Άρθρα

Δημοσιεύτηκε στισ

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση 
Νοημοσύνη της κοινής γνώμης 

Του Δημήτρη Δακανάλη*

Νοημοσύνη ονομάζομε την ικανότητα του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται τις διάφορες καταστάσεις και με κριτική επεξεργασία των δεδομένων να προσαρμόζει την άποψη του θετικά ή αρνητικά πάνω στα γεγονότα.

Η νοημοσύνη υπηρετείται από το σύνολο των γνωστικών ικανοτήτων, που διαθέτει το κάθε άτομο και αναλόγως του βαθμού ανάπτυξης τους προσδιορίζεται ο βαθμός εξυπνάδας του κάθε ατόμου το λεγόμενο IQ. 

Οι πιο σημαντικές γνωστικές λειτουργίες, που διαθέτει κάθε άτομο , είναι η μνήμη, η φαντασία , η προσοχή, η εμπειρία, ο συνειρμός , και γενικότερα η ικανότητα να κρίνει και να συγκρίνει τις καταστάσεις και τα γεγονότα για την εξαγωγή των συλλογισμών του και να απορρίπτει ή να τα αποδέχεται αναλόγως της υποκειμενικής γνώμης του. 

Η ταχύτητα της ικανότητας, που διαθέτει το άτομο για την τελική επεξεργασία όλων αυτών των πληροφοριών για να προκύψει σωστό συμπέρασμα συλλογισμού, καθορίζει και την αγχίνοια του, όπως π.χ τον χρόνο που χρειάζεται ο σκακιστής για να σκεφτεί τη σωστή κίνηση. 

Η αγχίνοια είναι έννοια που ο Αριστοτέλης της έδιδε μεγάλη σημασία, όταν δίδασκε τη στρατηγική σκέψη στον Μέγα Αλέξανδρο, τον μεγαλύτερο στρατηλάτη του πλανήτη, για να λαμβάνει δύσκολες αποφάσεις σε ελάχιστο χρόνο.

Όταν τα άτομα μιας κοινωνίας σχηματίζουν μια γνώμη σπανίως είναι διατεθειμένα να κάνουν χρήση της δικής τους νοημοσύνης, χρησιμοποιώντας τα δικά τους γνωστικά δεδομένα με τη δική τους νοημοσύνη, για να καταλήξουν στην εξαγωγή των δικών τους συμπερασμάτων.

Η ικανότητα αυτή εξαρτάται από τηννοημοσύνη και τη γενική παιδεία τους, συνήθως όμως ακολουθούν χωρίς κόπο και ρίσκο την ήδη διαμορφωμένη γνώμη των άλλων και πολύ πιο εύκολα τη γνώμη της πλειοψηφίας, η οποία τους προσφέρεται ακόπως και ποικιλοτρόπως . 

Η γνώμη των άλλων επηρεάζει πάντα τη σκέψη τους όσο και τις πράξεις τουςκαι μιμούνται τα πρόβατα που ακολουθούν τον αρχηγό του κοπαδιού όπου τα οδηγήσει. 

Θα προτιμούσαν να τον ακολουθήσουν στην καταστροφή, παρά να σκεφτούν από μόνοι τους τι πρέπει να κάνουν.

Η επικρατούσα γνώμη των πολλών, η κοινώς αποδεκτή όπως λέμε, είναι γνώμη δύο τριών ατόμων που με την λειτουργία της μίμησης οδηγεί το κοπάδι στην υποδεικνύουσα άποψη.

Ανάλογη χειραγώγηση γίνεται στην πολιτική με τις δημοσκοπήσεις, τις κατευθυνόμενες πληροφορίες και στην αγορά για την ανάλογη προπαγάνδα στην κατανάλωση των διαφημιζόμενων αγαθών.

Επομένως από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό, πόση δύναμη διαθέτουν και τα ΜΜΕ για να πολλαπλασιάσουν μια γνώμη δύο έως τριών ανθρώπων και να την παρουσιάσουν σαν επικρατούσα άποψη της πλειοψηφίας, αφού τα άτομα με τον μιμητισμό τους είναι έτοιμα να την ακολουθήσουν. 

Σ’ αυτήν την επίπλαστη πια και κοινώς αποδεχτή διαμορφωμένη άποψη είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντιπαρατάξει οποιοδήποτε άτομο τη δική του άποψη όσο λογική κι αν είναι, πρώτο, γιατί θα θεωρήσει πως ματαιοπονεί και δεύτερο, μήπως θεωρηθεί αιρετικός και ιδιόρρυθμος από το σύνολο των ατόμων της επίπλαστης πλειοψηφίας.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι πως η νοημοσύνη και η κοινή γνώμη είναι νοημοσύνη και γνώμη δύο ή τριών ατόμων, που με τους τρόπους που αναφέραμε, γίνεται γνώμη των πολλών, όταν τα άτομα της κοινωνίας δεν χρησιμοποιούν τη νοημοσύνη τους για τον σχηματισμό της.

