Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

“Ο Μαρινάκης αγόρασε την Φόρεστ και η συμφωνία θα ανακοινωθεί αρχές Ιουνίου”!

μαρινακησ
Δεν έχουν τέλος τα ρεπορτάζ και οι πληροφορίες από Αγγλία για την εμπλοκή Μαρινάκη με την Φόρεστ. Τελευταία πληροφορία πως οι Άγγλοι ήδη… τρέχουν με το νέο καθεστώς.Ο δημοσιογράφος της Nottigham Post, Πολ Τέιλορ, είχε την Παρασκευή διάλογο με τον κόσμο της ομάδας. Έκανε γνωστό πως η συμφωνία του Βαγγέλη Μαρινάκη για την πλειοψηφία των μετοχών της Νότιγχαμ Φόρεστ θα ανακοινωθεί στις αρχές Ιουνίου και πως ήδη στο Νότιγχαμ είναι άνθρωπός του για την μετάβαση στο νέο διοικητικό καθεστώς!Ο Άγγλος ρεπόρτερ ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «οι πληροφορίες μου λένε ότι η συμφωνία αναμένεται να ανακοινωθεί στις αρχές του επόμενου μήνα. Απομένουν μονάχα λίγα εμπόδια να ξεπεραστούν.Η Football League πρέπει να εγκρίνει και επίσημα την μετάβαση και μετά να ακολουθήσουν όλα τα διαδικαστικά θέματα. Μόλις συμβούν αυτά, υποθέτω ότι απλώς οι Αλ Χασάουι και Μαρινάκης θα πρέπει να συμφωνήσουν στο πότε θα συναντηθούν για να ανακοινώσουν από κοινού την συμφωνία τους».Για επιμέρους λεπτομέρειες του deal και για τυχόν τοποθέτηση ανθρώπων του προέδρου της ΠΑΕ Ολυμπιακός ισχυρίστηκε ότι «προσωπικά μαθαίνω ότι η συμφωνία με τον Μαρινάκη θα περιλαμβάνει οπωσδήποτε την τοποθέτηση συγκεκριμένου διευθύνοντα συμβούλου και πιθανότατα και αθλητικού διευθυντή.Τα δύο αυτά πόστα θα στελεχωθούν από ανθρώπους του Μαρινάκη για να ισοσκελιστεί έτσι το γεγονός ότι ο Αλ Χασάουι θα παραμείνει στη θέση του προέδρου. Ήδη άλλωστε, υπάρχει ένα άτομο του Μαρινάκη στην ομάδα, που λειτουργεί για το νέο καθεστώς. Σε πρώτη φάση λειτουργεί σαν σύμβουλος και δεν έχει πραγματικό λόγο στις αποφάσεις. Θα πρέπει όμως να περιμένουμε σημαντικές και άμεσες αλλαγές στην δομή της διοίκησης. Ό,τι ακριβώς συνέβη όταν ήρθε στον σύλλογο ο Αλ Χασάουι».Για το σκέλος του επόμενου προπονητή τονίστηκε πως η υπάρχουσα διοίκηση μιλάει με τουλάχιστον δύο υποψηφίους (σ.σ. είχε γραφτεί και ακουστεί και το όνομα του Μίτσελ και αυτό του Πογιέτ) ωστόσο θα ερωτηθεί και ο Βαγγέλης Μαρινάκης επ’ αυτού. Για τον Μίτσελ τόνισε πως είναι αίσθησή του πως μπορεί αυτός να αναλάβει.Σε ερώτηση για συνεργασία Ολυμπιακού και Φόρεστ στο αγωνιστικό κομμάτι σχολίασε πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Αναφέροντας πως θα έχει ενδιαφέρον εφόσον προχωρήσει κάτι τέτοιο το πως θα προσαρμοστεί ένας παίκτης από την Ελλάδα στην Αγγλία. Έδωσε και το παράδειγμα του Ραφίκ Τζιμπούρ. «Είμαι βέβαιος όμως πως υπάρχουν πολλοί καλοί παίκτες στο ρόστερ του Ολυμπιακού που θα μπορούσαν να δοθούν δανεικοί στη Φόρεστ και να κάνουν την διαφορά», συμπλήρωσε. 
Δημοσιεύτηκε στισ

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.

