Κανείς δεν μασάει πια, Λάκη

Ρέα ΒιτάληΡέα Βιτάλη 10 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018, 
Α ρε Λάκη! Το’ χασες προ πολλού. Και με τις δηλώσεις σου, ότι κατοικείς 
σε 40 τετραγωνικά και το προβάρισμα του νέου σου θεατρικού ρόλου, του «κακομοίρη», είδα και το σημείο που χάθηκες.
Τι να ζεις σε 40 τ.μ, τι σε 1040 τ.μ… Αν έχεις χάσει εσένα. Τον μόνο χώρο που ορίζουμε, έρμε, (στην ηλικία μας πρέπει να το έχουμε εμπεδώσει) είναι όσο το
ύψος μας, το πλάτος μας, το βάρος μας. Εμείς, μετά ψυχής και κοκάλων. Χωρίς καν τον ίσκιο μας. Γιατί κοροϊδεύεις έτσι τον εαυτό σου;Τίποτα πιο γελοίο από τον πλούσιο που υποδύεται τον φτωχό και τον φτωχό που υποδύεται τον πλούσιο. Ο δεύτερος έχει δικαιολογητικό ένα ανθρώπινο «Για το έτσι ρε αδελφέ!
Θέλω και ‘γω».
Αλλά ο πλούσιος; Καταθέσεις εκατομμυρίων στο εξωτερικό, ο Λάκης. Με στρά
βωσε ο λογαριασμός σου. Για να τα έχεις «εύκαιρα» είχες πει, για ταινία. Τι 
λες ρε Λάκη; 
Ολοι τα εύκαιρα τα είχαμε μια ζωή, «μην και μας βρει κανέναν κακό» και 
εννοούσαμε υγεία. Και δεν έμεινε σε κανέναν «εύκαιρο» για εύκαιρο. Τι έγινε
 άραγε η ταινία; Εδώ έπρεπε να τα έχεις Λάκη. Εδώ παίζεται το έργο. 
Αλλού η κάμερα, αλλού το έργο; Στον τόπο σου. Να τα παραδώσεις μάλιστα στα χέρια της κυβέρνησης που στήριξες με νύχια και με δόντια, λυσσαλέα. 
Να τα εμπιστευτείς για τους καλούς τους σκοπούς. Φαντάζομαι σου έκοψα τα
 πόδια και μόνο που το διάβασες! Πλάκα σου κάνω. Ερμε των 40 τ.μ διαμονής.
Ενα μόνο θα σου θυμίσω. Τότε που ανάδευες τις σημαίες της 
Ολυμπιακής Αεροπορίας. Και έκλαιγες για τους μετανάστες της Αυστραλίας.
 Πόσο έπαιζες μια ζωή με το συναίσθημα! Πόσο ξεπούλησες δράμα! Ο πιο 
κωμικά δραματικός ηθοποιός στήριξε τον πιο σαρκαστικά ψεύτη Πρωθυπουργό. Αν την έκλαψες την Ολυμπιακή των παχυλών μισθών και αποζημιώσεων! Την 
ταβέρνα-παραμάγαζο της εκάστοτε εξουσίας. Τεφτέρια και τεφτέρια… Γράψε
 χρέη. «Πωλείται και μια δραχμή» είχε πει ο Χατζηδάκης. Τον έσπασαν στο
 ξύλο. Προστάτης ο Λάκης του λαού, δακρύζων για την Ολυμπιακή. Και μετά 
πιάσαμε καθαρίστριες. Καμάρωσε τώρα μια ελληνική εταιρεία, υγιή, 
που δεν χρηματοδοτούμε Λάκη και που σαρώνει τα διεθνή βραβεία. 
Εννοώ την Aegean.
Ποτέ δεν πρόλαβες αυτοκριτική. Γιατί δεν ήταν ψευδαισθήσεις, ούτε σε 
οδηγούσαν ιδέες, για να είναι εύκολα τα πράγματα. Εσύ, ακολουθούσες 
στυγνά το συμφέρον του νταραβεριού με την εξουσία με την πνιγηρή
 νοοτροπία «επαρχίας», να είσαι «από κοντά». Και τώρα μπορεί γι’ αυτό να 
θρηνείς. Δεν ξέρεις από ποιο χέρι να πιαστείς. Είναι αυτά τα άτιμα μεσοδια
στήματα. Πνίγηκες στην ανασφάλεια. Ποιο το επόμενο χέρι;
Διαπόμπευσες κόσμο, χλεύασες μέχρι αναπήρους, έκλασες
 (προσφιλέστατες οι πορδές στο λεξιλόγιό σου) κάθε έστω «μήπως;» στα
 μούτρα, «ιεροκήρυκας»
 άνευ θρησκείας, καθοδηγητής χαμένος ο ίδιος. Εκμεταλλεύτηκες τα ρηχά των ανθρώπων. Τώρα Λάκη στα βαθιά. Ασε τις δηλώσεις και τις συνεντεύξεις
 και τις κλάψες. Δεν ψυχοθεραπεύουν. Ο καθένας και ο καναπές του. Εχει 
δουλίτσα. Τι σε 40 τ.μ., τι σε 1040τμ… Οσο το ύψος μας, όσο το πλάτος μας, 
όσο το βάρος μας. Αναζητώντας μακάρι το «ειδικό» μας βάρος.
Λάκη και ψεύδεσαι και τρως. Αλλά κανείς δεν μασάει πια… Λάκη!
Προβλήματα με το κτηματολόγιο στον χαρακτηρισμό εκτάσεων 
Ειπώθηκε  πρόσφατα από γνωστή Πολιτικό με αφορμή τις  πλημύρες στην  Μάνδρα Αττικής ότι τελικά στην Ελλάδα  κουμάντο κάνει ο Δασάρχης και μάλλον είχε  δίκιο , καθώς με έκπληξη παρακολουθούν οι κάτοικοι των Δερβενοχωρίων την ανάρτηση των πρώτων πινάκων του Κτηματολογίου όπου παρατηρούνται τα ακόλουθα  : 
