Και οι χοροί ξεκίνησαν !!!
Μεσοχωριό
Και η Ροδάνθη με έντονη παρουσία στα δρώμενα του γάμου της εφης και του Γιώργου
Ο τρύγος ξεκίνησε και για μας χωρίς εμάς !!! Ας είναι καλά οι γειτόνοι !!
Το ταβερνάκι στην πλαγιά του βουνού που όλα μαγειρεύονται στη φωτιά !
Οι πρώτες ύλες να αποτελούν προϊόντα της περιοχής και τα εδέσματα να παρασκευάζονται με τον παραδοσιακό τρόπο και οι γεύσεις να είναι χαρακτηριστικές του τόπου.
Στη Δρακώνα Κεραμειών, σε μια καταπράσινη πλαγιά των Λευκών Ορέων σε υψόμετρο γύρω στα 500 μέτρα και μόλις 18 χλμ. από τα Χανιά βρίσκεται η ταβέρνα του Στέλιου Τριλυράκη, ο επονομαζόμενος «Ντουνιάς». Και είναι η ταβέρνα που θα μπορούσε να γίνει το παράδειγμα της απόλυτης εντυπωσιακής γαστρονομικής εμπειρίας για όλη την Ελλάδα.Η ιστορία ξεκινά όταν ο Στέλιος Τριλυράκης, νέο παλικάρι, επαγγελματίας μάγειρας στα Χανιά το 2004 αποφάσισε να ζήσει στο χωριό του και να ασχοληθεί με το οικογενειακό ταβερνάκι των γονιών του.Μόνο που αυτός χρησιμοποιώντας όλη τη γνώση της γιαγιάς και της μητέρας του, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα concept ολιστικό, μια κουζίνα που θα είχε την απόλυτη παραδοσιακή ταυτότητα. Οι πρώτες ύλες να αποτελούν προϊόντα της περιοχής (ό,τι είναι δυνατόν να παραχθεί) και τα εδέσματα να παρασκευάζονται με τον παραδοσιακό τρόπο και οι γεύσεις να είναι χαρακτηριστικές του τόπου.Πρώτα δημιουργήθηκε η κουζίνα με παρασιές, ξυλόσομπες, ξυλόφουρνο. Ηλεκτρικές συσκευές δεν υπάρχουν και έτσι όλα τα μαγειρέματα γίνονται στη φωτιά του ξύλου. Κατόπιν οργάνωσε το κτήμα. Φύτεψε τα μποστάνια του και δημιούργησε χώρους όπου ζουν ζώα ελευθέρας βοσκής, μικρόσωμες αγελάδες ντόπιας ράτσας, πρόβατα, κατσίκια, κουνέλια.Δέκα χρόνια μετά η ταβέρνα του Στέλιου, ο «Ντουνιάς», είναι σημείο αναφοράς στην Κρήτη. Η πιο όμορφη διαδρομή για να φτάσει κανείς εκεί, είναι να διασχίσει κανείς το πανέμορφο φαράγγι του Θερίσσου.Ο ίδιος συμμετέχει σε μια απολαυστική θεατρική παράσταση με έναν πρωταγωνιστή…Γιατί είναι αυτός που υποδέχεται τους πελάτες, τους περνάει αναγκαστικά από την κουζίνα για να δουν τις γάστρες, και τον ξυλόφουρνο, τις πατατούλες να τηγανίζονται σε ελαιόλαδο. Παίρνει τις παραγγελίες, τις παραδίδει, κάνει λογαριασμούς κι όλα αυτά μόνος του… Βέβαια στην κουζίνα οι κοπέλες και η γυναίκα του τον βοηθούν…Και ανάμεσα απ’ όλα αυτά κάθεται δυο λεπτά (κάθε φορά που ευκαιρεί) στο τραπέζι μας και περιγράφει τα φαγητά του, που χρειάζεται μεταφραστή για να τα κατανοήσουμε: «φουριαρότραγος μπαλοταρισμένος» (άγριο τραγί πυροβολημένο)!Ο Στέλιος ένα μείγμα Θανάση Βέγγου, αλλά με κινήσεις ολύμπιας ψυχραιμίας, Γιώργου Κωνσταντίνου, καθώς όπως αυτός στη μνημειώδη σκηνή του προφιτερόλ προσπαθεί να περιγράψει στους πελάτες τα φαγητά του και Κορνήλιου Καστοριάδη όταν μιλά για τη γαστρονομική αυτάρκεια και αυτονομία.Τα φαγητά του, πάντα της εποχής, ένα κι ένα, το ψωμί με ντόπια αλεύρια, παξιμάδια βραβευμένα, γαρδουμάκια, κουνουπίδι με ξινόχοντρο, αρνάκι στη λαδόκολλα κι ένα σωρό άλλα…Κι άμα καμιά φορά στριμωχθεί από τον πολύ κόσμο… τότε απαντά χαμογελώντας: «Eμ, κουμπάροι slow food δεν θέλατε;».