* Ο Δημήτρης Δακανάλης είναι ιατρός παθολόγος 

Δημοσιεύτηκε στισ

«Ξαφνικός θάνατος» λόγω POS για χιλιάδες επιχειρήσεις

Από τον φόβο κατάσχεσης των εισπράξεων των POS, καταστηματάρχες δεν διστάζουν να προσφέρουν ακόμα και… διπλές τιμές (προς άγραν μετρητών) στους πελάτες τους  Ο ακατάσχετος επιχειρηματικός λογαριασμός που εξήγγειλε πέρυσι ο πρωθυπουργός έμεινε στα χαρτιά και για να επιζήσουν πολλοί επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις τους προτιμούν να αρνηθούν τις πληρωμές με POS στους πελάτες τους ή και να πληρώσουν πρόστιμο 1.500 ευρώ, αντί να προμηθευτούν τη συσκευή πληρωμής με κάρτες.  Από τον φόβο κατάσχεσης των εισπράξεων των POS, καταστηματάρχες δεν διστάζουν να προσφέρουν ακόμα και… διπλές τιμές (προς άγραν μετρητών) στους πελάτες τους.  Έξαρση φοροδιαφυγής Το πρόβλημα διαπιστώνουν και στο υπουργείο Οικονομικών, που παραδέχονται ότι έτσι όπως επιβλήθηκε πριν από δέκα ημέρες η υποχρεωτική εγκατάσταση των συστημάτων POS, έμεινε κουτσή και προκαλεί τεράστιο πλήγμα στην ήδη ετοιμόρροπη αγορά. Και ενώ προσβλέπουν σε επιπλέον έσοδα 1,3 δισ. ευρώ τον χρόνο από άμεση είσπραξη του ΦΠΑ που πληρώνεται με κάρτα, από την άλλη φοβούνται μεγάλες απώλειες από μαζικές διακοπές εργασιών ή και νέο κύμα φοροδιαφυγής -για λόγους επιβίωσης αυτή τη φορά- από επαγγελματίες και επιχειρήσεις που βλέπουν ότι χάνουν τα πάντα. Και αυτό γιατί:  – Αντίθετα με όσα είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης πέρυσι, ο λογαριασμός εισπράξεων μέσω POS δεν μένει ακατάσχετος. Η πρωθυπουργική δέσμευση ήταν ότι το κράτος θα τους αφήνει τουλάχιστον τα αναγκαία για να μπορεί η επιχείρησή τους να λειτουργεί. Τώρα τα υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών παραπέμπουν στο μέλλον λέγοντας ότι θα επανεξετάσουν το θέμα σε συνεννόηση με την τρόικα. Αλλά κι αν ακόμα θεσπιστεί μετά από μήνες ή χρόνια η προστασία του επαγγελματικού λογαριασμού, μέχρι τότε η Εφορία και το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) θα έχουν στραγγίξει χιλιάδες επιχειρήσεις.  – Ακόμα και όσοι επαγγελματίες έχουν έσοδα από μισθούς και συντάξεις, απολαμβάνουν μεν προστασία από κατασχέσεις για ποσά έως 1.000-1.250 ευρώ τον μήνα, αλλά με αυτά και μόνο δεν μπορούν να αποπληρώσουν προμηθευτές και πάγια έξοδα. Ετσι αναγκάζονται και αυτοί να κλείσουν.- Για να αποφύγουν κατασχέσεις από το Δημόσιο και τους πιστωτές τους όσοι χρωστάνε, η κυβέρνηση τους προσφέρει τώρα σανίδα σωτηρίας -μία εβδομάδα μετά την εγκατάσταση των POS- την ευκαιρία να ενταχθούν στον εξωδικαστικό συμβιβασμό. Η ρύθμιση αυτή όμως δεν είναι οριζόντια: προστατεύει -για μία και μόνο φορά- από μέτρα κατάσχεσης και διώξεις μόνο όποιους κάνουν αίτηση. Αλλά στην ουσία δεν προστατεύει ούτε και αυτούς παρά μόνο προσωρινά, αν σε 2-3 μήνες από την υποβολή της αίτησης η διαδικασία αποβεί άκαρπη και δεν πετύχουν τη ρύθμιση χρεών στην οποία προσέβλεπαν. Και όσοι εμπίπτουν στις εξαιρέσεις δεν θα μπορέσουν να κάνουν καν την αίτηση.  Άλλα κόλπα για να γλιτώσουν από κατασχέσεις Σε κάθε περίπτωση, έμποροι και μικροεπαγγελματίες θεωρούν ότι το χτύπημα που δέχονται είναι καλά υπολογισμένο ώστε να αναγκαστούν να κλείσουν. Για να μπορέσουν να αντέξουν, καταφεύγουν σε θεμιτά ή και αθέμιτα μέσα άμυνας. Για παράδειγμα: – Προσφυγή στον εξωδικαστικό: Είναι η νόμιμη οδός για να μπορέσουν να ρυθμίσουν και να κουρέψουν οφειλές ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν. Αν δεν δράσουν άμεσα για να προφυλαχθούν, οι κατασχέσεις τρέχουν με… χίλια την ημέρα (για την ακρίβεια, 1.093 κατασχέσεις κάθε εργάσιμη ημέρα του Μαΐου) και δεν σταματάνε ούτε τον Αύγουστο. Αν δεν έχουν τουλάχιστον μία κερδοφόρο χρήση στις τρεις τελευταίες χρονιές, αυτομάτως απορρίπτονται. Αν πάλι δεν ευδοκιμήσει η αίτησή τους, από το φθινόπωρο μπαίνουν ξανά στο στόχαστρο. – Δήλωση ακατάσχετου λογαριασμού: Κινούμενοι στο όριο του νόμου, τις τελευταίες ημέρες πολλοί επιχείρησαν να συνδέσουν τον λογαριασμό του POS με έναν από τον οποίο οι ίδιοι ή συγγενείς τους πληρώνονται μισθούς και συντάξεις, με στόχο να διασώσουν από κατασχέσεις έως 1.250 ευρώ τον μήνα. Εξ ορισμού, όμως, οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν δικαιούνται το ακατάσχετο όριο.- Αρνηση αποδοχής πληρωμής με POS: Τα πράγματα ξεφεύγουν ήδη σε αρκετές περιπτώσεις όπου ακόμα κι αν υπάρχει συσκευή στο κατάστημα, δεν χρησιμοποιείται.  Για παράδειγμα: «Χάλασε το μηχάνημα»: Ιδιοκτήτης πρατηρίου υγρών καυσίμων ενημερώνει τον πελάτη (και κατόπιν εορτής, αφού πρώτα φούλαρε το ντεπόζιτο του αυτοκινήτου του) ότι δεν μπορεί να πληρώσει με κάρτα. Με πάσα ειλικρίνεια του λέει, γνωρίζοντας ότι πρόκειται για διευθυντή Εφορίας: «Θα μπορούσα να σου πω ότι χάλασε, ότι κόπηκε το Ιντερνετ, ότι είναι φθαρμένη η κάρτα σου και δεν διαβάζεται. Η αλήθεια όμως είναι ότι χρωστάω στο ΙΚΑ (ΕΦΚΑ) και μου έχει δεσμεύσει τον λογαριασμό. Αν πληρώσεις με κάρτα, τα λεφτά θα πάνε αλλού και εγώ δεν θα έχω να πληρώσω το επόμενο βυτίο. Με κλείνεις, αν πληρώσεις με κάρτα». «Με μετρητά πληρώνεις τα μισά»: Μέχρι και μισή τιμή σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες και καταστήματα ρούχων προσφέρουν πλέον στους πελάτες τους πολλοί επαγγελματίες προκειμένου να τους πείσουν να πληρώσουν με μετρητά και χωρίς απόδειξη. «Δεν έχω POS»: Διαπιστώνεται ότι ήδη πολλοί μαγαζάτορες λένε στους πελάτες τους ότι δεν έχουν προμηθευτεί μηχάνημα αποδοχής καρτών. Πολλοί φλερτάρουν -εις γνώσιν τους- με τον κίνδυνο να δεχτούν σε περίπτωση ελέγχου πρόστιμο 1.500 ευρώ. Προτιμούν όμως ακόμη και να πληρώσουν το πρόστιμο, αντί να χάσουν πολλαπλάσια είσπραξη. Πηγή: newmoney.gr
Κέρδος online   8/8/2017 20:31
Δημοσιεύτηκε στισ