α) Οικόπεδα εντός περιγράμματος του οικισμού υφιστάμενου προ του 1923 , χαρακτηρισμένα σήμερα ως Δασικά ? και θα ήθελα να ρωτήσω στο σημείο αυτό , για τις   δύο επεκτάσεις του οικισμού των Σκούρτων που έγιναν με απόφαση του οικείου Νομάρχη από το 1975 και μετέπειτα , υπήρχε  θετική εισήγηση η γνωμοδότηση για τον χαρακτήρα της έκτασης , από τον κ. Δασάρχη ? , σίγουρα θα υπήρχε αλλιώς δεν θα εγκρινόταν η επέκταση  του οικισμού . γιατί λοιπόν να υποστούμεαυτήν την ταλαιπωρία , με αγωγές , ενστάσεις , αντιρρήσεις , προσφυγές αμφισβητήσεις κλπ, κλπ , για να διεκδικήσουμε  τα  αυτονόητα 
β) Επίσης Χιλιάδες στρέμματα γης, φέρονται και αυτά ως Δασικα, διεκδικούμενα από το Ελληνικό Δημόσιο   ? 
Τελικά είμαστε μια ηπειρωτική χώρα που το 51% της έκτασης της Ελλάδας καλύπτεται από δάση και άλλες δασικές εκτάσεις, αυτό δείχνουν τα στοιχεία της Eurostat , μήπως είμαστε λίγο υπερβολικοί, για να μην πω υστερικοί με την έννοια Δάσος , 
Κινδυνεύουμε με το παραλογισμό που μας διακατέχει ήτην ευθυνοφοβία , να χαρακτηριστεί όλος ο Ελλαδικός χώρος Δάσος , γιατί κάποτε ασφαλώς και ήταν , όπως επίσης για τον ίδιο λόγο  ήταν και Αρχαιολογικός και έτσι να σταματήσουν τα πάντα … 
Δεν Θα πρέπει επιτέλους να γίνουν ξεκάθαρες και διακριτές  οι έννοιες δάσος- δασική έκταση – χορτολιβαδική έκταση – άγονες εκτάσεις , δασικά εδάφη, βραχώδεις εκτάσεις, δασοβιοκοινότητα και να μην θεωρούνται όλα με τόση με ευκολία ως Δάσος και επίσης να καθορισθούν επιτέλους οι χρήσεις γης 
Δεν υπάρχει ανάγκη ιδιαίτερα σήμερα με την οικονομική κρίση που ταλανίζει και μασίζει τον τόπο μας , για περισσότερη αγροτική παραγωγή και δεν θα πρέπει να επανεξεταστούν  οικονομικά οφέλη που τυχόν θα προκύψουν σε συνδυασμό με τις χρήσεις γης στο Δάσος , όχι βέβαια εις βάρος του περιβάλλοντος και πάντα με ήπιες παρεμβάσεις που να μην αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και την φυσιογνωμία αυτών ? 
Ειδικά .όμως για τα Δερβενοχώρια που με ενδιαφέρει με αφορμή τους πίνακες του Κτηματολογίου που αναρτήθηκαν , καλούμαστε τώρα να αποδείξουμε ΄΄ αν τελικά το αυγό έκανε την κότα ή η κότα έκανε το αυγό΄΄   και συγκεκριμένα καλούμαστε να αποδείξουμε ότι κατέχουμε τις εκτάσεις αυτές (Δασικές ) με τίτλουςκτήσης  συνεχώς και αδιαλείπτως από το έτος 1887 έωςσήμερα , για να θεωρηθούμε τελικά ιδιοκτήτες , ειδάλλως προκρίνεται ως ιδιοκτήτης το Δημόσιο .
Η συνεχής και αδιάλειπτη χρήση αποδεικνύεται εν τοις πραγμασι , καθώς έως το 1950ο το κύριο επάγγελμα των Δερβενοχωριτών ήταν η παραγωγή ρητίνης και ξυλανθράκων από τα δάση που ο καθένας κατείχε εξ αμνημονευτων ετών  ως σήμερα , με συγκεκριμένα  ακριβή και σταθερά όρια  που ουδείς κάτοικος αμφισβητούσε στην πορεία των ετών , που υπάρχουν ορατά ακόμη και σήμερα .
Στα χαρτιά όμως που μας ζητούν, αυτό είναι δύσκολο να αποδειχθεί ?  Ποσό εύκολο ήταν όμως τότε να συνταχθούν τίτλοι , με ποσοστό αναλφάβητων στο 98 % , με ανύπαρκτες δομές του κράτους  στην περιοχή , τότεπου η έννοια της κατοχής και κτήσης μίας έκτασηςπερνούσε μόνο στο θυμικό και στην συνείδηση και ημεταβίβαση της έκτασης στην επομένη γενιά , περνούσεδια λόγου  με την μορφή της άτυπης παραχώρησης και όχι με χαρτιά (συμβολαιογραφικές πράξεις ) καθώς έτσι συνηθιζόταν , λογω των ιδιόμορφων συνθηκών και αυτή η μορφή κτήσης ως πάγια πρακτική ήταν παραδεκτή και αποδεκτή , χωρίς να χρειασθεί να  συνταχθούν συμβόλαια κατοχυρώνοντας το ιδιοκτησιακό καθεστώς υπό την μορφή της συνεχούς και αδιάλειπτης χρήσης από τον έναν στον άλλον .

