103 ερωτήσεις για να συνδεθούμε με τα παιδιά μας περισσότερο
Όλοι οι γονείς το ξέρουν: Ο γρηγορότερος τρόπος για να κάνεις τα παιδιά να πουν τη λέξη «καλά» είναι να τα ρωτήσεις «πώς τα πέρασες σήμερα;» Ή «πώς πήγε το σχολείο;» Οι παρακάτω 103 ερωτήσεις δίνουν ιδέες, ξεκινούν συζητήσεις και μας βοηθάνε να καταλάβουμε τα παιδιά μας καλύτερα.
Όπως θα διαπιστώσετε, δεν είναι όλες οι ερωτήσεις ίδιες. Μερικές είναι είναι ιδανικές για τη διαδρομή από το σχολείο στο σπίτι (εκείνες για παράδειγμα που αφορούν το σχολείο) και μερικές προσφέρονται για περισσότερη κουβέντα, άρα θα μπορούσαν να γίνουν κατά τη διάρκεια του φαγητού. Μερικές είναι για μικρότερα παιδιά, μερικές για μεγαλύτερα. Παρ’ όλα αυτά όλες οι ερωτήσεις μας βοηθούν να ξεκινήσουμε έναν πιο ουσιαστικό διάλογο με τα παιδιά από την ώρα που θα γυρίσουν στο σπίτι από το σχολείο, την ώρα του φαγητού ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ημέρας. Έτοιμοι; Φύγαμε!
- Τι σε έκανε να γελάσεις σήμερα στο σχολείο;
- Με ποιον έκανες περισσότερη παρέα σήμερα;
- Πώς ένιωσες την ώρα την ώρα του διαγωνίσματος;
- Τι σου αρέσει περισσότερο στον καλύτερό σου φίλο/η;
- Τι σου έχει λείψει να κάνουμε μαζί;
- Πώς θα ήταν μια τέλεια ημέρα για σένα;
- Ποιο είναι το αγαπημένο σου μάθημα αυτό τον καιρό;
- Τι σου αρέσει φέτος στη δασκάλα σου;
- Ποιο μάθημα σε δυσκολεύει περισσότερο;
- Ποιος είναι ο αγαπημένος σου YouTuber? Τι σου αρέσει σε αυτόν;
- Ποιο είναι το αγαπημένο σου βίντεο στο YouTube? Θα μου το δείξεις;
- Τι φοβάσαι περισσότερο;
- Αν δε φοβόσουν τι θα έκανες;
- Αν δεν υπήρχαν συνέπειες, τι θα έκανες;
- Τι σου δίνει χαρά;
- Ποιος στην τάξη σου είναι ξεχωριστός (η);
- Αν θα μπορούσες να είσαι όποια ηλικία ήθελες, ποια ηλικία θα διάλεγες ;
- Τι θα ήθελες να κάνουμε όλοι μαζί ως οικογένεια το Σαββατοκύριακο;
- Τι καλό έγινε σήμερα;
- Πώς φαντάζεσαι τη δουλειά των ονείρων σου;
- Τι σου αρέσει στην πόλη μας;
- Ποιον θαυμάζεις;
- Τι θα μπορούσες να έχεις κάνει καλύτερα σήμερα;
- Ποια πιστεύεις ότι είναι η μεγαλύτερη εφεύρεση όλων των εποχών;
- Αν σου έδιναν 500 ευρώ ώστε για να τα ξοδέψεις για να βοηθήσεις άλλους, πώς θα τα ξόδευες;
- Αν κέρδιζες 500 ευρώ σήμερα, πώς θα τα ξόδευες; (Ευκαιρία να μιλήσουμε για διαχείριση χρημάτων και τα 3 βάζα)
- Από όλες τις δασκάλες σου ποια ήταν η πιο αγαπημένη σου; Γιατί;
- Αν θα μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον για μια εβδομάδα, με ποιον θα άλλαζες;
- Αν θα μπορούσαμε να αλλάξουμε θέσεις για μια βδομάδα και εσύ να γινόσουν εσύ η μαμά (ή ο μπαμπάς) κι εγώ το παιδί, τι θα έκανες διαφορετικά;
- Τι μπορώ να κάνω για να γίνω καλύτερη μαμά (ή μπαμπάς) για σένα;
- Ποιος είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στον κόσμο;
- Ποια χώρα θα ήθελες να επισκεφτείς για διακοπές;
- Αν θα μπορούσες να ζήσεις σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου για ένα χρόνο, ποια χώρα θα διάλεγες;
- Έχεις πολλούς ή λίγους φίλους; Τι πιστεύεις;
- Τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω;
- Πώς ονειρεύεσαι το σπίτι που θα ζήσεις όταν μεγαλώσεις;
- Έμαθες κανένα καινούργιο ανέκδοτο σήμερα;
- Τι σου αρέσει περισσότερο στον αδελφό σου (στην αδελφή σου);
- Τι σου αρέσει περισσότερο στη μαμά;
- Τι σου αρέσει περισσότερο στον μπαμπά;
- Αν εμφανιζόταν μπροστά σου ένα τζίνι που μπορούσε να πραγματοποιήσει 3 ευχές σου, τι θα ευχόσουν;
- Τι κάνει ο Γιάννης; (ή η Μαρία κλπ) Έχω καιρό να σε ρωτήσω τα νέα του!
