Μεσοχωριό Ηρακλείου Κρήτης
«ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΘΕΙΩΔΗ». Ε και; Κάτι πρέπει να κάνω τώρα;
Είμαι σχεδόν βέβαιη πως ουκ ολίγες φορές έχετε σταθεί μπροστά σε πολλαπλές φιάλες κρασιών στα ράφια μιας κάβας ή ενός super market και έχετε μπερδευτεί με τις δυσκολονόητες περιγραφές και τα περίεργα ονόματα. Θα ήθελα όμως να επιστήσω την προσοχή στην αναφορά «Περιέχει Θειώδη» ή αγγλιστί «Contains sulfites».
Πρόκειται λοιπόν για μια πληροφορία, πάνω στην κόντρα (όπισθεν) συνήθως ετικέτα του κρασιού, η οποία είναι υποχρεωτικά αναγραφόμενη από το 2004 βάση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Τα θειώδη είναι παράγωγα του διοξειδίου του θείου και χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια κατά την διάρκεια της οινοποίησης. Από τους Ρωμαίους και τους Αιγύπτιους που έχουν βρεθεί αναφορές στα θειώδη και συνεχίζοντας στον Μεσαίωνα και τους Ολλανδούς θαλασσοπόρους. Η προσθήκη τους είναι απαραίτητη μεν σε πολύ συγκεκριμένες ποσότητες δε, αφού προστατεύουν τον οίνο από μια ενδεχόμενη οξείδωση ενώ ταυτόχρονα έχουν και αντιμικροβιακή δράση για τυχόν απρόσμενη ανάπτυξη μικροοργανισμών. Αποτελούν με λίγα λόγια το «συντηρητικό» του κρασιού ή το αντίστοιχο «Ε» μιας κονσέρβας τροφίμων, όπως χαρακτηριστικά μου αρέσει να λέω.
Πρέπει να αναφερθεί πως όταν η χρήση του γίνεται εντός ορισμένων τιμών και υπεύθυνα, ο θειώδης ανυδρίτης είναι το αποτελεσματικότερο και πιο ασφαλές συντηρητικό στην βιομηχανία τροφίμων και ποτών. Όμως αποτελεί αλλεργιογόνο παράγοντα και έτσι κάποια «λίγα» άτομα (μόλις 1%) είναι ευαίσθητα στις ενώσεις αυτού, παρουσιάζοντας μια ποικιλία αντιδράσεων. Η ευαισθησία αυτή ανιχνεύεται με ειδικό ιατρικό τεστ αλλά με την υποχρεωτική ένδειξη στην ετικέτα ο κάθε καταναλωτής προειδοποιείται εγκαίρως εάν γνωρίζει την ευαισθησία του. Οι υπόλοιποι συνεχίζουμε κανονικά να απολαμβάνουμε το κρασί μας όπως μέχρι σήμερα βέβαια πάντα με μέτρο.
Θα πει κάποιος, αφού μπορεί να προκαλέσει αλλεργία γιατί τότε το βάζουμε; Ναι, θεωρητικά εάν δεν χρησιμοποιηθεί, το κρασί είναι πιο «αγνό», όμως είναι σίγουρα πιο ευάλωτο, ευαίσθητο και μέχρι να το απολαύσουμε στο ποτήρι μας θα έχει ξινίσει (εάν μου επιτρέπεται η λέξη). Επίσης να σημειωθεί οτι το χύμα κρασί περιέχει περισσότερα θειώδη από ότι το εμφιαλωμένο και αυτό γιατί υπάρχει άγνοια και η πεποίθηση ότι «όσο περισσότερο προσθέσω, τόσο πιο πολύ καιρό θα συντηρηθεί». Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει και η ποσότητα έχει συγκεκριμένα όρια.
