Επίσκεψη στο εργοστάσιο ζωοτροφών ΓΚΙΚΑ
Όλη η ομάδα συντονισμένα τοποθέτησε τις δακοπαγίδες στο ελαιώνα στο Κλειδί
Για τον αθεράπευτα μελαγχολικό ”Αύγουστο” του Νίκου Παπάζογλου
Η ιστορία ενός από τα ομορφότερα ελληνικά ερωτικά τραγούδια.
Τον περασμένο Απρίλιο συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από το θάνατο του τραγουδοποιού – τραγουδιστή Νίκου Παπάζογλου. Ένας θάνατος που βύθισε στο πένθος το πανελλήνιο και τους φαν του έντεχνου – λαϊκού τραγουδιού. Όχι μόνο γιατί χάθηκε ένας σημαντικός και αγαπητός καλλιτέχνης, αλλά και γιατί ο Νίκος ή ο Παπάζης, όπως τον έλεγαν οι Θεσσαλονικείς συντοπίτες του, έμοιαζε μέχρι το τέλος νεανικός, σχεδόν ανέγγιχτος από το χρόνο που περνούσε, άρα ανέτοιμος ακόμη για το μεγάλο ταξίδι.Είναι η πρώτη φορά φέτος που το καλοκαίρι, ο Αύγουστος, μου φαίνονται κενά, αδειανά, δίχως μια συναυλία του. Κάθε αυγουστιάτικο φεγγάρι, βλέπεις, ήταν ταυτισμένο επί σειρά ετών με κάτι μαγικές βραδιές στο Βεάκειο του Πειραιά ή στο Κατράκειο της Νίκαιας (δεν έχει σημασία που οι συναυλίες γίνονταν συνήθως τον Σεπτέμβριο), όπου ακούγαμε live τον ”Αύγουστο”, κλείναμε τα μάτια και ερωτευόμασταν έως και τον αέρα γύρω μας.Ποια ήταν τα συστατικά αυτού του τραγουδιού, που μάγεψαν έναν Μάνο Χατζιδάκι κι έτσι κάλεσε τον Παπάζογλου να εμφανιστεί στις παραστάσεις του στον ”Σείριο”, στο ZOOM, τη σαιζόν 1987 – 88; Διόλου τυχαίο που εκεί, στον ”Σείριο”, ο Παπάζογλου συμμετείχε στο, κατά Διονύση Σαββόπουλο, ”Χάρτινο το φεγγαράκι” του Χατζιδάκι με την Πασπαλά – Παπάζογλου και Σαββόπουλος άλλωστε είχαν γράψει ήδη ιστορία, ως ερμηνευτής και παραγωγός αντίστοιχα, με την ”Εκδίκηση της γυφτιάς” του Νίκου Ξυδάκη και του Μανώλη Ρασούλη.Θυμάμαι την ιστορία πίσω από τον ”Αύγουστο”, όπως μου την είχε αφηγηθεί ο Παπάζογλου αυτοπροσώπως, ένα μεσημέρι του μακρινού 1997 στους ”Αέρηδες” της Πλάκας: Για τον αθεράπευτα μελαγχολικό ”Αύγουστο” του Νίκου Παπάζογλου.
Στα τέλη Ιουνίου του 1978 είχε γίνει ο σεισμός της Θεσσαλονίκης που προξένησε το θάνατο πολλών ανθρώπων. Χιλιάδες επίσης έμειναν άστεγοι, ενώ η μετασεισμική δραστηριότητα συνεχιζόταν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Έχοντας υποστεί ζημιές το σπίτι τους, ο Παπάζογλου πρότεινε στη γυναίκα του να πάρει τη νεογέννητη κόρη τους και να πάνε για λίγο καιρό σε συγγενείς τους στην Αμερική, μέχρι δηλαδή να μειωθεί το τρέμουλο της γης κάτω απ’ τα πόδια τους. Έτσι και έγινε.Μπαίνοντας πια στον Αύγουστο, ο Παπάζογλου δέχτηκε την πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου να παραθερίσει λίγες μέρες κοντά του στο Πήλιο. Πήγε, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο, ο Νιόνιος δεν έκανε διακοπές μόνος του. Περιστοιχιζόταν από την οικογένεια του και νεαρά άτομα, αγόρια και κορίτσια.Σύντομα το πάθος του Παπάζογλου φούντωσε για ένα νεαρό όμορφο κορίτσι. Έλξη απ’ αυτές τις ακατανίκητες που φέρνει ο Αύγουστος, η κάψα του ήλιου και η αλμύρα της θάλασσας! Τι θα έκανε ο καλλιτέχνης; Θα απατούσε τη γυναίκα του που έφυγε προσωρινά για να γλιτώσει το στρες των μετασεισμών; Σκεφτόταν και την κόρη του που μόλις είχε έρθει στον κόσμο…Η ιστορία λέει πως ο Παπάζογλου δεν άντεξε άλλο το μαρτύριο ενός μοιραία ανικανοποίητου έρωτα. Μπήκε στο αυτοκίνητο του, αποφασισμένος να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη. Στη διαδρομή η μελαγχολία και οι σκέψεις του χτύπησαν κόκκινο. Ο ”Αύγουστος” μόλις είχε συλληφθεί στο μυαλό του, στιχουργικά και μουσικά:
Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις…
Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το ‘χει δει
Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή…
Η ”Φυλακή”! Αυτή ”η άτιμη η φυλακή”, έλεγε ο Παπάζογλου, που μας αναγκάζει να είμαστε ”νομιμόφρονες”, ήταν υπαίτια τελικά για ένα από τα ομορφότερα και πλέον διαχρονικά ερωτικά ελληνικά τραγούδια. Ήταν η πρώτη φορά επίσης, πάντα σύμφωνα με τον δημιουργό, που του βγήκε μια μουσική λόγια, κλασικίζουσα, ανεξάρτητη από τις rock ή τις λαϊκότροπες καταβολές του παρελθόντος και του τότε παρόντος του.Το τραγούδι γράφτηκε για κιθάρα – φωνή και ο Παπάζογλου συνήθιζε να το παρουσιάζει σε φίλους του, δειλά – δειλά στην αρχή. Αργότερα προστέθηκαν τα μέρη των εγχόρδων, που το εμπλούτισαν ενορχηστρωτικά με ένα συγκλονιστικό τρόπο, έτσι όπως μάθαμε τον ”Αύγουστο” από το άλμπουμ ”Χαράτσι” του 1984. Έπρεπε να περάσουν δηλαδή έξι χρόνια για να δισκογραφηθεί στο πρώτο προσωπικό άλμπουμ του τραγουδοποιού πια Νίκου Παπάζογλου και όχι απλά του ερμηνευτή του Ρασούλη, του Ξυδάκη, του Νικολόπουλου και των άλλων συνθετών.
