Από λάθος σε λάθος, ανακαλύπτει κανείς ολόκληρη την αλήθεια.
Μηνολόγιον Ιουνίου για μιαν ακόμα φοράαπό sarant |
| Πε 1 | Εφεύρεσις ραδιοφώνου υπό Μαρκόνι |
| Πα 2 | Τα ιερά Θαργήλια (και γενέθλια Γς) |
| Σα 3 | Γεωργίου Μπιζέ και Ιωάννου Στράους του νεωτέρου |
| Κυ 4 | Διεθνής Ημέρα των δικαιωμάτων των παιδίων |
| Δε 5 | Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και γενέσιον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα |
| Τρ 6 | Πυρπόλησις ναυαρχίδος Καραλή υπό Κωνσταντίνου Κανάρη εν Χίω. Και αναχώρησις Ρέη Μπράντμπερη προς τα δίδυμα φεγγάρια του Άρη |
| Τε 7 | Γενέσιον Παύλου Γκωγκέν |
| Πε 8 | Γενέσιον Ροβέρτου Σούμαν, του συνθέτου |
| Πα 9 | † Καρόλου Ντίκενς |
| Σα 10 | Των εν Διστόμω υπό των χιτλερικών σφαγιασθέντων αθώων |
| Κυ 11 | † Ανδρέου Μιαούλη |
| Δε 12 | † Ρήγα Φερραίου, του εθνομάρτυρος, στραγγαλισμός |
| Τρ 13 | † Νικηφόρου Λύτρα |
| Τε 14 | Γενέσιον Ερνέστου Τσε Γκεβάρα |
| Πε 15 | † Κοίμησις Μάνου Χατζιδάκι |
| Πα 16 | † Μάρκου Αυγέρη· αυτοκτονία Άρη Βελουχιώτη στη Μεσούντα |
| Σα 17 | Δίωξις Ιωάννου Συκουτρή επί αθεϊα |
| Κυ 18 | Διεθνής Ημέρα Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου |
| Δε 19 | Ακριβής υπολογισμός της περιμέτρου της Γης υπό Ερατοσθένους |
| Τρ 20 | Παγκόσμια ημέρα προσφύγων |
| Τε 21 | Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής |
| Πε 22 | Γαλιλαίου ταπείνωσις προ της Ιεράς Εξετάσεως |
| Πα 23 | Ολυμπιακή ημέρα – Μνήμη βαρώνου Κουμπερτέν |
| Σα 24 | Σύλληψις της ιδέας του Ερυθρού Σταυρού, υπό Ερρίκου Ντυνάν |
| Κυ 25 | Γενέσιον Αντωνίου Γκαουντί, του εκκεντρικού αρχιτέκτονος |
| Δε 26 | Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών |
| Τρ 27 | Αρίωνος του κιθαρωδού διάσωσις υπό δελφίνων |
| Τε 28 | Γενέσιον Λουδοβίκου Πιραντέλο |
| Πε 29 | † Αιμιλίου Βεάκη |
| Πα 30 | Θάνατος των τριών κοσμοναυτών του διαστημοπλοίου Σογιούζ ΧΙ |
Ο Ιούνιος ετυμολογείται μάλλον από τη θεά Juno των Ρωμαίων, που είναι το αντίστοιχο της Ήρας. Η λαϊκή του ονομασία είναι Θεριστής, αλλά και Κερασάρης -ευεξήγητη και στις δυο περιπτώσεις η προέλευση του ονόματος.Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης περιέγραψε τον τρόπο που κυβερνούσε, σημειώνοντας ότι είχε άμεση εικόνα και άποψη για τις αποφάσεις των υπουργών του: «Η κυβέρνηση αυτή ήμουν εγώ, μπορώ να το πω, η πραγματικότητα είναι αυτή, οι υπουργοί δεν λειτουργούσαν μόνοι τους, κανένας υπουργός, οι πρωτοβουλίες ήταν 100% δικές μου. Εγώ τουλάχιστον κυβερνούσα διαφορετικά απ ότι τώρα κυβερνάται ο τόπος, δηλ. το πρωί που πήγαινα είχα την γενική εικόνα του τόπου και έπαιρνα στο κόκκινο τηλέφωνο 2, 3, 5 όσους χρειαζόταν υπουργούς, για να τους πω τι να κάνουν, διηύθυνα σαν το μαέστρο της ορχήστρας, διηύθυνα και τον υπουργό και τον υφυπουργό και πολλές φορές κατέβαινα και παρακάτω, σε προέδρους ή γενικούς διευθυντές ή συγκαλούσα συσκέψεις, ή πήγαινα στα υπουργεία, η πολιτική ήταν πολιτική κυβερνητική δεν ήταν πολιτική προσώπου».