- Ένιωσες καθόλου μόνος/η σήμερα στο σχολείο;
- Αν θα μπορούσες να μεταμορφωθείς σε ένα ζώο ποιο ζώο θα επέλεγες;
- Αν θα μπορούσες να αλλάξεις οτιδήποτε στον εαυτό σου τι θα άλλαζες;
- Τι παίξατε στο διάλειμμα;
- Ποιος είναι ο πιο ευγενικός άνθρωπος που γνωρίζεις;
- Πώς με περιγράφεις στους φίλους σου;
- Τι σου αρέσει περισσότερο στον εαυτό σου;
- Ποια είναι η αγαπημένη σου ανάμνηση από το Νηπιαγωγείο;
- Όταν νιώθεις λυπημένος(η), τι σου φτιάχνει τη διάθεση;
- Ποιος στην τάξη σου μοιάζει λυπημένος(η);
- Ποιο είναι το πιο ενοχλητικό παιδί στην τάξη;
- Αν ήσουν μαμά (ή μπαμπάς) και τα παιδιά σου δε σε άκουγαν τι θα έκανες;
- Αν ήσουν δασκάλα (ή δάσκαλος) και τα παιδιά της τάξης σου δε σε άκουγαν τι θα έκανες;
- Ποιος είναι ο ήρωάς σου;
- Ποια κακή σου συνήθεια θα ήθελες να αλλάξεις;
- Έμαθες κανένα καινούργιο ανέκδοτο;
- Αν θα μπορούσες να αποκτήσεις μια σούπερ-δύναμη, ποια θα επέλεγες;
- Τι συμβουλή θα έδινες σε ένα καινούργιο παιδί που θα ερχόταν στο σχολείο σου;
- Αν θα μπορούσες να ταξιδέψεις πίσω στο παρελθόν σε ποια χρονολογία θα πήγαινες και ποιο μέρος;
- Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 5 χρόνια από σήμερα;
- Ποιο είναι το καλύτερο δώρο που έλαβες ποτέ;
- Αν έβρισκες 10 ευρώ στο δρόμο τι θα τα έκανες;
- Αν θα μπορούσες να συναντήσεις οποιονδήποτε διάσημο στον κόσμο ποιον θα επέλεγες;
- Τι καινούργιο έμαθες σήμερα;
- Τι θέλεις να με ρωτήσεις; Οτιδήποτε!
- Ποιος είναι ο πιο αστείος άνθρωπος που γνωρίζεις;
- Πότε πιστεύεις ότι μαθαίνεις περισσότερα; Όταν κερδίζεις ή όταν χάνεις;
- Ποιος στην τάξη σου είναι απομονωμένος;
- Ποιος στην τάξη σου είναι ηγέτης;
- Σε ρώτησε κάτι σήμερα η δασκάλα στην τάξη;
- Έχεις παράπονα από τους φίλους σου;
- Τι μπορείς να κάνεις για να αλλάξεις τον κόσμο;
- Σε τι πιστεύεις ότι είσαι μοναδικός/η;
- Ποιο είναι το πιο γενναίο πράγμα που έχεις κάνει;
- Ποια πιστεύεις ότι είναι η πιο σημαντική δουλειά στον κόσμο;
- Για ποιο πράγμα που έγινε σήμερα νιώθεις ευγνωμοσύνη;
- Αν θα μπορούσες να διαγράψεις μια στιγμή από τη ζωή σου ποια θα διάλεγες;
- Ποια είναι η αγαπημένη σου από τις οικογενειακές μας παραδόσεις;
- Ποια είναι η αγαπημένη σου μέρα της εβδομάδας; Γιατί;
- Ποια είναι η αγαπημένου σου εποχή του χρόνου; Γιατί;
- Τι σε δυσκολεύει αυτό τον καιρό;
- Ποιες τρεις λέξεις σε περιγράφουν καλύτερα;
- Αν ξαναξεκίναγε η μέρα από την αρχή τι θα έκανες διαφορετικά;
- Ποιες είναι ιδανικές καλοκαιρινές διακοπές για σένα;
- Σε ποιο νησί θα ήθελες να πάμε;
- Ποιος σε κάνει και χαμογελάς;
- Τι θέλεις να μάθεις να κάνεις καλά;
- Γνωρίζεις κάποιον που αυτό τον καιρό περνάει δύσκολα; Πώς θα μπορούσες να τον βοηθήσεις;
- Για ποιο πράγμα είσαι περήφανος(η);
- Αν θα μπορούσατε να αλλάξετε δασκάλα στο σχολείο και να έχετε οποιαδήποτε άλλη, ποια θα διάλεγες; Γιατί;
- Ποια είναι η καλύτερή σου ανάμνηση από το Σαββατοκύριακο που πέρασε;
- Αν κάποιος σε υποχρέωνε να αλλάξεις το όνομά σου, τι όνομα θα διάλεγες;
- Αν θα μπορούσες να είσαι αόρατος/η για μια μέρα τι θα έκανες;
- Αν έπρεπε να τρως κάθε μέρα το ίδιο φαγητό για όλη σου τη ζωή, ποιο φαγητό θα διάλεγες;
- Με ποιον θα ήθελες να κάνεις παρέα που δεν έχετε ακόμα γίνει φίλοι;
- Πώς θα περιέγραφες την οικογένειά μας με μια λέξη;
- Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι αυτή την εποχή; Θα μου το βάλεις;
- Αν θα μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα στην προσωπικότητά σου, τι θα ήταν αυτό;
- Ποια είναι η αγαπημένη σου λέξη;
- Τι θες να πετύχεις μέχρι τα επόμενα γενέθλιά σου;
- Ποια ήταν η αγαπημένη στιγμή της ημέρας σου; Γιατί;
«Η γνώση της σταθερότητας είναι διορατικότητα. Η άγνοια της σταθερότητας φέρνει συμφορά. Η γνώση της σταθερότητας κρατά το μυαλό ανοικτό. Μ’ ανοικτό μυαλό θα είσαι ανοιχτόκαρδος. Ανοιχτόκαρδος, το φέρσιμό σου θα είναι αρχοντικό. Αρχοντικός, θα πλησιάζεις το θεϊκό»
Η παραπάνω φράση βρίσκεται στο βιβλίο του Λάο Τσε «Ταο Τε Κινγκ
Φλωρεντία
Κάπου εκεί έξω στους αμπελώνες, ένας μικρός, ιπτάμενος σομελιέ φροντίζει για μια καλή παραγωγή κρασιού.
