Χορευτικά δρώμενα στην πλατεία Αθανασίοιυ Σκουρτανιώτη.
Κατάληψη της Θεσσαλονίκης από Δερβενοχωρίτες !!!
Από τον φίλο μας τον Δημήτρη το πιο κάτω ανεκδοτάκι
Ο Χριστός κατεβαίνει στη Γη για να τσεκάρει γενικώς την κατάσταση. Μπαίνει σε ένα μπαράκι όπου μπεκροπίνουν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος και ένας Έλληνας. Κάθεται στην μπάρα και ο Χριστός, ξανθός, μακρυμάλλης, ψιλολετσέ, τον βλέπει ο Γερμανός και λεει του μπάρμαν:
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι μια μπιρίτσα, γιατί τον βλέπω διψασμένο!
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά.
Ύστερα από λίγο, φωνάζει ο Γάλλος στον μπάρμαν:
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι ένα μπουκάλι κρασί. Ντροπή να κάθεται στον πάγκο έτσι σκέτος, χρονιάρες μέρες.
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά. Ύστερα από λίγο, πετιέται και ο Έλληνας:
– Κέρασε, ρε, λέει του μπάρμαν, το παλικάρι ένα καραφάκι ούζο με μια σπέσιαλ ποικιλία, γιατί τον βλέπω πεινασμένο και δεν κάνει…
Πίνει ο Χριστός, τρώει και μετά σηκώνεται. Πάει στο τραπέζι της παρέας και αγγίζει τον Γερμανό στον ώμο. Αυτός πετιέται, του φιλάει το χέρι και του λέει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Τώρα κατάλαβα ποιος είσαι που μου πέρασαν μεμιάς τα αρθριτικά μου!
Αγγίζει και τον Γάλλο στον ώμο ο Χριστός, πετιέται αυτός, του φιλάει το χέρι και του λεει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Πάει το άσθμα μου, πέρασε! Το νιώθω!
Κάνει να αγγίξει και τον Έλληνα ο Χριστός, οπότε τραβιέται πίσω αυτός και λεει:
– Χριστούλη μου, να σαι καλά, αλλά… χειρονομίες δεν γουστάρω! Είδα κι έπαθα να τη βγάλω την… αναπηρική σύνταξη!
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι μια μπιρίτσα, γιατί τον βλέπω διψασμένο!
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά.
Ύστερα από λίγο, φωνάζει ο Γάλλος στον μπάρμαν:
– Κέρασε, ρε, το παλικάρι ένα μπουκάλι κρασί. Ντροπή να κάθεται στον πάγκο έτσι σκέτος, χρονιάρες μέρες.
Κερνάει ο μπάρμαν, πίνει ο Χριστός, όλα καλά. Ύστερα από λίγο, πετιέται και ο Έλληνας:
– Κέρασε, ρε, λέει του μπάρμαν, το παλικάρι ένα καραφάκι ούζο με μια σπέσιαλ ποικιλία, γιατί τον βλέπω πεινασμένο και δεν κάνει…
Πίνει ο Χριστός, τρώει και μετά σηκώνεται. Πάει στο τραπέζι της παρέας και αγγίζει τον Γερμανό στον ώμο. Αυτός πετιέται, του φιλάει το χέρι και του λέει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Τώρα κατάλαβα ποιος είσαι που μου πέρασαν μεμιάς τα αρθριτικά μου!
Αγγίζει και τον Γάλλο στον ώμο ο Χριστός, πετιέται αυτός, του φιλάει το χέρι και του λεει:
– Χριστέ μου! Σε ευχαριστώ! Πάει το άσθμα μου, πέρασε! Το νιώθω!
Κάνει να αγγίξει και τον Έλληνα ο Χριστός, οπότε τραβιέται πίσω αυτός και λεει:
– Χριστούλη μου, να σαι καλά, αλλά… χειρονομίες δεν γουστάρω! Είδα κι έπαθα να τη βγάλω την… αναπηρική σύνταξη!
Ορεινοί αμπελώνες!!!
Με την γίδα στη πλάτη !!!!
Μονή Ιβηρων άγιο όρος
Γαλακτροφούσα Ασπροπαταμου, η λατρεμένη Παναγιά των κτηνοτρόφων !!!
