Απο[email protected]
Μπορεί στο εσωτερικό να φωνάζει κάθε τόσο και μέσω του Facebook, αλλά με τους Γερμανούς τα βρήκε σκούρα… Μετά από αίτημα των θεσμών και παρέμβαση του Ανδρέα Ξανθού, ο Παύλος Πολάκης υποχρεώνεται να αλλάξει τον νόμο που μήνες τώρα ετοιμάζει για τις προμήθειες των νοσοκομείων και να εφαρμόσει ένα σύστημα, που ετοίμασαν οι Γερμανοί για τη χρηματοδότηση των ελληνικών νοσοκομείων…Βέβαια, κάποιοι θα έκαναν χρήση πιο πικάντικων σχολίων, όπως «στα τέσσερα», αλλά δεν μου το επιτρέπει η ανατροφή μου και θα ήταν άδικο και απρεπές για τον αναπληρωτή υπουργό. Έχει σημασία όμως να κάνουμε μία εισαγωγή και να δούμε αναλυτικά τι έχει συμβεί, πώς χρειάστηκε να παρέμβει ο Α. Ξανθός για να αναγκαστεί ο Π. Πολάκης και με βαριά καρδιά να αφήσει τους συνήθεις παληκαρισμούς.Βέβαια, κάποιοι θα έκαναν χρήση πιο πικάντικων σχολίων, όπως «στα τέσσερα», αλλά δεν μου το επιτρέπει η ανατροφή μου και θα ήταν άδικο και απρεπές για τον αναπληρωτή υπουργό. Έχει σημασία όμως να κάνουμε μία εισαγωγή και να δούμε αναλυτικά τι έχει συμβεί, πώς χρειάστηκε να παρέμβει ο Α. Ξανθός για να αναγκαστεί ο Π. Πολάκης και με βαριά καρδιά να αφήσει τους συνήθεις παληκαρισμούς.Στο Μνημόνιο, που έχει υπογράψει και ο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ρητή δέσμευση της χώρας να εφαρμόσει ένα νέο, ενιαίο σύστημα με το οποίο πρέπει ο ΕΟΠΥΥ να αποζημιώνει τόσο τα νοσοκομεία του ΕΣΥ όσο και του ιδιωτικού τομέα. Μάλιστα, μετά από συνεχείς αναβολές και παρατάσεις, έχουμε δεσμευτεί ότι θα το εφαρμόσουμε από την 1-1-2018.Το νέο σύστημα θα βασιστεί στην μεθοδολογία του συστήματος DRG (Diagnosis Related Groups – Ομοειδείς Διαγνωστικές Ομάδες). Τέτοια συστήματα έχουν ξεκινήσει από τις ΗΠΑ και έχουν πλέον εφαρμοστεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην Αυστραλία. Ακόμη και σε χώρες όπως Σκόπια, Βουλγαρία, Κύπρος, Σερβία, Βοσνία, Σλοβενία και Κροατία. Εμείς όπως πάντα ουραγοί…Τι έκαναν ΠΑΣΟΚ – ΝΔΗ μοναδική σοβαρή προσπάθεια για την εισαγωγή ενός τέτοιου συστήματος έγινε την περίοδο 2010-2012 και φτιάχτηκαν τα λεγόμενα «Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια»(ΚΕΝ), επί υπουργίας Α. Λοβέρδου χάρη στις ενέργειες του τότε γ.γ. Νίκου Πολύζου. Στη συνέχεια μετονομάστηκαν σε Κλειστά Ελληνικά Νοσήλια. Όμως, πρακτικά ήταν πρωτόλεια με σοβαρές μεθοδολογικές αδυναμίες και ουσιαστικά από το 2012 δεν έχουν εξελιχθεί ή ανανεωθεί.Την περίοδο 2013-2014, δηλαδή, επί κυβέρνησης Σαμαρά έγινε ένα σημαντικό βήμα για να προχωρήσουμε πιο συντεταγμένα. Στα πλαίσια της συμφωνίας με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την υποστήριξη της μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας (τη σύμβαση υπέγραψε ο Άδωνις Γεωργιάδης και έχει κατηγορηθεί γι’ αυτό), ξεκίνησε συνεργασία με τη γερμανική εταιρεία GIZ.Αυτή λοιπόν η εταιρεία ανέλαβε να υποστηρίξει τον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία έναντι περίπου 9 εκατ. ευρώ. Στα πλαίσια αυτά λοιπόν οι Γερμανοί ανέλαβαν να φτιάξουν το πυρήνα ενός νέου συστήματος αποζημίωσης των νοσοκομείων, που τεχνικά αποκαλείται grouper. Με απλά λόγια, είναι ένας πολύπλοκος αλγόριθμος, ο οποίος με βάση συγκεκριμένα δεδομένα κατατάσσει ένα περιστατικό σε συγκριμένη διαγνωστική κατηγορία, ώστε ο ΕΟΠΥΥ να αποζημιώσει το νοσοκομείο.Αυτό άλλωστε ήταν και το μείζον πρόβλημα με τα ΚΕΝ, που είχαν φτιαχτεί το 2011. Δεν είχε φτιαχτεί τέτοιος αλγόριθμος και το περιστατικό κατατάσσονταν σε διαγνωστική κατηγορία χειρωνακτικά από τις υπηρεσίες των ίδιων των νοσοκομείων. Αυτό όμως έχει το εξής σοβαρό πρόβλημα: Οι υπηρεσίες των νοσοκομείων, γνωρίζοντας ποιο ΚΕΝ είχε πιο υψηλή τιμή, μπορούσαν να «μαγειρέψουν» τα δεδομένα, ώστε το περιστατικό να καταχωρηθεί σε ακριβό ΚΕΝ.Φημολογείται, δε, ότι χρόνια τώρα εφαρμόζεται αυτή η δόλια τακτική και έτσι τα νοσοκομεία εμφανίζουν ισοσκελισμένα έσοδα – έξοδα. Άλλωστε, ουδείς ελέγχει τα οικονομικά τους και ελάχιστα στέλνουν νοσήλια στον ΕΟΠΥΥ. Επίσης και ο ΕΟΠΥΥ από την πλευρά του δεν πληρώνει το ΕΣΥ. Ενώ κάθε χρόνο τα νοσήλια εκτιμώνται σε περίπου 2 δις, ο ΕΟΠΥΥ είναι ζήτημα αν δίνει 300 εκατ. ευρώ. Τα υπόλοιπα τα καλύπτει ο κρατικός προϋπολογισμός. Επί της ουσίας, λοιπόν, η υφιστάμενη κατάσταση είναι ο ορισμός της αδιαφάνειας, αναποτελεσματικότητας και μπάχαλου.