Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα δημοσιογράφοι που σέβονται και το λειτούργημά τους και τους αναγνώστες τους. Ένας από αυτούς ο Κώστας Στούπας του capital.gr στον οποίο έστειλα μια επιστολή, που την δημοσίευσε άμεσα και την απάντησε. Μπράβο Κώστα Στούπα, τιμάς τη δημοσιογραφία. 

Κε Στούπα,

Στο άρθρο σας 13/1/2017 “Τι κρύβει ο πόλεμος εναντίον των μετρητών” που μέσω FB τώρα έπεσε στην αντίληψή μου, δύο φορές χρησιμοποιείτε αναφορές στους Εβραίους – ως θύματα – προκειμένου να παρομοιάσετε συμπεριφορές της Ναζιστικής Γερμανίας εναντίον τους με τον “πόλεμο” – όπως τον εννοείτε – εναντίον των μετρητών.

Θεωρώ ότι η παρομοίωση αυτή είναι άκυρη και προσβλητική, ακόμα κι αν επικαλείστε την τήρηση αναλογιών. Υπάρχουν – και το ξέρετε καλά ως ένας εξαίρετος αναλυτής και δημοσιογράφος – και όρια, υπάρχουν και περιορισμοί που επιβάλλει η δεοντολογία όταν γράφουμε. Ακόμα και για να δείξετε την υπερβολή στο κυνήγι εναντίον των μετρητών, δεν μπορείτε να επικαλείστε τους Εβραίους ως θύματα μιας μοναδικής στην ιστορία τραγωδίας. Σε κάποια πράγματα οφείλουμε όλοι περισσότερο σεβασμό, δεν μπορούμε να θυσιάζουμε στην πένα μας ιστορικά γεγονότα που είχαν θύματα / νεκρούς ως συνέπεια ακραίου μίσους και μιας καλοστημένης μηχανής προπαγάνδας και θανάτου.

Ελπίζω στην κατανόηση από πλευράς σας της ευαισθησίας μου

 Μίνος Μωυσής

 Πρόεδρος

 Ισραηλιτικής Κοινότητας Αθηνών

Απάντηση: Αγαπητέ κ. Μωυσή, κατανοώ απόλυτα την ευαισθησία σας. Προφανώς αναφέρεστε στην παράγραφο: “Το κυνήγι εναντίον των μετρητών, τηρουμένων των αναλογιών, θυμίζει τα πογκρόμ εναντίον των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία ή των διαφωνούντων στη σοβιετία. Πάντα ο διωκόμενος από το καθεστώς συκοφαντείται και στοχοποιείται σαν εχθρός του κοινού συμφέροντος, της πατρίδας, της τάξης…”

Βλέπε:Τι κρύβει ο πόλεμος εναντίον των μετρητών

Η πρόθεση μου δεν ήταν να προσβάλω ή να προκαλέσω πόνο στους ανθρώπους που υπέφεραν οι ίδιοι ή οι συγγενείς τους από τις θηριωδίες των ολοκληρωτισμών. Ούτε να δημιουργήσω εντυπώσεις συγκρίνοντας ανόμοια πράγματα.

Πρόθεσή μου ήταν να υπενθυμίσω στοιχεία και ενδείξεις που προμηνύουν την εκκόλαψη του “αυγού του φιδιού” προκειμένου να αποτρέψουμε στο μέλλον την ανθρωπότητα από καταστάσεις οι οποίες σημαδεύουν σαν μελανές κηλίδες το μέτωπο του είδους και της ιστορίας του.

Κατ’ αυτήν την έννοια άκαιρη και προσβλητική είναι η λήθη και η αποσιώπηση, όχι, ενδεχομένως, η όποια υπερβολή στην αγωνία ανάδειξης ενός ζητήματος τόσο σημαντικού για τις ελευθερίες του ατόμου. Η οικονομική ελευθερία αποτελεί τη βάση της εθνικής, θρησκευτικής, φυλετικής, πολιτικής, κοινωνικής και γενικότερα κάθε είδους ελευθερίας.