Με την πάροδο των χρόνων και την εξέλιξη της τεχνολογίας, την όσο δυνατόν πιο άριστη ποιότητα της πρώτης ύλης από τα αμπέλια και διάφορες βοηθητικές μεθόδους κατά την οινοποίηση, η χρησιμοποιούμενη ποσότητα έχει μειωθεί σημαντικά φτάνοντας στα ακραία «Φυσικά» κρασιά στα οποία η προσθήκη θειώδη ανυδρίτη είναι κατηγορηματική και θα αναφερθούμε την επόμενη εβδομάδα.
Χρύσα Γιατρά, sommelier- οινολόγος MSc O.I.V. Paris
Πηγή: giatra.wine.gr
Οικογένεια του κυρ Μιχάλη στον Αχεντριά
Ο καπετάν Μιχάλης Σφακιανάκης ετών 87 στον Αχεντριά Αστερουσίων
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΔΟΘΗΚΕ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΝ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ, ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΠΥΡΓΑΡΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΧΑΙΑ ΦΡΥΚΤΩΡΙΑ ΠΟΥ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ( ΜΕ ΣΗΜΑΤΑ ΚΑΠΝΟΥ κτλ) ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΤΟΜΕΙΟ .
ΠΡΟΣΦΑΤΑ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΟΦΤ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟ.
ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝ Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΧΕΙ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ
ΟΡΕΙΝΟΣ
Δερβενοχώρια – η ιστορία του
ήρωα Ευνόστου!
Ευνοστίδαι: Αττικός Δήμος, που είχε επώνυμο τον θρυλικό Ταναγραίο
ήρωα Εύνοστο.
Άνηκε αρχικά στην Αντιγονίδα και αργότερα στην Πτολαιμαϊδα Φυλή και αναφέρεται
μάλιστα σε κατάλογο των Δήμων της Αττικής του 229- 200 π.Χ.
Βρισκόταν βόρεια της Πάρνηθας, κοντά στην οδό του Απόλλωνος που περνούσε
πλησίον της Τανάγρας, στην κοιλάδα του Ασωπού.
Η θέση αυτή, όπως προσδιορίζεται, από τις διάφορες Ιστορικές πηγές, σε
συνδυασμό
πάντα και με τα σημερινά ευρήματα της Αρχαιολογικής υπηρεσίας βρίσκεται
εντός των Γεωγραφικών και Διοικητικών ορίων, της Τοπικής Κοινότητας
Σκούρτων Δερβενοχωρίων, του νεοσύστατου Δήμου Τανάγρας και συγκεκριμένα
στην θέση Μαζαρέκα.
Ο Ιστορικός Γεώργιος Τσεβάς στο Βιβλίο του η Ιστορία των Θηβών και
της Βοιωτίας (1926) αναφέρει το πόλισμα αυτό ως “Ευνοσιδαις”, πιθανόν
από παράφραση της λέξης και το τοποθετεί, στην ίδια περιοχή και ειδικότερα σε
απόσταση μίας ώρας περίπου από τα Σκούρτα, στις παρυφές της βουνοκορφής
Πυργάρι,
όπου βρίσκονται μάλιστα και τα ερείπια αρχαίου πύργου (φρουρίου), σε ύψος 736 μ.
Δηλαδή προσδιορίζει την θέση του στην βορειοδυτική πλευρά της Πάρνηθας,
κοντά στην Αρχαία Τανάγρα, ανατολικά και Βόρεια των Δερβενοχωρίων πολύ
κοντά στα σύνορα με την Αττική (Μαυρόρεμα) και στα Βόρεια του Πύργου αυτού,
όπου πράγματι σύμφωνα και με νεότερες έρευνες της Αρχαιολογικής υπηρεσίας,
σώζονται ερείπια οικισμού, κλασικών χρόνων.
Ο Παυσανίας επαινούσε τον τρόπο με τον οποίο οι Ταναγραίοι είχαν διατάξει
τα Ιερά τουςλέγοντας ότι από όλους τους Έλληνες, αυτοί είχαν κανονίσει
“καλύτερα τα των θεών”, επειδήείχαν κτίσει τους ναούς τους, ψηλότερα
από την Πόλη, “εν τόπο καθαρώ και εκτός των ανθρώπων”.
