οικογενειακά βάρη!!!
Δικαστήρια Ευελπίδων
Οι αντικαρκινικές ιδιότητες του μελιού
Το μέλι αποτελεί ένα από τα πιο υγιεινά και θρεπτικά τρόφιμα. Οι ευεργετικές του ιδιότητες είναι γνωστές από την αρχαιότητα, ενώ ο Ιπποκράτης και άλλοι γιατροί το πρότειναν ως φάρμακο.
Νεώτερα επιστημονικά ευρήματα, προσθέτουν το μέλι και τον βασιλικό πολτό στα όπλα κατά του καρκίνου.
Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ της Κροατίας διαπίστωσε ότι μια σειρά προϊόντων που παράγουν οι μέλισσες ανέστειλαν την ανάπτυξη των όγκων ή την εξάπλωση τους σε πειράματα που έγιναν σε ποντίκια. Οι επιστήμονες διερεύνησαν τα πιθανά οφέλη του δηλητηρίου της μέλισσας και του μελιού. Εξέτασαν επίσης συστατικά που εντοπίζονται στην πρόπολη, την κόλλα που χρησιμοποιούν οι μέλισσες για την κατασκευή των κυψελών. Τέλος εξέτασαν τον βασιλικό πολτό από τους σιελογόνους αδένες των εργατριών-μελισσών, ο οποίος χρησιμοποιείται ως τροφή για τις νεαρές προνύμφες. Οι όγκοι δημιουργήθηκαν στα ποντίκια διαμέσου ενέσεων καρκινικών κυττάρων και κάθε προϊόν της μέλισσας χορηγήθηκε σε διαφορετικό ποντίκι πριν, ταυτόχρονα ή μετά. Τελικά οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χορήγηση μελιού από του στόματος ανέστειλε την ανάπτυξη των όγκων πριν την ένεση των καρκινικών κυττάρων, ενώ όταν χορηγήθηκε μετά την ένεση έδωσε το έναυσμα για την εκδήλωση δευτεροπαθών καρκίνων. Όταν στα ποντίκια έγιναν ενέσεις με βασιλικό πολτό ταυτόχρονα με τα καρκινικά κύτταρα μειώθηκε σημαντικά η εξάπλωση του καρκίνου. Όταν το δηλητήριο εγχύθηκε απευθείας στον καρκινικό όγκο, συνετέλεσε στην συρρίκνωσή του. Όταν εγχύθηκε πρόπολη ή καφεϊκό οξύ (ένα χημικό συστατικό της πρόπολης) οι επιστήμονες παρατήρησαν σημαντικά μειωμένη υποδόρια ανάπτυξη του όγκου και αυξήθηκε το προσδόκιμο επιβίωσης στα ποντίκια. Οι ερευνητές εικάζουν ότι τα προϊόντα των μελισσών μπορεί να προκαλούν απόπτωση ή να έχουν άμεση επίδραση η οποία μπορεί να είναι τοξική για τα κύτταρα ή να βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει την ανάπτυξη των όγκων
Κέρδος online 5/4/2016 0:11
Αρκάς
Με κείμενό του στο protagon.gr ο σκιτσογράφος και αρθρογράφος Ανδρέας Πετρουλάκης επιτίθεται κατά 30 συγκεκριμένων δημοσιογράφων, που πρέπει να απασχολήσει το Πειθαρχικό της Ενωσης Συντακτών, γιατί τα τελευταία χρόνια υπέπεσαν σε σωρεία σοβαρών παραπτωμάτων.
Εν αναμονή της απόφασης του Πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ για τους δημοσιογράφους που κατηγορούνται για μεροληπτική συμπεριφορά τις παραμονές του Δημοψηφίσματος έχω να κάνω κι εγώ μια καταγγελία. Υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ελλήνων δημοσιογράφων, οι βασικότεροι είναι περίπου 30, του έντυπου, ηλεκτρονικού και διαδικτυακού Τύπου, που πρέπει να απασχολήσει το Πειθαρχικό της Eνωσης γιατί τα τελευταία χρόνια υπέπεσαν σε σωρεία σοβαρών παραπτωμάτων.Γράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης1ο. Καλλιέργησαν για μια πενταετία ψευδαισθήσεις στον λαό ότι η οικονομία της χώρας θα μπορούσε να ανορθωθεί χωρίς σκληρά μέτρα. Η ζωή απέδειξε ότι έλεγαν ψέματα.2ο. Συνηγόρησαν στην άποψη δύο συγκεκριμένων κομμάτων ότι τα Μνημόνια καταργούνται με ένα νόμο και το Χρέος μπορεί να διαγραφεί μονομερώς. Η ζωή απέδειξε ότι κινούντο στη σφαίρα του παραλογισμού.3ο. Υποδαύλισαν το μίσος και την οργή ενός μεγάλου κομματιού του λαού εναντίον πολιτικών και δημοσιογράφων που είχαν την αντίθετη άποψη από τη δική τους και υιοθέτησαν χαρακτηρισμούς όπως προδότες, Μερκελιστές, γερμανοτσολιάδες, ταγματασφαλίτες, γενοκτονία, ανθρωπιστική κρίση που προξένησαν διχασμό στην κοινωνία και στον πολιτικό κόσμο δημιουργώντας κλίμα διαρκούς εχθροπάθειας και κλιμακούμενης όξυνσης. Η ζωή απέδειξε ότι η βλάβη που προκάλεσαν ήταν αδικαιολόγητη, απαράδεκτη και ανήκεστος.4ο. Υπονόμευσαν με πάθος τις πενιχρές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που επιχειρήθηκαν, ακόμα και τις πιο αυτονόητες, υιοθετώντας κάθε πολιτικό λαϊκισμό και κολακεύοντας κάθε συντεχνία με αποτέλεσμα να είναι συνεργοί στο ιστορικό έγκλημα να οδηγηθεί η χώρα σε άλλα δύο Μνημόνια. Η ζωή έδειξε ότι η εφαρμογή ενός μόνο Μνημονίου ήταν αρκετή στις όμορες χώρες.5ο. Συνέβαλαν αποφασιστικά στη γιγάντωση των αντιμηνημονιακών κομμάτων και στην κατάληψη της εξουσίας από αυτά, παίζοντας εξ αντικειμένου ενεργό πολιτικό ρόλο, αφού επηρέασαν μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων αναπαράγοντας