Παράλληλα, επεσήμανε ότι η μεταρρυθμιστική του προσπάθεια δεν προχώρησε με τους ρυθμούς που θα ήθελε, καθώς οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες, υπήρξαν αντιδράσεις («να σας υπενθυμίσω ότι δυσκολότερη τομή από την ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών στην Αθήνα δεν υπήρχε, έπρεπε να απολύσεις 7. 500 ανθρώπους οι οποίοι είχαν συνδικαλιστικά στηρίγματα και οι οποίοι αν θυμάστε τι προβλήματα είχαν δημιουργήσει»).
Οι αντιδράσεις
«Εγώ είχα πρόβλημα διότι στην κυβέρνηση αυτή δεν συμφωνούσαν όλοι στην δική μου τακτική» υποστηρίζει, στη συνέντευξη που παραχωρήθηκε προ ετών, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και προσθέτει ότι «υπήρχε πάντοτε η πτέρυξ η μια, η οποία στην ουσία ήταν η παλιά καρμανλική πτέρυγα, η παλιά ελληνική δεξιά η οποία δεν συμφωνούσε τουλάχιστον στην έκταση και τους ρυθμούς που εγώ ήθελα».
Ως προς την πτώση της κυβέρνησής του, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σημείωσε: «Το θέμα του ΟΤΕ δεν ήταν μείζον θέμα, το θέμα του ΟΤΕ ήταν μείζον και κατέληξε να είναι μείζον, διότι ενεπλέκοντο τα ιδιωτικά συμφέροντα τα οποία σε τελική ανάλυση έριξαν την κυβέρνηση… ήμαστε μία κυβέρνηση οποία δεν συμβιβάστηκε, καθόλου και η οποία είχε το θάρρος να παίρνει τις αποφάσεις που ωφελούσαν τον τόπο, κατά την δική μας κρίση βέβαια, αλάθητοι δεν ήμαστε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν κάναμε κανέναν συμβιβασμό ούτε για συναισθηματικούς λόγους, φιλικούς και πολύ περισσότερο γι’ ότι τυχόν είχαμε επηρεαστεί από αντιπαροχές».
ΠΗΓΗ: kathimerini.gr
Η ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΚΟΥΔΟΥΜΆ ΜΊΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΠΑΛΑΙΌΤΕΡΕΣ ΜΟΝΈΣ ΤΗΣ ΚΡΉΤΗΣ
Πολλοί λένε ότι για να απολαύσεις τη ζωή πρέπει να ακολουθείς αυτό που λέει η καρδιά σου και όχι το μυαλό.
Κάποιοι μάλιστα καταφέρνουν και το κάνουν και ζουν τη ζωή τους «διαφορετικά» χωρίς να βασίζονται μόνο στην κοινή λογική.
Υπάρχουν λοιπόν κάποια πράγματα που συνηθίζουν να κάνουν αυτοί οι τύποι ανθρώπων, αντλώντας την ευτυχία από μέσα τους…
1. Ονειρεύονται
Ακόμη και αν ξέρουν ότι είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Βάζουν δέκα στόχους και ξέρουν ότι θα πετύχουν κάποιους από αυτούς με επιμονή και αισιοδοξία.
2. Βλέπουν το «ποτήρι μισογεμάτο»
Σε μια δύσκολη κατάσταση προσπαθούν να δουν τη θετική πλευρά του «νομίσματος». Θεωρούν ότι τα περισσότερα προβλήματα λύνονται αλλά ακόμη και αν δεν είναι τόσο εύκολο, πρέπει να τα βλέπεις από την «άλλη όψη»
3. Δεν βάζουν όρια και κανόνες
Εκεί που οι άλλοι βάζουν το «πρέπει», εκείνοι βάζουν το «θέλω». Δεν μπαίνουν σε καλούπια και «επαναστατούν». Δεν τους αρέσει να τους βάζουν κανόνες ειδικά όταν περιορίζουν την ελευθερία τους σε αυτά που αγαπούν να κάνουν.
