Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Η παρακάτω ανάρτηση στάλθηκε απο το Γιάννη τον Πεντσμοδιανό
Μήπως υποτιμάμε πόσο τρώμε;Γράφτηκε από τον/την stogiatro.grΔημοσιεύθηκε : 11 Αύγουστος 2016  Αν δεν συνηθίζετε να υπολογίζετε πόσες θερμίδες καταναλώνετε καθημερινά, καιρός να το ξεκινήσετε.Νέα έρευνα δείχνει ότι υποτιμάμε έως και 50% την ποσότητα φαγητού που τρώμε.
Την ώρα που οι ειδικοί συστήνουν στον μέσο ενήλικα να μην ξεπερνά τις 2.000 θερμίδες καθημερινά, νέα στοιχεία από την βρετανική οργάνωση «Behavioural Insights Team» δείχνουν ότι πολλοί από εμάς καταναλώνουμε σχεδόν 3.000 θερμίδες την ημέρα. Μάλιστα, σύμφωνα με τη μελέτη, υπολογίζεται ότι το 65% των ανδρών και το 58% των γυναικών είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.Οι επιστήμονες εξηγούν ότι αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπολογίζουμε τα γεύματα και τα σνακ που τρώμε όταν είμαστε εκτός σπιτιού. Η νέα έρευνα έδωσε την ευκαιρία να εξακριβωθεί για ποιο λόγο τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονται παγκοσμίως την ίδια ώρα που τα επίσημα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η πρόσληψη θερμίδων έχει μειωθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες.«Πολλοί ξεχνάμε τη σοκολάτα που φάγαμε στο γραφείο, επειδή θεωρούμε ότι οι θερμίδες που περιέχει δεν μετράνε. Αν σε αυτό προσθέσουμε και το γεγονός ότι τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας έχουν μειωθεί δραματικά, τότε πολύ εύκολα μπορεί κάποιος να δώσει μια ρεαλιστική εξήγηση για τα ποσοστά παχυσαρκίας που αυξάνονται διαρκώς», δήλωσε ο Michael Hallsworth, επικεφαλής της έρευνας και συνέχισε: «Η στρατηγική για τη μείωση της παχυσαρκίας θα πρέπει να επικεντρωθεί στη μείωση κατανάλωσης θερμίδων. Επιπλέον, θα πρέπει να εξεταστούν νέοι τρόποι που θα βοηθήσουν τους συνανθρώπους μας να ελέγχουν πόσο τρώνε».πηγή:vita.gr 