Ναυπακτία:

Μια άγνωστη ιστορία αγάπης που κατέληξε σε φόνο και το δημοτικό τραγούδι γι΄αυτή

Το Nafpaktianews.gr σας παρουσιάζει μια άγνωστη ιστορία αγάπης που τελείωσε με φόνο την 1 Μαρτίου του 1925.Το τραγούδι  γράφτηκε από τον άνδρα που σκότωσε την γυναίκα που αγαπούσε έχει διαδοθεί με πολλές παραλλαγές σε ολόκληρη την Ελλάδα όμως η ιστορία είναι αυτή που αναφέρουμε με μαρτυρίες οι οποίες περνούν από γενιά σε γενιά.

«Βάτους και αγκάθια πάτησα»Δημοτικό τραγούδι για την όμορφη Βασίλω Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για μια κοπέλα από το Τρίκορφο Ναυπακτίας την Βασιλική Δημοπούλου που δυστυχώς δεν υπάρχει καμία φωτογραφία της, το μόνο που υπάρχει είναι το δαχτυλίδι που φορούσε.. 

Κάπου σε αυτό το μονοπάτι έγινε η δολοφονία

dsc_0128

Η Ιστορία της Βασίλως από το βιβλίο του Ιερώνυμου Δελημάρη.

Η Βασιλική Κων. Δημοπούλου ήταν μια σεμνή, πολύ καλοφτιαγμένη και όμορφη κοπέλα, άσπρη σαν λεύκα λένε οι παλιότεροι. Την ήθελε και τη ζήτησε σε γάμο ο χωριανός μας Ιωάννης Πολύζος. Επειδή όμως ήταν φτωχή δεν την ήθελε ο πατέρας του Δημήτριος Πολύζος  και έτσι δεν προχώρησε το συνοικέσιο αυτό. Μετά από λίγο καιρό έγινε νέο συνοικέσιο για κάποιον Μιλτιάδη Μπούρο από  τη Σταμνά Μεσολογγίου. Ο Μπούρος, καλός και τίμιος άνθρωπος , ρώτησε τον Ιωάννη Πολύζο αν συνεχίζει να ενδιαφέρεται για τη συγκεκριμένη κοπέλα, πήρε όμως αρνητική απάντηση.Γι’ αυτό  δέχτηκε το συνοικέσιο, έγιναν  αρραβώνες και κανονίστηκε η προίκα (μερικά γιδοπρόβατα). Μετά από λίγο άλλαξαν γνώμη οι Δημοπουλαίοι και ενημέρωσαν το Μπούρο ότι χαλάνε τον αρραβώνα χωρίς να του δώσουν καμία εξήγηση. Η διάλυση του αρραβώνα μάλλον έγινε ή διότι άλλαξαν γνώμη οι Δημοπουλαίοι  ή διότι επανήλθε στο αίτημα ο Ιωάννης Πολύζος. Ο Μπούρος που είχε αγαπήσει την Βασιλική , αποφάσισε ή να την κλέψει ή να την σκοτώσει. Ίσως να θίχτηκε από τη συμπεριφορά των Δημοπουλαίων, ίσως να προσβλήθηκε από τα πειράγματα των συγχωριανών του, πάντως έβαλε σε ενέργεια το σχέδιο του και παραφύλαγε να την ξεμοναχιάσει. Οι Δημοπουλαίοι τη φύλαγαν και κάθε μέρα που έβγαινε για δουλειές άλλαζε φορέματα ή μαντήλια για να μην αναγνωρίζεται. Τελικά κάποια μέρα που επέστρεφε μαζί με τη θεία της τη Δημοπουλίνα από τη Γυρβουλιά όπου είχε πάει για να πάρει το γάλα, τη σταμάτησε ο Μπούρος στην περιοχή Τρόχη στο Ξερόρεμα και της είπε <<διάλεξε ή θα ‘ρθεις μαζί μου ή θα σε σκοτώσω>>. Η Βασιλική ξεκίνησε να πάει μαζί του. Τότε η θεία της της φώναξε <<που πάς μωρή, θα μας ντροπιάσεις όλους>>. Δείλιασε τότε  η κοπέλα και ξαναγύρισε προς τη θεία της. Ο Μπούρος ήταν φαίνεται αποφασισμένος και έριξε και τη σκότωσε . Πήγε μάλιστα, μάλλον την άλλη μέρα και παραδόθηκε μόνος του στις αρχές. Από το γεγονός αυτό που συνέβη την 1η Μαρτίου 1925 βγήκε το τραγούδι <<Βάτους κι αγκάθια πάτησα Βασίλω μου>> το έγραψε ο Μπούρος μέσα στη φυλακή  και μάλιστα ο Μπούρος μέχρι που πέθανε φορούσε μαύρο πουκάμισο, το τραγούδι αυτό τραγουδιέται μέχρι και σήμερα στο χωριό μας γεμίζοντας  μας συγκίνηση.

Οι στοίχοι του τραγουδιού:

Βάτους  κι αγκάθια πάτησα, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν Βασίλω, όσο να σ’αγαπήσω’

Και τώρα που σ’αγάπησα, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν Βασίλω, μου λένε να σ’αφήσω.

