Μονοήμερη στο Καρπενήσι: Ξεστραβωθείτε, Μισέλληνες

Βασικά δεν έκανα ρεπορτάζ, αλλά πετάχτηκα οικογενειακά για μιάμιση μέρα στο πανέμορφο Καρπενήσι, την επομένη των Χριστουγέννων. Γιατί και βουνά ήθελα και να αποφύγω τον συνωστισμό των «τετραήμερων» που τα απεχθάνομαι σαν και τι ήθελα, αλλά και να γλιτώσω από τα χιόνια που δεν τα γουστάρω ήθελα. Οπότε 27 Δεκεμβρίου, στο Μεγάλο Χωριό, όπου σας συστήνω να μείνετε αν δεν θέλετε… πολυκοσμία μες στην πολύ καθαρή και τακτοποιημένη πόλη της Ευρυτανίας και η θερμοκρασία το μεσημέρι έδειχνε 15 βαθμούς με απόλυτη ηλιοφάνεια. Τι καλύτερο για να επισκεφθείς την ιστορική Μονή Προυσού, που είναι, πού αλλού, στον Προυσό, ένα κάποτε απρόσιτο σημείο μες στα βουνά που έχει… χίλια χρόνια Ιστορία. Στα γρήγορα, λένε ότι κοντά στο 1000 μ.Χ. εγκαταστάθηκαν εκεί μοναχοί για να διδάξουν χριστιανισμό στους ντόπιους, ενώ από το 1500 και μετά φαίνεται ότι το Μοναστήρι λειτουργούσε κανονικά. Λόγω τοποθεσίας μες στα άγρια βουνά, ήταν το πέρασμα όλων των καταδιωκόμενων, των αγωνιστών, των ανταρτών, των αρματολών και αμαρτωλών όλων των αιώνων.

Εδώ βρέθηκε για ένα εξάμηνο και ο ήρωας Γεώργιος ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ για να αναρρώσει προτού ξανακατέβει στον αγώνα του 1821 για την ανεξαρτησία και φονευθεί. Μάλιστα στη Μονή οι επισκέπτες μπορούν να δουν, μεταξύ άλλων, μία από τις στολές του, όπως και κάποια όπλα του και να προσκυνήσουν μέσα τους… ΑΝ είναι Ελληνες! Αν είναι… από τους άλλους, από τους κρατικοδίαιτους βλάσφημους που βρίζουν και το ’21, και τον Καραϊσκάκη, και την Ορθοδοξία, ας μην κατέβουν καν στο Μοναστήρι και μολύνουν με την παρουσία τους την ιερότητα του χώρου.

Αρκεί να μείνουν στο… ευάερο και ευήλιο πάρκινγκ και ίσια μπροστά τους, δίπλα στο κοιμητήριο και κάτω από το καμπαναριό που υψώνεται περήφανα στην κορυφή του βράχου, θα δουν -δεν μπορεί- μια μικρή πορτούλα με την επιγραφή: «ΣΧΟΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ». Ναι, δίπλα στη Μονή. Δηλαδή ουσιαστικά Κρυφό Σχολειό. Απ’ όπου λέγεται ότι πέρασε μέχρι και ο Κοσμάς ο ΑΙΤΩΛΟΣ. Εδώ θα ’πρεπε να κουβαλήσουν τους ΦΙΛΗΔΕΣ, πρώην και νυν (γιατί και αυτός ο Γαβρόγλου, ο υπουργός, ίδια ΜΟΥΡΗ δείχνει να ’ναι, παρότι πιο «κρυφός»), και να τους κολλήσουν την κεφάλα στην ξύλινη πόρτα να διαβάσουν ΜΠΑΣ και ξεστραβωθούν. Ναι ΟΡΕ, μαζί πήγαιναν Ελληνισμός και Ορθοδοξία μια ζωή, το πιστεύεις δεν το πιστεύεις είναι δικαίωμά σου, αλλά δεν μπορείς να παραχαράσσεις την Ιστορία και την Αλήθεια ενός έθνους. Απ’ όποια πλευρά κι αν είσαι. Δεν έχει σημασία ποια. Λίγα χιλιόμετρα πριν, άλλωστε, είχα δει την πινακίδα «Χελιδόνα» προς την ομώνυμη απόκρυμνη κορυφή και θυμήθηκα το βιβλίο του φίλου μου και σπάνιου ανθρώπου, του ΔΙΟΝΥΣΗ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΥ, «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ της ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ», το οποίο μετά έγινε και ταινία. Για κομμουνιστές αντάρτες λέει, όπως και το σημαντικό έργο του για τον Αρη Βελουχιώτη, που άλλοι τον θεωρούν ήρωα κι άλλοι, καλή ώρα, μανιακό σφαγέα, αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν αυτός που ήταν.

