Photo by streethacker
| JEEP Από πόλεμο σε «πόλεμο» – |  |
 |
 |
|
Για τριάντα και περισσότερα χρόνια, το Jeep
υπηρέτησε τις υπηρεσιακές ανάγκες των Η.Π.Α.
σε κάθε πόλεμο που διεξήγαγε. Ταυτόχρονα
όμως, ενεπλάκη και στον «πόλεμο» των πωλήσεων
της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας.
Γεννημένο από τις ανάγκες του Αμερικανικού
εκστρατευτικού σώματος, στη διάρκεια του δεύτερου
παγκοσμίου πολέμου, πριν καν εμπλακεί ο «Θείος Σαμ»
σε αυτό το μεγαλύτερο σφαγείο της ανθρωπότητας.
Η ιστορία του, έχει κάπως έτσι: Η Αμερικανική κυβέρνηση
το θέρος του ’40, προκήρυξε διαγωνισμό για την
προμήθεια ενός ελαφρού οχήματος αναγνώρισης
με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Το βάρος, έπρεπε
να είναι κάτω από 590 κιλά, το ωφέλιμο φορτίο
τουλάχιστον 272. Το μεταξόνιο μικρότερο από 1,9 μ.
και το ύψος λιγότερο από 914 χιλστ. Η τετρακίνηση
απαραίτητη με βοηθητικό κιβώτιο δυο ταχυτήτων,
με αναδιπλούμενο παρμπρίζ και φώτα συσκότισης.
Τρία εργοστάσια ανταποκρίθηκαν. Η Willys-Overland,
η Bantam Car Manufacturing Company και η Ford.
 
Από το τελευταίο σκίρτημα των Γερμανών τον βαρύ
Δεκέμβρη του 44 στις Αρδένες (αριστερά) στο
Safi του Μαρόκο (δεξιά) τον Νοέμβριο του ’42. Το Jeep
ήταν παντού παρόν
Σχεδιαστές και μηχανικοί όλων των εργοστασίων εργάστηκαν
ταχύτατα και σε λιγότερο από δυο μήνες παρέδωσαν τα πρωτότυπά
τους. προς έλεγχο και δοκιμή.
Άμεσα έλαβαν και οι τρεις εταιρείες την εντολή να παραδώσουν
αλλά 70 οχήματα. Ταυτόχρονα έγινε σαφές ότι το όριο
του βάρους ήταν εκτός πραγματικότητας και αναθεωρήθηκε.
Παραδόθηκαν άλλα 1.500 οχήματα από κάθε εργοστάσιο μετά
την άνοιξη του ’41 και τότε η κυβέρνηση μετά από
εξαντλητικές δοκιμές,πήρε την απόφασή της.
Έδωσε το συμβόλαιο στη Willys-Overland και εγεννήθη το Jeep.
Έτσι, όταν ο 32ος πρόεδρος των Η.Π.Α., Franclin Delano Roosvelt
μιλώντας στην Γερουσία, την επαύριο της επίθεσης στο
Perl Harbor, τον περίφημο περί ατιμίας λόγο του,
το ελαφρύ όχημα γενικής χρήσης που είχαν ανάγκη οι
ένοπλες δυνάμεις ήταν έτοιμο.
 
Στον πόλεμο της Κορέας, με φόντο ένα Jeep, η πινακίδα
προσπαθεί να προστατεύσει τους Αμερικάνους οπλίτες (αριστερά).
Μετά τα φτερά της Pan Am τους τροχούς των Jeep και άλλα
μέσα, προσπάθησαν οι Αμερικανοί στην χερσόνησο της Ινδοκίνας,
πλην όμως δεν τα κατάφεραν. Σαϊγκόν 1969.
Μ.Α. & G.P.
Μέχρι να υπογραφεί η άνευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας,
πάνω στο θωρηκτό Μιζούρι τον Σεπτέμβρη του ’45,
είχαν παραδοθεί 647.925 συνολικά Jeep και δίχως αμφιβολία,
το αξιόπιστο αυτό όχημα με όλα τα υπηρεσιακά του προσόντα
αναμφίβολα συνέβαλε στην τελική επικράτηση.
Η Willys-Overland κατασκεύασε πάνω από 368.000
οχήματα και ακολούθως η Ford, κατόπιν αδείας, άλλα
277.000, καλύπτοντας τις ανάγκες των συμμαχικών δυνάμεων.
Με κυρίαρχο γνώρισμα την αξιοπιστία, τα Μ.Α.
(Military -model A) της Willys ή τα G.P. (Goverment Passenger)
της Ford βρέθηκαν κατά κυριολεξία παντού.
Από το Μαρόκο, στις παγωμένες Αρδένες
τον φαρμακερό Δεκέμβρη του ’44, στο δρόμο
για τη Ρώμη, στην Μπούρμα, στα Μπόρα Μπόρα του
Ειρηνικού, παντού.
 Πέρα από χιλιάδες στρατιώτες και αξιωματικούς που
πολέμησαν, στις θέσεις τους κάθισαν επώνυμοι ηγήτορες,
όπως ο στρατηγός George Patton (εικόνα 1) παραμονές του ’45
στην Bastogne. Μπροστά τους ποζάρισαν κι αυτοί που
κάλυψαν, φωτογράφισαν ή έγραψαν όλα όσα συνέβησαν
εκείνες τις εποχές. Όπως ο ο Frank Kappa και o
Ernest Hemingway (εικόνα 2). Ανάμεσά ο οδηγός τους,
Colin Tompkins.
 Ο πόλεμος τελείωσε αλλά όχι και οι ανάγκες για
τετρακίνητα οχήματα, έτσι η Willys κατοχύρωσε
το εμπορικό σήμα και ξεκίνησε την παραγωγή πολιτικών
αυτοκινήτων, με το όνομα Jeep. Σε ότι αφορά τώρα πως
προέκυψε αυτό το όνομα, υπάρχουν διάφορες ερμηνείες.