Μου λένε να σ’αφήσω και να σε παρατήσω.

Φέτος τα στάρια χάλασαν, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν, Βασίλω και τι ψωμί θα φάμε

στο δρόμο που θα πάμε.

Φέτος τ’αμπέλια χάλασαν, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν, Βασίλω, και τι κρασί θα πιούμε

Όταν στεφανωθούμε;

Κάλλιο να΄ιδώ το αίμα σου, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν, Βασίλω, στη γη να κοκκινίζει,

Παρά να δω τα μάτια σου, άλλως να τα φιλήσει.

Στη Πάτρα πάω κι έρχομαι, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν, Βασίλω, τι θέλεις να σου στείλω;

Στείλε μου χτένι και γυαλί, Βασίλω μου,

Αμάν αμάν, Βασίλω, και μια πυκνή τσατσάρα.

Το χτένι να χτενίζεσαι και το γυαλί να βλέπεις,

Κι αυτήν την πυκνοτσάτσαρα

Αμάν αμάν, Βασίλω μου, να στρώνεις τα μαλλιά σου.

Το Τραγούδι όπως παρουσιάστηκε από του εξαιρετικούς μουσικούς που αναφέρονται στο βίντεο και που συμμετείχαν στο 4ο Πανελλήνιο φεστιβάλ παραδοσιακών χορών στο Λυγιά Ναυπακτίας, οι οποίοι αναφέρονται στο βίντεο. 

 

Δημοσιεύτηκε στισ

Το Θείο βρέφος είναι το θαύμα που περίμενε ο Αλέξης!

Αύγουστος 8, 2017

0

Εμφανίστηκε ο Κώστας Λαλιώτης.Η μόνη αξία που μπορεί κανείς να αναζητήσει σε αυτή την χρεοκοπημένη πολιτική μετοχή είναι η διαπίστωση ότι τα πράγματα θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολα για τον Αλέξη, έτσι ώστε να αναγκαστεί να εκτεθεί δημόσια το «θείο βρέφος». Μην έχετε αμφιβολία.

Η βροχή των αποκαλύψεων θα βγάλει και άλλα σαλιγκάρια της… συναίνεσης στην επιφάνεια.Tou Θανάση ΜαυρίδηΤο αρχικό σχέδιο των υπερτιμημένων πολιτικών εγκεφάλων που περιβάλουν με την σοφία τους τον Αλέξη Τσίπρα ήταν η μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε έναν πολιτικό δορυφόρο του ΣΥΡΙΖΑ, κατά τα πρότυπα της Ένωσης Κέντρου στα πρώτα χρόνια της κυριαρχίας του Ανδρέα Παπανδρέου.Η Ένωση Κέντρου διαλύθηκε και απορροφήθηκε στην συνέχεια από το ΠΑΣΟΚ, μία τύχη που η Ιστορία θα επιφύλασσε και στο ΠΑΣΟΚ, εφόσον επέλεγε (ή και επιλέξει στο ορατό μέλλον) τον δρόμο της συνεργασίας με την… Κεντροαριστερά του κ. Τσίπρα.Η κεντρική ιδέα του εγχειρήματος ήταν και εξακολουθεί να είναι η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ από έναν συνασπισμό ακροαριστερών οργανώσεων σε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που θα διεκδικεί με αξιώσεις την εξουσία στις επόμενες… δεκαετίες.Δηλαδή, το πέρασμα της χώρας σε μία νέα εποχή επικυριαρχίας της κεντροαριστεράς, αν δεχτούμε ότι η πρώτη σχετική περίοδος ήταν εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου. Η απλή αναλογική και οι γέφυρες προς πολιτικές ομάδες της λαϊκής Δεξιάς εξυπηρετεί, επίσης, αυτή την στρατηγική.Ο Κώστα Λαλιώτης έχει «ξεχάσει» αυτές ακριβώς τις ομάδες της λαϊκής Δεξιάς, όταν μας λέει ότι ο «λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Προφανώς ο Πάνος ο Καμμένος, όπως και Δεξιοί υπουργοί που συμμετέχουν στην σημερινή κυβέρνηση, πρεσβεύουν κάτι διαφορετικό.Ο κ. Λαλιώτης, λοιπόν, δεν βρήκε να πει ούτε μία κουβέντα γι’ αυτούς. Διότι, προφανώς, το πρόβλημα του δεν είναι γενικώς και αορίστως η Δεξιά. Αλλά η Δεξιά που δεν συνεργάζεται με τον κ. Τσίπρα και απειλεί την μακροημέρευση της εξουσίας του.Ο Κ. Λαλιώτης ήταν πάντα φίλος της προπαγάνδας και συνήθως η κατηγορία αυτή των ανθρώπων είναι εχθροί της αλήθειας.Το ΠΑΣΟΚ έχει αυτή την στιγμή μία ευκαιρία να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή σε ρόλο πρωταγωνιστή. Κι είναι προς το συμφέρον της χώρας να υπάρχει ένα ισχυρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, το ΠΑΣΟΚ κράτησε πιο υπεύθυνη στάση από τα άλλα κόμματα στην αντιμετώπιση της κρίσης κι αυτό τελικά το πλήρωσε και μάλιστα με υπερβολικό τίμημα! Από τα παράδοξα της Ιστορίας! Κι όμως συνέβη! Οι «αδικίες» δεν διορθώνονται πάντα στην πραγματική ζωή.Αυτό, λοιπόν, που συμβαίνει τώρα με τις διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ, είναι μία από τις σπάνιες φορές που η ζωή δίνει την ευκαιρία για ένα χαρούμενο τέλος! Θα αγοράσει» αυτό το σενάριο το ΠΑΣΟΚ; Ναι, αν δεν δώσει το φιλί της ζωής στον Αλέξη Τσίπρα.Κι εδώ που τα λέμε, θα ήταν καθαρή αυτοκτονία να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την παραμικρή σχέση με την σοσιαλδημοκρατία. Εκτός κι αν δεν ενοχλούνται από τα όσα συνέβησαν το 2015 ή από την στήριξη που παρέχει αυτό το κόμμα (το μοναδικό στην Ευρώπη) στο καθεστώς του Μαδούρο.Ακόμη κι αν το σενάριο αυτό, της στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ από το ΠΑΣΟΚ, ήταν ισχυρό πριν από λίγο καιρό, σήμερα φαίνεται αδύναμο.Παρά το γεγονός ότι έχουν εκδοθεί ακόμη και εφημερίδες για να υποστηριχτεί μία τέτοια πορεία.Κατά συνέπεια ήταν φυσικό να βγει και να μιλήσει ο κ. Λαλιώτης και να υποστηρίξει ότι ο μεγαλύτερος εχθρός είναι η Δεξιά. Άρα όχι ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα που κόντεψε να τινάξει την χώρα στον αέρα. Δεν μας έκανε εντύπωση ότι ο Κώστας Λαλιώτης βγήκε και μίλησε για να πει αυτά που είπε. Θα μας έκανε εντύπωση αν δεν υποστήριζε τις θέσεις του.Για τον Κώστα Λαλιώτη μπορεί κανείς να πει πολλά. Το μόνο για το οποίο δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει είναι για ασυνέπεια.Liberal.gr

