Ναζίμ Χικμέτ – Ο μάστορας Αλή
Ο μάστορας αποφάσισε να πάει στο καφενείο. Η εμφάνισή του στο καφενείο προκάλεσε ενθουσιασμό, οι τακτικοί πελάτες τον καλωσόρισαν σαν συγγενή τους που γύρισε από την ξενιτιά.
Τον κέρασαν καφέ, τσιγάρο, τους άκουσε, τον άκουσαν, συζήτησαν διάφορα κι’ έτσι πέρασε η ώρα.
Ο μάστορας Αλή και ο Νουρή μπέης μπήκαν σε λίγο στο καφενείο. Μετά την ιστορία της Γκιουλιζάρ οι σχέσεις του μαστρο-Νουρή με τον μάστορα Αλή δεν ήταν και τόσο καλές, μόνο χαιρετιόντουσαν, όσο για τον Νουρή μπέη, όταν συναντούσε τον μάστορα Νουρή, γύριζε το κεφάλι του αλλού.
Ο μαστρο-Νουρή κοίταξε τον μάστορα Αλή. Παλιά, ντυνόταν από ρετάλια. Τώρα φοράει άσπρο πουκάμισο χωρίς κολάρο και στο γιλέκο του κρέμεται μια χοντρή μαλαματένια αλυσίδα που κάθε λίγο και λιγάκι με ή χωρίς λόγο, βγάζει το ρολόι, και βλέπει, και αφού το βάλει πάλι στην τσέπη του, φτιάχνει τα ξανθά μουστάκια του, μάλλον με τον Νουρή μπέη έγιναν καλοί φίλοι. Όταν ο μάστορας Αλή νικάει το Νουρή μπέη, δεν τον πειράζει όπως παλιά. Και η ομιλία του άλλαξε ακόμα- χρησιμοποεί κουλτουριάτικη γλώσσα. Μιλάει δυνατά για να τον ακούν γύρω του.
– Να είσαι σίγουρος, αδέρφι μου Νουρή μπέη, το εμπόριο, στους ρωμιούς και οι φόροι στους Αρμένιους οι άνθρωποι από, γεννησιμιού τους είναι εργατικοί, όμως και το τούρκικο μιλέτι πρέπει ν’ ανοίξει τα μάτια του, «η υπομονή και η επιμονή οδηγεί τον άνθρωπο στο σκοπό του», χρειάζεται υπομονή και θέληση Νουρή μπέη μου, δεν το λέω για να παινευτώ, αλλά χτες παράγγειλα και άλλο πάγκο, το μαγαζί είναι μικρό πλέον, ψάχνω για κάτι πιο κατάλληλο.
Ο παπλωματάς Σελήμ που καθόταν δίπλα στο μάστορα Νουρή γελούσε κάτω από τα μουστάκια του. Ακούγοντας τα λόγια αυτά, είπε φωναχτά από την θέση του:
– Μάθαμε ότι θα φύγεις από τον μαχαλά, μάστορα Αλή, είναι αλήθεια;
Ο μάστορας Αλή κόβοντας την τράπουλα απάντησε:
– Μάλλον κάτι τέτοιο σκοπεύω.
Ο Σελήμ τον ξαναρωτά ειρωνικά:
– Μήπως δεν σε χωράει και το σπίτι;
Ο μάστορας Αλή δίνει την τράπουλα το Νουρή μπέη.
– Ορίστε, κόψε αδερφέ Νουρή… είπε, ο Σελήμ σκουντά τον μάστορα Νουρή.
– Βλέπεις; δεν απαντά.
– Τι σε νοιάζει… είπε αν το σπίτι του είναι πια μικρό ή όχι; άλλωστε και οι δύο σας είστε ενωτικοί. Πρέπει να υποστηρίζεστε.
Ο Σελήμ κάτι είπε μέσα από τα δόντια του.
