Άτιμη κουμπάρα …
Μιά πικάντικη χιουμοριστική ιστορία, άλλης εποχής…
Πηγαιμένος απ το χάραμα στην πόλη είχε φορτώσει στη σούστα του τσιμέντο και το κορμί της φοράδας έσταζε ιδρώτα.
-Χάι μωρή! Της σφύριξε το καμουτσί ο Μίλτος. Κουράγιο ώσπου να φτάσουμε στου κουμπάρου κι απέ θα σου βάνω τορβά να ξανασάνεις.
Περισσότερο για τον εαυτόν του τάλεγε ο Μίλτος. Άνθρωπος που του αρέσανε τα «ξυνά», μουσμουλευότανε από καιρό την κουμπάρα, κι όποτε είχε πέρασμα κατά κείθε τον έπιανε φαγούρα. Δεν ήτανε όποια κι όποια η κουμπάρα. Στρουμπουλή και ροδομάγουλη έσταζε αίμα από την αψάδα και σου κόρφωνε φωτιές όταν την έβλεπες. Φτασμένη, μόλις, στα τριάντα λικνιζότανε σαν την πέρδικα κι όταν περπάταγε στο χωριό αναστενάζανε οι άντρες.
Αναστέναζε κι ο Μίλτος που την θυμότανε, κι όλο σφύριζε το καμουτσί του για να φτάσει πρωτινότερα.
-Χάϊντε και φτάσαμε….
Τον βοήθησε κι η τύχη. Χτυπώντας στου κουμπάρου το σπίτι, τον υποδέχτηκε μόνη της η κουμπάρα. Λαχταριστή κι ολόδροση του άνοιξε χαμογελαστή την αυλόπορτα και τούδειξε όλη την ευχαρίστηση.
-Βρε καλώς τον κουμπάρο.
Πολύ τόθελε να την κλειδώσει στην αγκαλιά του ο Μίλτος, αλλά την τελευταία στιγμή κρατήθηκε και της χούφτιασε μόνο το χέρι.
-Ο κουμπάρος που είναι;
-Πήγε να θειαφίσει τα’ αμπέλι.
-Μεσημεριάτικα;
-Δε γινόταν αλλιώς. Απ το πρωί πάλευε μ’ άλλες δουλειές και τα κατάφερε να φύγει τώρα. Δε θάχει ξεβγεί ακόμα απ το χωριό.
Ο Μίλτος έκανε πως στενοχωρήθηκε με τούτη την «ατυχία», μα στο βάθος καταχάρηκε η ψυχή του.. Φρόντισε τη φοράδα με μια αγκαλιά σανό, της έβενε κι ένα κουβά νερό κι έπειτα πέρασε στ αρχοντικό να ξεϊδρώσει κι ό ίδιος.
-Να σου φτιάξω τίποτε κουμπάρε;
-Αν δεν σου κάνει κόπο ένα καφέ.
-Αμ στόχω έτοιμο αυτό. Αλλά λέω μήπως πεινάς να σου τηγανίσω αυγά.
Αν και είχε φάει στην πόλη δεν αντιρρήθηκε. Τόκανε από σκοπού για να πάρουν τά πράματα καθυστέρηση.. Έβλεπε την κουμπάρα που πηγαινοερχότανε φουριόζα και τριζάτηκαι μέσα του κολαζότανε με λαχταριστές επιθυμίες.
-Πως πάνε οι δουλειές σας κουμπάρα;
-Καλά, καλά κουμπάρε, και να με σχωρνάς που σου μιλάω απ’ το παραγώνι. Μόλις τελέψω με τα’ αυγά θάμαι πάλι κοντά σου.
Αλλά ο Μίλτος έκαανε κάτι πιο πρακτικό. Αντίς να περιμένει νάρθει η κουμπάρα κοντά του πήγε αυτός στο παραγώνι. Έβανε την καρέκλα του πίσω της και την έτρωγε με λαίμαργες ματιές καθώς ανασηκωνότανε να φουντώσει τη φωτιά. Μα δεν έλεγε να φλογώσει. Μπουκωμένη από χλωρές καπνόβεργες κάπνιζε σα φουγάρο και η κουμπάρα όλο τσάκιζε το κορμί της να φυσάει.
Ήταν η στιγμή που τα μάτια του Μίλτου αλλοιθώρισαν. Με το σκύψιμο η κουμπάρα, φανέρωσε όλο τον πειρασμό των ποδιών της και το αίμα του Μίλτου φουρφουλιάστηκε. Ένιωσε κάτι σαν κάψιμο στο λαιμό του και ξερόβηξε να μη πάθει.