Έξω επίσης από την πόλη της Τανάγρας μεταξύ πολλών άλλων σπουδαίων
μνημείων
και Ιερών, υπήρχε το τέμενος του Αχιλλέα και το ηρώο του Ευνόστου
Ο Ευνοστος ήταν Μυθικός ήρωας του Δήμου των Ευνοστιδών και κατ’ άλλους
δαίμονας,
γιος του Ελιέα και της Σκιάδας, που τον λάτρευαν ιδίως στην Τανάγρα, ως
προστάτη των Ποντοπόρων από τις τρικυμίες (πράγμα που εξηγεί και το
όνομά του “καλή επιστροφή”), αλλά και των στεριανών από τους σεισμούς
και την ξηρασία.
Για τον Εύνοστο μας παραδίδει ο Πλούταρχος, που αντλεί τις πληροφορίες
του από την ποιήτρια Μύρτιδα από την Ανθηδόνα, η οποία υπήρξε και δασκάλα του
Πινδάρου, ότι ο ήρωας Έυνοστος, επειδή ανατράφηκε από την νύμφη Ευνόστη,
πήρε από εκείνη το όνομά του.
Ήταν ωραίος, δίκαιος, αυστηρός, ζούσε με σωφροσύνη και εγκράτεια και
επειδή δεν ανταποκρινόταν στον παράφορο έρωτα της κόρης του Κολωνού και
εξαδέλφης του Όχνας, εκείνη για να τον εκδικηθεί, κατήγγειλε στους αδελφούς
της Έχεμο, Λέοντα, Βουκόλο, ότι αποπειράθηκε να την βιάσει.
Τα αδέλφια της οργίστηκαν και μετά από παρότρυνση της Όχνας, έστησαν ενέδρα
στον νεαρό Εύνοστο και τον σκότωσαν. Όταν όμως αποδείχθηκε η αθωότητά του,
καθώς η Όχνα μετάνιωσε για την πράξη της και αποκάλυψε την αλήθεια στον
πατέρα του Ευνόστου, ο οποίος πληροφόρησε με την σειρά του τoν Κολωνό,
η Όχνα αυτοκτόνησε πέφτοντας από Βράχο και τα αδέλφια της καταδικάστηκαν
να ζουν αιώνια κυνηγημένοι, φεύγοντας μακριά από την πατρίδα τους.
Οι Ταναγραίοι τιμώντας την αρετή του Ευνόστου του έστησαν ηρώο και το
περιβάλανε με άλσος. Το τέμενος αυτό έμεινε άβατο και απροσπέλαστο για
τις γυναίκες. Μάλιστα όταν είχαν σεισμούς, ανυδρία η θεομηνίες οι Ταναγραίοι
απορούσαν και αναζητούσαν μήπως κάποια γυναίκα είχε ξεφύγει από την
προσοχή των φυλάκων και είχε πλησιάσει το άλσος του. Πίστευαν επίσης,
ότι επιφανείς άντρες, είχαν συναντήσει τον Εύνοστο να πηγαίνει προς την
θάλασσα για να πλυθεί (λουστεί) προκειμένου να εξαγνιστεί, επειδή κάποια
γυναίκα είχε μπει στο τέμενος του και το είχε μολύνει.
Την παράδοση την σχετική με τον Εύνοστο την αναφέρει εκτός από τον
Πλούταρχο και ο Διοκλής ο Πεπαρήθιος, στο έργο του ΄΄Περί Ηρώων΄΄.