Είναι μια σφήκα που παρασκευάζει νέες ποικιλίες μαγιάς για τη ζύμωση του μούστου.
Η απίθανη σχέση του εντόμου με το κρασί ανακαλύφθηκε από ευρωπαίους οικολόγους που μελετούν το ζυμομύκητα Saccharomyces cerevisiae, το πιο κοινό είδος μαγιάς για τη ζύμωση του κρασιού, της μπύρας και του ψωμιού.
Ο μύκητας ζει πάνω στα ώριμα σταφύλια, και είναι μάλιστα ορατός με με γυμνό μάτι ως ένα άσπρο χνουδωτό στρώμα που δεν φεύγει ακόμα και με το πλύσιμο.
Τα στελέχη του S.cerevisiae διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή και είναι ένας από τους παράγοντες που δίνουν ελαφρώς διαφορετική γεύση σε κάθε τοπικό κρασί.
Η νέα μελέτη, η οποία θα δημοσιευτεί στο επόμενο τεύχος της επιθεώρησης PNAS, αποκαλύπτει ότι ο μύκητας της μαγιάς ζει και μέσα στο έντερο ορισμένων κοινωνικών σφηκών όπως το ευρωπαϊκό είδος Polistes dominula, το οποίο τρέφεται μεταξύ άλλων με ώριμα σταφύλια.
Και όπως φαίνεται, το έντερο της σφήκας λειτουργεί ως αφροδισιακό για τους μύκητες και τους ενθαρρύνει να διασταυρωθούν και να δημιουργήσουν εντελώς νέα στελέχη.
Στην πρώτη φάση του πειράματος, οι ερευνητές έδωσαν στις σφήκες τροφή που περιείχε πέντε διαφορετικά στελέχη του S.cerevisiae. Στη συνέχεια, άφησαν τα έντομα να διαχειμάσουν για τέσσερις μήνες. Μετά το διάστημα αυτό, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα διαφορετικά στελέχη είχαν διασταυρωθεί μεταξύ τους μέσα στο έντερο των εντόμων και είχαν δώσει νέα στελέχη, ακριβώς όπως συνέβη με ίδια στελέχη μαγιάς τα οποία αφέθηκαν να διασταυρωθούν στο εργαστήριο.
Επιπλέον, μέσα στις σφήκες ορισμένα στελέχη του S.cerevisiae διασταυρώθηκαν και με το διαφορετικό είδος S.paradoxus, κάτι που δεν συμβαίνει συχνά στη φύση -ένδειξη ότι το έντερο της σφήκας είναι ιδανική σεξουαλική φωλιά για τους σακχαρομύκητες.
Η μελέτη δεν αρκεί για να αποδείξει ότι οι σφήκες επηρεάζουν τη γεύση του κρασιού κρασιού, οι ερευνητές πάντως πιστεύουν ότι τα έντομα παίζουν βασικό ρόλο στα χαρακτηριστικά κάθε τοπικής ποικιλίας.
«Η διατήρηση της μοναδικότητας [κάθε τοπικής ποικιλίας] απαιτεί τη διατήρηση της μοναδικότητας των μικροβιακών κοινοτήτων» σχολιάζει στο δικτυακό τόπο του Science ο Ντούτσιο Καβαλιέρι του Πανεπιστημίου της Φλωρεντίας, επικεφαλής της μελέτης.
Όπως φαίνεται, η διατήρηση της βιοποικιλότητας στις περιοχές των αμπελώνων έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι θα φανταζόταν οι οινοποιοί.
Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη πριν ψεκάσουν τους αμπελώνες με εντομοκτόνα.
“Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.”
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
Νέες αποκαλύψεις Βαρουφάκη: Γιατί ο Τσίπρας επέλεξε να κυβερνήσει με τους ΑΝΕΛ και όχι με το Ποτάμι
10:06 πμ
Τους λόγους για τους οποίους ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε τον Πάνο Καμμένο και τους ΑΝΕΛ για το σχηματισμό κυβέρνησης εξηγεί στο βιβλίο του Adults in the room ο Γιάνης Βαρουφάκης.