-Είπες τίποτε κουμπάρε;
Πώς να μιλήσει ο Μίλτος. Κορωμένος απ την άψη του, έμοιαζε με φρουμασμένο ταυρί και βαριανάσαινε ανήμπορα. Το ευτύχημα που η κουμπάρα κατακάθισε. Η φωτιά άρπαξε ξαφνικά και το τηγάνι πήρε τη θέση του πάνω στην πυροστιά. Έτσι κι άρχισε ν’ αχνίζει το λάδι, η κουμπάρα έσπασε τέσσερα αυγά που τάφερε εκείνη την ώρα απ τους φόλους. Όμως παλεύοντας το πηρούνι να μη κολλήσουν αφαιρέθηκε πάλι με τα πόδια της και τούτη τη φορά ο Μίλτος δεν άντεξε. Όπως τάδε τορνευτά και καλοδεμένα όρμησε καταπάνου της.
-Αμάν και δε μπορώ άλλο κουμπαρα μου!
Απόμεινε η κουμπάρα ώσπου να καταλάβει. Όταν όμως συνήρθε από τη σαστισμάρα της αρπάζει το τηγάνι από την ουρά και το βροντάει στο κεφάλι του κουμπάρου.
-Πάρτηνε για να μάθεις.
?χνα δεν έβγανε ο Μίλτος.
Τσουρουφλισμένος και με καρούμπαλο στην κορφή του βγήκε στην αυλή ντροπιασμένος και πάσκιζε να ξεκολήσει τα’ αυγά από πάνω του.. Ξεπλύθηκε όπως- όπως κι ύστερα πιάνοντας τη φοράδα από τα χαλινάρια την έσουρε προς το δρόμο.
Δεν πρόλαβε να ξεβγεί είκοσι μέτρα και συναντιέται με τον κουμπάρο.
-Βρε κουμπάρε στο χωριό μου βρίσκεσαι και να μη τοξέρω; Γύρνα στο σπίτι μου να τα πούμε.
-Βιάζομαι λίγο κουμπάρε.
-Βιάζεσαι ξεβιάζεσαι εγώ δεν τα καταλαβαίνω. Τώρα που συντυχήσαμε θα κεραστούμε. Όμως εδώ στο κεφάλι σου γιατί είσαι χτυπημένος;
-?στα ξεροκατάπιε ο Μίλτος. Το πρωϊ πουπέρναγα τα χάμουρα της φοράδας, γύρισε απότομα και με δάγκωσε.
-Είδες το παλιόπραμα αγανάχτησε ο άλλος.
Ο Μίλτος κούνησε το κεφάλι του σα να συμφωνούσε κι ύστερα ρώτησε
-Εσύ πως εδώθε κουμπάρε;
-Εχασα το μυαλό μου. Επήγαινα θειαφίσω τα’ αμπέλι και ξέχασα το θειαφιτήρι.
Οι δυό άντρες γέλασαν και γύρισαν προς τα πίσω. Πρώτα ο νοικοκύρης άνοιξε την πόρτα του και φώναξε δυνατά
-Μωρ’ κυρά. Για έβγα όξω και σου φέρνω τον κουμπάρο.
-Ποιόν κουμπάρο;
-Τον κουμπάρο Μίλτο μωρέ, μήπως έχουμε κι άλλο κουμπάρο;
Καμώθηκε εκείνη πως τον έβλεπε πρώτη φορά και τούδωσε μουδιασμένη το χέρι της. Τότε ο άντρας της βιάστηκε να την πληροφορήσει και για τα’ άλλα.
-Για φρόντισε τώρα να τον περιποιηθούμε λιγάκι γιατί είναι και βαρεμένος.
-Ο κουμπάρος; Τα σάστισε εκείνη.
-Είναι χτυπημένος για τα καλά. Όπως πήγε να ζέψει το πρωϊ τη φοράδα, γύρισε η αφιλότιμη το κεφάλι της και τούβανε τα δόντια.
Έκανε πως απόρησε η κουμπάρα. Έπειτα πρόσεξε με σημασία τον κουμπάρο και του είπε:
-Τη χάϊδεψες καθόλου ρε κουμπάρε προτού τη ζέψεις;
-Όχι αποκρίθηκε ξερά ο Μίλτος.
