Η πραγματική επιτυχία έρχεται όταν ξέρουμε ότι κρινόμαστε και συνειδητοποιούμε ότι δεν μας νοιάζει. Όταν συμβαίνει αυτό, ξέρουμε ότι ζούμε την καλύτερη ζωή.
Η άσκηση που μπορούμε να κάνουμε όλοι
Περπατώντας 2-3 φορές την εβδομάδα από 20-30’ με γρήγορο βήμα κάνουμε ένα μεγάλο δώρο στην υγεία και το σώμα μας. Το περπάτημα είναι μια ήπια αερόβια άσκηση, πολύ σημαντική για την καρδιαγγειακή λειτουργία για αυτό και συστήνεται σε ανθρώπους με γνωστά καρδιολογικά προβλήματα, αφού συμβάλει σημαντικά στην καλύτερη αιμάτωση των αγγείων.
Περπάτημα στο διάδρομο ή στο δρόμο;
Το “κλασικό” περπάτημα στο δρόμο ή στην εξοχή είναι ίσως η πρώτη μας σκέψη όταν αναφερόμαστε σε αυτή την άσκηση. Θέλει όμως ιδιαίτερη προσοχή ώστε να αποφεύγουμε τις ανώμαλες επιφάνειες που μπορεί να προκαλέσουν τραυματικές πιέσεις στα πέλματα και τα πόδια.
Το περπάτημα στο “διάδρομο” –στο γυμναστήριο ή το σπίτι μας- θεωρείται καλύτερη επιλογή: μας προστατεύει από τραυματισμούς, μπορούμε να ελέγξουμε καλύτερα την ένταση και να διατηρούμε σταθερή ταχύτητα βηματισμού.
Πού αλλού μπορούμε να περπατήσουμε
• Σε στίβο
Γιατί ναι: Γιατί δεν κινδυνεύουμε από τραυματισμούς.
Γιατί όχι: Γιατί μπορεί να βαρεθούμε, αφού το τοπίο δεν εναλλάσσεται.
• Στην εξοχή
Γιατί ναι: Γιατί εκτός από την άσκηση θα αναπνεύσουμε καθαρό αέρα και δεν θα βαρεθούμε αφού το τοπίο αλλάζει σε κάθε μας βήμα.
Γιατί όχι: Γιατί δεν μπορούμε να κρατάμε σταθερό ρυθμό λόγω των ανωμαλιών του εδάφους και αν δεν έχουμε καλή φυσική κατάσταση μπορεί να τραυματιστούμε.
Πότε να αποφύγουμε αυτή την άσκηση
Δεν συνεχίζουμε την προπόνηση σε περίπτωση πόνου και φλεγμονής σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος που επιδεινώνεται μέσω περπατήματος.
Τί πρέπει να προσέχουμε καθώς περπατάμε
Από την λειτουργία των κάτω άκρων κατά την βάδιση μπορεί να δημιουργηθούν τραυματικές πιέσεις σε διάφορες αρθρώσεις, όπου όταν είναι συνεχόμενες και επαναλαμβανόμενες να δημιουργήσουν φλεγμονή ή πόνο. Γι ‘αυτό είναι σημαντικό να απευθυνόμαστε στον κατάλληλο γιατρό όταν αισθανόμαστε ενόχληση ή πόνο ή και να κάνουμε κάποιο προληπτικό έλεγχο ώστε να γνωρίζουμε αν έχουμε κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα ή προδιάθεση να μετατρέψουμε την ευχάριστη και ωφέλιμη άσκηση σε πρόβλημα.
Ο έλεγχος της βάδισης πρέπει να γίνεται με δυναμικό και στατικό πελματογράφημα όπου θα διευκρινιστεί αν υπάρχει πιθανή βλάβη και να δοθεί η σωστή θεραπεία για να γίνεται το περπάτημα σωστά και μειωμένες πιθανότητες τραυματισμού.