Δημοσιεύτηκε στισ

Αν είστε άνω των 40 πρέπει να εργάζεστε μόνο 3 ημέρες την εβδομάδα

Σάββατο 13 Αυγούστου 2016, 

Αν είστε άνω των 40 πρέπει να εργάζεστε μόνο 3 ημέρες την εβδομάδα

της Γιάννας ΣουλάκηΟι εργαζόμενοι άνω των 40 ετών δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στη δουλειά, όταν εργάζονται μόλις τρεις ημέρες την εβδομάδα, κατέληξε έρευνα Αυστραλών επιστημόνων. Σε αντίθετη περίπτωση, ο εγκέφαλος τους κινδυνεύει να υποστεί σοβαρές και ανεπανόρθωτες βλάβες.Όπως απέδειξε η έρευνα (σε πείσμα των οικονομικών ερευνητών), όσοι εργάζονται περισσότερες από 25 με 30 ώρες την εβδομάδα, δεν είναι αποδοτικοί στη δουλειά τους, καθώς οι επιπλέον ώρες εργασίας επηρεάζουν σοβαρά την πνευματική τους απόδοση και την ποιότητα της εργασίας τους. Παράλληλα αποδείχθηκε ότι η πνευματική κόπωση καταστρέφει τους εγκεφαλικούς νευρώνες, με παρόμοιο τρόπο με τον οποίο επιδρά και η αϋπνία. Η μελέτη ανέλυσε τις εργασιακές συνήθειες και τα αποτελέσματα εγκεφαλικών τέστ σε περίπου 3.000 άνδρες και 3.500 γυναίκες από την Αυστραλία, που είχαν ηλικία άνω των 40 ετών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, όταν η εργασία είναι μερικής απασχόλησης ο εγκέφαλος των εργαζόμενων παραμένει σε διαρκή διέγερση και η πνευματική τους απόδοση δεν επηρεάζεται από την εξάντληση και το άγχος. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να τα λάβουν σοβαρά υπόψιν τους οι χώρες που εξετάζουν την αύξηση των ορίων της ηλικίας συνταξιοδότησης.Δίκοπο μαχαίριΤα δεδομένα της μελέτης συντάχθηκαν από επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, η οποία εξέτασε τον συσχετισμό της οικονομικής και προσωπικής ευημερίας των ανθρώπων, σε συνάρτηση με την οικογενειακή δομή και την εργασία τους.Οι εθελοντές που συμμετείχαν κλήθηκαν να διαβάσουν δυνατά ένα κείμενο, να απαγγείλουν λίστες με αριθμούς και να συνδυάσουν γράμματα και αριθμούς, όλα αυτά κάτω από πίεση χρόνου. Οι συμμετέχοντες, οι οποίοι εργάστηκαν περίπου 25 ώρες την εβδομάδα παρουσίασαν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα και επιδόσεις:“Η ίδια εργασία μπορεί να αποτελεί δίκοπο μαχαίρι για τον εργαζόμενο, υπό την έννοια ότι τονώνει σίγουρα την εγκεφαλική δραστηριότητα, αλλά την ίδια στιγμή, οι πολλές ώρες εργασίας και κάποια συγκεκριμένα είδη καθηκόντων, μπορεί να προκαλέσουν μόνιμη κόπωση και άγχος κάτι που  βλάπτει την εγκεφαλική λειτουργία” αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έκθεση της μελέτης.Ο Dr.Colin McKenzie, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Keio της Ιαπωνίας που πήρε μέρος στην έρευνα, δήλωσε στο A C ότι : “Η αδιάκοπη λειτουργία του εγκεφάλου για πολλές ώρες, φαίνεται να είναι πιο επιζήμια από την απόλυτη αδράνεια του εγκεφάλου. Ετσι, η συγκεκριμένη έρευνα απέδειξε ότι οι πνευματικές ικανότητες εκείνων που εργάζονται περίπου 60 ώρες την εβδομάδα, μπορεί να είναι χαμηλότερες από τους άνεργους ή αυτούς που δεν απασχολούν καθόλου τον εγκέφαλό τους”. Ωστόσο, ο Dr.Geraint Johnes, καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Διοίκησης του Πανεπιστημίου του Λάνκαστερ, δήλωσε: “Η έρευνα μελέτησε μόνο τους ανθρώπους που είναι άνω των 40 ετών κι έτσι δεν μπορεί να στηρίξει τον ισχυρισμό, ότι οι άνω των 40 είναι διαφορετικό είδος εργαζομένων”.”Αυτό που στην πραγματικότητα ανακάλυψαν οι συγγραφείς της μελέτης είναι ότι οι πνευματικές λειτουργίες βελτιώνονται σε μεγάλο βαθμό, όταν οι εργαζόμενοι εργάζονται 25 ώρες την εβδομάδα”, συμπλήρωσε ο καθηγητής Johnes.Και πρόσθεσε: “Στην πραγματικότητα, όταν κάποιος εργάζεται μέχρι 35 ώρες την εβδομάδα η πτώση της εγκεφαλικής λειτουργίας φάνηκε να είναι οριακή, όταν όμως ξεπεράσει τις 40 ώρες, η μείωση των πνευματικών ικανοτήτων είναι απότομη και δραματική”, υποστήριξε ο καθηγητής.
Δημοσιεύτηκε στισ