-Εμ γιαυτό καημένε σε δάγκωσε, του έκανε πονηρά. Πρώτα τη χαϊδεύουνε κι ύστερα της περνάνε τα χάμουρα, κατάλαβες;
Μπήκε στο νόημα ο Μίλτος αλλά ήταν πολύ αργά…
Πηγή: http://fokidanet.com
|
Ονόματα: Υπάρχει λόγος που τα ξεχνάς αμέσως
Όλοι ξεχνάμε ονόματα είτε κάποιες φορές, είτε και σε τακτική βάση, οπότε δε χρειάζεται καμία ντροπή! Η εξήγηση είναι πολύ απλή.
Υπάρχει μια απλή εξήγηση, γιατί είναι τόσο εύκολο να ξεφύγουν απ’ το μυαλό μας τα ονόματα των νέων γνωριμιών μας μέσα σε δευτερόλεπτα: Τα ονόματα είναι ανούσια! Ειδικοί στα θέματα μνήμης λένε ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιείς τη μνήμη σου, τόσο πιο εύκολο είναι να ανακτήσεις μια ανάμνηση, αλλά αυτό δε συμβαίνει συχνά με τα ονόματα.Για παράδειγμα, ακόμα και λεπτομέρειες τόσο ασήμαντες όσο το τι φόρεσες την προηγούμενη Τρίτη ή τι καιρό είχε πέρσι τέτοια εποχή, μπορεί να σε βοηθήσουν να θυμηθείς τι άλλο συνέβη εκείνη την ημέρα, όπως μια συζήτηση που είχες μ’ ένα φίλο. Ωστόσο, τα ονόματα δε δίνουν συνήθως πολλές πληροφορίες στον εγκέφαλό σου, ώστε να βρει κάτι σχετικό με αυτά και να «γατζωθεί».Σίγουρα, μπορεί να υπάρχει οικογενειακή ιστορία ή βαθιά συναισθηματική σημασία πίσω από το πρώτο όνομα κάποιου, αλλά όταν συναντάς κάποιον σ’ ένα πάρτυ, δεν υπάρχει εμφανής λόγος γιατί ο τύπος θα έπρεπε να λέγεται Μιχάλης και ο άλλος τύπος Γιώργος. Τα ονόματα είναι «τελείως αυθαίρετα και δεν περιλαμβάνουν κάποια συγκεκριμένη πληροφορία», εξηγεί ο αφηγητής του νέου βίντεο της AsapSCIENCE. «Και αν το μυαλό σου δεν μπορεί να κάνει συνδέσεις ανάμεσα στα πολλαπλά κομμάτια πληροφοριών, τότε είναι πιο πιθανό να ξεχάσεις τις πληροφορίες».Είναι πολύ πιο εύκολο, από την άλλη μεριά, να θυμηθείς το επάγγελμα ενός ατόμου, ένα φαινόμενο που οι ειδικοί ονομάζουν Baker-baker effect. Δηλαδή, είναι ευκολότερο να θυμηθείς ότι κάποιος είναι φούρναρης – ίσως επειδή απέδωσες την πνευματική εικόνα της νέας γνωριμίας στην κουζίνα μες στο αλεύρι – παρά να θυμηθείς ότι το επώνυμό του είναι Φούρναρης.Σε μια μελέτη, οι ερευνητές έδειξαν στους συμμετέχοντες φωτογραφίες ξένων πρώτα, συμπεριλαμβανομένων μερικών γραμμών με το όνομα και το επάγγελμα του ατόμου. Τους ζήτησαν να θυμηθούν αυτές τις πληροφορίες αργότερα, όταν τους ξαναέδειξαν τις φωτογραφίες. Η πλειοψηφία των εθελοντών της μελέτης θυμούνταν σωστά το επάγγελμά τους, αλλά βασανίστηκαν με τα ονόματα.
Οι ειδικοί προσφέρουν ιδέες που θα εξουδετερώσουν αυτή την ενοχλητική και συχνά ντροπιαστική ψυχολογική ιδιομορφία, μερικές από τις οποίες δουλεύουν καλύτερα από άλλες. Μπορείς να προσπαθήσεις να επαναλάβεις πολλές φορές το όνομα ενός ατόμου αφού το γνωρίσεις, όπως προτείνουν τα παιδιά στο video της AsapSCIENCE.