Η μία αναφέρει ότι αποτελεί παραφθορά του αρκτικόλεξου
G.P. (General Purpose = Γενικού Σκοπού). Η άλλη
ισχυρίζεται ότι περιέγραφε την έννοια του αδοκίμαστου,
που χρησιμοποιούσαν οι μηχανικοί του στρατού πριν
υποβάλουν σε δοκιμές τα προτεινόμενα οχήματα.
Υπάρχει ακόμα και η ερμηνεία του Eugene Jeep, ενός
μυστηριώδους ζώου με μαγικές ικανότητες, ήρωα στο
κόμικ του Popeye, του φημισμένου ναυτικού.
 Μπορεί ο δεύτερος Μεγάλος πόλεμος να είχε τελειώσει,
αλλά οι πολεμικές εμπλοκές της νέας παντοκράτειρας
κάθε άλλο. Έτσι μετά τον στρατηγό G. Patton, συναντάμε
στο δεξί κάθισμα ενός Jeep (εικόνα 3), στον πόλεμο της Κορέας
τον στρατάρχη Douglas McArthur. O συντοπίτης του
Bill Clinton (από το Άρκανσο και οι δυο), είναι εκείνος
που πρόφερε το γνήσιο «I’ ll be back», μετά την ατιμωτική
φυγή του από τις Φιλιππίνες και το έκανε, αυτός που μετά
τις μεγάλες επιτυχίες, έπεσε έξω στην πρόβλεψη ότι δεν θα
εμπλακεί η Κίνα στην Κορέα και ανακλήθηκε, τον Απρίλιο
του 1951, από τον πρόεδρο Η. Truman.
Λίγα χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο του ’68,
βλέπουμε τον πασίγνωστο ρεπόρτερ του CBS,
Walter Cronkite (εικόνα 4) να κάνει τηλεοπτικό ρεπορτάζ,
ρωτώντας διοικητή τάγματος Πεζοναυτών μετά την
ταπεινωτική, για τους Αμερικανούς, επίθεση του Τετ.
Τους καλύπτει ένα Jeep.
 4.
Στο σήμερα
δικαιωματικά έχει τον τίτλο της παλαιότερης φίρμας
μαζικής παραγωγής τετρακίνητων οχημάτων. Η Land Rover,
για όσους θα σκεφτούν κάτι εξ’ ίσου παλιό, είναι κατά τρία χρόνια
νεώτερη.
Όπως και να δούμε την περίπτωσή Jeep, είναι ασυνήθιστη,
καθώς είναι ένα όχημα που κατασκευάζεται για καθαρά
στρατιωτικούς σκοπούς και εξυπηρετεί πετυχημένα τούτη
την αποστολή, ακολούθως δε, να βρίσκεται στην παραγωγή
για εβδομήντα ακόμα χρόνια .
Προκειμένου να παραμείνει στο προσκήνιο βέβαια,
απαιτήθηκαν πολλές προσαρμογές. Έτσι το 1953 πουλήθηκε
στον βιομήχανο Henry J. Kaiser, για το υψηλό εκείνη την
εποχή ποσό, των 60 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 1970
πέρασε στην AMC, το 1987 στην Chrysler. Έντεκα χρόνια
αργότερα το ’98 περνά στην Daimler Chrysler και από τον
Αύγουστο του 2014 είναι κομμάτι της της νεοιδρυθείσας
Fiat Chrysler Automobiles.
Δεν χωρά αμφιβολία ότι σε τεχνικό, υπηρεσιακό επίπεδο
υπάρχει μια τεράστια διαφορά από τα πρώτα μεταπολεμικά
Jeep και στο σημερινό Renegade, που χτίζεται πάνω στο
πάτωμα του 500 Χ, το οποίο φέρει την νέα αρχιτεκτονική
δόμησης 4Χ4 small wide. Ίσως να είναι αυτός ο μοναδικός τρόπος,
να επιζήσει, να κρατηθεί, να συνεχίσει, την πορεία της σε ένα ακραία
ανταγωνιστικό περιβάλλον.
Ας μην λησμονούμε πως υπάρχει ο ισχυρισμός, ότι είναι
η πλέον αναγνωρίσιμη Αμερικάνικη εμπορική επωνυμία
μετά το γνωστό αναψυκτικό.
Στην Ελλάδα Εξωτικό προϊόν, σε ότι αφορά την τετρακίνηση, τα πολλά κυβικά, την προέλευση από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, δεν θα μπορούσε να έχει ευρεία διάδοση στην
πατρίδα μας.
H αντιπροσώπευση στην πρώτη περίοδο παρουσίας στην
Ελλάδα είναι ασαφής, για να περάσει στην Atlantic Motors το
1976.
Καθώς το δολάριο ταξίδευε ολοένα και πιο ψηλά από τις
30 δραχμές, η συναλλαγματική ισοτιμία το έκανε
απρόσιτο, με την συνεχή διολίσθηση και τις εκάστοτε
υποτιμήσεις.
Το 1990 η αντιπροσώπευση περνά στα συμφέροντα της
οικογένειας Συγγελίδη. Το καθεστώς της απόσυρσης,
η εμπλοκή των τραπεζών στη δανειοδότηση των
πωλήσεων και η ευρύτερη απελευθέρωση των
τραπεζικών δανείων μετά το ’96 τονώνουν την κίνηση.
Μετά το Φεβρουάριο του το ’02, η ισοτιμία του ευρώ
με το δολάριο ευνοεί έτι περαιτέρω τις πωλήσεις των Jeep.
Ο τόπος ζούσε στην Χίμαιρα που όλοι τώρα κατηγορούμε,
αλλά τότε, οι περισσότεροι ακολουθούσαμε.
 Στις μέρες μας, τις μέρες της
ύφεσης και των απειλών, τα δίλιτρα
τετρακίνητα πετρελαιοκίνητα Renegate ή
τα 1,4 προσθιοκίνητα, οχήματα κτισμένα
πάνω σε το πάτωμα του 500 X και με
κινητήρες FIAT είναι σαφώς πιο προσιτά,
πιο ταπεινά αλλά και λιγότερο Jeep.