Το οπισθόφυλλο του LP ”Χαράτσι” (Lyra, 1984) του Νίκου Παπάζογλου
Τον ”Αύγουστο” του Νίκου Παπάζογλου ηχογράφησαν τα επόμενα χρόνια από συναυλίες τους οι μεγαλύτεροι Έλληνες τραγουδιστές: Η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας και η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Καμία όμως εκτέλεση δεν έφτασε σε αισθητική και συγκινησιακή πληρότητα αυτήν του δημιουργού του τραγουδιού. Ίσως γιατί δεν επρόκειτο για ακόμη ένα τραγούδι που αγαπήθηκε από τον κόσμο και έγινε κτήμα του.Ο ”Αύγουστος” ήταν και είναι ο αισθηματικός λυγμός του Παπάζογλου, η μελαγχολία της ηττημένης λίμπιντο και αυτό το επίπονο απωθημένο ερωτικό ένστικτο που συναντάμε στα ποιήματα του Καβάφη ή και του Χριστιανόπουλου και του Ασλάνογλου, για να θυμηθούμε δύο άλλους μεγάλους ποιητές – συντοπίτες του τραγουδοποιού. ”Ένα αριστούργημα” είχε χαρακτηρίσει τον ”Αύγουστο” από το Τρίτο Πρόγραμμα ο Μάνος Χατζιδάκις πριν ακόμη βγει ο δίσκος! Ισχύει 100%, βοηθούσης πάντα της μοναδικής αυγουστιάτικης πανσελήνου!Καλή σου ώρα εκεί που είσαι, Νίκο Παπάζογλου…______________ Πηγή: www.lifo.gr
Ορχομενός: Ξαναστήνεται το ιστορικό τρόπαιο του Ρωμαίου Σύλλα.Ηταν 6 μέτρα
Εντοπίστηκε το 2004 από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Βοιωτίας σε ένα χωράφι στη θέση «Κυδωνιές», βόρεια της, αποξηραμένης σήμερα, λίμνης Κωπαΐδας και συγκεκριμένα σε αγρό ιδιοκτησίας των Κωνσταντίνου και Μαρίας Γκιζίμη. Η επιγραφή που βρέθηκε στη σωστική ανασκαφή της αρχαιολόγου δρος Έλενας Κουντούρη ανέφερε: «Τρόπαιον Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας Αυτοκράτωρ Κατά βασιλέως Μιθριδάτου και των συμμάχων αυτού…». Δεν άφηνε καμία αμφιβολία: Το τρόπαιο στήθηκε στον Ορχομενό από τον Ρωμαίο στρατηγό Σύλλα, όταν το 87 π.Χ. νίκησε τα στρατεύματα του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη Στ’ του Ευπάτορος. Και είναι αυτό το εντυπωσιακό τρόπαιο – με ιδιαίτερη αξία αφού συνδέεται με με το ιστορικό γεγονός της τελικής επικράτησης των στρατευμάτων του Ρωμαίου στρατηγού έναντι του στρατού του βασιλιά του Πόντου, καθώς και του πεδίου της μάχης στο τοπίο της Κωπαΐδας – που θα αναδειχθεί, σύμφωνα με μελέτη που εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.
Ένας δάσκαλος ικετεύει όλους τους γονείς να σταματήσουν να κάνουν αυτά τα τρία πράγματα
τα τρία απλά αιτήματα του..
Ο Σουηδός Τζόνας Χάρισον είναι δάσκαλος για πάνω από 16 χρόνια. Τα τελευταία πέντε χρόνια όμως έχει παρατηρήσει ότι οι μαθητές του επιδεικνύουν μια πολύ άσχημη συμπεριφορά στην τάξη του. Έχει δοκιμάσει όλους τους επιτρεπτούς τρόπους: Να τα επιπλήξει, να τα επιβραβεύσει, αλλά τίποτα απέφερε αποτέλεσμα. Έτσι, ο βετεράνος καθηγητής συνειδητοποίησε ότι το πρόβλημα θα μπορούσε να προέρχεται μόνο από τα σπίτια των παιδιών.
Για αυτό ο Τζόνας δημοσίευσε στο Facebook μια ανάρτηση μέσα από την οποία ζητάει από τους γονείς να σταματήσουν να κάνουν τρία πολύ επικίνδυνα πράγματα. Η ανάρτηση του πολύ σύντομα κοινοποιήθηκε και μεταφράστηκε σε όλες τις γωνιές του κόσμου.
Για αυτό ο Τζόνας δημοσίευσε στο Facebook μια ανάρτηση μέσα από την οποία ζητάει από τους γονείς να σταματήσουν να κάνουν τρία πολύ επικίνδυνα πράγματα. Η ανάρτηση του πολύ σύντομα κοινοποιήθηκε και μεταφράστηκε σε όλες τις γωνιές του κόσμου.
Ο Τζόνας έγραψε: «Δουλεύω με τα παιδιά σχεδόν 16 χρόνια και υπάρχουν μερικά πράγματα στα οποία έχω παρατηρήσει ότι τα παιδιά γίνονται όλο και χειρότερα. Νούμερο 1. Τα παιδιά βαριούνται πολύ δύσκολα! Έχουν ανάγκη συνεχώς να κάνουν κάτι. Παρακαλώ σταματήστε να χαλάτε τα παιδιά σας. Δεν είναι επικίνδυνο για αυτά να βαριούνται και μερικές φορές. Να μην κάνουν για λίγο απλά.. τίποτα.
Νούμερο 2. Έχω γνωρίσει πολλούς γονείς οι οποίοι είναι πολύ περήφανοι που τα παιδιά τους μπορούν να διαβάσουν και να μετράνε πριν την έναρξη της προσχολικής ηλικίας. Λοιπόν, δεν μου αρέσει που σας το χαλάω αλλά θα μάθουν να διαβάζουν και να μετράνε πολύ σύντομα. Αντί για αυτά, διδάξτε τα να παίζουν, να είναι καλοί φίλοι και να μοιράζονται».Ο Τζόνας είπε ότι έχει κουραστεί να χωρίζει μαθητές που τσακώνονται γιατί δεν θέλουν να μοιραστούν τα αντικείμενα ή τα παιχνίδια τους. Είπε επίσης ότι έχει κουραστεί να προσπαθεί να τα αναγκάσει να ασχοληθούν και με άλλες δραστηριότητες εκτός της τεχνολογίας και της ζώνης άνεσης τους!Το τελευταίο που ικετεύει τους γονείς των παιδιών, σύμφωνα με τον Τζόνας, είναι και το πιο σημαντικό. Να τα διδάξουν να εκτιμήσουν όλα τα καλά πράγματα στη ζωή τους! «Νούμερο 3. Έχω δει ότι πολλά παιδιά δυσκολεύονται να δείξουν ευγνωμοσύνη στα άλλα παιδιά αλλά και στους ενήλικες. «Μπορώ να πάρω άλλο ένα;» είναι δυστυχώς κάτι που ακούω πολύ συχνά. Τι συνέβη στο «παρακαλώ»; Στο «ευχαριστώ για το φαγητό», στο «ευχαριστώ για τη βόλτα» και ούτω καθεξής; Δεν έχω δικά μου παιδιά ακόμη, αλλά όταν αποκτήσω κάποια στιγμή στο μέλλον, θα τα διδάξω να παίζουν, να είναι καλοί φίλοι, να δείχνουν ευγνωμοσύνη και, που και που, να βαριούνται. Όταν μάθουν καλά αυτά τα πράγματα, τότε θα τα διδάξω να διαβάζουν και να μετράνε….»