Μήπως  η εθιμική αυτή συνήθεια δημιουργεί  μορφή Δικαίου που δεν πρέπει να αγνοηθεί  .
Γιατί δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη η Ιστορική και αδιαμφισβήτητη παραδοχή ότι οι κάτοικοι  των Δερβενοχωρίων στα μεταεπαναστατικά χρόνια με την σύσταση του Ελληνικού κράτους και την διανομή τωνΕθνικών γαιών  , εξαιρέθηκαν από της Εθνική Διανομή καθώς τις γαίες και τα Δάση τα κατείχαν ήδη με τοειδικό καθεστώς αυτονομίας αυτοδιοίκησης που τους είχαν παραχωρήσει με φιρμάνικο τίτλο οι Τούρκοι (ταπι), τον ίδιο με το οποίο οι κάτοικοι των Βιλίων και της περιοχής Κουντουρων και της Μεγαρίδας κέρδισαν την ιδιοκτησία τους  
Υπάρχουν υπερήλικοι κάτοικοι που οι γονείς τους  και οι  παππούδες τους έζησαν πολύ πριν  1887 , δεν έχει αξία η μαρτυρία τους , ελειξει άλλων αποδεικτικών στοιχείωνη σε συνδυασμό με αυτά που υπάρχουν 
Ευτυχώς που υπάρχουν δυο τρία συμβόλαια του 1902 , 1905 και του 1911 και μια δυό δικαστικές αποφάσεις πολύ παλιές που δικαίωσαν τους κατοίκους στις αντιδικίες τους με το Δημόσιο 
Τα δάση μας δεν κατατμηθηκαν και ουδεμία πράξη νομής επήλθε από το δημόσιο στις εκτάσεις αυτές , πέραν της διάνοιξη δασικών δρόμων , πάντα με την σιωπηρή ανοχή μας  και άρα συγκατάθεση  των κατοίκων ιδιοκτητών , καθώς αυτοί ήταν ωφέλιμοι για τις μετακινήσεις τους και για τις ανάγκες Δασοπυρόσβεσης , παρόλα αυτά σήμερα το Δημόσιο θεωρείται Διακάτοχός . 
Γιατί ελάμβανε φόρους το κράτος από τους κατοίκους αναγνωρίζοντας τους ιδιοκτήτες δασοτεμαχίων και   επέτρεπε τις μεταβιβάσεις τους όταν από το 1960 και μετέπειτα οι κάτοικοι άρχισαν να κάνουν συμβόλαια και μεταβιβάσεις , τότε που με τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν κάνει κάτι άλλο  επ ωφελεία τους , αν ασφαλώς γνώριζαν ότι θα έχαναν κάποια στιγμή αυτό που αγόρασαν πληρώνοντας το . 
Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν οι Δερβενοχωρίτες θεματοφύλακες και προστάτες των Δασών μας από πάσης φύσεως κινδύνους , γι αυτό δεν αλλοιώθηκε ποτέ ο χαρακτήρας τους ,  δεν μειώθηκε το Δάσος , δεν κτίστηκαν βίλες κλπ, κλπ 
Επίσης το σημαντικότερο , στα Δερβενοχώρια  συμβαίνει κάτι το εντελώς παράδοξο σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή της  Αττικής , να χαρακτηρίζουν σήμερα ως δάση στην πλειοψηφία τους αγρούς που δασώθηκαν από το 1945 έως σήμερα κυρίως για καθαρά κοινωνικό οικονομικούς λόγους (χαμηλό ποσοστό εσόδων από τους αγρούς , εγκατάλειψη υπαίθρου και των οικισμών που υπήρχαν εκεί ) , και όχι με Δάση που εκχερσώθηκαν , όπως συνέβη αντίστροφα στην περιοχή του Υμηττού τις Πεντέλης και της Πάρνηθας όπου αναπτύχθηκαν Αστικοί οικισμοί στο ίδιο χρονικό διάστημα , θα εφαρμοστούν λοιπόν δύο μέτρα και δυο σταθμά , 
Ελήφθη υπόψη από τους αρμόδιους ότι στην Ελλάδα μετά την κατοχή και τον εμφύλιο, με κατεστραμμένη την οικονομική βάση, το κύριο μέλημα της ελληνικής οικογένειας ήταν η σίτιση και η εξασφάλιση των αναγκαίων προς το «ζην». Μπορούμε λοιπόν να «τιμωρήσουμε» τους ανθρώπους αυτούς, δηλαδή να τους θεωρήσουμε καταπατητές και να πούμε ότι μια έκταση που ήταν ήδη δική τους και εκχερσώθηκε το 1950 για βιοποριστικούς λόγους σε συνδυασμό με τις νέες μορφές καλλιέργειας και την χρήση αρότρου δεν τους ανήκει πλέον και μάλιστα όταν στα Δερβενοχώρια επικρατούσε το μικτό σύστημα καλλιέργειας , που οι περισσότεροι αγρότες που ήταν   παράλληλα και κτηνοτρόφοι και δασεργάτες και ρητινοσυλλέκτες κλπ., γεγονός που είχε αντίκτυπο και στον τρόπο καλλιέργειας και άρα ήταν σύνηθες να άφηναν π.χ. μέσα στα χωράφια που ήταν στα Δάση  πολλά δασικά δένδρα καθώς και άλλα οπωροφόρα όπως αχλαδιές , καρυδιές αμυγδαλιές κλπ είτε για ίσκιο για τα ζώα, είτε για συλλογή ρητίνης, είτε για συλλογή βελανιδιών για τροφή των ζώων, η για συγκομιδή καρπών παράλληλα με την γεωργική καλλιέργεια ( καλλιέργεια κάτω από τα δένδρα).. 
Γιατί τώρα τα μικρά τμήματα μέσα στο Δάσος που είχαν τότε αγροτικό χαρακτήρα χαρακτηρίζονται με τέτοια ευκολία ως Δάσος με βαση  το ποσοστό κάλυψης μικρότερο του 15% της έκτασης που ισχύει σήμερα, ποσοστό που είναι δύσκολο με τόση  ευκολία με μία απλή φωτοερμηνεία μιας έκτασης σε μια αεροφοτογραφία του 45 να προσδιοριστεί  με ακρίβεια .
Γεννάται επίσης το ερώτημα: ποιος είναι ο ποιό πρόσφορος χρόνος από τον οποίο θα αρχίζει η εξέταση του αν μια έκταση διέπεται από την δασική νομοθεσία ή όχι. 
Το παλιότερο στοιχείο; Δηλαδή οι αεροφωτογραφίες του έτους 1945 οι αεροφωτογραφίες του 60 και 70; η ισχύς του συντάγματος του 1975; Ο Νόμος του 1979 ή παρούσα κατάσταση του ή κάτι άλλο .
Υπήρχε όμως  πανελλαδική αεροφωτογράφιση κάλυψη ανα δεκαετία και μάλιστα με καλής ποιότητας Α/φιες, πράγμα που να εξασφαλίζει το ενιαίο κριτήριο για τον χαρακτηρισμό των δασικών εδαφών και  γιατί να μην ληφθεί υπόψη  ο χαρακτήρας των εκτάσεων προ του 45 . Σε κάθε περίπτωση η εφαρμογή τους δημιουργεί αδικίες εις βάρος των Πολιτών  από περιοχή σε περιοχή και χρειάζεται πολύ προσοχή σε ένα κράτους δικαίου  με θεμελιώδη αρχή και συνταγματική επιταγή την χρηστή Διοίκηση να αδικηθεί κάποιος .
Για αυτό το θέμα θα θέλαμε πλέον την ηχηρή παρέμβαση του Δήμου στους Βουλευτές του Νομού και στο Κτηματολόγιο ΑΕ καθώς και την στήριξη μας από τις Νομικές  τους υπηρεσίες στα Δικαστήρια που θα προσφύγουμε για την αποκατάσταση της αδικίας και πάλι όχι με σκοπό να ιδιοποιηθούμε τα Δάση για να αλλάξουμε  τον Δασικό χαρακτήρα , 

