Το πρόγραμμα της εκδρομής στα Σκούρτα .
08:00 Αναχώρηση από το σημείο συνάντησης στην Κατεχάκη09:30 Άφιξη στο οροπέδιο Τσιγκουράτι της Δημοτικής ενότητας Σκούρτων, Δερβενοχωρίων του Δήμου Τανάγρας (Ορεινός όγκος Πάρνηθας με υψόμετρο 550μ)
10:00 Έναρξη πεζοπορικού ορειβατικού περιπάτου προς την κορυφή Πυργάρι (αρχαία ελληνική φρυκτωρία) συνοδεία του αστυνομικού διευθυντή Ασπροπύργου, κ. Χρήστου Μίχα και του Προέδρου του Συλλόγου Οικιστών κ Φίλων Τσιγκουρατίου κου Νίκου Λαγάρα. Εκτιμώμενη ώρα περιπάτου με επιστροφή 2 ώρες. Απόσταση από το σημείο εκκίνησης ως την κορυφή Πυργάρι 1800 μέτρα. Ιστορική αναδρομή της περιοχής από τον κύριο Μίχα.
12:00 Μετάβαση στο αγρόκτημα “Αφθονία” για την παρουσίαση από την εταιρία Roche του νέου μετρητή. Παράλληλα, θα υπάρχει ένα απλό κέρασμα με τοπικές γεύσεις και τοπικά αποστάγματα.
13:00 Όσα παιδιά επιθυμούν θα μπορούν να επισκεφτούν το αγρόκτημα “Αυτάρκεια” και να γνωρίσουν τις δραστηριότητες μιας “κιβωτού” με πολλά ζώα και τοπικές καλλιέργειες δημητριακών και οσπρίων.
14:00 Επιβίβαση στα λεωφορεία και μετάβαση σε τοπική ταβέρνα “Βόγλης”. Το μενού περιλαμβάνει ανά 4 άτομα: Μια σαλάτα χωριάτικη, ένα τοπικό τυρόψωμο (τυροπιτάρι), 1 λουκάνικο, 1 μερίδα τζατζίκι και 1 μερίδα σούβλα (κατσικάκι ή αρνί) ή σε περίπτωση που επιθυμούν κάποια παιδιά μπιφτέκι (καλό θα ήταν να γνωρίζουμε τον αριθμό των ατόμων που θα επιθυμούσαν μπιφτέκι για να ενημερώσουμε την ταβέρνα). Επίσης, 500ml κρασί και ένα αναψυκτικό/άτομο.
16:30 Επιβίβαση στο λεωφορείο και μετάβαση στο βυζαντινό Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Πύλης Δερβενοχωρίων (Βυζαντινό Μουσείο 16ου αιώνα). Την ξενάγηση θα πραγματοποιήση ο κύριος Μίχας.
Άνοιξη:
Οπωροφόρα δέντρα που συνορεύουν με κυπαρίσσια (Απρίλιος 1888). Ο Βαν Γκογκ μαγευόταν από τις εικόνες μεγάλης ομορφιάς που έβλεπε στη φύση. Καθώς ο χειμώνας του 1888 έφευγε και ερχόταν η άνοιξη, εργάστηκε πυρετωδώς για να ολοκληρώσει μια σειρά από πίνακες που απεικόνιζαν οπωροφόρα δέντρα κοντά στην Αρλ. Σε μια επιστολή της 12ης Απριλίου 1888 στον συνάδελφο του καλλιτέχνη, Émile Bernard, ομολόγησε: «Δεν ακολουθώ καθόλου κάποιο συγκεκριμένο σύστημα με τα πινέλα μου. Χτυπάω τον καμβά με ακανόνιστες πινελιές τις οποίες αφήνω όπως είναι, με πηχτή στρώση μπογιάς, με ακάλυπτα σημεία στον καμβά – γωνίες εδώ και εκεί που μένουν αναπόφευκτα ημιτελείς ». Φωτογραφία: Μουσείο Kröller-Müller, Otterlo, Κάτω Χώρες
Καλοκαίρι:
Αγροτόσπιτο στην Προβηγκία (Ιούνιος 1888). Τον Φεβρουάριου του 1888 ο Βαν Γκογκ μετακόμισε από το Παρίσι στην Προβηγκία όπου λίγους μήνες αργότερα γνώρισε μια δημιουργική κορύφωση επηρεασμένος από τις ηλιόλουστες καλλιέργειες, τη ζεστασιά και το δυνατό φως του Νότου της Γαλλίας. Έγραψε με ενθουσιασμό για τα φωτεινά λουλούδια που του επέτρεψαν να χρησιμοποιήσει βασικούς τόνους στα έργα του, όπως τις κόκκινες παπαρούνες που βλέπουμε στο παραπάνω έργο. Η αλλαγή αυτή του Βαν Γκογκ ακολούθησε τη δραματική στυλιστική στροφή που έγινε στο Παρίσι, όταν άρχισε να χρησιμοποιεί πρωτογενή χρώματα και άκαμπτη βαφή κατευθείαν από το σωλήνα που εφάρμοζε με σύντομες και αιχμηρές κινήσεις. Φωτογραφία: National Gallery of Art/National Gallery of Art, Ουάσινγκτον
Photo by Manolis 
Έλεγχος ελαιώνα
Η έρευνα για τον αντισημιτισμό προκαλεί αντιπαραθέσεις .