Πάντα υπάρχει χρόνος, αλλά τα πιο σημαντικά πράγματα, η καλοσύνη, η ευγένεια, η φιλία, μαθαίνονται καλύτερα σε νεαρή ηλικία!Να θυμάστε τα λόγια του.Την επόμενη φορά που θα θελήσετε να επιτρέψετε στα παιδιά σας να δουν για λίγο τηλεόραση ή που δεν θα αντιδράσετε σε κάποιο άσχημο ξέσπασμά τους, σκεφτείτε τα λόγια του Τζόνας. Η μεγαλύτερη επιθυμία σας είναι να μεγαλώσετε έναν καλό άνθρωπο. Ο Τζόνας γνωρίζει πως θα το κάνετε αυτό βελτιώνοντας αυτά τα τρία απλά πράγματα.
Ένας πολύ ενδιαφέρων Σεπτέμβριος περιμένει την Ελλάδα και αιτία είναι οι εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα και ειδικότερα στην Πειραιώς και στην Αττικής, που εδώ και καιρό έχουν μπει στο μικροσκόπιο του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού της ΕΚΤ.
Χρόνος ανάγνωσης:
6
‘
[ARIS MESSINIS / AFP]
Τρίτη 02 Αυγούστου 2016
Το πρόβλημα στο οποίο εστιάζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έγκειται στον τρόπο με τον οποίο έγιναν οι ανακεφαλαιοποιήσεις στις δύο αυτές τράπεζες. Για το θέμα είχαν γράψει οι Financial Times τον Μάρτιο του 2016. Μια αρνητική εισήγηση του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού θα προκαλέσει σεισμό. Ας δούμε γιατί.
Τράπεζα Πειραιώς
Ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός (SSMWikipedia) εξετάζει για την Πειραιώς αν τα περίπου 500 εκατομμύρια της ανακεφαλαιοποίησης, που εισέρρευσαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ήταν πραγματικά νέα χρήματα ή παραβιάστηκαν οι σχετικοί κανόνες της ΕΚΤ. Ειδικότερα ερευνάται αν έγιναν ενέσεις κεφαλαίων από άλλες ελληνικές τράπεζες και αν χρήματα που ήρθαν από συγκεκριμένη εταιρεία του Λονδίνου είχαν ως πηγή την Πειραιώς ή ακόμα και στελέχη της διοίκησής της.
businessweek-cover.png
To σκληρό εξώφυλλο του Bloomberg Businessweek για τον Πόλσον αναφορικά με την τύχη του hedge fund του το 2012.
Αν αποδειχτεί ότι έχουν βάση οι ισχυρισμοί, τότε είναι πολύ πιθανό να απαιτηθούν εκ νέου αυτά τα κεφάλαια. Πολλοί δε εικάζουν ότι η πρόσφατη αλλαγή διοίκησης στην τράπεζα σχετίζεται με τις πρακτικές αυτές. Σε αυτή την περίπτωση, οι πρώτοι που θα κληθούν να συμβάλλουν είναι οι ήδη υπάρχοντες μέτοχοι. Όμως πολλοί λίγοι θα έχουν την όρεξη να βάλουν και πάλι το χέρι στην τσέπη. Από αυτούς τους μετόχους έχει ξεχωρίσει ο Πόλσον που κατά το πρόσφατο παρελθόν έχει εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά του για τα τεκταινόμενα στην τράπεζα –και ειδικότερα προς την απελθούσα διοίκηση.Το επενδυτικό όχημα του Πόλσον σίγουρα έχει τη δυνατότητα να καλύψει την τρύπα αν θέλει. Και αυτή, ίσως, να είναι η μεγάλη του ευκαιρία για να αποκτήσει τον έλεγχο της τραπέζης αν φυσικά αυτό είναι στα σχέδια του. Το ερώτημα λοιπόν είναι με ποιο αντάλλαγμα (δηλαδή σε ποια τιμή) θα μπει για να σώσει την Πειραιώς από τη διαφαινόμενη εκκαθάριση.Γιατί πλέον η εκκαθάριση ή η όπως λέγεται «εφαρμογή εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα» (bail-in”What is a bail-in?”, Τhe Economist) πρέπει να γίνει με τους κανονισμούς και τις διαδικασίες για την ανάκαμψη και την εξυγίανση τραπεζικών ιδρυμάτων όπως ορίζει η κοινοτική οδηγία 59 (BRRD)Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαΐου 2014 που έχει γίνει νόμος του κράτους (ν. 4334/2015Διαβάστε τον εδώ). Η φιλοσοφία του νόμου είναι να προστατεύσει τον φορολογούμενο ορίζοντας ότι οι πρώτοι στη σειρά να απορροφήσουν τις ζημίες είναι οι μέτοχοι, ακολουθούν οι ομολογιούχοι και έπειτα οι μη εγγυημένες καταθέσεις. Έτσι θα ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος να επαναληφθούν οι αμαρτίες του 2008, όταν πολλές ευρωπαϊκές χώρες αναγκάστηκαν να σώσουν τράπεζες με χρήματα φορολογουμένων.Η οδηγία επιβάλλει πρώτα αποτίμηση του χαρτοφυλακίου (άρθρο 36). Εν συνεχεία, αν χρειαστεί κρατική ενίσχυση, αυτή γίνεται μόνο μετά από κούρεμα παθητικού, το λεγόμενο bail-in, μέχρι ποσού που αντιστοιχεί στο 8% του συνόλου του παθητικού.Φυσικά, όλοι ελπίζουν πως δεν θα χρειαστεί ένα τόσο μεγάλο ποσό (8% είναι περίπου 7 δισεκατομμύρια για την Πειραιώς και 300 εκατομμύρια για την Αττικής). Εδώ το ερώτημα είναι, αν έχουν εκτιμηθεί σωστά οι ζημίες από τα κόκκινα δάνεια ή όχι. Επίσης, μετά την τελευταία ανακεφαλαιοποίηση υπάρχουν ελάχιστα ομόλογα της Πειραιώς για να απορροφήσουν το κούρεμα αφού μετατράπηκαν στην προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση. Έτσι, το όποιο βάρος ενδέχεται να επιβαρύνει τις μη εγγυημένες καταθέσεις (άγνωστο πόσες είναι σε σύνολο καταθέσεων 38 δισεκατομμυρίων).Να σημειώσουμε πως η εγγύηση των 100.000 είναι περίπου θεωρητική. Και αυτό γιατί το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕO ιστότοπος ) που σε αυτή την περίπτωση θα κληθεί να αποζημιώσει, ενδέχεται να μην μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του αν οι ζημίες είναι μεγαλύτερες των περίπου 3 δισεκατομμυρίων. Μια εξέλιξη που όλοι απεύχονται, και που ανησυχεί την κυβέρνηση, αλλά και την ΤτΕ, ιδίως τώρα που επιχειρείται μια επικοινωνιακή εκστρατεία για να επιστρέψουν στις τράπεζες τα χρήματα από τις θυρίδες και τα παπλώματα.