O  ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΜΟΣ ΔΕΡΒΕΝΟΧΩΡΙΤΗΣ.

Τελικά το ηλιακό μας σύστημα δεν είναι όπως πολλοί το φανταζόμαστε

Η Γη είναι σφαιρική, ο Ερμής είναι ο θερμότερος πλανήτης και ο Ήλιος είναι 
κίτρινος. Μας μοιάζουν πια απλά, αδιάψευστα δεδομένα που ξέρει ο καθένας, 
ακόμη και όσοι δεν έχουν εξειδικευμένες γνώσεις στην αστρονομία.
Ήρθε η ώρα να σκεφτείτε καλύτερα. Στο συγκεκριμένο άρθρο θα δείτε μια
 συλλογή από τις πιο συχνά λανθασμένες υποθέσεις σχετικά με το Ηλιακό μας 
Σύστημα, αλλά και τα αληθή δεδομένα που τις καταρρίπτουν.

Αυτό ισχύει, όμως ταυτόχρονα, δεν ισχύει. Πώς γίνεται αυτό; Το σχήμα του
 πλανήτη μας αλλάζει συνεχώς, λόγω της κίνησης των ηπειρωτικών πλακών. 
Βέβαια, ο ρυθμός με τον οποίο κινούνται είναι πολύ μικρός, κατά μέσο όρο
 5 εκατοστά το χρόνο. Όμως συνεχίζει να επηρεάζει την “εμφάνιση” του 
πλανήτη, που απέχει στην πραγματικότητα από την απόλυτη σφαίρα.

: nationalgeographic

Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι η εντυπωσιακή εικόνα που ακολουθεί, υποτίθεται
 ότι δείχνει το πραγματικό μέγεθος της Γης, όμως στην πραγματικότητα είναι ένα
 μοντέλο της βαρύτητάς της. Δημιουργήθηκε από δεδομένα που πάρθηκαν από 
δορυφόρους και δε δείχνει την πραγματική μορφή της. Αντ’ αυτού, παρουσιάζει
 τις διαφορές στη δύναμη της βαρύτητας, σε διάφορα σημεία γύρω της.
: ESA


Η άποψη ότι ο Ήλιος φωτίζει μόνο τη μία πλευρά της Σελήνης, αφήνοντας την
 άλλη σε διαρκές σκοτάδι, είναι αρκετά εξαπλωμένη. Αυτό προέρχεται από το 
γεγονός ότι ο δορυφόρος μας βλέπει μόνο από τη μια μεριά τη Γη, ενώ 
η άλλη είναι αδύνατον να παρατηρηθεί.
Όμως, στην πραγματικότητα, ο Ήλιος φωτίζει και θερμαίνει και τις δύο πλευρές
 της Σελήνης. Η αλήθεια είναι ότι η περίοδος που χρειάζεται η Σελήνη να 
περιστραφεί γύρω από τον άξονά της, συμπίπτει με το χρόνο που χρειάζεται
 για να περιστραφεί γύρω από τη Γη και γι’ αυτό βλέπουμε μόνο τη μία της πλευρά.

: discovermagazine



Όλα βγάζουν νόημα σ’ αυτή την περίπτωση. Ο Ερμής βρίσκεται πιο κοντά στον 
Ήλιο και έτσι, η θερμοκρασία της επιφάνειάς του πρέπει να είναι υψηλότερη 
από τους υπόλοιπους πλανήτες. Ωστόσο, όπως φαίνεται, ο θερμότερος πλανήτης
 είναι στην πραγματικότητα η Αφροδίτη, κι ας είναι 50 εκατομμύρια χιλιόμετρα
 πιο μακριά από τον Ήλιο, απ’ ό,τι ο Ερμής. Κατά μέσο όρο, η θερμοκρασία κατά 
τη διάρκεια της ημέρας στον Ερμή είναι 350 βαθμοί Κελσίου, ενώ φτάνουν τους
 480 στην Αφροδίτη.
Η αιτία αυτού, είναι η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Ο Ερμής δεν έχει πρακτικά
 σημαντική ατμόσφαιρα, ενώ η Αφροδίτη έχει ένα παχύ στρώμα, που
 αποτελείται επί το πλείστον από διοξείδιο του άνθρακα. Αυτό δημιουργεί 
ένα έντονο φαινόμενο του θερμοκηπίου, εγκλωβίζοντας όλη τη 
θερμοκρασία του Ήλιου, κάνοντάς της εξαιρετικά θερμή.
: universetoday