Η εφημερίδα “Τα Νέα” δημοσιεύει αποσπάσματα του βιβλίου του που αναφέρονται στο συγκεκριμένο θέμα.
Οι επιλογές ήταν δύο: το Ποτάμι, «ένα φιλελεύθερο κεντρώο κόμμα υπό την ηγεσία ενός δημοσιογράφου με τον οποίο η Δανάη και εγώ διατηρούσαμε φιλικές σχέσεις» και οι ΑΝΕΛ, που έδειχναν «σφοδρή αντίδραση στα Μνημόνια, αλλά είχαν ακροδεξιές θέσεις σε κοινωνικά ζητήματα, ‘έσταζαν’ υπερεθνικισμό, συγκαλυμμένο ρατσισμό, έντονο σεξισμό και ομοφοβία.», γράφει ο κ. Βαρουφάκης.
Ο κ. Βαρουφάκης προτιμούσε το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη, αλλά υπήρχε ένα βασικό πρόβλημα: Το Ποτάμι δεν θα επέτρεπε τη ρήξη με τις Βρυξέλλες.
«Θα μου έλεγαν να διαπραγματευτώ με την τρόικα όσο σκληρά θέλω, όμως σε καμία περίπτωση να μην σκεφτώ τη ρήξη. Θα απαντούσα πως δεν υπάρχει λόγος να μπεις σε μια αίθουσα διαπραγματεύσεων αν δεν μπορείς καν να διανοηθείς να βγεις. Όχι, η συγκυβέρνηση με το Ποτάμι θα ήταν στρατηγική αυτοκτονία και εντελώς ανούσια» σχολιάζει ο κ. Βαρουφάκης, συνεχίζοντας:
«Σε κάθε περίπτωση η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και συγκεκριμένα ο Αλέξης, είχε ήδη αποφασίσει»
Τελικά, η επιλογή Καμμένου ήταν «προφανής», όπως λέει. «Ο Αλέξης μού εξήγησε την απόφαση για συγκυβέρνηση με τον Καμμένο απλά και συνοπτικά. Είχαμε μια επιλογή, μου είπε. Η μία περίπτωση ήταν να σχηματίσουμε κυβέρνηση συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ, διορίζοντας τον Καμμένο υπουργό Άμυνας, με τον όρο να μην παρέμβει σε καμία απόφαση σχετικά με τις διαπραγματεύσεις ή με κοινωνικά θέματα, στα οποία θα κυριαρχούσε η προοδευτική ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ. Η δεύτερη ήταν να μπούμε σε εκτενείς διαπραγματεύσεις με το Ποτάμι, με σκοπό να σχηματίσουμε μια κυβέρνηση την οποία η τρόικα θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ανατρέψει. “Είναι προφανής επιλογή” κατέληξε. Όσο περνούσαν οι μήνες, ο Αλέξης είχε δίκιο. Ο Καμμένος και οι συνάδελφοί του κράτησαν τον λόγο τους και ήταν πλήρως υποστηρικτικοί στη διαπραγματευτική μας τακτική», σχολιάζει ο κ. Βαρουφάκης για να καταλήξει ωστόσο πως «παρ’ όλ’ αυτά, οι πρακτικοί λόγοι αυτής της σύμπραξης δεν απάλυναν την αποστροφή μου… Από όλες τις δύσκολες ερωτήσεις ξένων δημοσιογράφων τις επόμενες εβδομάδες, αυτές που πονούσαν περισσότερο αφορούσαν σε αυτή την αμήχανη συμμαχία»
Καλημέρα !!!
Χωρίς να διαψεύδει Βαρουφάκη λέει σχετικά: «Δεν αξίζει καν να μιλάμε…»
Τσίπρας στον Guardian: Εκανα μεγάλα λάθη – Δεν είχα εμπειρία ή αίσθηση
«Να αφήσουμε την Ευρώπη και να πάμε πού… σε άλλο γαλαξία;» – «Ο συμβιβασμός ήταν η μόνη επιλογή, σαν ένα φρικτό φάρμακο που παίρνεις όταν απειλείται η ζωή σου» – «Ο Βαρουφάκης ήταν το alter ego του Σόιμπλε»
Με τον τίτλο «Αλέξης Τσίπρας: Τα χειρότερα είναι πίσω μας» o Guardian σήμερα φιλοξενεί μία αποκλειστική συνέντευξη του Ελληνα πρωθυπουργού, τον οποίο αποκαλεί τον «μακροβιότερο πρωθυπουργό, από τη στιγμή που ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα».
Οπως αναφέρεται στην αρχή του άρθρου ο Αλέξης Τσίπρας, έχει υποσχεθεί να αψηφήσει τους επικριτές του, βγάζοντας τη χώρα από την πιο μακροχρόνια κρίση της στη σύγχρονη εποχή. «Τα χειρότερα είναι σαφώς πίσω μας», είπε ο ίδιος στην αποκλειστική συνέντευξη.
«Μπορούμε τώρα να πούμε με βεβαιότητα ότι η οικονομία ανεβαίνει… Αργά, αργά, αυτό που κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να συμβεί, θα συμβεί. Θα βγάλουμε τη χώρα από την κρίση … και τελικά αυτό θα κριθεί».