current_home_of_the_ssm_since_march_2016_the_eurotower_in_frankfurt.jpg
Το Eurotower στην Φρανκφούρτη, έδρα του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού. [Epizentrum/Wikimedia Commons]
Τράπεζα Αττικής
Στην Αττικής η κατάσταση δεν είναι καλύτερη –ή μάλλον είναι πολύ χειρότερη. Εδώ ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός ερευνά αν υπήρξαν κυβερνητικές πιέσεις σε δύο δημόσιους οργανισμούς, την ΕΥΔΑΠ και το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, προκειμένου να συμμετέχουν στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Η μεν ΕΥΔΑΠ συμμετείχε με 20 εκατομμύρια (παρά τις αντιδράσεις του Πόλσον, που είναι και εδώ μέτοχος), ενώ το Ελ. Βενιζέλος, μετά από διαμαρτυρία των Καναδών μετόχων, έβαλε τελικά 9,9 εκατομμύρια από τα 30 εκατομμύρια που αρχικά είχε υποσχεθεί. Το ΤΣΜΕΔΕ νομίμως συνέβαλε με 374 εκατομμύρια και σε αυτήν την αύξηση (είχε ήδη βάλει και χάσει 440 εκατομμύρια στην προηγούμενη), αλλά παρόλα αυτά υπάρχει ακόμα έλλειμμα 68 εκατομμυρίων που πρέπει να καλυφτεί.Εδώ λοιπόν είναι και το μεγάλο πρόβλημα. Ακόμα και αν ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός κρίνει πως τα χρήματα της ΕΥΔΑΠ και του αεροδρομίου δεν παραβιάζουν τους κανονισμούς περί κρατικής επιχορήγησης, πρέπει να βρεθούν τουλάχιστον 68 εκατομμύρια για να σωθεί η τράπεζα.Η ΤτΕ μπροστά στο (πολύ πιθανό) ενδεχόμενο να οδηγηθεί η Αττικής σε εκκαθάριση και κούρεμα καταθέσεων, ανέλαβε πρωτοβουλίες. Έτσι, πριν από μερικές μέρες αντικατέστησε (κατά άλλους εκδίωξε) τη διοίκηση της τράπεζας Αττικής”Αλλαγή Δ.Σ. έδειξε ο έλεγχος στην Αττικής”, Η Καθημερινή(άρθρο 28 BRRD) και δουλεύει πυρετωδώς μέσα στο κατακαλόκαιρο να βρει επενδυτές για να σώσουν την τράπεζα.Η υπόθεση της Αττικής θυμίζει πάρα πολύ τα γεγονότα που οδήγησαν στο κλείσιμο μιας άλλης μικρής τράπεζας, της Probank. Οι λεπτομέρειες για το τι είχε συμβεί τότε ίσως κάποτε να γραφτούν αλλά εν συντομία τα γεγονότα είχαν ως εξής: Μετά την έκθεση της Blackrock, η Probank έπρεπε να βρει 233 εκατομμύρια για να καλύψει το κεφαλαιακό της κενό. Το ΤΧΣ μπορούσε να βάλει χρήματα μόνο σε συστημικές τράπεζες και έτσι η Probank έπρεπε να βρει και τα 233 εκατομμύρια από την αγορά (όπως συμβαίνει τώρα και με τα 68 εκ. στην Αττικής). Αργότερα διορθώθηκε αυτή η ανωμαλία, αλλά η καθυστέρηση είχε ήδη κόστισε ακριβά. Είχε περάσει σχεδόν ένας χρόνος και η διοίκηση της Probank δεν είχε βρει τα χρήματα (όπως δεν τα έχει βρει και η Αττικής). Μια μέρα η ΤτΕ αντικατέστησε τη διοίκηση της και εγκατέστησε προσωρινή με μία και μόνο εντολή, να βρει το ποσό εντός 2-3 μηνών (όπως συμβαίνει τώρα και με την Αττικής). Πράγμα φυσικά σχεδόν αδύνατο αφού μια τέτοια διαδικασία είναι χρονοβόρα και κοστοβόρα ακόμα και για μεγάλες τράπεζες.Όμως η βιασύνη είχε άλλους λόγους. Έπρεπε να κλείσει η αξιολόγηση με την Τρόικα και ένα από τα προαπαιτούμενα ήταν να μην υπάρχουν ανοιχτά θέματα με τις τράπεζες (στην Αττικής δεν υπάρχει προαπαιτούμενο από την Τρόικα, όμως υπάρχει η έντονη πίεση των εποπτικών αρχών). Αν δεν τα έβρισκε, η Probank θα πήγαινε προς εκκαθάριση. Όλες οι άλλες ανακεφαλαιοποιήσεις είχαν κλείσει. Παρά το μικρό χρονικό περιθώριο, υπήρξε σχετικό ενδιαφέρον από ξένους επενδυτές (το οποίο είναι ένδειξη πως η προηγούμενη διοίκηση της Probank μάλλον τα είχε θαλασσώσει). Όμως οι προσφορές τους υπολειπόντουσαν και δεν έγιναν δεκτές από την ΤτΕ. Η τράπεζα έσπασε σε καλή και κακή. Έτσι ο Έλληνας φορολογούμενος πήρε για άλλη μια φορά το κόστος της εκκαθάρισης/απορρόφησης της καλής Probank από την Εθνική τράπεζα που έφτασε τα 795.733.502 ευρώ αντί για τα 233 εκατομμύρια που έπρεπε να βρεθούν ως κεφάλαια. Τότε δεν ίσχυε ο νόμος 4334 και έτσι οι καταθέσεις δεν πειράχτηκαν. Τον λογαριασμό τον πλήρωσαν οι φορολογούμενοι αφού τα χρήματα αυτά μπήκαν στο χρέος της χώρας.Όπως λοιπόν αναφέραμε, υπάρχει μεγάλη πίεση από τον SSM να βρεθεί μέσα στον Σεπτέμβριο λύση στο πρόβλημα της Αττικής. Η εποπτική αρχή είναι γνώστης των “ιδιαιτεροτήτων” της τράπεζας. Γνωρίζουν για το παρελθόν της και την επιρροή των συνδικάτων στη λήψη επενδυτικών αποφάσεων (που εν πολλοίς οδήγησαν την τράπεζα στα όρια της χρεοκοπίας). Εικάζουν επίσης πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να σώσει την Αττικής για να την χρησιμοποιήσει ως το δικό της πελατειακό όχημα, όπως παλαιότερα έκαναν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ με την Αγροτική, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κ.λπ. Για αυτό και ο SSM είναι πολύ προσεκτικός και αυστηρός. Αν η τράπεζα δεν βρει “καθαρά” κεφάλαια και νέο ιδιοκτήτη, είναι προσανατολισμένοι να κλείσουν την τράπεζα με τη διαδικασία εκκαθάρισης που αναφέραμε προηγουμένως.Τα προβλήματα στην εύρεση νέων “καθαρών” μετόχων είναι κυρίως δύο. Πρώτον, δεν φτάνουν τα 68 εκατομμύρια. Και αυτό γιατί τα 68 εκατομμύρια είναι το ελάχιστο για σωθεί η τράπεζα, για να λειτουργήσει χρειάζονται τουλάχιστον διπλάσια, 140 εκατομμύρια. Μόνο έτσι έχει ο νέος ιδιοκτήτης-μέτοχος πιθανότητες να μην χάσει την επένδυση του.Το δεύτερο πρόβλημα είναι πως τα κόκκινα δάνεια της τράπεζας, σύμφωνα με πληροφορίες, ξεπερνούν το 70% του δανειακού χαρτοφυλακίου και όχι το 50% που αναφέρουν. Για να βρεθεί λοιπόν κάποιος ιδιώτης, πρέπει να του παρασχεθούν εγγυήσεις και οικονομικά κίνητρα και γλυκαντικά (sweeteners) από την ΤτΕ για να αναλάβει ένα τέτοιο ρίσκο. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ από όπου προέρχονται αρκετοί εν δυνάμει σωτήρες, έχουν συνηθίσει σε εγγυήσεις και πλαφόν έναντι επιπλέον μελλοντικών ζημιών. Και όλα αυτά πρέπει να γίνουν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, 2-3 μηνών. Αλλιώς bail-in.Φυσικά μπορεί να μην συμβεί τίποτα από τα προλεγόμενα και ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός να βρει πως δεν υπάρχει κανένα θέμα με την ανακεφαλαιοποίηση της Πειραιώς ή να κάνει τα στραβά μάτια. Μπορεί επίσης η Αττικής να βρει τα χρήματα που της χρειάζονται και νέο ιδιοκτήτη. Όμως πληροφορίες της αγοράς μιλούν για σκλήρυνση της θέσης του SSM και για τελεσίγραφα με λήξη τον Σεπτέμβριο του 2016. Σε αυτή την περίπτωση, το ενδεχόμενο εφαρμογής των κανόνων BRRD που συνεπάγεται bail-in γίνεται κυρίαρχο σενάριο και ίσως και καταλύτης πολιτικών εξελίξεων.