Μας σκοτώνει σταδιακά το Wi-Fi;Γράφτηκε από τον/stogiatro.grΔημοσιεύθηκε : 10 Αύγουστος 2016  Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο (IRIC) ο οποίος αποτελεί μέρος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας των Ηνωμένων Εθνών (WHO) τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία ραδιοσυχνοτήτων (RF / EMF), που εκπέμπονται από συσκευές Wi-Fi, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, φούρνους μικροκυμάτων και κινητά τηλέφωνα κατατάσσονται ανάμεσα στους πιθανούς παράγοντες πρόκλησης καρκίνου στον άνθρωπο.Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Microscopy and Ultrastructure, έφηβοι και παιδιά είναι περισσότερο εκτεθειμένα στα ηλεκτρομαγνητικά αυτά πεδία ραδιοσυχνοτήτων (RF / EMF) κυρίως μέσω της χρήσης Wi-Fi συσκευών.Μεταξύ των συμπερασμάτων που προέκυψαν από την έρευνα είναι τα εξής:·         Τα έμβρυα είναι ακόμα πιο ευάλωτα από τα παιδιά.·         Στο κινητό θα πρέπει να υπάρχουν προειδοποιήσεις για τους κινδύνους από την υπερέκθεση στην ακτινοβολία·         Τα παιδιά απορροφούν μεγαλύτερη ποσότητα ακτινοβολίας μικροκυμάτων από τους ενήλικες, καθώς τα κρανία των παιδιών είναι λεπτότερα από των ενηλίκων και αποθηκεύουν περισσότερη ακτινοβολία στον εγκεφαλικό ιστό.·         Οι τρέχουσες τιμές στα όρια έκθεσης είναι ανεπαρκείς και πρέπει να αναθεωρηθούν.·         Οι ασύρματες συσκευές είναι ραδιοπομποί, όχι παιχνίδια. Η πώληση τους στα καταστήματα παιχνιδιών θα πρέπει να παρακολουθείται στενά.·         Οι έφηβες και οι γυναίκες δεν θα πρέπει να τοποθετούν το κινητό τους κοντά στο στήθος τους ή στο κεφάλι τους.·         Οι κυβερνήσεις έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις, όμως το μεγαλύτερο μέρος του κοινού τις αγνοεί.Η έκθεση σε ραδιοσυχνότητες / EMF έχουν συνδεθεί με ιδιαιτέρως σημαντικούς κινδύνους στην υγεία όπως με καρκίνο του εγκεφάλου και στους σιελογόνους αδένες και με καρκίνο του μαστού.Όπως προειδοποιούν οι επιστήμονες, η έκθεση των παιδιών και των εφήβων στις συχνότητες αυτές θα πρέπει να περιοριστεί ενώ τα σημερινά όρια έκθεσης θα πρέπει να αναθεωρηθούν καθώς είναι ανεπαρκή.πηγή:koutipandoras.gr 

Δημοσιεύτηκε στισ

Κώστας Κραββαρτόγιαννος, (από τη Άμφισσα) ο πιλότος που θυσίασε τη ζωή του για το χωριό στην Κρήτη!