Ο μάστορας Αλή και ο Νουρή μπέης τελείωσαν την παρτίδα τους, χαιρέτησαν όλους κι” έφυγαν.
Βγαίνοντας έξω ήταν μια βραδιά ξάστερη. Ο Μάστορας Αλή κοιτάζοντας τον ουρανό είπε:
– Έσπασαν τα κρύα πια.
Ο Νουρή μπέης ήταν αφηρημένος, δεν απάντησε. Περπάτησαν, δεξιά φάνηκε το σπίτι του μάστορα Αλή. Μάλλον η φαμίλια του Νουρή μπέη θα πήγε για επίσκεψη στου μάστορα Αλή. Από τα παράθυρα φαίνεται φως. Πριν ο μάστορας Αλή χτυπήσει την πόρτα, ο Νουρή μπέης έβηξε και είπε με σοβαρή φωνή:
– Αρχηγέ μου, δεν βρισκόμαστε στο έτος της ντροπής, αλλά του κέρδους, υπάρχουν ορισμένες υποδέσεις πλειοδοσίας σχετικά με επισκευές των βακουφιών μας· αυτές οι δουλειές κανονίζονται στο δικό μας τμήμα. Ο επιθεωρητής περνάει το λόγο του στο διευθυντή του τμήματός μας κι’ εγώ μπορώ να επιβληθώ στον επιθεωρητή. Έγινα αντιληπτός αρχηγέ μου; είναι καλύτερα και πιο σωστό οι υποθέσεις αυτές, που δίνονται συνήθως στους άπιστους, να δίνονται στους μουσουλμάνους αδελφούς μας. Χτες, τη σκέψη αυτή την είπα στον επιθεωρητή: «αν ξέρεις κάποιον, θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας», είπε κι έτσι, θυμήθηκα εσένα· κατάφερα να σου δώσω να καταλάβεις, αρχηγέ μου;
Ο μάστορας Αλή χάρηκε γιατί είχε καταλάβει αλλά έκανε το βαρύ· σκέφτηκε: το μεριδιο του Νουρή μπέη, του επιθεωρητή, του διευθυντή, να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο.
– Εντάξει, αδερφέ μου Νουρή μπέη. Αύριο, το συζητάμε μετά το γραφείο, ελάτε στο μαγαζί μας… να συζητήσουμε.
Ήρθε η άνοιξη που θ’ άνοιγε μεγάλες δουλειές στο κεφάλι του μάστορα Νουρή. Η φιλία με τον Σεΐχη Αβδουρραχμάν συνεχιζόταν. Ο άνθρωπος αυτός είχε δημιουργήσει στον μάστορα πολλές καινούργιες απορίες.
Ο μάστορας παρομοίαζε τα λόγια του Αβδουρραχμάν με καρπό που έχει χρωματιστή και χοντρή φλούδα. Όταν καθαρίζεις τη φλούδα του, είναι δυνατό να φτάσεις στο κρέας του και μέσα από την φλούδα αυτή, η ύπαρξη του κρέατος με την περίεργη γεύση και το δροσερό χυμό κρυβόταν με περισσότερη προσοχή απ’ όσο χρειαζόταν. Ο μάστορας κάθε φορά του έλεγε:
– Σεΐχη μου, εσύ αρχίζεις πάντα από μια σκοτεινή και ασήμαντη φασαρία.
Και καταλήγεις σε μια φωτεινή πλατεία. Αυτό που είναι ωραίο σε σένα, είναι το αποτέλεσμα που φτάνεις, και όχι το σημείο που αρχίζεις. Λες ότι στον κόσμο υπάρχει αδικία, είναι σωστό, αλλά για να το πεις αυτό, αναφέρεις ότι «ο θεός είναι η δικαιοσύνη»’ όλα αυτά όμως το μόνο που καταφέρνουν είναι να μπερδεύουν τα πράγματα.
