Επεκτείνεται το αεροδρόμιο Ηρακλείου Ν. Καζαντζακης !
Χρήστος Σπίρτζης: «Στεκόμαστε δίπλα στις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις και στην υγιή επιχειρηματικότητα και για να τις στηρίξουμε και για να τις βοηθήσουμε. Τα Καταστήματα αφορολογήτων Ειδών δίνουν το παράδειγμα της συνεισφοράς του ιδιωτικού τομέα, στην ανάπτυξη της χώρας και τις υποδομές της.
Χωρίς κανένα κόστος για το ελληνικό δημόσιο, το αεροδρόμιο Ηρακλείου “Νίκος Καζαντζάκης” επεκτείνει και αναβαθμίζει τις κτιριακές του εγκαταστάσεις,
με δωρεά των Καταστημάτων αφορολογήτων ειδών».
με δωρεά των Καταστημάτων αφορολογήτων ειδών».
Ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης, μαζι με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο των Καταστημάτων Αφορολογήτων Ειδών (ΚΑΕ ΑΕ) Γιώργο Βελέντζα και τον Διοικητή της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, κ. Κωνσταντίνο Λιντζεράκο, ανακοίνωσε την εκκίνηση των εργασιών για την άμεση ανακατασκευή, επέκταση και εκσυγχρονισμό των υποδομών του Αερολιμένα Ηρακλείου «Νίκος Καζαντζάκης», για την καλύτερη εξυπηρέτηση του συνεχώς αυξανόμενου επιβατικού κοινού.
Τα έργα, τα οποία στο σύνολό τους θα χρηματοδοτηθούν εξολοκλήρου από τα Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών Α.Ε., μετά από συμφωνία με το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και την ΥΠΑ, χωρίς κόστος δηλαδή για το ελληνικό δημόσιο, περιλαμβάνουν:
Τη διαμόρφωση τόσο των χώρων του ισογείου, όσο και του α’ ορόφου του αερολιμένα, με επέκταση του συνολικού εμβαδού κατά 2.900 τμ., και την ανακαίνιση άλλων 8.000 τμ, για την καλύτερη εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού, με την ταυτόχρονη αύξηση του αριθμού των πυλών (gates), για τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις των επιβατών.
Με την ολοκλήρωση του έργου, δεν εξασφαλίζεται μόνο ο εκσυγχρονισμός του κτιρίου του αερολιμένα, αλλά και ο εκσυγχρονισμός ολόκληρου του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού, γεγονός που δίνει οριστική λύση στην εξυπηρέτηση της επιβατικής κίνησης, του μεγαλύτερου σε όγκο διακινούμενων επιβατών, αερολιμένα που βρίσκεται στη διαχείριση της ΥΠΑ και του ελληνικού δημοσίου.
«Το αεροδρόμιο στο Ηράκλειο είναι ένα διεθνές αεροδρόμιο, θα δώσει άλλη εικόνα για την χώρα, για τα επόμενα χρόνια, μέχρι να κατασκευαστεί και να λειτουργήσει το αεροδρόμιο στο Καστέλι και για αυτό θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε, γιατί είναι μια πραγματικά μεγάλη συμβολή στη χώρα και τις υποδομές της.
Δείχνει, δίνει το στίγμα, ότι όταν έχουμε υγιείς παραγωγικές δυνάμεις, αυτές εισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας και σε αυτές τις δυνάμεις είμαστε δίπλα και για να τις στηρίξουμε και για να τις βοηθήσουμε» υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο κ. Σπίρτζης.
Οι εργασίες ξεκινούν στις αρχές Οκτωβρίου και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα των μελετών, θα έχουν ολοκληρωθεί στις 30 Μαρτίου 2018, ώστε το σύγχρονο και ανανεωμένο «Ν. Καζαντζάκης» να είναι έτοιμο για τη νέα τουριστική περίοδο.