Ο Ανδρέας Κούτρας ζει και εργάζεται στο Λονδίνο ως χρηματοοικονομικός αναλυτής. Άρθρα και σχόλια του έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς στο ξένο αλλά και Ελληνικό τύπο. Έχει σπουδάσει Αστροφυσική και ανώτατα μαθηματικά στο Λονδίνο και Κέιμπριτζ.
Διαβάστε ακόμα
Οι Νέοι Νομάδες
Ευέλικτα σπίτια και η ζωή εν κινήσει. Οι όμορφοι προσωρινοί χώροι για μια γενιά που αποκαλεί κάθε γωνιά του πλανήτη σπίτι της.
Χρόνος ανάγνωσης:
5
‘
To Saunalautta του Santeri Hiltunen. [Jyri Helkkinen]
Πέμπτη 14 Ιουλίου 2016
H γενιά του internet δεν χρειάζεται πλέον σταθερή βάση. Μετακινείται. Η μετακίνηση είναι η απόλυτη νέα ελευθερία: ελευθερία από τη ρουτίνα, τις παραδοσιακές συνήθειες, τους γεωγραφικούς περιορισμούς. Τα σύγχρονα δημιουργικά μυαλά ευδοκιμούν σε έναν τρόπο ζωής που τους επιτρέπει να εργάζονται έξι μήνες σε συστεγαζόμενα γραφεία στο Βερολίνο, να περνούν το καλοκαίρι σε τροχόσπιτο στη Χιλή και να εμφανίζονται εγκαίρως για το επόμενο εγχείρημά τους πίσω από ένα προσωρινό γραφείο στη Νέα Υόρκη.
Μεγαλώνοντας με το internet και ψηφιακά εργαλεία στη διάθεσή μας, ζούμε και εργαζόμαστε διαφορετικά. Εκτός από δυνατό Wi-fi και έναν καλό καφέ, προγραμματιστές, σχεδιαστές, μουσικοί, δημοσιογράφοι, και δημιουργικοί επιχειρηματίες χρειάζονται, πάνω απ’ όλα, έμπνευση, νέες ιδέες, επαφές και τα διεθνή χρηματιστήρια. Έτσι ταξιδεύουν από το ένα συστεγαζόμενο γραφείο στο άλλο, εναλλάσσοντας χώρες, ηπείρους, αλλά και σπίτια, φίλους και πολιτισμούς.
thenewnomads_p.31.jpg
Κατασκευασμένος στο πολυπληθές Ανόι, ο πύργος Ta đi Ôtô της ομάδας Bureau A μεταφέρεται με ποδήλατο και φιλοξενεί από μίνι συναυλίες έως βραδιές ποίησης. [Boris Zuliani]
Εκπρόσωποι αυτής της γενιάς νομάδων υπάρχουν σε όλο τον πλανήτη. Τα ίχνη τους είναι εμφανή, ειδικά στους κόμβους των μεγάλων πόλεων. Αν κάποια πτήση ακυρωθεί, υπάρχουν πάντα αρκετές διαθέσιμες καμπίνες ύπνου στα αεροδρόμια. Γραφεία, αίθουσες συνεδριάσεων, εκθεσιακές αίθουσες και catering είναι διαθέσιμα για λίγες ώρες ή ημέρες, αν χρειαστεί. Οι υπάρχουσες δομές προσαρμόζονται ήδη στη νέα αυτή ανάγκη για μετακινήσεις. Σήμερα το να ριζώνεις σε ένα μέρος σημαίνει να αποκτάς ένα πλίνθινο εξοχικό, ένα κοινόχρηστο μποστάνι ή ένα δεντρόσπιτο.
Η νέα τάση ώθησε σε εξαιρετικά ευφάνταστους τρόπους στο design αντικειμένων και χώρων, που προσφέρουν έναν νομαδικό αλλά ταυτόχρονα high tech τρόπο ζωής. Από μια αρθρωτή κατοικία με ρόδες έως μια φουσκωτή σχολική αίθουσα μέσα σε ένα πρώην κάδο σκουπιδιών, οι νέοι ευέλικτοι χώροι και οι καινοτόμες συσκευές ορίζουν τους σύγχρονους νομάδες.
thenewnomads_press_p134-135-2.jpg
To Sleepbox των Ρώσων Arch Group είναι προορισμένο να εξυπηρετεί ταξιδιώτες ανάμεσα σε πτήσεις. [Arch Group]
Όροφοι γραφείων που διαιρούνται με ευέλικτο τρόπο, προσωρινές κατοικίες και χώροι γραφείων που κινούνται μαζί με τους νομάδες, πολύ-λειτουργικά έπιπλα που είναι ταυτόχρονα καρέκλα και αποθηκευτικός χώρος, κρεβάτι και τραπέζι, ή ντουλάπα και γραφείο. Οι αναγκαίοι μηχανισμοί τους δεν γίνεται προσπάθεια να καμουφλαριστούν, αντιθέτως αναδεικνύονται ως διακριτικό σχεδιαστικό γνώρισμα.
Συνοχή και λειτουργικότητα συναντούν υψηλά στάνταρντ αισθητικής, αειφορίας και υλικών. Μέσα από τον πρωτοποριακό αυτό σχεδιασμό χώρων και επίπλων, ένας πολύ-λειτουργικός προσωρινός χώρος γίνεται σπίτι για τους νομάδες. Κι αυτό που σήμερα βλέπουμε ως εξαίρεση γίνεται γρήγορα ο κανόνας, επηρεάζοντας αρχιτέκτονες, πολεοδόμους και σχεδιαστές επίπλων, οι οποίοι πλέον μας προσφέρουν την ελευθερία να αποκαλούμε όλο τον πλανήτη σπίτι μας.
pisina_copy.jpg
H μυστική Social Pool του Αlfredo Barsuglia καλωσορίζει περαστικούς από την έρημο Μοχάβε που παραλαμβάνουν τις συντεταγμένες της στο MAK Center for Art and Architecture στο Δυτικό Χόλιγουντ. [Alfredo Barsuglia]
Το βιβλίο New NomadsΣτον ιστότοπο των εκδόσεων από τις γερμανικές εκδόσεις Die Gestalten εξερευνά τη νέα αυτή τάση, ειδικά ως προς την αρχιτεκτονική, το interior design, τα modular συστήματα επίπλων και τα πολυεργαλεία που η νομαδική αυτή γενιά εξέλιξε για να καλύψει τις δικές της ανάγκες.