Μετά λες: «γιατί ορισμένοι άνθρωποι να ζουν σε παλάτια και άλλοι σε χαμόσπιτα;» είναι σωστό, αλλά προσπαθείς να το, αποδείξεις, λέγοντας ότι ο θεός είναι ένας κι εφόσον ο θεός φαίνεται σ’ όλους τους ανθρώπους, πρέπει και οι άνθρωποι να γίνουν όπως ο Θεός». Άσε τον θεό κατά μέρος, και ας προσπαθήσουμε να τα βρούμε με τα εγκόσμια…
Παρά τις αντιδράσεις και τις αντιρρήσεις του, ο μάστορας Νουρή λίγο – λίγο βρέθηκε κάτω από την επίδραση του Αβδουρραχμάν και η επίδραση αυτή εκδηλώθηκε αμέσως στην πρακτική, στην καθημερινή ζωή. Πίστεψε ότι η ευτυχία, η δικαιοσύνη, η ισότητα ανάμεσα στους ανθρώπους είναι δυνατό .να κατορθωθεί μόνο αν κατεβάσουμε τις κοσμικές μας ανάγκες στο ελάχιστο και χωρίς πλέον να το θέλει άρχισε να παραμελεί τον εαυτό του, να μην ξυρίζεται, και να λιγοστεύει το φαγητό στο σπίτι σ’ ένα πιάτο. Και όπως οι δουλειές, δεν πήγαιναν καλά, βοηθούσαν στη νίκη της νέας αυτής φιλοσοφίας στην πράξη.
Μετά από αρκετούς μήνες, ήρθε στο μαγαζί ο Γκιαούρης Τζεμάλ και όπως συζητούσαν, του διηγήθηκε την ιστορία:
– Ερχόμασταν από Τραπεζούντα πριν από μια νύχτα είχαμε ένα δυνατό νοτιά. Στη βάρδια, απέναντι στο τζάκι, από τη μια ζέστη, και από την άλλη το κούνημα, ένοιωθα ναυτία, την άλλη μέρα η φουρτούνα σταμάτησε. Κοντεύαμε για Σαμψούντα. Είπα ν’ ανέβω στο κατάστρωμα για να πάρω αέρα. Έγειρα στην κουπαστή. Τα κύματα, όταν υπάρχει αδύνατος νοτιάς στο πέλαγος, μοιάζουν με δελφίνια, μάστορα. Κοίταζα αφηρημένος, κάποιο χέρι μου άγγιξε τον ώμο. Γύρισα, τον γνώρισα. Κάποτε είχε κυκλοφορήσει ένα λεύκωμα, που είχε όλες τις φωτογραφίες των εξοχότατων βουλευτών. Την φωτογραφία του την είχα δει εκεί.
Δεν τον ξέχασα, γιατί είχε ένα πολύ περίεργο πρόσωπο. Το μόνο που δεν θυμόμουν ποιας εποχής βουλευτής ήταν ούτε και τ’ όνομα του θυμόμουν, ο Βουλευτής ρώτησε:
– Πώς λένε αυτά τα βουνά;
– Δεν ξέρω, βουλευτή αφέντη, είπα. Χάρηκε που ήξερα πως ήταν βουλευτής, έδειξε ενδιαφέρον για μένα.
Με ρώτησε από που είμαι, και χωρίς να περιμένει απάντηση: «έχεις παιδιά; πες χαιρετίσματα στο χωριό σου από μένα» είπε. Ήθελα να τον προσβάλω τον άνθρωπο αυτόν.
– Αφέντη, είπα, θα δώσω τους χαιρετισμούς σας, μόνο επιτρέψτε μου, μια και είστε βουλευτής μας, ας συζητήσουμε λίγο.
