Πέθανε ο «αήττητος» Τάκης Λουκανίδης! (pics & vid)

Θρηνεί ο Παναθηναϊκός. Μόνο ο θάνατος θα μπορούσε να τον κερδίσει, αφού άνηκε στη γενιά των αήττητων! Ο Τάκης Λουκανίδης έφυγε από την ζωή σε ηλικία 81 ετών προδομένος από την καρδιά του.

Πέθανε ο «αήττητος» Τάκης Λουκανίδης! (pics & vid)
Μεγάλη απώλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο καθώς ο άλλοτε παίκτης της Δόξα Δράμας και του Παναθηναϊκού έφυγε από την ζωή μετά από έμφραγμα που υπέστη σε ηλικία 81 ετών. Ο Λουκανίδης υπέστη έμφραγμα τα ξημερώματα της Πέμπτης (11/1) και η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή (12/1) στις 15:30 στο κοιμητήριο της Κηφισιάς.
Ο Τάκης Λουκανίδης γεννήθηκε στο Παρανέστι της Δράμας το 1937 και θεωρείτο ένας από τους πληρέστερους ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στα ελληνικά γήπεδα. Αγωνίστηκε στην ΑΕΚ Κομοτηνής και στη Δόξα Δράμας. Το 1962 μετακόμισε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε για επτά χρόνια, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο.
Μάλιστα ήταν μέλος της θρυλικής ομάδας του ΑΗΤΤΗΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ την σεζόν 1963-64. 

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ GAZZETTA

Στο μεσοδιάστημα γνώρισε τη σύζυγό του, την Άννη, αλλά επειδή δεν τον ήθελαν οι δικοί της αναγκάστηκαν να φύγουν στη Νότια Αφρική το 1965, όπου αγωνίστηκε και εκεί. 
Είχε 50 συμμετοχές (13 γκολ) με τη Δόξα Δράμας. Σε 142 αγώνες στην Α΄Εθνική με τον Παναθηναϊκό σκόραρε 59 φορές και άλλες 12 στο Κύπελλο. Έκλεισε την καριέρα του στον Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 45 αγώνες έχοντας οκτώ γκολ ενώ κατέκτησε και το Κύπελλο το 1970. 

Ο Εύβουλος από την Ελάτεια

Ο ΕΥΒΟΥΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙ 
ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΤΩΝ ΟΡΧΟΜΕΝΙΩΝ
Γράφει ο Παναγιώτης Δημάκης,
υπεύθυνος ιστορικού αρχείου Δήμου Αμφικλείας-Ελατείας

Φωτο 1.  Η λίθινη στήλη τού Μνημονίου  ( memorandum )  I. G. V II 3171,  πού συνήψε ο Δήμος Ορχομενίων, με τόν Εύβουλο Αρχεδάμου, από τήν Ελάτεια, πλούσιο κτηνοτρόφο, πού ασκούσε και τραπεζική πρακτική της εποχής.

Στο Βρετανικό Μουσείο, πλήν τών άλλων, απόκειται και ενεπίγραφη στήλη, στήν οποία αναγράφεται, μία δανειακή σύμβαση, μεταξύ τού Δήμου Ορχομενίων, επί άρχοντος Θυνάρχου και τού εξ Ελατείας Ευβούλου τού Αρχεδάμου, σε ανταπόδοση τού δικαιώματος επινομίας και νομής, από τούς Ορχομενίους, στα πλούσια βοσκοτόπια Πολυγύρας- Τεγύρας, παρά τον Ορχομενό. Ο Στράβων αναφέρεται στήν περιοχή αυτή ( Ι Χ 415 )…εύδειλος μετονομάσθη η χώρα εκ τού δειλινού κλίματος και μάλιστα το ευχείμερον…Αυτό ακριβώς το ευχείμερον αναζητούσε και ο Εύβουλος, πού δάνεισε, τον Ορχομενό, με μεγάλο για τήν εποχή χρηματικό ποσό, πού κατεγράφη σε λίθο και διεσώθη, η ιστορία αυτή, ενδεικτική τού πλούτου του. 

Ο Εύβουλος είναι φανερό, ότι ανήκε, στα ιστορικά, αρχαϊκά γένη, τών Φωκέων τής Ελατείας, έζησε δε στα χρόνια, τού τέλους τών Ιερών Πολέμων και τής Φωκικής κυριαρχίας, πού είχε βέβαια και οικονομικές προεκτάσεις, όπως προκύπτει, από τήν στήλη αυτή, πού ανάλογη θα είχε, επίσης, στηθεί στο Φωκικό Αρχείο Ελατείας, ίσως γραμμένη από τούς λιθοκόπους Ελατείας, γραμμένη Φωκικά, πού δεν διεσώθη ή δεν ανευρέθη ακόμη. Ίσως και η αναδιανομή, τού Δελφικού πλούτου, από τούς Φωκείς στον Ιερό πόλεμο, να σχημάτισε και ισχυρή, νέα οικονομική ομάδα, όπου θα μετείχαν, τα ευγενή Φωκικά γένη, τών Στρατηγών Αυτοκρατόρων. Όμως η ληστρική λεηλασία και δραστηριότητα, τού Βρετανού λόρδου Έλγιν, πού μάλλον δεν περιορίστηκε μόνον, στα γνωστά Ελγίνεια μάρμαρα τών Αθηνών, αλλά και σε άλλα γνωστά και άλλα άγνωστα και ακατάγραφα, όπως εδώ στήν περιοχή τού Ορχομενού, πού γειτνιάζει με τήν Χώρα τής Ελατείας, πού συνδέονται με τον Κηφισό και τα βοσκοτόπια, πού κρατούν τήν υπαινικτική ονομασία ακόμη, ” ο Απάνω και ο Κάτω Κάμπος ” , ενώ είναι άγνωστο τι έχει λεηλατήσει και έχει μ’ αυτά διακοσμήσει, τον πύργο του στήν Σκωτία, κατά τήν παραμονή του στήν περιοχή, ίσως εκεί, να κρύβονται οι εκπλήξεις τού μέλλοντος. Οι περιηγητές, πού περιέτρεξαν και περιέγραψαν αρκετά μνημεία, στήν Χώρα τής Ελατείας, είναι αδύνατον να μήν είχαν επισύρει, τήν προσοχή τού διαβόητου αυτού ληστού αρχαιοτήτων, πού έμεινε αρκετά, στήν ευρύτερη περιοχή τού Ορχομενού, όπου η δεδομένη, αδιαφορία και η διαφθορά, τών Τούρκων κατακτητών, επέτρεπε κάθε λεηλασία, όχι μόνον μνημείων. 
Φωτό 2 Τμήμα γραφής τής στήλης, με πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, τής πρακτικής τών δανειοδοτήσεων, τής εποχής εκείνης, όπως και ονόματα πολιτών και μαρτύρων, από τις δύο γειτονικές πόλεις, πού φαίνεται να διάγουν εν ειρήνη και να εκμεταλλεύονται, με αμοιβαία οφέλη, τον φυσικό πλούτο τής περιοχής, ζωικό και βοσκήσιμο και γεωργούμενο . Όλα αυτά γραμμένα, στήν Βοιωτική γραφή και είναι λαμπρή ευκαιρία, να κοινωνήσουμε ακροθιγώς τήν εκφορά της, μέσα από το κείμενο.

Ο ΕΥΒΟΥΛΟΣ ΑΡΧΕΔΑΜΟΥ
Ένας κτηνοτρόφος-τραπεζίτης, από τήν Ελάτεια

Ο Εύβουλος Αρχεδάμου, Φωκεύς, πολίτης τής Ελάτειας, φαίνεται να ανήκει, στα ηγεμονικά και αριστοκρατικά επιφανή αρχαία γένη τής Ελάτειας, πού γνωρίζουμε αποσπασματικά, από λήμματα αρχαίων συγγραφέων, από ανασκαφικά ευρήματα και διασωθείσες επιγραφές. Για τήν σημαντική αυτή προσωπικότητα, επί τού παρόντος, δεν γνωρίζουμε τίποτε περισσότερο, από όσα αναγράφονται, στήν επιγραφή τής στήλης, (φωτο I G V ll 3271), πού αποτελεί, τρόπον τινά , τήν δανειακή σύμβαση, με τήν πόλη τού Ορχομενού, επί άρχοντος Θυνάρχου, τήν οποία εδάνεισε, στο τέλος τού Ιερού Πολέμου, σε ανταπόδοση, νομής και επινομίας, από τούς Ορχομένιους, στήν περιοχή Τεγύρας – Πολυγύρας* (Τσαμάλι). Με τήν επινομία αυτή διατηρούσε το δικαίωμα βοσκής, για τα πολυπληθή του ποίμνια, ίππους, βόες, πρόβατα, αίγες, τών οποίων ο αριθμός, έπρεπε να απογράφεται κάθε χρονιά, καθώς και τα σχετικά με τήν πληρωμή, τών τόκων και τού κεφαλαίου, για 4 έτη κ.α. ( βλ. Σημ.). Η σημαντική αυτή επιγραφή, κατ’ αρχήν αποδεικνύει, ότι η σχέσεις τών Φωκέων και τών Βοιωτών, δεν ήταν κατ’ ανάγκην κακές, όταν πρακτικοί λόγοι, επέβαλλαν τήν συνεννόηση, για ζητήματα καθημερινότητας και γειτονίας. Ίσως η ηγεμονία, τών Θηβαίων στήν Βοιωτία, επίεζε τις συνοριακές πόλεις, όπως τον Ορχομενό, Χαιρώνεια κ.α. σε αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, με τούς Φωκείς, παρά τήν συγγενική σχέση τής Μινύειας και Ελατειακής κεραμικής, πού αποδεικνύει τήν συνάφεια, τών δύο πόλεων, πού επικυρώνεται με τούς μύθους, τούς νόθους γιούς, τών Φωκέων με τις γυναίκες τού Ορχομενού, από τα χρόνια τού Μύθου. Επίσης ότι στήν χώρα τής Ελάτειας, υπήρχαν ηγεμονικά γένη, πού διατηρούσαν μεγάλα ποίμνια, ίππων, βοών κ.λ.π., πού αυτόματα τούς κατέτασσαν, στήν ανώτατη κοινωνική ιεραρχία, στον αρχαίο κόσμο. Επίσης επιβεβαιώνει και καταγράφει τα οδολόγια Β. Ν., διαχρονικά, τών φερέοικων ποιμενικών ομάδων, μέσω τής πανάρχαιας** ” Βλαχόστρατας ” τού Καλλίδρομου, πού κατέβαιναν, στα Λεύτα Ελατείας – πηγάδι Παλούμπεη-Μεραλή-Μπέλεση-Τσαμάλι πού εθεωρείτο και η “Μέκκα” τής περιπλανήσεως των. Συνηγορεί ακόμη και ο αρχαίος μύθος – μαρτυρία, για τήν σχέση Ορχομενού – Ελατείας Φωκίδος, μέσα από τις ποιμενικές μετακινήσεις, για τήν ίδρυση τής Θήβας, από τον Κάδμο, πού έκαμε τήν ίδια διαδρομή, ακολουθώντας τα κοπάδια, τού Φωκέα Πελάγοντα, προς τα βοσκοτόπια τής Βοιωτίας, προφανώς από τήν ίδια διαδρομή – δίοδο στο Τσαμάλι (σημερινό Διόνυσο), πλησίον τής Τεγύρας. 
Χαλκό νόμισμα Φωκέων κοπής Ελατείας, με το επίσημα άνω Ε Λ Α. 
Πρόσθια όψις κεφαλή βοός με θυσιαστικές ταινίες