Το έζησε και το πλήρωσε. Μα… τώρα, θα πουν κάποιοι… λογικοί άνθρωποι, θα μας τρελάνεις; Με το Κρυφό Σχολειό ή με τον Βελουχιώτη; Αριστερά ή Δεξιά; Πατριωτικά ή κομμουνιστικά; Ουδεμία σχέση κι ΟΛΑ μαζί, θα σ’ το πω με μια κουβέντα: ΕΛΛΗΝΙΚΑ. Περιλαμβάνει τα πάντα όλα. Πολλά υπέροχα, τόσα κι άλλα τόσα άσχημα και στραβά, έτσι ήταν οι Ελληνες από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Και σε όλους τους αγωνιστές, χαμένους ή κερδισμένους, σωστούς ή ακόμα και αιμοσταγείς, αξίζει η αναγνώριση, θετική ή αρνητική, εάν και εφόσον πίστευαν αληθινά -ακόμη και βαρύτατα εσφαλμένα- σε ό,τι έκαναν. Οταν χύνεις το αίμα σου, ή ακόμη και άλλων, πάνω στον πόλεμο, μετράς και μετριέσαι. Λατρεύεσαι και ΜΙΣΙΕΣΑΙ. Οταν όμως είσαι μια ΒΟΛΕΜΕΝΗ ΒΔΕΛΛΑ, όπως οι σημερινοί καθεστωτικοί, που απλώς πίνεις το αίμα του κόσμου για λογαριασμό των ξένων, τότε δεν σου αξίζει ούτε λέξη να βγει από το στόμα. Μόνο φτύσιμο.

Ας μείνουμε όμως στο θέμα μας. Ιδού η πινακίδα. Ιδού και το Κρυφό Σχολειό. Ξεστραβωθείτε, μισέλληνες, και μετανοείτε. Ηγγικεν γαρ το τέλος της Βασιλείας σας, 2017. Με βαριά μυαλά, αλλά με ελαφριά την καρδιά έφυγα από το Καρπενήσι, όπου αξίζει να πάτε κάθε εποχή του χρόνου.

ΥΓ.: Ασχετο… Εντάξει, για φαγητό δεν το συζητώ! Κρίμα μόνο που έκλεισε η ταβέρνα στο χωριό Νόστιμο. Ξέρει κανείς γιατί;  Ηταν θεϊκή.

5 εξωπραγματικές εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων που εξηγήθηκαν τον 20ο αιώνα.

4.1 χιλ.