Όλοι ξέρουμε πως η θερμοκρασία στην επιφάνεια του Ηλίου είναι εξαιρετικά 
υψηλή: περισσότερους από 5.700 βαθμούς Κελσίου. Οπότε είναι λογικό να
 υποθέσει κανείς πως είναι απλά μια γιγάντια μπάλα φωτιάς. Ωστόσο, αυτή η
 σύγκριση δεν είναι και πολύ ακριβής. Αυτό που θεωρούμε εμείς φωτιά, στην 
πραγματικότητα είναι ενέργεια σε μορφή θερμότητας και φωτός, που
 παράγεται από τις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στον 
πυρήνα του αστεριού.
Μια θερμοπυρηνική αντίδραση περιλαμβάνει τη μετατροπή μερικών
 στοιχείων και συνοδεύεται από την εκπομπή θερμότητας και ενέργειας
 φωτός. Αυτή η ενέργεια περνά από όλα τα στρώματα του Ήλιου, για
 να φτάσει στην επιφάνεια (τη φωτόσφαιρα), που μοιάζει να φλέγεται.
: nasa
Όσοι ξέρουν κάτι παραπάνω από αστρονομία, θα σας πουν με βεβαιότητα ότι ο
 Ήλιος ανήκει στην κατηγορία των αστεριών, γνωστά ως «κίτρινοι νάνοι». 
Απ’ αυτό, είναι λογικό να υποθέτουμε πως είναι κίτρινος στο χρώμα. Όμως,
 όπως κάθε άλλο αστέρι τέτοιου είδους, ο Ήλιος είναι απολύτως λευκός.
Τότε γιατί τα ανθρώπινα μάτια τον βλέπουν κίτρινο; Για όλα φταίει η γήινη
 ατμόσφαιρα. Όπως είναι γνωστό, το φως που έχει ένα ευρύ μήκος κύματος,
 στο κίτρινο και κόκκινο τμήμα του φάσματος περνά καλύτερα στην ατμόσφαιρα.
Το φως σε μικρότερα μήκη κύματος, στο πράσινο μέχρι το βιολετί τμήμα του
 φάσματος (που εκπέμπει κυρίως ο Ήλιος), διαχέεται σε μεγαλύτερο βαθμό 
από την ατμόσφαιρα. Το αποτέλεσμα αυτού, είναι ο ήλιος να φαίνεται 
κίτρινος. Αν αφήσετε ποτέ την ατμόσφαιρα, θα δείτε το πραγματικό χρώμα του.
: stanford

Αυτή η λανθασμένη άποψη προέρχεται φυσικά από τις ταινίες του Χόλιγουντ, 
που αναπαριστούν το τι θα μπορούσε να συμβεί αν ένα άτομο βρισκόταν εκτός του
 διαστημοπλοίου.
Στην πραγματικότητα, το δέρμα μας είναι αρκετά ευέλικτο για να κρατήσει όλα τα
 εσωτερικά όργανα στη θέση τους. Τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων,
 μπορούν επίσης να αποτρέψουν το αίμα από το να βράσει εξαιτίας της
 ελαστικότητας.
Επίσης, στην απουσία της εξωτερικής πίεσης στο περιβάλλον του διαστήματος,
 η θερμοκρασία στην οποία βράζει το αίμα, φτάνει τους 46 βαθμούς Κελσίου, που
 είναι πολύ υψηλότερη από τη θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος.
Αντ’ αυτού, είναι το νερό που περιέχεται στα κύτταρα του δέρματός μας, που
 βράζει στο κενό αέρος. Το αποτέλεσμα αυτού, είναι η αύξηση του μεγέθους 
του σώματος σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όμως σίγουρα δε θα εκρήγνυντο.
Ο κύριος λόγος, για τον οποίο θα πέθαινε κάποιος, είναι η έλλειψη οξυγόνου. 
15 μόλις δευτερόλεπτα στο κενό αέρος χωρίς κάποια στολή, αρκούν για να χάσει 
τις αισθήσεις του και μόλις 2 λεπτά για να πεθάνει.
: space
Αυτός ο μύθος φαίνεται λογικός στην αρχή. Αν ο χειμώνας είναι πιο κρύος από 
το καλοκαίρι, τότε η Γη είναι πιο μακριά από την πηγή θερμότητάς της, σωστά; 
Ωστόσο, στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: κατά τη διάρκεια
 του πιο κρύου τμήματος του χρόνου, ο πλανήτης μας βρίσκεται 5 εκατομμύρια
 χιλιόμετρα πιο κοντά στον Ήλιο, απ’ ό,τι το καλοκαίρι. Πώς συμβαίνει όμως αυτό;
Όλα προέρχονται από το γεγονός ότι σε συνδυασμό με την περιστροφή 
γύρω από τον Ήλιο, η Γη περιστρέφεται και γύρω από τον εαυτό της, γι’ αυτό
 περνάμε από τη νύχτα στη μέρα. Ο άξονας της Γης, που περνά από το 
Βόρειο και Νότιο Πόλο, δεν είναι ακριβώς κάθετος στην τροχιά του και στις 
ακτίνες του ήλιου που πέφτουν πάνω της. Για τον μισό χρόνο, ένα μεγάλο μέρος
 της θερμότητας του Ήλιου πέφτει στο νότιο ημισφαίριο, ενώ τον υπόλοιπο 
χρόνο πέφτει στο βόρειο. Αυτό προκαλεί τις αλλαγές των εποχών.
Όπως είναι γνωστό, το καλοκαίρι στο νότιο ημισφαίριο είναι θερμότερο απ’ 
ό,τι στο βόρειο. Αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η Γη βρίσκεται πιο κοντά στην
ήλιο τον Ιανουάριο, όταν το νότιο τμήμα έχει καλοκαίρι.
: nasa

Πηγή: diaforetiko.gr
Τ’ αρνιά κι οι λύκοι αθώα συναπατιούνται 
Στο ίδιο μαντρί την άγια τούτη μέρα
Γύρω κάποιος Ντουνιάς τραντάζει, σειέται!
Μα ω Φαρισαίοι κυρτοί γιατί φοβάστε;
Κι είναι ο σκλάβος χλωμός και ταπεινός.