Το τροχόσπιτο που γίνεται γιοτ
thenewnomads_press_cover-1.jpg
[Malte Spindler/DIE BRUeDER © Sealander GmbH 2014]
Με ελάχιστες μόνο μετατροπές το Caravan & Yacht Δείτε την μπροσούραπου σχεδίασε η ομάδα Sealander μεταμορφώνεται από τροχόσπιτο σε σκάφος. Στο έδαφος η απλή κατασκευή χρησιμεύει ως καταφύγιο, υπνοδωμάτιο και κουζίνα. Στο νερό, το ίδιο κρησφύγετο γίνεται πλατφόρμα κολύμβησης, σκάφος αναψυχής και όαση διαλογισμού.
H γιούρτα
thenewnomads_press_p178-179-4.jpg
[Niall Walker]
Εμπνευσμένη από την κλασσική γιούρτα, την σκηνή των νομάδων της κεντρικής Ασίας και ειδικά των Μογγόλων, η κατασκευή των Trake/Alec Farmer & Uula Jero”A Handcrafted, $7,500 Yurt That’s Far Cooler Than Your House”, WIRED αναβαθμίζει την παραδοσιακή κατοικία και την φέρνει στον 21ο αιώνα. Η ελαφριά σκηνή όταν κλείνει πιάνει ελάχιστο χώρο και μεταφέρεται εύκολα με αυτοκίνητο.
Le Tente
thenewnomads_press_p208-209-1.jpg
[Benji Wagner]
Η σκηνή οροφής αυτοκινήτου από την Poler StuffΟ ιστότοπος, ζυγίζει μόλις 64 κιλά, ανοίγει εύκολα και φιλοξενεί διπλό φουσκωτό στρώμα. Κατασκευασμένο από υψηλής αντοχής αδιάβροχο ύφασμα και σκελετό αλουμινίου, προσαρμόζεται σε κοινές σχάρες και εφαρμόζει σε οποιαδήποτε σχεδόν οροφή. Σαν το κέλυφος χελώνας, η μοντέρνα τέντα προστατεύει τον σύγχρονο νομά σε κάθε καιρό.
Το τρίκυκλο σπίτι
thenewnomads_press_p052-053-4.jpg
[People’s Architecture Office, People’s Industrial Design Office]
Αγκαλιάζοντας την σύγχρονη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τη γη, το τρίκυκλο βρίσκει μια οικολογική και φτηνή λύση για τη στέγαση των singles. H μικρή κατοικία, που διασχίζει εύκολα τους πολυσύχναστους δρόμους της Κίνας, κατασκευάστηκε από πολυπροπυλένιο και σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο People’s Architecture OfficeΟ ιστότοπος.
Shelter Bygg
thenewnomads_ignant_07.jpg
[João Morgado]
Η πειραματική κατασκευήΔείτε εδώ το εσωτερικό της πρωτότυπης κατοικίας της Gabriela Gomes συνδυάζει την γλυπτική, το design και την αρχιτεκτονική. Η φουτουριστική αρθρωτή κατοικία χρησιμοποιεί ανακυκλούμενα υλικά και θυμίζει σύννεφο που έπεσε από τον ουρανό.
Saunalautta
thenewnomads_p.175.jpeg
[Jyri Helkkinen]
To SaunalauttaΗ σελίδα στο Facebook του Santeri Hiltunen είναι μια πλωτή σάουνα που μπορεί να φιλοξενήσει 13 άτομα, ενώ διαθέτει και καμπίνα, ντεκ για ηλιοθεραπεία, πύργο καταδύσεων και χώρο για μπάρμπεκιου. Εν μέρει σχεδία και εν μέρει πλοίο, διαθέτει 4 αιώρες σε διάφορα επίπεδα, ενώ η θερμότητα από τη σάουνα ζεσταίνει το νερό του ντους και την καμπίνα.
Διογένης
diogene_2013_00017721.jpg
[Vitra, Julien Lanoo]
Η πειραματική κατοικίαΑναλυτικό άρθρο στο ArchDaily που σχεδίασε ο Renzo Piano λειτουργεί ως πρότυπο για τη νομαδική στέγαση. Η μικρομονάδα υποστηρίζει μια σειρά λειτουργιών, από χώρο εργασίας έως στούντιο και εξοχικό. Φτιαγμένο από ανακυκλούμενα υλικά και κινητό, υποστηρίζει έναν τρόπο ζωής που δεν στερείται βασικών ανέσεων.
Grooming Retreat
Διδασκόμενοι από τη σημασία της περιποίησης του αλόγου πριν και μετά την ιππασία, αυτή η εύθραυστη κατοικίαΑναλυτικό άρθρο στο Dezeen των Gartnerfuglen Architects & Mariana De Delás επικεντρώνεται στο τελετουργικό του καθαρισμού του σώματος και του πνεύματος.
Villa Ardilla
thenewnomads_ignant_10.jpg
[Cristina Beltran]
Συμπαγής και πολύχρωμη, το δεντρόσπιτο που σχεδίασε ο Daniel Cabezas LópezΤο site του προσαρμόζεται στις αισθητικές ανάγκες του εκάστοτε ενοίκου. Η κατασκευή των 9 τετραγωνικών χωρίζεται σε δύο επίπεδα, με το καθιστικό να βρίσκεται κάτω και το υπνοδωμάτιο στο επάνω επίπεδο με το φεγγίτη.
To φυλάκιο
interiorview02a.jpg
[Ross Campbell, Processcraft]
Η ατσάλινη κατασκευή Lookout της ProcesscraftΟ ιστότοπος ενσαρκώνει την έννοια του δωματίου με θέα. Μέρος ενός πρότζεκτ ενός εθνικού δρυμού στη Σκωτία, το φυλάκιο καμουφλάρεται μέσα στο τοπίο, αντανακλώντας το περιβάλλον του. Μπορεί να φιλοξενήσει έως τρία άτομα.
Το σπίτι που περπατάει
ss.jpg
[N55]
Η modular κατοικία των N55O ιστότοπος χρησιμοποιεί ηλιακούς συλλέκτες για να μετακινείται αργά μέσα στην πόλη ή την εξοχή, χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον. Διαθέτει σύστημα συλλογής βρόχινου νερού, ηλιακής θέρμανσης και κομποστοποίησης. Μπορεί να ενωθεί με περισσότερες κατοικίες σχηματίζοντας κινούμενα χωριά.
Φουσκωτός κάδος απορριμάτων
Οι κάδοι απορριμμάτων φαίνεται πως είναι το επόμενο μεγάλο βήμα που θα κάνουν οι αρχιτέκτονες που έχουν μεγάλη φαντασία αλλά μικρό μπάτζετ. Η φουσκωτή αίθουσα διδασκαλίας Inflato Dumpster του John Locke φιλοξενεί εργαστήρια και events, σκοπό έχει να ενεργοποιήσει τη γειτονιά και κατασκευάστηκε με 3.685 ευρώ που προήλθαν από crowd-funding.