* Ο Στράβων, ΙΧ 415, αναφέρεται στην αξία τών βοσκοτόπων τής περιοχής, πού χαρακτηρίζει “… εύδειλον εκ του δειλινού κλίματος και ευχείμερον… ” Αυτό ακριβώς το “ευχείμερον”, για τα κοπάδια του, αναζητούσε ο Εύβουλος Αρχεδάμου Ελατεύς, εκείνα τα μακρινά χρόνια, δανείζοντας τήν πόλη τού Ορχομενού, με μεγάλο για τήν εποχή ποσό, πού κατεγράφη σε λίθο και διεσώθη, για να μάς αφηγείται, τήν ιστορία αυτή, ενδεικτική και αποδεικτική, τού πλούτου, στήν χώρα τής Ελάτειας, τής αρχαϊκής κοινωνικής δομής της, όπως και με τήν περίπτωση τού Μνάσωνα, πού θα αναφερθούμε προσεχώς.
** Antoninus Liberalis 38-5 Παυσανίας Ι Χ 12-1 Απολλόδωρος κ.λ.π. Επίσης Αρχαιογνωσία Τ 12 2003 – 2004.
Σημ. Τμήμα τής Επιγραφής, από το οποίο μπορούν οι φίλιστορες αναγνώστες, να απολαύσουν τήν αύρα, τής υπέροχης, Βοιωτικής γραφής και γλωσσικής εκφοράς τής εποχής, πού μας συνδέει τόσο ισχυρά με το παρόν. «…Ευβώλυ επινομίας έτια πέτταρα, βούεσσι σούν ίππυς, διακατίης ικάτι, προβάτυς σουν ήγυς χειλίης. αρχί τώ χρόνω ο ενιαυτός ο μετά Θύναρχον άρχοντα Ερχομενίυς απ [ο] – γράφεσθη δε Εύβωλον κατ’ ενιαυτόν έκαστον πάρ τον ταμίαν κη τον νομώναν τά τε καύματα ταν προβάτων κή ταν ηγών κη ταν βουών κή τάν ίππων κ[ή] κα τινά άσαμα ίωνθι, κή το πλείθος…».
Επιμέλεια-Ανάρτηση: Τάκης Ευθυμίου
πηγή: tymfristos.blogspot.com

Ο Έντσο Τραβέρσο για τον λαϊκισμό

από sarant

Διαβάζω αυτές τις μέρες το βιβλίο του Έντσο Τραβέρσο “Τα νέα πρόσωπα του φασισμού” που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις φιλικές Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου σε μετάφραση του φίλου Νίκου Κούρκουλου.Πρόκειται για μια συζήτηση του Τραβέρσο με τον Γάλλο δημοσιογράφο και ανθρωπολόγο Régis Meyran και σας συνιστώ να το διαβάσετε -αναφέρεται σε πολύ επίκαιρα προβλήματα και ευτυχώς δεν εστιάζει τόσο πολύ στη γαλλική πολιτική σκηνή, μπορεί δηλαδή εύκολα να το παρακολουθήσει και κάποιος αμύητος στα των Γάλλων.Το απόσπασμα που θα παρουσιάσω σήμερα το ξεχώρισα επειδή βρίσκω πολύ εύστοχη και ενδιαφέρουσα την ανάλυση που κάνει ο Τραβέρσο για το φαινόμενο του λαϊκισμού -ή, πιο σωστά, για την κατάχρηση του όρου. Και αφού το απόσπασμα έχει αυτοτέλεια, το επέλεξα και το παραθέτω.Και επειδή εδώ λεξιλογούμε, ενδιαφέρον θα είχε να ανιχνευτεί η εμφάνιση του όρου “λαϊκισμός” στα ελληνικά. Εντύπωσή μου είναι ότι άρχισε να διαδίδεται ευρέως όταν τον χρησιμοποίησε, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Θάνος Μικρούτσικος, στην ανάλυσή του για το ελληνικό τραγούδι της εποχής. Ωστόσο, είναι μάλλον βέβαιο ότι ο όρος θα έχει καταγραφεί από νωρίτερα. Αλλά δεν θα γράψω περισσότερα, παραθέτω το κειμενο από τις σελίδες 21-25 του βιβλίου του Τραβέρσο.Εξάλλου, είμαι πολύ δύσπιστος απέναντι στην έννοια του λαϊκισμού, άρα και απέναντι στην έννοια του εθνολαϊκισμού. Η τελευταία εμφανίστηκε στη διανοητική σκηνή στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ιδιαίτερα χάρη στον Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ, που προσπάθησε να δώσει τον πιο συστηματικό ορισμό της.[1]Είναι αλήθεια ότι αυτή η έννοια εμφανίζεται πειστικότερη σήμερα, σε σχέση με τη δεκαετία του 1980, επειδή η διαφορά ανάμεσα στον κλασικό φασισμό και το Εθνικό Μέτωπο είναι πολύ εμφανέστερη στις μέρες μας. Όμως αυτή η έννοια του λαϊκισμού έχει υποστεί τόση κατάχρηση ώστε πιστεύω ότι έχασε μεγάλο μέρος από την ερμηνευτική της αξία.Θα ήθελα να το διευκρινίσω: ο χαραχτηρισμός «λαϊκιστικό» παραμένει έγκυρος για ορισμένα πολιτικά κινήματα, στα οποία ενδεχομένως ταιριάζει, αλλά γίνεται προβληματικός όταν μετατρέπεται σε ουσιαστικό, σε έννοια.[2] Ο λαϊκισμός σαν ξεχωριστό πολιτικό φαινόμενο, με δικό του προφίλ και δική του ιδεολογία, δεν νομίζω να ανταποκρίνεται στη συγκαιρινή μας πραγματικότητα. Μπορεί να φτάσουμε σε συναίνεση, αρκετά στέρεα στο ιστοριογραφικό επίπεδο, για μερικά πολιτικά φαινόμενα του 19ου αιώνα όπως ο ρωσικός λαϊκισμός, ο αμερικάνικος λαϊκισμός, ο μπουλανζισμός στη Γαλλία στις απαρχές της Τρίτης Δημοκρατίας, ή ακόμα, στον 20ό αιώνα, ποικίλοι λατινοαμερικάνικοι λαϊκισμοί.[3] Όμως ο λαϊκισμός είναι κυρίως ένα πολιτικό στιλ, ένα ύφος, όχι κάποια ιδεολογία. Είναι μια ρητορική μέθοδος που συνίσταται στον εγκωμιασμό των «φυσικών» αρετών του λαού, στην αντιπαράθεση του λαού προς την ελίτ, της κοινωνίας προς το πολιτικό σύστημα, για να κινητοποιηθούν οι μάζες ενάντια «στο σύστημα». Όμως αυτή τη ρητορική τη βρίσκουμε σε πολλά κινήματα και σε πολλούς πολιτικούς ηγέτες, πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους.Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου
Το ζήτημα της ονομασίας του κράτους της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας εντάσσεται ιστορικά στο “Μακεδονικό Ζήτημα”, όπως αυτό προέκυψε μετά τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878 και κορυφώθηκε για την Ελλάδα με τον Μακεδονικό Αγώνα και τους Βαλκανικούς Πολέμους, που οδήγησαν στην προσάρτηση ενός μεγάλου μέρους της γεωγραφικής έκτασης της Μακεδονίας στον εθνικό κορμό το 1913. Το υπόλοιπο έδαφος αυτού που σήμερα ορίζεται ως γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας, βρίσκεται στην πΓΔΜ και στη Βουλγαρία (Μακεδονία του Πιρίν). To Μακεδονικό Ζήτημα αποτελεί επιμέρους τμήμα του “Ανατολικού Ζητήματος”, οι απαρχές του οποίου εντοπίζονται στα τέλη του 18ου αιώνα και η επίλυση του οποίου επήλθε μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας με το νεοσύστατο κράτος της πΓΔΜ, το οποίο διακήρυξε την ανεξαρτησία του με το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991, διαταράχθηκαν με αφορμή το ζήτημα της ονομασίας του. Εξαιτίας του ζητήματος αυτού, η Ελλάδα υφίσταται από το 1992 ένα διαρκές διπλωματικό κόστος. Η συνέχεια του άρθρου, εδώ.