και προπαγανδίζοντας τις εμφανώς ανεδαφικές υποσχέσεις που αυτά τα κόμματα καλλιεργούσαν. Η ζωή έδειξε ότι προπαγάνδιζαν απατηλές προσδοκίες.6ο. Υπέθαλψαν και στήριξαν τις παρανοϊκές πολιτικές της πρώτης περιόδου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που οδήγησαν τη χώρα στον έλεγχο κεφαλαίων, στην απαξίωση και αφελληνισμό των Τραπεζών και φυσικά στο αχρείαστο τρίτο Μνημόνιο, αναμασώντας μαζί με τους υπουργούς τις ηρωικές προπαγανδιστικές φαιδρότητες περί ανάκτησης της αξιοπρέπειας και της περηφάνειας του λαού. Η ζωή έδειξε ότι τώρα κάνουν πως δεν ξέρουν τον αγαπημένο τους Βαρουφάκη και την προθιέρεια της Επιτροπής Χρέους που τότε είχαν θεοποιήσει.7ο. Στο ενδιάμεσο έγιναν συναυτουργοί της μεγαλύτερης απάτης που εξυφάνθηκε ποτέ εις βάρος του λαού, του Δημοψηφίσματος, συνεργώντας παθιασμένα στην εκμαίευση του μεγάλου ΟΧΙ. Η ζωή έδειξε ότι χειροκρότησαν μετά ένα μεγαλύτερο ΝΑΙ.
Πώς είπατε; Κρίνω δημοσιογράφους με πολιτικά κριτήρια; Μπα; Και η παραπομπή των τηλεοπτικών συναδέλφων στο Πειθαρχικό με τι κριτήρια έγινε, με ερωτικά; Αυτό ακριβώς θέλω να πω. Είναι ανεπίτρεπτο η ίδια η Ενωση Συντακτών, που φύσει και θέσει οφείλει να υπερασπίζεται την ελευθερία του Τύπου να επιχειρεί να λογοκρίνει δημοσιογράφους γιατί έχουν άλλη άποψη από μια συγκυριακή πλειοψηφία της. Δεν χρειάζεται να προσθέσω πως διώκει δημοσιογράφους που η ζωή έδειξε ότι είχαν το δίκιο, γιατί δεν έχει σημασία.Αναδημοσίευση από: protagon.gr
Τα πολλά αντιβιοτικά στην παιδική ηλικία προκαλούν… διαβήτης Posted By: Κοσμάς
Τα παιδιά και οι έφηβοι που μικροί είχαν πάρει συχνά αντιβιοτικά, μπορεί να έχουν διαταράξουν το μικροβιακό οικοσύστημα του εντέρου τους, πράγμα που αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης προδιαβήτη στην εφηβεία, σύμφωνα με μια νέα μικρή ελληνική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Χαρίκλεια Στεφανάκη, ερευνητική συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου Αθηνών, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας στη Βοστώνη.
Η μελέτη έγινε σε δέκα εφήβους με προδιαβήτη και -για λόγους σύγκρισης- σε 14 νέους χωρίς παρόμοιο πρόβλημα. Όλοι ήσαν 12 έως 17 ετών, αγόρια και κορίτσια.
Οι έφηβοι με προδιαβήτη είχαν πάρει αντιβιοτικά πάνω από τρεις φορές ετησίως έως την ηλικία των τριών ετών. Οι έφηβοι χωρίς προδιαβήτη είχαν πάρει πολύ λιγότερα αντιβιοτικά στην παιδική ηλικία τους.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα κοπράνων από όλους τους συμμετέχοντες. Η μελέτη έδειξε ότι οι νέοι με προδιαβήτη είχαν λιγότερα «καλά» βακτήρια. Η συχνή χρήση αντιβιοτικών στο παρελθόν είχε αλλάξει τις μικροβιακές «κοινότητες» του εντέρου τους, διευκολύνοντας έτσι την εμφάνιση προδιαβήτη.
«Η αυξημένη κατανάλωση αντιβιοτικών έως την ηλικία των τριών ετών φαίνεται να μειώνει τα ωφέλιμα εντερικά μικρόβια και έτσι να μεταβάλει την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και τον μεταβολισμό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προδιαβήτη, ένα προστάδιο υψηλού κινδύνου για διαβήτη τύπου-2», δήλωσε η Στεφανάκη.
«Τα αντιβιοτικά πρέπει να δίνονται μόνο όταν πραγματικά ενδείκνυται κάτι τέτοιο. Τα μικρόβια του εντέρου είναι ένα ευαίσθητο ‘όργανο’ που συχνά παραμελείται από την ιατρική κοινότητα, αν και παράγει βιταμίνες, ορμόνες και μικροθρεπτικά συστατικά, αλληλεπιδρά με το νευρικό σύστημα του εντέρου και επηρεάζει την ανοσολογική αντίδραση του τελευταίου», πρόσθεσε.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά βοηθούν στην αποκατάσταση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου μετά από αντιβιοτικά, συνεπώς βοηθούν στο να μην εμφανισθεί προδιαβήτης.
Η Χ. Στεφανάκη είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του μεταπτυχιακού προγράμματος «Έλεγχος στρες και προαγωγή της υγείας». Είναι ερευνητική συνεργάτης του Ειδικού Κέντρου Εφηβικής Ιατρικής (Ε.Κ.Ε.Ι.) της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2012. Το ερευνητικό έργο της αφορά στη φυσιολογία του στρες, στο διαβήτη, στις διαταραχές του λεπτού και παχέος εντέρου, και στο ανθρώπινο μικροβίωμα. Συνεργάζεται, επίσης, με τη Μονάδα Εφαρμοσμένης Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, όπου είναι και υποψήφια διδάκτωρ.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Χαρίκλεια Στεφανάκη, ερευνητική συνεργάτιδα του Πανεπιστημίου Αθηνών, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας στη Βοστώνη.