Οι Αρχαίες Ευνοστίδαις σε συνδυασμό πάντα με τις πηγές που προσδιορίζουν την
θέση της και με τα σημερινά ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης,
ταυτίζονται με τις Ευνοσίδαις που αναφέρει ο Τσεβάς και η αναμφισβήτητη
θέση της, κατά πλήρη ακολουθία και αντιστοιχία όλων των στοιχείων
είναι η σημερινή Μαζαρέκα με την απέραντη θέα στην Ταναγραική γή και
τον Ευβοϊκό κόλπο, αναδεικνύοντας έτσι περίτρανα και την Ιστορική σχέση,
στους αιώνες, τωνΔερβενοχωρίων με την Τανάγρα.
Χ Μ
ΠΗΓΕΣ:
– Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, Εκδόσεις ΔΟΜΗ
– Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας, Γεωργ. ΤΣΕΒΑ
– ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (Αίτια Ελληνικά, 300d στο Aetia Romana et GRAECA263d-304f,
επιμ. J.B. Titchener, Plytarchi moralia, τομ. 2.1, Λειψία 1935, ανατυπ.1971)
– ΦΕΚ της 26/01/1993 Περί κηρύξεως Αρχαιολογικών χώρων στην
περιοχή των Δερβενοχωρίων.
– Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ LAROUSE BRITANNICA
Λέγεται La Cité du Vin (Η Πόλη του Κρασιού), βρίσκεται- φυσικά- στο Μπορντό και φιλοδοξεί να γίνει το «Μουσείο Γκούγκενχαϊμ» του κρασιού.
Το Μπορντό της Γαλλίας είναι ένας από τους top οινικούς προορισμούς, με φήμη του ξεπερνά τα σύνορα της Ευρώπης. Θέμα χρόνου ήταν λοιπόν να δημιουργηθεί ένας τέτοιος πόλος έλξης για τους επισκέπτες. Το La Cité du Vin, που άνοιξε τις πόρτες του για το κοινό την 1η Ιουνίου, έπειτα από επτά χρόνια εργασιών, είναι ένα θεματικό πολιτιστικό κέντρο για τον οίνο, αφιερωμένο στους λάτρεις του κρασιού και της τέχνης. Θεωρείται ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα και αναμένεται να ανεβάσει κατακόρυφα τον τουρισμό.
Οι Anouk Legendre και Nicolas Desmazières, του γαλλικού αρχιτεκτονικού γραφείου XTU, σχεδίασαν το εντυπωσιακό φουτουριστικό κτίριο για να είναι ένας «χώρος που διαμορφώνεται από τα σύμβολα της ταυτότητας: δύσβατο κλήμα και το κρασί που στροβιλίζεται σε ένα ποτήρι…». Εκτείνεται σε 14.000 τ.μ. και το ύψος του φτάνει τα 55 μέτρα. Στους χώρους του στεγάζονται το μουσείο του κρασιού, αμφιθέατρο, αίθουσα προβολών και άλλοι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για να φιλοξενήσουν εκθέσεις, διαλέξεις, προβολές και ποικίλες δράσεις που σχετίζονται με το κρασί και την περιοχή του Μπορντό. Εστιατόρια και wine bars, μπουτίκ, χώροι ανάπαυσης, αναγνωστήριο και κήποι συμπληρώνουν το σκηνικό. Highlight tο 8ο πάτωμα, όπου μπορείς να απολαύσεις την πανοραμική θέα πίνοντας κάποιο από τα καλύτερα κρασιά του κόσμου. Μία από τις καλύτερες εμπειρίες του θεματικού πάρκου αποτελεί αδιαμφισβήτητα η βαρκάδα, που μιμείται το ταξίδι ενός εμπόρου κρασιού σε όλο τον κόσμο.
Στην κάβα του φιλοξενούνται 14.000 φιάλες κρασιού, τις οποίες έχουν επιλέξει μία προς μία διάσημοι σομελιέ και οινολόγοι. Η συλλογή του, βέβαια, δεν περιορίζεται στο γαλλικό κρασί. Στο τελευταίο όροφο εκτίθεται 800 ετικέτες από 80 διαφορετικές χώρες, ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα. Το εισιτήριο κοστίζει €20 ανά άτομο.