Η μήπως όχι;
Διαφήμιση στον Ελληνικό ειδικό τύπο. Απρίλιος 1977 |
Ο Πεισίστρατος και οι… χήνες
Η μητέρα του Πεισίστρατου και η μητέρα του Σόλωνα ήταν εξαδέλφες. Ο ίδιος ο Πεισίστρατος ήταν πάμπλουτος, ωραίος άνδρας, φοβερός ρήτορας και βεβαιωμένα ανδρείος, καθώς είχε διακριθεί σε μια μάχη των Αθηναίων με τους Μεγαρείς. Βρέθηκε επικεφαλής των «διακρίων», των χωρικών και εργατών που κατοικούσαν στις «άκρες» της Αττικής και μάχονταν για την ανακατανομή της γης. Αντίπαλοί τους ήταν οι «πεδινοί», στους οποίους συνασπίζονταν οι πλούσιοι γαιοκτήμονες, ουσιαστικά αυτοί που είχαν περισσότερο πληγεί από τη νομοθεσία του Σόλωνα, και οι «παράλιοι», οι έμποροι φανατικοί υποστηρικτές του Σόλωνα.
Αν και πλούσιος, ο Πεισίστρατος το έπαιζε προστάτης του λαού. Εμφανίστηκε στην Εκκλησία του Δήμου, έδειξε ένα τραύμα του και κατήγγειλε ότι τον χτύπησαν «οι εχθροί του λαού». Για την προστασία του ζήτησε να προσλάβει μερικούς σωματοφύλακες. Εξάδελφός του ο Σόλων, τον ήξερε και από την καλή και από την ανάποδη. Υποψιάστηκε αμέσως ότι το τραύμα προερχόταν από αυτοτραυματισμό. Σηκώθηκε και είπε:
«Άνδρες Αθηναίοι, είμαι πιο φρόνιμος από μερικούς και πιο γενναίος από άλλους: Πιο φρόνιμος από εκείνους που δεν βλέπουν τον δόλο του Πεισίστρατου και πιο γενναίος από τους άλλους που τον βλέπουν αλλά δεν τολμούν να μιλήσουν».
Η Εκκλησία του Δήμου δεν πείστηκε από τον Σόλωνα. Ψήφισε να δοθεί στον Πεισίστρατο δικαίωμα να έχει φρουρά πενήντα ανδρών. Προσέλαβε τετρακόσιους. Κυρίευσε την Ακρόπολη κι επέβαλε δικτατορία (τυραννίδα). Ήταν το 561 π.Χ. και ήταν η φορά που ο Σόλων μίλησε για χήνες («Κάθε Αθηναίος μόνος του έχει το βήμα της αλεπούς. Όλοι μαζί, όμως, περπατούν σαν χήνες»). Ο Σόλων πέθανε, οι παράλιοι συμμάχησαν με τους πεδινούς και ο Πεισίστρατος ανατράπηκε (556 π.Χ.). Έξι χρόνια αργότερα, ο φιλόδοξος Πεισίστρατος απέδειξε έμπρακτα την ορθότητα της άποψης του Σόλωνα για την ομαδική νοημοσύνη των συμπολιτών του.
Μπροστά πήγαιναν οι κήρυκες. Πίσω ακολουθούσε επιβλητικό άρμα που κάποιος ηνίοχος οδηγούσε. Όρθια μέσα στην αστραφτερή της πανοπλία, με το δόρυ «παρά πόδα», πανύψηλη κι εκτυφλωτική, η θεά Αθηνά με την περικεφαλαία της και την τρομερή ασπίδα. Και πίσω από το άρμα ακολουθούσε με ρυθμό παρέλασης ο ιδιωτικός στρατός του Πεισίστρατου. Οι κήρυκες διαλαλούσαν πως ήταν θέλημα θεάς η εξουσία να αποδοθεί στον Πεισίστρατο. Ο λαός γονάτισε εντυπωσιασμένος. Ο Πεισίστρατος ξανάγινε τύραννος (550).
Θα περνούσε κάμποσος καιρός ώσπου να μαθευτεί ότι η «Αθηνά» δεν ήταν παρά μια κοπέλα που έναντι αμοιβής ανέλαβε να παίξει τον ρόλο της ζωής της. Παράλιοι και πεδινοί τον ανέτρεψαν πάλι (549 π.Χ.) και τον εξόρισαν. Επέστρεψε τρία χρόνια αργότερα (546) με στρατό και αυτή τη φορά εγκαταστάθηκε για τα καλά στην εξουσία.
Όταν, ύστερα από 19 χρόνια, πέθανε, εχθροί και φίλοι τού αναγνώρισαν ότι είχε διαχειριστεί την εξουσία με εξυπνάδα, σύνεση και μετριοπάθεια. Και έγινε ο μοναδικός στην παγκόσμια ιστορία δικτάτορας που δεν κατάργησε τίποτε από την υπάρχουσα νομοθεσία. Με όλα τα όργανα του κράτους να φαίνονται ότι λειτουργούν άψογα, όπως και πριν. Η «λεπτομέρεια» ήταν ότι Εκκλησία του Δήμου, Βουλή των Τετρακοσίων, Άρειος Πάγος, Γερουσία και Εννέα Άρχοντες δεν περνούσαν απόφαση αν δεν άρεσε στον Πεισίστρατο. Και τα βόλεψε με εκείνους που τον ακολούθησαν πιστεύοντας ότι θα κάνει ανακατανομή της γης μοιράζοντας στους ακτήμονες τα κρατικά χωράφια και τη γη των εξόριστων αριστοκρατών.
Ταυτόχρονα, παρ’ ότι δικτάτορας, έβαλε άθελά του τις θεσμικές βάσεις για τον ερχομό της Δημοκρατίας και με την πολιτιστική πολιτική του τα θεμέλια της χρυσής πεντηκονταετίας: κόσμησε την Αθήνα με μεγαλοπρεπείς κατασκευές, όπως όλοι οι δικτάτορες του κόσμου, αλλά ευνόησε τα γράμματα (μεταξύ άλλων, στην εποχή του συγκεντρώθηκαν και καταγράφηκαν τα ομηρικά έπη), τα Παναθήναια και τα Μεγάλα Διονύσια μετατράπηκαν σε πανελλήνιας ακτινοβολίας γιορτές και μέσα απ’ αυτές ξεπήδησαν ο διθύραμβος και το δράμα.