Ο άνθρωπος ξαφνιάστηκε. Του φάνηκε περίεργο, πως ένας θερμαστής μουντζουρωμένος, να μπορεί να λέει τέτοιες κουβέντες, μιλούσα χωρίς να σταματώ, κατάκρινα την παιδεία, χρησιμοποιούσα κυρίως λέξεις λατινικές, του έκανα μια διάλεξη περίπου μισής ώρας. Μετά, του ζήτησα συγνώμη γιατί, άλλαζε η βάρδια, και λέγοντας τα αυτά άφησα τον εξοχότατο, και κατέβηκα κάτω. Τί λες, μάστορα; δεν είναι υπέροχο το παιχνίδι;
Ο μάστορας δεν βρήκε το «παιχνίδι» καθόλου υπέροχο, γιατί η συμπεριφορά του Τζεμάλ ήταν μια επίδειξη χωρίς νόημα. Είχε πάντα μια τάση για επίδειξη. Ούτε και η φωτιά στο τζάκι του καραβιού δεν μπόρεσε να κάψει το πάθος του Γκιαούρη Τζεμάλ, να τον απαλλάξει απ’ τον εγωισμό.
Το περιστατικό αυτό έκανε τον μάστορα ν’ απογοητευθεί τελείως από τον Γκιαούρη Τζεμάλ και να συνδεθεί περισσότερο με τον Αβδουρραχμάν.
Κάποια Παρασκευή, κατά το μεσημέρι στο μαχαλά ακούστηκε μια ζεστή θρηνητική κραυγή. Ο μάστορας Νουρή ήταν μόνος με τον Ομέρ στο δωμάτιο. Η μάνα του και η Γκιουλιζάρ ήταν κάτω στην κουζίνα κοίταξε από το παράθυρο στο έρημο σοκάκι ήταν ένας τυφλός ζητιάνος, με λυπητερή φωνή έλεγε τραγούδια της ανατολής μαζί μ’ ευχές από μνημόσυνο και το κοράνι.
Ήταν γυμνός από την μέση και πάνω, ξυπόλυτος, και στην πλάτη είχε ριγμένο ένα τσουβάλι. Ο ζητιάνος σταμάτησε μπροστά στην πόρτα του μάστορα. Ο μάστορας είχε δύο ζευγάρια παπούτσια, ένα παλιό κι’ ένα καινούργιο, πήρε το καινούργιο, είχε δύο σακάκια επίσης το ίδιο, πήρε το καινούργιο, άνοιξε την πόρτα και χωρίς να πει τίποτα τα έβαλε στην αγκαλιά του ζητιάνου, έκλεισε την πόρτα και όπως πήγαινε προς τα σκαλοπάτια, συνάντησε την μάνα του.
– Τί του έδωσες, Νουρή;
– Τίποτα… παπούτσια και σακάκι.
– Ναι, παιδί μου, θα ήταν αρκετό να του έδινες λίγο ψωμί. Μήπως έχεις πολλά παπούτσια και πολλά σακάκια:
– Είχα δύο όμως, έδωσα το ένα και αυτός θα ντυθεί κι’ εγώ δεν θα μείνω γυμνός.
Η μάνα του τον κοίταξε περίεργα, βλέπει πως εδώ και αρκετό καιρό πολλά πράγματα άλλαξαν στον γιό της.
– Ευλογημένο μου παιδί, είπε, είναι δυνατόν να ντυθούν τόσοι γυμνοί με το να τους δώσουμε εμείς ρούχα; ο μάστορας δεν μίλησε, για λίγο βρήκε την πράξη αυτή ανόητη και γελοία, ανεβαίνοντας τις σκάλες, σταμάτησε.
– Δίκιο, έχεις μάνα, είπε, αλλά τί να γίνει; τί πρέπει να κάνουμε; ο κόσμος είναι χάλια. Είναι άδικος, μάνα. Ο μάστορας δεν ρώτησε τον Αβδουρραχμάν «τί πρέπει να γίνει;» γιατί ήξερε πως και εκείνος δεν ξέρει τι χρειάζεται. Θέλει πολύ υπομονή και είναι πολύ μακρύς ο δρόμος. για να δει μόνος του ο καθένας τον συνείδηση του. Όμως η υπομονή του μάστορα μέρα με τη μέρα εξαντλιόταν κι’ ενώ ο μάστορας βρισκόταν στην θλιβερή αυτή κατάσταση, ένα τελευταίο επεισόδιο του δηλητηρίασε τη ζωή.