Θρίλερ στο Πάρκο των Ψυχών στην Πάρνηθα! Τι συνέβη στα γυρίσματα video clip

Θρίλερ στο Πάρκο των Ψυχών στην Πάρνηθα! Τι συνέβη στα γυρίσματα video clip

 09/01/18 – 15:13 

Ενημερώθηκε: 09/01/18 – 15:16
«X-Files» στα γυρίσματα βιντεοκλίπ στο σανατόριο της Πάρνηθας! Η τραγουδίστρια Μαριάνθη Μπάλλια και οι συνεργάτες της ήρθαν αντιμέτωποι με ανεξήγητα φαινόμενα την ώρα του γυρίσματος.«Ενιωθα μια παράξενη ενέργεια να με περιβάλλει. Ημουν τρομοκρατημένη! Ακουγα θορύβους που έμοιαζαν με σφυρίγματα, κάτι σαν ψιθύρους. Ακόμη και ο αέρας είχε μια παράξενη ηχώ εκεί και άλλαζε η φορά του ξαφνικά!» περιγράφει με τρόμο η τραγουδίστρια στην «Espresso».Ομως, πώς άρχισε αυτή η περιπέτεια; «Επρεπε να γυρίσουμε βιντεοκλίπ για το νέο τραγούδι μου “Τέλος και αρχή” σε μουσική και στίχους Γαβριήλ Γαβριηλίδη που κυκλοφορεί από την XRC Records USA. Εγώ δεν γνώριζα για όλα αυτά που ακούγονται για το σανατόριο της Πάρνηθας. Ημουν ανυποψίαστη, όταν μου πρότεινε ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ευλαμπίδης να γυρίσουμε το βιντεοκλίπ εκεί! Οταν το είπα σε έναν φίλο μου, μου είπε τι συμβαίνει. Αρχισα να διαβάζω κάποια πράγματα, αλλά αφενός φοβήθηκα και αφετέρου δεν ήθελα να επηρεαστώ, και έτσι σταμάτησα» αναφέρει η τραγουδίστρια και συνεχίζει: «Με το που πάτησα το πόδι μου, ένιωσα αμέσως μια παράξενη ενέργεια να με περιβάλλει. Οταν μπήκαμε μέσα, άκουγα παράξενους ήχους. Εμοιαζε με φύσημα του αέρα, αλλά και με σφύριγμα ή δυνατό ψίθυρο! Δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Στο μεταξύ, ήμουν απόλυτα τρομοκρατημένη. Τα πράγματα γίνονταν χειρότερα στις σκηνές που έμενα μόνη. Ο αέρας άλλαζε φορά ξαφνικά και η θερμοκρασία έπεφτε! Η αδερφή μου, που μου ντούμπλαρε κάποια πλάνα, μου είπε “Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο. Πάμε να φύγουμε!”».Μπορεί διαβάζοντας την αφήγηση της νεαρής τραγουδίστριας να νιώσατε μια ανατριχίλα, όμως η συνέχεια είναι ακόμη πιο ανατριχιαστική: «Στην αρχή του τραγουδιού υπάρχει ένα πλάνο που είμαι ξαπλωμένη και με παίρνει η κάμερα από ψηλά. Για να γυριστεί αυτή η σκηνή, ξάπλωσα με τα μάτια κλειστά στο Πάρκο των Ψυχών, όπως λέγεται ο χώρος έξω από το σανατόριο, και ολομόναχη γιατί θα με κινηματογραφούσε drone από ψηλά. Τότε ένα κύμα ψυχρού αέρα ήρθε καταπάνω μου από τους θάμνους με δύναμη! Ενιωσα να παγώνει το αίμα μου από τον φόβο… Ανοιξα τα μάτια μου και είχαν μαζευτεί ελάφια γύρω μου και με μύριζαν. Είχα πάθει σοκ!»