Ο ρόλος των σωστών παπουτσιών
Τα ακατάλληλα παπούτσια θεωρούνται υπεύθυνα, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, για την εμφάνιση δερματικών και τραυματικών βλαβών στα πέλματα των ανθρώπων που περπατούν. Για να υπάρχει η κατάλληλη προστασία στα πόδια χρειάζονται υποδήματα φαρδιά, με μεγαλύτερο βάθος, φτιαγμένα από μαλακό δέρμα, ελαφριά, με σχετικά σκληρή σόλα.
Γιατί συμφέρει η παραμονή στην ΕΕ
Τα λέει στους Βρετανούς, για να ακούσουν όλοι: η κυριακάτικη έκδοση της γερμανικής εφημερίδας Die Welt παραθέτει επτά αντεπιχειρήματα για όσους σκέπτονται σοβαρά την αποχώρηση από την ΕΕ.
1.Ο κίνδυνος του εθνικισμού: Παλαιότερα ο πόλεμος ήταν η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα, όπως είχε αποφανθεί ο πρώσος στρατάρχης Κλαούζεβιτς. Σήμερα οι όποιες διαφορές λύνονται στις Βρυξέλλες με διαπραγματεύσεις και αναζήτηση συμμαχιών. «Οι συμβιβασμοί έχουν διαδεχθεί τους κανονιοβολισμούς» τονίζει ο αναλυτής. Στη σημερινή Αυστρία μπορούμε να παρατηρήσουμε τι συνέπειες μπορεί να έχει η αδιαφορία του κόσμου για το ειρηνευτικό σχέδιο της Ευρώπης: «Οι εθνολαϊκιστές του FPÖ ενισχύονται και μόλις ζήτησαν δημοψήφισμα για να ενσωματώσουν και πάλι το Νότιο Τιρόλο. Χαιρετισμούς από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας!»
2.Λιγότερα χρήματα στην τσέπη σας: Η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά είναι η μεγαλύτερη ενιαία αγορά στον κόσμο. Από το 1993 αγαθά και υπηρεσίες διακινούνται ελεύθερα, ο καθένας μπορεί να εργαστεί σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα και κάθε επιχείρηση μπορεί να προσφέρει τα προϊόντα της σε 510 εκ. καταναλωτές. «Η Γερμανία κερδίζει από την ενιαία εσωτερική αγορά όσο κανένα άλλο κράτος-μέλος» τονίζει η Welt. Υπολογίζει μάλιστα ότι, αν έκλειναν τα σύνορα, οι απώλειες θα υπολογίζονταν σε 77 έως 235 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2025, μόνο για τη Γερμανία. Τις απώλειες αυτές «κάθε πολίτης της ΕΕ θα τις ένιωθε με οδυνηρό τρόπο, αργά ή γρήγορα, και στην τσέπη του».
3.Απώλεια ενός διεθνούς ρόλου: Χωρίς την Ευρώπη, ακόμα και η Γερμανία θα ήταν πολιτικός «νάνος» μεταξύ γιγάντων στο διεθνές στερέωμα. Τουλάχιστον εξίσου πολύτιμη αποδεικνύεται η συμμετοχή στην ΕΕ για τις μικρότερες χώρες. Ακόμα και αν δεν αποχωρήσει κανένα κράτος-μέλος, το 2050 οι Ευρωπαίοι θα διαθέτουν μόλις το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού (έναντι 20% το 1950), ενώ η συμμετοχή τους στο παγκόσμιο εμπόριο θα έχει συρρικνωθεί στο 10% (έναντι 30% το 1950). Τη Γερμανία, που είναι σήμερα η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, θα έχουν ξεπεράσει πιθανότατα η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες. Μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας, Ινδίας και Βραζιλίας η Ευρώπη «μπορεί να επιτύχει, μόνο αν παραμείνει ενωμένη, μιλώντας στο όνομα 510 εκατομμυρίων ανθρώπων».