Ένα νέο μουσείο αφιερωμένο στις προηγμένες τεχνολογικές εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων και πιο συγκεκριμένα στο πολύτιμο έργο του επιστήμονα Αρχιμήδη, λειτουργεί στην Αρχαία Ολυμπία και εντυπωσιάζει παρουσιάζοντας την τεχνολογική πρωτοπορία των προγόνων μας.
Πρόκειται για πενήντα απίστευτες εφευρέσεις της αρχαίας Ελλάδας που έχουν πλήρως ανακατασκευαστεί και καλύπτουν μια περίοδο από το 2000 π.Χ. μέχρι το τέλος του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Ανάμεσά τους είναι η «Βίδα» του Αρχιμήδη , το «Ρομπότ-Υπηρέτης» του Φίλωνα, το «Αυτόματο Θέατρο» του Ήρωνος, αρχαίες πολεμικές μηχανές και φυσικά ο «υπολογιστής των Αντικυθήρων».
Δείτε τις πέντε πιο εντυπωσιακές εφευρέσεις που φιλοξενούνται στην έκθεση και τις ιστορίες τους.
Το «Ρομπότ – Υπηρέτης» του Φίλωνα
automatic-servant-philon
Φίλων ο «Βυζάντιος», επίσης γνωστός ως «Φίλων ο Μηχανικός». Υπήρξε σπουδαίος μαθηματικός και μηχανικός, ο οποίος έζησε κατά το δεύτερο μισό του του 3ου αιώνα π.Χ. Ανάμεσα στις πολλές εφευρέσεις του, ήταν ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ, που εκτελούσε χρέη υπηρέτη.
Το ρομπότ κρατούσε μια κανάτα κρασιού στο δεξί του χέρι προκειμένου ο επισκέπτης να τοποθετεί ένα κύπελλο στην παλάμη του αριστερού του χεριού με αποτέλεσμα να χύνεται το κρασί και στη συνέχεια το νερό αν ήταν επιθυμητό.
Το ρομπότ ήταν αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης κατασκευής από δεξαμενές, σωλήνες, σωλήνες αέρα και στριφογυριστών ελατηρίων τα οποία αλληλεπιδρούν με τις αλλαγές του βάρους και την πίεση του αέρα. Το αποτέλεσμα αυτού του περίπλοκου σχεδίου ήταν το «Ρομπότ – Υπηρέτης» του Φίλωνα.
Η «Βίδα ή Κοχλίας » του Αρχιμήδη.
IMG_8625
Αρχιμήδης ο Συρακούσιος (287 π.Χ – 212 π.Χ). Αρχαίος Έλληνας μαθηματικός, φυσικός, μηχανικός, εφευρέτης και αστρονόμος. Παρά το γεγονός ότι ελάχιστες λεπτομέρειες της ζωής του έγιναν γνωστές, ο ίδιος θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στην αρχαιότητα. Ένα μεγάλο μέρος του έργου του Αρχιμήδη στη Μηχανική, προέκυψε από την εκπλήρωση των αναγκών της προσωπικής του κατοικίας στις Συρακούσες.
Archimedes-Screw
Ο βασιλιάς Ιέρων ο Β΄ή τυραννικός ανέθεσε στον Αρχιμήδη να σχεδιάσει ένα πλοίο τεραστίων διαστάσεων γνωστό ως «Συρακουσία». Ο βασιλιάς ήθελε να το χρησιμοποιήσει για τη μεταφορά τουλάχιστον 600 ατόμων, σε πολυτελή ταξίδια, μεταφέροντας εφόδια αλλά και ως πολεμικό ναυτικό πλοίο.
Στο «Συρακουσία» υπήρχε ακόμα γυμναστήριο και ένας ναός αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη. Δεδομένου ότι σε ένα τέτοιο πλοίο θα εισέρρεαν σημαντικές ποσότητες νερού, η «βίδα» ή «κοχλίας» του Αρχιμήδη θα βοηθούσε στην απορρόφηση των υδάτων.
Η συσκευή περιείχε έναν περιστρεφόμενο κοχλία ο οποίος γυρνούσε χειροκίνητα , σε σχήμα λεπίδας μέσα σε έναν κύλινδρο. Η συγκεκριμένη συσκευή χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την άντληση υγρών και στερεών σε μορφή κόκκων όπως ο άνθρακας και το σιτάρι.
Το περιστρεφόμενο «Αυτόματο Θέατρο» του Ήρωνα.
0101001-10