Φρόιντ 
Δημοσιεύτηκε στισ

«Είχα ένα χαμόγελο τεντωμένο σαν τόξο, λουλούδι δεν κρατούσα. Το να γράφω δεν ξέρω αν είναι αντίσταση στη φθορά.Εγώ πιστεύω ότι έχουμε μια άλλη ζωή μέσα μας όπου εκεί γίνονται όλα τα παράνομα πράγματα που μας βοηθούν να ζήσουμε στα νόμιμα μέσα. Τα νόμιμα είναι απαράδεκτα, αυστηρά και ρητά.»Κική Δημουλά Από τη συλλογή « Το λίγο του κόσμου »

Δημοσιεύτηκε στισ
Για τον Λουκά Παπαδήμο από τον   Δ Τσιόδρα.
Είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Λουκά Παπαδήμο για πέντε μήνες. Του ζητήθηκε να αναλάβει επικεφαλής της κυβέρνησης συνεργασίας, σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, έντονης αβεβαιότητας και με τον Σόϊμπλε να εργάζεται για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη πιστεύοντας πως αντί να δοθούν άλλα 120 δις για την Ελλάδα και να γίνει κούρεμα χρέους, είναι καλύτερα η χώρα να οδηγηθεί στη χρεοκοπία. 
Από τα 120 δις, τα 50 πρότεινε να δοθούν στην Ελλάδα για να αντιμετωπιστούν οι τραγικές συνέπειες της εξόδου από το ευρώ και τα υπόλοιπα 70 δις στις ευρωπαϊκές τράπεζες. 
Αυτό το σχέδιο βρισκόταν μπροστά σε κάθε προσπάθεια της Ελλάδας να αποφύγει τη χρεοκοπία και να μείνει στην ευρωζώνη (ο κ.Τσίπρας παρότι ήταν ενήμερος από τότε, δηλώνει ότι το κατάλαβε το 2015). 
Ο Λ.Παπαδήμος δούλεψε νυχθημερόν για να αποτρέψει τα αρνητικά σενάρια. Πολύ καλός γνώστης του διεθνούς περιβάλλοντος κι εξωπραγματικά σοβαρός για τα ελληνικά δεδομένα. 
Με κατάλληλες συμμαχίες και σε στενή συνεργασία με τον Β.Βενιζέλο, κατάφερε να ακυρώσει τα σχέδια και να ψηφιστεί το δεύτερο πρόγραμμα, πετυχαίνοντας πέραν του μεγαλύτερου κουρέματος χρέους στην ιστορία, περίοδο χάριτος, επιμήκυνση αποπληρωμής και μείωση των επιτοκίων. Αρνήθηκε τη μεταφορά της κρατικής περιουσίας σε ταμείο υπό ξένη εποπτεία όπως ζητούσαν επίμονα και πέτυχαν με την εθνικά περήφανη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, πέτυχε να μην περάσει η θέση του ΔΝΤ για περικοπή του 13ου-14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα,όπως επίμονα ζητούσαν. 
Κι όλα αυτά με τις πλατείες να γεμίζουν από εκείνους που ξεσήκωναν τον κόσμο υποσχόμενοι ότι θα έσκιζαν τα μνημόνια και θα διέγραφαν το χρέος. 
Εκείνοι ήταν περήφανοι πατριώτες και οι άλλοι δωσίλογοι, προδότες, γερμανοτσολιάδες, προσκυνημένοι. Για χούντα μιλούσαν, για Γουδή και κρεμάλες. Κι ας είχε λάβει ψήφος εμπιστοσύνης η κυβέρνηση από 255 βουλευτές, η πλειοψηφία των οποίων λοιδορούμενη και προπηλακιζόμενη, ψήφιζε μέτρα για να μην οδηγηθούμε σε χρεοκοπία, παρότι οι περισσότεροι ήξεραν ότι δεν θα εκλεγούν ξανά. Ότι θα καταστρέφονταν πολιτικά.
Ο Παπαδήμος μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, όπως είχε υποσχεθεί παραιτήθηκε παρότι ο Γ.Παπανδρέου (ο οποίος είχε στηρίξει χωρίς αστερίσκους την κυβέρνηση), πίστευε ότι έπρεπε να μείνει για κάποιους μήνες ακόμη ώστε να γίνει ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Η χώρα πήγε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και οι πολίτες έκαναν τις επιλογές τους.
Όλα αυτά τα χρόνια κάποιοι βρήκαν εύκολο δρόμο να χτίσουν πολιτικές καριέρες. Βρίζοντας, λοιδορώντας, προπηλακίζοντας βγήκαν από το περιθώριο. Πάνω και κάτω πλατεία μαζί. Με συνθήματα μίσους, ακραίο διχασμό, στοχοποίηση ανθρώπων. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθούν οι μεν (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) στην εξουσία και οι δε (Χρυσή Αυγή) στη Βουλή. Όσο για τη χώρα; Πλήρωσε την επένδυση σε απάτες κι αυταπάτες, με δύο νέα μνημόνια και πολύ μεγαλύτερη εξάρτηση. Από την προηγούμενη περίοδο όμως έμεινε το μίσος.
 Αυτό δεν έσβησε επειδή οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έβαλαν στο συρτάρι τα “τομαχόουκ του πολέμου” και φόρεσαν τα κοστούμια και τις τουαλέτες της εξουσίας. Συνεχίζει να σιγοκαίει. Εκφράζεται όχι μόνο από περιθωριακούς του διαδικτύου και τζιχαντιστές αρθρογράφους αλλά και υπουργούς, Αυτό το μίσος οπλίζει το χέρι των δολοφόνων. 
Αυτό δημιουργεί το πολιτικό υπόστρωμα για πράξεις βίας. Γι΄αυτό η φραστική καταδίκη δεν αρκεί. Εύχομαι ολόψυχα περαστικά στον Λουκά Παπαδήμο και στους δύο αστυνομικούς. Η χωρά έχει απόλυτη ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους.
Δημοσιεύτηκε στισ