Ο Θέσπις το καθιέρωσε στα 530 π.Χ., τρία χρόνια πριν από τον θάνατο του τυράννου (527 π.Χ.). Η εξουσία κληροδοτήθηκε στα παιδιά του, Ιππία και Ίππαρχο. Ουσιαστικά στον Ιππία, καθώς ο Ίππαρχος εκμεταλλεύτηκε την τυραννίδα ως εισιτήριο για διασκεδάσεις και συμπόσια. Τον Ίππαρχο σκότωσαν οι τυραννοκτόνοι. Ο Ιππίας ανατράπηκε με τη βοήθεια των Σπαρτιατών.
πηγή:
Ποντίκι, 18.10.2007
Το Μέγαρο Κυριακούλη Μαυρομιχάλη
Το πανέμορφο τριώροφο νεοκλασικό στη γωνία Αμαλίας και Ξενοφώντος, που στεγάζει σήμερα τα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, κτίσθηκε το 1870 σε σχέδια του Θεόφιλου Χάνσεν, αρχιτέκτονα της Ακαδημίας και της Βιβλιοθήκης. Ανήκε αρχικά στον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, εγγονό του ομώνυμου ήρωα της Επανάστασης και πρωθυπουργό της Ελλάδας το 1909-10. Στέγασε την Ρωσική Πρεσβεία, το 1876-79, κι ήταν εδώ που ο πρέσβης Σαβούρωφ διοργάνωνε τις θρυλικές χοροεσπερίδες του, οι οποίες ξεπερνούσαν σε πολυτέλεια κάθε άλλη στην πόλη. Τα κουτσομπολιά της εποχής ήθελαν τη διαβίωση του Σαβούρωφ να κοστίζει όσο αυτή όλων των άλλων πρέσβεων μαζί. Ο Ρώσος Πρέσβης διέθετε τέσσερις άμαξες, και πολλά άλογα και σκυλιά στον κήπο του Μεγάρου του, τα οποία χάρισε λένε στους Αθηναίους όταν έφυγε για να αναλάβει τα νέα του καθήκοντα στο Βερολίνο.
Πάμε καλά…..
Πάμε καλά ….
7 συμβουλές για εκείνους, που έχουν χάσει τα πάντα
Χθες συνάντησα μια εξαϋλωμένη μορφή, δεητική, σαν αυτές που βρίσκεις σε τοιχογραφίες ερειπωμένων εκκλησιών κι αναρωτιέσαι αν απεικονίζουν ανθρώπους ή πνεύματα ή δαίμονες με αγγελικό περίγραμμα: Έναν γνωστό μου επαγγελματία, που έχασε τη δουλειά του, χωρίς ένσημα και συνδικαλιστική αρωγή ή επιδόματα, με έγκυο γυναίκα και καταρρακωμένη αξιοπρέπεια. Τα δάχτυλά του κιτρινισμένα από τη νικοτίνη, πρόλαβε να μου πει την απελπισία του, πριν μου ζητήσει δύο ευρώ. Τού έδωσα κι ήξερα πως τον καταδίκασα σε επαιτεία αδιέξοδη και τον κατέταξα ως ποσοστό σε στατιστικές ανάλγητες: Επόμενη στάση το αλκοόλ, ενδεχομένως τα ναρκωτικά, η περιθωριοποίηση, οι απόπειρες αυτοκτονίας. Όλα είναι τόσο ερμηνεύσιμα, όταν έχουν μια προβλέψιμη πορεία, όταν αφορούν τους άλλους κι όταν τα διδάσκεις σε φοιτητές. Τι γίνεται όμως, εάν χάσεις τα πάντα, σε ένα κράτος, που η Πρόνοια είναι ανέκδοτοΗ δυστυχία των ανθρώπων δεν μπαίνει σε νόρμες. Ο καθένας τη βιώνει με το δικό του τρόπο και η αντίδρασή στην έλευσή της μοναδική και καθοριστική. Κι αν στην ευτυχία το εγώ αυξάνει την αυτοεκτίμηση, διεκδικεί τα εύσημα και φλερτάρει με την έπαρση, στην κακοδαιμονία και τη συμφορά αποδιοργανώνεται και αποδομεί την ιστορικότητά του. Η ξαφνική πτώχευση διακόπτει τη συνέχεια του εαυτού, στρεβλώνει τη θέση στο χώρο, το χρόνο, την ιεραρχία, και εμπαίζει τις σταθερές και τις αξίες της ζωής.
Κάποιοι προκρίνουν την αυτοκτονία. Και παρά τη συχνότητά της καμιά ψυχολογική διαδικασία δεν μπορεί να την προβλέψει. Γιατί σε πολλούς περνά ως ιδέα, αρκετοί τη διατυμπανίζουν ως έκκληση για βοήθεια, άλλοι την αναφέρουν για εντυπωσιασμό.Αλλά είναι εκείνη η μία ελάχιστη στιγμή, που το μυαλό θα κατακλυστεί από εικόνες, από δίψα για εκδίκηση, από αγάπη και αυτό-λύπηση, από μνήμες παλαιών καλών εποχών, ενοχές, πικρία, απελπισία, ντροπή και οδύνη, που θα υπνωτίσει τα ένστικτα και θα άρει τους δισταγμούς. Το τέλος τότε μοιάζει με λύτρωση και το αμετάκλητο σωτηρία.Η ίδια η φύση και η κοινωνία ευνοούν την επιβίωση των δυνατότερων. Και όσοι δεν μπορούν να συνεχίσουν, ακόμα και υπό το κράτος της απώλειας ή του τραύματος, είναι θεμιτό να φεύγουν ως φυσική επιλογή. Η αγέλη με τον τρόπο αυτό θα ισχυροποιηθεί. Η ατομική ύπαρξη ποτέ δεν είχε τόση σημασία όσο η ομάδα.Οι λατρεία της δύναμης και η διαιώνιση της πυγμής ίσως έχουν νόημα στο ζωικό βασίλειο και σε πολιτισμούς βαρβαρικούς. Όμως είμαστε άνθρωποι και η αδιαφορία μας απέναντι σε αυτούς, που λυγίζουν, πλήττει το πιο θεμελιώδες αγαθό: Την αγάπη, που προσδιορίζει την ανθρωπιά. Γιατί, όσοι έχετε επιβιώσει αρκετά, θα γνωρίζετε ότι η αγάπη είναι η αρετή, από την οποία εκπορεύονται όλες οι υπόλοιπες αξίες και η έλλειψή της μετατρέπει το χρυσό της ψυχής σε σκουριά.