Ήρων ο Αλεξανδρεύς (10-70 μ.Χ.). Ήταν Έλληνας μαθηματικός και μηχανικός, ο οποίος θεωρείται από τους μεγαλύτερους πειραματιστές της αρχαιότητας. Μια από τις πιο καλλιτεχνικές του δημιουργίες ήταν ένα «αυτόματο θέατρο», η οποία θεωρείται η πρώτη «ρομποτική».
Μέσα από τη συγκεκριμένη συσκευή παρουσίασε το έργο «Ναύπλιος», μια τραγική ιστορία που διαδραματίζεται την περίοδο μετά τον Τρωικό πόλεμο.
Το «αυτόματο θέατρο» ήταν μια κατασκευή που έφτανε το 1,5 μέτρο ύψος που έμοιαζε με ναό, διακοσμημένο με αγαλματίδια θεοτήτων και κινούταν βάσει μιας επιτυχημένης αλληλουχίας κινητήριων συστημάτων από σχοινιά και κόμπους που λειτουργούσαν με έναν περιστρεφόμενο οδοντωτό τροχό.
Το «Νύχι» ή «Σιδερένιο Χέρι» του Αρχιμήδη.
Το «Νύχι» του Αρχιμήδη είναι ένα όπλο που λέγεται ότι είχε σχεδιαστεί για να υπερασπιστεί την πόλη των Συρακουσών. Επίσης γνωστό ως «Σιδερένιο Χέρι» αποτελείται από τον βραχίονα ενός γερανού που καταλήγει σε έναν μεταλλικό γάντζο.
gk4-660x440
Σε κάθε επίθεση γινόταν ταλάντευση του βραχίονα προς τα επάνω με αποτέλεσμα την εκτόπιση του πλοίου έξω από το νερό .
Πίνακας με το «Νύχι» του Αρχιμήδη από τον Giulio Parigi που έπειτα ονομάστηκε το «Σιδερένιο Χέρι» κυριολεκτικά.
Parigi_griffe
Υπήρξαν σύγχρονα πειράματα για τον χρηστικό σκοπό της συσκευής, μέχρι το 2005 που η το τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ «Superweapons of the Ancient World» κατασκεύασε μια εκδοχή της και κατέληξε ότι επρόκειτο για μια λειτουργική συσκευή.
Οι «Φλεγόμενοι Καθρέφτες» του Αρχιμήδη.
archimedes-set-on-fire-the-roman-ships
Οι «Φλεγόμενοι Καθρέφτες» του Αρχιμήδη από τον Giulio Parigi
Τον 2ο αιώνα μ.Χ ο αρχαίος Λουκιανός γράφει ότι κατά την διάρκεια της πολιορκίας των Συρακουσών, ο Αρχιμήδης κατέστρεψε τα εχθρικά πλοία με την φωτιά. Αιώνες αργότερα ο Ανθέμιος ο Τραλλιανός αναφέρει το φλεγόμενο γυαλί ως όπλο του Αρχιμήδη.
Η συσκευή, που είναι γνωστή και ως οι «Ακτίνες Φωτός» του Αρχιμήδη χρησιμοποιήθηκε για να συγκεντρώσει το ηλιακό φως στα επερχόμενα πλοία, με αποτέλεσμα αυτά να παίρνουν φωτιά. Ύστερα από μεγάλη αμφισβήτηση έχει καταγραφεί πως η συγκεκριμένη εφεύρεση έχει κατασκευαστεί από γυαλισμένες μπρούντζινες ή χάλκινες ασπίδες, οι οποίες λειτουργούσαν ως καθρέφτες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ώστε να συγκεντρώσουν το ηλιακό φως στα πλοία.
Ένα τεστ της ακτίνας φωτός του Αρχιμήδη έγινε το 1973 από τον Έλληνα επιστήμονα Ιωάννη Σακκά. Το πείραμα έλαβε χώρα στη ναυτική βάση του Σκαραμαγκά έξω από την Αθήνα.
Για αυτή τη περίπτωση χρησιμοποιήθηκαν 70 καθρέπτες, ο καθένας με χάλκινη επίστρωση και μέγεθος περίπου στα 1,5 επί 1m. Οι καθρέπτες στράφηκαν σε ένα ομοίωμα από κόντρα πλακέ ενός Ρωμαϊκού πολεμικού πλοίου, το οποίο βρισκόταν σε απόσταση κοντά στα 50m.
Όταν οι καθρέπτες σημάδεψαν με ακρίβεια το πλοίο, αυτό έπιασε φωτιά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Το πλοίο από κόντρα πλακέ ήταν επιστρωμένο με βαφή πίσσας, η οποία μπορεί να βοήθησε στην ανάφλεξη. Η επίστρωση με βαφή πίσσας ήταν κοινότοπη στα πλοία την κλασσική εποχή.
Πηγές: Kostas KotsanasMXT