Η μελέτη έγινε σε δέκα εφήβους με προδιαβήτη και -για λόγους σύγκρισης- σε 14 νέους χωρίς παρόμοιο πρόβλημα. Όλοι ήσαν 12 έως 17 ετών, αγόρια και κορίτσια.
Οι έφηβοι με προδιαβήτη είχαν πάρει αντιβιοτικά πάνω από τρεις φορές ετησίως έως την ηλικία των τριών ετών. Οι έφηβοι χωρίς προδιαβήτη είχαν πάρει πολύ λιγότερα αντιβιοτικά στην παιδική ηλικία τους.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα κοπράνων από όλους τους συμμετέχοντες. Η μελέτη έδειξε ότι οι νέοι με προδιαβήτη είχαν λιγότερα «καλά» βακτήρια. Η συχνή χρήση αντιβιοτικών στο παρελθόν είχε αλλάξει τις μικροβιακές «κοινότητες» του εντέρου τους, διευκολύνοντας έτσι την εμφάνιση προδιαβήτη.
«Η αυξημένη κατανάλωση αντιβιοτικών έως την ηλικία των τριών ετών φαίνεται να μειώνει τα ωφέλιμα εντερικά μικρόβια και έτσι να μεταβάλει την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και τον μεταβολισμό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προδιαβήτη, ένα προστάδιο υψηλού κινδύνου για διαβήτη τύπου-2», δήλωσε η Στεφανάκη.
«Τα αντιβιοτικά πρέπει να δίνονται μόνο όταν πραγματικά ενδείκνυται κάτι τέτοιο. Τα μικρόβια του εντέρου είναι ένα ευαίσθητο ‘όργανο’ που συχνά παραμελείται από την ιατρική κοινότητα, αν και παράγει βιταμίνες, ορμόνες και μικροθρεπτικά συστατικά, αλληλεπιδρά με το νευρικό σύστημα του εντέρου και επηρεάζει την ανοσολογική αντίδραση του τελευταίου», πρόσθεσε.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά βοηθούν στην αποκατάσταση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου μετά από αντιβιοτικά, συνεπώς βοηθούν στο να μην εμφανισθεί προδιαβήτης.
Η Χ. Στεφανάκη είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και του μεταπτυχιακού προγράμματος «Έλεγχος στρες και προαγωγή της υγείας». Είναι ερευνητική συνεργάτης του Ειδικού Κέντρου Εφηβικής Ιατρικής (Ε.Κ.Ε.Ι.) της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 2012. Το ερευνητικό έργο της αφορά στη φυσιολογία του στρες, στο διαβήτη, στις διαταραχές του λεπτού και παχέος εντέρου, και στο ανθρώπινο μικροβίωμα. Συνεργάζεται, επίσης, με τη Μονάδα Εφαρμοσμένης Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, όπου είναι και υποψήφια διδάκτωρ.
Τι να σχολιάσεις ; τα αυτονόητα ..ο καθένας συμπεριλαμβανομένου και του καθηγητή και προέδρου μας χρησιμοποιεί μια ρετσέτα απλά γιατί πιστεύει ότι γίνεται αρεστός στην μάζα!
Ο Ανδριανόπουλος επιχειρηματολογεί για τα αυτονόητα και φυσικά είναι δύσκολο να πείσει..
Όσο πιο μεγάλα ψέματα λες , όσο διαστρέφεις την πραγματικότητα τόσο πιο in είσαι και βέβαια πρώτη μούρη στη tv !!
Αιχμηρός
Εμένα αυτός ο Πρόεδρος δεν με εκφράζει
από τον φίλο μας τον Γιώργο, ( από Μαζαρέκα μεριά), μας στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση
Πολύ χρήσιμες πληροφορίες , διαβάστε το όλοι σεις που ασχολείστε με την γη,
ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΤΡΆΠΕΖΑ ΣΠΌΡΩΝ: ΈΝΑΣ ΑΝΕΚΜΕΤΆΛΛΕΥΤΟΣ ΘΗΣΑΥΡΌΣ
Οι σπόροι της τόσο πλούσιας ελληνικής γης σε μια τράπεζα που παλεύει με νύχια και δόντια να μείνει όρθια και να μπορέσει κάποτε να εγγυηθεί την παράδοση του πολύτιμου υλικού της στις μελλοντικές γενιέςΆννα Ρέμπελου
Πριν δυο χρόνια, στενός οικογενειακός φίλος αναζητά ελληνικά φυτά ντομάτας για να τα φυτέψει στον μικρό κήπο του εξοχικού του. Στα φυτώρια που πήγε εντός της Αττικής του λένε πως…είναι δύσκολο να βρεθούν και με το που έρχονται, εξαφανίζονται αμέσως. Ό, τι πήρε, έβγαλε ντομάτες αλλά αυτές δεν μύριζαν σαν ντομάτες, ούτε είχαν γεύση ντομάτας….
Την επόμενη χρονιά με παρακαλά να του φέρω φυτά ντομάτας από το χωριό. Πράγματι, έτσι και έγινε.«Αυτό το καλοκαίρι φάγαμε πραγματικές ντομάτες» μου έλεγε. Τι τρώμε, λοιπόν; Είμαστε από τις πιο πλούσιες χώρες στον κόσμο από πλευράς βιοποικιλότητας και όμως, φαίνεται πως τελικά είναι δύσκολο να βρει κανείς σήμερα στην Ελλάδα ελληνικά φυτά, δηλαδή φυτά που προέκυψαν από σπόρους μοναδικών φυτών της ελληνικής γης για να τα καλλιεργήσει. Και ενώ υπάρχει η Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού, ο μοναδικός επίσημος φορέας συλλογής και διατήρησης των σπόρων όλων των ελληνικών φυτικών ειδών –ακόμα και εκείνων που δεν καλλιεργούνται πια- ο οποίος συστάθηκε το 1981, από τότε καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έδειξε πραγματική διάθεση αξιοποίησης αυτού του τόσο πολύτιμου υλικού της.