6.Εθνικοί ανταγωνισμοί: Μόνο εφιαλτικές εικόνες μπορούν να περιγράψουν τι θα γινόταν σε περίπτωση διάλυσης της ΕΕ. Η Γερμανία θα ήταν μία παρωνυχίδα της διεθνούς πολιτικής. Η Πράγα και η Βαρσοβία δεν θα μπορούσαν να αντιτάξουν τίποτα στη Μόσχα. Οι δε Ρώσοι μάλλον θα γελούσαν, εάν τους απειλούσε με κυρώσεις η Δανία ή η Ολλανδία. Χωρίς την ΕΕ θα επιστρέφαμε στον 19ο αιώνα, εποχή κατά την οποία οι ευρωπαϊκές δυνάμεις επιδίδονταν σε διαρκώς μεταβαλλόμενες συμμαχίες, ενώ παράλληλα διακινδύνευαν όλο και πιο ριψοκίνδυνα διπλωματικά τερτίπια, καθώς η κάθε χώρα προσπαθούσε να εξισορροπήσει την επιρροή της άλλης.
2.Λιγότερα χρήματα στην τσέπη σας: Η ενιαία ευρωπαϊκή αγορά είναι η μεγαλύτερη ενιαία αγορά στον κόσμο. Από το 1993 αγαθά και υπηρεσίες διακινούνται ελεύθερα, ο καθένας μπορεί να εργαστεί σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα και κάθε επιχείρηση μπορεί να προσφέρει τα προϊόντα της σε 510 εκ. καταναλωτές. «Η Γερμανία κερδίζει από την ενιαία εσωτερική αγορά όσο κανένα άλλο κράτος-μέλος» τονίζει η Welt. Υπολογίζει μάλιστα ότι, αν έκλειναν τα σύνορα, οι απώλειες θα υπολογίζονταν σε 77 έως 235 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2025, μόνο για τη Γερμανία. Τις απώλειες αυτές «κάθε πολίτης της ΕΕ θα τις ένιωθε με οδυνηρό τρόπο, αργά ή γρήγορα, και στην τσέπη του».
3.Απώλεια ενός διεθνούς ρόλου: Χωρίς την Ευρώπη, ακόμα και η Γερμανία θα ήταν πολιτικός «νάνος» μεταξύ γιγάντων στο διεθνές στερέωμα. Τουλάχιστον εξίσου πολύτιμη αποδεικνύεται η συμμετοχή στην ΕΕ για τις μικρότερες χώρες. Ακόμα και αν δεν αποχωρήσει κανένα κράτος-μέλος, το 2050 οι Ευρωπαίοι θα διαθέτουν μόλις το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού (έναντι 20% το 1950), ενώ η συμμετοχή τους στο παγκόσμιο εμπόριο θα έχει συρρικνωθεί στο 10% (έναντι 30% το 1950). Τη Γερμανία, που είναι σήμερα η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, θα έχουν ξεπεράσει πιθανότατα η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες. Μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας, Ινδίας και Βραζιλίας η Ευρώπη «μπορεί να επιτύχει, μόνο αν παραμείνει ενωμένη, μιλώντας στο όνομα 510 εκατομμυρίων ανθρώπων».
4.Έλλειψη κινήτρων για μεταρρυθμίσεις: Για τον Χέλμουτ Κολ η καθιέρωση του ευρώ θα μπορούσε να κρίνει «την ειρήνη και τον πόλεμο». Εξηγώντας τη θέση του αυτή ο πρώην καγκελάριος έλεγε, ανατρέχοντας στην ιστορία, ότι χώρες που έχουν το ίδιο νόμισμα δεν πολεμούν μεταξύ τους. Αλλά υπάρχει και η καθαρά οικονομική πτυχή της υπόθεσης: παρά την κριτική που δέχεται το σκληρό «ευρώ» με αφορμή την κρίση στη νότια Ευρώπη, οι περισσότεροι παραγνωρίζουν ότι μειώνει το κόστος των συναλλαγών και τα επιτόκια, υποβοηθώντας την οικονομική ανάπτυξη, ενώ παράλληλα προστατεύει από την αβεβαιότητα των συναλλαγματικών διακυμάνσεων (που θα είχαν επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την τελευταία κρίση) και δίνει κίνητρο για μεταρρυθμίσεις.