ΑΘΗΝΑ

Τα 5 πιο άσχημα γλυπτά του κέντρου της Αθήνας

Με αφορμή τη συζήτηση για τον Phylax ανατρέχουμε σε άλλα 5 γλυπτά στο δημόσιο χώρο που δεν έχουν γίνει αποδεκτά από το κοινό με τον πιο θετικό τρόπο.

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Αναδυομένη ΙΙ

Ερμού & Νίκης, 1975, του Δημήτριου Αρμακόλα
Μια τεμαχισμένη γυμνή γυναικεία μορφή χωρίς χέρια και πόδια (μάλλον είναι αυτά που έχουν καρφωθεί στο γλυπτό της επόμενης γωνίας) σε στάση αποθέωσης, που πασχίζει να βγει από κάτι που μοιάζει με σκάλα, με μια πέτρινη βεντάλια κι ένα δοκάρι όπου ξεκουράζεται ο χιτώνας της (διότι η γυμνή είναι αρχαία). Παρ’ όλες τις κακουχίες και τα κομμένα μέλη φαίνεται να απολαμβάνει την έκθεσή της στην Ερμού, γιατί το πρόσωπό της αποκαλύπτει μια ηδονική έκφραση. Για έναν μυστήριο λόγο το γλυπτό φαίνεται πιο υποφερτό τον χειμώνα απ’ ό,τι το καλοκαίρι, ίσως επειδή δεν στέκεσαι να το χαζέψεις λόγω κρύου.

Μια βουτιά στον κόσμο μας

Ερμού & Βουλής, 2000, του Κυριάκου Ρόκου
Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Ένα δάχτυλο, μια μύτη, ένα ζευγάρι πόδια ενός μάλλον πνιγμένου (προφανώς από τη βουτιά στο σιντριβάνι) σε ένα σύμπλεγμα από κούτσουρα ή τούβλα που ευτυχώς είναι καλά κολλημένα, γιατί με τα επεισόδια που έχει ζήσει η Ερμού δεν θα είχε μείνει ούτε δείγμα. Είναι μάλλον το πιο μακάβριο άγαλμα του κέντρου, ένα εικαστικό έκτρωμα που αν καθίσεις και το παρατηρήσεις προσεκτικά, ο ποιητικός του τίτλος ακούγεται ειρωνικός ή αστείος. Η απόδειξη ότι ακόμα και οι καλοί γλύπτες έχουν άτυχες στιγμές – το θέμα είναι από ποιον πήρε έγκριση και καρφώθηκε στη μέση της πιο κεντρικής εμπορικής οδού της πόλης.

Ίκαρος, Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων

Πλατεία Καραϊσκάκη, 1987, του γλύπτη Ευάγγελου Μουστάκα και του αρχιτέκτονα Ιωάννη Μουστάκα
Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Περνώντας από την πλατεία Καραϊσκάκη, το βλέπεις να ξεπροβάλλει τεράστιο και τρομακτικό, ένας τεράστιος μεταλλικός άγγελος που φουντάρει σε μια πυραμίδα. Όταν το πρωτοβλέπεις, δεν ξέρεις αν πρέπει να το βάλεις στα πόδια ή να γελάσεις, μοιάζει πιο πολύ σαν νυχτερίδα που τη χτύπησαν με μυγοσκοτώστρα παρά με έκπτωτο άγγελο (κάποιοι, οι γνωστοί που τους κατατρέχει ο διάολος, είδαν στη φιγούρα μέχρι και τον Εωσφόρο). Στην πραγματικότητα, με μεγάλη δόση φαντασίας, είναι ένας αεροπόρος που έχασε τη ζωή του την ώρα του καθήκοντος. Μετά τη 200ή φορά που θα το δεις αρχίζει και σου φαίνεται μέχρι και συμπαθητικό.


Μνημείο Εθνικής Συμφιλίωσης

Πλατεία Κλαυθμώνος, 1987, του Βασίλη Δωρόπουλου
Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Φωτο: Ασπασία Κουλύρα

Τρεις ανθρώπινες φιγούρες (από 8 μέτρα η καθεμία) κάνουν μια εντυπωσιακή πιρουέτα, μπλέκοντας ταυτόχρονα τα μπούτια τους. Υποτίθεται ότι συμβολίζει τη σύμπνοια και την ομόνοια και το τεντωμένο χέρι τύπου «προσπαθώ να φτάσω το βάζο με το μέλι» συμβολίζει την τάση για κάτι υψηλότερο, ανώτερο, ιδανικότερο. Στην πραγματικότητα, είναι ένα από τα σοβιετικής αισθητικής γλυπτά εξαιτίας του οποίου κάθε (μα κάθε) φορά που συνοδεύεις ξένο φίλο σου σε βόλτα στο κέντρο πρέπει να εξηγήσεις τι δουλειά έχουν στην Αθήνα οι μπαλαρίνες του Μπαλσόι.

Θησέας

Πλατεία Κοτζιά, Σοφία Βάρη-Μπτερό
Παρατηρώντας το σύμπλεγμα από εξογκώματα που μοιάζει με κακοφτιαγμένη τουλούμπα, αν γνωρίζεις τον μύθο του Θησέα, αναρωτιέσαι ποιος έχει καταπιεί ποιον: ο Θησέας τον Μινώταυρο ή ο Μινώταυρος τον Θησέα; Από τις περιπτώσεις που η αφηρημένη γλυπτική ξεπερνάει τον εαυτό της, ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων, που αποκτάει και γιορτινό σκούφο. Τοποθετήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο επειδή συμβολίζει τον πρώτο ιδρυτή της πόλης των Αθηνών, ο οποίος συνδέεται (ως όνομα) με το απέναντι δημαρχείο

Οι μικρές «μεγάλες» ανατροπές που φέρνουν τα ψιλά γράμματα του Πολυνομοσχεδίου

ι 1.531 σελίδες του πολυνομοσχεδίου που κατέθεσε η κυβέρνηση στη Βουλή εκτός από το μπλόκο στις απεργίες, το ψαλίδι στα επιδόματα για τους τρίτεκνους και πολύτεκνους και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς περιλαμβάνουν δεκάδες διατάξεις που ανατρέπουν την καθημερινότητα όλων. 

Σύμφωνα με «Τα Νέα», στα 399 άρθρα του πολυνομοσχεδίου – μαμούθ κρύβονται νέες ρυθμίσεις που εκτείνονται σε όλα τα μέτωπα από τους φοροελέγχους, τα πρόστιμα, τους κανονισμούς λειτουργίας των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ, το ωράριο εργασίας στα φαρμακεία και τους εκπαιδευτικούς μέχρι τα προσόντα που πρέπει να διαθέτουν για να αποκτήσουν άδεια μια σειρά από επαγγελματίες.


Πρόκειται για διατάξεις του νομοσχεδίου που περνάνε στα ψιλά λόγω της διαδικασίας του επείγοντος την οποία η κυβέρνηση επέλεξε να ακολουθήσει για την ψήφιση του. Ειδικότερα στα ψιλά γράμματα του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται:

1. Αυξημένα τέλη για κτηματολογικά έγγραφα: Ακριβότερες οι συναλλαγές των πολιτών με τα Κτηματολόγιο. Μεταξύ άλλων, με τέλος 15 ευρώ θα επιβαρύνονται όσοι ζητούν απόσπασμα κτηματολογικού διαγράμματος και με 33 ευρώ για χορήγηση κτηματογραφικού διαγράμματος, ενώ 12 ευρώ θα κοστίζει η εγγραφή στα κτηματολογικά βιβλία οποιασδήποτε πράξης. 


2. Εργαζόμενοι σε ΔΕΚΟ: Ανατροπές για τους 40.000 εργαζόμενους με νέους εσωτερικούς κανονισμούς, μείωση όπου χρειάζεται μισθολογικού κόστους (υπερωρίες, κλπ) και εθελούσιες εξόδους αφού σε πολλές ΔΕΚΟ ο μέσος όρος ηλικίας είναι υψηλός. Επίσης έρχονται αναδιοργάνωση και αλλαγές σε κανονισμούς προσωπικού. Παράλληλα καθιερώνονται δεσμευτικοί στόχοι για κάθε μια από τις 14 ΔΕΚΟ, όπως ακριβώς συμβαίνει στον ιδιωτικό τομέα, που εφόσον δεν τηρούνται θα υπάρχουν ποινές.


3. Εργαζόμενοι με επικίνδυνη και ανθυγιεινή εργασία: Στον προθάλαμο των περικοπών μπαίνουν τα επιδόματα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας καθώς θα επανακαθοριστεί το καθεστώς χορήγησής τους. 


4. Ατομα με αναπηρία: Από ηλεκτρονική αξιολόγηση θα περάσουν τα άτομα με αναπηρία που λαμβάνουν σήμερα προνοιακές παροχές σε χρήμα. Η διαδικασία ξεκινά πιλοτικά εντός του Φεβρουαρίου και θα ολοκληρωθεί μέχρι τις 30 Ιουνίου 2018.


5. Φαρμακοποιοί: Ελάχιστο ωράριο λειτουργίας 40 ώρες την εβδομάδα, υποχρεωτική συμμετοχή όλων σε διημερεύσεις και εφημερεύσεις. Τα νόμιμα φαρμακεία θα πρέπει υποχρεωτικά να χρησιμοποιούν αποκλειστικά τη λέξη «Φαρμακείο» και τον σταυρό πράσινου χρώματος. 


6. Δάσκαλοι – καθηγητές: Υποχρεωτικά στις 30 ώρες την εβδομάδα το ωράριο εργασίας τους. Παραμένουν υποχρεωτικά στο σχολείο τους πέρα από τις ώρες διδασκαλίας όχι όμως πέρα από τις έξι ώρες την ημέρα. Εξαιρούνται μόνο οι μητέρες παιδιών έως 2 ετών.