O Μαρκ Ζούκερμπεργκ πήρε επιτέλους το… πτυχίο του!

Του πήρε… 12 χρόνια, αλλά επιτέλους ο διάσημος και βαθύπλουτος ιιδρυτής του Facebook μόλις αποφοίτησε από το Χάρβαρντ!


Αποκάλυψε δε ότι πήρε το πτυχίο του για χάρη της… μαμάς του, ενώ για να το γιορτάσει ανέβασε την σχετική φωτογραφία φυσικά στο Facebook.

«Μαμά, πάντα σου έλεγα ότι θα επιστρέψω και θα πάρω τελικά το πτυχίο» έγραψε στη λεζάντα της… οικογενειακής φωτογραφίας, που ο ίδιος ποζάρει υπερήφανος και χαμογελαστός με την τήβεννο και το πτυχίο του πανεπιστημίου.

Ο 33χρονος σήμερα Ζούκερμπεργκ παράτησε το πανεπιστήμιο πριν από 12 χρόνια, κατά το πρώτο έτος, για να αφοσιωθεί στο Facebook, κατα το προπτυχιακό του πρόγραμμα «computer science».

Σήμερα τελικά, ο ιδρυτής και CEO του δημοφιλέστερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης και δισεκατομμυριούχος, κατάφερε να τελειώσει ό,τι ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια, αποδεικνύοντας ότι ποτέ δεν είναι αργά…
Κέρδος online   26/5/2017 18:34
Δημοσιεύτηκε στισ

Ο δασονόμος και οι γιάπηδες

από sarant
Ποια σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο, ή τέλος πάντων ο δασονόμος με τους γιάπηδες, θα ρωτήσετε. Πρόκειται για δυο τραγούδια που μόλις έμαθα την ύπαρξή τους και θεώρησα ότι έχουν αρκετό ενδιαφέρον ώστε να τους αφιερωθεί το σημερινό άρθρο. Το ενδιαφέρον αυτό, όπως θα μαντέψατε ίσως, πέρα από το καθαρά μουσικό-καλλιτεχνικό είναι και γλωσσικό.Θα παρουσιάσω λοιπόν, με γλωσσικό σχολιασμό, δυο τραγούδια από το κυπριακό συγκρότημα Monsieur Doumani, που το απαρτίζουν ο Αντώνης Αντωνίου (τζουράς), ο Άγγελος Ιωνάς (κιθάρα) και ο Δημήτρης Γιασεμίδης (πνευστά). Δεν ξέρω γιατί ονόμασαν έτσι το συγκρότημά τους, αλλά επειδή η ονομασία είναι γαλλοπρεπής θα την τόνιζα στη λήγουσα, Μεσιέ Ντουμανί δηλαδή, και όχι Ντουμάνι.Τα τραγούδια μού τα σύστησε ο καλός φίλος Δαεμάνος, μέγας γνώστης του είδους. Προέρχονται και τα δυο από τον πρώτο δίσκο των Μεσιέ Ντουμανί (Grippy Grappa, 2013). Το πρώτο είναι παραδοσιακό, που το έχουν διασκευάσει, ενώ το δεύτερο είναι εντελώς δικό τους, σύγχρονο.Και ξεκινάμε με το παραδοσιακό, που λέγεται Ο δασονόμος: Παραθέτω τα λόγια:Τζ΄ίντα τον θέλεις ρα πελλή εσού τον δασονόμο, να μπαίνει μες τον καβενέν με το βουρτζί στον ώμον
Τζ΄ίντα τον θέλεις ρα πελλή εσού τον δασονόμο, τζ΄εν παίρνεις ένα δάσκαλον για ένα δικηόροΤου δικηόρου μάνα μου εν κομμένη η ποινή του, στην πίσσα τζαι στην χόγλαση μετρά την αμοιβή του
Τζαι του δασκάλου α μανα εν μαύρο το βλατζί του, απού τον σσυλλομπάσταρτον που ΄ν πας την τζεφαλή του.Ο δασονόμος κόρη μου ήσυχος εν θα μείνει, εννα γυρίζει τα βουνά τες πυρκαγιές να σβήννει, να γίνεται ολόμουζος γι΄ανάμισι σελίνι
Οι δασονόμοι μάνα μου που το 35, επιάνναν τα πεντόλιρα τζαι ζούσαν σα λεβέντες.Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
Δημοσιεύτηκε στισ

Γκορτσιά ή αγριαπιδιά, το ξεχασμένο δέντρο ΠΟΥ μεγάλωσε πολλές γενιές!

!

 ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ

  