Το Μπορντό της Γαλλίας είναι ένας από τους top οινικούς προορισμούς, με φήμη του ξεπερνά τα σύνορα της Ευρώπης. Θέμα χρόνου ήταν λοιπόν να δημιουργηθεί ένας τέτοιος πόλος έλξης για τους επισκέπτες. Το La Cité du Vin, που άνοιξε τις πόρτες του για το κοινό την 1η Ιουνίου, έπειτα από επτά χρόνια εργασιών, είναι ένα θεματικό πολιτιστικό κέντρο για τον οίνο, αφιερωμένο στους λάτρεις του κρασιού και της τέχνης. Θεωρείται ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα και αναμένεται να ανεβάσει κατακόρυφα τον τουρισμό.
Οι Anouk Legendre και Nicolas Desmazières, του γαλλικού αρχιτεκτονικού γραφείου XTU, σχεδίασαν το εντυπωσιακό φουτουριστικό κτίριο για να είναι ένας «χώρος που διαμορφώνεται από τα σύμβολα της ταυτότητας: δύσβατο κλήμα και το κρασί που στροβιλίζεται σε ένα ποτήρι…». Εκτείνεται σε 14.000 τ.μ. και το ύψος του φτάνει τα 55 μέτρα. Στους χώρους του στεγάζονται το μουσείο του κρασιού, αμφιθέατρο, αίθουσα προβολών και άλλοι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για να φιλοξενήσουν εκθέσεις, διαλέξεις, προβολές και ποικίλες δράσεις που σχετίζονται με το κρασί και την περιοχή του Μπορντό. Εστιατόρια και wine bars, μπουτίκ, χώροι ανάπαυσης, αναγνωστήριο και κήποι συμπληρώνουν το σκηνικό. Highlight tο 8ο πάτωμα, όπου μπορείς να απολαύσεις την πανοραμική θέα πίνοντας κάποιο από τα καλύτερα κρασιά του κόσμου. Μία από τις καλύτερες εμπειρίες του θεματικού πάρκου αποτελεί αδιαμφισβήτητα η βαρκάδα, που μιμείται το ταξίδι ενός εμπόρου κρασιού σε όλο τον κόσμο.
Στην κάβα του φιλοξενούνται 14.000 φιάλες κρασιού, τις οποίες έχουν επιλέξει μία προς μία διάσημοι σομελιέ και οινολόγοι. Η συλλογή του, βέβαια, δεν περιορίζεται στο γαλλικό κρασί. Στο τελευταίο όροφο εκτίθεται 800 ετικέτες από 80 διαφορετικές χώρες, ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα. Το εισιτήριο κοστίζει €20 ανά άτομο.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ
Φαρ Ουέστ
Κάθε χώρα έχει αυτό που ονομάζουμε ένα «αστικό καθεστώς» ή, άλλως, κατεστημένο. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει κάποτε για το πώς μια ομάδα νεαρών αριστερών ακτιβιστών μπόρεσε να ξεδοντιάσει ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού αστικού καθεστώτος. Είχε με το μέρος της θράσος και μια κοινωνία που έφτασε στα όρια των αντοχών της. Δεν έφταναν, όμως, αυτά. Το ελληνικό κατεστημένο αποδείχθηκε πολύ λίγο και αδύναμο. Είχε άλλωστε από καιρό σκάψει τον λάκκο του. Το ευαγγέλιο του ακραίου λαϊκισμού, της δικαιολόγησης κάθε ακραίας πράξης διαμαρτυρίας κ.λπ. διαβαζόταν καθημερινά από τον άμβωνα των δικών του τηλεοπτικών καναλιών. Στην ιδιωτική τηλεόραση ανδρώθηκε και δοξάστηκε ο σημερινός κυρίαρχος πολιτικός λόγος. Η δικαιολογία, απλή: «Τι να κάνουμε αφού αυτό πουλάει και θέλει ο κόσμος;». Οπως έστρωσες θα κοιμηθείς, λέει ο σοφός λαός.