7. Σχολές χορού: Νέα διαδικασία για τις άδειες ίδρυσης και λειτουργίας τους.


Καταργούνται:

– η υποχρέωση του ιδρυτή να είναι κάτοχος τίτλου σπουδών που να παρέχει τη δυνατότητα να διδάξει κύριο μάθημα
– οι ποσοτικοί περιορισμοί σχετικά με τη χρήση της επωνυμίας για την ίδρυση Σχολών Ανώτερης Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης. 


8. Κομμωτές – μανικιουρίστες:
 Καθιερώνονται νέα προσόντα (χρόνος προϋπηρεσίας κλπ) και νέα διαδικασία για την άσκηση των συγκεκριμένων επαγγελμάτων.


9. Αρτοποιεία: Αλλάζουν τα κριτήρια αδειοδότησης και ίδρυσης των αρτοποιείων με μείωση των απαιτούμενων τετραγωνικών μέτρων.


10. Δωρεάν σίτιση – διαμονή υπαλλήλων και λειτουργών σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές:Εξαιρούνται οι υπάλληλοι ΟΤΑ, ΝΠΔΔ και οι εκπαιδευτικοί.


11. Φορο-ρυθμίσεις: Στενό μαρκάρισμα θα ασκεί η Εφορία στους φορολογούμενους στους οποίους έχει ξεκινήσει η διαδικασία ελέγχου. Για να μειωθούν οι πρόσθετοι φόροι και τα πρόστιμα κατά 40% θα πρέπει να υποβάλουν εκπρόθεσμες αρχικές ή τροποποιητικές φορολογικές δηλώσεις ακόμη και μετά την έναρξη του φορολογικού ελέγχου και να πληρώσουν το ποσό εντός 30 ημερών.


12. Επανενεργοποίηση ΑΦΜ: Θα απαιτείται πληρωμή εγγύησης τουλάχιστον 15.000 ευρώ για να πάρουν πίσω τον ΑΦΜ τους όσοι θέλουν να κάνουν επανέναρξη εργασιών, υπόκεινται σε ΦΠΑ αλλά η Εφορία τον έσβησε για παραβάσεις. 


13. Φορο-έλεγχοι: Κλήση από τον οικονομικό εισαγγελέα αναμένεται να λάβουν τους επόμενους μήνες φορολογούμενοι με ανοικτές υποθέσεις υψηλού φορολογικού ενδιαφέροντος. Χιλιάδες φάκελοι θα ανοίξουν από την 1η Μαρτίου οι 135 ειδικοί ελεγκτές του νέου ΣΔΟΕ. Η νέα υπηρεσία θα λειτουργεί υπό τις εντολές του οικονομικού εισαγγελέα, με τους ελεγκτές να έχουν ανακριτικές αρμοδιότητες.


14. Διπλώματα οδήγησης:
 Σχεδιάζονται αλλαγές στον τρόπο έκδοσης των διπλωμάτων οδήγησης. Θα δημιουργηθεί ένα control system για τον έλεγχο της όλης διαδικασίας των εξετάσεων. Από την Πρωτομαγιά και μετά κόβεται το επίδομα των 240 ευρώ στους εξεταστές υποψήφιων οδηγών για την παρουσία τους σε τουλάχιστον έξι εξετάσεις μηνιαίως. Από τη συγκεκριμένη ημερομηνία το έργο τους θα εκτελείται εντός του κανονικού ωραρίου εργασίας των δημοσίων υπηρεσιών και εντός του χρόνου που καλύπτεται από την νομοθεσία υπερωριακής απασχόλησης.


15. Οδική Βοήθεια: Κάθε εταιρεία οδικής βοήθειας υποχρεούται να πηγαίνει στο σημείο που καλεί ο πελάτης της το αργότερο εντός μίας ώρας απ’ τη στιγμή που θα ειδοποιηθεί. Μάλιστα, υπάρχει πρόβλεψη για την επιβολή προστίμων ύψους από 5.000 έως 20.000 ευρώ για τις εταιρείες που δεν θα εκπληρώνουν τις κατά το νόμο υποχρεώσεις τους ή θα τις εκπληρώνουν με τρόπο πλημμελή. Η ρύθμιση καθορίζει επίσης τα οχήματα αλλά και το προσωπικό που πρέπει να διαθέτουν οι εταιρείες ανά νομό και γεωγραφική περιοχή, καθώς και τον εξοπλισμό που θα πρέπει να διαθέτουν οι σταθμοί μεταμόρφωσης και μεταφοράς. Στο αναθεωρημένο πλαίσιο λειτουργίας οι εταιρείες έχουν περιθώριο έξι μηνών ώστε να προσαρμοσθούν. 


16. Ψαλίδι σε κίνητρα: Καταργούνται τα φορολογικά κίνητρα για μεταβίβαση φορτηγών δημόσιας χρήσης, χρηματοδοτική μίσθωση αγροτικών εκτάσεων, εταιρείες παροχής επιχειρηματικού κεφαλαίου. 


17. Υπάλληλοι ΕΛΣΤΑΤ: Το προσωπικό της ΕΛΣΤΑΤ μπορεί να διενεργεί κάθε είδους στατιστική έρευνα για λογαριασμό άλλων δημόσιων υπηρεσιών, ΟΤΑ, δημόσιων επιχειρήσεων ή οργανισμών.


18. Επιχειρήσεις: Αυστηρότερα πρόστιμα έως 1 εκατομμύριο ευρώ αλλά και λουκέτο προβλέπει το νέο καθεστώς για την τήρηση της νομοθεσίας περί προστασίας καταναλωτών.


Κέρδος online   11/1/2018 9:41
Μου αρέσουν τα γουρούνια. Οι σκύλοι μας θεωρούν ανώτερους. Οι γάτες μας θεωρούν κατώτερους. Τα γουρούνια μας φέρονται σαν ίσος προς ίσο.
Ουίνστον Τσώρτσιλ, 1874-1965, Βρετανός Πρωθυπουργός , Νόμπελ 1953

10 συμβουλές για να διαβείτε τον δρόμο των δακρύων – Μπουκάι


Ο πόνος ο κρυφός, σαν τον κλειστό φούρνο
καίει την καρδιά μέχρι να γίνει στάχτη
~ ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ
1.  Άδεια
Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να αισθάνεται άσχημα, να έχει ανάγκη από βοήθεια, να είναι ευάλωτος…
Ίσως θεωρείς ότι είναι καλύτερο να μην αισθάνεσαι τον πόνο και να τον αποφεύγεις απασχολώντας το μυαλό σου με άλλα πράγματα.
Οπωσδήποτε, όμως, με τον καιρό, το πιθανότερο είναι ότι ο πόνος θα ανέβει στην επιφάνεια. Επομένως, τώρα είναι καλύτερα. Δέξου ότι ίσως δεν μπορείς για ένα διάστημα να ενδιαφερθείς για τη δουλειά σου ή για ό,τι συμβαίνει στους φίλους σου, και άρχισε να βιώνεις το πένθος με όλες του τις συνέπειες.
Η ζωή σου θα είναι αλλιώτικη όσο πορεύεσαι σ’ αυτόν τον δρόμο. Είναι πολύ πιθανό ότι θα πρέπει ν’ αλλάξεις προσωρινά ορισμένες συνήθειες… σίγουρα νιώθεις ένα κενό…
2. Εμπιστοσύνη
Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου και θα πας μπροστά. Θυμήσου πώς έλυσες παλιότερα δύσκολα προβλήματα που αντιμετώπισες στη ζωή σου. Θα χρειαστεί να κάνεις μερικά δύσκολα βήματα για να συνέλθεις. Δεν υπάρχει τρόπος να συντομεύσεις την απόσταση στο δρόμο των δακρύων.
Θα ζήσεις σκληρές στιγμές και πολύ έντονα, δυσάρεστα συναισθήματα, τη στιγμή ακριβώς που είσαι τόσο ευάλωτος. Επομένως, μην έχεις υπερβολικές απαιτήσεις από τον εαυτό σου. Να ακολουθείς τον δικό σου ρυθμό θεραπείας, και, πίστεψέ με, είσαι σε θέση να αντιμετωπίσεις αυτό που ακολουθεί. Γιατί, αφού βρίσκεσαι στον δρόμο των δακρύων, τα χειρότερα έχουν ήδη περάσει. Η θετική σκέψη ήταν πάντοτε ο προσωπικός μου οδηγός – πόσο μάλλον τώρα, μπροστά στην πρόκληση του πένθους.