5.Σύνορα παντού: Από το 1987 περισσότεροι από 3,4 εκ. φοιτητές κατάφεραν να σπουδάσουν για κάποιο χρονικό διάστημα σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα με το πρόγραμμα Ersamus. Το 85% του τουρισμού στην ΕΕ είναι «ενδοκοινοτικός», χωρίς βίζα, χωρίς διατυπώσεις. Μπορείτε να περάσετε όποτε θέλετε ένα Σαββατοκύριακο στη Βαρσοβία ή στη Λισαβόνα. Εκατομμύρια εργαζόμενοι στην ΕΕ κερδίζουν τα «προς το ζειν» σε άλλη χώρα από εκείνη που γεννήθηκαν. Ακόμα και τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα μπορούν να μεταφερθούν πλέον. Έτσι, ένας βρετανός συνταξιούχος μπορεί να απολαύσει τη σύνταξή του στην Costa del Sol, στην Ισπανία, η οπουδήποτε αλλού. Αξίζει να τα διακινδυνεύουμε όλα αυτά;
6.Εθνικοί ανταγωνισμοί: Μόνο εφιαλτικές εικόνες μπορούν να περιγράψουν τι θα γινόταν σε περίπτωση διάλυσης της ΕΕ. Η Γερμανία θα ήταν μία παρωνυχίδα της διεθνούς πολιτικής. Η Πράγα και η Βαρσοβία δεν θα μπορούσαν να αντιτάξουν τίποτα στη Μόσχα. Οι δε Ρώσοι μάλλον θα γελούσαν, εάν τους απειλούσε με κυρώσεις η Δανία ή η Ολλανδία. Χωρίς την ΕΕ θα επιστρέφαμε στον 19ο αιώνα, εποχή κατά την οποία οι ευρωπαϊκές δυνάμεις επιδίδονταν σε διαρκώς μεταβαλλόμενες συμμαχίες, ενώ παράλληλα διακινδύνευαν όλο και πιο ριψοκίνδυνα διπλωματικά τερτίπια, καθώς η κάθε χώρα προσπαθούσε να εξισορροπήσει την επιρροή της άλλης.
7. Κατάρρευση δρόμων, γεφυρών, υποδομών: Από το 1994 η ΕΕ έχει χρηματοδοτήσει πάνω από 110.000 χιλιόμετρα δρόμων και αυτοκινητοδρόμων στα κράτη-μέλη. Άλλα 13.000 χιλιόμετρα θα κατασκευαστούν μέχρι το 2020. Στα επόμενα χρόνια προβλέπεται αύξηση δαπανών για την έρευνα και την τεχνολογία. Μόνο στη Γερμανία υπολογίζεται ότι 15 εκατομμύρια νοικοκυριά θα αποκτήσουν πρόσβαση σε ευρυζωνικά δίκτυα με κοινοτικές επιδοτήσεις.
Πηγή: Deutsche Welle
Απόδοση-περίληψη: Γιάννης Παπαδημητρίου
Κέρδος online 16/5/2016 10:28
Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση
Θα κάνω υπομονή. Δεν θα μιλήσω όταν οι άλλοι λένε. Δεν θα πω τίποτα. θα κρατηθώ.