Πολύτιμου από κάθε πλευρά, μιας και η Ελλάδα αποτελεί το κέντρο καταγωγής των περισσότερων ποικιλιών των Βαλκανίων και της Μεσογείου. Με άλλα λόγια, από την χώρα μας ξεκίνησαν και εξαπλώθηκαν χιλιάδες ποικιλίες και η διεθνής κοινότητα την έχει αναγνωρίσει ως σημαντικό κρίκο στην παγκόσμια προσπάθεια για γεωργική βελτίωση, εξαιτίας αυτού του γενετικού πλούτου. Παρόλα αυτά, η διευθύντρια της Ελληνικής Τράπεζας Γενετικού Υλικού, Φωτεινή Μυλωνά, τονίζει πως «δεν αξιοποιούμε το γενετικό υλικό της Ελλάδας» και επιμένει πως δεν αρκεί μόνον η συλλογή και η διατήρησή του ώστε να είναι διαθέσιμο για τις μελλοντικές γενιές.
Η Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού έχει αυτή την στιγμή γύρω στους 5.500- 6.000 σπόρους διαφορετικών φυτικών ειδών. Αν υπολογίσει κανείς, όμως, και το φυτικό υλικό που δεν είναι διαφορετικό αλλά έχει συλλεχθεί από διαφορετικά γεωγραφικά τμήματα της χώρας μας (π.χ. ένα μπρόκολο που καλλιεργείται στην Κρήτη και ένα μπρόκολο που καλλιεργείται στον Έβρο) τότε φθάνουμε συνολικά περίπου στους 15.000 φυλαγμένους σπόρους. Οι σπόροι φυλάσσονται σε θαλάμους θερμοκρασίας 4 βαθμών Κελσίου. Για να διατηρηθούν, ωστόσο, μακροπρόθεσμα χρειάζεται βαθιά κατάψυξη στους -20 βαθμούς Κελσίου. Και για να πούμε ότι αξιοποιείται αυτό το υλικό με στόχο όχι μόνον την κληροδότησή του στις επόμενες γενιές αλλά και με στόχο την δημιουργία μιας ισχυρής μηχανής ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, σαφώς απαιτείται ο αναπολλαπλασιασμός του. Κάτι που σύμφωνα με την κ. Μυλωνά προσκρούει πάντα στο κόστος. Κοινώς, στην έλλειψη χρηματοδότησης.
Λεφτά δεν υπήρχαν ούτε πριν την κρίση
Με την κλιματική αλλαγή να είναι -όπως όλα δείχνουν- μη αναστρέψιμη, με την απειλή μιας διατροφικής κρίσης να είναι μεγαλύτερη από ποτέ (ο ΟΟΣΑ προβλέπει σε μια από τις εκθέσεις του ότι οι τιμές των τροφίμων θα αυξηθούν κατά 40% τα επόμενα δέκα χρόνια οδηγώντας σε νέα κρίση) και με τους κορυφαίους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς εκατέρωθεν του Ατλαντικού να έχουν επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και δολάρια για την απόκτηση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, έτσι ώστε να είναι «έτοιμοι για τρελά κέρδη» όταν η τροφή δεν θα φθάνει για όλους, ο ρόλος των τραπεζών γενετικού υλικού και ακόμα περισσότερο των κρατικών τραπεζών, λαμβάνει άλλη διάσταση. Για όσους τουλάχιστον το αντιλαμβάνονται αυτό. Διότι πριν δύο χρόνια όλοι αναρωτιόντουσαν εάν η Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού θα αποτελούσε ένα ακόμα θύμα της κρίσης.
Τελικά η Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού δεν έκλεισε. Πλέον ανήκει στο Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων και αυτό με την σειρά του στον ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ. Για οτιδήποτε την αφορά, το λόγο έχει το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Συνεργάζεται στενά με τράπεζες σπόρων του εξωτερικού και από την στιγμή που η Ελλάδα είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. τηρούνται όλοι οι ευρωπαϊκοί κανόνες που αφορούν την βιοποικιλότητα αλλά και την διατήρηση γενετικού γενετικών πόρων στην Ευρωζώνη. Ωστόσο, η ελληνική τράπεζα σπόρων συνεχίζει να υποχρηματοδοτείται. Στην κουβέντα με την υπεύθυνη ερευνήτρια της τράπεζας, κυρία Μυλωνά, γίνεται σαφές και με ισχυρή δόση απογοήτευσης πως η μη επαρκής χρηματοδότηση δεν είναι αποτέλεσμα της κρίσης αλλά υπήρχε από πάντα.
«Κινούμαστε καθαρά απαντώντας στα ερευνητικά μας ερωτήματα. Και όσον αφορά την κλιματική αλλαγή και την απειλή διατροφικής κρίσης, πιστεύω ότι υποχρεωτικά θα βρεθούν τρόποι και λύσεις ώστε να υπάρξουν διέξοδοι. Αλλά το κατά πόσον η ΕΤΓΥ θα μπορέσει να εναρμονιστεί με τον διεθνή βηματισμό μένει να φανεί» δηλώνει η κυρία Μυλωνά.