Όταν λοιπόν χάσετε τα πάντα, σε μια στιγμή ή από κακό υπολογισμό ή από σκευωρία της τύχης:
- Ετοιμαστείτε να δείτε τους φίλους σας να εξαφανίζονται σταδιακά, παρά την αρχική τους στήριξη. Όσοι στις μεγάλες στιγμές επαινούσαν και θαύμαζαν, σε κριτές και κατηγόρους γρήγορα θα μετατραπούν. Την εμπιστοσύνη τους πως καταχραστήκατε θα ουρλιάξουν και τις δύσκολες εποχές ή την οικογένεια και τα παιδιά τους θα επικαλεστούν. Αυτοί, που θα παραμείνουν ως το τέλος, θα πυροδοτήσουν τις απαρχές της νέας σας ζωής. Και αυτή είναι η πεμπτουσία της ανάνηψης. Απαλλαγείτε άμεσα από τα μιάσματα, όπως το νέο δάσος από τους καμένους κορμούς, και ενταχθείτε σε νέες συλλογικότητες, μιλήστε με καινούρια πρόσωπα, ασχοληθείτε με φορείς και οργανώσεις, που πριν υποτιμούσατε ή αγνοούσατε την ύπαρξή τους, θρησκευτικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές. Οι πολίτες, που τις απαρτίζουν έχουν μεγαλύτερη ελαστικότητα και ευελιξία.
- Κρατήστε την οικογένειά σας ιερή, γιατί εκείνης η συνοχή διακυβεύεται. Ο σύντροφος μπορεί να εξαντληθεί, να δειλιάσει, τα παιδιά να γίνουν αγχόνεςμε τις διαρκείς ανάγκες τους, οι γονείς να έχουν γεράσει. Όμως πάση θυσία αποφύγετε τους καυγάδες και μετρήστε τα λόγια σας, πριν τους πληγώσουν. Διαχειριστείτε τις ενοχές, γιατί κάθε ριπή εναντίον τους και κάθε μομφή είναι δηλητήριο, που παραλύει τα αντανακλαστικά. Και η εσωτερική διάβρωση έχει τη μεγαλύτερη τοξικότητα. Η φτώχεια δρα ως καταλύτης στο διαζύγιο, αλλά, αν συμβεί, ποτέ μην θυσιάσετε την αξιοπρέπειά σας. Αυτή είναι και η άριστη κληρονομιά προς τα τέκνα σας και το φυλαχτό για το νέο εαυτό.
-
Ήδη θα μάθατε να ξεχωρίζετε τους κόλακες, τώρα είναι καιρός να κλείσετε τα αυτιά σας σε ανυπόστατες υποσχέσεις. Πολλοί το ονομάζουν και σύνδρομο του ριμπάουντ και αποτελεί τη μεγαλύτερη παγίδα, επειδή το παιχνίδι έχει προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή σας. Αν χάσετε τα πάντα, δεν πρόκειται με εύκολο τρόπο να διεκδικήσετε πίσω τη ζωή σας, όπως ακριβώς ήταν, πόσο μάλλον να σκοράρετε άμεσα. Είναι καλύτερο να σχεδιάσετε μια μη μεταχειρισμένη ζωή. Να θυμάστε, λοιπόν, ποιος υπήρξατε και τι είχατε καταφέρει, αλλά μη μεμψιμοιρείτε. Τα ταξίδια στο χρόνο, μια στο ένδοξο παρελθόν και μια στο τρομακτικό μέλλον, αναζωπυρώνουν την ήττα. Δεν υπάρχουν θριαμβευτικές επιστροφές, παρά μικρά, αβέβαια βήματα του ασθενούς μετά την εγχείρηση. Που όμως τις πληγές επουλώνουν.
- Θα καταλάβατε τώρα πια, πως ποτέ δεν ήσαστε τα υλικά αγαθά, που μέχρι πρότινος κατείχατε. Σταθερές και αδιαμφισβήτητες παραμένουν μόνο οι αξίες, τις οποίες κανείς δεν μπορεί να αλλοιώσει και καμιά δυσκολία να βγάλει σε πλειστηριασμό. Μα ξαφνικά αλλάζουν και οι ανάγκες. Αλήθεια, με πόσα λιγότερα θα μπορούσατε να είχατε πορευθεί, κερδίζοντας χρόνο για τους αγαπημένους. Κι ετούτο εδώ το δίλημμα τώρα θα σας καταστείλει: Αν χάσετε την προσωπική σας ταυτότητα, θα γίνετε μια ακόμη στατιστική. Αλκοόλ, ναρκωτικά, συμμορίες αποτυχημένων, ορδές παρανόμων, πορνεία, τζόγος, ακραία κόμματα, μπορούν να σας φανούν σα φως στο έρεβος της απελπισίας, αλλά σύντομα θα σας ξεβράσουν σαν περιττώματα από την κοινωνία.