Δαγκώνω τα χείλη μου και κεί που θαρρώ πως έδωσα τη μάχη και βγήκα νικητής , μία μικρή φράση δειλά, γρήγορα γίνεται χείμαρος .. Δεν χρειάζεται πολύ, να ξεκινήσεις μόνο και μετά …..άρχισες. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το παλέψω το πάθος της κατάκρισης, γιατί είναι τόσο εύκολο να νικηθώ;Οι Πατέρες της εκκλησίας λένε πως η κατάκριση είναι από τις πιο εύκολες αμαρτίες .Αν δηλαδή για να κάνεις μιαν αμαρτία πρέπει να κουραστείς για την πραγματοποιήσεις ,για την κατάκριση θέλει μόνο μια γλώσσα και μία κακή καρδιά.Είναι εύκολο να ασχολείσαι με τις ζωές των άλλων . Τα λάθη τους σε κάνουν να αισθάνεσαι καλύτερα. Σε δικαιώνουν. Βλέπεις τους άλλους χειρότερους και αισθάνεσαι καλύτερος.Κι ύστερα είναι και το άλλο. Όταν ασχολείσαι με τις ζωές και τις ελλείψεις των άλλων , δεν έχεις χρόνο να ασχοληθείς με τον εαυτό σου. Και αυτό σίγουρα πονά. Φαντάσου!!! να δεις κατάματα τον εαυτό σου,τη δική σου αρρώστια , τη δική σου πληγή.Και δεν ξεκινά σαν κατάκριση , αλλά σαν κοινωνικός σχολιασμός .Σα μικρό σχόλιο και καταλήγει με την ώρα σε τάφο ομαδικό.Είναι αυτός ο «απογευματινός καφές» , που σε ένα φλιτζανάκι τόσο δα, χωράμε κρίνοντας, όλη την οικουμένη.Κι ενώ γίνεται εύκολα μετά έρχεται η πίκρα….Η κατάκριση μας χαρακώνει βαθειά. Αν έχεις κρατήσει μέσα σου καθαρές τις αισθήσεις σου πνευματικά , μετά την κατάκριση, νιώθεις ένα μεγάλο κενό. Και μία μεγάλη αγριάδα. Νιώθεις σαν να χάνεις τη χαρά.Ίσως να το επιτρέπει ο Θεός μήπως και καταλάβουμε με αυτό τον επώδυνο τρόπο, αυτό που κάναμε.Με το καιρό η απροσεξία του λόγου μας, μετατρέπεται σε πάθος, σε κατάκριση και με το καιρό σε φύση μας. Και επιτρέπει και ο Θεός, κάποια στιγμή να πέσουμε σε αυτό το λάθος που κρίναμε στους άλλους.Για τούτο χρειαζόμαστε δάνεια δύναμη από το Θεό να μας βοηθήσει να το καταλάβουμε να το δούμε στο μπόι του ,και να βάλουμε βαθειά το νυστέρι στη δική μας πληγή.Μόνο ο Θεός είναι Δίκαιος Κριτής…Για την ψυχή μας, και μόνο για αυτή θα δώσουμε λόγο. Δεν θα σωθούμε εμείς επειδή οι άλλοι είναι χειρότεροι.Και ούτε μας ζήτησε ο Θεός να του πούμε από που να αρχίζει να τιμωρεί.π.Εφραίμ Παναούσης http://www.diakonima.g
Χανιά 2012
Ο σκάρος
Jeep Willys M 38A1
Προς την Αγία Παρασκευή
Προς το Τζούμα Πούσι
Ο σερίφης εξιστορεί της νύχτας τα συμβάντα
Wines of Athens: Η χρυσή πεντάδα του αττικού αμπελώνα 
Πέρασαν αισίως 3.000 χρόνια από τότε που το αμπέλι πρωτοκαλλιεργήθηκε στην αττική γη. Ιερά, τόποι λατρείας του αμπελιού, αμφορείς, κύλικες, κρατήρες και αγγεία είναι σπαρμένα κάτω από τ` αμπελοτόπια με τα Σαββατιανά, αποδεικνύοντας του λόγου το αληθές. Πολλά τα σκαμπανεβάσματα και με μια “ρετσινιά” να κατατρέχει τούτο το αμπελοτόπι, κάποιοι έβαλαν με το νου τους τα χειρότερα γι` αυτό το προικισμένο terroir. Ωστόσο τα πράγματα έχουν αλλάξει θεαματικά. Ζηλευτό το μεσογειακό κλίμα, η θαλασσινή αύρα, η φουλ ηλιοφάνεια και η έλλειψη υγρασίας στους ξηρικούς αμπελώνες, ταυτόχρονα με τις χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις και την τεχνογνωσία των νέων οινοποιών, δείχνουν ξεκάθαρα πως το Σαββατιανό είναι ίσως η ιδανικότερη έκφραση του