Το δέντρο αγριογκορτσιά (πύρος ο αμυγδαλόμορφος – pyrus amygdaliformis) αυτοφύεται κι ευδοκιμεί σε όλα τα βουνά και τις ρεματιές του Γέρμα Καστοριάς. Οι κάτοικοι τού εν λόγω χωριού εκτιμούν πολύ το υπόψη φυλλοβόλο δέντρο, καθότι αγαπούν ιδιαίτερα τους εύγευστους καρπούς του, τα λεγόμενα αγριόγκορτσα ή απλώς γκόρτσα.
Παλαιότερα, πριν το έτος 1960, όλοι σχεδόν οι Γερμανιώτες μετέβαιναν κατά τον μήνα Οκτώβριο στις τοποθεσίες όπου υπήρχαν τρανές αγριογκορτσιές και μάζευαν σε μεγάλα τσουβάλια τα ώριμα γκόρτσα τους.
Τα εκλεκτότερα απ’ αυτά τα γκόρτσα τα μετέφεραν στο σπίτι τους και παρασκεύαζαν γλυκύτατο πετιμέζι, ενώ τα υπόλοιπα τα έριχναν ως ζωοτροφή στους οικόσιτους χοίρους τους.
Το αναφερόμενο πετιμέζι το παρασκεύαζαν ως εξής: Έριχναν τα γκόρτσα μέσα σε ένα μεγάλο κακάβι (χάλκινο καζάνι) και τα έβραζαν με νερό επί αρκετή ώρα, έως ότου μετατραπούν σε παχύρευστο πολτό. Κατόπιν στράγγιζαν (διήθιζαν) τον εν λόγω πολτό, μάζευαν το σιρόπι του, έριχναν σ’ αυτό μία μικρή ποσότητα «κασταλαγής» (κοσκινισμένη στάχτη– (!) “Τροφή”: Στα μέρη μου και παρότι ο αρθρογράφος απορεί, θυμάμαι πως την χρησιμοποιούσαμε στην παρασκευή πολλών πραγμάτων εκ των οποίον ορισμένα τρώγονται, όπως για παράδειγμα οι κουραμπιέδες!) και το συγκέντρωναν σε κιούπια (πήλινα δοχεία).
Δείτε και Μην πετάξεις τη στάχτη από το τζάκι. Δες πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις!
Την επόμενη ημέρα έβγαζαν από τα κιούπια το σιρόπι, χωρίς την κατακαθισμένη στάχτη, και το έβραζαν μέχρι να γίνει παχύρρευστο πετιμέζι. Μ’ αυτό το πετιμέζι και με κομμάτια κυδωνιού και μήλου έφτιαχναν υπέροχα γλυκά κουταλιού.
Έφτιαχναν επίσης με το πετιμέζι και μ’ αλεύρι νόστιμες μουστόπιτες, ενώ με ψίχα καρυδιού παρασκεύαζαν εξαιρετικά σουτζούκια, που τα έτρωγαν αργότερα τα μικρά παιδιά τους, όταν έπεφτε το πρώτο χιόνι στο βουνό Μουρίκι.
Δείτε και πως φτιάχνεται το κανονικό πετιμέζι: Φτιάχνουμε μούστο και πετιμέζι – Ολόκληρη η διαδικασία
Σήμερα, μόνον οι κτηνοτρόφοι του Γέρμα κι ευάριθμοι κάτοικοί του που αναπολούν την παλαιά βουκολική ζωή, επισκέπτονται τις αγριογκορτσιές του χωριού και γεύονται τα νόστιμα φρούτα τους.
“Τροφή”: Με αφορμή αυτό το πολύ ενδιαφέρον κείμενο που βρήκα στο διαδίκτυο, σκέφτηκα να μάθουμε λίγα περισσότερα για αυτόν τον ξεχασμένο (έναν ακόμη) καρπό της νιότης πολλών από εμάς, καθότι όπως όλα τα φυτά-καρποί, έχει και αυτό/ος τις ξεχωριστές ιδιότητές του!
Η γκορτσιά, λοιπόν, είναι ένα μικρό δένδρο με ύψος που μπορεί να φθάσει τα 6 μέτρα. Είναι μια αγριοαχλαδιά, γνωστή με το επιστημονικό όνομα Πύρος η αμυγδαλόφυλλη (Pyrusamygdaliformis), διότι τα φύλλα της μοιάζουν λίγο με της αμυγδαλιάς.
Έτσι την ξεχωρίζουμε από την Πύρο την κοινή (Pyrus communis), η οποία έχει στρογγυλωπά φύλλα, παρόμοια με της ήμερης αχλαδιάς. Την γκορτσιά μας θα τη συναντήσουμε και με πολλά ακόμη ονόματα, όπως γκοριτσιά, αμπουρτζιά, αγριαπιδιά, αγκαθιά κ.λ.π.
Μαζί με άλλα παρόμοια είδη και ασφαλώς την ήμερη αχλαδιά ανήκει στην οικογένεια Ροδίδες (Rosaceae), στην οποία ανήκει επίσης η μηλιά και άλλα οπωροφόρα δένδρα.
Η γκορτσιά και τα άλλα είδη της αχλαδιάς είναι γνωστά από την αρχαιότητα. Ίσως είναι η όγχνη του Ομήρου ή η άπιος του Θεόφραστου.
Η γκορτσιά είναι φυλλοβόλο δέντρο με αγκαθωτό, λείο και γκρίζο κορμό. Τα φύλλα της είναι στενόμακρα, σκουροπράσινα και λεία στο επάνω μέρος τους και πιο ανοιχτόχρωμα και στην αρχή χνουδωτά στο κάτω και με μήκος περίπου 4 – 5 εκατοστά.
Τα άνθη της βγαίνουν σαν μπουκετάκια σε ταξιανθία σκιαδιόμορφο κόρυμβο. Αποτελούνται από πέντε άσπρα πέταλα. Ανθίζει την Άνοιξη (Απρίλιος – Μάιος).
Ο καρπός της είναι μικρός και σφαιρικός, με διάμετρο περίπου 2 – 3 εκατοστά, πράσινος και στυφός όταν είναι άγουρος. Όταν ωριμάζει παίρνει το καστανοκίτρινο χρώμα και είναι πιο γλυκός. Φυτρώνει συνήθως σε υψόμετρο μέχρι 1500 μέτρων.
Όπως γνωρίζουν πολλοί γεωργοί και οπωροκαλλιεργητές, η γκορτσιά μπορεί να εμβολιαστεί και να μας δώσει μια ήμερη αχλαδιά, αρκετά ανθεκτική στις ασθένειες. Ήδη στο βουνό μας πολλοί μερακλήδες έχουν εμβολιάσει αρκετές γκορτσιές και έτσι ο περιπατητής μπορεί το Καλοκαίρι να απολαύσει τους χυμώδεις καρπούς τους.
Η γκορτσιά χάρη στα πολλά οξέα και άλλες χημικές ουσίες που περιέχει δεν αποτελεί μόνο θρεπτική τροφή, αλλά οι καρποί της έχουν και φαρμακευτικές ιδιότητες και βοηθούν στη θεραπεία παθήσεων του πεπτικού και του αναπνευστικού συστήματος.
Η αγριογκορτσιά είναι αιμοστατική, χρησιμοποιείται κατά της δυσπεψίας, κατά της διάρροιας, είναι αντισπασμωδικό και ευεργετικό στις παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος και την δυσμηνόρροια.
Δημοσιεύτηκε στισ