Ο μαστρο-Νουρή, γυρίζοντας μια μέρα από την δουλειά του, νωρίς, βρήκε την πόρτα μισάνοιχτη, την έσπρωξε και μπήκε μέσα, κοίταξε στην κουζίνα- η μάνα του δεν ήταν εκεί.
Ανέβηκε επάνω, βρήκε την Γκιουλιζάρ στον δωμάτιο. Ήταν γυρισμένη προς την πόρτα, και γονατισμένη μπρος σ’ ένα σεντούκι. Ακούγοντας το άνοιγμα της πόρτας η Γκιουλιζάρ σηκώθηκε απότομα.
– Αχ εσύ είσαι, με τρόμαξες, Νουρή. Της αρέσει της Γκιουλιζάρ να τον φωνάζει Νουρή όταν λείπει η μάνα του.
– Που είναι η μάνα, Γκιουλιζάρ; γιατί η πόρτα κάτω είναι ανοιχτή;
– Η μάνα, Νουρή, πήγε δίπλα και φαίνεται την ξέχασε ανοιχτή.
– Εσύ τί κάνεις εκεί;
– Φτιάχνω το σεντούκι μου, ήταν στο καρβουναριό, και το ανεβάσαμε επάνω με την μάνα.
Ο μάστορας ένοιωθε άσχημα’ το ότι το σεντούκι θα είχε πράγματα μέσα από το Γκιόζτεπε τον ενοχλούσε. Έριξε μια ματιά μέσα, ήταν σκεπασμένο με τενεκέ και με ξύλινες βέργες, μπροστά υπήρχε η φωτογραφία ενός παγονιού. Πλησίασε το σεντούκι, ένας μικρός τορβάς ξεχωρίζει από τους άλλους μπούγους, τον πήρε.
– Τί είναι αυτό, Γκιουλιζάρ;
– Λεβάντα έχει μέσα, αλλά ξεράθηκε κι’ έφυγε η μυρωδιά του, Νουρή, λεβάντα από το Γκιόζτεπε. Ο μάστορας πέταξε τον ντουρβά στο ντιβάνι, το έκανε όμως τόσο νευρικά που η Γκιουλιζάρ σάστισε. Τον κοίταξε περίεργα. Ο μάστορας μετάνιωσε γι’ αυτό που έκανε.
– Να σε βοηθήσω, Γκιουλιζάρ, είπε, και έσκυψε πλάι στο σεντούκι, το σεντούκι ήταν άδειο το μισό, στο βάθος ήταν ένας μπόγος με κομμάτια ύφασμα σε διάφορα χρώματα και πάνω στο μπόγο μια φωτογραφία… ο μάστορας πιάνει την φωτογραφία, η Γκιουλιζάρ πέφτει πάνω της.
– Άφησέ την Νουρή, λέει φωνάζοντας άφησέ την! σε παρακαλώ μην την κοιτάζεις…
Η Γκιουλιζάρ έγινε κατακίτρινη. Τα μάτια της δάκρυσαν, η ταραχή της Γκιουλιζάρ μαρτύρησε πολλά στον μάστορα. ‘ Ήταν η φωτογραφία του Σεϊφη μπέη. Παίρνει με δύναμη τη φωτογραφία από το χέρι της Γκιουλιζάρ, την κοιτά. Ένας ξανθός νέος ακουμπισμένος σ’ ένα τραπέζι, το κεφάλι του είναι ξεσκούφωτο, πιο πίσω ένας μεγάλος διάδρομος παλατιού, σα σκηνή θεάτρου που βαθαίνει με κολόνες. Ο μάστορας εξακολουθεί να κοιτά την φωτογραφία. Η Γκιουλιζάρ σηκώθηκε. Ο μάστορας γονατισμένος μπροστά στο σεντούκι, σηκώνει το κεφάλι του και την ρωτά:
– Αυτός είναι ο Σέίφης μπέης, έτσι; γιατί δεν μιλάς; στο σεντούκι λοιπόν που ήταν στο καρβουναριό υπήρχε ο Σέίφης μπέης. Γιατί δεν μιλάς; Το χέρι του τρέμει, όσο μιλάει, ζηλεύει, και όσο ζηλεύει, γίνεται όπως ο παπλωματάς Σελήμ.