ΣΥΡΙΖΑΜε το πού ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής άρχισε να μιλά για συμφωνία σκάνδαλο, που υπέγραψε ο Άδωνις. Βέβαια, αργότερα, τα μάζεψε και βέβαια μετά τη συμφωνία του καλοκαιριού του 2015, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν διέκοψε τη συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αλλά την επέκτεινε δίνοντας άλλα 2 εκατ. ευρώ. Πρακτικά, ο ΠΟΥ έχει αναλάβει επίσημος σύμβουλος της κυβέρνησης στην υλοποίηση της μεταρρύθμισης της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Και καλώς έπραξε η κυβέρνηση…Ανοίγω εδώ μία παρένθεση για να επισημάνω ότι είναι πολύ θολό το τοπίο για το τι έχει συμβεί με τη γερμανική εταιρεία GIZ. Πληροφορίες μου θέλουν ότι έχει πληρωθεί μέχρι και το τελευταίο ευρώ, αλλά ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς έχει παραδώσει. Εικάζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έκανε το θέμα γαργάρα» μετά τη συμφωνία και την υπογραφή του Μνημονίου κατόπιν απαίτησης της γερμανικής κυβέρνησης. Άλλωστε η GIZ είναι κρατική εταιρεία!Κλείνω την παρένθεση και έρχομαι στον Πολάκη. Είναι κοινό μυστικό ότι πρακτικά είναι εκείνος που πολιτικά διοικεί το ΕΣΥ και ουσιαστικά έχει παραγκωνίσει τον Ανδρέα Ξανθό. Ακόμη και Δελτία Τύπου βγάζει εν αγνοία του υπουργού Υγείας. Ενώ λοιπόν είναι στη θέση του εδώ και ενάμιση χρόνο δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε για το χρηματοδοτικό μπάχαλο στα νοσοκομεία, ούτε έχει γίνει καμία προετοιμασία για να εφαρμοστεί το νέο σύστημα από 1-1-2018 – όπως προβλέπει το Μνημόνιο.Το εξοργιστικότερο όλων, δε, είναι ότι αντί να απολογείται, πανηγυρίζει για το γεγονός ότι ταμειακά τα νοσοκομεία εμφάνισαν «πλεόνασμα», συγκρίνοντας στοιχεία Δεκεμβρίου 2015 – Δεκεμβρίου 2016. Όμως, δείχνει να ξεχνά ότι τα στοιχεία του Δεκεμβρίου του 2015 αποτυπώνουν την παταγώδη αποτυχία των 11 μηνών διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν πρακτικά το δημόσιο είχε κηρύξει στάση πληρωμών για να στηριχτεί η περήφανη διαπραγμάτευση Βαρουφάκη.Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ο κ. Πολάκης εδώ και μήνες μας παραμυθιάζει ότι προετοιμάζει – λέει – έναν νέο νόμο για τις προμήθειες στο χώρο της υγείας, που θα πατάξει τη διαφθορά και τη σπατάλη. Το νομοσχέδιο ήταν να κατατεθεί φθινόπωρο του 2016, μετά πήγε για τέλη της χρονιάς και αργότερα για τις αρχές του 2017. Όπως θα δείτε παρακάτω, θα έχουμε νέα καθυστέρηση…Στο μεταξύ, δεν έγινε καμία προετοιμασία στα νοσοκομεία για να εφαρμοστεί ο νέος νόμος για τις δημόσιες συμβάσεις, που τέθηκε σε ισχύ τον Αύγουστο του 2016. Επίσης, η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας, που διόρισε ο Π. Κουρουμπλής τέθηκε στο περιθώριο από τον κ. Πολάκη. Στην πράξη, η ΕΠΥ αποδείχθηκε όχι μόνο ανίκανη να βάλει τάξη, αλλά προκάλεσε απανωτά προβλήματα με παράλογες αποφάσεις. Φταίει η ίδια ή ότι παραγκωνίστηκε ή και τα δύο;Όπως πληροφορούμαι, το σχετικό νομοσχέδιο περιέχει «ενδιαφέροντα» πράγματα, όπως π.χ. πλήρη κατάργηση και συγχώνευση φορέων, ασχέτων μεταξύ τους, όπως η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας, το ΕΚΑΠΤΥ (Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης Ποιότητας και Τεχνολογιών Υγείας) και η ΕΣΑΝ ΑΕ (Εταιρεία Συστήματος Αμοιβών Νοσοκομείων). Η τελευταία ιδρύθηκε από τον Μάκη Βορίδη στα τέλη του 2014, με σκοπό να αναλάβει την υλοποίηση του νέου συστήματος DRG στην Ελλάδα.Μάλιστα, ο νέος, ενιαίος φορέας θα αναλάβει όλες τις προμήθειες και τη χρηματοδότηση της Υγείας, δηλαδή, όχι μόνο των νοσοκομείων αλλά και του ΕΟΠΥΥ! Όπως λέγεται, καθοριστικό ρόλο στην όλη υπόθεση παίζει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΕΚΑΠΤΥ, κ. Χάρης Παπαδάκης, (alter ego του κ. Πολάκη), ο οποίος προφανώς φιλοδοξεί να αναλάβει τον νέο, ενιαίο φορέα.Μαθαίνω, δε, ότι ο κ. Παπαδάκης ο οποίος έχει διατελέσει υπεύθυνος οικονομικών του τομέα ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ, ισχυρίζεται ότι θα βάλει τάξη μέσα σε λίγους μήνες, προβάλλοντας αριστερά δεξιά την πολύτιμη εμπειρία, που απέκτησε δίπλα στον Αγούδημο.Σημείωση: Ο Αγούδημος χρεωκόπησε και έφυγε μαζί με την οικογένειά του στην Ελβετία! Με αυτά τα διαπιστευτήρια, θα μπει τάξη στα οικονομικά της υγείας; Φοβάμαι ότι οδηγούμαστε σε τραγικό ναυάγιο… Ουδείς όμως δείχνει να χολοσκά. Όλοι ασχολούνται με τη Novartis. Αν υπάρχει θέμα διαφθοράς καλά κάνουν. Όμως, πρέπει να λύνουμε και τα προβλήματα…Οι ΓερμανοίΈγκυρες πληροφορίες μου αναφέρουν ότι μήνες τώρα οι Γερμανοί έχουν ενημερώσει τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Υγείας ότι έχουν έτοιμο το λεγόμενο grouper, ο οποίος όπως σας εξήγησα είναι το κλειδί για να εφαρμοστεί το νέο σύστημα αποζημίωσης νοσοκομείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Όμως, από το υπουργείο Υγείας και το συνήθως φωνακλά κ. Πολάκη ούτε φωνή ούτε ακρόαση…Όπως ήταν επόμενο, οι Γερμανοί ενημέρωσαν τους «θεσμούς» για το γεγονός ότι το υπουργείο Υγείας κωλυσιεργεί και οι θεσμοί ζήτησαν εξηγήσεις. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά ενημέρωσε τους θεσμούς ότι ετοιμάζει νέο νόμο για τις προμήθειες και τη χρηματοδότηση των νοσοκομείων.Όταν λοιπόν οι θεσμοί ζήτησαν ενημέρωση για το νόμο και είδαν ότι ο κ. Πολάκης σχεδιάζει να καταργήσει την ΕΣΑΝ ΑΕ, τότε έκαναν παρέμβαση σε ανώτατο επίπεδο, ζητώντας από την κυβέρνηση να αλλάξει πλήρως το νομοσχέδιο!Μάλιστα, μαθαίνω ότι ενώ ο κ. Πολάκης ήταν ανένδοτος και δεν έκανε πίσω, παρενέβη ο ίδιος ο κ. Ξανθός, ο οποίος δεσμεύτηκε ότι δεν θα καταργηθεί η ΕΣΑΝ ΑΕ και πως θα προχωρήσει η εφαρμογή του νέου συστήματος. Πληροφορίες μου αναφέρουν ότι οι «θεσμοί» δέχθηκαν τελικά να δοθεί νέα παράταση ενός επιπλέον χρόνου, αρκεί να ξεκινήσει μέχρι τον Απρίλιο η πιλοτική εφαρμογή του. Δηλαδή, η πλήρης εφαρμογή να ξεκινήσει 1-1-2019.Έτσι, τώρα ο κ. Πολάκης και ο κ. Παπαδάκης τρέχουν και δεν φτάνουν, προκειμένου να κάνουν τις αναγκαίες παρεμβάσεις και να αλλάξουν το νομοσχέδιο. Επίσης, ανατέθηκε σε 4 υψηλόβαθμους παράγοντες του υπουργείου Υγείας να μεταβούν στη Γερμανία, προκειμένου να ενημερωθούν και να συνεργαστούν με τους Γερμανούς για να δουν από κοντά πώς λειτουργεί το grouper.Η ουσία είναι ότι, με αυτά και με τα άλλα καμώματα του κ. Πολάκη, η χώρα έχει χάσει πολύτιμο χρόνο για να υλοποιήσει μία σημαντική αλλαγή για τη λειτουργία του συστήματος υγείας. Είναι σαφές ότι ευθύνη φέρουν κατά πρώτο λόγο τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ.Φέρουν όμως και οι κ. Ξανθός και κ. Πολάκης διότι ως συνδικαλιστές αντιστρατεύονταν την εφαρμογή τέτοιων εκσυγχρονιστικών εργαλείων. Και φυσικά τόσους μήνες στην κυβέρνηση κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες. Τέρμα τα ψέματα όμως…Υ.Γ. Τι θα σημάνει πρακτικά η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος και γιατί δεν το θέλουν οι συνδικαλιστές; Κάθε νοσοκομείο, κάθε κλινική και κάθε τμήμα θα λαμβάνει τόση αποζημίωση όση αρμόζει στον αριθμό των περιστατικών, που εξυπηρετούν και τη βαρύτητά τους. Μάλιστα, αυτό θα ισχύει τόσο για το δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.Ποιες συνέπειες θα έχει αυτό; Για πρώτη φορά στα χρονικά θα δούμε ποιο τμήμα, ποια κλινική, ποιο νοσοκομείο απορροφά εύλογα ή παράλογα υψηλότερο ή χαμηλότερο κόστος από όσο πρέπει! Φυσικά, η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος θα δείξει με τον πλέον αδιαμφησβήτητο τρόπο ποιες υπηρεσίες χρειάζεται να συγχωνευτούν, ώστε τα χρήματα των Ελλήνων να πιάνουν πράγματι τόπο.Θα μάθουμε ποιοι γιατροί κάνουν 3 χειρουργεία το δίμηνο και ποιοι 3 την ημέρα! Ποιο τμήμα πρέπει να ενισχύσουμε γιατί θα μας βοηθήσει να αυξήσουμε τα έσοδα και ποιο όχι, γιατί απλώς δεν υπάρχουν τόσα περιστατικά. Σε ποια τμήματα θα πρέπει να προσθέσουμε κλίνες και από ποια πρέπει να αφαιρέσουμε!Δηλαδή, κανονικά θα έπρεπε να παρακαλούμε τους ξένους να μας βοηθήσουν να εφαρμόσουμε εδώ και χρόνια ένα τέτοιο σύστημα. Όμως, έτσι, η πολιτική (αριστερή, δεξιά και κεντροαριστερή) εξουσία θα χάσει από τις προμήθειες, τις προσλήψεις και τις «μικροεξυπηρετήσεις» του ΕΣΥ!Για μια μονάδα αίματος… για μια ακτινοθεραπεία… για ένα κρεβάτι εντατικής… για μια βεβαίωση… για μια άδεια ασθενείας… για μια μετεγγραφή σε πανεπιστήμιο άλλης πόλης… για μια μετάταξη… για μία μετακίνηση στη διοικητική υπηρεσία… για μία ακόμη εικονική υπερωρία…
Οι φωτογραφίες μας από τα 80s σε μια μοναδική έκθεση στη Στέγη του Ιδρύματος ΩνάσηΣτο πλαίσιο της έκθεσης GR80s, το ανοιχτό κάλεσμα του Σπύρου Στάβερη στο κοινό να μοιραστεί στιγμές του «τότε» σε φιλμ, γίνεται το υλικό της φωτογραφικής έκθεσης που ξεκινά την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου: ο ίδιος γράφει το χρονικό αυτής της εμπειρίας στο Lifo.gr 16.2.2017 | 09:40 Από τον ΣΠΥΡΟ ΣΤΑΒΕΡΗ Η χαμογελαστή Ελλάδα των φωτογραφικών άλμπουμ του ’80 συμπληρώνει τη μεγάλη, παράλληλη έκθεση για την «Ελλάδα του ’80», προσθέτοντας στιγμιότυπα ιδιωτικής ζωής σε μια συνολική και πλήρη ακτινογραφία της δεκαετίας. Ταυτόχρονα, αναδεικνύει έναν άλλο χρόνο, έναν χρόνο που κυλάει πιο αργά, πιο βαθιά, επειδή αφορά τις