Δημοσιεύτηκε στισ

Άνδρες επιφανείς από το ένδοξον χωρίον των Σκούρτων  στο προαύλιο του ναίσκου της Ζωοδόχου πηγής και της Αγίας Αναστασίας στο Τσιγκουράτι .

Δημοσιεύτηκε στισ
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα δημοσιογράφοι που σέβονται και το λειτούργημά τους και τους αναγνώστες τους. Ένας από αυτούς ο Κώστας Στούπας του capital.gr στον οποίο έστειλα μια επιστολή, που την δημοσίευσε άμεσα και την απάντησε. Μπράβο Κώστα Στούπα, τιμάς τη δημοσιογραφία. 
Κε Στούπα,
Στο άρθρο σας 13/1/2017 “Τι κρύβει ο πόλεμος εναντίον των μετρητών” που μέσω FB τώρα έπεσε στην αντίληψή μου, δύο φορές χρησιμοποιείτε αναφορές στους Εβραίους – ως θύματα – προκειμένου να παρομοιάσετε συμπεριφορές της Ναζιστικής Γερμανίας εναντίον τους με τον “πόλεμο” – όπως τον εννοείτε – εναντίον των μετρητών.
Θεωρώ ότι η παρομοίωση αυτή είναι άκυρη και προσβλητική, ακόμα κι αν επικαλείστε την τήρηση αναλογιών. Υπάρχουν – και το ξέρετε καλά ως ένας εξαίρετος αναλυτής και δημοσιογράφος – και όρια, υπάρχουν και περιορισμοί που επιβάλλει η δεοντολογία όταν γράφουμε. Ακόμα και για να δείξετε την υπερβολή στο κυνήγι εναντίον των μετρητών, δεν μπορείτε να επικαλείστε τους Εβραίους ως θύματα μιας μοναδικής στην ιστορία τραγωδίας. Σε κάποια πράγματα οφείλουμε όλοι περισσότερο σεβασμό, δεν μπορούμε να θυσιάζουμε στην πένα μας ιστορικά γεγονότα που είχαν θύματα / νεκρούς ως συνέπεια ακραίου μίσους και μιας καλοστημένης μηχανής προπαγάνδας και θανάτου.
Ελπίζω στην κατανόηση από πλευράς σας της ευαισθησίας μου
 Μίνος Μωυσής
 Πρόεδρος
 Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών
Απάντηση: Αγαπητέ κ. Μωυσή, κατανοώ απόλυτα την ευαισθησία σας. Προφανώς αναφέρεστε στην παράγραφο: “Το κυνήγι εναντίον των μετρητών, τηρουμένων των αναλογιών, θυμίζει τα πογκρόμ εναντίον των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία ή των διαφωνούντων στη σοβιετία. Πάντα ο διωκόμενος από το καθεστώς συκοφαντείται και στοχοποιείται σαν εχθρός του κοινού συμφέροντος, της πατρίδας, της τάξης…”
Βλέπε:Τι κρύβει ο πόλεμος εναντίον των μετρητών
Η πρόθεση μου δεν ήταν να προσβάλω ή να προκαλέσω πόνο στους ανθρώπους που υπέφεραν οι ίδιοι ή οι συγγενείς τους από τις θηριωδίες των ολοκληρωτισμών. Ούτε να δημιουργήσω εντυπώσεις συγκρίνοντας ανόμοια πράγματα.
Πρόθεσή μου ήταν να υπενθυμίσω στοιχεία και ενδείξεις που προμηνύουν την εκκόλαψη του “αυγού του φιδιού” προκειμένου να αποτρέψουμε στο μέλλον την ανθρωπότητα από καταστάσεις οι οποίες σημαδεύουν σαν μελανές κηλίδες το μέτωπο του είδους και της ιστορίας του.

Όπως έγραφε ο Μίλαν Κούντερα ο αγώνας του ανθρώπου εναντίον της εξουσίας είναι αγώνας της μνήμης εναντίον της λήθης…
Κατ’ αυτήν την έννοια άκαιρη και προσβλητική είναι η λήθη και η αποσιώπηση, όχι, ενδεχομένως, η όποια υπερβολή στην αγωνία ανάδειξης ενός ζητήματος τόσο σημαντικού για τις ελευθερίες του ατόμου. Η οικονομική ελευθερία αποτελεί τη βάση της εθνικής, θρησκευτικής, φυλετικής, πολιτικής, κοινωνικής και γενικότερα κάθε είδους ελευθερίας.
Δημοσιεύτηκε στισ
Drone της Πυροσβεστικής σε υπηρεσία πάνω από τα Δερβενοχώρια Αττικής·          Για… περιπολία έχει βγει από σήμερα το μη επανδρωμένο αεροσκάφος του Πυροσβεστικού Σώματος, το οποίο πραγματοποιεί πτήσεις επιτήρησης στην ευρύτερη περιοχή των Δερβενοχωρίων Αττικής. Πρόκειται για ένα drone τύπου EOS mini UAV SYSTEM – η εικόνα μεταδίδεται σε πραγματικό χρόνο στο Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων.Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που στα επιχειρησιακά σχέδια της Πυροσβεστικής για την αντιπυρική περίοδο εντάχθηκαν τέτοιου είδους αεροσκάφη, ως εργαλείο έγκαιρου εντοπισμού δασικών πυρκαγιών. Οι περιοχές επιτήρησης και το πρόγραμμα αποστολών προσδιορίζονται με βάση τον κίνδυνο για εκδήλωση πυρκαγιάς, ενώ λαμβάνεται υπόψη και το «ιστορικό» των περιοχών.Την Τετάρτη, σύμφωνα με το χάρτη που εκδίδει η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, υπάρχει πολύ υψηλός κίνδυνος για πυρκαγιά (κατηγορία 4) σε: Αττική, Βοιωτία, Εύβοια, Κορινθία, Αργολίδα, Αρκαδία, Λακωνία, Λέσβο και Χίο.
Δημοσιεύτηκε στισ