- Μην ενδιαφέρεστε για τη γνώμη των άλλων. Έτσι κι αλλιώς, στους χαλεπούς καιρούς δραπετεύουν. Μιλήστε παντού για την κατάσταση, στην οποία έχετε περιέλθει και αναζητήστε εργασία από όλους. Δεν είναι εύκολες οι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί.. αλλά για δείτε. Ενώ εσείς εκλιπαρείτε για εργασία, από εκείνες που η προσφορά εργατικού δυναμικού είναι αμείλικτη, λίγο πιο πάνω ψάχνουν για ανθρώπους να μαζέψουν τις ελιές, σε κάποια τουριστική περιοχή αναζητούν προσωπικό. Το διαδίκτυο έχει γεμίσει από αγγελίες ανθρώπων που μαγειρεύουν για άλλους ή προσφέρουν ανταλλακτική εργασία. Αν χάσετε τα πάντα και η πιο μικρή απασχόληση γίνεται ευκαιρία για ένα ξεκίνημα, επειδή ακριβώς διαφυλάττει την ακεραιότητα και τον αυτοσεβασμό.
- Φροντίστε την εμφάνισή σας, ώστε να μην προσομοιάζει ανθρώπου, που έχει ενδώσει
- Σταματήστε τις παράλογες αρνητικές σκέψεις, που αιχμαλωτίζουν το μέλλον στη μιζέρια του παρόντος και στην καθήλωση του παρελθόντος. Μιλήστε με ανθρώπους, που τα έχουν καταφέρει κι όχι με τους πληβείους, που αποδίδουν τις ευθύνες στους άλλους και έχουν μεθύσει για εκδίκηση και αυτοτιμωρία. Στις μικρές καταστροφές πρέπει να βρεις το στοιχείο του αναστρέψιμου, που εγγενώς φέρουν. Αλλιώς γίνονται μεγάλες.
————————-Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στη Μαρίνα, μια από τις γυναίκες, που κάτι με έχουν διδάξειΕυστράτιος ΠαπάνηςEπίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου – linkedin.com
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες !!!
Άγιος Ιερόθεος Περιστέρι
 |
Τι είναι η «χαμογελαστή κατάθλιψη» και πώς εκδηλώνεταιby Αντικλείδι |
Η κατάθλιψη είναι πλέον ολοένα και συχνότερη, σχεδόν σε όλες τις ομάδες του πληθυσμού, και κυρίως στη μέση ηλικία. Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να μην εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να δείχνουν μια εικόνα ότι πάνε όλα καλά και στην ουσία να προσποιούνται ή να αποδέχονται ότι μπορούν να νιώθουν άσχημα και να μην το εκφράζουν ή, ακόμα χειρότερα, να μη διεκδικούν μια πιο ικανοποιητική ζωή και καλύτερη ποιότητα στη σχέση με τον εαυτό τους και με τους άλλους.
Είναι επίσημο: Ο Σώρρας δεν έχει ούτε… φράγκο
“Άνθρακες” αποδείχτηκε ο… θησαυρός και τα τρισεκατομμύρια του Αρτέμη Σώρρα, καθώς όπως αποκαλύπτει ο “Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, από έρευνα στα μηχανογραφικά συστήματα των τραπεζών, οι τραπεζικοί λογαριασμοί όχι απλά δεν υπάρχουν, αλλά οι αριθμοί τους ήταν γραμμένοι στην τύχη! Ο σχετικός μύθος που διέδιδε η ομάδα Σώρρα, είχε πάρει ακόμα και τη μορφή εγγράφου – ανακοίνωσης, που έγινε “σημαία” των οπαδών της “Ελλήνων Συνέλευσις”. Στο σχετικό υλικό αναγράφονταν δέκα τραπεζικοί λογαριασμοί διαφορετικών πιστωτικών ιδρυμάτων, στους οποίους υποτίθεται ότι ήταν κατατεθειμένη «η περιουσία του έθνους των αυτόχθονων Ελλήνων ιθαγενών, ύψους 115.500.000.000.000 δολαρίων». Τι ήταν όλοι αυτοί οι “λογαριασμοί”; Σύμφωνα με τον Σώρρα “ένας θησαυρός που μας τον κρύβουν, ο οποίος μπορεί να εξοφλήσει το δημόσιο χρέος”. Οι δικαστικές αρχές, κινητοποιήθηκαν τον περασμένο Δεκέμβριο, οπότε και διατάχθηκε προκαταρκτική εξέταση και ύστερα από εισαγγελική παραγγελία ξεκίνησε έρευνα από την Οικονομική Αστυνομία, προκειμένου να εξακριβωθεί το κατά πόσο οι αριθμοί λογαριασμών είναι ενεργοί, εάν ενδεχομένως είχαν ανοιχτεί στο παρελθόν και εάν περιέχουν χρηματικά ποσά. Από την σχετική έρευνα διαπιστώθηκε ότι οι αναγραφόμενοι τραπεζικοί λογαριασμοί είχαν περισσότερα ή λιγότερα ψηφία από τους πραγματικούς λογαριασμούς. Η Διεύθυνση Νομικών Υπηρεσιών της Τραπέζης της Ελλάδος ενημέρωσε με επίσημο έγγραφο στις 15 Δεκεμβρίου 2016 το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. και την Οικονομική Αστυνομία ότι «μετά από ερώτημα του αναπληρωτή διευθυντή της Διεύθυνσης Επιθεώρησης Εποπτευόμενων Εταιριών προς τα πιστωτικά ιδρύματα για τυχόν λογαριασμούς με χρήματα που θα μπορούσαν να διατεθούν από τον Αρτέμιο Σώρρα για την εξόφληση του δημόσιου χρέους, σας γνωστοποιούμε ότι οι απαντήσεις των τραπεζών ήταν όλες αρνητικές». Για να γίνει ακόμα πιο πειστικό το φέιγ βολάν της οργάνωσης Σώρρα ανέγραφε ότι «ο ισολογισμός της Παγκόσμιας Τράπεζας του 2007 με τους λογαριασμούς των κυρίαρχων αυτόχθονων Ελλήνων ιθαγενών υπογράφεται από παγκόσμιους οργανισμούς και ότι για την Ελλάδα το 2007 υπέγραψαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο υπουργός Οικονομικών και ο Ελληνας πρέσβης στην Αμερική». Η «Ελλήνων Συνέλευσις» για χρόνια κράδαινε τη συγκεκριμένη ανακοίνωση, ενώ χιλιάδες μέλη της τη μοίραζαν στους δρόμους ως τη λύση για «οριστικό ξεχρέωμα». Η κάθε μία από τις αναφερόμενες τράπεζες απάντησε ξεχωριστά στο ερώτημα για τη γνησιότητα των λογαριασμών. Η απάντηση της Εθνικής Τράπεζας όμως είναι χαρακτηριστική, καθώς όχι μόνο ξεκαθαρίζει ότι ο αναφερόμενος αριθμός δεν αντιστοιχεί σε κάποιον λογαριασμό της ίδιας, ή χαρτοφυλακίου που απέκτησε πρόσφατα, αλλά δεν προσομοιάζει καν σε “υφιστάμενη ή παλαιότερη μορφή λογαριασμού” Συγκεκριμένα η Εθνική Τράπεζα αναφέρει: «μετά από έρευνα στα μηχανογραφικά συστήματα της Τράπεζας, σας γνωρίζουμε ότι ο υπ. Αριθ. 97772541114 αριθμός, δεν φαίνεται να αντιστοιχεί σε λογαριασμό της Εθνικής Τράπεζας ή των πιστωτικών ιδρυμάτων που προσφάτως συγχωνεύτηκαν ή των οποίων το χαρτοφυλάκιο αποκτήθηκε από την ΕΤΕ. Επιπλέον επισημαίνεται ότι δεν προέκυψε με θετικό τρόπο ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός θα μπορούσε να προσομοιάζει, ως προ τη δομή, σε υφιστάμενη ή παλαιότερη μορφή λογαριασμού». ΠΗΓΗ: Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής
Νέα ζωή και ο αιώνιος κύκλος συνεχίζεται αδιάλειπτα !!!