Είναι από τις ιστορίες που δε θα σου διδάξει κανένα βιβλίο. Από αυτά τα σπουδαία που γίνονται από ανθρώπους και περνούν στα ψιλά της ιστορίας δυστυχώς. Ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο ανθυποσμηναγός Κώστας Κραββαρτόγιαννος.
Υπηρετούσε στην 340 ΜΔΒ όταν στο οπλοστάσιό της είχε τα F-84F της Republic. Έδρα της Μοίρας το πολεμικό αεροδρόμιο Χανίων.
11 Αυγούστου του 1975 έγινε η μοιραία πτήση για τον ίδιο στα πλαίσια εκπαιδευτικής αποστολής αναγνωρίσεως του αεροδρομίου Καστελίου. Ήταν καλοκαίρι, τα παιδιά χάζευαν κι έπαιζαν με τα αεροπλάνα από ψηλά, χαιρετούσαν τους πιλότους. Είχαν συνηθίσει το καθημερινό πήγαινε έλα τους.
Το συγκεκριμένο αεροπλάνο όμως δεν ακολούθησε την ίδια πορεία κάτι έγινε πολύ κοντά από το διάδρομο προσγείωσης και το αεροπλάνο ξαφνικά έπεσε.
Ο κόσμος πάγωσε, ήταν το πρώτο πολεμικό αεροπλάνο που έπεφτε. Τα πιτσιρίκια που παρακολουθούσαν την πορεία του, σάστισαν.
Το αεροσκάφος κατευθυνόταν στο Μουχτάρω ή αλλιώς στον Ευαγγελισμό όπως είναι γνωστός.
Το χωριό έσφυζε από ζωή είχε περισσότερους από 600 κατοίκους τότε.
Ο πιλότος είχε επιλογή να σώσει τον εαυτό του αλλά δεν το έκανε. Προτίμησε να σώσει το χωριό κι έστριψε το πηδάλιο. Έτσι τον βρήκαν. Δεμένο στο κάθισμα με το χέρι του στο πηδάλιο σε δεξιά κλίση.
Ένα από τα παιδιά που είδαν αυτή την σκηνή και μετά το άψυχο σώμα του πιλότου με το καθαρό πρόσωπο – το μόνο σημείο που δεν είχε απανθρακωθεί – δεν ξέχασαν ποτέ, και τη διηγούνται ακόμα, αν κάποιος ρωτήσει. Υπάρχουν ήρωες;
Αυτό το παιδί που μεγάλωσε και τίμησε το γενναίο ανθυποσμηναγό με την παρουσία και των συγγενών του που ήρθαν από την Άμφισσα είναι ο Γιώργος Καλογεράκης, Δ/ντής Δημοτικού Σχολείου Καστελλίου και Πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Μινώα Πεδιάδας.
Η διήγησή του συγκλονιστική:
«11 Αυγούστου 1975. Μιχαίου Προφήτου και Μαρκέλλου ιερομάρτυρος, γράφει το ημερολόγιο την ημέρα αυτή… ήμουνα παιδί και θυμάμαι. Το βλέπαμε να ’ρχεται προς το αεροδρόμιο του Καστελλίου.
Μικροί ήμασταν τότε, δεκατριών χρόνων. Μας άρεσε να ανεβαίνουμε στις ταράτσες των σπιτιών και να αγναντεύουμε τα πολεμικά αεροπλάνα. Καθημερινές ήταν στο Καστέλλι οι ασκήσεις τους. Φάνηκε πάνω από την «Παπούρα». Μια στήλη μαύρου καπνού άφηνε πίσω του. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Το αεροπλάνο άρχισε να χάνει ύψος. Σε λίγα δευτερόλεπτα θα βρισκόταν πάνω από το χωριό Μουχτάρω (Ευαγγελισμός).
Και τότε χάθηκε. Μια στήλη μαύρου πυκνού καπνού σηκώθηκε από το έδαφος. Τί έγινε; αναρωτιόμασταν. Ο Γιάννης Σμαριαννάκης, ένας καλός χωριανός, μας είπε ότι το αεροπλάνο έπεσε. Έπεσε; Και τί σημαίνει έπεσε; Δηλαδή; τον ρωτήσαμε. Έπεσε, μας είπε για δεύτερη φορά. Και τί έγινε ο αεροπόρος;