συνήθειες και τις νοοτροπίες και κατά συνέπεια επηρεάζεται πιο έμμεσα από τον πολιτικό αναβρασμό και τις ιδεολογικές μετατοπίσεις, όσο καταλυτικές κι αν υπήρξαν εκείνη την εποχή. Οι φωτογραφίες δείχνουν ακριβώς αυτήν τη διάρκεια κι αυτό το στέρεο, ανθεκτικό έδαφος του τρόπου ζωής και της καθημερινότητας ενός λαού που ασφαλώς μεταβλήθηκαν από την εισβολή των νέων τεχνολογιών, αλλά με έναν μεσογειακό, πιο ήπιο τρόπο. Από την άλλη, το μεσοδιάστημα που μας χωρίζει από τη δεκαετία του ’80 μοιάζει πολύ πιο συμπαγές και «γραμμικό» σε σχέση με την περίοδο με τις βαθιές μεταβολές που γνώρισε η ελληνική κοινωνία σε ισάριθμες δεκαετίες από τη λήξη του πολέμου ως τη Μεταπολίτευση. Εξαιτίας αυτού, οι φωτογραφίες των παλιών μας άλμπουμ προβάλλουν ως μια χαλκομανία, λίγο θολή έστω, της σημερινής μας ζωής. Κάθε άλλο παρά προσποιητές και ναρκισσιστικές, οι ιδιωτικές φωτογραφίες της παρέας και της οικογένειας του ’80 αποπνέουν ανεμελιά και χαρά της ζωής, αντικαθρεφτίζοντας όχι μόνο τη δεδομένη ανάγκη για διαφύλαξη των ευτυχισμένων μας στιγμών αλλά και τις γενικότερες προσδοκίες, την «αόρατη» αισιοδοξία που γέννησε η εποχή. Παρ’ ότι προήλθε από τυχαίες πηγές –ένα ανοιχτό κάλεσμα, φιλικές συνεισφορές και ευρήματα από παζάρια–, το φωτογραφικό υλικό παρουσιάζει στην ευρύτητά του έναν αναμφισβήτητο κοινωνιολογικό πλούτο. Δεν είναι όμως η μόνη του αρετή, καθώς σκοπός της έκθεσης είναι να δώσει συγχρόνως έμφαση στον «εικαστικό» πλούτο που κρύβεται στις ανώνυμες και οικογενειακές φωτογραφίες, να ανασύρει μέσα από τις σελίδες των άλμπουμ τις λησμονημένες ή και πεταμένες φωτογραφίες, αληθινούς θησαυρούς. Κι υπάρχουν πολλοί τέτοιοι που δημιουργούνται από τον αυθορμητισμό, την όμορφη διάθεση της στιγμής ή τα καπρίτσια των φωτογραφικών μηχανών. Όσοι έζησαν τη δεκαετία αυτή ως παιδιά, ως έφηβοι, ως νέοι γονείς, θα νοσταλγήσουν τη νιότη τους. Μπροστά στον ίλιγγο της περασμένης ζωής ίσως αναζητήσουν κι ένα χαμένο κλειδί, το κλειδί μιας ανολοκλήρωτης ή κερδισμένης υπόσχεσης. Η ανώνυμη και η ιδιωτική φωτογραφία φέρουν το μαγικό άγγιγμα του τυχαίου. Αποτελούν σε κάθε περίπτωση σημαντικά ιστορικά τεκμήρια αλλά και γόνιμα πεδία όπου ανακαλύπτεις απροσδόκητες όψεις της ζωής ή μικρά έργα τέχνης που έγιναν ερήμην του δημιουργού τους. Το εξώφυλλο του τεύχους που κυκλοφορεί Ήδη από το περασμένο καλοκαίρι αρχίσαμε να συζητάμε την πρόταση-έκπληξη του Παναγή Παναγιωτόπουλου, συνδιοργανωτή με τον Βασίλη Βαμβακά της έκθεσης «Η Ελλάδα του ’80» στην Τεχνόπολη, για μια παράλληλη έκθεση με τα φωτογραφικά άλμπουμ της ίδιας δεκαετίας. Η μικρή ομάδα που συγκροτήθηκε κάτω από τη διπλή αιγίδα της Στέγης και της «Ελλάδας του ’80» ξεκίνησε να ανταλλάσσει ιδέες γύρω από το περίγραμμα και το περιεχόμενο της έκθεσης πολύ πριν από την παραλαβή των πρώτων φωτογραφιών. Αν και δεν έχω να επικαλεστώ ιδιαίτερη εμπειρία από επιμέλεια εκθέσεων, ενώ είναι γνωστό πως όταν πρόκειται για τις δικές μου φωτογραφίες εύκολα κάνω αμφίβολες επιλογές, η αξιολόγηση του υλικού μού ανατέθηκε εν λευκώ. Δεν πρόκειται για κάτι δύσκολο, αν αφεθείς στη γοητεία του. Η ανώνυμη και η ιδιωτική φωτογραφία φέρουν το μαγικό άγγιγμα του τυχαίου. Αποτελούν σε κάθε περίπτωση σημαντικά ιστορικά τεκμήρια αλλά και γόνιμα πεδία όπου ανακαλύπτεις απροσδόκητες όψεις της ζωής ή μικρά έργα τέχνης που έγιναν ερήμην του δημιουργού τους. Στις στήλες μου στη LifΟ διαφαίνεται το ενδιαφέρον μου για μια φωτογραφία πιο αυθόρμητη και πιο ζωντανή από τις περισπούδαστες, γι’ αυτό συχνά πληκτικές συνθέσεις γνωστών φωτογράφων. Για παράδειγμα, το 2011 στο «Magic Circus» είχα αναφερθεί στον Erik Kessels, τον Ολλανδό καλλιτέχνη και συλλέκτη, ο οποίος, μαζί με τον Άγγλο φωτογράφο Martin Parr, πρωτοστατεί στην Ευρώπη (τα αμερικανικά μουσεία είναι πολύ πιο μπροστά), με εκδόσεις και εκθέσεις, στη διάδοση και στην επανεκτίμηση συλλογών της λεγόμενης vernacular photography (από τη λατινική λέξη vernaculus, που σημαίνει «παράγεται στο σπίτι»). Και πιο πρόσφατα, στο Α/λ/μ/α/ν/α/κ (2016) μοιράστηκα την ανακάλυψη ενός βιβλίου του Γάλλου Thomas Sauvin, που περιλαμβάνει εικόνες από ένα τεράστιο ιδιωτικό αρχείο 500.000 αρνητικών αγορασμένων στην Κίνα με το κιλό από παράνομα εργαστήρια ανακύκλωσης νιτρικού αργύρου. 