3. Καινούργια μάτια. Καινούργιες πόρτες
Είμαστε μερικές φορές τόσο τυφλωμένοι από τον θυμό, τον πόνο ή την κακοκεφιά μας, που δεν βλέπουμε τις «καινούργιες πόρτες» που ανοίγονται μπροστά μας.
Όλοι έχουμε ακούσει τη φράση: «όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει μια άλλη». Τη θεωρώ αληθινή. Συμβαίνει, όμως, καμιά φορά να μην έχουμε διάθεση να γυρίσουμε το χερούλι αυτής της πόρτας.
4. Αποδοχή
Ακόμη κι αν είναι το δυσκολότερο πράγμα που έχεις κάνει στη ζωή σου, πρέπει τώρα να δεχτείς αυτή τη σκληρή πραγματικότητα. Βρίσκεσαι στο δρόμο των δακρύων και δεν υπάρχει επιστροφή. Ο δρόμος αυτός πάει μόνο μπροστά. Όσο δημιουργείς σε ένα μικρό κομμάτι του μυαλού σου τη φαντασίωση ότι ο άλλος θα γυρίσει, ότι τα πράγματα θα ξαναγίνουν όπως ήταν, ότι θα ξαναγυρίσει αυτός που πέθανε.. δεν πρόκειται ποτέ να φτάσεις στο τέρμα του δρόμου.
Πράγματι, αν υπάρχει μια έστω και πολύ μικρή πιθανότητα να μην είναι η απώλεια οριστική, θα έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στο να συνεχίσεις να ελπίζεις και να μην πάρεις τον δρόμο των δακρύων, ή να πάρεις την απόφαση πως ως εδώ ήταν, έστω κι αν τα γεγονότα αφήνουν μιαν αμυδρή ελπίδα.
Είναι μεγάλος πειρασμός να βρεις καταφύγιο στην ιδέα ότι ο άλλος, από τον ουρανό, σε βλέπει και σε νοιάζεται. Δεν υπάρχει τίποτα κακό στη θρησκευτική πίστη που έχει ο καθένας. Αντιθέτως, η πίστη είναι θαυμάσιος σύμμαχος.
5. Επαφή με τη ζωή
Φτάνει κάποτε μια στιγμή που ξέρεις ότι πρέπει να αφήσεις πίσω το παρελθόν. Η ζωή σε περιμένει γεμάτη καινούργιες προοπτικές.
Δεν είναι κακό να θέλεις να διασκεδάσεις, να θέλεις να χαρείς, να δημιουργήσεις καινούργιες σχέσεις… Στην περίπτωση της απώλειας συντρόφου, δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεται κανείς αν νιώθει ξανά ερωτική επιθυμία. Στην πραγματικότητα, μια καρδιά πληγωμένη θεραπεύεται όταν την ανοίγουμε στους άλλους. Το πένθος σημαίνει ότι το παίρνω απόφαση πως ο νεκρός είναι εκεί έξω, αλλά η ζωή συνεχίζεται.
6. Ευγνωμοσύνη
Είναι απαραίτητο να εκτιμάμε ό,τι καλό εξακολουθεί να υπάρχει στη ζωή μας μέσα σ’ αυτήν τη φοβερή κατάσταση και να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για την παρουσία του.
Πάνω από όλα, κάποιες σχέσεις που μένουν σταθερές (συγγενείς, φίλοι, ο/η σύντροφος, ο πνευματικός, ο θεραπευτής), που αποδέχονται και αντέχουν τη σύγχυση, τον πόνο, τις αμφιβολίες μας, και σίγουρα, τις στιγμές μας τις πιο σκοτεινές. Θα ήταν όλα πολύ πιο δύσκολα χωρίς αυτούς. Ο καθένας αισθάνεται ευγνώμων για κάτι διαφορετικό που του προσφέρει ο άλλος: ασφάλεια, στήριξη, τη συντροφιά του, ακόμη και τη σιωπηλή παρουσία του.
7. Τα τρία Α: Πολλή ανάπαυση, λίγη απόλαυση και μια δόση αναψυχής
Δώσε την άδεια στον εαυτό σου να περνάς καλά, να γελάς με τους φίλους σου, να κάνεις αστεία. Είναι δικαίωμά σου και, επιπλέον, θα σε βοηθήσει πολύ να έχεις κάποιες στιγμές αβίαστης απόλαυσης. Να θυμάσαι ότι ακόμη και το προσφιλές σου πρόσωπο που χάθηκε, θα ήθελε το καλύτερο για σένα. Οι κακές στιγμές έρχονται από μόνες τους, για τις καλές στιγμές, όμως, θα χρειαστεί να πάρεις πρωτοβουλία.
Αρχίζουμε να βεβαιωνόμαστε ότι υπάρχει ζωή μετά την απώλεια. Πρόσεξε τα σημάδια, τις ενδείξεις και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται γύρω σου. Μην τις αξιοποιήσεις αν δεν έχεις διάθεση, αλλά μη σταματήσεις να τις αναζητάς.
8. Μαθητεία
Πενθώ σημαίνει – εκτός των άλλων – ότι μαθαίνω να ζω χωρίς κάτι, χωρίς κάποιον… μαθαίνω να ζω αλλιώς.
Μαθαίνεις να παίρνεις καινούργιες αποφάσεις για σένα τον ίδιο, μαθαίνεις να κάνεις τις δουλειές που πρώτα έκανε ο άλλος, μαθαίνεις καινούργιους τρόπους να σχετίζεσαι με συγγενείς και φίλους, μαθαίνεις να ζεις με κάτι λιγότερο. Καμιά φορά η περίοδος αυτή της μαθητείας δεν έχει ανθρώπους γύρω μας. Πενθώ, σημαίνει μαθαίνω να ζω χωρίς αυτό που έχω χάσει. Άρχισε «νέα» ζωή, όχι την ίδια «εκ νέου».
9. Ορισμοί
Το νόημα του ρήματος «πεθαίνω» είναι τόσο θεωρητικό, ώστε, βιωματικά, μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα. Αυτό που έχει σημασία δεν είναι να συμφωνήσουμε σε μία θέση αναφορικά με τον θάνατο, αλλά να δεχτούμε ότι είναι από τα πράγματα που ο καθένας μας πρέπει να έχει μέσα του σαφώς καθορισμένα. Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα για τα οποία μπορεί να μην έχουμε καταλήξει σε κάτι συγκεκριμένο. Είναι, όμως, και τέσσερα – πέντε τα οποία είναι απαραίτητο να έχουμε «τακτοποιήσει» να βρίσκονται μέσα μας ξεκάθαρα:
η σεξουαλική μας ταυτότητα,
η φιλοσοφική μας άποψη,
η σχέση μας με τους γονείς,
το «σχέδιο ζωής» μας, και
η θέση μας απέναντι στον θάνατο.
Τι γίνεται μετά τον θάνατο; Πώς να ξέρουμε, αφού κανένας που έμαθε δεν μας το είπε;
Όποια κι αν είναι η θέση σας, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι μετά τον θάνατο θα συμβεί αυτό που πιστεύετε ότι θα συμβεί. Κατά βάθος δεν έχει σημασία.
Αν πιστεύετε ότι πρόκειται να μετενσαρκωθείτε… πάει καλά. Αν πιστεύετε ότι θα πάτε στον παράδεισο ή στην κόλαση… πάει καλά. Αν πιστεύετε ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά τον θάνατο… πάει καλά. Ό,τι κι αν είναι αυτό που πιστεύετε… πάει καλά. Πρέπει, όμως, να έχετε μία συγκεκριμένη θέση.
Ρώτησαν κάποτε τον Γούντι Άλεν αν πιστεύει ότι υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Κι εκείνος απάντησε: «Δεν ξέρω, γιατί αυτό που με απασχολεί είναι να μάθω πώς μπορώ να ζήσω λιγάκι, πριν πεθάνω».
10. Μοιράζομαι ό,τι έχω μάθει
Αφού έχεις διανύσει ένα μέρος του δρόμου, μίλα στους άλλους για την εμπειρία σου. Μάθε τους να μην ελαχιστοποιούν την απώλεια, ούτε να υποτιμούν τον δρόμο. Πες στους άλλους τι σου έμαθε αυτή η εμπειρία. Αυτή είναι η καλύτερη βοήθεια που μπορείς να τους προσφέρεις για τη θεραπεία τους. Τους κάνεις πιο εύκολο τον δρόμο που έχουν να διανύσουν και – ακόμα κι αν σου φαίνεται απίστευτο – έτσι διευκολύνεις και τη δική σου πορεία.
_______________________
   ~ Χόρχε Μπουκάι – Ο Δρόμος των Δακρύων
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Τα αμαρτήματα των εν Σκοπίοις αδελφών και οι επικρατούσες μπαρούφες


Λύση για δέσιμο…

Του Στάθη Σταυρόπουλου

Έλεγαν οι Λέλεγες κι έκαναν πως άκουγαν οι Κάρες. Στο θέμα της ονομασίας της Φυρομίας 
(και πολύ περισσότερο των Φυρομίων) παίζουμε εν ου παικτοίς. Μπορεί να βρεθεί μια «λύση»,
 αλλά λύση δεν θα είναι. Αντιθέτως θα είναι μια θρυαλλίδα αναστατώσεων (ακόμα και πολεμικών)
 καθώς κι ένας μοχλός χειραγώγησης της ευρύτερης περιοχής κατά το δοκούν των ΗΠΑ. Το μόνον «γεωγραφικό» στην ονομασία της FYROM θα είναι η γεωπολιτική των Αμερικανών.

Κατά τα άλλα, όποιος προσδιορισμός κι αν επισυναφθεί στο όνομα Μακεδονία, εν τέλει το 
Μακεδονία θα σημαίνει κάτι άλλο απ’ αυτό που σημαίνει σήμερα κι επιπροσθέτως θα σημαίνει 
κάτι που δεν υπήρξε ποτέ με αποτέλεσμα να «κυκλοφορεί» στο μέλλον ένα ακόμα κράτος μαριονέτα, ένα ακόμα κράτος του σωλήνα, όπως εκείνα που η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός σχεδίασαν κάποτε κατά κόρον στη Μέση Ανατολή (κυρίως), κι εξακολουθούν να σχεδιάζουν παντού. 

Το μικρότερο αμάρτημα των εν Σκοπίοις αδελφών, Σλάβων και Αλβανών, είναι η καταλήστευση της Ιστορίας. Πρώτον διότι η Ιστορία δεν ληστεύεται και δεύτερον διότι ο πτωχοπροδρομισμός των φουκαράδων που φέρονται σαν παράσιτα (αντί να τιμούν τη δική τους ιστορία) νιώθεται. 

Όμως το μεγάλο αμάρτημα των Σκοπιανών είναι ο αλυτρωτισμός (των Σλάβων) και ο σχεδιασμός για τη μεγάλη Αλβανία (των Αλβανών). 

Και εις ό,τι αφορά το πυρφόρο αυτό πρόβλημα κάθε λύση που αναφέρεται στο όνομα αποτελεί μια φενάκη που κυνηγά μια χίμαιρα. Και Νοβαμακεντονίγια να ονομάσουμε, προς χρήσιν όλων, αυτό το κράτος, δεν θα μπορέσουμε να ονομάσουμε Νοβομακεντονίγιο τον πολίτη που κατοικεί σ’ αυτό, 
ούτε το έθνος που επίσης σε αυτό περιέχεται. Το ίδιο ισχύει για κάθε παραλλαγή του 
αναζητούμενου ονόματος. 