Τι γυρεύει τέτοια ώρα ο ψαράς μέσα στη χώρα;
Μην αγάπησε η καρδιά του εδώ σε κάποια γειτονιά, 
για έχασε την πετονιά του κι είναι τα μαγαζιά κλειστά;
Τι γυρεύει τέτοια ώρα ο ψαράς μέσα στη χώρα;

Δημοσιεύτηκε στισ


Ποια παγίδα στήνουν στον Μητσοτάκη












Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και οι σύμβουλοί του θα πρέπει να καταλάβουν σε ποια

 ιδεολογική παγίδα τούς οδηγεί ο κ. Αλέξης Τσίπρας και τί επιδιώκει.


Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Ποιοι είναι αυτοί που έφεραν τον Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία; είναι δημόσιοι υπάλληλοι,
 ιδεοληπτικοί της αριστεράς, φαιοκόκκινοι συνδικαλιστές, καιροσκόποι μικροεπιχειρηματίες, διαπλεκόμενοι εργολάβοι και αναρίθμητα τρωκτικά του καταρρεύσαντος ΠΑΣΟΚ,,,που
 πίστεψαν ότι μετά τον Γ.Α. Παπανδρέου ο Τσίπρας θα τούς κρατήσει κοντά στο βάζο με το μέλι.
Έτσι κι αλλιώς, για τον εσμό όλων αυτών των πολιτικάντηδων –που φέρουν και 
τεράστιες ευθύνες για την χρεοκοπία της χώρας– ο Τσίπρας ήταν σανίδα σωτηρίας
 για να μην μείνουν άνεργοι και άφραγκοι.
Καθώς είναι δε και ανεπάγγελτοι, θα είχαν πολύ σοβαρό πρόβλημα. Το ίδιο ισχύει και για
 τους Συριζαίους: η μνημονιακή κρίση ήταν γι’ αυτούς μοναδική ευκαιρία, ακόπως ως συνήθως, 
να «λιγδώσουν το αντεράκι τους» και να γευτούν τους καρπούς της εξουσίας, την κατάληψη 
της οποίας είχαν κάνει σκοπό ζωής.
Σήμερα λοιπόν, οι εξουσιολάγνοι της παρέας Σύριζα, παλαιοΠΑΣΟΚ και ηλιθιοδεξιά 
έχουν πετύχει τον πρώτο στόχο τους, που ήταν αυτός της ανόδου στην εξουσία και της
 απαλλαγής τους από τα κατακάθια του εθνικού σταλινισμού που λόγω βλακείας και
 ιδεολογικής τύφλωσης τούς χάλαγαν την σούπα. Ο δεύτερος στόχος τους είναι η δήθεν 
εφαρμογή του τρίτου μνημονίου που υπέγραψαν, αφού επιβάρυναν την χώρα με 
100 δισεκατομμύρια και πλέον ευρώ –χωρίς, όμως, να θιγούν οι πελατειακοί θεσμοί, 
η δημόσια διαφθορά και η θεσμοθέτηση της παρανομίας.
Όλα τα παραπάνω είναι σε μεγάλο βαθμό έργα του ανδρεοπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ και των
 συμμάχων του στην αριστερά, κάθε φορά που επρόκειτο να περάσουν νόμοι που ευνοούσαν 
την αρπαγή και την παρανομία.
Όσους ενδιαφέρονται για στοιχεία, μπορούμε να τούς παραπέμψουμε σε σειρά άρθρων του Οικονομικού Ταχυδρόμου της δεκαετίας τού 1980, που πιστοποιούν ποιοι, πώς και γιατί 
θεμελίωσαν το συντεχνιακό κομματικό κράτος, ανοίγοντας τις πόρτες λεηλασίας δημόσιου
 κυρίως πλούτου (δανεικών, δηλαδή) από ορδές ημετέρων.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έσπασε τα μούτρα του στην προσπάθειά του να αλλάξει λιγάκι
 το κράτος αυτό, ο Κώστας Σημίτης χλευάστηκε για τον ίδιο λόγο.
Ο Κώστας Καραμανλής το συντήρησε εφαρμόζοντας την περίφημη πολιτική του 
«μεσαίου χώρου».
Με άλλα λόγια, το 2004 στόχος της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν να πρωτοπορήσει στην 
οικοδόμηση μιας «άλλης Ελλάδας», αλλά να γίνει και η ίδια ένα μεσαίο ΠΑΣΟΚ. Και 
από την άποψη αυτή πέτυχε τον στόχο της.
Παρέμεινε πέντε χρόνια στην εξουσία, την οποία παρέδωσε στον άσχετο Γιώργο
 Α. Παπανδρέου όταν διαπιστώθηκε ότι, με αφορμή την χρηματοοικονομική κρίση
του 2008, λεφτά όχι μόνον δεν υπήρχαν αλλά η Ελλάδα ήταν υπερχρεωμένη μέχρι
 τα μπούνια.