Το ούτως αποκαλούμενο κατεστημένο έτρεξε όμως να κάνει τις συμφωνίες του και τα παρασκηνιακά deals από το 2012 και μετά. Ο καθένας είχε τον λόγο του. Αλλος φοβόταν για να μη βγουν στη φόρα οι σκελετοί του. Αλλος ήθελε να πάρει την εκδίκησή του επειδή ένιωσε απόβλητος των αθηναϊκών σαλονιών. Κάποιοι ακολουθούσαν την πάγια αρχή που δίδαξε ο μακαρίτης Μποδοσάκης, που επέβαλλε ότι «πρέπει να τα έχουμε καλά με το γκουβέρνο». Από όλες αυτές τις περίφημες συμφωνίες, ελάχιστες τηρήθηκαν. Λίγη Ιστορία να είχε διαβάσει κανείς, θα ήξερε ότι αυτού του τύπου οι συμφωνίες και λυκοφιλίες δεν κρατούν πολύ.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ενα κομμάτι του ελληνικού κατεστημένου είχε ήδη σαπίσει πολύ. Η κρίση το αποτελείωσε, αλλά ήταν και πριν «στον αέρα». Οι υπερβολές, η παντελής έλλειψη κανόνων διακυβέρνησης επιχειρήσεων, η απουσία σεβασμού στους θεσμούς είχαν οδηγήσει σε ένα Φαρ Ουέστ νεοελληνικού τύπου.Οι επελαύνοντες βρήκαν όμως πολύτιμα στηρίγματα σε ένα κομμάτι του αστικού πολιτικού κόσμου, το οποίο για δικούς του λόγους έδωσε όλη τη σχετική τεχνογνωσία της διακυβέρνησης των σκληρών μηχανισμών του κράτους. Επαιξαν και αυτοί οι άνθρωποι τον ρόλο τους.Σήμερα λοιπόν έχουμε μια μεγάλη αλλαγή σκηνικού, ένα ξαναμοίρασμα της πίτας ισχύος και χρήματος. Η Ελλάδα περνάει τέτοιες φάσεις κάθε 30-40 χρόνια. Μετά την κρίση του 2009, ήταν αναπόφευκτο να έχουμε ακόμη έναν τέτοιο κύκλο.Θα προκύψει, λοιπόν, ένα καλύτερο, υγιέστερο κατεστημένο; Φοβούμαι ότι μπορεί να φτάσουν, ακόμη και οι σημερινοί κυβερνώντες, να νοσταλγήσουν κάποια στιγμή το… παλιό, τη δοκιμασμένη διαπλοκή περασμένων εποχών, που ήταν (τουλάχιστον) προβλέψιμη και είχε και κανένα-δύο δικούς της κανόνες. Το νεοπλουτίστικο Φαρ Ουέστ του 2000 μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό, με καουμπόηδες, πιστόλια και άγριους τσακωμούς σε σαλούν… Θα το γευθεί αυτό σύντομα η παρέα των αριστερών ακτιβιστών που γκρέμισε ένα κομμάτι του κατεστημένου και τώρα θέλει να δημιουργήσει το δικό της.Το ερώτημα είναι πού βρίσκεται και γιατί κρύβεται ό,τι έχει απομείνει από το μη κρατικοδίαιτο, δυναμικό, υγιές κατεστημένο της χώρας. Η αλήθεια; Εχει τρομάξει και έχει πάρει τα βουνά. Ορισμένοι έφυγαν για άλλες χώρες, άλλοι θέλουν να μην τους πιάνει κανένα ραντάρ. Αν όμως δεν παίξουν τον ρόλο τους, η χώρα θα περάσει στα χέρια πειρατών, φανατικών λειτουργών της Δικαιοσύνης με ιδιόμορφες ατζέντες, συμμοριών κάθε είδους και θα αρχίσει να ουκρανοποιείται ταχύτατα. Χρειάζονται αναχώματα, και μέσα στην ίδια την Αριστερά, για να αποτραπεί αυτή η μοιραία εξέλιξη.