ΠΑΡΝΗΘΑΩστόσο, το θρίλερ για τη Μαριάνθη δεν είχε τελειωμό. «Με οδηγίες των σκηνοθετών έπρεπε να κατέβουμε και στο υπόγειο. Εκεί ήταν το χειρότερό μου! Νομίζω ότι είδα σκιές να περνάνε, να κρύβονται στις γωνίες, σαν να με παρακολουθούσαν. Νομίζω ότι τις είδα. Και λέω ‘‘νομίζω”, γιατί φοβόμουν τόσο πολύ, που πραγματικά δεν είμαι σίγουρη αν όντως υπήρχαν ή ήταν παιχνίδι του μυαλού. Οι δε ήχοι ήταν ακόμα πιο έντονοι εκεί κάτω. Η αδερφή μου δεν άντεξε και συνέχισα εγώ μόνη μου» περιγράφει η τραγουδίστρια, η οποία συνεχίζει μιλώντας για τον απόηχο του συμβάντος στη ζωή της. «Επειτα από όλο αυτό, δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε για πολλές νύχτες! Εννοείται ότι δεν θέλω να ξαναπεράσω ούτε απέξω» εξομολογείται. Στα γυρίσματα ήταν συνολικά οκτώ άτομα, μεταξύ των οποίων και η αδελφή της τραγουδίστριας Σταυρούλα Μπάλλια, οι συντελεστές του Redbox Studio που έχουν τη σκηνοθεσία του κλιπ και την παραγωγή, ο fashion designer Mάριος Καραβασίλης κ.ά.Το «στοιχειωμένο» σανατόριο της ΠάρνηθαςΠΑΡΝΗΘΑΛίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται το επιβλητικό πρώην ξενοδοχείο «Ξενία» ή, όπως είναι πιο γνωστό στο ευρύ κοινό, το σανατόριο της Πάρνηθας, που λειτουργούσε για πάνω από 30 χρόνια ως άσυλο νοσηλείας για φυματικούς. Από τη «Σπιναλόγκα» της Αθήνας πέρασαν εκατοντάδες ασθενείς, πολλοί από τους οποίους δεν κατάφεραν να βγουν ζωντανοί. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο χώρος του εγκαταλελειμμένου ιδρύματος συνδέθηκε με μερικούς από τους πιο γνωστούς αστικούς μύθους και θρύλους του παραφυσικού! Το σανατόριο δημιουργήθηκε τον Μάιο του 1912 από τη διοίκηση του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός.ΦυματικοίΕκεί κατέληγαν πολλοί φυματικοί Αθηναίοι και δεκάδες από πόλεις της επαρχίας, οι οποίοι κατασκήνωναν έξω από τις εγκαταστάσεις του καθώς δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα μηνιαία νοσήλια που ήταν από 300 έως 480 δραχμές. Ανάμεσα σε όσους νοσηλεύτηκαν στο σανατόριο ήταν και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος (από τον Οκτώβριο του 1937 έως τον Απρίλιο του 1938) και μάλιστα κατά την παραμονή του εκεί έγραψε τρία έργα!Το ίδρυμα παρήκμασε μετά το 1950 με την ανακάλυψη της πενικιλίνης και οι εγκαταστάσεις του πέρασαν το 1965 στην ιδιοκτησία του ΕΟΤ αντί 6.500.000 δραχμών. Το κτίριο μετατράπηκε σε ξενοδοχείο με την ονομασία «Ξενία» και, στη συνέχεια, σε σχολή τουριστικών επαγγελμάτων. Η λειτουργία του συνεχίστηκε με αυτή τη μορφή ως και το 1985, οπότε εγκαταλείφθηκε. Από τότε, το εγκαταλελειμμένο κτίριο αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του ανεξήγητου και του παραφυσικού. Ανάμεσα σε όσα θα αντικρίσουν οι θιασώτες των αστικών μύθων, εκτός από σκουπίδια, γκράφιτι ή σύριγγες, είναι και ακατάληπτα ιδεογράμματα στους τοίχους, τα οποία για κάποιους αποτελούν σατανιστικά σύμβολα. Αλλοι, πάλι, υποστηρίζουν ότι το διάστημα της παραμονής τους στο σανατόριο είδαν φαντάσματα ή άκουσαν απόκοσμες κραυγές!Πηγή: Espressonews