– Δεν μιλάς; γι αυτό ταχτοποίησες-το σεντούκι, έτσι;… ο Σέίφης μπέης. Ένα παλικάρι σα λιοντάρι και όχι σαν και μένα μονόφθαλμος και κακορίζικος!… η καρδία σου δεν άντεξε να την σκίσεις!
Ο Ομέρ βάζει τα κλάματα.
Ο μάστορας σηκώνεται αμέσως, η Γκιουλιζάρ τρέχει σαν τρελή στην κούνια, παίρνει τον Ομέρ στην αγκαλιά της και τον κρατά σφιχτά σα να θέλει να τον σώσει από κάποιο τρομερό κίνδυνο· σκεπάζει με τα χέρια της το κεφάλι του παιδιού. Ο μάστορας αντιλαμβάνειτα την σημασία των κινήσεων της Γκιουλιζάρ. Θέλει να της φωνάξει, «νόμισες πώς θα σκοτώσω το παιδί;». Ένοιωσε πολύ πικραμένος, για την συμπεριφορά της Γκιουλιζάρ. Ενώ η ζήλεια του, που .είχε ανάψει έσβησε ξαφνικά, νόμισε πως δέχτηκε γροθιά στο κεφάλι του, άφησε την Γκιουλιζάρ με τον Ομέρ στην αγκαλιά της και βγήκε στο δρόμο.
Το βράδυ εκείνο δεν πήγε σπίτι, την άλλη μέρα το μεσημέρι πήγε η μάνα του στο μαγαζί. ‘ Ήταν και η πρώτη φορά που πήγαινε από τότε που άνοιξε ο μάστορας το μαγαζί.
– Νουρή, παιδί μου, η Γκιουλιζάρ μου τα εξήγησε όλα, τάχασα στα αλήθεια…
– Αν όμως τα εξηγούσα εγώ μάνα σίγουρα δεν θα τα έχανες, μπορεί να έχω άδικο στο θέμα της φωτογραφίας, το σκέφτηκα όλη την νύχτα. ‘ Ίσως η Γκιουλιζάρ να είχε ξεχάσει ότι στο σεντούκι υπήρχε η φωτογραφία του Σέίφη μπέη, αλλά τί να κάνω, μάνα, άντρας είμαι ζήλεψα. Να δεν μπόρεσα ν’ αντέξω αλλά εκείνη πως μπόρεσε να σκεφτεί ότι μπορώ να κάνω κακό στον Ομέρ; Η μάνα του τον ρώτησε με απορία;
– Κακό στον Ομέρ; :
Ο μάστορας πήγε να της εξηγήσει τις αντιδράσεις της Γκιουλιζάρ, αλλά μετάνοιωσε’ για πρώτη φορά έλεγε ψέματα στην μάνα του.
– Δηλαδή, το ότι τη ζηλεύω και ότι θυμώνω, δεν σημαίνει αυτό κακό για τον Ομέρ… η μάνα του κατάλαβε ότι κάτι ήθελε να της κρύψει αλλά δεν επέμεινε.
– Εντάξει, είπε, άστα αυτά, και έλα απόψε σπίτι είναι ντροπή για τους γείτονες.
Το βράδυ πήγε σπίτι, μίλησε με την Γκιουλιζάρ μπροστά στη μάνα του αλλά σαν έμειναν μόνοι, δεν κατάφεραν να πουν τίποτα .Δεν μπορούσε να συγχωρέσει το ότι η Γκιουλιζαρ θέλησε να προστατέψει τον Ομερ από τον ίδιο.
***
Nazim Hikmet – Μια χειμωνιάτικη νύχτα
Αντικλείδι , http://antikleidi.com
Η ωρολογιακή βόμβα των απορριμμάτων στην Αττική είναι έτοιμη να εκραγεί
Άγνωστο παραμένει το σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων για την Αττική, την ώρα που δήμοι και περιφέρεια ρίχνουν ο ένας στον άλλον την καυτή πατάτα της ευθύνης για την υλοποίησή του και οι νέες μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων βρίσκονται στον αέρα.
Χρόνος ανάγνωσης:
9
‘
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2018
Σχεδόν τρία χρόνια μετά την ακύρωσηΔούρου: Στοπ σε 4 διαγωνισμούς για εργοστάσια διαχείρισης απορριμμάτων | Το Βήμα των διαγωνισμών για την κατασκευή τεσσάρων μονάδων επεξεργασίας απορριμμάτων στην Αττική από την περιφερειάρχη Ρένα Δούρου, και ενώ οι προθεσμίες των κοινοτικών οδηγιώνΟδηγία-πλαίσιο 2008/98/ΕΚ είναι πλέον ασφυκτικές, το σχέδιο για τη διαχείριση των σκουπιδιών του λεκανοπεδίου είναι στον αέρα.
Το περιφερειακό σχέδιο διαχείρισης (ΠΕΣΔΑΠεριφερειακό Σχέδιο ∆ιαχείρισης Αποβλήτων (Π.Ε.Σ.∆.Α.) Αττικής) που εγκρίθηκε από τη σημερινή διοίκηση της περιφέρειας και του διαδημοτικού συνδέσμου (ΕΔΣΝΑΗ ιστοσελίδα) που είναι αρμόδιος για τη διαχείριση των απορριμμάτων (πλην της αποκομιδής), παραμένει σχεδόν λευκό χαρτί, αφού δεν γνωρίζουμε ούτε καν το πού θα κατασκευαστούν οι νέες, μικρότερες μονάδες επεξεργασίας και οι άλλες υποδομές που είναι απαραίτητες.
Προβλέψεις για την παραγωγή αστικών απορριμμάτων (ΑΣΑ*) στην Αττική
Το περιφερειακό σχέδιο διαχείρισης (ΠΕΣΔΑΠεριφερειακό Σχέδιο ∆ιαχείρισης Αποβλήτων (Π.Ε.Σ.∆.Α.) Αττικής) που εγκρίθηκε από τη σημερινή διοίκηση της περιφέρειας και του διαδημοτικού συνδέσμου (ΕΔΣΝΑΗ ιστοσελίδα) που είναι αρμόδιος για τη διαχείριση των απορριμμάτων (πλην της αποκομιδής), παραμένει σχεδόν λευκό χαρτί, αφού δεν γνωρίζουμε ούτε καν το πού θα κατασκευαστούν οι νέες, μικρότερες μονάδες επεξεργασίας και οι άλλες υποδομές που είναι απαραίτητες.
Ήδη πυκνώνουν οι φωνές που μιλούν για τον κίνδυνο οικολογικής καταστροφής στη Φυλή, η οποία εξακολουθεί να δέχεται όλα τα σκουπίδια της Αττικής (και άλλων περιοχών, ενίοτε μέσω της δράσης κυκλωμάτων) και για «εκλογές το 2019 με τα σκουπίδια στους δρόμους».