Δει μάλιστα τους περί την γεωργίαν εσπουδακότας, της ελαίας πλείστων τίθενται πρόνοιαν.
Αφιερωμένο στους τρείς νέους τσιγκουρατιανούς ελαιοπαραγωγούς που πρόσφατα επένδυσαν στην ελαία στο κάμπο του Κλειδίου.
Καλά μπερεκέτια!!!
Ομοσπονδία Συλλόγων Β.Δ. Δωρίδας |
Το βυθισμένο χωριό του ΚαλλίουPosted: 06 May 2016 07:00 PM PDT
Kάλλιο, το χωριό που βυθίστηκε για να λυθεί το πρόβλημα ύδρευσης της Αθήνας. Εκεί βρισκόταν η αρχαία Καλλίπολις που καταστράφηκε από τους Γαλάτες. Οικοδομήθηκε ξανά, αλλά κάηκε μυστηριωδώς… Ένα πετρόχτιστο χωριό βρίσκεται στον βυθό της λίμνης Μόρνου στη Φωκίδα. Σε περιόδους λειψυδρίας μέρος των σπιτιών εμφανίζεται στις όχθες. Ήταν το χωριό Κάλλιο, το οποίο εκκενώθηκε για να δημιουργηθεί η τεχνητή λίμνη του Μόρνου. Οι κάτοικοι αποζημιώθηκαν από το κράτος και εγκατέλειψαν τα σπίτια τους χτίζοντας το καινούργιο Κάλλιο σε υψηλότερο σημείο….
Μέχρι τη δεκαετία του ’60, εκεί που βρισκόταν η λίμνη υπήρχε πεδιάδα. Με την έκρηξη της αστυφιλίας δημιουργήθηκαν προβλήματα ύδρευσης στην Αττική. Για να καλυφθούν οι ανάγκες της πρωτεύουσας κατασκευάστηκε το φράγμα του Μόρνου, ύψους 126 μέτρων και σχηματίστηκε η λίμνη. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1969 και τελείωσαν το 1981, όποτε η λίμνη γέμισε με τρεχούμενο νερό από τον ποταμό Μόρνο και τον Εύηνο. Το νερό μεταφέρεται στην Αθήνα μέσω του υδραγωγείου του Μόρνου, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, μήκους 192 χιλιομέτρων.
Η αρχαία ΚαλλίπολιςΤο Κάλλιο πήρε το όνομα του από την αρχαία Καλλίπολις, πόλη της Αιτωλικής Συμπολιτείας που βρισκόταν στο πέρασμα του «Στενού», τη μοναδική δίοδο από τη Θεσσαλία στην Αιτωλία. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι Καλλιείς ήταν η ανατολικότερη φυλή των Οφιονέων και η Καλλίπολις ήταν η πρωτεύουσα. Πριν το χωριό καλυφτεί με νερό οι αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές στον χώρο και μετέφεραν τα ευρήματα στο αρχαιολογικό μουσείο Λιδωρικίου. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται σήμερα στην κορυφή του βουνού και μερικά στον πάτο της λίμνης. Κατά την αρχαιότητα ο ποταμός Μόρνος ονομαζόταν Δαφνούς ή Υλαίαθος….
Η Καλλίπολις καταστράφηκε πρώτη φορά κατά την εισβολή των Γαλατών το 279 π.Χ στην Αιτωλία. Όπως πολλές ελληνικές πόλεις, ρημάχτηκε από τους Γαλάτες, που προέβησαν σε θηριωδίες και λεηλασίες.Έσφαξαν τους άντρες και τα παιδιά και βίασαν τις γυναίκες. Παρά την τεράστια καταστροφή, η πόλη οικοδομήθηκε ξανά και οι κάτοικοι έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην διοίκηση της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Ωστόσο, και η καινούργια πόλη δεν είχε καλύτερο τέλος. Τον 2ο αιώνα π.Χ κάηκε από πυρκαγιά που ξέσπασε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Πιθανότερη εκδοχή ήταν εμπρησμός από κάποιον εχθρό, καθώς εκείνη την περίοδο οι Καλλιείς είχαν εμπλακεί στις πολιτικές αντιπαραθέσεις που λάμβαναν χώρα στην Αιτωλική Συμπολιτεία για τη στάση που έπρεπε να κρατήσουν απέναντι στους Ρωμαίους και την εισβολή τους στην Ελλάδα….