Έπειτα, η ονοματολογία είναι εκτός των άλλων και γλωσσικό ζήτημα.
Εμάς μας λένε Γρηκς και Γιουνάν και Ρουμ και Σι-λά, οι Αλβανοί ονομάζουν εαυτούς Σκιπετάριους,
 οι Ιταλοί λένε τους Γερμανούς Τεντέσκους – η Γαλλία (Φρανς), η Γερμανία (Ντόυτσλαντ και 
Αλεμάνια), δεκάδες χώρες έχουν διαφορετικά ονόματα σε πολλαπλάσιες γλώσσες. 

Ακόμα και οι επίσημες ονομασίες, όπως οι «διαπιστευμένες» στον ΟΗΕ, δεν λένε τίποτα, 
αν δεν τις «λένε» οι γλώσσες. Το Hellenique ή Hellenic Republic, το «επίσημο» δικό μας λόγου
 χάριν, είναι ακατανόητο σχεδόν κι εν πολλοίς άγνωστο σε όλους εκείνους που μας αποκαλούν 
Γκρηκς (και τη χώρα Γκρης) σε όλον τον πλανήτη (και σε όλες τις γλωσσικές παραλλαγές).

Συνεπώς, ό,τι επίσημη ονομασία κι αν λάβει η FYROM το «Μακεδονία» είναι εκείνο που θα 
επικρατήσει, είτε ως Μακεντονίγια, είτε ως Μασεντόνια, είτε ως Μασεντονί, είτε ως οποιαδήποτε παραλλαγή φωνητική ή άλλη. 

Ο δε προσδιορισμός που θα το συνοδεύει Άνω, Νέα, Βόρεια ή ό,τι έτερο, δεν θα συνιστά τίποτε άλλο παρά αλυτρωτισμό.

Και εδώ μπαίνουμε στην ουσία του προβλήματος, που είναι το ερώτημα του έθνους και της 
γλώσσας. Όσον οι Σλαβομακεδόνες αδελφοί μας αρνούνται την ιστορία τους (και μάλιστα σαν
 να ντρέπονται για την καταγωγή τους), πρώτον θα αποτελούν ένα υποχείριο ξένων δυνάμεων (κυρίως των ΗΠΑ) και δεύτερον θα αποτελούν ένα κράτος θνησιγενές. Το οποίον οι ΗΠΑ, αν η γεωπολιτική τους λάβει άλλες προτεραιότητες στην περιοχή, δεν θα διστάσουν να διασπάσουν. 

Με έναν λόγο η λύση που προωθείται για το «όνομα» θα διαιωνίσει το πρόβλημα, συντηρώντας τις εξαρτησιακές και πολεμικές παραμέτρους που χαρακτηρίζουν την ιμπεριαλιστική πολιτική, εν 
προκειμένω από το Δυρράχιο έως το Ντιγιαρμπακίρ.

Μπορεί για τους Αμερικανούς να είναι χρήσιμες οι μαριονέτες που διαθέτουν στις βαλκανικές πρωτεύουσες, ακόμα και εύθυμες, αν πρόκειται για μαριονέτες – φασουλήδες, αλλά αυτές οι 
μαριονέτες δεν παύουν μέσα στην ευτελιά τους να ’ναι θανατηφόρες…
——————–
[Σημείωση, άσχετη με τα παραπάνω, αλλά σχετική με τη γλίτσα που μας πνίγει.

 Έγραφε προ ημερών Έλλην αναλυτής: «Για τους Σλαβομακεδόνες το Μακεδόνας και το Μακεδονία αποτελεί το ουσιαστικό προσδιοριστικό της εθνικής τους ταυτότητας, δηλαδή το “όνομά μου είναι
 η ψυχή μου” που είχαν επικαλεστεί οι Έλληνες στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ισχύει ακόμα περισσότερο για τους γείτονες. Ενώ για τους Έλληνες η αρχαία μακεδονική ταυτότητα είναι μία από
 τις ελληνικές κληρονομιές, και πάντως όχι σημαντικότερη από την τεράστια πολιτιστική 
προσφορά της Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων – κρατών. Και αυτή η δεύτερη κληρονομιά 
(σ.σ.: των Αθηνών) αποτελεί την κύρια ελληνική προσφορά στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο πολιτισμό». 
(οι υπογραμμίσεις δικές μου).

Ξεχνάει ο τρισμέγιστος αυτός αναλυταράς ότι η «ελληνική προσφορά στον ευρωπαϊκό και
 παγκόσμιο πολιτισμό» δεν θα υπήρχε καν, αν ο Αλέξανδρος δεν έδινε στον ελληνισμό 
οικουμενικές διαστάσεις. Αν αυτές οι «δευτεράντζες» οι «παρακατιανοί» Μακεδόνες δεν δημιουργούσαν τον ελληνιστικό κόσμο και τη συνέχειά του στην ελληνορωμαϊκή εποχή, σήμερα 
θα ξέραμε για την Αθήνα όσα ξέρουμε για την Καρχηδόνα ή τους Ετρούσκους ή τους Σαμνίτες. Θα
 ήξερε για τον Πλάτωνα ή τον Αριστοτέλη ή τον Χριστό ο Θωμάς ο Ακινάτης ή ο Γκαίτε ή ο Μαρξ, 
όσα ξέρει για τον «πώς-τον-λέν’» Καρχηδόνιο φιλόσοφο (που όμως υπήρξε) ο τρισμέγιστος αυτός αναλυταράς που έγραψε αυτές τις μπαρούφες, αλλά επικρατούσες μπαρούφες σε μια
 κοινωνία που πρακτορεύεται από την ομογενοποιημένη σκέψη της παγκοσμιοποίησης].

*Πηγή: topontiki.gr

Το ρωσικό χέρι στην Κύπρο

Τέσσερα χρόνια μετά την κατάρρευση των κυπριακών τραπεζών και δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές, οι θεσμοί του νησιού μοιάζουν να έχουν πέσει όμηροι ρωσικών ιδιωτικών συμφερόντων. Η πιο χαρακτηριστική υπόθεση της ρώσικης εισβολής είναι αυτή που συνδέει έναν πρώην βοηθό γενικού εισαγγελέα με το πιο διάσημο δικηγορικό γραφείο του νησιού.
Κατοικία στο συγκρότημα Ροζίνκα, την «Εκάλη» της Μόσχας, που ανήκει σε εταιρεία με διαχειριστές στην Κύπρο.
Την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2017, το εφετείο στην Κύπρο ανακοίνωσε ότι απορρίπτει την έφεσηΑπέτυχαν οι εφέσεις στην υπόθεση Ρίκκου | Πολίτης του πρώην βοηθού γενικού εισαγγελέα Ρίκκου Ερωτοκρίτου και του δικηγόρου Παναγιώτη Νεοκλέους. Και οι δύο είχαν κατηγορηθεί ότι συνωμότησαν για να «σβηστεί» δάνειο (να συμψηφιστεί με καταθέσεις που κουρεύτηκαν στην Κύπρο το 2013) που είχε λάβει ο Ερωτοκρίτου από τη Λαϊκή Τράπεζα, στην οποία δικηγόρος ήταν ο Νεοκλέους.
Το αντάλλαγμα, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, θα ήταν ευνοϊκές αποφάσεις του βοηθού γενικού εισαγγελέα υπέρ κάποιων Ρώσων πελατών του δικηγόρου.

rikkos_erotokritou_photo-_the_crimerussia.jpg

Ρίκκος Ερωτοκρίτου. [The CrimeRussia]

«Ο Παναγιώτης Νεοκλέους όχι μόνο δεν ήταν ιθύνοντας νους, αλλά ήταν υπόλογος στον Αντρέα Νεοκλέους (σ.σ. τον πατέρα του και επικεφαλής της μεγαλύτερης δικηγορικής εταιρείαςNeocleous του νησιού)», επισήμανε το δικαστήριο στην αιτιολόγηση της απόρριψης της έφεσης. Με αυτό το σκεπτικό, ο εισαγγελέας θεώρησε ότι ο δικηγόρος δρούσε για λογαριασμό της εταιρείας Νεοκλέους.
Το γραφείο Νεοκλέους βρίσκεται στο κέντρο της Λεμεσού, σε έναν σχετικά ήσυχο δρόμο. Η λέξη «γραφείο» δεν αποδίδει βέβαια την πραγματικότητα της εταιρείας, με τους 150 δικηγόρους και τις χιλιάδες υποθέσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ανδρέας Νεοκλέους

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Ανδρέας Νεοκλέους είναι σήμερα 79 ετών. Από τις μορφές του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, φυλακίσθηκε πολεμώντας εμβληματικές μορφές της ΕΟΚΑ όπως ήταν ο ΓιωρκάτζηςΠολύκαρπος Γιωρκάτζης και ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Έγινε –νεότατος– ο νεότερος βουλευτής της Κύπρου και στη συνέχεια υποστήριξε τον Γλαύκο Κληρίδη.
Μετά από μια σύντομη θητεία ως υπουργός Γεωργίας της κυβέρνησης των πραξικοπηματιών του Νίκου ΣαμψώνΝίκος Σαμψών, ο Ανδρέας Νεοκλέους δεν επανήλθε στην πολιτική. Τουλάχιστον φανερά. Διότι στην αθέατη όψη των πραγμάτων θεωρείται ένας από τους kingmakers στην Κυπριακή Δημοκρατία, άλλοτε υποστηρίζοντας τον Γλαύκο Κληρίδη, άλλοτε βοηθώντας τον σημερινό πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη προς τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές.

andreas_neocleous_in_the_company_headquarters_.jpg

Ο Ανδρέας Νεοκλέους στα γραφεία της εταιρείας του.