μοναδικού αυτού terroir. Το κτήμα Κοκοτού και η Οινοποιία της Αναστασίας Φράγκου, το Οινοποιείο Παπαγιαννάκου, η Μικροοινοποιία Μυλωνά κι οι Αμπελώνες Μάρκου, ένωσαν τις δυνάμεις τους με ένα κοινό όραμα: την ανάδειξη του Σαββατιανού και του αμπελώνα της Αττικής, μέσα από την παραγωγή ποιοτικών οίνων. Δεν είναι βέβαια οι μόνοι που συνέβαλαν στην αναζωογόνηση του αμπελώνα της Αθήνας, όμως είναι αυτοί που, διασταυρώνοντας τις πορείες τους στο κομβικό σημείο που ονομάζεται Wines of Athens, βάλθηκαν να προβάλουν συστηματικά και στοχευμένα το εν λόγω brand, με την σφραγίδα του ΠΓΕ (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη), σε κρασιά υψηλού επιπέδου. Στους δρόμους του κρασιού της Αθήνας, μέσα από την πορεία που χαράζουν οι 5, δοκιμάζουμε ξανά το παραγνωρισμένο Σαββατιανό, αυτή τη φορά όμως με περισσότερη εκφραστικότητα, δύναμη και συνοχή, σε κρασιά που έχουν επίπεδο και ικανότητα να σταθούν σε καλές λίστες, ακόμα και fine dining εστιατορίων. Εξακολουθούν να είναι χαμηλού κόστους κρασιά, όμως το, σε κάποιες περιπτώσεις και υπέρ του δέοντος, value for money, τους δίνει επίσης το εισιτήριο για τη λίστα κάθε ταβέρνας ή εστιατορίου με ελληνική κουζίνα. Αν έπρεπε να διαλέξω ένα κρασί από τον καθένα, τότε θα επέλεγα με κλειστά μάτια το αγαπημένο μου Σαββατιανό από Βαρέλι του κτήματος Παπαγιαννάκου, το επίσης βαρελάτο Σαββατιανό των Αμπελώνων Μάρκου, το εντυπωσιακό, φρέσκο Σαββατιανό της Αναστασίας Φράγκου, τη καλή Ρετσίνα της Μικροοινοποιίας Μυλωνά, ενώ από το κτήμα Κοκοτού το ενδιαφέρον Τρεις, τρεις Παράδες, χαρμάνι Ροδίτη και Gewurztraminer. Ωστόσο από τους 5 οινοποιούς, προσωπικά ξεχωρίζω επίσης το λεμονάτο και νευρικό φρέσκο Σαββατιανό και την αποκαλυπτική Ρετσίνα του Παπαγιαννάκου, το πληθωρικό, φρέσκο Σαββατιανό των Αμπελώνων Μάρκου και την βοτανούχα Ρετσίνα τους με το brand name Σχινόπευκο, όπως επίσης το καλοφτιαγμένο – αν και κλειστό ακόμα το φετινό – φρέσκο Σαββατιανό του Μυλωνά και την γλυκιά, ανάλαφρη εκδοχή του Σαββατιανού (σε χαρμάνι με Αηδάνι) και brand name Sunday.
Θα πρέπει εντούτοις να επισημάνω ότι, πέραν της προφανούς αξίας που έχει το γεγονός της αναβάθμισης και καταξίωσης της τοπικής ποικιλίας και της παραγωγής αξιόλογων οίνων από το συγκεκριμένο terroir, σημαντικό στοιχείο στην δημιουργία του Wines of Athens, είναι το ότι, σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα, χαράσσεται ένας άμεσα προσβάσιμος δρόμος του κρασιού, κατάλληλος για να υποδεχτεί τους επισκέπτες της χώρας μας. Όλα τα οινοποιεία του Wines of Athens είναι επισκέψιμα και διοργανώνουν γευστικές δοκιμές, για να ανακαλύψουμε όχι μόνο οι κάτοικοι της Αθήνας, των πέριξ, ή της επικράτειας, αλλά και οι εκατομμύρια επισκέπτες της πρωτεύουσας, το νέο πρόσωπο και την εξωστρέφεια που έχει το καλό ελληνικό κρασί. Κι εξάλλου, μαζί με τη Βιέννη, η Αθήνα είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, που οινοποιεία και αμπελώνες βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την πόλη κι εδώ μάλιστα, κι από αρχαιολογικούς χώρους.- See more at: http://www.fnl-guide.com/gr/el/wine-
2001
Ο νύν και ο επίτιμος !!