Πολυνομοσχέδιο: Θα χάνουν τον ΑΦΜ όσοι φοροδιαφεύγουν – Kίνητρα για ευρεσιτεχνία και για εγκατάσταση επιχειρήσεων σε συγκεκριμένες περιοχές

Αυστηρές διατάξεις, που θα οδηγούν σε απενεργοποίηση ΑΦΜ για όσους φοροδιαφεύγουν ή έχουν υποβάλει ψευδή στοιχεία για την απόκτησή του, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή.


Κέρδος online   9/1/2018 23:41

Η φωτεινή πινακίδα στη Λυών

Η φωτογραφία που θα δείτε παρακάτω απεικονίζει έναν από τους κυριότερους δρόμους της πόλης Λυών
 στη Γαλλία. Η φωτεινή επιγραφή είναι μια χιουμοριστική προσπάθεια της αστυνομίας της πόλης να πείσει
 τους πολίτες, κατόχους δικύκλων οχημάτων, να φοράνε κράνος. Η αρχική έμπνευση για το κείμενο
 φημολογείται ότι ανήκει σε μια γυναίκα αστυνομικό.

Μετάφραση:

Επιστολή προς άνδρες: 

Το προστατευτικό κάλυμμα όρχεων  χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1874 στο χόκεϊ επί πάγου…


 Και η πρώτη προστατευτική κάσκα μοτοσυκλέτας χρησιμοποιήθηκε το 1974. 
 Επομένως οι άντρες 

χρειάστηκαν εκατό χρόνια για να καταλάβουν πως και ο εγκέφαλος είναι σημαντικός.

Υπογραφή: Μια γυναίκα