Το δε ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε στην συνέχεια όταν οι ορδές του πελατειακού συστήματος
 διαπίστωσαν ότι η σπηλιά του Αλή Μπαμπά ήταν άδεια. Πολλοί από αυτούς μετακινήθηκαν
 λοιπόν προς τον Σύριζα, με την ελπίδα ότι ο Τσίπρας θα προσφέρει νέα πάρτυ με έναν νόμο.
 Κάποιοι άλλοι, για να τιμωρήσουν δήθεν τον Αντώνη Σαμαρά, πήγαν προς τα αλαλάζοντα
 κύμβαλα της Χρυσής Αυγής, προσφέροντας εισόδημα και άλλα παρόμοια στους 
Μιχαλολιάκους, Κασιδιάρηδες, Καρακώστες και άλλους, που παρά την κρίση 
βολεύτηκαν μια χαρά.
Κάποιοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ελληνική κοινωνία είχε κουραστεί με τον 
δικομματισμό και η κρίση τής έδωσε την ευκαιρία να εκτονωθεί. Κουραφέξαλα. 
Η ελληνική κοινωνία, η οποία στην διάρκεια της μεταπολίτευσης γαλουχήθηκε με 
πνευματικά σκουπίδια, είχε καταποντιστεί πολιτιστικά, ηθικά και μορφωτικά πριν χρεοκοπήσει η χώρα.
Με πνευματικά εφόδια την Μενεγάκη, τα ζώδια, τους Λαζόπουλους, τους
Βαξεβάνηδες και άλλα δημοσιογραφικά, πολιτικά και πνευματικά απορρίμματα,
 η ελληνική κοινωνία είχε πλήρως αποβλακωθεί και, ακόμα χειρότερα, είχε μία 
παιδεία κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή της.
Σε μία χώρα όπου μεγάλος μέρος των πολιτών δεν ενδιαφερόταν για την γνώση και η
 «εκπαίδευσή» τους ήταν τηλεοπτική, δεν πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση το 
γεγονός ότι λαϊκιστικά κόμματα εκφράζουν σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Όταν γονείς δέχονται να στέλνουν τα παιδιά τους σε σχολεία-αχούρια και σε 
πανεπιστήμια-γιάφκες, έχοντας την εντύπωση ότι ο Καζαντζάκης είναι ποδοσφαιριστής,
το παιχνίδι έχει τελειώσει («game is over»).
Διότι, όταν αυτοί οι γονείς χρειαστεί να εκφραστούν πολιτικά, είναι απολύτως λογικό 
να προκρίνουν το σκοτάδι, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τις μαγκιές, τα ουρλιαχτά και 
όλη αυτή την κτηνωδία που εκπροσωπεί ο φαιοκόκκινος ολοκληρωτισμός.
Η Χρυσή Αυγή, για παράδειγμα, δεν είναι προϊόν του μνημονίου όπως λανθασμένα πιστεύεται.
Είναι το αποτέλεσμα της πολιτιστικής ισοπέδωσης που επεβλήθη στην χώρα από αδίστακτους και χυδαίους πολιτικούς, δημοσιογράφους, ηθοποιούς και άλλους δήθεν αστούς, οι οποίοι στον 
βωμό του εύκολου κέρδους και της φιγούρας προώθησαν την ιδιωτεία και την χυδαιότητα.
Και αν κάποιοι από αυτούς κολυμπούν σήμερα στο χρήμα, αυτοί που τούς παρακολουθούσαν μαγεμένοι και ακόμα τούς παρακολουθούν, είναι πια πνευματικά ανάπηροι και δικαίως
 παίρνουν για τρόπαιο τον Κασιδιάρη, τον Πολάκη, τον Καρανίκα, τον Μπαρμπαρούση
 και τα βοθρολύματα κάποιων Μέσων μαζικής επικοινωνίας.
Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι γελοίο το να λέει κάποιος ότι δήθεν τον «πρόδωσαν οι πολιτικοί.
 Πριν απ’ όλα ο ίδιος έχει προδώσει τον εαυτό του.
Αυτό ο Τσίπρας και η παρέα του το γνωρίζουν άριστα. Χτίζουν έτσι το μέλλον τους πάνω σε μία ισοπεδωμένη κοινωνία, την οποία συνειδητά και για ξεκάθαρους πολιτικούς λόγους θέλουν να την
 πάνε ακόμα πιο κάτω. Επιδιώκουν να την εθίσουν στον ολοκληρωτισμό και την βλακεία.
Αν η αντιπολίτευση διαθέτει ίχνη ευθύνης και αξιοπρέπειας, θα πρέπει να δώσει στο 
επίπεδο αυτό πολύ σκληρή αλλά αβέβαιη μάχη. Αυτήν της αντίστασης στην αποβλάκωση, 
στην αμορφωσιά και την εξαχρείωση. Μπορεί να το κάνει; Αν όχι, ο βυθός δεν είναι μακρυά.