Μεγάλη ζήτηση
Πάντως, η ζήτηση για σπόρους ελληνικών φυτών είναι μεγάλη. Ειδικά από τους νέους αγρότες που είναι πολύ πιο συνειδητοποιημένοι και μορφωμένοι. Αλλά με δεδομένο το στενό πλαίσιο της δράσης της ΕΤΓΥ δεν υπάρχει η δυνατότητα διάθεσης ή πώλησης σπόρων στους Έλληνες αγρότες. Όσοι σπόροι διατίθενται από την τράπεζα, διατίθενται αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς. Και πάλι ερχόμαστε στο θέμα του αναπολλαπλασιασμού του πολύτιμου γενετικού υλικού της τράπεζας. Όπως διευκρινίζει η κ. Μυλωνά, έχουν γίνει σχετικές εισηγήσεις αλλά προφανώς οι ελληνικές κυβερνήσεις κατανοούν μερικώς την σημασία του θέματος αυτού ή βάζουν άλλες προτεραιότητες. Την ίδια στιγμή στην Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι αντίστοιχες τράπεζες σπόρων όχι μόνον συνδέονται άμεσα με τα υπουργεία Γεωργίας αλλά οι πολιτικές των τελευταίων χαράζονται λαμβάνοντας υπόψη την πολύτιμη γνώση που προκύπτει από τις τράπεζες.
Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν σήμερα, κρατικές και ημικρατικές ή ιδιωτικές, περισσότερες από 1.300 τράπεζες σπόρων, με πιο γνωστές αυτές της Νορβηγίας (πρόκειται για το Doomsday Vault, το οποίο άνοιξε το 2008 και βρίσκεται βαθιά μέσα στα παγωμένα αρκτικά βουνά, πλήρως προστατευμένο από σεισμούς, πολέμους κλπ.), της Βρετανίας (Millennium Seed Bank Project) και της Ρωσίας (Vavilov Institute of Plant Industry). Μάλιστα, η τελευταία είναι η παλαιότερη του κόσμου καθώς ιδρύθηκε το 1894 στην Αγία Πετρούπολη. Οι ερευνητές, Έλληνες και ξένοι, συμφωνούν πως ναι μεν γινόμαστε όλο και πιο επιδέξιοι στην μεταφορά γονιδίων, αλλά μόνον η φύση μπορεί να τα δημιουργήσει. Επομένως, αν ένα φυτό με κάποιο μοναδικό γενετικό χαρακτηριστικό εκλείψει, δεν υπάρχει τρόπος να το ξαναπάρουμε πίσω και αυτό εξηγεί και γιατί επενδύονται εκατομμύρια δολάρια και ευρώ για την φύλαξη σπόρων σε τράπεζες σπόρων.
Στην Ελλάδα, πέρα από την κρατική τράπεζα γενετικού υλικού, με την βιοποικιλότητα ασχολούνται και αρκετές οργανώσεις οι οποίες έχουν προχωρήσει στην δημιουργία δικών τους τραπεζών σπόρων. Το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος» που βρίσκεται στο νησί της Σάμου και έχει δημιουργήσει την Κιβωτό των Σπόρων, συγκεντρώνοντας περίπου 1000 ποικιλίες απ όλο το Αιγαίο, όπως και η οργάνωση Πελίτι, είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Η τελευταία ξεκίνησε το 1995 με το Εργαστήρι Οικολογικής Πρακτικής και έχει σήμερα γύρω στα 4.000 δείγματα σπόρων. Η μέθοδος που έχουν επιλέξει οι άνθρωποι της οργάνωσης Πελίτι είναι η ζωντανή διατήρηση των σπόρων που σημαίνει ότι θα πρέπει να κινητοποιηθούν οι νέοι αγρότες που χρησιμοποιούν τους σπόρους του Πελίτι για να τους καλλιεργήσουν και φέρουν την επόμενη χρονιά νέο σπόρο.
Είτε μιλάμε για τις οργανώσεις που υπάρχουν στην Ελλάδα, είτε για την Ελληνική Τράπεζα Γενετικού Υλικού, οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί και ασχολούνται με την βιοποικιλότητα και την προστασία και διατήρηση του τεράστιου πλούτου της ελληνικής γης, γνωρίζουν πως δίνουν ίσως έναν άνισο αγώνα απέναντι στις παρούσες συνθήκες της λιτότητας αλλά και απέναντι την αδιαφορία ή άγνοια των αρχών αλλά και τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών που πωλούν υβρίδια. Όμως, η γνώση του σημαντικού έργου που επιτελούν είναι αυτή που τους δίνει την δύναμη και συνεχίζουν ώστε να μην χαθεί ένα από τα πιο σοβαρά κομμάτια του πολιτισμού και της επιβίωσής μας.
στιγμιότυπα από δεξίωση στου ΠΡΟΈΔΡΟΥ (ένας είναι ο πρόεδρος….)
…Η αληθινή αρχή της προσευχής είναι η έρμη της καρδιάς που κατακαίει τα πάθη, προκαλεί την ευφροσύνη και την χαρά στην ψυχή και συμμορφώνει την καρδιά σε μια βέβαιη αγάπη και ένα συναίσθημα αδιαφιλονίκητης πληρότητος…
ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΣΙΝΑΪΤΗΣ (ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ)
(Αυτός ο άνθρωπος έφερε τη νοερά προσευχή στο Άγιο Όρος απο το Αγιοφάραγγο της Κρήτης !!!)
…και κατόπιν ήλθε στην Κρήτη, στους Καλούς Λιμένες, όπου διδάχθηκε τη νοερά προσευχή από τον ερημίτη Αρσένιο τον Αγιοφαραγγίτη…
Γιάννης Πενταμοδιανός
25 χρόνια πριν, Κορινθία Λουτρά Ωραίας Ελένης.
πικ νικ στην Πάρνηθα πριν 23 χρόνια
Τίποτε δεν διδάσκει καλύτερα τα παιδιά, αλλά και τους λαούς, από την ιστορία και τον αθλητισμό. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να διδαχτούμε αναλύοντας την αρρώστια της αγαπημένης μου ομάδας, του ΠΑΟΚ. Γιατί δεν είναι διαφορετική, νομίζω, από την τωρινή αρρώστια της πατρίδας μας που άρχισε κι εξελίσσεται συνεχώς από τη δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους, μετά την Επανάσταση του ’21.