«Είναι δυόμισι χρόνια από τότε που ο Τσίπρας ανέλαβε την εξουσία. Ένας απίθανος ηγέτης στην αρχή του μεγάλου δράματος χρέους, πρώην κομμουνιστής ακτιβιστής, είναι πλέον ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στα οκτώ χρόνια στα οποία η Ελλάδα αγωνίστηκε να αποφύγει την πτώχευση» γράφει ο αρθρογράφος.
Ωστόσο, συνεχίζει, αυτό έχει γίνει με τεράστιο κόστος, και ενώ η κυβέρνηση αντιμετωπίζει έντονη κριτική, που σαφώς την έχει βλάψει. «Όταν ήρθα σε αυτό το γραφείο, δεν είχα καμία εμπειρία ή αίσθηση πόσο μεγάλες θα ήταν οι καθημερινές δυσκολίες», παραδέχεται ο Ελληνας πρωθυπουργός. «Νομίζω ότι, τώρα, έχω μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που είχα αρχικά».
Δύο καλοκαίρια μετά, ο Τσίπρας έχει άλλη διάθεση, συνεχίζει το άρθρο. Στα μόλις 42 του έτη, η ευθύνη και οι πραγματικότητες της διοίκησης ζυγίζουν βαριά. «Έκανα λάθη… μεγάλα λάθη», λέει, προσθέτοντας ότι το μεγαλύτερο λάθος του μπορεί να ήταν «η επιλογή των ανθρώπων σε θέσεις-κλειδιά». Οπως επισημαίνει ο Guardian αυτή του η αναφορά στοχεύει στον πρώην υπουργό Οικονομικών του, τον Γιάνη Βαρουφάκη, του οποίου το εναλλακτικό σχέδιο ο Τσίπρας απορρίπτει ως «τόσο ασαφές, δεν αξίζει καν να μιλάμε».
Ο αρθρογράφος σχολιάζει την «κολοσσιαία τούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με όσα εξήγγειλε προεκλογικά, επισημαίνοντας ότι αυτό του έχει κοστίσει δημοσκοπικά. Οπως αναφέρεται, οι δημοσκοπήσεις με τη μεγάλη πτώση του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν ότι ο «χαρισματικός πολιτικός φαίνεται να έχει πει ψέματα».
Γίνεται επίσης αναφορά στην «αφύσικη συνύπαρξη των αριστερών με τους ακροδεξιούς Ανεξάρτητους Έλληνες η οποία προκάλεσε επικρίσεις ότι το πρωταρχικό μέλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική επιβίωση και η εξουσία», ενώ επισημαίνεται ότι η ελληνική οικονομία απέχει πολύ από το να βγει από το τούνελ.
Ο κ. Τσίπρας δηλώνει στον Guardian ότι με τα νομοθετικά μέτρα που θεσπίστηκαν και έναν ορίζοντα χωρίς εκλογές μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019, «μπορεί να προχωρήσει με τη διακυβέρνηση» και να «εφαρμόσει μια ατζέντα περισσότερο σύμφωνη με τις φιλελεύθερες αξίες του κόμματός του».
«Όλο αυτό τον καιρό βρισκόμαστε σε συνεχή διαπραγμάτευση και συνεχή αναζήτηση συμβιβασμού μεταξύ του προγράμματος μας και του μνημονίου», λέει ο κ. Τσίπρας, επιμένοντας ότι ενώ η εποπτεία θα συνεχιστεί μέχρι τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος διάσωσης, τους επόμενους 12 μήνες θα είναι ευκολότερο. «Η μεγάλη αποκάλυψη θα έρθει τον Αύγουστο του 2018, όταν, μετά από οκτώ χρόνια, θα βγούμε από το πρόγραμμα και τη διεθνή εποπτεία. Στο αρνητικό κλίμα που επικρατεί σήμερα, αυτό είναι κάτι που ο μέσος Έλληνας εξακολουθεί να μην πιστεύει».
Ο αρθρογράφος περιγράφει και το εσωτερικό του γραφείου του πρωθυπουργού. «Αν και έξω έχει 33 βαθμούς Κελσίου και ο ήλιος λάμπει μέσα στο γραφείο, τα φώτα είναι ανοιχτά. Το γραφείο με επένδυση από ξύλο, έχει την αίσθηση ενός κουκουλιού. Όταν μπαίνω μέσα, είναι μόνος, με τα χέρια στις τσέπες του, και μια περισυλλογή στο πρόσωπό του».
Μιλάμε λίγο καθώς εκείνος κινείται σε έναν καναπέ κάτω από έναν μεγάλο κίτρινο πίνακα. Ολόκληρη η αίθουσα, όπως λέει, έχει αλλάξει. Το γραφείο του – σχεδόν άδειο εκτός από μερικές σημειώσεις, μια στοίβα από τακτοποιημένα αρχεία και ένα κουτί με κουβανέζικα πούρα- ήταν αρχικά στο παράθυρο, και ήταν αδύνατο να αναπνεύσει κανείς φρέσκο αέρα. Ένα “πολύ βαρύ” έργο τέχνης – επιλογή του Αντώνη Σαμαρά, του συντηρητικού προκάτοχού του – κοσμούσε τον τοίχο. Ένα τραπέζι και μια σειρά από οβάλ καρέκλες ήταν εκεί που το γραφείο του είναι τώρα. «Ήταν τόσο καταθλιπτικό. Τα άλλαξα όλα», λέει.
Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στο άρθρο στις αποκαλύψεις Βαρουφάκη για τον οποίο ο Τσίπρας δεν θέλει να μιλήσει, καθώς ούτε για τον Σόιμπλε.
«Ο Γιάννης προσπαθεί να γράψει ιστορία με διαφορετικό τρόπο», λέει τελικά. «Ίσως να έρθει η στιγμή που θα ειπωθούν κάποιες αλήθειες … όταν φτάσαμε στο σημείο να διαβάζουμε αυτό που παρουσίασε ως σχέδιο Β ήταν τόσο αόριστο, δεν άξιζε να μιλάμε. Ήταν απλά αδύναμο και αναποτελεσματικό», όπως μεταφράζει το protothema.gr.
Λέει επίσης για τον Βαρουφάκη και τη σχέση του με τον Σόιμπλε: «Νομίζω ότι ήταν το alter ego του. Τον αγάπησε. Τον σεβάστηκε πάρα πολύ και τον σέβεται ακόμα».
Λέει επίσης ότι ενώ η αρχική στρατηγική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια πολιτική σύγκρουσης – “σύμφωνα με την εντολή που λάβαμε” – η εγκατάλειψη του ευρώ και, κατ επέκταση, της ΕΕ, ουδέποτε αμφισβητήθηκε.
«Να αφήσουμε την Ευρώπη και να πάμε πού… σε έναν άλλο γαλαξία;» λέει ο κ. Τσίπρας. «Η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης. Χωρίς την Ελλάδα, πώς θα μοιάζει η Ευρώπη; Θα χάσει ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας και της κληρονομιάς της. Εκτός αυτού, το Grexit θα είχε καταλήξει στην αποδοχή του «σχεδίου τιμωρίας» του Σόιμπλε».
Ο συμβιβασμός ήταν η μόνη επιλογή, λέει ο Τσίπρας, παρομοιάζοντας τα μέτρα που ήρθαν με τον συμβιβασμό ως ένα φρικτό φάρμακο που παίρνεις όταν απειλείται η ζωή σου. «Κρατάς τη μύτη και το παίρνεις… Ξέρεις ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος … επειδή έχεις δοκιμάσει οτιδήποτε άλλο για να επιβιώσεις, για να μείνεις ζωντανός».
Στη συνέντευξη ο Ελληνας πρωθυπουργός «επιμένει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιφέρει μια ηθική επανάσταση που θα αλλάξει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η Ελλάδα»: «Αν βγεις έξω στο δρόμο και ρωτήσεις για αυτή την κυβέρνηση, πολλοί μπορεί να μας πουν ψεύτες αλλά κανείς δεν θα πει ότι είμαστε διεφθαρμένοι ή ανήθικοι ή ότι βάλαμε το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι».
Η συνέντευξη κλείνει με τη δήλωση Τσίπρα: «Θα καταφέρω να βγάλω τη χώρα από το βάλτο στο οποίο την οδήγησαν εκείνοι που την έκλεψαν… και να προχωρήσουμε με ένα πρόγραμμα βαθιών μεταρρυθμίσεων».
Αυτό, τουλάχιστον, είναι η ελπίδα, γράφει ο αρθρογράφος «γιατί η Ελλάδα έχει γίνει ένα απρόβλεπτο μέρος και, όπως συμβαίνει και με την ίδια την ιστορία, δεν υπάρχουν ευθείες γραμμές. Και συμπληρώνει ο Τσίπρας: «Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι η κρίση δεν θα επιστρέψει».
Τιμή μέγιστη για το οροπέδιο
Ο Ιωάννης ο Πενταμοδιανός προτάθηκε επαξίως βεβαίως, βεβαίως για τον βαθμό του ανθυπολοχαγού!!!
Και σε ανώτερα!!!
Προφητική η ανάρτηση μας με την στολή …..
Ήταν αστικός μύθος ή πραγματικότητα το «Πάρε το μηδέν» για να καθαρίσει η γραμμή του ΟΤΕ;
Υπήρξαν καιροί που λέτε που οι τηλεφωνικές συσκευές είχαν καντράν και σπιράλ καλώδια, τα μαγνητόφωνα μασούσαν τις κασέτες, η νεολαία σύχναζε σε ουφάδικα κι αν δεν πρόσεχες, έκαιγες το φιλμ και έχανες όλες τις στάσεις από τη μονοήμερη στην Κινέτα. Την ώρα λοιπόν που οι αναζητήσεις γίνονταν στον ογκωδέστατο Χρυσό Οδηγό και τα πουκάμισα είχαν αναγκαστικά βάτες, οι τεχνικές επισκευές ακολουθούσαν κι αυτές απαρέγκλιτα το χαλαρό μοτίβο μιας εποχής που έψαχνε τα πατήματά της. Τα «χιόνια» της τηλεόρασης έφτιαχναν στρίβοντας την κεραία «λίγο δεξιά ή λίγο αριστερά» (ακολουθώντας συνήθως τις πολιτικές προτιμήσεις του κατόχου) και η τηλεφωνική γραμμή καθάριζε παίρνοντας το «0». Ήταν όμως το «μηδέν» για το τηλέφωνο ό,τι ήταν το στιλό Bic για τη μασημένη κασέτα; Κι αν ναι, γιατί η αποτελεσματικότητά του ήταν πάντα προϊόν διαπραγμάτευσης; Όταν δούλευε, ήταν «μαγκιά του ΟΤΕ» για κάποιους και αυθυποβολή για κάποιους άλλους. Όταν δεν δούλευε, ήταν «βλακείες του ΟΤΕ» και αστικός μύθος, για τους ίδιους πάντοτε. Ας δούμε λοιπόν τι πραγματικά γινόταν στα χρόνια που το «0» ήταν για την τηλεφωνική κλήση ό,τι είναι σήμερα η περιφορά μας από δωμάτιο σε δωμάτιο με το κινητό στο χέρι, μπας και πιάσει σήμα το καταραμένο!
«Πάρε το μηδέν»
Παραμένοντας στην ίδια εποχή, μια περίοδο ουκ ολίγων τεχνικών δυσκολιών για τις τηλεπικοινωνίες, δεν ήταν καθόλου σίγουρο πως οι δυο συνομιλητές θα ήταν στην ίδια γραμμή! Κι αν ήταν, η τηλεφωνική κλήση θύμιζε κάποιες φορές ραδιόφωνο με χαλασμένη κεραία, μιας και τα παράσιτα κάλυπταν τις πνιχτές ανθρώπινες λαλιές. «Πάρε το μηδέν», βροντοφώναζε ο ένας στον άλλο, μπας και καθαρίσει η γραμμή και τελεσφορήσει η συνομιλία. Και καθάριζε. Συνήθως. Ενίοτε. Κάποιες φορές, τέλος πάντων! Ήταν τα χρόνια που τα χαρακτηριστικά γκρι τηλέφωνα με το καλώδιο σπιράλ και το καντράν που αν δεν πρόσεχες σου μάγκωνε το δάχτυλο υπήρχαν σε κάθε σπίτι, ευγενική προσφορά του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Τα τηλέφωνα που κουδούνιζαν μανιασμένα και αυτό το χαρακτηριστικό «ντριν» έρχονταν συνήθως μετά κόπων και βασάνων, καθώς η σύνδεση της τηλεφωνικής γραμμής απαιτούσε ιώβεια υπομονή αλλά και μια καλή δόση «μέσου», για να μην περιμένεις κάνα τρίμηνο δηλαδή για να μιλήσεις με τη μάνα σου στο χωριό. Και τότε, μια χαρμόσυνη μέρα, κατέφτανε ο τεχνικός του ΟΤΕ στο σπίτι και γινόταν πανηγύρι στη γειτονιά για το ανεπανάληπτο του γεγονότος! Η ευτυχία περνούσε βέβαια γρήγορα, καθώς το μαραφέτι είχε όσο να πεις τις παραξενιές του: παράσιτα, μπερδεμένες γραμμές, ενοχλητικές συνακροάσεις και νεύρα τσατάλια. 
«Πάρε το μηδέν», άκουγες με οργή από την άλλη άκρη της γραμμής. Και το έπαιρνες, μην ξέροντας καν αν δούλευε το πράγμα ή αν ήταν άλλος ένας τεχνολογικός μύθος από αυτούς που κυκλοφορούσαν αδέσποτοι σε εποχές που δεν υπήρχε το ίντερνετ να μας λύνει τις απορίες. Τι ίντερνετ, εδώ μιλάμε για καιρούς που το τηλεφώνημα δεν ήταν καν ιδιωτικό. Και δεν αναφερόμαστε καν στον μεγάλο σπιούνο, το ντούμπλεξ (τη δεύτερη τηλεφωνική συσκευή στην ίδια γραμμή), αλλά για το γεγονός ότι όλο και κάποιος άλλος θα τρύπωνε στην κλήση, άθελά του ο φουκαράς, καθώς μόνο ωτακουστής δεν ήταν ο καψερός, αν και το μπέρδεμα έφερνε άλλοτε γέλια και άλλοτε νεύρα, σίγουρα διαπληκτισμούς αλλά και νέες γνωριμίες αναγκαστικά. Τόσοι και τόσοι έρωτες ξεκίνησαν από τις μπλεγμένες γραμμές του ΟΤΕ! Τόσα και τόσα «λαβράκια» βγήκαν από τις αθέλητες αυτές συνακροάσεις… Το «πάρε το μηδέν» έγινε έτσι μια από τις δημοφιλέστερες φράσεις της δεκαετίας του 1980. Δεν ήταν βέβαια μόνο για να βγει ο άλλος από το βάθος της γραμμής ή να καθαρίσει η κλήση. Συνηθέστατα ήταν και τρόπος για να αποφύγεις ένα άβολο τηλεφώνημα, σε εποχές που δεν είχαμε καν αναγνώριση κλήσης(!), «δεν σας ακούω καθόλου, παρακαλώ πάρτε το μηδέν». Κι έτσι γλίτωνες εύκολα και γρήγορα με μια προκατασκευασμένη δικαιολογία που όλοι έπαιρναν για αλήθεια. Οι περισσότεροι πίστευαν εξάλλου πως κάτι γινόταν αν καλούσες το μηδέν, σχηματίζοντας με το δάχτυλό σου τη μεγαλύτερη διαδρομή του καντράν, που όσοι το θυμούνται ξέρουν πόσο άβολο ήταν όλο αυτό και πόσα μπορούσαν φυσικά να πάνε στραβά. Κολλούσε βλέπετε το αναθεματισμένο και τα ατυχήματα δεν ήταν καθόλου απρόοπτα. Η πλάκα είναι πως είχαν πολύ καλό να πιστεύουν πως κάτι άλλαζε μαγικά αν έπαιρνες το μηδέν, όσο κι αν το πράγμα κινούνταν πάντα μεταξύ πραγματικότητας και μύθου. Όπως και όλα τα ’80s άλλωστε…