Δημοσιεύτηκε στισ

Ο Απατεώνας, ο Αδαής και ο Μπολσεβίκος

Μια φράση που αποδίδεται στο Βλαντίμιρ Λένιν λέει πως «στους 100 κομμουνιστές, οι  59 είναι αδαείς, οι 40 απατεώνες και μόνο ο ένας είναι γνήσιος μπολσεβίκος». 

dardamanis-130x140 Ο Απατεώνας, ο Αδαής και ο ΜπολσεβίκοςΓράφει ο Κωνσταντίνος Δαρδαμάνης*
Τον Ιανουάριο του 2015, έπειτα από επτά περίπου έτη ύφεσης, οι συμπολίτες μας αποφάσισαν να εμπιστευτούν τη διακυβέρνηση της χώρας στον Αλέξη Τσίπρα. Έναν άνθρωπο νέο, φαινομενικά άφθαρτο και μαχητικό, που με το οικείο χαμόγελό του, διαβεβαίωνε τους Έλληνες πως όχι μόνο τα μνημόνια δεν είναι αναγκαίο κακό για την οικονομία μας που νοσεί, αλλά ο ίδιος θα πετύχαινε εκεί που αποτύγχαναν οι «προσκυνημένοι», οι «γερμανοτσολιάδες» και οι «προδότες». Θα εξασφάλιζε το κούρεμα του «επαχθούς, παράνομου και επονείδιστου» χρέους και το «σκίσιμο των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο».
Ο κύριος Τσίπρας, επέλεξε τον Γιάνη Βαρουφάκη, έναν άνθρωπο που αποκαλούσε «asset» με κάθε ευκαιρία, για την κομβική θέση του υπουργού οικονομικών. Παρότι παρέλαβε από τον Αντώνη Σαμαρά, μια χώρα που επιτέλους και έπειτα από μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, είχε βγει στις αγορές δυο φορές μέσα στο 2014, είχε πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα και φυσικά είχε πετύχει στο Δ’ τρίμηνο του 2014 ρυθμό ανάπτυξης σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωζώνης (σε σύγκριση με το Δ’ τρίμηνο του 2013). Παρ’ όλα αυτά, επέλεξε να μην ολοκληρώσει το έργο της κυβέρνησης αυτής, τη θητεία της οποίας διέκοψε πρόωρα, εκμεταλλευόμενος την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά να ξεκινήσει μια δραματική για τη χώρα και την οικονομία διαπραγμάτευση, που το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ έμελλε να κατατάξει ως την μακράν χειρότερη για το 2015.
Βασιζόμενος στη «Θεωρία Παιγνίων», ο μοιραίος υπουργός Βαρουφάκης έπαιξε ένα ιδιότυπο «chicken game» (παίγνιο δειλίας) με τους δανειστές. Στη θεωρία αυτή, κερδισμένος βγαίνει όποιος δεν δειλιάσει και επιμείνει μέχρι τέλους. Κλασικό παράδειγμα είναι οι κινηματογραφικές αναμετρήσεις, όπου ο ήρωας οδηγεί το αυτοκίνητό του καταπάνω στον αντίπαλό του, ο οποίος την τελευταία στιγμή, φοβούμενος τη μετωπική σύγκρουση, στρίβει απότομα το αυτοκίνητό του, με αποτέλεσμα να βγαίνει κερδισμένος ο πρωταγωνιστής… στο Χόλυγουντ πάντα. Ακόμη και στα έργα όμως, η θεωρία προϋποθέτει δυο αντίστοιχες και αντίθετες δυνάμεις. Τι θα συνέβαινε όμως, αν ο ήρωας οδηγούσε παπάκι και ο «κακός» διαξονική νταλίκα; Η απάντηση δόθηκε το καλοκαίρι του 2015, όταν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης απείλησαν ουσιαστικά με Grexit, μέσω του δημοψηφίσματος, την τρόικα, ενώ ο Παναγιώτης Λαφαζάνης πίστευε, με μια μεταφυσική βεβαιότητα, πως λίγο οι Ρώσοι, λίγο οι Κινέζοι και λίγο ο «σύντροφος Μαδούρο» και θα ήμασταν ως χώρα οπλισμένοι απέναντι σε κάθε κίνδυνο, δημοσιονομικό, νομισματικό και όχι μόνο.
Ο μεν πρωθυπουργός, έχοντας αρχίσει να αντιλαμβάνεται το μέγεθος της συντριβής που θα ακολουθούσε την επικράτηση του «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα, αλλά και την έκταση της κωλοτούμπας που απαιτείται, εναπόθεσε τις ελπίδες του στην επικράτηση του «ΝΑΙ», προκειμένου κρυβόμενος πίσω από τη λαϊκή βούληση να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Ο δε αθεράπευτος νάρκισσος υπουργός οικονομικών, εκτιμούσε, πως οι δανειστές θα πανικοβληθούν, πως θα καταρρεύσουν οι αγορές και πως θα έρθουν ικετεύοντας για μια συνολική συμφωνία για το χρέος και την ανάπτυξη που οι προηγούμενοι δεν θα είχαν ούτε καν ονειρευτεί. Και μέσα σε όλα αυτά, ο γνήσιος μαρξιστής του υπουργικού συμβουλίου Λαφαζάνης, ετοιμάζονταν για εισβολή στο Νομισματοκοπείο και στην Τράπεζα της Ελλάδος, εκπληρώνοντας το όνειρό του να μετατρέψει την πατρίδα μας σε μια Βενεζουέλα της Μεσογείου, ένα πρότυπο Σοβιέτ του 21ου αιώνα.
Ήρθε όμως η πραγματικότητα και τους προσγείωσε απότομα. Η χώρα οδηγήθηκε από τη διαφαινόμενη ανάπτυξη σε νέα ύφεση, που μετράει ήδη δυο έτη, σε κλειστές τράπεζες, σε δύο νέα Μνημόνια με συνολικά μέτρα €14,5 δις, μέτρα που αφορούν πρωτίστως σε αυξήσεις φόρων, ασφαλιστικών εισφορών και μειώσεις συντάξεων, σε capital controls που ακόμα να αρθούν και σε μια συνολική ζημιά για την οικονομία που αγγίζει τα €100 δις!
Πάρα ταύτα, ο μεγαλύτερος θαυμαστής και μιμητής του Ανδρέα Παπανδρέου, παρά την άνευ προηγουμένου καταστροφή που προκάλεσε, κατάφερε για ακόμη μια φορά να εξαπατήσει τους συμπολίτες μας και να επανεκλεγεί πρωθυπουργός. Ο μοιραίος και αδαής εμπνευστής του παράλληλου νομίσματος και της «περήφανης διαπραγμάτευσης» αντιθέτως, από «asset» έγινε «μεγάλο λάθος» και έκτοτε πασχίζει διαρκώς, ως γνήσιος νάρκισσος, για τα φώτα της δημοσιότητας που τόσο αγαπά. Τέλος, ο ομολογουμένως έντιμος και συνεπής μεν με τα παντελώς δε λανθασμένα πιστεύω του, επέλεξε να παραιτηθεί και να αποχωρήσει παρά να τα προδώσει για χάρη της καρέκλας, εν αντιθέσει με την πλειονότητα των «συντρόφων» του.
Έκτοτε, ο επιμερισμός του εναπομείναντος πολιτικού προσωπικού του ΣΥΡΙΖΑ στις τρεις κατηγορίες του Λένιν, με δεδομένο ότι τους όποιους ελάχιστους «γνήσιους μπολσεβίκους» τους πήρε μαζί του ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ανήκει στην κρίση του καθενός και φυσικά της Ιστορίας.
*Ο Κωνσταντίνος Δαρδαμάνης εργάζεται στον τραπεζικό κλάδο. Είναι πολιτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας που έχει περάσει από τη διαδικασία του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών.