yottabyte πληροφοριών που λαμβάνει κάθε μέρα κρατάει/αντιλαμβάνεται/θυμάται μόνο εκείνα που «θεωρεί» σημαντικά.
Και τι είναι σημαντικό; Ό,τι συμφωνεί με όσα ήδη γνωρίζουμε.
Ίσως αυτή η σκέψη να σας φαίνεται εξοργιστικά λανθασμένη. Τι είναι αυτό που «ήδη γνωρίζουμε»; Μήπως μια μεταφυσική προσέγγιση της Γνώσης, έτσι όπως την πρότεινε ο Πλάτωνας;
Όχι, είναι αυτό που έκανε τον Αριστοτέλη (και τον Πλάτωνα) να υπεραμύνεται της δουλείας: Το στερεότυπο.
                                                         ~~{}~~
Ο εγκέφαλος δουλεύει με patterns, με πρότυπα, με «μανιέρες».
Υπάρχει ένα αρχικό/εγγενές λογισμικό, όπως κατέδειξαν οι δομιστές (Τσόμσκι, Ντεσοσίρ, Λεβιστρός), αλλά πάνω σε αυτό στρώνονται τα τουβλάκια όπως σε ένα παιχνίδι του Tetris.
Μαθαίνουμε να φοβόμαστε τα ποντίκια και τις κατσαρίδες.
Μαθαίνουμε να φοβόμαστε τα μαχαίρια και τους μελαψούς ανθρώπους (εμείς, οι «λευκοί»).
Μαθαίνουμε να φοβόμαστε τους Εβραίους ή τους Παλαιστίνιους.
                                                          ~~{}~~
Αν θέλετε να μάθετε από που πηγάζουν τα στερεότυπα, από που πηγάζει η μισαλλοδοξία, απλά κοιτάχτε πίσω, στη ζωή σας.
Μεγαλώνουμε μέσα σε έναν κόσμο σταθερών/στερεότυπων. Αυτά διαμορφώνουν τη σκέψη μας.
«Αυτό είναι το τέλειο στερεότυπο. Το τεκμήριο της γνησιότητάς του είναι ότι προηγείται της λογικής. Είναι μια μορφή κατανόησης, επιβάλλει έναν ορισμένο χαρακτήρα πάνω στα
stereotyping
δεδομένα των αισθήσεων μας, προτού τα δεδομένα φτάσουν στο νου.» (Lipmann).
Η οικογένεια, το σχολείο, η θρησκεία, τα media, η κοινωνία, καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσουμε τη σκέψη μας.
Και τρεφόμαστε, σαν ζόμπι, χωρίς δυνατότητα ανεξάρτητου στοχασμού, από τα στερεότυπα που μάθαμε.
                                                                       ~~{}~~
Μην βιαστείτε να χαρείτε για την πνευματική σας ανεξαρτησία, θα σας δώσω στερεότυπα που αγαπάτε να αναπαράγετε (εκατέρωθεν):
Οι αστυνομικοί είναι μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι.
Οι αναρχικοί είναι τρομοκράτες.
Οι δημοσιογράφοι είναι ρουφιάνοι.
Οι μετανάστες είναι εγκληματίες.
Οι δεξιοί είναι εθνικιστές.
Οι αριστεροί είναι ανθέλληνες.
Οι πλούσιοι είναι κακοί.
Οι φτωχοί είναι καλοί.
Οι άντρες είναι γουρούνια.
Οι γυναίκες είναι πουτάνες.
                                                       