Αφήστε το σχόλιό σας 

Ακολουθήστε μας στο facebook:


Η χρεοκοπία της κριτικής. Από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο 

Η παρακμή του κριτικού λόγου δεν ήρθε από τη μια μέρα στην άλλη― είναι προϊόν μιάς άνευ προηγουμένου διαπλοκής που έδεσε κόμπο ένα ολόκληρο έθνος.
 Όσοι βλέπουν το κακό και το αποσιωπούν, κάνουν κακό επίσης...

Όσοι βλέπουν το κακό και το αποσιωπούν, κάνουν κακό επίσης…
Πολλές φορές, σε συζητήσεις, τυχαίνει να βρεθώ μπροστά σε κάποιον που σχεδόν παραληρεί από αγανάκτηση για την κακότητα ενός έργου τέχνης. “Γιατί δεν το γράφεις;”, του λέω. “Είμαι διατεθειμένος να το δημοσιεύσω”
―Α, δεν μπορω. Τον ξέρω (τον δημιουργό) χρόνια… Ποιός αντέχει τη μίρλα του… κ.λπ.
Δεν περνάνε λίγες μέρες και ο αγανακτισμένος δημοσιεύει στη στήλη του έναν δειλό διθύραμβο για το έργο τέχνης που τον αγανάκτησε.
  
Πιστεύω ότι η κριτική έχει χρεοκοπήσει στην Ελλάδα, σχεδόν σε όλους τους τομείς ― πολιτική, Τέχνες, εστίαση― για μια σειρά λόγων. Και δεν μιλώ για την φτωχή κριτική που δεν ξέρει να αναγνωρίζει το πρώτο από το δεύτερο― τέτοια πάντα υπήρξε, είναι δείγμα αμορφωσιάς, όχι ανηθικότητας. Ούτε μιλώ για όσους μέσα στα χρόνια απέκτησαν εμμονικά γούστα και πάθη, που όσο νάναι τους στερούν την διαύγεια της ματιάς. Μιλάμε για όσους βλέπουν το κακό και το αποσιωπούν.
Αυτή η χρεοκοπία δεν ήρθε από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι προϊόν μιας άνευ προηγουμένου διαπλοκής που έδεσε κόμπο ένα ολόκληρο έθνος ―σαν κάτι χωριά που όλοι βιάζουν τα παιδιά τους και δεν μιλάει κανείς. Και βεβαίως δεν εξαιρούμε τον εαυτό μας.
Ιδού οι λόγοι που αναγνωρίζω ότι οδήγησαν ως εδώ:
Επειδή οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν ρεπορτάζ, απλώς δημοσιοποιούν αυτό που οι “πηγές” τούς εγχειρίζουν, φροντίζουν να τα έχουν καλά με τις πηγές. Έτσι η ομερτά συναντά τη νωθρότητα σε έναν εναγκαλισμό, που θα τον έλεγες και διαπλοκή.
1. Οι δημοσιογράφοι δεν αμείβονται καλά. Έτσι έχουν ανάγκη τα κεράσματα, τις προσκλήσεις, τα δωρεάν ταξίδια κ.λπ. Ορισμένοι αποκτούν με τον καιρό την ψυχολογία του τζαμπατζή: όσο πιο πολυτελές το “κέρασμα”, τόσο πιο παθιασμένο το γράψιμο. Ακραία εκδοχή κεράσματος: να σε προσλαμβάνει ο Παππάς ως σύμβουλο, ενώ εκδίδεις εφημερίδα.
  