Η Καλλίπολις καταστράφηκε πρώτη φορά κατά την εισβολή των Γαλατών το 279 π.Χ στην Αιτωλία. Όπως πολλές ελληνικές πόλεις, ρημάχτηκε από τους Γαλάτες, που προέβησαν σε θηριωδίες και λεηλασίες.Έσφαξαν τους άντρες και τα παιδιά και βίασαν τις γυναίκες. Παρά την τεράστια καταστροφή, η πόλη οικοδομήθηκε ξανά και οι κάτοικοι έπαιξαν σπουδαίο ρόλο στην διοίκηση της Αιτωλικής Συμπολιτείας. Ωστόσο, και η καινούργια πόλη δεν είχε καλύτερο τέλος. Τον 2ο αιώνα π.Χ κάηκε από πυρκαγιά που ξέσπασε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Πιθανότερη εκδοχή ήταν εμπρησμός από κάποιον εχθρό, καθώς εκείνη την περίοδο οι Καλλιείς είχαν εμπλακεί στις πολιτικές αντιπαραθέσεις που λάμβαναν χώρα στην Αιτωλική Συμπολιτεία για τη στάση που έπρεπε να κρατήσουν απέναντι στους Ρωμαίους και την εισβολή τους στην Ελλάδα….
Κατά το 10ο αιώνα μ.Χ. η περιοχή κατοικήθηκε από οικογένειες Σλάβων, και η περιοχή ονομάστηκε Βελούχοβο. Την περίοδο της φραγκοκρατίας στην κορυφή του βουνού, όπου άλλοτε βρισκόταν η αρχαία πολιτεία, χτίστηκε το κάστρο του Βελούχοβου που εξελίχθηκε σε σημαντικό φρούριο της Δυτικής Ελλάδας. Το 1915 το Βελούχοβο μετονομάστηκε σε Κάλλιο από την αρχαία πόλη και μερικά χρόνια αργότερα εξαφανίστηκε ξανά, όχι από κάποια καταστροφή αλλά από τη λίμνη που σχηματίστηκε….
|
Τα ποτάμια της Αθήνας όπως ήταν κάποτε, σε 25 εκπληκτικές φωτογραφίες!
Της Ηρώς Κουνάδη
Έχει ποτάμι η Αθήνα; Απλή ερώτηση, σωστά; Δεν έχει, όμως, μία απλή απάντηση. Εξαρτάται από το ποιον ρωτάτε, τι θεωρείτε ποτάμι, και τι ορίζετε ως Αθήνα. Για να ξεκινήσουμε από το τέλος: Αθήνα είναι, ας πούμε, ο Δήμος Αθηναίων, ή περιλαμβάνει και όλα τα προάστια, από την Κηφισιά ως τον Πειραιά; Ποτάμι είναι, κατά τη γνώμη σας, κάτι που μοιάζει στον Σηκουάνα, ή μετρά και ο Ηριδανός, όπως φαίνεται μερικά μέτρα κάτω από την πλατεία στο ΜοναστηράκιΑν είστε κάπως ευέλικτοι με τις αποδεκτές απαντήσεις στις παραπάνω ερωτήσεις, η Αθήνα έχει μια χαρά ποτάμια –τρία, για την ακρίβεια. Τον Ηριδανό, που βλέπετε να κελαρύζει κάτω από το Μοναστηράκι, τον Κηφισό, που κινείται παράλληλα με την Αθηνών-Λαμίας (την οποία οι παλαιότεροι παροικούντες τον Πειραιά αποκαλούν ακόμα «Το Ποτάμι») και τον Ιλισό, που μπορεί να μην τον βλέπετε πουθενά, κυλά όμως υπόγεια σε αρκετά σημεία της πόλης –κάτω από τη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με τη Μεσογείων, για παράδειγμα.
Εκτός από τα ποτάμια, κάτω από την Αθήνα κυλούν περίπου 700 ρέματα, από τα οποία τα 70 φαίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι ο Ποδονίφτης της Νέας Ιωνίας.
Περισσότερες λεπτομέρειες για τα ποτάμια της Αθήνας, όπως ήταν στην αρχαιότητα, έχει το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, εδώ.