25.5.2016 Beijing Silvermine. Η συλλογή του Thomas Sauvin. Δείτε το slideshow Υπάρχουν και στην Ελλάδα αρκετοί ιδιωτικοί συλλέκτες παλιών φωτογραφιών, αλλά η έκθεση στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση είναι κατά πάσα πιθανότητα η πρώτη που επιχειρεί να συγκεντρώσει και να καταγράψει τις πιο ποικίλες όψεις της οικογενειακής φωτογραφίας. Αυτό έγινε εφικτό μέσα από την ευρεία ανταπόκριση που είχε το ανοιχτό κάλεσμα που απευθύναμε τον Σεπτέμβρη, αλλά και χάρη στις συνεισφορές φίλων. Μη γνωρίζοντας όμως εκ των προτέρων την προέλευση και την αξία των «δανεικών» φωτογραφιών και αγωνιώντας για την ποιότητα του υλικού, στράφηκα αρχικά και στα παζάρια. Η πρώτη επίσκεψη στον Ελαιώνα ήταν και η πιο «προσοδοφόρα». Σε μια στοίβα σκονισμένα παλιόχαρτα, που τα πατούσε ο κόσμος, ξεχώριζε το γνωστό κίτρινο χρώμα αρκετών φακέλων της Kodak, με όλα τους τα αρνητικά μέσα, καθώς και διάφορα άλλα φιλμ σε ρολό, όλα από το… ’80. Κάποιο φωτογραφικό κατάστημα είχε εκποιήσει την περιουσία του… Έκτοτε, μερικές επισκέψεις ακόμη σ’ αυτό το μεγάλο παζάρι, όπως και στο πιο μικρό του Πειραιά, εμπλούτισαν ένα υλικό που, καθώς συνέρρεαν οι «δωρεές», αποκτούσε όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το άλλο μεγάλο στοίχημα ήταν η διαμόρφωση του ευρύτατου χώρου που μας διέθεσε η Στέγη. Με την Έλλη Παπαγεωργακοπούλου, τη φίλη σκηνογράφο, αποφασίσαμε να μην προχωρήσουμε σε μια κλασική φωτογραφική έκθεση. Όπως την εμπνεύστηκε και τη σχεδίασε τελικά η Έλλη, η διαδρομή που προτείνεται δένει με έναν πολύ πρωτότυπο και «ελληνικό» τρόπο με το όλο κλίμα της δεκαετίας, χωρίς να θυμίζει στο ελάχιστο αντίστοιχες εκθέσεις στο εξωτερικό. Η τελευταία αγωνία ήταν για την εκτύπωση των ίδιων των φωτογραφιών. Έπρεπε να σκαναριστούν όλες, με βάση το πρωτότυπο και συχνά… κακέκτυπό τους, όπως και να ρετουσαριστούν, το πιο επίπονο έργο της «επιμέλειας». Ευτυχώς, η Στέγη ενέκρινε τη συνεργασία με το εργαστήρι του Γιώργου Μαρίνου, του φίλου και άριστου γνώστη της εκτύπωσης φωτογραφιών. Με μια διαρκή ενδοσυνεννόηση, δώσαμε, νομίζω, από κάθε φωτογραφία την καλύτερή της εκδοχή, διατηρώντας τη γενική της ατμόσφαιρα και επαναφέροντας συγχρόνως τα αρχικά της χρώματα που με τον χρόνο είχαν αλλοιωθεί και αντικατασταθεί στις περισσότερες περιπτώσεις από τη γνωστή πορτοκαλιά μονόχρωμη απόχρωση. Η πρόσφατη συγκυρία μάς επανέφερε με έναν παράδοξο τρόπο πίσω και πολύ κοντά, με όρους οικονομικής επιβίωσης, στις συνθήκες ζωής της δεκαετίας του ’80. Αν είναι να αναπολήσουμε πάντως κάτι, ας αναπολήσουμε κυρίως την απώλεια μιας πιο θερμής κοινωνικότητας. Ιnfo: GR80s Έκθεση φωτογραφίας 17.2—12.4.2017 Συντελεστές της έκθεσης Σχεδιασμός: Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Ελισάβετ Πανταζή, Κωνσταντίνα Σουλιώτη Σκηνογραφία: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου, Δημήτρης Αγγελίδης (βοηθός σκηνογράφου) Συντονισμός: Γιώργος Μαρκατάς Εκτύπωση φωτογραφιών: Γιώργος Μαρίνος (Είδωλο) Επιμέλεια: Σπύρος Στάβερης Στέγη Ιδρύματος Ωνάση Λ. Συγγρού 107 Εκθεσιακός Χώρος –1, καθημερινές 17:00–21:00, Σάβ.–Κυρ. 12:00–21:00 Πηγή: www.lifo.gr
Πάνος Ζαμάνης πρόεδρος της orange grove.
«Αυτό που χρειαζόμαστε για να έχουμε πραγματική άνθηση στη startup επιχειρηματικότητα, είναι να αντικαταστήσουμε τα παλιά πρότυπα με τα οποία “βομβαρδίσαμε” και –κατά τη γνώμη μου– καταστρέψαμε τη χώρα.
Μεγάλωσα με τα περιοδικά να επιδεικνύουν τον πλούτο που κερδήθηκε με λάθος τρόπο και ξοδεύτηκε σε μπουζούκια και ακριβά αυτοκίνητα. Πρέπει τα ΜΜΕ αλλά και όλοι μας να προβάλλουμε τα παραδείγματα των ανθρώπων που τολμούν, είτε αποτυγχάνουν είτε πετυχαίνουν το όραμά τους.
Όταν δημιουργήσουμε ένα νέο star-system από δραστήριους και καινοτόμους ανθρώπους κάθε ηλικίας, τότε η χώρα θα βρει τον δρόμο εξόδου από την κρίση».
«Η αναζήτηση είναι η αρχή της σοφίας.»
Σωκράτης
Συνήθεις καθημερινές εκφράσεις ,πως προήλθαν;;
Χτύπα ξύλο.
«Άπτεσθαι ξύλου», έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Λόγω της πεποίθησης τους
πως στα δένδρα κατοικούσαν νύμφες (Δρυάδες/Αμαδρυάδες) χτύπαγαν το
ξύλο του κορμού των δένδρων για να επικαλεστούν την προστασία τους,
καθώς οι νύμφες μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις ευχές των ανθρώπων.
Αυτή η συνήθεια συνηθίζεται ακόμα και σήμερα, όταν ακούμε κάτι το
οποίο δεν θέλουμε να μας συμβεί …
«Άπτεσθαι ξύλου», έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Λόγω της πεποίθησης τους
πως στα δένδρα κατοικούσαν νύμφες (Δρυάδες/Αμαδρυάδες) χτύπαγαν το
ξύλο του κορμού των δένδρων για να επικαλεστούν την προστασία τους,
καθώς οι νύμφες μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις ευχές των ανθρώπων.