2.  Η πόλη είναι μικρή και γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους. Θέλουν να μη τους βγαίνει ξινή μια έξοδος, όταν πέφτουν πάνω σε εκείνον που έκριναν αυστηρά. 
3. Επειδή οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν ρεπορτάζ, απλώς δημοσιοποιούν αυτό που οι “πηγές” τούς εγχειρίζουν (διαμοιράζοντάς το μεγαλόθυμα, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι), φροντίζουν να τα έχουν καλά με τις πηγές. Έτσι η ομερτά συναντά τη νωθρότητα σε έναν εναγκαλισμό, που θα τον έλεγες και διαπλοκή. 
4. Η οικονομική κατάρρευση των μέσων έχει επιτρέψει στη διαφήμιση να επιβάλλει επιλεκτικές αποσιωπήσεις “για να μη θιγεί ο πελάτης”. Είτε αυτός είναι ένα ταβερνάκι που ψήνει σάπιες μπριζόλες, είτε είναι μια Τράπεζα γεμάτη αποσιωπημένα σκάνδαλα, είτε μια διεφθαρμένη κυβέρνηση που μοιράζει επιλεκτικά κρατική διαφήμιση. Δεν είναι ίδιας έντασης η απαξία― είναι όμως απαξία και στις τρεις περιπτώσεις.
5. Yπάρχει κι ένας λόγος, κάπως αθωωτικός. Σε μια χώρα χαμηλών επιδόσεων, που π.χ. η καλλιτεχνική παραγωγή δεν είναι και για χόρταση, όταν βλέπεις κάποιον να προσπαθεί φιλότιμα, χωρίς να τα καταφέρνει πάντα, θες να κάνεις ότι δεν είδες το στραβοπάτημα, δεδομένου ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα ένα γύρο.
Για τους λόγους αυτούς (και άλλους ίσως που μου διαφεύγουν), φτάσαμε σε ένα στάδιο που η επίσημη κριτική είναι νεκρή, σε όλα τα επίπεδα. Φυτοζωεί, ένθεν κακείθεν, σε λίγες φωνές που παρότι θα μπορούσαν να εξαγοραστούν, δεν εξαγοράστηκαν. Διότι έχεις να παλέψεις και με τούτο: Οι πλείστοι από τους επαναστάτες κριτικούς, το βουλώνουν με το πρώτο ξεροκόμματο που θα τους πετάξουν― είτε αυτό είναι ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ του Υπουργείου, είτε ένα ζευγάρι παπούτσια (που πρέπει όμως να φωτογραφηθεί και ανεβεί στο instagram), είτε μια εμφάνιση στην κρατική TV, είτε μια αποκλειστική συνέντευξη (διπλοτσεκαρισμένη), είτε ένα τραπεζικό δάνειο που μετά θα το “ξεχάσουμε”, είτε… είτε… είτε…
Στην αντίπερα όχθη, στην ανεπίσημη κλωτσοπατινάδα των social media (που κι αυτά  μπήκαν εσχάτως στην ομερτά του δούναι/ λαβείν/ σιωπάν) οι τολμηρές, ελεύθερες φωνές πνίγονται μέσα στις κραυγές, τις απειλές και τις κατάρες του πλήθους ή των μισθοφόρων.
Κι έτσι, μεταξύ επίσημης σιωπής και ανεπίσημης τσιρίδας, το κακό ταβερνάκι, το κακό βιβλίο, η κακή παράσταση, η κακή Τράπεζα, η κακή κυβέρνηση μένουν οι μοιραίοι κυρίαρχοι του παιχνιδιού σε ένα μοιραίο κράτος. 
Ίσως θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε από τα απλούστερα…

Φρούριο Φυλής

Πάρνηθα – Βουνό Φυλής

Βόρεια της Φυλής, σε υψόμετρο 850 μέτρων, διασώζονται τα ερείπια από το Φρούριο της Φυλής που κατασκευάστηκε τον 5ο π.Χ. αιώνα για τον έλεγχο του δρόμου που ένωνε την Αττική με τη Βοιωτία.

Το νεότερο φρούριο της Φυλής, 4ου αι. π. Χ., εντασσόταν στο ενιαίο αμυντικό σύστημα που οργάνωσαν οι Αθηναίοι μετά την ήττα τους στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Φρούρια, οχυρώσεις και πύργοι – με εγκατάσταση μόνιμης ή προσωρινής, κατά περίπτωση, στρατιωτικής δύναμης – ήλεγχαν τους κύριους δρόμους και τα περάσματα στην Αττική και χρησίμευαν σαν καταφύγια του
πληθυσμού των δήμων σε περίπτωση εχθρικής εισβολής.Μετά τόν θάνατο τού Θηραμένη, ο Θρασύβουλος κατέλαβε τήν Φυλή καί απ’ εκεί τόν Πειραιά. Οι τριάκοντα απεχώρησαν στόν Πειραιά, εξελέγησαν 10 άρχοντες, επενέβη καί ο Λύσανδρος, αλλά τελικά οι Αθηναίοι συμφιλιώθηκαν καί αποκατέστησαν τήν Δημοκρατία τόν Σεπτέμβριο τού 403 π.Χ.-