Πως αλλάζοντας την καθημερινότητα μου, αλλάζω τον κόσμο
Ως «μια οργανωμένη ομάδα ανθρώπων η οποία αποτελείται από δύο ειδών στοιχεία: τα ανθρώπινα όντα και τους δεσμούς μεταξύ τους» ορίζουν το κοινωνικό δίκτυο οι καθηγητές Ιατρικής Κοινωνιολογίας Νικόλας Χρηστάκης (Πανεπιστήμιο Γέιλ) και Τζέιμς Φάουλερ (Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο) και δύο εκ των «πιο επιδραστικών ανθρώπων του 2010», σύμφωνα με το περιοδικό «Time», στο βιβλίο τους με τίτλο «Συνδεδεμένοι: Η εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων και πώς αυτά διαμορφώνουν τη ζωή μας».
Τα κοινωνικά δίκτυα διαπερνούν την κοινωνική και οικονομική μας ζωή. Διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη μετάδοση των πληροφοριών σχετικά με τις ευκαιρίες απασχόλησης, και είναι ζωτικής σημασίας για το εμπόριο πολλών αγαθών και υπηρεσιών. Αποτελούν τη βάση της εφαρμογής της αμοιβαίας ασφάλισης στις αναπτυσσόμενες χώρες. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι επίσης σημαντικά για τον καθορισμό του τρόπου εξάπλωση ασθενειών, τα προϊόντα που αγοράζουμε, ποιες γλώσσες μιλάμε, πώς ψηφίζουμε, πόση εκπαίδευση αποκτούμε, την πιθανότητα επιτυχίας επαγγελματικά καθώς και κατά πόσον ή όχι αποφασίζουν κάποιοι να γίνουν εγκληματίες.
Η δικτυακή δομή μπορεί να παρατηρηθεί σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Για παράδειγμα, ο εγκέφαλος είναι ένα δίκτυο από νευρικά κύτταρα συνδεδεμένα με άξονες, και τα κύτταρα από μόνα τους είναι ένα δίκτυο μορίων συνδεδεμένα με βιοχημικές αντιδράσεις. Οι κοινωνίες, επίσης, είναι δίκτυα ανθρώπων συνδεδεμένοι με φιλίες, οικογενειακές σχέσεις και επαγγελματικούς δεσμούς. Σε μεγαλύτερη κλίμακα, διατροφικές αλυσίδες και οικοσυστήματα μπορούν να παρουσιαστούν σαν δίκτυα ειδών. Τα δίκτυα εισχωρούν ακόμα και στην τεχνολογία: το Διαδίκτυο, τα δυναμικά δίκτυα και τα συστήματα μεταφοράς δεν είναι παρά μόνο μερικά παραδείγματα. Ακόμα και η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να μεταφέρουμε τις σκέψεις μας στους άλλους, είναι ένα δίκτυο, φτιαγμένο από λέξεις συνδεδεμένες με συντακτικές σχέσεις.
Το πιο απλό δίκτυο είναι η δυάδα ή το ζευγάρι (α). Οι δυάδες συνδέονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μεγαλύτερα δίκτυα (β).
Μετάδοση: τι μεταδίδεται μεταξύ των κόμβων (μικρόβια, χρήματα, γνώση, ευτυχία. κτλ). Δεσμός: ποιος συνδέεται με ποιον. Ομοφυλία – παρέα: η τάση να δημιουργούμε δεσμούς με αυτούς που έχουμε κοινά χαρακτηριστικά.
Ένας δεσμός/σχέση είναι μεταβατική όταν όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτή γνωρίζονται μεταξύ τους (δημιουργούν ένα τρίγωνο). Κόμβοι με υψηλή μεταβατικότητα (π.χ. το άτομο Α) είναι «ριζωμένοι» σε μια κλειστή ομάδα, ενώ κόμβοι με χαμηλή μεταβατικότητα (π.χ. το άτομο Β) λειτουργούν ως γέφυρες μεταξύ ομάδων ατόμων που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. Αυτή είναι η δύναμη των ασθενών δεσμών/απομονωμένων.