Η μελέτη της Σπάρτης και της κοινωνικής δομής της κρύβει αρκετές εκπλήξεις για τον ιστορικό. Εν πρώτοις πρέπει να διευκρινιστεί για ποια Σπάρτη μιλάμε, γιατί η Σπάρτη της αρχαϊκής εποχής σε πολλά σημεία διαφέρει τόσο από τη Σπάρτη των κλασικών χρόνων, που θa ΄λεγε κανείς ότι πρόκειται για δυο διαφορετικές πόλεις.Πολύ πριν από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, από τον 6ο ήδη αιώνα η Αθήνα εθεωρείτο το αντίθετο της Σπάρτης σε πολλά πράγματα. Στην πραγματικότητα η Σπάρτη από τον 6ο αιώνα και μετά, ως το τέλος της ιστορίας της δεν έχει προσφέρει τίποτα στην Τέχνη, στην Επιστήμη, στη Φιλοσοφία, στον Πολιτισμό γενικότερα. Ουσιαστικά ποτέ της δεν έπαψε να είναι ένα άθροισμα από πέντε χωριά, που οι κάτοικοί τους διαβιούσαν συνεχώς σε καθεστώς στρατοπέδου, την πολιτείαν ομοίαν κατεστησάμεθα στρατοπέδω, λέει ο Ισοκράτης.Η ευθυμία, τα αστεία και το χιούμορ ήταν επισήμως κατακριτέα και ελαφρώς ύποπτα. Όταν ο Αρχίλοχος ο Πάριος τόλμησε να απαγγείλει στο κοινό της Σπάρτης σατιρικό του ποίημα για το πώς έχασε σε μάχη με τους Θράκες την ασπίδα του αλλά δεν τον ένοιαξε πολύ, γιατί μια και γλύτωσε θα ‘βρισκε άλλην, οι Εφοροι, που δεν έπαιζαν με τέτοια “ιερά” θέματα, διατάξαν αμέσως την απέλασή του.Τη Σπάρτη διοικούσε μια σκυθρωπή και καχύποπτη ολιγαρχία, που είχε επιβάλει σε όλους την ισότητα, αλλά μιαν ισότητα στη φτώχεια, στη σκληραγωγία και στην αμάθεια. Σ’όλους ανεξαιρέτως τους Σπαρτιάτες απαγορευόταν να ταξιδεύουν έξω από την επικράτεια χωρίς ειδική άδεια, που σπανιότατα δινόταν. Ομοίως ούτε οι ξένοι μπορούσαν να μπουν και να μείνουν για πολύ στο σπαρτιατικό κράτος.Η διοίκηση ήθελε να ξέρει κάθε κίνηση και κάθε ενέργεια των πάντων. Δεν υπήρχε δυνατότητα ατομικής ζωής και για όλες τις πράξεις του ο κάθε Σπαρτιάτης έπρεπε να παίρνει την έγκριση των κρατούντων. “Ουδείς ήν αφειμένος ως εβούλετο ζειν”, λέει ο Πλούταρχος. Όταν ο Αγησίλαος αντελήφθη κάποιους Σπαρτιάτες να κάνουν κάτι το τελείως αθώο, αλλά με δική τους πρωτοβουλία και χωρίς εντολή, δεν τους είπε τίποτα αλλά τη νύχτα έστειλε κάποιους στρατιώτες και τους σκότωσαν.
«Δυστυχώς η κατάσταση δεν είναι πια αυτή που ήταν. Μετά τον Καλλικράτη και με το πέρασμα του χρόνου η εικόνα του χωριού επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό. Τα δημοσιεύματα επιμένουν να την εξιδανικεύουν, αλλά αυτό που έχει συμβεί προκαλεί θλίψη», λέει στο Menshouse ο «εγκέφαλος» του πιο οργανωμένου σχεδίου ποιοτικής αναβάθμισης, που εφαρμόστηκε ποτέ στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.Για να κατανοήσουμε καλύτερα το πριν, το μετά και το τώρα, πρέπει να κάνουμε ένα σύντομο φλας-μπακ σε μια ιστορία που λίγο, πολύ είναι γνωστή: ένα ορεινό, απομονωμένο χωριό, σε υψόμετρο 925 μέτρων, το οποίο μαράζωνε έως τις αρχές της δεκαετίας του ’90, μετατράπηκε σε πρότυπο ανάπτυξης και κοινόβιας ευημερίας. Πολύ απλό να το γράψεις, εξαιρετικά πολύπλοκο και επίπονο όμως για να το πετύχεις.