Παραθέτουμε την άποψη του γνωστού σκιτσογράφου Στάθη και του κ Μ Μωυσή.
Δεν μου προκαλεί καμία εντύπωση το αηδιαστικό σκίτσο του Στάθη και το ληβελοηράφημα που το συνοδεύει. Είναι γνωστή η τακτική: Αποδομεί, όχι μία αλλά δύο, επιστημονικές έρευνες που τα ευρήματά τους πονάνε αναζητώντας σκοτεινές σκοπιμότητες και μισθοφόρους πράκτορες που θέλουν το κακό μας. Συνομωσιολογία που για να την κρύψει καλά δεν διστάζει να υιοθετήσει τα πιο ακραία αντισημιτικά στερεότυπα με το γνωστό κόλπο : Δεν είμαι αντισημίτης αλλά κατά του Ισραήλ. Ούτε πρωτότυπο είναι το επιχείρημά σας Κε. Στάθη, ούτε έξυπνα το παίξατε, κάτι κοντινοί σας το έχουν παίξει καλύτερα. Αν η ΛΑΕ τα είχε καταφέρει θα σας θαυμάζαμε ως βουλευτή της στο Κοινοβούλιο, θάχατε καλή παρέα εκεί ως αντισημίτης
Μ Μωυσης .
Με μελάνη από αίμα
από Στάθη στον eniko,
, Τετάρτη 10 Μαϊ 2017
Η προπαγάνδα δεν έχει κοντά ποδάρια όπως το ψέμα. Εχει μακριά και μαύρα χέρια.
Που πνίγουν τις κοινωνίες. Και χει
ραγωγούν τις εξελίξεις. Στην «Εφημερίδα των Συντακτών»
δημοσιεύθηκε (Παρασκευή 5/5/2017) ένα ρεπορτάζ (μάλιστα με «χτύπημα» στην πρώτη σελίδα)
που διαπίστωνε ότι εμείς οι Ελληνες (με το συμπάθιο για τη λέξη) «παίρνουμε… χρυσό στον αντισημιτισμό».
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της έγκριτης (κυριολεκτώ) εφημερίδας, «τα ευρήματα για
τις περί Εβραίων αντιλήψεις της ελληνικής κοινωνίας ξεπέρασαν τις πλέον απαισιόδοξες
προβλέψεις». Και (αυτά με έμφαση): «Δύο δημοσκοπήσεις -του 2014 και του 2015- δίνουν
θλιβερή πρωτιά στην Ελλάδα πανευρωπαϊκά, με ποσοστό 67%, ακολουθούν Πολωνία, Γαλλία,
ενώ προβληματικές απόψεις για το Ολοκαύτωμα έχουν εκφράσει πολιτικοί όλου του φάσματος,
οι οποίοι και ονοματίζονται». Δηλαδή, προγράφονται.
Ας δούμε όμως, διαβάζοντας τις δύο δημοσκοπήσεις, πού βασίζονται τα
συμπεράσματά τους. Καθώς, οι ίδιες κι όχι κάποιος άλλος, διαπιστώνουν ότι «το 40,2% των
Ελλήνων πιστεύει ότι το Ισραήλ συμπεριφέρεται στους Παλαιστίνιους όπως συμπεριφέρθηκαν
οι ναζί στους Εβραίους». Κατά τη
δημοσκόπηση λοιπόν η κριτική στην πολιτική του Ισραήλ συνιστά… αντισημιτισμό!
Εύγε!
Το κόλπο είναι παλιό. Η ενοχοποίηση για αντισημιτισμό όσων κριτικάρουν την
πολιτική του Ισραήλ (ακόμη και Εβραίων, μάλιστα πολύ συχνά) με σκοπό την ακύρωση
αυτής της κριτικής, είναι παλιά πρακτική της ισραηλινής προπαγανδιστικής μηχανής.
Διαπιστώνει επίσης η έρευνα ότι το 39,77% των Ελλήνων συμφωνούν ότι οι Εβραίοι (σ.σ.: διάβαζε: το Ισραήλ) «εκμεταλλεύονται το Ολοκαύτωμα». Πολύ παράξενο που το εν λόγω ποσοστό είναι τόσο χαμηλό. Το κράτος του Ισραήλχρησιμοποιεί το πένθος όλων μας (πλην φασιστών) για να ασκεί ως κράτος φασιστική πολιτική (κι όχι μόνον κατά των Παλαιστινίων), συκοφαντώντας ταυτοχρόνως για αρνητή του Ολοκαυτώματος όποιον τους υπενθυμίζει τα ανείπωτα που πέρασαν οι μητέρες τους και οι πατέρες τους.
Λέει κι άλλα η έρευνα (φέρ’ ειπείν για την κυριαρχία των Εβραίων στις επιχειρήσεις διεθνώς) που δείχνουν ότι και στην Ελλάδα υπάρχει ένας χοντρός και βλακώδηςαντισημιτισμός (πάντα επικίνδυνος), όχι όμως τέτοιος που να βγάζει τους Ελληνες ολυμπιονίκες στον
αντισημιτισμό.
Η υστερία αυτού του συμπεράσματος ταυτίζεται με την υστερία της ADL
(Anti-Defamation League), που εδρεύει στη Νέα Υόρκη κι έχει προγράψει (και επικηρύξει) για αντισημιτισμό τον μισό πληθυσμό της Γης και τους μισούς Εβραίους στο Ισραήλ και στις
ΗΠΑ. Συν δυο-τρεις ακόμα που ζουν στη Γροιλανδία.
Μάλιστα, η έρευνα που δημοσιεύει η «Εφ.Συν.» δηλώνει ευθαρσώς ότι
«τα συμπεράσματά της επιβεβαιώνουν την έρευνα της Anti-Defamation League ότι
η Ελλάδα έχει το υψηλότερο στην Ευρώπη (67%) ποσοστό αντισημιτισμού».
Επιβεβαιώνει δηλαδή το καπάκι όσα μαγειρεύει ο τέντζερης.
Ο τέντζερης αυτός (η ADL) κάνει, χρόνια τώρα, με τα κρεμμυδάκια
(ποικιλίας Μοσάντ) πολλούς επιφανείς πολίτες, συκοφαντώντας για αντισημιτισμό
όποιον γουστάρει, πολιτικούς, καλλιτέχνες, ιερείς, διανοούμενους, εκπαιδευτικούς, τους πάντες. Με πρόστυχο τρόπο, η ADL εξισώνει πραγματικούς ακροδεξιούς με προοδευτικούς πολιτικούς – τελευταίως βρίσκονται στον ίδιον παρονομαστή οι κ.κ. Βορίδης και Δραγασάκης, Αθανάσιος Πλεύρης και Λαφαζάνης -και πάει λέγοντας. (Σ.σ.: ο κ. Δραγασάκης είχε την ατυχία να
αναφερθεί στον Σάυλοκ και τώρα πρέπει να αποδείξει στην ADL και τα εδώ τσιράκια της
ότι δεν είναι Βάφεν Ες Ες).
Ομως, αυτή η χυδαία προσπάθεια σπίλωσης και κατασυκοφάντησης ανθρώπων
συμβαίνει χρόνια τώρα, συμβαίνει συστηματικώς, κατ’ επανάληψιν και επιμόνως.
Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης
που θέλει να μειώσει τους Ελληνες με τη ρετσινιά του αντισημιτισμού, είναι
οι ίδιοιπου τους στιγματίζουν για εθνικιστές. Είναι οι ίδιοι που στον πατριωτισμό
(που επίσης συκοφαντούν ως εθνικισμό) βλέπουν την αντίσταση που θέλουν να λυγίσουν.
Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι οι ίδιοι που κατηγόρησαν τους
Ελληνες για «διεφθαρμένους» και «τεμπέληδες», είναι οι ίδιοι που κατηγορούν τον λαό
για λαϊκισμό, που βγάζουν λαϊκιστική κάθε φιλολαϊκή δύναμη.
Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι οι ίδιοι που θέλουν να καλλιεργούν
στους πολίτες ενοχές και συμπλέγματα κατωτερότητας,
οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι οι «χρυσές λόγχες» που δρουν σαν
πέμπτη φάλαγγα μέσα σε μία κοινωνία ήδη αιχμαλωτισμένη, για να την καθηλώνουν ακόμα περισσότερο. Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης επέβαλαν την καθιέρωση των εγκλημάτων
πέμπτη φάλαγγα μέσα σε μία κοινωνία ήδη αιχμαλωτισμένη, για να την καθηλώνουν ακόμα περισσότερο. Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης επέβαλαν την καθιέρωση των εγκλημάτων
γνώμης – οδηγώντας σε δίκες ανθρώπους για τις σκέψεις τους. Οι άνθρωποι δικάζοντα
ι μόνονγια τις πράξεις τους – όμως αυτοί οι «ιεροεξεταστές του διαφωτισμού» θέλουν να
οδηγούν στην πυρά σκέψεις και βιβλία, διαφέροντας
απ’ τους φασίστες μόνον κατά την πολιτική ορθότητα, τους «καλούς τρόπους»,
τα «αφηγήματα» και τις λοιπές αμερικανιές.
Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης (που εμφιλοχωρούν όχι μόνον στην «Εφ.Συν.»,
αλλά σε πλήθος ΜΜΕ, ΑΕΙ και ΜΚΟ) είναι τρομοκράτες – τρομοκρατούν ιδεολογικώς τους
πολίτες, συκοφαντούν, προγράφουν, «δολοφονούν χαρακτήρες» όπως οι ίδιοι αρέσκονται να λένε,
και βεβαίως είναι
άριστοι προμηθευτές της Χρυσής Αυγής, χαρίζοντας στα ούγκαντα όλα όσα οι ίδιοι
βανδαλίζουν, χαρακτηρίζοντας αρχαιοπληξία τα ανθρωπιστικά γράμματα, ελληνοκεντρισμό την αυτογνωσία και καθυστέρηση τη λαϊκή παράδοση.
Οι πράκτορες αυτής της αντίληψης είναι το καρκίνωμα της μεταπολίτευσης, μια
γλίτσα που τα κύτταρά της αλληλοπροστατεύονται, μία αργυρώνητη ορδή που έχει καταστρέψει δημιουργούς, πολιτικούς και πάσης άλλης φύσεως ανθρώπους που η αγάπη τους
για αυτόν τον τόπο θα μπορούσε να υπερκεράσει την κακοδαιμονία του.
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ:
Ένας Βενεζουελάνος, ένας Τούρκος και ένας Έλληνας μπαίνουν σε ένα αμφιθέατρο του ΜΙΤ για να συζητήσουν γιατί αποτυγχάνουν (ή πετυχαίνουν) τα έθνη. Μετά από τις εισηγήσεις τους το κοινό τούς ρωτάει τι θα πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να ξεπεράσει την οικονομική κρίση.
Ο Βενεζουελάνος απαντάει: να εκμεταλλευτεί το ανθρώπινο δυναμικό της και να αυξήσει τις εξαγωγές της. Η διασπορά της να βοηθήσει στη δημιουργία επιχειρηματικών δικτύων στο εξωτερικό.
Ο Τούρκος: να εκσυγχρονίσει τους θεσμούς της, να τους κάνει πιο συμμετοχικούς έτσι ώστε να γίνει πιο εύκολη η δημιουργία πλούτου αλλά και πιο δίκαια η κατανομή του.
Ο Έλληνας: να αλλάξει πολιτική η Γερμανία.
Athens voice.
Ο Έλληνας που έβαλε το ελαιόλαδο στις βιτρίνες του «Harrods» και το πουλάει προς 150 ευρώ το λίτρο
Έγινε γνωστός με το λάδι «λ», το πιο ακριβό λάδι στον κόσμο. Για να το λανσάρει έστειλε 80 χειροποίητες κασετίνες με κούριερ σε trendsetters και δημοσιογράφους γκουρμέ. Στην Ντονατέλα Βερσάτσε, στον Ιαν Σράγκερ, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του Studio 54 και δημιουργός του πρώτου boutique hotel μαζί με τον Φίλιπ Σταρκ, στους «Los Angeles Times» και στους «New York Times».
«Όχι απαραίτητα για να τους κάνω πελάτες, αλλά για να διαδοθεί το «λ» μέσω του word of mouth» αναφέρει ο ίδιος.
Τώρα λανσάρει το πρώτο υπογεγραμμένο ελαιόλαδο στον κόσμο. Μπορείς να το παραγγείλεις με την υπογραφή σου πάνω ως μεταξοτυπία, είναι limited production, αριθμημένο μπουκάλι, και περικλείεται σε χειροποίητη κασετίνα από λευκό λακαρισμένο μασίφ ξύλο, με δύο πλακέτες λευκόχρυσου. Η τιμή του, 11.000 ευρώ.
Λάδι πολυτελείας
Το πρώτα πράγματα που τραβάνε την προσοχή στο «λ» είναι το μπουκάλι του και η θήκη πολυτελείας. Θα μπορούσε να παραπέμπει σε άρωμα ή σε ένα ακριβό ουίσκι, σε καμία περίπτωση όμως σε αγνό παρθένο ελαιόλαδο Κρήτης. «Ηθελα να δημιουργήσω ένα κόσμημα στο τραπέζι. Το μπουκάλι είναι χειροποίητο. Ακόμα και η ετικέτα πίσω μπαίνει με το χέρι, όπως και ο φελλός. Ηθελα να φτιάξω ένα προϊόν μαγικό, να σε ταξιδεύει στη γεύση», αναφέρει ο κ. Κολιόπουλος .
«Μπορώ να μιλήσω άφοβα για την ποιότητά του, καθώς το προϊόν μου έχει περάσει από επίσημες χημικές και οργανοληπτικές αναλύσεις. Πήρα, μάλιστα, και ασημένιο βραβείο στο New York Festival, αλλά στοχεύω στο χρυσό», τονίζει χαρακτηριστικά και οι πρωτιές του «Lambda» δεν σταματούν εδώ.
«Μπορώ να μιλήσω άφοβα για την ποιότητά του, καθώς το προϊόν μου έχει περάσει από επίσημες χημικές και οργανοληπτικές αναλύσεις. Πήρα, μάλιστα, και ασημένιο βραβείο στο New York Festival, αλλά στοχεύω στο χρυσό», τονίζει χαρακτηριστικά και οι πρωτιές του «Lambda» δεν σταματούν εδώ.
Ιδρυτής και διευθύνων της Speiron
Επάγγελμα: τελειομανής. Οραμά του να πουλήσει το καλύτερο λάδι στον κόσμο… στους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Και να συνεχίσει να επιλέγει και να λανσάρει και άλλα ελληνικά προϊόντα ως τα καλύτερα στον κόσμο.
Οι πρωτιές του «λ» είναι πολλές. Είναι το πρώτο λάδι πολυτελείας στον κόσμο, το πρώτο λάδι στο οποίο αναγράφεται η ultra premium κατηγορία του, το πρώτο επίσης με συσκευασία λευκών αποχρώσεων σε αντίθεση με τα γήινα χρώματα που έχουν τα υπόλοιπα. Είναι το πρώτο σε τόσο ακριβή συσκευασία δώρου παγκοσμίως (€ 150 ή $ 180), αλλιώς € 41 το μπουκάλι (500 ml). Το «λ» αναβαθμίζει εξήμισι φορές την προστιθέμενη εξαγώγιμη αξία του ελληνικού ελαιόλαδου στο εξωτερικό.
Λάδι από βιβλία
Το «λ» είναι το πρώτο λάδι που δεν φτιάχτηκε από ελιές αλλά από βιβλία, λέει ο ίδιος. Είναι καρπός εγκεφαλικής σκέψης. Τον βοήθησαν τα διαβάσματά του. Κυρίως ο Πίντσον. Είναι σαν να ανατρέπει όλο το Σύμπαν, να πριονίζει το στάτους κβο.
Βασικότατη επιρροή του θεωρεί τον Στέλιο Ράμφο, ο οποίος στα βιβλία του ασχολείται με το τι φταίει στον ελληνικό ψυχισμό και δεν μπορεί να προαχθεί. «Ο καημός του ενός» τον εκφράζει απόλυτα. Και βεβαίως ο αρχιτέκτονας Ζενέτος, γιατί πιστεύει ότι οι πρωτοπόροι στην Ελλάδα πάντα αισθάνονταν μια μοναξιά.
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Ελλάδας δεν ενισχύει την επιχειρηματικότητα, πιστεύει. Δεν καταλαβαίνουν τι κάνεις και αντί τουλάχιστον να πουν «προχώρα», μόνο σε αποθαρρύνουν. Κατέληξε ότι έπρεπε να κάνει τη δική του υπέρβαση. Είπε: «Ο κόσμος δεν είναι έτσι όπως μου τον έχουν μάθει στην Ελλάδα, όπου όλα είναι ένα ακίνητο σύμπαν. Στον κόσμο μπορεί να υπάρχει ρευστότητα».
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Ελλάδας δεν ενισχύει την επιχειρηματικότητα, πιστεύει. Δεν καταλαβαίνουν τι κάνεις και αντί τουλάχιστον να πουν «προχώρα», μόνο σε αποθαρρύνουν. Κατέληξε ότι έπρεπε να κάνει τη δική του υπέρβαση. Είπε: «Ο κόσμος δεν είναι έτσι όπως μου τον έχουν μάθει στην Ελλάδα, όπου όλα είναι ένα ακίνητο σύμπαν. Στον κόσμο μπορεί να υπάρχει ρευστότητα».
Επρεπε όμως πρώτα να φτιάξει τον εαυτό μου. «Να φτάσω στο «μηδέν». Αποκαθήλωσε πλήρως την Ελλάδα και είπε: «Δεν αξίζουμε τίποτε». Αυτό είναι και το μυστικό για την αυτογνωσία του Νεοέλληνα. Πρέπει να δεις τον εαυτό σου ως μηδενικό για να ξαναβρείς το ένα σου, να δημιουργήσεις. Είτε είσαι επιχειρηματίας είτε δάσκαλος.
Ήθελε να κάνει κάτι αποκλειστικό επειδή του αρέσουν τα ιδιαίτερα πράγματα
«Δεν θα πάρω μια Rolls-Royce, αλλά αναγνωρίζω γιατί υπάρχει στον κόσμο. Το κυριότερο, το ότι δεν οδηγώ Rolls-Royce, δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να φτιάξω μία. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πολύς κόσμος που το καταλαβαίνει αυτό. Κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το αντικείμενο που τον εκφράζει. Ανέκαθεν συνέβαινε αυτό. Οσο πιο απόμακρο είναι ένα αγαθό τόσο πιο πολύ το θέλουμε. Πολλοί θα αντιμάχονταν αυτήν την άποψη, αλλά ίσως δεν την αναγνωρίζουν στον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν και οι ίδιοι» δήλωσε σε συνέντευξή του στο Βήμα.
Έκανε το πρώτο πολυτελές αγαθό από ελληνικά χέρια. Έφερε το premiumization που εφαρμόζεται χρόνια στα ποτά, στο λάδι. Η κατηγορία ultra premium δεν υπήρχε, αλλά αποφάσισε να το πει έτσι επειδή έτσι του αρέσει. Είναι το πρώτο λάδι που χρησιμοποίησε αυτήν την ιδέα μάρκετινγκ.
Δεν έχει φύγει ποτέ στο εξωτερικό, δεν έχει μείνει ποτέ έξω και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον case study. Ολα έγιναν μέσα από το λάπτοπ, διότι έχει το ταλέντο να ανακαλύπτω τη χρήσιμη γνώση κάτω από στρώματα άχρηστων πληροφοριών. Είναι εφικτό να ζεις σε μια χώρα και να κάνεις καριέρα σε άλλη. Οπως ο Ζενέτος, αλλά και ο Μορικόνε, ο οποίος έκανε καριέρα στο Χόλιγουντ όντας στη Ρώμη. Μένει στην Ελλάδα γιατί αγαπά τη χώρα του. Στην ουσία της, όχι όπως είναι.
Δεν έχει φύγει ποτέ στο εξωτερικό, δεν έχει μείνει ποτέ έξω και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον case study. Ολα έγιναν μέσα από το λάπτοπ, διότι έχει το ταλέντο να ανακαλύπτω τη χρήσιμη γνώση κάτω από στρώματα άχρηστων πληροφοριών. Είναι εφικτό να ζεις σε μια χώρα και να κάνεις καριέρα σε άλλη. Οπως ο Ζενέτος, αλλά και ο Μορικόνε, ο οποίος έκανε καριέρα στο Χόλιγουντ όντας στη Ρώμη. Μένει στην Ελλάδα γιατί αγαπά τη χώρα του. Στην ουσία της, όχι όπως είναι.