Το πείραμα του καθηγητή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Γέιλ Στάνλεϊ Μίλγκραμ κατά τη δεκαετία του ’60, έφερε στην επιφάνεια μια έννοια γνωστή τόσο στον επιστημονικό κόσμο όσο και στην ποπ κουλτούρα: την «απόσταση των έξι βαθμίδων» (six degrees of separation). Σύμφωνα με τη θεωρία του Μίλγκραμ, κάθε κάτοικος των ΗΠΑ «απέχει» από οποιονδήποτε άλλο κάτοικο των ΗΠΑ μόλις έξι άτομα. Αν και αμφισβητήθηκε το κατά πόσο το συμπέρασμα του Μίλγκραμ μπορεί να εφαρμοστεί παγκοσμίως, οι δύο συγγραφείς του «Συνδεδεμένοι» το χρησιμοποίησαν ως εκκίνηση προκειμένου να συμπεράνουν τελικώς: Οι φίλοι μας (πρώτος βαθμός) , οι φίλοι των φίλων μας (δεύτερος βαθμός) , και οι φίλοι των φίλων τους (τρίτος βαθμός) , όπως και οι συγγενείς μας, οι γείτονες, οι συνάδελφοι, οι γνωστοί μας, και οι συγγενείς, οι γείτονες, οι συνάδελφοί και οι γνωστοί τους: Εμείς και το σύνολο των ανθρώπων σε τρεις βαθμούς απόστασης, που συνθέτουν τον χώρο στον οποίο κινούμαστε με τη σκέψη, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας είμαστε συνδεδεμένοι σε ένα ιστό που δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο μέσα από δαιδάλους περιπλοκότητας, υποστηρίζει ο Χρηστάκης. Και το εξηγεί: Αν- λέει- επί παραδείγματι, ο φίλος σου σε μία αμφίδρομη σχέση φιλίας είναι παχύσαρκος έχεις σχεδόν 100% πιθανότητες να πάρεις και εσύ βάρος, αν η σχέση είναι μονομερής, δηλαδή εσύ θεωρείς ότι ο άλλος είναι φίλος σου αλλά χωρίς αληθινή ανταπόκριση από την άλλη πλευρά, τότε το ποσοστό περιορίζεται στο 50%. Αν ο φίλος του φίλου σου είναι παχύσαρκος τότε οι πιθανότητες επιρροής μειώνονται αλλά υπάρχουν, καθώς αυτός θα επηρεάσει τον φίλο σου και ο φίλος του εσένα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με τους συναδέλφους, τους συγγενείς, τους γείτονες κ.λ.π. Το ίδιο επίσης μπορεί να συμβεί και στην περίπτωση διαζυγίου δημιουργώντας τη μεταδοτικότητα ενός «κοινωνικού ντόμινο».
Φανταστείτε ένα πρόσωπο με 20 κοινωνικές επαφές πρώτου βαθμού (δηλαδή στενούς φίλους και οικογένεια). Η καθεμία από αυτές τις επαφές έχει 20 επαφές (δεσμοί δευτέρου βαθμού), από τις οποίες η καθεμία έχει επίσης 20 (δεσμοί τρίτου βαθμού).
Αν συνδυαστούν οι δύο αυτοί κανόνες, δηλαδή ότι συνδεόμαστε με οποιονδήποτε άλλο με έξι βήματα και μπορούμε να επηρεάσουμε όσους είναι μέχρι τρία βήματα μακριά μας, συμπεραίνουμε ότι καθένας από μας μπορεί να φτάσει το μισό δρόμο για όλους τους άλλους στον πλανήτη. Οι πράξεις μας μπορούν επομένως να επηρεάσουν (θετικά ή αρνητικά) ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, όσο υπερβολικό κι αν μας φαίνεται! Με αυτά τα νούμερα, ένας άνθρωπος είναι «συνδεδεμένος» με 8.000 ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να επηρεάσουν τη ζωή του! Αν θέλουμε, λοιπόν, να αλλάξει ο κόσμος μας, ας αλλάξουμε εμείς στην καθημερινότητά μας.
Η εκπληκτική δύναμη των κοινωνικών δικτύων δεν είναι απλώς η επίδραση των άλλων σε εμάς, αλλά είναι και η δική μας επίδραση πάνω στους άλλους. Δεν χρειάζεται να είμαστε σούπερ σταρ. Το μόνο που χρειάζεται είναι να συνδεθείτε. Η καθολικότητα της ανθρώπινης σύνδεσης σημαίνει ότι ο καθένας από εμάς έχει πολύ μεγαλύτερη επιρροή στους άλλους από όσο μπορούμε να αντιληφθούμε. Όταν φροντίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας, αυτό επηρεάζει και πολλούς άλλους συνανθρώπους μας. Όταν από συνήθεια κάνουμε τυχαίες πράξεις καλοσύνης, αυτές μπορούν να εξαπλωθούν σε δεκάδες ή, ακόμη, και σε εκατοντάδες άλλους ανθρώπους. Και με κάθε καλή πράξη συμβάλλουμε στη συντήρηση του ίδιου του δικτύου που μας συντηρεί.
Η δική μας ευθύνη είναι το να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στη μεγαλύτερη πρόκληση του 21ου αιώνα, που σύμφωνα με το συγγραφέα του βιβλίου και σημαντικό επιστήμονα Νικόλα Χρηστάκη, ο οποίος το 2009 συμπεριλήφθηκε από το «TIME» στον κατάλογο των εκατό προσωπικοτήτων με τη μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη, είναι η κατανόηση του πώς «η ολότητα της ανθρωπότητας είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μερών της. Σαν ένα παιδί που ξυπνά, ο ανθρώπινος υπεροργανισμός αρχίζει να αποκτά αυτεπίγνωση, και αυτό σίγουρα θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε τους στόχους μας. Αλλά το μεγαλύτερο δώρο της αυτεπίγνωσης αυτής θα είναι η άκρατη χαρά της αυτογνωσίας και η συνειδητοποίηση του ότι, για να μάθουμε πραγματικά ποιοι είμαστε, θα πρέπει πρώτα να μάθουμε πώς και γιατί όλοι μας είμαστε συνδεδεμένοι.»
Πηγή: braining
Αντικλείδι , http://antikleidi.com