4. Εκτιμούν τις μικρές στιγμές
Δίνουν μεγαλύτερη σημασία σε μια απλή, καθημερινή στιγμή και όχι στην πολυτέλεια και στα ακριβά αντικείμενα. Εκτιμούν την αξία μιας βόλτας στην εξοχή, μιας ωραίας παρέας και ενός χαμόγελου. Γνωρίζουν εξάλλου ότι κάθε στιγμή που περνάει δεν επιστρέφει…
5. Γίνονται παιδιά
Σε κάθε ευκαιρία, φροντίζουν να υπενθυμίζουν στον εαυτό τους και στους άλλους ότι η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός. Το μέρος της καρδιάς τους δεν μεγαλώνει ποτέ και βλέπουν τον κόσμο με τα μάτια ενός παιδιού.
Έτσι κάνουν τους άλλους να νιώθουν άνετα μαζί τους αλλά ταυτόχρονα δεν αφήνουν να τους προσβάλλουν και να τους εκμεταλλεύονται. Έχουν βρει τη «χρυσή τομή».
7. Αγαπούν τα ταξίδια
Αν έχουν μαζέψει κάποια χρήματα θα τα ξοδέψουν σε μια νέα ταξιδιωτική εμπειρία και όχι σε ακριβά υλικά αγαθά. Τι πιο όμορφο εξάλλου να γεμίζεις νέες εικόνες και να γνωρίζεις πώς ζει ο υπόλοιπος κόσμος;
8. Αγαπούν τη ζωή
Όποια μορφή και αν έχει αυτή. Δεν αγαπούν μόνο τον εαυτό τους αλλά τα ζώα και τη φύση. Από εκεί εξάλλου προέρχονται και ξέρουν ότι όσο φροντίζουν γι’ αυτήν, εκείνη τους «ανταμείβει».
9. Δεν είναι απόλυτοι
Έχουν την δική τους άποψη αλλά είναι ταυτόχρονα καλοί ακροατές. Κάθε άνθρωπος έχει κάτι νέο να τους πει, μια νέα εμπειρία να μοιραστεί μαζί τους. Ακόμη και αν διαφωνούν με αυτό που λέει ο άλλος, ξέρουν να σέβονται τη γνώμη του και κλείνουν τον διάλογο με ένα χαμόγελο.
10. Ξεχνούν την αποτυχία γρήγορα
Όλοι θα γνωρίσουν αποτυχίες και επιτυχίες. Όμως αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν να προσπερνούν τις αποτυχίες γρήγορα και να προχωρούν στο επόμενο βήμα με αισιοδοξία. Εξάλλου ακόμη και ο πιο επιτυχημένος άνθρωπος, έχει κάποια στιγμή αποτύχει, αλλά αυτό που τον ξεχώρισε είναι ότι δεν το έβαλε κάτω.
Η κίνηση Γλέζου για τον Μητσοτάκη που συγκλόνισε τον Κυριάκο
Ο πολιτικός πολιτισμός σε όλο του το μεγαλείο αποτυπώθηκε χθες με μια κίνηση που έκανε μια μεγάλη μορφή της ελληνικής ιστορίας ο Μανώλης Γλέζος εις μνήμην του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Σύμφωνα με την «Ελευθερία του Τύπου» ο απρόσμενος επισκέπτης ήταν ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος κράταγε και ένα κόκκινο γαρίφαλο. Ηθελε να τιμήσει τον μεγάλο του φίλο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ανήμερα μάλιστα της επετείου που ο ίδιος μαζί με τον Απόστολο Σάντα είχαν κατεβάσει το 1941 τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συγκινήθηκε και έσπευσε να συστήσει στη μικρή του κόρη Δάφνη τον κ. Γλέζο, λέγοντάς της: «Εχεις απέναντί σου έναν μεγάλο ήρωα, έναν αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης».
Ο Μανώλης Γλέζος είχε και κάτι ακόμα. Παρέδωσε ένα γράμμα στην οικογένεια Μητσοτάκη, το οποίο ξεκινούσε με ένα απόσπασμα από την Ομήρου Ιλιάδα Ι 63-65, όπου έλεγε ότι «Αφρήτωρ, αθέμιστος, ανέστιος έστιν εκείνος, ος πολέμου έραται επιδημίου οκρυόεντος» (ακοινώνητος, άγριος και άπατρις είναι αυτός που τον εμφύλιο πόλεμο αγαπά).