Αυτή η συνήθεια συνηθίζεται ακόμα και σήμερα, όταν ακούμε κάτι το
οποίο δεν θέλουμε να μας συμβεί …
Reuters: Το γράφημα που δείχνει ότι έρχονται δύσκολες μέρες στην Ελλάδα
Ενώ η Ελλάδα και οι δανειστές της κοντράρονται ξανά για το πρόγραμμα διάσωσης και το τι πρέπει να γίνει για να εκταμιευθούν χρήματα, τα οικονομικά στοιχεία δείχνουν ότι έρχονται πιο δύσκολες εποχές για τους απλούς Ελληνες. Αυτό αναφέρει το Reuters, σε μία ανάλυση για την ελληνική οικονομία. Σύμφωνα με το γράφημα του ειδησεογραφικού πρακτορείου, συρρικνώθηκε στο τέταρτο τρίμηνο με τον ίδιο ρυθμό που έγινε το ίδιο στις αρχές του προηγούμενου χρόνου.
Η ανεργία βελτιώθηκε, αλλά η μείωση από το 25,8% στο 23% αφήνει ακόμη σχεδόν το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού εκτός εργασίας, σημειώνει το Reuters. «Τώρα ήρθε ένα μεγάλο άλμα στον πληθωρισμό, που εκτινάχθηκε στο ρεκόρ πενταετίας του 1,5%, σε 12μηνη βάση, τον Ιανουάριο», συνεχίζει το δημοσίευμα. «Αυτό μπορεί να είναι υγιές, γιατί τελείωσε μία πενταετία αποπληθωρισμού, αλλά οι αυξανόμενες τιμές δεν θα παρηγορήσουν τους άνεργους ή τους συνταξιούχους, που έχουν δει τη λιτότητα που επιβάλουν τα προγράμματα να περικόπτουν τα εισοδήματά τους 11 φορές», συνεχίζει.
(Πηγή γραφήματος: Reuters)Υπάρχουν πάντως και κάποια καλά νέα, σημειώνει το Reuters. Σε ετήσια βάση, η Ελλάδα πέτυχε μικρή ανάπτυξη για το 2016, 0,3%, ξεπερνώντας τις προηγούμενες προβλέψεις που έβλεπαν συρρίκνωση 0,3% του ΑΕΠ. Στο δημοσιονομικό μέτωπο, συνεχίζει το δημοσίευμα, φαίνεται ότι θα ξεπεράσει τον στόχο του 0,5% του πρωτογενούς πλεονάσματος, φτάνοντας στο 2%. Ομως, αυτά αντικατοπτρίζουν συνολικά την περασμένη χρονιά και όχι τους τελευταίους μήνες, παρατηρεί το Reuters. Σύμφωνα με το iefimerida, η διαμάχη ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές είναι πρωταρχικά για περισσότερες μεταρρυθμίσεις και το αν ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ για το 2018 μπορεί να επιτευχθεί χωρίς επιπλέον μέτρα λιτότητας. Απομένει να φανεί αν αυτό είναι πολιτικά εφικτό. Ομως, τα τελευταία ελληνικά στοιχεία δεν βοηθούν ακριβώς στο να δημιουργηθεί ένα ισχυρό υπόβαθρο και το σημερινό αδιέξοδο μπορεί να βλάψει περαιτέρω την οικονομία, καταλήγει το δημοσίευμα.
Κέρδος online 16/2/2017 8:53
«Κι ήρθαν οι γύφτοι οι λαλητάδες
… πλάσμα εσύ από ήχο
πλάσμα ρυθμού και πλάσμα ονείρου.
‘σαι η γλώσσα τους η μία
κι η ασάλευτη κι η μουσική.
Κι ήρθαν κι οι γύφτοι οι μουσικοί».
Κ. Παλαμάς
ΣΟΦΤ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΙΣΤΩΝ & ΦΙΛΩΝ.
ΤΣΙΓΚΟΥΡΑΤΊΟΥ ΣΚΟΎΡΤΩΝ
ΔΕΡΒΕΝΟΧΏΡΙΑ Ν ΒΟΙΩΤΊΑΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
1 Φεβρουαρίου 2017
Σας γνωρίζουμε πως την Κυριακή 19 Φεβρβρουαρίου 2017 και ώρα 12 θα διενεργηθεί η ετήσια γενική συνέλευση των μελών του Συλλόγου στην καφετέρια – πιτσαρία Γαρδένια στα Σκούρτα ( πλατεία Σκουρτανιώτη ) .
Τα θέματα της γενικής συνέλευσης είναι τα εξής:
•Εγκριση πεπραγμένων.
•Υποβολή απολογισμού οικονομικής διαχείρισης 2016
•Ανακοινώσεις .
•Αρχαιρεσίες για την εκλογή μελών Δ Σ για την περίοδο 2017 – 2019.
Σας υπενθυμίζουμε πως οι υποψήφιοι για τα αξιώματα των μελών του Δ Σ θα πρέπει να είναι τακτικά μέλη και επίσης οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει τουλάχιστον πέντε μέρες νωρίτερα απο την ημερομηνία της Γενικής Συνέλευσης να δηλώσουν με σχετική δήλωση στο Δ Σ το ενδιαφέρον τους αναφέροντας και το αξίωμα που επιθυμούν να εκλεγούν.
Μετά το πέρας των εργασιών θα κοπεί και η πίτα για την νέα χρονιά
Νίκος Λαγάρας, Πρόεδρος
Γεωργίος Παπαδοπουλος ,αντιπρόεδρος
Δημήτρης Χωριανόπουλος ( ο βόρειος) γραμματέας
Μαρία Παούρη ταμίας
Ορεστης Δαβίας έφορος , με χαρτοφυλάκιο ευθύνης την προστασία της φύσης και την αγροτική αναδιάρθρωση ,
Γιάννης Αναγνωστάκης έφορος ,με χαρτοφυλάκιο ευθύνης την υγεία και την θρησκευτική αγωγή ,
Σπύρος Γκίκας έφορος , με χαρτοφυλάκιο ευθύνης τα πολιτιστικά δρώμενα
Δωσ’ μου έξι ώρες να κόψω ένα δέντρο, και θα περάσω τις πρώτες τέσσερις ακονίζοντας το τσεκούρι.
Όσο μεγαλύτερο το αίσθημα κατωτερότητας που έχει βιώσει ένας άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερη η ορμή για κατάκτηση και τόσο πιο βίαιη η συναισθηματική διαταραχή.
Αργύρης Παπαργυρόπουλος: Ο βλάχος από τον Παρνασσό που κατέκτησε τη νύχτα
Ο αστικός μύθος λέει ότι ο Αργύρης Παπαργυρόπουλος, έχει δει τόσα πολλά που αν αποφάσιζε να τα πει όλα, μάλλον μετά θα χρειαζόταν να φύγει από την Ελλάδα. Ο άνθρωπος που σημάδεψε την μετάλλαξη της Αθηναϊκής νύχτας από τα 70’s στα 90’s, εξακολουθεί να παραμένει αμετακίνητος στις απόψεις του, όπως αρμόζει σε έναν παραδοσιακό βλάχο από ένα μικρό χωριό του Παρνασσού.