Όπως υποστηρίξαμε σε προηγούμενα άρθρα, η αρρώστια αυτή είναι στη βάση της παθογένειάς της μια κρίση ταυτότητας. Ποια όμως είναι η ταυτότητα του ΠΑΟΚ; Νομίζω πως αυτή η ομάδα θα πρέπει αδιάλειπτα να εργάζεται, για να λαμπρύνει αυτό που κυρίως ήταν η Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης. Δηλαδή το υπέροχο αμάλγαμα του μεγάλου αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας μας. Γιατί έτσι το σχεδίασε ο Μεγαλοδύναμος, ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός να αποτελέσει το όχημα του Ευαγγελίου Του.Γι’ αυτό λοιπόν στο μυαλό μου ο αγώνας του ’21, ως η πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια απελευθέρωσης του Γένους, μετά την πτώση της Πόλης το 1453, είναι συνυφασμένος με την ταυτότητα του ΠΑΟΚ. Για την Ελευθερία, και του Χριστού την Πίστη την Αγία. Αυτή είναι η ταυτότητα του ΠΑΟΚ. Αυτή είναι κι η ταυτότητα της πατρίδας. Κι αυτό που ελπίζω είναι ότι ο ΠΑΟΚ θα αγκαλιάσει την ταυτότητά του και με την επιτυχία που –σίγουρα– θα έρθει μετά από αυτό, θα θυμίσει εμπράκτως σε όλους τους Έλληνες την ταυτότητά τους και το δρόμο που οδηγεί στις νίκες. Όχι στις ταπεινωτικές ήττες –αθλητικές κι εθνικές–, αλλά στις νίκες.Να γίνει δηλαδή το λαμπρό παράδειγμα που χρειάζεται η νεολαία μας άμεσα. Οι συνθήκες είναι τώρα καλές. Ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ είναι Πόντιος πρόσφυγας που έρχεται από τη Ρωσία. Ένας πρόσφυγας βυζαντινός που ευεργετεί με έργα Πατρίδα και Ορθοδοξία. Από τη Ρωσία σαν τους Φιλικούς, σαν τον μεγάλο ευεργέτη Βαρβάκη, σαν το αγνό, ηρωικό τέκνο του Πόντου τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Γιατί όχι και σαν τον πρώτο κυβερνήτη, τον αξιωματούχο της ρωσικής κυβέρνησης, τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Όπως υποστηρίξαμε σε προηγούμενα άρθρα, η αρρώστια αυτή είναι στη βάση της παθογένειάς της μια κρίση ταυτότητας. Ποια όμως είναι η ταυτότητα του ΠΑΟΚ; Νομίζω πως αυτή η ομάδα θα πρέπει αδιάλειπτα να εργάζεται, για να λαμπρύνει αυτό που κυρίως ήταν η Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης. Δηλαδή το υπέροχο αμάλγαμα του μεγάλου αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας μας. Γιατί έτσι το σχεδίασε ο Μεγαλοδύναμος, ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός να αποτελέσει το όχημα του Ευαγγελίου Του.Γι’ αυτό λοιπόν στο μυαλό μου ο αγώνας του ’21, ως η πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια απελευθέρωσης του Γένους, μετά την πτώση της Πόλης το 1453, είναι συνυφασμένος με την ταυτότητα του ΠΑΟΚ. Για την Ελευθερία, και του Χριστού την Πίστη την Αγία. Αυτή είναι η ταυτότητα του ΠΑΟΚ. Αυτή είναι κι η ταυτότητα της πατρίδας. Κι αυτό που ελπίζω είναι ότι ο ΠΑΟΚ θα αγκαλιάσει την ταυτότητά του και με την επιτυχία που –σίγουρα– θα έρθει μετά από αυτό, θα θυμίσει εμπράκτως σε όλους τους Έλληνες την ταυτότητά τους και το δρόμο που οδηγεί στις νίκες. Όχι στις ταπεινωτικές ήττες –αθλητικές κι εθνικές–, αλλά στις νίκες.Να γίνει δηλαδή το λαμπρό παράδειγμα που χρειάζεται η νεολαία μας άμεσα. Οι συνθήκες είναι τώρα καλές. Ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ είναι Πόντιος πρόσφυγας που έρχεται από τη Ρωσία. Ένας πρόσφυγας βυζαντινός που ευεργετεί με έργα Πατρίδα και Ορθοδοξία. Από τη Ρωσία σαν τους Φιλικούς, σαν τον μεγάλο ευεργέτη Βαρβάκη, σαν το αγνό, ηρωικό τέκνο του Πόντου τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Γιατί όχι και σαν τον πρώτο κυβερνήτη, τον αξιωματούχο της ρωσικής κυβέρνησης, τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Πού είναι λοιπόν σήμερα ο ΠΑΟΚ της μεγάλης Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης; Που είναι ο ΠΑΟΚ της νίκης, ενάντια σε αντιξοότητες και αδικία; Ο ΠΑΟΚ της επανάστασης; Ποια είναι η πραγματική ταυτότητα της ομάδας;
Γιατί αυτή είναι η ομορφιά του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου: ό,τι γίνεται, φαίνεται. Το χορτάρι είναι καθρέφτης. Κι αυτό που δείχνει ο καθρέφτης σήμερα εμένα με προβληματίζει κάπως. Και είναι η στενοχώρια μου μεγάλη. Χώρια όλα τ’ άλλα που ανέφερα παραπάνω, δεν το δέχεται ο οργανισμός μου ένας αδερφός μου Πόντιος να μην τα καταφέρει σ’ έναν αγώνα που είναι ευγενικός και πατριωτικός.Γι’ αυτό κι εγώ θα την πω τη γνώμη μου. Κι αν πούνε μερικοί πως είναι τρελοί αυτοί οι παοκτζήδες, γιατί αρχίσανε κι οι καθηγητές του πανεπιστημίου να γράφουνε τώρα για αθλητικά, ίσως να ’χουνε δίκιο. Ή ίσως απ’ την άλλη τα φαινόμενα να απατούν και πίσω από αυτήν την τρέλα να κρύβονται κι άλλα πράγματα, βαθύτερα. Γιά σκεφτείτε λίγο εκείνον τον υπέροχο παπα-Χρήστο στις κερκίδες του γηπέδου. «Τοις πάσι γέγονα τα πάντα» που λέει κι Απόστολος Παύλος, και ο νοών νοείτω.Και με άλλον τρόπο εγώ δεν μπορώ να συμβάλω σ’ αυτό το ζήτημα παρά μόνο με όσα έχω μάθει από την επιστήμη, για το πώς να ερευνά κανείς με καθαρό μυαλό την παθογένεια στις αρρώστιες των οργανισμών. Κι έτσι μεθοδικά βάζω κάτω τα πράγματα και θέτω τα ερωτήματα καθαρά και λογικά. Πάμε λοιπόν να εξετάσουμε τα καθέκαστα σε αυτήν την ομάδα, κάνοντας παραλληλισμούς με την κατάσταση στην έρμη πατρίδα μας.