Πλούσιος δεν έγινε, αλλά συνεχίζει, αυτή είναι η τρέλα του. Το ότι κατάφερε και άλλους να παθιαστούν με το προϊόν μου, σημαίνει ότι πέτυχε. Η Speiron δεν είναι εταιρεία των τζίρων. Τη φαντάζεται μικρή και ταγμένη, α λα Rolls-Royce. Εχει κάνει κάτι μοναδικό σε παγκόσμια κλίμακα, και αυτό ήθελε.
Η συμβουλή του σε κάθε επίδοξο επιχειρηματία ή δημιουργό
Είναι να μην ακούει το «γύρω γύρω». Το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι σε αυτό που βλέπουμε γύρω μας, στο τώρα. Το μυστικό είναι η σπανιότητα και η μικρή παραγωγή. Αλλά και η προστιθέμενη αξία, που σημαίνει αυτοπεποίθηση, όραμα. Στην Ελλάδα, στα προϊόντα της, αλλά πρωτίστως στον εαυτό μας.
«Αν διοχετεύαμε ελάχιστο από το πάθος με το οποίο διαδηλώνουμε στην αμερικανική πρεσβεία σε ένα όραμα, θα ανορθώναμε την οικονομία. Να βρεθούν επιχειρηματίες και να τυποποιήσουν προϊόντα που θα κατακτήσουν την Αμερική ειρηνικά».
«Αν διοχετεύαμε ελάχιστο από το πάθος με το οποίο διαδηλώνουμε στην αμερικανική πρεσβεία σε ένα όραμα, θα ανορθώναμε την οικονομία. Να βρεθούν επιχειρηματίες και να τυποποιήσουν προϊόντα που θα κατακτήσουν την Αμερική ειρηνικά».
Με πτυχίο Νομικής
Με πτυχίο Νομικής και προϋπηρεσία σε διαφημιστική ως copywriter, ο Γιώργος Κολιόπουλος έγινε ο επιχειρηματίας που είδε το ελληνικό λάδι ως τον «υγρό χρυσό» και εισέβαλε στις αγορές του Χονγκ Κονγκ, της Σιγκαπούρης, του Αμπου Ντάμπι, αλλά και στις πανάκριβες βιτρίνες του λονδρέζικου πολυκαταστήματος «Harrods».
Το «λ» ή «Lambda», όπως ονομάζεται το ελαιόλαδο πολυτελείας, πήρε το όνομά του από το αρχικό γράμμα της λέξης «λάδι» και τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται σε ένα πανίσχυρο brand name, γεγονός που οφείλεται στην προσπάθεια του κ. Κολιόπουλου να δημιουργήσει ένα προϊόν πολυτελείας σε πανάκριβο gift box, το οποίο θα απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό. Ο ίδιος, ο οποίος δεν έχει βγει ποτέ στο εξωτερικό, κατάφερε μέσω του laptop του να διαδώσει το ελληνικό ελαιόλαδο στις διεθνείς αγορές και να κυριαρχήσει στις βιτρίνες του «Harrods».
Το «λ» ή «Lambda», όπως ονομάζεται το ελαιόλαδο πολυτελείας, πήρε το όνομά του από το αρχικό γράμμα της λέξης «λάδι» και τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται σε ένα πανίσχυρο brand name, γεγονός που οφείλεται στην προσπάθεια του κ. Κολιόπουλου να δημιουργήσει ένα προϊόν πολυτελείας σε πανάκριβο gift box, το οποίο θα απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό. Ο ίδιος, ο οποίος δεν έχει βγει ποτέ στο εξωτερικό, κατάφερε μέσω του laptop του να διαδώσει το ελληνικό ελαιόλαδο στις διεθνείς αγορές και να κυριαρχήσει στις βιτρίνες του «Harrods».
Ενα ακόμα τουρνουα χοκεϊ από Α.Σ. Δερβενοχωρίων , υπο την Αιγίδα του Δημοτικού Σχολείου Σκουρτων με την συνεργασία της διευθύντριας και τους δασκαλους ,η ανάπτυξη του χοκεϊ συνεχιζεται.
Ευχαριστώ!!!!
Κ Καρλατήρας
Meta synthesis Ντένη Θεοχαράκη