Στο ειλικρινές γράμμα προς την οικογένεια του εκλιπόντος, ο Μανώλης Γλέζος έγραφε: «Πιστός στο αξίωμα αυτό ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξεν ο πρωτουργός να αποφευχθεί και να μην υπάρξει εμφύλιος πόλεμος στην Κρήτη, στη διάρκεια της κατοχής. Oποια αντίθεση και αν έχεις μαζί του, οφείλεις να του το αναγνωρίσεις. Γνωρίστηκα μαζί του το 1953 και υπήρξαν διαφορετικές οι απόψεις μας για το πολιτικό γίγνεσθαι. Η διαφορά, όμως, αυτή δεν υπήρξε να γίνουμε οχτροί. Η χούντα στις 21 Απριλίου 1967 μας ξαναντάμωσε στον ίδιο θάλαμο στο Γουδή και μετά στο Πικέρμι. Γνωστή η ιστορία που έχουμε από κοινού δημοσιοποιήσει».
ΦΩΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥΒόμβα Παπαχελά για Μητσοτάκη: «Πριν πεθάνει μου είπε…»
Ο Αλέξης Παπαχελάς διευθυντής της εφημερίδας «Καθημερινή» αποκαλύπτει ορισμένα από όσα του είπε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, το περασμένο Πάσχα κατά την τελευταία τους συνάντηση, αλλά και ένα άγνωστο παρασκήνιο από το παρελθόν.
Ο Αλέξης Παπαχελάς γράφει στην «Καθημερινή»: «Δεν τον ήξερα καλά την περίοδο της πρωθυπουργίας του, αντιθέτως βρέθηκα στο στόχαστρο των παραδοσιακών αυλικών τού εκάστοτε πρωθυπουργού.
Και τον στενοχώρησα αρκετές φορές μετά, με έρευνες που έκανα. Μου έκανε εντύπωση πάντα πώς αντέδρασε σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, όπου ήξερα ότι είχε θυμώσει πολύ. Απέφευγα να τον συναντήσω μέχρι να περάσει η μπόρα. Με είδε όμως σε μια εκδήλωση και ήλθε καταπάνω μου.
«Χάθηκες», μου είπε και πρόσθεσε: «Ποτέ μην μπερδεύεις τη δουλειά με τα προσωπικά. Εσύ καλά έκανες τη δουλειά σου, έλα να τα πούμε»».
Για την τελευταία τους συνάντηση, πριν δύο μήνες περίπου ο Αλέξης Παπαχελάς γράφει: «Είχα την ευκαιρία, που τώρα μου μοιάζει πολύτιμη, να τον δω για τελευταία φορά πριν από το περασμένο Πάσχα. Η αγωνία του για το πού πάμε ήταν έκδηλη. Με ρωτούσε τι πιστεύω για τον Ερντογάν και τι θα γίνει με το δημοψήφισμα στην Τουρκία.
Καθώς τελείωναν οι αντοχές του, έκανα το αναμενόμενο σχόλιο: «Πρόεδρε, υποθέτω θέλεις να αντέξεις να δεις τον Κυριάκο πρωθυπουργό».
Επειδή ήταν ο Μητσοτάκης, μου έδωσε μια εξίσου αναμενόμενη απάντηση που έδειχνε πόσο ήθελε να είναι ακόμη ενεργός, στα 99 του, χωρίς να βλέπει καλά, χωρίς να μπορεί να σηκωθεί από την καρέκλα μόνος του: «Αυτό που θέλω είναι να έχω τα μυαλά μου για να μπορώ να βοηθήσω να μη γίνουν μεγάλα λάθη τον πρώτο καιρό, να τα προλάβουμε».
Ήξερα ότι δεν θα τον ξανάβλεπα. Και πως θα μας έλειπε αυτή η ωμή, καθαρή φωνή ενός ανθρώπου που τα έζησε όλα, που, είτε διαφωνούσες, είτε συμφωνούσες μαζί του, έπρεπε να τον ακούς. Ίσως γι’ αυτό με αποχαιρέτησε με μία φράση που δεν θα ξεχάσω: «Να θυμάσαι, παιδί μου, ένα πράγμα: Αυτή η χώρα όσο εύκολα χαλάει, τόσο εύκολα φτιάχνει»».
Είναι οι μικρόψυχοι άνθρωποι εκείνοι που προσπαθούν να εξευτελίσουν τους άλλους