Πότε ήταν η τελευταία φορά –στα τελευταία δεν ξέρω κι εγώ πόσα χρόνια– που είδατε τον ΠΑΟΚ να τραβάει μπροστά και να είναι πρώτος, όπως τον θέλουμε; Πέρσι το χειμώνα με προπονητή τον Άγγελο Αναστασιάδη.
Αυτό ήταν μεγάλο κατόρθωμα, καθώς η ομάδα πέτυχε νίκη λαμπρή μέσα στο γήπεδο μιας σπουδαίας ομάδας του Πειραιά που είναι ο μόνιμος πρωταθλητής τα τελευταία χρόνια. Άρα, εξετάζοντας τα έργα –όχι τα λόγια– εγώ βγάζω το συμπέρασμα ότι αυτός ο προπονητής έχει θεωρητικά τη δυνατότητα να φέρει τον ΠΑΟΚ εκεί που τον θέλουμε όλοι.Τι έγινε όμως από κείνο το σημείο και μετά; Η ομάδα ξαφνικά κατέρρευσε. Λες και έσβησαν οι μηχανές. Ήταν αυτό φυσιολογικό; Νομίζω πως όχι. Επήλθε μήπως στην ομάδα κόπωση, όπως διατείνονται μερικοί; Και πάλι όχι. Αυτά είναι αστεία πράγματα. Οι αθλητές στις ομάδες που ανέλπιστα πάνε μπροστά στο Πρωτάθλημα, βγάζουν φτερά στα πόδια και σε τέτοιες περιπτώσεις πάνε από νίκη σε νίκη. Τι έγινε λοιπόν τότε; Αυτό πρέπει να εξετάσει σε βάθος ο αγνός ιδιοκτήτης της ομάδας. Και ύστερα να το πει και σε μας, για να το μάθουμε. Εγώ δεν μπορώ να γνωρίζω. Δεν έχω τα δεδομένα. Ξέρω για σίγουρα, όμως, δύο πράγματα: Το ένα είναι ότι σε τέτοιες καταστάσεις ψάχνεις να βρεις ποιος έχει κίνητρο για να γίνει αυτό που έγινε. Το άλλο είναι ότι τα κάστρα πέφτουν από μέσα.Από τις προσωπικότητες που έχω δει σε αυτήν την ομάδα υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι, μα δύο άνθρωποι μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Αυτός ο προπονητής που είπα παραπάνω: ο Άγγελος. Έντιμος, γενναίος, μεγαλόψυχος, καλόκαρδος, έξυπνος κι ευσεβής. Μου θυμίζει κάπως τον περίφημο Στρατηγό Μακρυγιάννη. Κι αυτός ο άνθρωπος λοιδορήθηκε, γιατί επικαλούνταν την Υπέρμαχο Στρατηγό της Πόλης, όντας προπονητής της ομάδας της Πόλης! «Θρησκόληπτος» κι αυτός σαν το Μακρυγιάννη… Πόσο βαθιά νυχτωμένοι είμαστε! Κι ακόμα, υπάρχει ένας Ουρουγουανός, ο Πάμπλο Γκαρσία, που μά την αλήθεια τον περνά κανείς για Έλληνα, τόσο που μοιάζει στην καρδιά και στο παράστημα με τους ήρωες του ’21. Ντόμπρος, λεβέντης, ασυμβίβαστος, θαρραλέος αγωνιστής.Μήπως να το ξανάβλεπε το θέμα ο καλός ευεργέτης Ιβάν Σαββίδης; Αυτός που είναι τώρα προπονητής μού φαίνεται ξύπνιος και καταρτισμένος και σοβαρός. Για μεγάλα επιτεύγματα, όμως, η γνώμη μου είναι Άγγελος προπονητής για μια πενταετία, με τον Πάμπλο Γκαρσία στο πλευρό του. Τελειωτικά, αταλάντευτα, σταθερά και μόνιμα, για να μην υπάρχει χώρος για υπονομεύσεις κάθε είδους. Πιστεύω ακράδαντα ότι τότε θα δούμε τίτλους και διακρίσεις από μια πραγματική ιδέα. Θα δούμε μια ομαδική προσπάθεια οδηγό για τον τρόπο, το δρόμο, το ήθος και την ταυτότητα της πατρίδας.
Το παράδειγμα που αναζητά η νέα γενιά που θα βγάλει (ή όχι) την πατρίδα μας από τη φρικτή κρίση που ζούμε.
Αν πει τώρα ο Πόντιος αδερφός μας πως τον έχουμε τρελάνει, γιατί ο καθένας έχει την άποψή του και την λέει, θα έχει κι αυτός το δίκιο του. Αλλά έχουμε κι εμείς το δικό μας. Γιατί αν αυτή η ομάδα είναι απλώς ένα μαγαζί, μια επιχείρηση, τότε δεν δικαιούται κανείς μας να μιλάει και να κάνει υποδείξεις. Αν είναι όμως Ιδέα, τότε όχι απλώς δικαιούμαστε, αλλά έχουμε και υποχρέωση να το κάνουμε. Αγνά, χωρίς υστεροβουλίες και με το χέρι στην καρδιά.Κι αν διαφωνείτε αρκετοί με τη γνώμη μου, μη με κακίζετε. Ας γίνουν τα πράγματα όπως τα νομίζετε εσείς – και πάλι φίλοι είμαστε. Και πιο πολύ μιλάω για την πατρίδα. Πολλά μπορείτε να στρεβλώσετε την εποχή μας, τώρα που οι λέξεις κι οι ιδέες χάνουν συνεχώς το νόημά τους. Τη ρημάδα την πραγματικότητα, όμως, δεν θα μπορέσετε ποτέ.