Το έχει πει άλλωστε και ο ίδιος: «Με ένα ταγάρι ήρθα από το χωριό, με ένα ταγάρι θα γυρίσω. Ευτυχώς που έχω κάτι γίδια. Ελπίζω όταν πεθάνω να έχω κάτι για τα παιδιά έτσι ώστε να μην βρίζουν τον πατέρα τους».
Ο επιχειρηματίας που έχει σημαδέψει την αθηναϊκή νύχτα και βλέπει την «Αθηναία» να βγαίνει στο σφυρί (όπως αποκαλύπτει το mononews.gr) είναι ένας άνθρωπος που παραμένει πάνω απ’ όλα αυθεντικός, έστω κι αν αυτό του έχει κοστίσει.
Αργύρης Παπαργυρόπουλος
Ο Ανδρέας, η βόμβα και οι νεοδημοκράτες
Μια από τις πολλές ιστορίες που έχει να κάνει με την πορεία του Αργύρη μέσα στη νύχτα, έχει για πρωταγωνιστή τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου, τον καιρό που μόλις είχε εκλεγεί πρωθυπουργός. Σύμφωνα με αυτή ο Ανδρέας μαζί με τον Γιώργο Κατσιφάρα και λίγους φίλους κλείνει τραπέζι στην θρυλική «Αθηναία».
Ο Παπαργυρόπουλος θέλοντας να τον περιποιηθεί δεν του δίνει απλά το πρώτο τραπέζι, αλλά με το που κάθεται η παρέα στέλνει αμέσως σαμπάνιες.
Ο Ανδρέας του γνέφει και μόλις ο επιχειρηματίας στέκεται από πάνω του λέει χαμογελαστός: «Τι είναι αυτά ρε; Φέρε μας κανένα ουίσκι να πιούμε..»
Η επιθυμία του πραγματοποιείται άμεσα και η παρέα μετά από λίγη ώρα δείχνει να απολαμβάνει τη βραδιά, εν αντιθέσει με τον Παπαργυρόπουλο, ο οποίος ταράζεται από ένα απειλητικό τηλεφώνημα για βόμβα στο μαγαζί.
Πηγαίνει αμέσως στο πρωθυπουργικό τραπέζι, ενημερώνει τον Ανδρέα Παπανδρέου για το τηλεφώνημα και ακολουθεί ένας απολαυστικός διάλογος με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να ρωτάει ατάραχος:
-«Το έχεις ασφαλίσει το μαγαζί;»
-«Όχι πρόεδρε»
-«Κακό του κεφαλιού σου τότε, γιατί εγώ δεν φεύγω!!»
Δεν ήταν ο μόνος διάσημος πελάτης. Ξένοι και εγχώριοι σταρ, πολιτικοί, επιχειρηματίες και εφοπλιστές συγκαταλέγονται στο πάλαι ποτέ υψηλό πελατολόγιο του επιχειρηματία με την μυθιστορηματική ζωή.
Πώς αλλιώς να την χαρακτηρίσει κανείς; Από τα παιδικά χρόνια με τη γιαγιά, το νυχτερινό σχολείο, την τεχνική σχολή και το μπάρκο στα καράβια μέχρι την νύχτα που πήγε αυτόφωρο για χάρη της Σάρον Στόουν-τότε που βασίλευε το ωράριο Παπαθεμελή-ο Παπαργυρόπουλος έζησε τρελές αλλά και άγριες νύχτες.
Μια από τις τρελές ήταν τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου μπήκε σε μια «Αθηναία» κατάμεστη από Νεοδημοκράτες λόγω του χορού που είχαν, κάτι που ουδόλως πτόησε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.
Και μπορεί στην αρχή οι «γαλάζιοι» θαμώνες να πάγωσαν, στην συνέχεια όμως τον χειροκρότησαν, ενώ δυο-τρεις βουλευτές που ήταν παρόντες στην εκδήλωση έσπευσαν να του σφίξουν το χέρι.
Η ζωή για τον ίδιο πάντως ξεκίνησε όταν μπάρκαρε στα καράβια. «Γύρισα όλο τον κόσμο σε μια εποχή που στην Ελλάδα ταξίδι θεωρούνταν η διαδρομή μέχρι τη Λαμία».
Μόλις επιστρέφει υπηρετεί την θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό και ένας συνάδελφός του ήταν η αφορμή να ασχοληθεί με τα νυχτερινά μαγαζιά, αφού αναζητούσε κάποιον να τον αντικαταστήσει στο μαγαζί που διατηρούσε στο Μεταξουργείο.
Ο Αργύρης δέχεται και θα ερωτευτεί για πάντα τη νύχτα.
Μετά το πρώτο βάπτισμα του πυρός στη νύχτα ανοίγει μαζί με ένα φίλο του ένα μπαρ στα Εξάρχεια. Είναι η εποχή που ο Αμερικάνικος στόλος επιστρέφει από το Βιετνάμ. και τα δολάρια από τα τρελαμένα αμερικανάκια, ρέουν άφθονα.
Αφήνοντας πίσω τον συνεταίρο του ο Παπαργυρόπουλος ξενιτεύεται πάλι, αυτή την φορά στην Αμερική για δύο χρόνια.
Δουλεύει ως σερβιτόρος σε ένα μαγαζί με την ονομασία Egyptian Garden, το οποίο ανήκε σε ένα φίλο του Αριστοτέλη Ωνάση και παράλληλα προσπαθεί να κάνει και άλλες δουλειές.
Δούλεψε σαν ατζέντης καλλιτεχνών και έτσι θα γνωρίσει τον Γιώργο Ζαμπέτα και τον Στράτο Διονυσίου πριν επιστρέψει στη Ελλάδα, όπου θα μπει στην φυλακή, εξαιτίας μιας οικονομικής ατυχίας.
Λίγους μήνες μετά την αποφυλάκισή του, ανοίγει το πρώτο του μεγάλο μαγαζί με μπουζούκια στην Εθνική Οδό, βάζοντας πρώτα ονόματα της εποχής, όπως τον Πάνο Γαβαλά με την Ρία Κούρτη και την Ρένα Ντάλμα.
Το «Πρόσωπο»-έτσι το είχε ονομάσει-έγινε αμέσως γνωστό, επειδή σύχναζε πολύ συχνά ο Στέλιος Καζαντζίδης, λόγω του αδερφού του ο οποίος τραγουδούσε εκεί.
Το μεγάλο μπαμ όμως θα έρθει όταν αγοράζει την περίφημη «Αθηναία» στο Κολωνάκι το 1975, το πιο σικ νυχτερινό μαγαζί της πρωτεύουσας.