Ανάληψη γιορτή της στρούγκας, γιορτή των τσοπάνηδων, των ανθρώπων 

που έχουν συνδέσει. τη ζωή τους με τα πρόβατα και τα γίδια!

Ανάληψη γιορτή της στρούγκας, γιορτή των τσοπάνηδων, των ανθρώπων που έχουν συνδέσει
 τη ζωή τους με τα πρόβατα και τα γίδια. Την ημέρα της Αναλήψεως ο τσοπάνης καλούσε στη
 στρούγκα του συγγενείς, φίλους, κουμπάρους, συμπεθέρους, για να γιορτάσουν όλοι μαζί. 
Αυτοί όμως δεν θα πήγαιναν με άδεια τα χέρια στον εορτάζοντα τσοπάνη, αλλά φορτωμένοι 
με καλούδια, που από την προηγουμένη ημέρα είχαν ετοιμάσει, όπως πρεβέντα (*), τυρόπιτες, 
εφτάζυμο ψωμί, γλυκίσματα, κρασί στην τσίτσα από το γιοματάρ

Παλιότερα που οι μετακινήσεις τους γινόντουσαν με ζώα (άλογα, γαϊδούρια, μουλάρια) 
στόλιζαν τα σαμάρια τους με λουλούδια και έριχναν πάνω τους τις καλύτερες καραμελωτές
 βελέντζες καθώς και άσπρα σεντόνια, στα δε καπούλια των ζώων έριχναν βελέντζες για να 
κάτσουν εκεί τα παιδιά. Κρέμαγαν δε στα σαμάρια τα κεντημένα στον αργαλειό ταγάρια,
 που είχαν μέσα τις ετοιμασίες τους. Παίρνοντας τον ανηφορικό δρόμο για τη στρούγκα 
αν ήταν σε πλαγιά του Παρνασσού, ή τον κατηφορικό δρόμο για την στρούγκα, αν ήταν 
στην ποταμιά, τραγουδούσαν ανοιξιάτικα τραγούδια, όπως:
«τώρα ειν’ ο Μάης κι η άνοιξη τώρα ειν’ το καλοκαίρι.
τώρα τα λάφια χαίρονται, τώρα δροσολογιούνται
και μια λαφίτσα ταπεινή, ταπεινοκαμαριάρα.
δε βόσκει, δεν δροσίζεται, δεν πάει κοντά με τ’ άλλα
όλο τ’ απόσκια περπατεί και τα τη ρωτάει
γιατί λαφίτσα ταπεινή ταπεινοκαμαριάραζερβά κοιμάται
κι οπέβρει γάργαρο νερό θολώνει και το πίνει
κι ο ήλιος την έρώτησε κι ο ήλιος
δε βόσκεις δε δροσίζεσαι δε πάς κοντά με τα’ άλλα….»
Και σαν έφταναν στη στρούγκα, οι ευχές έπαιρναν και έδιναν για την προκοπή της στρούγκας 
και για το καλό καλοκαίρι, αφού σε λίγες μέρες το κοπάδι θα τραβούσε για τα λιβάδια του
 Παρνασσού να ξεκαλοκαιριάσει, «τρεις μήνες μένουν στο βουνό και τρεις στα καμποχώρια 
και ως που να πάν και ως που να ρθούν κοντοδιαβαίνει ο χρόνος». Μετά τις χαιρετούρες 
άρχιζαν την προετοιμασία του τραπεζιού. ‘Άλλοι ετοίμαζαν το χώρο που θα στρωθεί το 
τραπέζι, συνήθως κάτω από δέντρο με παχύ ίσκιο (έλατο ή πουρνάρα), άλλοι μάζευαν ξύλα
 για να ανάψουν τις φωτιές. Ο τσοπάνος θα τους είχε σουβλιστά αρνιά, κοκορέτσι, 
σπληνάντερο, τρυφερό τυρί, γιαούρτι, κουσμάρι(**).
(*) Πρεβέντα του Τσοπάνη
Την κάνουν της Αναλήψεως που γιορτάζουν οι στρούγκες. Σχεδιασμένη η επιφάνειά της
 με βουκολικό διάκοσμο, όπως: γκλίτσα, καρδάρα, κουδούνια κ.λ.π. Μπορεί κανείς να τη
 συναντήσει στο μουσείο του άρτου της Αμφίκλειας
(**) Το κουσμάρι παρασκευάζεται από τυρί φρέσκο, το οποίο χαράζουμε σε 8-10 κομμάτια, 
το αλατίζουμε λίγο και την άλλη ημέρα το βάζουμε σε μια κατσαρόλα. Με μια ξύλινη κουτάλα
 το χωρίζουμε σε μικρότερα κομμάτια, το βάζουμε στη φωτιά και αρχίζει να λιώνει.
 Όταν γίνει σαν γάλα, ρίχνουμε το αλεύρι λίγο-λίγο σαν βροχή. Αρχίζει να γίνεται κρέμα 
και να βγάζει λάδι. Το ανακατεύουμε συνέχεια και όταν ξεκολλάει από την κατσαρόλα και
 έχει γίνει μια μάζα το ρίχνουμε στο πιάτο και το σερβίρουμε κρύο. Μοιάζει με μαλακό κίτρινο τυρί.
πηγή: http:// lykeioamfikleias.blogspot.com