Η πολιτική έδειξε κατανόηση στην ατυχία που είχε ο Νεοκλέους με την –σε πρώτο βαθμό– καταδίκηΈνοχοι όλοι οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση Ερωτοκρίτου | Πολίτης του γιου του σε φυλάκιση 25 μηνών για συνωμοσία με τον Ερωτοκρίτου. Επειδή ο γιος του είχε μια σοβαρή ασθένειαΓνωμάτευση ΝΥ για τη μεταφορά Νεοκλέους στο Μέλαθρον | Πολίτης για την οποία χρειαζόταν ιατρική παρακολούθηση, το υπουργείο Δικαιοσύνης συμφώνησε να κρατείται στο σπίτι των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, σε ένα περιβάλλον που μοιάζει λιγότερο με φυλακή.

Τι ακριβώς ωστόσο λένε οι δικαστές ότι έκανε ο υιός Νεοκλέους σε συνεργασία με τον εισαγγελέα Ερωτοκρίτου, που απαγορεύει ο νόμος; Ο Νεοκλέους, που ήταν δικηγόρος και της Λαϊκής Τράπεζας (που είχε ήδη τεθεί υπό κρατικό έλεγχοΠώς και γιατί «θυσιάστηκε» η Λαϊκή Τράπεζα | Euro2day) παρέλειψε να πάει στο δικαστήριο, όταν εκδικαζόταν προσωπική αγωγή του Ερωτοκρίτου, που διεκδικούσε 600.000 ευρώ από την τράπεζα, ζητώντας να συμψηφιστεί κατάθεση που του είχε κουρευτεί με δάνειο που είχε πάρει. Έτσι, ο τότε βοηθός γενικού εισαγγελέα κέρδισε στη διαμάχη του με την τράπεζα και γλίτωσε –χάρη σε κρατικό χρήμα– το ποσό που διεκδικούσε, υποστηρίζοντας ότι δεν έπρεπε να πληρώσει το δάνειο γιατί έχασε τις καταθέσεις του.
Το αντάλλαγμα που σύμφωνα με την κατηγορία ζήτησε ο Νεοκλέους από τον Ερωτοκρίτου, ήταν να τον βοηθήσει όταν κατήγγειλε ότι η περιουσία κάποιων πελατών του με επενδύσεις στη Ρωσία είχε υπεξαιρεθεί από άλλους Ρώσους. Το γεγονός αυτό εξάλλου ήταν που οδήγησε τον πατέρα του, Ανδρέα Νεοκλέους, να στραφεί κατά των Ρώσων, παρότι αυτός ήταν που μετά τη δεκαετία του ‘90 τους είχε φέρει στο νησί Chypre : l’avocat qui a fait venir l’argent russe | Le Monde.
Όταν ο Νεοκλέους κάθεται με φίλους του στην καφετέρια του «Πύργου Νεοκλέους», του μεγάρου των δικηγορικών του γραφείων, του αρέσει να λέει ότι το νησί γνώρισε τις εισβολές των Φράγκων, των Ενετών, των Τούρκων, των Εγγλέζων και πάλι των Τούρκων (το 1974), των Λιβανέζων και εν τέλει των Ρώσων –αλλά η πιο διαβρωτική εισβολή είναι των Ρώσων.
Αυτό ηχεί παράδοξα, καθώς ο Νεοκλέους πριν το 2013 είχε στραφεί κατά«Σκοτώνουν την οικονομία μας» | Τα Νέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για το κούρεμα που επέβαλε στις καταθέσεις, το οποίο είχε χαρακτηρίσει επίσης «εισβολή της Βόρειας Ευρώπης». Δεν είναι όμως στην πραγματικότητα παράδοξο, καθώς οι Ρώσοι έδωσαν από την ίδια εκείνη χρονιά στον Νεοκλέους πολύ σοβαρούς λόγους να τους δει με άλλο μάτι.

Αρπαγή εταιρειών

Ξαφνικά το 2013, σχεδόν αμέσως μετά το κούρεμα των καταθέσεων, οι μέτοχοι δύο εκ των εταιρειών που συμβούλευε το γραφείο Νεοκλέους άρχισαν να χάνουν τις μετοχές των εταιρειών τους, χωρίς να καταλαβαίνουν το γιατί.
Η πρώτη αρπαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος εταιρείας αφορούσε την Spinel Development Limited. Η εταιρεία ήταν γραμμένη στην Κύπρο με τον αριθμό 156245. Πραγματοποιούσε μεγάλες επενδύσεις στη Ρωσική Ομοσπονδία σε υποδομές, όπως τα αεροδρόμια. Από το πιστοποιητικό μετόχων της εταιρείας φαινόταν ότι σε αυτήν συμμετείχαν η Torville Investments Ltd του ιδιοκτήτη της Λουί Βιττόν, Μπερνάρ Αρνώ, και μια σειρά πολύ γνωστών εταιρειών ακινήτων καθώς και ο ιστορικός τραπεζικός οίκος Lombard Odier Darier Hentsch & CieΗ ιστοσελίδα.

000_nh1vb.jpg

Ο Μπερνάρ Αρνώ με τη σύζυγο, τον γιο και τη νύφη του μπροστά από την πυραμίδα του Λούβρου. [Gabriel Bouys/AFP]

Αντί για αυτούς τους μετόχους όμως, το γραφείο Νεοκλέους ανακαλύπτει ξαφνικά ότι μοναδικός μέτοχος της εταιρείας εμφανίζεται μία εταιρεία των βρετανικών παρθένων νήσων, η Valley Provider Ltd.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2013 ο έφορος εταιρειών στην Κύπρο, η κρατική υπηρεσία δηλαδή που καταχωρεί και ελέγχει αυτό που «πουλάει» το νησί σε oλόκληρο τον κόσμο, δηλαδή συστάσεις, διευκολύνσεις και χαμηλή φορολογία νομικών προσώπων, ενημερώνει το γραφείο Νεοκλέους ότι έχουν γίνει αλλαγές στη μετοχική σύνθεση της Spinel.
Oι αλλαγές στη μετοχική σύνθεση, που έγιναν όταν κάποιοι εμφανίστηκαν και κατέθεσαν πλαστά έγγραφα, καταχωρήθηκαν ως κατεπείγουσες από τον έφορο. Ο Νεοκλέους καταγγέλλει την υπόθεση στο τμήμα οικονομικού εγκλήματος της αστυνομίας και στέλνει επιστολή στον έφορο εταιρειών, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: «Είναι άξιον απορίας αλλά και υποψίας ότι οι περιπτώσεις των πλαστών αυτών εγγράφων θεωρήθηκαν κατεπείγουσες από τον Έφορο Εταιρειών και όχι μόνο δεν εξετάσθηκαν επαρκώς αλλά καταχωρήθηκαν και –όπως αντιλαμβανόμαστε– εκδόθηκαν πιστοποιητικά των νέων ψευδομετόχων, ενώ είναι γνωστό ότι χρειάζονται τουλάχιστον 5-10 μέρες για να καταχωρηθούν και να εκδοθούν τέτοια πιστοποιητικά».
Η επιστολή κοινοποιείται στον βοηθό γενικό εισαγγελέα (δηλαδή τον Ερωτοκρίτου), τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Εμπορίου, την επικεφαλής της μονάδας για την καταπολέμηση του οικονομικού εγκλήματος και τον πρόεδρο της επιτροπής θεσμών της Βουλής. Τέσσερις μέρες μετά τις αρχικές καταγγελίες για τη Spinel, o έφορος εταιρειών δεν έχει απαντήσει. Ωστόσο, εμφανίζεται στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΙΓΜΑ, αναφέροντας ότι θα ανατρέψει την κατάσταση που έχουν δημιουργήσει οι υπηρεσίες του, χωρίς να χρειαστεί να προσφύγουν οι θιγόμενοι στα δικαστήρια. Σε αυτή την εκπομπή παραδέχεται ότι κάποιες εταιρείες κλάπηκαν.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2013, ο Ηλίας Νεοκλέους, δεύτερος γιος του Ανδρέα και επίσης δικηγόρος στην εταιρεία, αλλά και ο διευθύνων σύμβουλος της Spinel Μπερνέρ Κοστέ γράφουν ξανά στις αρχές. Στην επιστολή του ο Κοστέ προειδοποιεί ότι τα περιουσιακά στοιχεία της Spinel που «βάζουν στο χέρι» εκείνοι που προσκόμισαν τα πλαστά δικαιολογητικά αφορούν και ακίνητα επί των οποίων βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια της Ρωσίας.
Τελικά η υπόθεση Spinel έκλεισε χωρίς να γίνει μεγάλος θόρυβος. Στη δεύτερη υπόθεση αρπαγής εταιρείας όμως, της «ProvidenciaProvidencia case at centre of Erotokritou allegations | Cyprus Mail online» (που οδήγησε τελικά στο κατηγορητήριο κατά των Νεοκλέους και Ερωτοκρίτου), τα πράγματα αποδείχθηκαν πολύ πιο «βρώμικα» και καθόλου κολακευτικά για τον κυπριακό εταιρικό «παράδεισο».

Η επιθυμία του διαθέτη και ιδρυτή

Το 2002 ο Ολέγκ Ζαχάρωφ, ιδρυτής της εταιρείας Rosinka International Residential ComplexΗ ιστοσελίδα, ενός τεράστιου συγκροτήματος κατοικιών όπου μένουν στελέχη πολυεθνικών και διπλωμάτες στην περιοχή Ανγκέλοβο έξω από τη Μόσχα, αποφάσισε να δημιουργήσει δύο καταπιστεύματα (τραστ) στην Κύπρο.

expert_812_031.jpg

Σχολείο στο συγκρότημα κατοικιών Rosinka, όπου μένουν πολλοί Αμερικανοί διπλωμάτες. [Svetlana Postoyenko]

Τα δύο καταπιστεύματα, στα οποία ανήκει η Rosinka, ονομάσθηκαν Spring και Oasis και διοικούνται από το γραφείο Νεοκλέους σε συνεργασία με το δικηγορικό γραφείο Maguire Woods στη Μόσχα. Δικαιούχοι του τραστ Spring ήταν ο Ζαχάρωφ και οι δύο γιοι του, και του Oasis μόνο ο ίδιος ο επιχειρηματίας. Τα περιουσιακά στοιχεία και των δύο τραστ ανήκουν στην εταιρεία Providencia Holding Limited.