Εκεί θα ζήσει την μετάλλαξη της νύχτας από το 1980 και μετά, όταν το αυστηρό στυλιστικό dress code του κουστουμιού κα της τουαλέτας καταργήθηκε ουσιαστικά από το σπορ ντύσιμο.
Ο Ζάχος Χατζηφωτίου τον ενημερώνει ότι δεν μπορεί να ξαναπάει επειδή «βρωμάνε τα πλαστικά από τα αθλητικά τους παπούτσια Αργύρη μου».
Το δράμα του Τόλη και το τζατζίκι της Σίφερ!
Όταν παίρνει τα «Αστέρια» στην Γλυφάδα δεν βάζει μπουζούκια.
Στήνει τρεις τεράστιες πίστες και φέρνει ονόματα από το εξωτερικό για guest εμφανίσεις. Την πρώτη μέρα ο κόσμος που μαζεύεται στην είσοδο ξεπερνάει τις δύο χιλιάδες άτομα και οι σερβιτόροι λιώνουν τα πόδια τους για να προλάβουν τις παραγγελίες.
Τα επόμενα χρόνια θα περάσουν από εκεί τεράστια ονόματα του τραγουδιού, όπως ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Πασχάλης Τερζής και η Άννα Βίσση, αλλά και ο Δήμος Αναστασιάδης με τον Στέλιο Ρόκκο.
Με τον Βοσκόπουλο διατηρούσε μια πολύ στενή σχέση, αφού τον είχε παντρέψει με την Τζούλια Παπαδημητρίου. Όταν ξεσπάει το θυελλώδες διαζύγιο, θα πάρει το μέρος του ανοιχτά και θα τον στηρίξει στα ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, είναι αυτός που θα του γνωρίσει την Άντζελα Γκερέκου, την μετέπειτα σύζυγό του, οι σχέσεις τους όμως εξαιτίας κάποιων χρημάτων που του είχε δανείσει διαταράχτηκαν και δεν θα είναι ποτέ πια οι ίδιες.
Σε όλα αυτά που έζησε θυμάται μεταξύ άλλων τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ που ζήλευε παθολογικά την Βουγιουκλάκη να της δίνει χαστούκια και τον Καρβέλα να δέρνει τον Μάριο Φραγκούλη, όμως αυτό που δεν θα ξεχάσει ποτέ, είναι το πάρτυ με τη Σάρον Στόουν.
Εκείνο το βράδυ η Αμερικανίδα σταρ μάζεψε εκατοντάδες γραβάτες από τους άνδρες του μαγαζιού και ο Παπαργυρόπουλος συνελήφθη και πήγε στο αυτόφωρο, επειδή παραβίασε το περίφημο ωράριο Παπαθεμελή.
«Σιγά που θα το έκλεινα με τη Σάρον Στόουν να διασκεδάζει μέσα» δήλωσε χρόνια αργότερα σε μια συνέντευξή του.
Η Ορνέλα Μούτι, ο Αλέν Ντελόν, ο πρίγκιπας Αλβέρτος του Μονακό και η Κλώντια Σίφερ έζησαν μαγικές νύχτες στα μαγαζιά του χωριατόπαιδου από τον Παρνασσό.
Η τελευταία όταν πήγε παρήγγειλε τζατζίκι και σαρδέλες, αναγκάζοντας τον επιχειρηματία να τρέχει στις παρακείμενες ταβέρνες προκειμένου να βρει!
Όταν της πήγε αυτά που ζήτησε, της τόνισε ότι το σκόρδο βγαίνει έντονα στην αναπνοή για να εισπράξει την χαμογελαστή απάντηση από το top model: «Δεν μεν νοιάζει γιατί έχω περίοδο, οπότε θα φάω όσο θέλω»!
Ο γάμος δεν του ταίριαξε όσο η νύχτα. Απέκτησε δυο γιους που προτίμησαν να ασχοληθούν με την υποκριτική, ενώ και ο ίδιος δεν ήθελε να μπλέξουν με τα μαγαζιά.
«Η νύχτα» έχει πει «είναι ταυτισμένη με αίματα, εγκλήματα και δολοφονίες. Εμείς προσπαθούμε να της βάλουμε φώτα και ότι άλλο ταιριάζει για να βγάλουμε το άχαρο από πάνω της».
Κάνοντας τον προσωπικό απολογισμό μετά από αμέτρητες νύχτες δήλωσε ευθαρσώς πριν από λίγα χρόνια: «Χρήματα από την δουλειά μου δεν έχω βγάλει. Έζησα όμως με αξιοπρέπεια, αγόρασα ένα καλό σπίτι, ένα καλό αυτοκίνητο και ένα-δυο χωράφια στο χωριό μου. Ίσως δεν ήμουν και ο καλύτερος στη διαχείριση, αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχει και άλλος συνάδελφος που να έχει πλουτίσει».
Ο μεγάλος Βάρναλης !!
Άιντε θύμα, άιντε ψώνιο, άιντε σύμβολο αιώνιο αν ξυπνήσεις μονομιάς θα `ρθει ανάποδα ο ντουνιάς. Φταίει το ζαβό το ριζικό μας! Φταίει ο Θεός που μας μισεί! Φταίει το κεφάλι το κακό μας! Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Λουκέτο και στο καφενείο του Εθνικού Κήπου
Έκλεισε το καφενείο που βρίσκεται στον Εθνικό Κήπο, μην μπορώντας να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες της κρίσης.Σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο», ο ενοικιαστής του χώρου διαμαρτυρόταν για την κατάσταση των υδρορροών, που είχε σαν αποτέλεσμα να πλημμυρίζουν οι χώροι του καφενείου, ενώ ζητούσε επίσης να χαμηλώσει το μίσθωμα, κάτι το οποίο δεν συνέβη.Από την άλλη, το καφενείο ήταν αρκετές μέρες κλειστό, καθώς έκλειναν και οι πόρτες του Εθνικού Κήπου λόγω διαδηλώσεων στο κέντρο.Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, οι τιμές στο καφενείο ήταν αποτρεπτικές για τους πελάτες, καθώς ένα φρέντο καπουτσίνο είχε 4,90 ευρώ, το φραπέ 4 ευρώ, ο ελληνικός 2,8 ευρώ και η βανίλια υποβρύχιο 4,80 ευρώ.«Οι τουαλέτες ήταν σε άθλια κατάσταση, βρώμικες και ελεεινές, καθίσματα και καρέκλες παραδοσιακές μεν, διαλυμένες δε, ενώ λειτουργούσε μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς το εσωτερικό του λειτουργούσε περισσότερο σαν αποθήκη κατεστραμμένης επίπλωσης», αναφέρεται.