Δημοσιεύτηκε στισ

Το ασήμαντο οργανώνει το αντάρτικό του ~Milan Kundera

by Αντικλείδι

Τα διακόσια τελευταία χρόνια το κοτσύφι εγκατέλειψε τα δάση και έγινε πουλί των πόλεων.Πρώτα στη Μεγάλη Βρετανία, από τα τέλη του 18ου αιώνα, μερικές δεκαετίας αργότερα στο Παρίσι και στην κοιλάδα του Ρουρ. Σ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα κατέκτησε τις πόλεις της Ευρώπης τη μία μετά την άλλη. Γύρω στο 1900 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και στην Πράγα, έπειτα προχώρησε ανατολικά, στη Βουδαπέστη, το Βελιγράδι, την Κωνσταντινούπολη.Από τη σκοπιά του πλανήτη, αυτή η εισβολή του κοτσυφιού στον κόσμο των ανθρώπων είναι αναμφισβήτητα πιο σημαντική από την εισβολή των Ισπανών στη Νότια Αμερική ή την επιστροφή των Εβραίων στην Παλαιστίνη. Η μεταβολή των σχέσεων ανάμεσα στα διαφορετικά είδη της δημιουργίας (ψάρια, πουλιά, ανθρώπους, φυτά) είναι μεταβολή ανώτερης τάξης από τις αλλαγές στις σχέσεις ανάμεσα στις διαφορετικές ομάδες ενός είδους. Αν στη Βοημία κατοικούν Κέλτες ή Σλάβοι, αν τη Βεσσαραβία την κατέκτησαν οι Ρουμάνοι ή οι Ρώσοι, του είναι παντελώς αδιάφορο του πλανήτη. Όταν όμως το κοτσύφι προδίδει τη φύση για να ακολουθήσει τον άνθρωπο στον τεχνητό και αντίθετο με τη φύση κόσμο του, κάτι αλλάζει στην οργάνωση του πλανήτη.

Κι όμως, δεν διανοείται κανείς να ερμηνεύσει τους δυο τελευταίους αιώνες σαν ιστορία της εισβολής του κοτσυφιού στις πόλεις των ανθρώπων. Είμαστε όλοι δέσμιοι μιας παγιωμένης αντίληψης για το τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο, καρφώνουμε έτσι το εναγώνιο βλέμμα μας στο σημαντικό, ενώ το ασήμαντο οργανώνει με κάθε μυστικότητα, πίσω απ’ την πλάτη μας, το αντάρτικό του, που θα αλλάξει στο τέλος κρυφά τον κόσμο και θα χιμήξει πάνω μας στα ξαφνικά.
~ Μίλαν Κούντερα, Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης (The Book of Laughter and Forgetting)