Τι πραγματικά γινόταν
Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 τα τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ ήταν αναλογικά. Όταν σήκωνες λοιπόν το ακουστικό στο σπίτι σου, η κίνηση αυτή ενεργοποιούσε το κέντρο του ΟΤΕ και κάθε γύρισμα του καντράν αντιπροσωπευόταν από μια αντίστοιχη διαδρομή στο τηλεφωνικό κέντρο, κάνοντας κι έναν μονότονο μηχανικό θόρυβο. Το «0» ήταν λοιπόν η μεγαλύτερη διαδρομή του καντράν και, αναγκαστικά, η μεγαλύτερη διαδρομή του τηλεφωνικού κέντρου του ΟΤΕ. Και ήταν αυτό το τεχνικό χαρακτηριστικό που καθάριζε τη γραμμή από θορύβους, παράσιτα και αδιάκριτες συνακροάσεις, καθώς το γύρισμα όλου του καντράν (και του αντίστοιχου επιλογέα στο κέντρο) έδινε μεγαλύτερη ισχύ στην κλήση απαλλάσσοντας τη γραμμή από τις περιπέτειές της. Κι αν δεν δούλευε με την πρώτη, τεχνικά ήταν σωστό να πάρεις το μηδέν και δεύτερη ή και τρίτη φορά, μέχρι να πετύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Εγγυημένο δεν ήταν στα σίγουρα, δούλευε όμως και μάλιστα ικανοποιητικά. Ζώντας εξάλλου στο μεγάλο χωριό που έλεγαν Ελλάδα, όλοι είχαν έναν μπάρμπα στον ΟΤΕ που θα άνοιγε το στόμα του αποκαλύπτοντας το μεγάλο μυστικό. Από τις αρχές των ’80s όμως, ο ΟΤΕ άρχισε να αλλάζει τα παλιά και αναλογικά τηλεφωνικά κέντρα με ψηφιακά, μια διαδικασία που θα έπαιρνε ωστόσο τον χρόνο της και θα κρατούσε μπόλικα χρονάκια, τουλάχιστον ως τα μέσα των ’90s. Τα παλιά τηλεφωνικά κέντρα, αυτά που γαλούχησαν γενιές και γενιές Ελλήνων, δούλευαν με επιλογείς, καλωδιάκια, συρματάκια, πλατίνες και γρανάζια και πολλά ήταν αυτά που πήγαιναν στραβά στους πολύπλοκους και αρκούντως φθαρτούς μηχανισμούς εκεί που κανονικά δεν θα έπρεπε. 
Κι έτσι σήκωνες το τηλέφωνο να πάρεις ιδρωμένος από άγχος τους γονείς σου, για να δικαιολογήσεις την τεράστια βραδινή σου αργοπορία, και στη γραμμή συνομιλούσαν άλλοι! Ή καλούσες τον φίλο σου και έβγαινε μια γυναικεία φωνή προχωρημένης ηλικίας. Ήταν όλες αστοχίες υλικού του τηλεφωνικού κέντρου, μόνο που αυτές δεν λύνονταν αν έπαιρνες το μηδέν. Το «πάρε το μηδέν» έγινε έτσι το σήμα-κατατεθέν μιας περίεργης για τις τηλεπικοινωνίες εποχής, όταν σήμαινε κάτι απτό και αφορούσε στην πεζή καθημερινότητα. Σήμερα έχει μείνει απλώς ως έκφραση ότι οι δυο φυσικοί συνομιλητές μαζί μιλάνε, χώρια καταλαβαίνουν («σύνδεση με Κάιρο» το λέγαμε επίσης κάποτε), ως απομεινάρι δηλαδή του ένδοξου τεχνολογικού μας παρελθόντος. Μετά ήρθε το τηλέφωνο με τα κουμπάκια και οι διπλές τηλεφωνικές γραμμές στο σπίτι του Νεοέλληνα, όταν τίποτα το περίεργο δεν συνέβαινε πια. Πόσο μάλλον που κάποια στιγμή αποβιβάστηκε και το κινητό και όλα αυτά μπήκαν πια στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Το πόσο κόπιαζε όμως το δάχτυλο για να καλέσει κάποιον το θυμόμαστε ακόμα όσοι το ζήσαμε, καθώς το σώμα έχει μνήμη.πηγή: newsbeast.gr
Κέρδος online 24/7/2017 8:00