Πάνω στο χορτάρι υπάρχουν τρία αποτελέσματα: η νίκη, η ήττα και η ισοπαλία. Τα πράγματα είναι απλά. Τέρμα τα λόγια, δεν περνάνε πια.
Όλοι εσείς που σας τοποθέτησε ο ελληνικός λαός να κυβερνάτε και να τον υπηρετείτε, θα πρέπει να αρχίσετε να μας φέρνετε νίκες. Στην αντίθετη περίπτωση, μην έχετε αυταπάτες. Θα βρεθεί και για εσάς όχι ένας αλλά πολλοί Μακρυγιάννηδες, για να σας περάσουν στην ιστορία σαν Κωλέτηδες κι σαν Μαυροκορδάτους…
Αριστοφάνης – Ο Πλούτος είναι τυφλός
Ο ΧΡΕΜΥΛΟΣ, φτωχός γεωργός, ρωτά το μαντείο των Δελφών αν πρέπει να διαπαιδαγωγήσει το γιο του στην κακία και στην αδικία μιας και μόνο οι άδικοι, οι άθεοι και οι συκοφάντες είναι ευτυχισμένοι ενώ αντίθετα οι θεοσεβούμενοι και δίκαιοι, όπως αυτός, είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι. Το μαντείο τον συμβουλεύει να ακολουθήσει το πρώτο γέροντα τυφλό που θα συναντήσει. Ο Χρεμύλος μαζί με τον δούλο του ΚΑΡΙΩΝΑ ακολουθούν ένα γέροντα τυφλό που μετά από πιέσεις ομολογεί ότι είναι ο ΠΛΟΥΤΟΣΠΛΟΥΤΟΣ: Ακούστε λοιπόν, εγώ είμαι ο Πλούτος, αν κι είχα πάρει απόφαση να σας το κρύψω.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Παμπόνηρε, και γιατί δεν το ‘λεγες τόσο καιρό, πως είσαι ο Πλούτος;ΚΑΡΙΩΝΑΣ: Συ είσαι ο Πλούτος και με τέτοια χάλια; Τι λες μωρέ; Εσύ είσαι ο Πλούτος;ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Ο ίδιος ο Πλούτος;ΠΛΟΥΤΟΣ: Ο ίδιος και αυτοπροσώπως.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Πούθε λοιπόν μας ήρθες έτσι βρωμισμένος;ΠΛΟΥΤΟΣ: Απ’ τον Πατροκλή (Πλούσιο Αθηναίο που δε λουζότανε απ’ την τσιγγουνιά του) που δε λούστηκε ποτέ απ’ τον καιρό που γεννήθηκε.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Για πε μου τώρα, πώς τα μάτια σου έχασες;ΠΛΟΥΤΟΣ: Ο Δίας μου την έσκασε από φθόνο και ζήλια των ανθρώπων. Όταν ήμουν νέος φοβέριζα πως θα πηγαίνω μόνο στους τίμιους τους σοφούς και τους δίκαιους. Τότε μου ‘βγαλε τα μάτια για να μη μπορώ να ξεχωρίζω τους κακούς απ’ τους καλούς. Τόσο ζηλεύει τους καλούς ανθρώπους; (Ο Δίας ήθελε να μην ανταμοίβεται η Αρετή στους ανθρώπους γιατί τότε όλοι θα προσπαθούσαν να είναι ενάρετοι από συμφέρον).ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Και όμως ο Δίας τιμάται απ’ τους δίκαιους και τους καλούς και όχι τους κακούς.ΠΛΟΥΤΟΣ: Είμαι σύμφωνος.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Για πε μου. Αν ξάφνου αποχτούσες το φως σου θα έφευγες μακριά απ’ τους κακούς;ΠΛΟΥΤΟΣ: Και βέβαια θ’ άφευγα.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Θα πήγαινες στους τίμιους, τους δίκαιους και τους καλούς.ΠΛΟΥΤΟΣ: Μα, ούτε λόγος να γίνεται. Παρ’ ότι έχω πολύ καιρό να ιδώ κανένα απ’ αυτούς.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Μα ούτε εγώ που βλέπω, δεν είδα κανένα τίμιο.ΠΛΟΥΤΟΣ: Τώρα μάθατε τα δικά μου. Αφήστε με να φύγω.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Όχι για το Θεό. Τώρα ίσα-ίσα σε θέλουμε κοντά μας να σε κρατάμε πιο δυνατά.ΠΛΟΥΤΟΣ: Καλά το ‘λεγα πως δύσκολα θα ξεμπέρδευα από σας.ΧΡΕΜΥΛΟΣ: Σε παρακαλώ να μην επιμένεις να φύγεις, γιατί όσο και να ψάξεις δε θα βρεις άλλο καλόβολο άνθρωπο από μένα. Δεν υπάρχει άλλος από μένα.ΠΛΟΥΤΟΣ: Όλοι οι άνθρωποι έτσι λένε. Κι όταν με κάνουν δικό τους και γίνουν πλούσιοι, τότες ξεπερνούνε τα όρια της κακίας και της αδικίας και γίνονται όλοι καθίκια του κερατά.
****************
Πηγή : lecturesbureauΟ Πλούτος είναι το τελευταίο έργο που γνωρίζουμε από τον Αριστοφάνη. Διαφέρει από τις άλλες κωμωδίες, επειδή δεν σατιρίζει γνωστά πρόσωπα της εποχής του ούτε αναφέρεται σε γεγονότα ή πολιτικές καταστάσεις.Αντικλείδι , http://antikleidi.com