Είναι πολύ δύσκολο, όπως δείχνει και η περίπτωση του Αριστοτέλη, να υπερβούμε τα patterns μέσα στα οποία γαλουχηθήκαμε, να κάνουμε αυτό που στα αγγλικά λέγεται «paradigm shift».
Το «paradigm» είναι το στερεότυπο, ό,τι διδαχτήκαμε από παιδιά. Το «shift» είναι η άρση, η υπέρβαση.
Paradigm shift = Υπέρβαση στερεότυπου.
                                                             ~~{}~~
Υπάρχει κι ένας ακόμα λόγος, πέρα από την οικονομία στην προσπάθεια, για τον οποίο μένουμε τόσο συχνά προσκολλημένοι στα στερεότυπα μας: Εκεί αισθανόμαστε όπως στο σπίτι μας.
Εκεί βρίσκουμε τη γοητεία και την ασφάλεια του οικείου, του φυσιολογικού, του αξιόπιστου.
Γι” αυτό κάθε διαταραχή των στερεότυπων μοιάζει σαν επίθεση στα ίδια τα θεμέλια του σύμπαντος μας.
Το πρότυπο των στερεότυπων δεν είναι ουδέτερο. Είναι η εγγύηση του αυτοσεβασμού μας, είναι το οχυρό της παράδοσής μας και πίσω από τις πολεμίστρες του μπορούμε να συνεχίσουμε να αισθανόμαστε ασφαλείς.
~
Διαβάστε το βιβλίο του W. Lippmann, «Κοινή Γνώμη», μτφ Γιώργος Καραγιάννης, εκδόσεις Κάλβος. Καθώς και το «Οι σοφιστές», του W.K.C. Guthrie
Πηγή: sanejoker
Οι μόνοι στοχαστές της αρχαιότητας που υποστήριξαν την ισότητα όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως εθνικότητας, φύλου, φυλής, καταγωγής, ήταν οι σοφιστές.
«Ακόμη κι αν κάποιος είναι δούλος, έχει την ίδια σάρκα. Κανείς ποτέ δεν ήταν δούλος από τη φύση.» – Φιλήμονας
Αλλά, στερεοτυπικά, μαθαίνουμε για τη σοφιστεία ως κάτι το παραπλανητικό.
Μεγαλώσαμε με την ιδέα ότι ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης ήταν ΟΙ φιλόσοφοι, ενώ οι Σοφιστές ήταν ρηχοί, επιβλαβείς και συνειδητοί απατεώνες.
Με άλλα λόγια αυτοί που μιλούσαν για ισότητα ήταν απατεώνες, ενώ εκείνοι που υποστήριζαν την ολιγαρχία, αριστοκρατία, δουλοκρατία, ήταν σοφοί.
«Οι γενικεύσεις είναι το καταφύγιο των ηλιθίων». Και όμως, δίχως τις γενικεύσεις θα ήμασταν χαμένοι σε ένα χαοτικό και απροσδιόριστο σύμπαν
Ο μεγαλοφυής Αριστοτέλης αποδεχόταν τη δουλεία ως φυσική, κάτι το οποίο  τερατώδες σε εμάς, τους ανθρώπους της ψηφιακής εποχής (παρότι 30 δούλοι -στην καλύτερη περίπτωση- εργάζονται για κάθε προνομιούχο που φοράει παπούτσια με αερόσολες, μιλάει στο i-phone και κάνει πρόταση γάμου με διαμάντι).
Γιατί ο Αριστοτέλης έκανε ένα τόσο μεγάλο λάθος; Τι εμπόδισε έναν τόσο δημιουργικό και πρωτοπόρο άνθρωπο να αντιληφθεί την πλάνη της «φυσικής δουλείας»;
Τίποτα άλλο από το μηχανισμό της σκέψης που μας βοηθάει να επιβιώσουμε, το … στερεότυπο.

Αποφασίζει ένα βράδυ ο Χριστός να επισκεφτεί τα Ζωνιανά στην Κρήτη. Χτυπάει µια πόρτα, του ανοίγουν.


-Καλώς τονε, τον σύντεκνο. Κάτσε να ξεκουραστείς.
-Ξέρετε εγώ είµαι ο …….
-Εδώ πρώτα καθόµαστε και µετά συστηνόµαστε.
Τι να κάνει ο Χριστός κάθεται.
-Βάλε µωρή Ελένη να φάµε.
-Μα ξέρετε εγώ είµαι ο …….
-Εδώ πρώτα τρώµε και µετά συστηνόµαστε.
Τι να κάνει ο Χριστός τρώει.
-Φέρε µωρή Ελένη το ρακί να πιούµε που ΄ρθε ο ξένος.
-Μα ξέρετε εγώ είµαι ο …….
-Εδώ πρώτα πίνουµε και µετά συστηνόµαστε.
Τι να κάνει ο Χριστός κατεβάζει τις ρακιές του.
-Φέρε µωρέ Σήφη τη νέα σοδειά να την δοκιµάσουµε.
-Μα ξέρετε εγώ είµαι ο …….
-Εδώ πρώτα καπνίζουµε και µετά συστηνόµαστε.
Τι να κάνει ο Χριστός κατεβάζει δυο τζούρες.
-Και τώρα ωρέ σύντεκνε ποιός είσαι του λόου σου;
-Είµαι ο Ιησούς Χριστός.
-Στο ΄πα μωρέ Σήφη, οφέτος η σοδειά είναι άπαιχτη!!!

Πηγή Πηγή: sugklonistiko.gr |  Tο διαβάσαμε εδώ – See more at: http://newsone.gr/paraxena/727993-koryphaio-anekdoto-o-christos-sta-zoniana#sthash.qW83bYRw.dpuf