Η οχύρωση αναφέρεται σε αρκετές επιγραφές και ψηφίσματα του 4ου αι. π. Χ. Κατά τη σύγκρουση του Δημητρίου Πολιορκητού με τον Κάσσανδρο το φρούριο πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε από τον δεύτερο (το 304 π. Χ) και έπειτα από επτά χρόνια από τον Δημήτριο, παραμένοντας στην κατοχή του μέχρι το 283 π.Χ. Από τότε δεν υπάρχουν επιγραφικές ή φιλολογικές μαρτυρίες για την τύχη του.

Η οχύρωση είναι κτισμένη σε ένα φυσικό ισόπεδο με ακανόνιστο ελλειπτικό σχήμα στα ΝΔ του αρχαίου δήμου. Είχε δύο πύλες και έξι τετράγωνους πύργους και ένα στρογγυλό. Υδρευόταν από τέσσερις πηγές στα βόρεια, ενώ διέθετε αρκετές δεξαμενές αποθήκευσης νερού για την περίπτωση πολιορκίας του. Η θέση του φρουρίου από αμυντική άποψη ήταν μοναδική, αφού ήλεγχε τον δρόμο προς τη Βοιωτία.

Είναι από τις φωτογραφίες που δεν θέλουν πολλά λόγια για να τις περιγράψεις. Προκαλεί δέος, προκαλεί ρίγη σε όσους πιστεύουν, έχει κίνηση που δεν μπορεί να έχει κανένα βίντεο και έχει τραβηχτεί στον Ψηλορείτη.

Η εικόνα του σταυρού με το χιόνι να θυμίζει την κίνηση που έχουν τα γλυπτά του Βαρώτσου μαγεύει. Η Κρήτη έχει ντυθεί στα λευκά και μας χαρίζει υπέροχες εικόνες. Όπως αυτή, που αναρτήθηκε στην σελίδα του KritiChannel στο facebook και είναι βέβαιο ότι θα γίνει viral.

Article Image

Παρά τις κακές καιρικές συνθήκες οι Γάλλοι κατασκήνωσαν στην κορυφή της Πάρνηθας και χρειάστηκαν να κινητοποιηθεί ο κρατικός μηχανισμός για τον απεγκλωβισμό τους

ADVERTISING
Επιχείρηση απεγκλωβισμού στήθηκε από το πρωί από την Πυροσβεστική στην κορυφή της Πάρνηθας, εξαιτίας δύο Γάλλων που μαζί με τους 4 σκύλους τους εγκλωβίστηκαν εδώ και 4 ημέρες στην Επαρχιακή Οδό Φυλής- Δερβενοχωρίων, λίγο πριν το χωριό Πύλη.

Οι Γάλλοι κινήθηκαν για να κατασκηνώσουν στην περιοχή, παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για την κακοκαιρία και εγκλωβίστηκαν με το αυτοκινούμενο τροχόσπιτό τους, λόγω του όγκου του χιονιού, αλλά δήλωσαν ότι είχαν προμήθειες και τρόφιμα και δεν υπήρχε φόβος για την υγεία τους.

ADVERTISING

Ο απεγκλωβισμός τους έγινε επιτυχώς και δεν αντιμετώπισαν πρόβλημα, ωστόσο πολλοί είναι εκείνοι οι αξιωματικοί που πιστεύουν ότι κάποια στιγμή πρέπει και στην Ελλάδα να ισχύσει ό,τι και σε πολλές χώρες του εξωτερικού και να επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο σε όσους προκαλούν τέτοιου είδους πολυέξοδες επιχειρήσεις και κινητοποίηση της κρατική μηχανής ασκόπως και παρότι έχουν εκδοθεί σχετικές προειδοποιήσεις από τις αρμόδιες Αρχές.