7fa2508d7.jpg

O Αλεξάντερ Ζαχάρωφ της Providencia Holding Ltd, ένα από τους δύο γιους του Όλεγκ. [Svetlana Postoyenko]

Το 2006 ο Ζαχάρωφ πεθαίνει και αφήνει στους δυο γιους του την Providencia, με νομικούς συμβούλους το γραφείο Νεοκλέους και τον Ιγκόρ Ζιγκατσώφ από το γραφείο Maguire Woods της Μόσχας. Ο τελευταίος, σύμφωνα με καταγγελία του Νεοκλέους, επιχειρεί το 2012 να παύσει τους διευθυντές της εταιρείας, τοποθετώντας δύο άτομα της εμπιστοσύνης του στη διοίκησή της. Όμως δεν το κάνει «προσεκτικά», καθώς για να πείσει τον έφορο εταιρειών, η πλευρά Ζιγκατσώφ προσκομίζει πληρεξούσιο του 2000, που είχε δηλαδή συνταχθεί δύο χρόνια πριν από την ίδρυση της Providencia, αλλά και του τραστ του ίδιου.
Εντωμεταξύ το γραφείο Νεοκλέους ανακαλύπτει και ένα δεύτερο έγγραφο, με το οποίο ο Ζιγκατσώφ επιχειρεί τη μεταβίβαση των μετοχών της εταιρείας. Το έγγραφο είναι ασφράγιστο, με δύο πανομοιότυπες υπογραφές.
Μετά από αυτά, το γραφείο Νεοκλέους ξεκινά νομικές ενέργειες κατά της μεταβίβασης, στην Κύπρο, τη Ρωσία και την Ελβετία. Ο Ζιγκατσώφ και οι γιοι του Ζαχάρωφ αρνούνται τις κατηγορίες και αντίθετα κατηγορούν από την πλευρά τους το γραφείο Νεοκλέους για απόπειρα να αρπάξει το ίδιο την εταιρεία. Το γραφείο Νεοκλέους αρνείται και αυτό τις κατηγορίες και οι εκπρόσωποί του πιστεύουν ότι οι καταγγελίες των αντιδίκων τους «εκτοξεύονται για να εμποδίσουν και να καταστείλουν την έρευνα».

gubanov.jpg

Ο πρώην συνταγματάρχης Γκουμπάνωφ

Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ο ερευνητής των ρωσικών αρχών για το τμήμα των καταγγελιών Νεοκλέους που έφτασαν στη ρωσική εισαγγελία, συνταγματάρχης Γκουμπάνωφ, φέρεται να ζητάFamily Feud Hits Idyllic Gated Community | The Moscow Times από τον Ζιγκατσώφ, σύμφωνα με καταγγελία του υπευθύνου του οικισμού Rosinka στις ρωσικές αρχές ασφαλείας, 64.000 δολάρια σε τρεις δόσεις, «αλλιώς δεν θα σταματήσει αυτό [σ.σ. την υπόθεση] με την πλαστογραφία…».
Ο Ζιγκατσώφ δίνει τα πρώτα χρήματα στον Γκουμπάνωφ και στη συνέχεια ο άπληστος αστυνομικός ζητά 5 εκατομμύρια δολάρια. Με τη βοήθεια της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών FSB, οι εκβιαζόμενοι κανονίζουν να δώσουν σε μία τσάντα 50.000 δολάρια που σκεπάζονται από σκέτα χαρτιά. Όταν ο ενδιάμεσος απεσταλμένος από τον Γκουμπάνωφ έρχεται να παραλάβει τα χρήματα, «η φάκα κλείνει».
Είναι μία σφοδρή σύγκρουση για περιουσιακά στοιχεία που αξίζουν 200 εκατ. δολάρια, με θέατρο την Κύπρο. Η συνέχεια της ιστορίας έμελλε να οδηγήσει σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το βάθος της στρέβλωσης των θεσμών από τη «ρώσικη εισβολή» στο νησί.
(Η συνέχεια στο β’ μέρος της έρευνας)

Συμπαρουσιάζει την εκπομπή Ιστορίες στο ΣΚΑΪ από το 2016. Μετά από 7 χρόνια ως ανταποκριτής για ελληνικά μέσα ενημέρωσης στη Γερμανία, συνεργάστηκε με την εκπομπή Μαύρο Κουτί και από το 2004 ως το 2007 ήταν αρχισυντάκτης της εκπομπής Φάκελοι, στην οποία εργάστηκε μέχρι το 2013.
Αγαπημένοι φίλοι και φίλες, 

Αυτό το βιντεάκι, που έφτιαξε η ομάδα του Avaaz, έχει γίνει viral! Είναι μια γερή δόση ελπίδας και αγάπης για το 2018. Θα βοηθήσεις να το διαδώσουμε και να σκορπίσουμε τη χαρά σε όλο τον κόσμο; Δες το εδώ και διάδωσέ το: 

Υπάρχει και μια άλλη οπτική για το 2017
Το 2017 ήταν μια δύσκολη χρονιά, αλλά έγινε και κάτι υπέροχο: Οι κινητοποιήσεις χτύπησαν κόκκινο! Ποτέ δεν ήμασταν πιο περήφανοι για το κίνημά μας — τόσο για το Avaaz όσο και για εκείνους και εκείνες με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες. 

Ανακόψαμε την άνοδο της Ακροδεξιάς σε αρκετές χώρες, χαλάσαμε σχεδόν όλα τα μεγαλεπήβολα σχέδια του «Τραμπισμού», ανοίξαμε την καρδιά μας στους πρόσφυγες, κερδίσαμε μεγάλες μάχες για την προστασία του πλανήτη και κατατροπώσαμε τοξικούς εχθρούς όπως η Monsanto και ο Ρούπερτ Μέρντοχ. 

Το σημαντικότερο όμως είναι το ΠΩΣ τα καταφέραμε όλα αυτά. Όχι με φόβο, θυμό και χειραγώγηση… αλλά με αγάπη, ελπίδα και ευφυΐα. Είμαστε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε και, βήμα-βήμα, χτίζουμε τον κόσμο που ονειρευόμαστε. Και τον χτίζουμε ΜΑΖΙ. 

2018, είμαστε έτοιμοι!!! 

Με ελπίδα για το νέο έτος και απέραντη ευγνωμοσύνη για όλους εσάς, τους υπέροχους ανθρώπους που κάνατε εφικτά όλα αυτά, 

Ricken, Emma, Fatima, Alice, Nana, Σπύρος, Nataliya, Danny και όλη η ομάδα του Avaaz. 

Υ.Γ. Ίσως νιώθεις απελπισία …γιατί όντως, οι κίνδυνοι είναι πραγματικοί. Αλλά αν εγκαταλείψουμε την ελπίδα, τι άλλο μάς απομένει; Οι πρόγονοί μας αντιμετώπισαν μεγαλύτερες δυσκολίες με πολύ λιγότερα εφόδια. Η γενιά μας λοιπόν δεν θα το βάλει κάτω. Σου στέλνουμε αμέτρητη αγάπη! Κι ας είμαστε προσεκτικοί με τα ΜΜΕ που θα παρακολουθούμε φέτος. Η Ακροδεξιά και η κυβέρνηση της Ρωσίας έχουν ΣΤΟΧΟ να μολύνουν με κυνισμό τους πολίτες που συμμετέχουμε στα κοινά — διαδίδοντας ψεύτικες ειδήσεις (ειδικά στο Facebook) που γκρεμίζουν την ελπίδα και την εμπιστοσύνη που έχουμε στη δημοκρατία, τους θεσμούς, την ενημέρωση και μεταξύ μας. Σ’ αυτό το άρθρο της Guardian θα βρεις τα στοιχεία για αυτό που λέμε (στα Αγγλικά). Γι’ αυτό, το 2018 ας αγωνιστούμε έξυπνα για όλα όσα αγαπάμε!!! 


Το Avaaz είναι το μεγαλύτερο κίνημα πολιτών με 44 εκατομμύρια μέλη παγκοσμίως
. Κινητοποιούμαστε για να φέρνουμε τις απόψεις και τις αξίες των λαών στο επίκεντρο των παγκόσμιων πολιτικών αποφάσεων. Η λέξη «Avaaz» σημαίνει «φωνή» ή «τραγούδι» σε πολλές γλώσσες. Τα μέλη του Avaaz βρισκόμαστε σε κάθε γωνιά του πλανήτη, ενώ η ομάδα μας είναι διασκορπισμένη σε 18 χώρες και 6 ηπείρους, και χρησιμοποιεί 17 γλώσσες. Μάθε περισσότερα για τις μεγαλύτερες νίκες του κινήματός μας ή βρες μας στο Facebook και το Twitter.

Έλαβες αυτή την ειδοποίηση επειδή στις έγινες μέλος του Avaaz υπογράφοντας ένα ψήφισμα με τη διεύθυνση email [email protected].

Για να βεβαιωθείς ότι οι ειδοποιήσεις του Avaaz εμφανίζονται στα εισερχόμενά σου, πρόσθεσε το [email protected] στις επαφές σου. Αν θέλεις να αλλάξεις το email, τη γλώσσα ή άλλα στοιχεία σου, πάτα εδώ, ενώ αν θέλεις να σταματήσεις να λαμβάνεις ειδοποιήσεις πάτα εδώ για να διαγραφείς από μέλος.

Αν θέλεις να επικοινωνήσεις με το Avaaz, μην απαντήσεις σε αυτό το email. Απλά γράψε μας μέσω του συνδέσμου www.avaaz.org/el/contact.