Ο Ιλισός περνούσε μπροστά από το Ολυμπιείο (Έργο του 1833, από τον γερμανό ζωγράφο Johann Michael Wittmer)
Οι καταρράκτες του Ιλισού, Αθήνα 1801-1806. Έργο του βρετανού ζωγράφου Edward Dodwell. Τυπώθηκε στο Λονδίνο το 1821
Η πηγή Καλλιρρόη, του Ιλισού, Αθήνα, 7 Μαρτίου 1891. Δεξιά ο Αμερικανός ποδηλάτης William Sachtleben. Φωτογράφος: Thomas Gaskell Allen Jr.
Η πηγή Καλλιρρόη και ο Ιλισός, όπως ήταν το 1844. Λιθογραφία από το αρχικό έργο του Harry John Johnson. Δημοσιεύτηκε στο «London Illustrated News» το 1863
Ο Ιλισός το 1844. Έργο του βρετανού ζωγράφου Harry John Johnson
Η Ρωμαϊκή γέφυρα του Ιλισού και τα ερείπια του Παναθηναϊκού Σταδίου. Έργο του γάλλου αρχιτέκτονα και αρχαιολόγου Julien-David Le Roy | Από έκδοση του 1758
Η γέφυρα του Ιλισού στη θέση του σημερινού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, το 1938
Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ
Το τρίτοξο γεφύρι που χτίστηκε πάνω από τον Ιλισό το 1874, δαπάνη Γεωργίου Αβέρωφ
Αθήνα, 1896
Το γεφύρι από διαφορετική γωνία λήψης, με το Πανόραμα Θων (που χτίστηκε το 1895 και κατεδαφίστηκε το 1921) στα αριστερά του. Αθήνα, 1906
Ο Ιλισός στο ύψος του Καλλιμάρμαρου, περί το 1937. Ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ
Το ρωμαϊκό υδραγωγείο του Αδριανού, πάνω από τον Ποδονίφτη, στη Φιλοθέη
Léon Joubert, τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα. Σημερινή τοποθεσία: στο τέλος της Λεωφόρου Καποδιστρίου, μεταξύ Καλογρέζας, Περισσού και Νέας Ιωνίας.
Ο Ηριδανός περνά δίπλα από τον Ναό του Ηφαίστου στο Θησείο. Αθήνα 1832. Έργο του σκωτσέζου ζωγράφου Hugh William «Grecian» Williams
Ο Ηριδανός σήμερα κυλά στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού
Κι εδώ, από μια άλλη οπτική γωνία
Ο Κηφισός και η Γέφυρα στο προάστιο Κολοκυνθού | Αθήνα, 1904
Ο Κηφισός των αρχών του αιώνα
Και πάλι ο Κηφισός
Η πηγή Κεφαλάρι του Κηφισού, που έδωσε το όνομά της στη γνωστή γειτονιά της Κηφισιάς
Ο Κηφισός στο σημείο που σήμερα αποκαλούμε Τρεις Γέφυρες (και τότε είχε όντως τρεις γέφυρες). Αθήνα 1927. Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ
Ο Κηφισός φωτογραφημένος κάτω από την εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας. Αθήνα, 26 Απριλίου 2009
Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 1937 | Η κάλυψη του Ιλισού
Το Μετς και ο Ιλισός, φωτογραφημένοι από τον λόφο του Αρδηττού, στις αρχές του 20ου αιώνα
Η κοίτη του Ιλισού, το 1905. Φωτογράφος: Ναύαρχος Νικόλαος Κ. Μακκάς. Φωτογραφικό Αρχείο Ελιά
Γεφυράκι του Ιλισού, στη σημερινή Λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας
Ο Ιλισός, όταν κυλούσε στη μέση της Καλλιρόης | Αθήνα, 1963. Φωτογράφος: Δημοσθένης Μπούκης
Περισσότερες φωτογραφίες και ενδιαφέρουσες ιστορίες από τα ποτάμια της Αθήνας όπως ήταν, θα βρείτε στην εκπληκτική σελίδα Η Αθήνα Μέσα στο Χρόνο και ό,τι απομένει από τα αθηναϊκά ποτάμια στο Facebook Group Τα Ποτάμια της Αθήνας.
πηγάδι στα Σκούρτα
μαραθώνας
πάρνηθα
2001 ήταν πέναλτυ!!!
Ε ρε ένα παλικάρι !!