Ηράκλειο
Mediterra
Οι άδειες έχουν εγκριθεί από το Απρίλιο και κανείς δεν ξέρει τίποτα !!!
Η εκδοχή του Γ. Παπαθανασίου για την υπόθεση Γεωργίου
Τη δική του εκδοχή για την ΕΛΣΤΑΤ με αφορμή την υπόθεση Γεωργίου δίνει με άρθρο του στην Καθημερινή ο πρώην υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου.Ο κ. Παπαθανασίου αναφέρει χαρακτηριστικά:Tον κ. Γεωργίου, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της επικαιρότητας, ομολογώ ότι δεν τον γνωρίζω. Δεν γνωρίζω την επαγγελματική του ικανότητα και ευσυνειδησία. Πιστεύω, ωστόσο –ανεξάρτητα από την έκβαση της δικαστικής δίωξης εναντίον του– ότι ο κ. Γεωργίου δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να αποτυπώσει τις πολιτικές αποφάσεις της τότε κυβέρνησης Παπανδρέου. Με αυτές τις αποφάσεις και επακόλουθες συνέπειες οφείλουμε να ασχολούμαστε. Αν κάτι προσφέρει στον δημόσιο διάλογο η υπόθεση Γεωργίου, είναι η ευκαιρία να ακουστούν ορισμένες αλήθειες.Αλήθεια πρώτη: Το έλλειμμα του 2009 ανήλθε αρχικά στο 12,7% του ΑΕΠ, επειδή εκεί το πήγε η κυβέρνηση Παπανδρέου, «φουσκώνοντας» τις δαπάνες στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 και μεταθέτοντας έσοδα για το 2010. Τον ισχυρισμό μου αυτόν τον έχω τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία, κωδικούς και αριθμούς. Ολα αυτά υπάρχουν σε σχετικό βιβλίο που εξέδωσα το φθινόπωρο του 2010, αλλά και στο υπόμνημα που κατέθεσα στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το έλλειμμα του 2009.Παρά τον πόλεμο που δέχθηκα τότε, δεν παρουσιάστηκε –και δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα– κανένα στοιχείο που να ανατρέπει τους ισχυρισμούς μου. Αυτό απαντάει και στο επιχείρημα που συνεχώς επαναλαμβάνεται, ότι η Ν.Δ. έχει αποδεχθεί το ύψος του ελλείμματος του 2009 όπως αυτό αναφέρεται σε προϋπολογισμούς επόμενων ετών. Δεν αμφισβητείται ότι το έλλειμμα έφθασε σε αυτό το επίπεδο. Το θέμα είναι πώς έφθασε εκεί, από ποιους και γιατί. Αλλωστε για την «απογραφή» του 2009, ο σημερινός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γιάννης Στουρνάρας, έχει δηλώσει: «Μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας».Αλήθεια δεύτερη: Το έλλειμμα αναθεωρήθηκε στη συνέχεια στο 15,6% του ΑΕΠ, επειδή πρώτη φορά συνυπολογίστηκαν σε αυτό ελλείμματα των ΔΕΚΟ. Οπως προκύπτει από τις καταθέσεις αρμόδιων στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το έλλειμμα του 2009, αυτή είναι μια πρακτική που οι περισσότερες χώρες δεν εφαρμόζουν. Αλλά και ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών όταν η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ, κ. Νίκος Χριστοδουλάκης, έχει γράψει ότι:«Η Γαλλία έβγαλε τα ασφαλιστικά ταμεία από το Δημόσιο, το Βέλγιο εξαγόρασε τον χρυσό της Κεντρικής Τράπεζας, η Γερμανία έβγαλε τα νοσοκομεία από τον προϋπολογισμό και απέκρυψε τα δημοσιονομικά ελλείμματα των Κρατιδίων». Βεβαίως πρέπει να τηρούνται οι κανόνες της Eurostat, αλλά πρέπει να απαιτούμε να τηρούνται από όλους και διαχρονικά. Μπορεί ο κ. Γεωργίου να μην ευθύνεται για την υπαγωγή της χώρας στο πρώτο μνημόνιο, αφού ανέλαβε καθήκοντα μετά την υπογραφή του, όμως η προσαρμογή του ελλείμματος στο 15,6 % επέφερε μέτρα περίπου 11 δισ. ευρώ. Οσο ήταν, δηλαδή, το δεύτερο μνημόνιο.