Μια άλλη μελέτη πάνω στο θέμα αναφέρει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν μεγάλη αυτοπεποίθηση όταν τους ρωτούν να προβλέψουν πόσο ακριβείς θα είναι στο να θυμηθούν νέα ονόματα. Αλλά όταν συνειδητοποιούν ότι δεν είναι τόσο καλοί στο να θυμούνται ονόματα όπως νόμιζαν, και συνεπώς ξοδεύουν περισσότερο χρόνο για να επαναφέρουν συνειδητά το όνομα στη μνήμη της, φαίνεται ότι βελτιώνουν την ικανότητά τους να θυμούνται ονόματα. Υπάρχουν φορές που είναι καλύτερο να παραδεχτείς απλά την ήττα σου και να συμβιβαστείς._______________________ Πηγή: frapress.gr
Προς αυστηροποίηση βαίνει το νομοθετικό πλαίσιο των κυρώσεων για τις περιπτώσεις πρόκλησης θανατηφόρου ατυχήματος από οδηγό, ο οποίος είναι υπό την επήρεια αλκοόλ και για τις περιπτώσεις εγκατάλειψης θυμάτων, σύμφωνα με όσα είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής, σε μητέρες θυμάτων θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων.
Ειδικότερα, ο κ. Κοντονής δέχθηκε σήμερα στο υπουργείο Δικαιοσύνης τις μητέρες θυμάτων θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων και παρουσίασε τις υπό διαβούλευση νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης σχετικά με την αυστηροποίηση του πλέγματος διοικητικών κυρώσεων για τις περιπτώσεις πρόκλησης θανατηφόρου ατυχήματος από οδηγό υπό την επήρεια οινοπνεύματος.
Οι νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες προβλέπουν την αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για μακρό χρονικό διάστημα και, σε περίπτωση οποιασδήποτε μελλοντικής παράβασης του ΚΟΚ από τον ίδιο οδηγό υπό την επήρεια αλκοόλ, προβλέπεται η δια βίου αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδήγησης.
Παράλληλα, ο κ. Κοντονής επισήμανε, στις μητέρες των θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων, ότι ήδη προωθείται νομοθετική ρύθμιση για την αύξηση των ποινών στις περιπτώσεις εγκατάλειψης θυμάτων από ασυνείδητους οδηγούς, ενώ βρίσκεται σε επαφή με τα συναρμόδια υπουργεία για την επανεξέταση των διοικητικών προστίμων που προβλέπονται στον ΚΟΚ.
Από την πλευρά τους οι μητέρες, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τις θέσεις του κ. Κοντονή, αλλά και για τη συνάντηση που είχαν μαζί του και τόνισαν την ανάγκη επαγρύπνησης της πολιτείας στα ζητήματα αυτά.
Κέρδος online 20/9/2017 22:15
«Το πνεύμα του ανθρώπου οικοδομείται από τις επιλογές του»
― Irvin D. Yalom, Όταν Έκλαψε ο Νίτσε
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ
Πόσο ο Καραμανλής κατέστρεψε την Αθήνα με την αντιπαροχή
![Πόσο ο Καραμανλής κατέστρεψε την Αθήνα με την αντιπαροχή [εικόνες]](https://i0.wp.com/www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/708x320/public/antipar708.jpg?w=525)
Γιατί εξαφανίστηκαν οι Οικολόγοι απ΄το Σαρωνικό;
Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου 2017,
Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Πίστευα πάντα, ότι, στον άνθρωπο, υπάρχει μία έμφυτη τάση να επιβιώνει ως «είδος», δια μέσου της εξάρτησής του από ισχυρές δόσεις «ηθικού μεγαλείου». Είτε ως υποκατάστατο της ανύπαρκτης ηθικής του είτε ως καριερίστας που βασίζει την σταδιοδρομία του σε έναν ακατάσχετο «θεωρητισμό» που γοητεύει τους αφελείς.
Η Οικολογία, ως τάση και κοινωνικό ρεύμα, αναπτύχθηκε ταυτόχρονα με τη έξαρση της Βιομηχανικής Επανάστασης, κυρίως όμως, στον 20ο αιώνα, όταν προέκυψαν πολλά προβλήματα με τις επιπτώσεις των επιτευγμάτων της στο φυσικό περιβάλλον. Και υπήρξε, αναμφισβήτητα, ένας από του σοβαρότερους λόγους για να καλλιεργηθεί η περιβαλλοντική και οικολογική συνείδηση στις κοινωνίες.
Στην Ελλάδα όμως, συνέβη ό,τι και με όλες τις «ιδεολογίες» που έφτασαν εισαγόμενες από τον Δυτικό Κόσμο. Ακολούθησαν μια «μεταπρατική» διαδρομή και γι΄ αυτόν το λόγο, εκφυλίστηκαν στην εφαρμογή τους. Όπως ακριβώς, έγινε με τον Σοσιαλισμό και τον Φιλελευθερισμό.
