Μετάβαση στο περιεχόμενο

ΟΡΕΙΝΟΣ

Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.

Δημοσιεύτηκε στισ 25 Μαΐου, 2017, 07:4125 Οκτωβρίου, 2018, 10:55 από

Το ασήμαντο οργανώνει το αντάρτικό του ~Milan Kundera

by Αντικλείδι

Τα διακόσια τελευταία χρόνια το κοτσύφι εγκατέλειψε τα δάση και έγινε πουλί των πόλεων.Πρώτα στη Μεγάλη Βρετανία, από τα τέλη του 18ου αιώνα, μερικές δεκαετίας αργότερα στο Παρίσι και στην κοιλάδα του Ρουρ. Σ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα κατέκτησε τις πόλεις της Ευρώπης τη μία μετά την άλλη. Γύρω στο 1900 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και στην Πράγα, έπειτα προχώρησε ανατολικά, στη Βουδαπέστη, το Βελιγράδι, την Κωνσταντινούπολη.Από τη σκοπιά του πλανήτη, αυτή η εισβολή του κοτσυφιού στον κόσμο των ανθρώπων είναι αναμφισβήτητα πιο σημαντική από την εισβολή των Ισπανών στη Νότια Αμερική ή την επιστροφή των Εβραίων στην Παλαιστίνη. Η μεταβολή των σχέσεων ανάμεσα στα διαφορετικά είδη της δημιουργίας (ψάρια, πουλιά, ανθρώπους, φυτά) είναι μεταβολή ανώτερης τάξης από τις αλλαγές στις σχέσεις ανάμεσα στις διαφορετικές ομάδες ενός είδους. Αν στη Βοημία κατοικούν Κέλτες ή Σλάβοι, αν τη Βεσσαραβία την κατέκτησαν οι Ρουμάνοι ή οι Ρώσοι, του είναι παντελώς αδιάφορο του πλανήτη. Όταν όμως το κοτσύφι προδίδει τη φύση για να ακολουθήσει τον άνθρωπο στον τεχνητό και αντίθετο με τη φύση κόσμο του, κάτι αλλάζει στην οργάνωση του πλανήτη.

Κι όμως, δεν διανοείται κανείς να ερμηνεύσει τους δυο τελευταίους αιώνες σαν ιστορία της εισβολής του κοτσυφιού στις πόλεις των ανθρώπων. Είμαστε όλοι δέσμιοι μιας παγιωμένης αντίληψης για το τι είναι σημαντικό και τι ασήμαντο, καρφώνουμε έτσι το εναγώνιο βλέμμα μας στο σημαντικό, ενώ το ασήμαντο οργανώνει με κάθε μυστικότητα, πίσω απ’ την πλάτη μας, το αντάρτικό του, που θα αλλάξει στο τέλος κρυφά τον κόσμο και θα χιμήξει πάνω μας στα ξαφνικά.
~ Μίλαν Κούντερα, Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης (The Book of Laughter and Forgetting)
Like0Love0Haha0Wow0Sad0Angry0

Κοινοποιήστε:

  • Share on Facebook(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) Facebook
  • Email a link to a friend(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) Email
  • Share on WhatsApp(Ανοίγει σε νέο παράθυρο) WhatsApp

Πλοήγηση άρθρων

Προηγούμενο άρθροΠροηγούμενα Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθροΕπόμενο Επόμενο άρθρο

Θαμμένα Όνειρα, Ζωντανές Αναμνήσεις

Τώρα διαθέσιμο σε ebook στο Kobo Store!

Δες το στο Kobo

Εγγραφή στο Newsletter

We respect your privacy. Unsubscribe at any time.

Αριθμός Επισκεπτών

1,487,440

Σελίδα YouTube

Η Φάρμα της Δημιουργίας

ΚΟΚΚΙΝΟΣ-ΛΟΥΤΣΟΒΟΣ- ΔΩΡΙΔΑΣ Ν ΦΩΚΙΔΑΣ

https://loutsovos.blogspot.com/

INTERAMERICAN

https://paliainteramerican.blogspot.com/

Αναζήτηση ανά Ημερομηνία

Πρόσφατα Σχόλια

  • Giorgos Parisakis στο Μπορεί ένας «κυνικός» οδηγός εξουσίας να σε κάνει καλύτερο Manager;
  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΑΝΗΣ στο Δημήτρης Κοντομηνάς
  • Αλέξανδρος Βλαχογιάννης στο Ήθελε ο θεός και ζήσαμε*
  • Αλέξανδρος Βλαχογιάννης στο 2015
  • Δημήτριος Μελίτος στο Σχολή εφέδρων αξιωματικών (1978)
Με την υποστήριξη του WordPress