The New Nomads, Temporary Spaces and a Life on the Move [Editors: Robert Klanten, Sven Ehmann, Michelle Galindo, All images Copyright Gestalten 2015]
Editor-in-chief της koolworks (jenny.gr, hope). Ξεκινώντας από το ΚΛΙΚ, βρήκε στα περιοδικά τον ιδανικό συνδυασμό για όλα όσα την παθιάζουν. Συμμετείχε στη γέννηση του Nitro, του (Symbol) και του Cosmopolitan και ήταν Διευθύντρια Σύνταξης των Marie Claire και Marie Claire
7 πράγματα που μου έμαθε ο Καβάφης για τη ζωή
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε.
Αν σήμερα θεωρούμε την ποιητική αξία του Κωνσταντίνου Καβάφη κάτι το δεδομένο, αυτό δεν ίσχυε πάντα. Τον κατέκριναν, τον χλεύασαν σε μεγάλο βαθμό, τον παρώδησαν και πολλοί προσπάθησαν να αποδείξουν πως όσα έγραφε «δεν συνιστούσαν ποίηση». Και αυτό συνέβαινε όχι μόνο όσο ζούσε αλλά και μετά το θάνατό του.
Δεν έχει υπάρξει και ελπίζω να μην υπάρξει πιο «κακοποιημένος» από τους αναγνώστες και κάποιους εκπαιδευτικούς – εξεταστές ποιητής από τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Είναι ο ποιητής που έχει διαβαστεί αποσπασματικά όσο κανένας άλλος, που έχει αναλυθεί κατά λέξη όσο κανένας άλλος- σε τέτοιο βαθμό που χάνεται ολότελα το νόημά του, σε τέτοιο βαθμό που οτιδήποτε ζωντανό μέσα του ασφυκτιά και πεθαίνει. Είναι αυτός που όλοι έχουμε διαβάσει δίστιχά του χωρίς να γνωρίζουμε το συγκείμενο (το context) και –όπως είναι μαθηματικά λογικό και αναμενόμενο- βγάλαμε βεβιασμένα συμπεράσματα. Το «τι θέλει να πει ο ποιητής», κυρίες και κύριοι, δεν είναι ποτέ ο αυτοσκοπός και –ευτυχώς- δεν υπάρχει σωστή απάντηση.
Πρώτον, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θέλει να πει ο ποιητής γιατί δεν τον έχεις μπροστά σου να τον ρωτήσεις και να σου απαντήσει. Το να μαντεύει ο καθένας τι μπορεί να είχε στο μυαλό του ο Καβάφης και να θέτει την εικασία του ως δεδομένο και απαράβατο κανόνα, είναι ακριβώς το αντίθετο από τον ίδιο τον σκοπό της Ποίησης.Το να ζητείται από τον κάθε μαθητή- σπουδαστή- φοιτητή να μάθει απ’έξω την προσωπική θεωρία του οποιουδήποτε -κατά τ’άλλα πολυδιαβασμένου και μορφωμένου ερευνητή- και να είναι σε θέση να την αναπαράγει κατά λέξη, είναι, για μένα, έγκλημα.
Επίσης, ένα ποίημα είναι –ευτυχώς και πάλι- κάτι πολύ προσωπικό και εξατομικευμένο και λέει άλλα πράγματα στον καθένα ανάλογα με την ηλικία του, το χαρακτήρα του, τα βιώματά του, τα όνειρά του, τους εφιάλτες του, τις εμμονές του, το βλέμμα του, τον τρόπο που αγγίζει, τον τρόπο που μυρίζει. Ένα ποίημα μού λέει άλλα πράγματα από αυτά που λέει σε σένα και λέει άλλα πράγματα σε μένα στα 20 και άλλα στα 30 μου. Ακριβώς εκεί έγκειται και η ομορφιά του.
Ας μάθουμε επιτέλους στους ανθρώπους να σκέφτονται και όχι τι να σκέφτονται.
1. Τον φόβο σου μόνο εσύ μπορείς να τον θρέψεις και μόνο εσύ μπορείς να τον καταστρέψεις. Τα τέρατα ζουν μέσα σου και στο χέρι σου είναι μόνο αν θα τα αφήσεις να μεγαλώσουν ή όχι. Ή, όπως λέει και ο Καβάφης, «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου».
2. Οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου να είναι λίγοι και καλοί. Μην αναλώνεσαι με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, που σε μειώνουν, που δεν θέλουν το καλό σου, που δεν ξέρουν να δίνουν. Μην εξαντλείσαι «μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου».
3. Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε.
4. Πόθος. Έρωτας. Σεξ. Αγάπη. Οι μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις. Απόλαυσέ τες.
5. Δεν έχουν σημασία μόνο αυτά που ζήσαμε. Ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που δεν ζήσαμε. Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, όλα τα «σ αγαπώ» που τσιγκουνευτήκαμε, όλα τα σώματα που αγγίξαμε μόνο νοητά, όλα τα χείλη που ονειρευτήκαμε αλλά φοβηθήκαμε να φιλήσουμε. Ίσως τα «όχι» μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα «ναι» μας. Ίσως.
6. Ό,τι αρχίζει, θα τελειώσει. Ό,τι δεν αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. Έρωτας δεν είναι μόνο ό,τι εκπληρώθηκε- είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν.
7. Το να παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε, ότι έκανε τον κύκλο του, ότι δεν είναι πια ό,τι ήταν, ότι το χάσαμε για πάντα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η μόνη λύση είναι, όμως, να αποχαιρετήσεις αυτό που φεύγει «σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος». Τουλάχιστον «σαν». Μέχρι να γίνεις θαρραλέος
Πηγή athensvoice.gr ,κείμενο Λουκία Μητσάκου
Πώς ένα πηγάδι βοήθησε τον Ερατοσθένη να υποστηρίξει πρώτος ότι η Γη είναι στρογγυλή
Το εντυπωσιακό πείραμα που έκανε ο Έλληνας μαθηματικός και υπολόγισε την περιφέρεια της Γης τοποθετώντας δύο ραβδιά σε διαφορετικές πόλεις.
Δύο ραβδιά, το μυαλό και την παρατηρητικότητα του χρησιμοποίησε ο Ερατοσθένης για να ανακαλύψει πρώτος ότι η Γη είναι στρογγυλή και να μετρήσει την περίμετρο της. Χιλιάδες χρόνια πριν κατάφερε να υπολογίσει το μέγεθος του πλανήτη μας και να κατασκευάσει ένα σύστημα συντεταγμένων με παράλληλους και μεσημβρινούς με τα μέσα που διέθετε.
Ο Ερατοσθένης ο Κυρηναίος (περίπου 275-193 π.Χ) μπόρεσε να μετρήσει την ακτίνα της Γης με ακρίβεια. Οι αρχαίοι Έλληνες, αντίθετα με όσα πιστεύει ο μέσος πολίτης σήμερα, γνώριζαν από την εποχή του Αριστοτέλη ότι η Γη είναι σφαιρική και όχι επίπεδη
Οι μεταγενέστεροι αστρονόμοι και γεωγράφοι διάβασαν λανθασμένα τα ευρήματα του Έλληνα μαθηματικού και συντάχθηκαν με την άποψη του Πτολεμαίου ότι η Γη είναι 30% μικρότερη από όσο είχε μετρήσει ο Ερατοσθένης. Το λάθος αυτό παρέμεινε για 15 αιώνες και ήταν η αιτία να αποφασίσει ο Κολόμβος το ταξίδι για την Ινδία, το οποίο κατέληξε στην ανακάλυψη της Αμερικής.
Ο Ερατοσθένης είχε γεννηθεί στην ελληνική αποικία της Βόρειας Αφρικής, Κυρήνη, το 276 π.Χ. και ήταν φίλος με τον Αρχιμήδη. Λέγεται ότι είχε ζήσει στην Αθήνα για αρκετά χρόνια, ώσπου έγινε βιβλιοθηκάριος στην περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.
Το πείραμα του Ερατοσθένη Εκείνη την περίοδο έκανε μια παρατήρηση που τον οδήγησε να διατυπώσει πρώτος ότι η Γη είναι στρογγυλή. Στις 21 Ιουνίου, που είναι η πιο μεγάλη ημέρα του έτους, σε ένα πηγάδι ο ήλιος έπεφτε κάθετα και φώτιζε τον πυθμένα χωρίς να δημιουργεί σκιές.
Το πηγάδι βρισκόταν στη Συήνη, σημερινή πόλη Ασουάν που βρίσκεται στη Νότια Αίγυπτο. Αντίθετα στην Αλεξάνδρεια, η οποία απέχει 800 χλμ από το Ασουάν, ο ήλιος δημιουργούσε σκιά σε μια ράβδο, που ήταν στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό σήμαινε ότι οι δύο πόλεις σίγουρα δεν έβλεπαν τον ήλιο από την ίδια γωνία και ότι η Γη δεν ήταν επίπεδη, όπως πίστευαν.
Ο Ερατοσθένης γνώριζε ήδη από προγενέστερες αστρολογικές μετρήσεις που διάβασε στη βιβλιοθήκη ή από δικούς του υπολογισμούς, ότι η Συήνη και η Αλεξάνδρεια ανήκαν στον ίδιο μεσημβρινό. Το πείραμα του βασίστηκε στη μέτρηση του ύψους του Ηλίου την ίδια ημερομηνία σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες. Για να το τεκμηριώσει την πεποίθηση ότι η Γη είναι στρογγυλή τοποθέτησε στο έδαφος έναν στύλο στην Αλεξάνδρεια και έναν στη Συήνη.
Το πείραμα του Ερατοσθένη βασίστηκε στη μέτρηση του ύψους του Ηλίου την ίδια ημερομηνία σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες
Μετά υπολόγισε τη γωνία που σχημάτιζε η σκιά στις 12 το μεσημέρι. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η γωνία ήταν το 1/50 της περιφέρειας του κύκλου.
Μετά υπολόγισε την απόσταση των δύο πόλεων. Πιθανόν έβαλε έναν βηματιστή να διασχίσει τη διαδρομή από τη μία πόλη στην άλλη και να μετρήσει με προσοχή την απόσταση, που ήταν 5.040 στάδια. Στο πείραμα του, τα 5.040 στάδια αποτυπωνόταν στο 1/50 του κύκλου.
Στη συνέχεια, πολλαπλασίασε το 5.040 με το 100% του κύκλου, δηλαδή το 50 και έτσι υπολόγισε την περίμετρο της γης στα 252.000 στάδια που σήμερα ισούνται με 39.690 χιλιόμετρα. Ο υπολογισμός που έκανε 2.200 χρόνια πριν ήταν αρκετά ακριβής.
Στην ουσία έπεσε έξω μόλις 358 χιλιόμετρα, καθώς σήμερα η περίμετρος της Γης υπολογίζεται σύμφωνα με δορυφορικές μετρήσεις σε 40.048 χιλιόμετρα. Μόλις ολοκλήρωσε το πείραμά του, σχημάτισε σε έναν χάρτη τη Γη, όπως πίστευε ότι έμοιαζε.
Δείτε τον αστροφυσικό Carl Sagan να εξηγεί πως ο Έλληνας μαθηματικός Ερατοσθένης ανακάλυψε ότι η Γη είναι στρογγυλή.
O Χάρης Βάρβογλης καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ με άρθρο του στο Βήμα εξήγησε πως ο Χριστόφορος Κολόμβος ξεγελάστηκε από τους λανθασμένους υπολογισμούς των μεταγενεστέρων μαθηματικών και ειδικά του Πτολεμαίου:
«Το πείραμα του Ερατοσθένη είχε δημιουργήσει μεγάλη εντύπωση στην εποχή του, και αρκετοί μεταγενέστεροι φυσικοί φιλόσοφοι, όπως ονομάζονταν οι επιστήμονες εκείνη την εποχή, θέλησαν να το επαναλάβουν.
Ο πρώτος που γνωρίζουμε, χρονολογικά, ήταν ο Έλληνας Ποσειδώνιος ο Ρόδιος, ο οποίος γύρω στο 100 π.Χ. υπολόγισε την ακτίνα της Γης με διαφορετική μέθοδο από αυτήν του Ερατοσθένη.
Υπέθεσε ότι η Αλεξάνδρεια και η Ρόδος είναι στον ίδιο μεσημβρινό και υπολόγισε ότι η επίκεντρη γωνία που σχηματίζουν οι δύο πόλεις είναι 7,5 μοίρες, παρατηρώντας όχι τον Ήλιο αλλά το ύψος του αστέρα Κάνωπου, όπως φαίνεται από τις δύο πόλεις. Υποθέτοντας ότι η απόσταση των δύο πόλεων είναι 5.000 στάδια, κατέληξε σε ένα αποτέλεσμα πρακτικά ίδιο με αυτό του Ερατοσθένη.
Μεταγενέστερα όμως αναθεώρησε την εκτίμησή του για την απόσταση Ρόδου- Αλεξάνδρειας σε 3.750 στάδια, οπότε η ακτίνα της Γης προέκυψε ίση με 4.500 χιλιόμετρα, δηλαδή 30% μικρότερη από την πραγματική.
Με την τιμή αυτή συμφώνησε στη συνέχεια ο Ρωμαίος ναύαρχος και φυσικός φιλόσοφος Πλίνιος, ενώ την καθιέρωσε οριστικά ο Έλληνας αστρονόμος Πτολεμαίος αναφέροντάς τη στο βιβλίο του Γεωγραφία. Τα βιβλία του Πτολεμαίου έχαιραν μεγάλης εκτίμησης μεταξύ των επιστημόνων ως την Αναγέννηση, και αυτό το γεγονός ήταν η αιτία να επικρατήσει τελικά η λανθασμένη τιμή του Ποσειδώνιου για την ακτίνα της Γης.
Σε υδρόγειες σφαίρες της εποχής, κατασκευασμένης με βάση αυτήν τη λανθασμένη τιμή, βλέπει κανείς τοποθετημένες την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική να καλύπτουν όλη την επιφάνεια της Γης, χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος χώρος για άλλη ήπειρο.
Ο Κολόμβος, με βάση παρόμοιους χάρτες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ινδία απείχε από τα Κανάρια Νησιά μόλις 6.300 χιλιόμετρα δυτικά (αντί για τη σωστή 28.000 χιλιόμετρα), οπότε θα μπορούσε να φθάσει σχετικά σύντομα στις Ινδίες ταξιδεύοντας προς δυσμάς.
Επομένως θα μπορούσε κανείς να πει ότι το λάθος του Ποσειδώνιου έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την ανακάλυψη της Αμερικής από τον Κολόμβο, αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι αν γνώριζε τις πραγματικές διαστάσεις της Γης δεν θα τολμούσε ποτέ να ξεκινήσει για ένα ταξίδι 28.000 χιλιομέτρων με τα πλοία της εποχής».