Προσέξτε τώρα, τι γίνεται με την περίπτωση της ρύπανσης του Σαρωνικού. Πέρασαν τόσες μέρες, ξέσπασε πόλεμος στα μίντια για την ολιγωρία της κυβέρνησης και όλοι πια είναι πεπεισμένοι πως η περιβαλλοντική καταστροφή είναι πολύ μεγάλη. Όλοι εκτός από τους Οικολόγους!
Θα έλεγε κάποιος ότι κάθε ιδεολογία παύει να είναι ακτιβιστική, όταν γίνεται εξουσία. Και εφόσον οι Οικολόγοι της Ελλάδας συμμετέχουν στην κυβέρνηση, δεν έχουν και ιδιαίτερο λόγο να αισθανθούν κάποια ευαισθησία. Υπάρχουν όμως και οι υπόλοιποι. Κάτι σαν τους «εξωκοινοβουλευτικούς». Αυτοί, ας πούμε, που πρωτοστατούσαν στις Σκουριές. Ή κάποιοι άλλοι που σκαρφάλωναν σε πλοία. Κάτι άλλοι που καθυστερούν την εκτροπή του Αχελώου, για δεκαετίες…
Τι γίνεται τέλος πάντων, με τους Οικολόγους στην Ελλάδα; Δεν μπορεί να μην βλέπουν τι έχει συμβεί στις αθηναϊκές παραλίες. Τι είναι αυτό που τους κρατάει μακριά, από την ανάληψη πρωτοβουλίας; Γιατί δεν έχουν βγει ομαδικά να επιδείξουν τις εθελοντικές και ακτιβιστικές τους δράσεις;
Νομίζω ότι κάποια στιγμή, το πλήρωμα του χρόνου έχει να μας δείξει πολλά. Είναι θέμα ωριμότητας βέβαια, αλλά πιστεύω ότι θα αποτελεί κατάκτηση, όταν ακούμε για «οικολόγο», «σοσιαλιστή» – εδώ πλησιάζουμε- ή «αριστερό» να αγριεύουμε.
Η υποκρισία είναι γεγονός ότι ψάχνει διέξοδο για να εκφραστεί. Άλλοτε με ιδεολογίες και άλλοτε με συνθήματα. Άλλοτε με αξιακούς κώδικες που γίνονται καταφύγιο για απατεώνες και άλλοτε σε ομογενοποιήσεις ηθικά προνομιούχων «πολιτών».
Για να καταλήξουμε στο τέλος, ότι η μόνη οικολογική πρόβλεψη και η μόνη περιβαλλοντική πολιτική είναι ο απόλυτος σεβασμός στους νόμους και η σωστή λειτουργία των θεσμών. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να διδάξει οικολογικές αξίες στις κοινωνίες, εκτός από την εφαρμογή του Συντάγματος και το δημιουργικό σχολείο.
Όλοι αυτοί οι απίθανοι τύποι που μας ζάλισαν με τις «ευαισθησίες» τους, θυμίζουν κάποιους «Χριστιανούς» που πέρναγαν απέξω από το Κολοσσαίο για να λένε μετά ότι γλίτωσαν από τα λιοντάρια. Ενώ στην πραγματικότητα, ήταν από τους πιο πειθήνιους δούλους των Ρωμαίων…
Στην οικονομική κρίση που βιώνουμε όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα έχασε το ποσοστό του ΑΕΠ που έχασαν οι ΗΠΑ στη Μεγάλη Ύφεση του 1929 ή οι Βρετανοί όταν βγήκαν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η διαφορά είναι πως σε αντίθεση με εμάς, αυτοί ανέκαμψαν γρήγορα.
Ύδρα πριν 20 χρόνια
Πρόσκληση
Γενική συνέλευση των μελών του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Γυμνασίου με Λ.Τ Πύλης Δερβενοχωρίων
Το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 6 μμ θα γίνει έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών του Συλλόγου με θέμα τα προβλήματα του σχολείου μας, στο Πνευματικό Κέντρο Σκούρτων.
Στη συνέλευση θα παρευρεθεί ο προϊστάμενος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας, κ. Αλεξ. Καρκάνας για να τεθούν άμεσα υπόψιν του τα προβλήματα του σχολείου μας και ο αντιδήμαρχος Δερβενοχωρίων κ. Νικ. Πέτρου.
Παρακαλούνται όλοι οι γονείς που ανησυχούν για το μέλλον του σχολείου και των παιδιών τους να παρευρεθούν και να καταθέσουν τις απόψεις τους.
Για τον Σύλλογο Γονέων
η Πρόεδρος
Η λίμνη της βουλιαγμένος το 1974