Πηγή
athensvoice.gr
Κ Χατζής :
«είμαι ένας άνθρωπος απλός, ούτε καλός ούτε κακός». Απλά άνθρωπος κι ας με κρίνουν οι άλλοι».
Μεσοχωριό 
Έλεγχος ωριμότητας στους αμπελώνες των Σκούρτων από εξειδικευμένο υπάλληλο των επιχειρήσεων Γκίκα
Μανώλης Στεφανουδάκης
O χρυσός Παραολυμπιονίκης στον ακοντισμό μίλησε για την επιτυχία του, τονίζοντας πως πλέον ήρθε η ώρα να κοιτάξει την οικογένειά του, αλλά και την υγεία του
Λίγη ώρα μετά το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στον ακοντισμό, σημειώνοντας παράλληλα και νέο ρεκόρ Παραολυμπιακών Αγώνων, ο Μανώλης Στεφανουδάκης μίλησε για τη μεγάλη του επιτυχία, για τους ανθρώπους που τον στήριξαν αλλά και για την επόμενη μέρα της καριέρας του.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του:
«Το πάρτι έτσι ήταν σχεδιασμένο. Δεν βγήκαμε καθόλου εκτός του βασικού προγραμματισμού. Η μόνη διαφορά ήταν πως εφόσον ο Ρώσος ερχόταν στο Ρίο, τότε οι επιδόσεις θα ήταν πιθανότατα πιο υψηλές. Η αδρεναλίνη όταν βλέπεις ότι είσαι οριακά με το χρυσό μετάλλιο, σε κάνει να το παλεύεις πολύ περισσότερο. Ο Ρώσος δεν ήρθε και εγώ πέτυχα τον στόχο που είχα θέσει στις αρχές της τετραετίας. Να βρεθώ στο Ρίο και να σηκώσω ψηλά την ελληνική σημαία. Στον υψηλότερο ιστό.
Έχουν έρθει ήδη τέσσερα μετάλλια και όλοι θα πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι. Από την Παραολυμπιακή και την Ομοσπονδία, έως και όλους εκείνους που βρέθηκαν δίπλα μας όλα αυτά τα χρόνια. Η επιτυχία αυτή δεν ανήκει αποκλειστικά στον αθλητή. Ανήκει στους προπονητές, στους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σου. Ανήκει σε αυτούς που έδωσαν την ώθηση σε έναν αθλητή να βρεθεί στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, δηλαδή της χορηγούς. Όλη αυτή η αλυσίδα, όταν μένει στιβαρή, τότε ο αθλητής μπορεί να αισθάνεται σίγουρος πως όλα θα πάνε καλά».
Για την γυναίκα του που βρέθηκε στο Ρίο ως εθελόντρια: «Η παρουσία της εδώ έπαιξε το δικό της ρόλο. Ήταν σημαντικό που είχα δίπλα τη σύζυγό μου, η οποία με βοηθάει πάρα πολύ».
Για την επόμενη ημέρα, αυτό ακόμη παραμένει ένα… μυστήριο για τον Έλληνα Παραολυμπιονίκη: «Είναι άγνωστο τι θα κάνω την επόμενη μέρα που θα επιστρέψω στην Κρήτη. Το σίγουρο είναι πως θα ξεκουραστώ. Έχω κουραστεί πολύ την τελευταία τετραετία και θέλω ένα χρονικό διάστημα για να συγκροτήσω όλες τις σκέψεις μου για το τι θα κάνω. Έαν συνεχίσω. Ξέρω ότι εάν συνεχίσω, το παγκόσμιο ρεκόρ είναι θέμα χρόνου για να το πετύχω, όμως υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα από πίσω που πρέπει να σκεφτώ. Υπάρχει μια οικογένεια, ενώ δεν σας κρύβω, ότι την τελευταία τετραετία αντιμετωπίζω σοβαρά προβλήματα με την υγεία μου. Καλός ο αθλητισμός αλλά πρέπει να προσέξω την υγεία και φυσικά την οικογένειά μου, η οποία είναι συνεχώς στο πλευρό μου και τους ευχαριστώ γι` αυτό»
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