Πήραμε τότε τα ποδήλατα και τρέξαμε. Φτάσαμε στο Μουχτάρω. Μεγάλη αναστάτωση στο χωριό. Δε μας άφησαν να πλησιάσουμε. Μόνο το φορείο του ασθενοφόρου είδαμε. Και το πρόσωπο του πιλότου. Ένας νεαρός με κοντά μαλλιά και πεντακάθαρη όψη. Έχουν περάσει 38 χρόνια από τότε και δεν μπορώ να ξεχάσω αυτή την όψη. Η πόρτα του ασθενοφόρου έκλεισε κι εμείς εκεί, ακούνητοι κι ασάλευτοι.
Πόση ώρα πέρασε δεν ξέρω. Ο Μανόλης, ο φίλος μου που πήγαμε μαζί με τα ποδήλατα, μου φώναξε. Το χωριό μας Διαβαϊδέ απέχει πέντε χιλιόμετρα από το Μουχτάρω. Θα μας αναζητούσε η μάνα μας. Έπρεπε να φύγουμε. Ήταν και μεσημέρι. Ανεβήκαμε στα ποδήλατα. Αμίλητοι φτάσαμε στο Διαβαϊδέ. Μπήκα στην κουζίνα του σπιτιού μας.
Ήντα θα σε κάνω που γυρίζεις όλη τη μέρα! μου φώναξε η μάνα μου. Πήγα και κάθισα στο μικρό μου γραφείο, εκεί που είχα τα βιβλία και τα τετράδιά μου. Απείραχτα όλο το καλοκαίρι. Έτσι όπως τα άφησα τον Ιούνιο, τα βρήκα. Δεν έρχεσαι να φας; με ρώτησε πάλι η μάνα μου. Όχι, της απάντησα. Είχε σφιχτεί η καρδιά μου. Δεν μπορούσα να περιγράψω τα συναισθήματά μου εκείνη την στιγμή…
Αργότερα μάθαμε και τις λεπτομέρειες του ατυχήματος. Το αεροπλάνο, ένα F84, είχε έλθει από τα Χανιά με πιλότο τον Κώστα Κραββαρτόγιαννο. Μηχανική βλάβη έδειξαν τα όργανα. Πλησίαζε στο αεροδρόμιο του Καστελλίου. Η προσπάθεια του πιλότου ήταν να προσγειωθεί. Αυτό φαινόταν ακατόρθωτο. Ο Κώστας έπρεπε να εγκαταλείψει και να πέσει με αλεξίπτωτο. Όμως υπήρχε κι άλλο εμπόδιο. Το αεροπλάνο κατευθυνόταν στο Μουχτάρω. Η απόφαση του Κώστα ήταν άμεση. Όχι, δεν θα έριχνε το αεροπλάνο στο χωριό. Προτίμησε να μείνει στο αεροσκάφος και να δώσει τη δική του ζωή για να σωθούν οι συνάνθρωποί του. Κι έστριψε το πηδάλιο. Έτσι τον βρήκαν. Δεμένο στο κάθισμα με το χέρι του στο πηδάλιο σε δεξιά κλίση».
Και περνούσαν τα χρόνια. Η εικόνα του προσώπου του Κραββαρτόγιαννου ερχόταν ξανά και ξανά στο μυαλό του κ. Καλογεράκη ώσπου έγινε πράξη αυτό που ήθελε να κάνει.
Κάλεσε τους δικούς του ανθρώπους. Τα αδέρφια του, τον Αργύρη, το Βαγγέλη και την Τασούλα. Σε μία πολύ συγκινητική εκδήλωση που έγινε το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία πλήθους κόσμου για να τιμηθεί «το παλικάρι που χαλάλισε τη ζωή του για να σωθούν οι συνάνθρωποί του. Ρώτησα τον Αργύρη, αδερφό του Κώστα Κραββαρτόγιαννου.
-Μίλησέ μου για τον πατέρα σου.
-Όταν σκοτώθηκε ο Κώστας η μητέρα μας είχε πεθάνει. Δεν το έζησε. Ο πατέρας μου μετά την κηδεία, όποτε έβλεπε αεροπλάνα, γύριζε τα μάτια πάνω τους. Σήκωνε τα χέρια του κι άρχιζε να τα κουνά.
-Γεια σου Κώστα φώναζε! Γεια σου Κώστα, παλικάρι μου!»
Το κείμενο του κ. Καλογεράκη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πατρίς” 

http://polemikiaeroporiahaf.blogspot.gr
στις 8:35 π.μ.