Αλήθεια τρίτη: Σε όσους διαθέτουν αδύναμη μνήμη, θέλω να υπενθυμίσω ότι από το 2008 και ειδικά μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers ολόκληρος ο πλανήτης βίωσε μια πρωτοφανή κρίση. Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» την προηγούμενη Τετάρτη 31 Αυγούστου, το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 41 ποσοστιαίες μονάδες, της Βρετανίας κατά 46 ποσοστιαίες μονάδες και της Ευρωζώνης κατά 26 μονάδες.Ασφαλώς και η Ελλάδα, που ήταν ήδη καταχρεωμένη από τη δεκαετία του ’80, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Ηταν απαραίτητη η λήψη περιοριστικών μέτρων. Αυτό κάναμε, ως κυβέρνηση, τόσο στις αρχές όσο και στα μέσα του 2009. Το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς προκηρύχθηκαν εκλογές, με το κυβερνών κόμμα να προτείνει, πρώτη φορά στη σύγχρονη πολιτική ιστορία, ακόμη περισσότερα περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα, με σκοπό να αποφευχθούν τα χειρότερα. Οι Ελληνες πίστεψαν τότε τις υποσχέσεις και το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» του κ. Παπανδρέου. Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους.Αλήθεια τέταρτη: Η κυβέρνηση της Ν.Δ. ασφαλώς έκανε και λάθη και κυρίως δεν κατάφερε να εκσυγχρονίσει το κράτος στον βαθμό που έπρεπε ή θα μπορούσε. Σε αυτό πρέπει να δείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα όταν γίνει κυβέρνηση. Είναι άδικο όμως να μην αναγνωρίζεται ότι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, μεταρρυθμίσεις και αποκρατικοποιήσεις ολοκληρώθηκαν ή μπήκαν σε τροχιά από τις κυβερνήσεις της Ν.Δ.Αναφέρομαι ενδεικτικά στην Ολυμπιακή, τον ΟΤΕ, τη συνεργασία του ΟΛΠ με την Cosco, τα περιφερειακά αεροδρόμια και άλλες αποκρατικοποιήσεις οι οποίες δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υλοποιήθηκαν σε συνθήκες «πολέμου», με την πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης να τηρεί συστηματικά εχθρική στάση και το ΠΑΣΟΚ της εποχής να οργανώνει καθημερινά διαμαρτυρίες και συλλαλητήρια.Η αυτοκριτική είναι σημαντική και απαραίτητη, για όλους όσοι άσκησαν τη διακυβέρνηση της χώρας τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ρίζες της σημερινής κρίσης είναι βαθιές και οφείλουμε να τις αντιμετωπίσουμε, ως πολιτικό σύστημα και ως κοινωνία, αντλώντας πείρα από τα λάθη μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα ανεχθούμε να μας κουνούν το δάκτυλο και να μας δίνουν μαθήματα αυτοί που προκάλεσαν τόση ζημιά στη χώρα, με τα εγκληματικά λάθη και τις παραλείψεις τους.