Δήμοι και περιφέρεια πετούν το μπαλάκι
Το προηγούμενο σχέδιο καταργήθηκε από τη διοίκηση της Ρένας Δούρου επειδή, όπως είχε δηλώσει τότε, προέβλεπε «φαραωνικές» μονάδες επεξεργασίας, χωρίς να καλύπτει τις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας για την ανακύκλωση, τη διαλογή στην πηγή, την κομποστοποίηση κ.λπ. Έτσι, το νέο ΠΕΣΔΑ προβλέπει μικρότερες μονάδες, με αποκεντρωμένο μοντέλο διαχείρισης των απορριμμάτων, όπου οι δήμοι έχουν καίρια συμμετοχή μέσω πρωτοβουλιών ανακύκλωσης, λειτουργίας τοπικών «πράσινων σημείων» κ.λπ.
Προς το παρόν όμως, ολόκληρος ο σχεδιασμός βρίσκεται στον αέρα και σχεδόν τίποτα δεν έχει προχωρήσει. «Βρισκόμαστε στο και πέντε», λέει στο inside story ο αντιδήμαρχος Αθηναίων Ανδρέας Βαρελάς, που ήταν για χρόνια υπεύθυνος του τομέα διαχείρισης απορριμμάτων. Για «περί ΠΕΣΔΑ Αττικής αυταπάτη» μας μιλάει ο Δρ. Ευάγγελος Τερζής, τεχνολόγος περιβάλλοντος, ο οποίος ασχολείται εδώ και χρόνια με τον τομέα διαχείρισης απορριμμάτων. Ακόμα και ο πρώην δήμαρχος Κερατέας Σταύρος Ιατρού, που συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο του ΕΔΣΝΑ ως δημοτικός σύμβουλος Λαυρεωτικής, παραδέχεται ότι πρέπει να υπάρξουν άμεσα πρωτοβουλίες, «πρώτον για την ενεργοποίηση των δήμων και δεύτερον για την επιλογή των τελικών χώρων» όπου θα κατασκευαστούν οι μονάδες. Το inside story επιχείρησε να μιλήσει για το θέμα και με την αντιπρόεδρο του ΕΔΣΝΑ, Αφροδίτη Μπιζά, χωρίς αποτέλεσμα.
3garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Όπως επισημαίνουν όσοι μίλησαν στο inside story, ουδείς γνωρίζει σήμερα πότε και πού θα κατασκευαστούν οι μονάδες επεξεργασίας, ούτε πόσες θα είναι αυτές! Μάλιστα, ο σχεδιασμός αλλάζει εβδομάδα με την εβδομάδα, όπως προκύπτει από πρόσφατη απόφαση του δήμου Βάρης Βούλας-Βουλιαγμένης, ο οποίος είχε αρχικά δεχθείΣύμπραξη Στρατού – Δήμου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης για τα απορρίμματα | 3vita να κατασκευαστεί εντός των ορίων του μία μονάδα επεξεργασίας, αλλά προ ημερών ανέκρουσε πρύμναν.
Η πλευρά της περιφέρειας και του ΕΔΣΝΑ εμφανίζεται να ζητά «ενεργοποίηση των δήμων για την προώθηση των τοπικών σχεδίων επεξεργασίας», αλλά οι τελευταίοι επικαλούνται έλλειψη πόρων και αρμοδιότητας και παραπέμπουν στην περιφέρεια. O μεγαλύτερος δήμος του Λεκανοπεδίου, ο δήμος Αθηναίων, όπως εξηγεί ο κ. Βαρελάς, απέχει εδώ και χρόνια από τις συνεδριάσεις του ΕΔΣΝΑ. «Θα κατασκευάσουμε δική μας μονάδα», λέει ο αντιδήμαρχος Αθηναίων με την πλευρά του διαδημοτικού συνδέσμου να απαντά ότι πρόκειται για «γενικόλογες διατυπώσεις».
Η ίδια πηγή του συνδέσμου επισημαίνει πως «26 από τους 66 δήμους της Αττικής είναι τόσο αδιάφοροι για την κάλυψη των κοινοτικών απαιτήσεων στη διαχείριση απορριμμάτων, που δεν κατέθεσαν ούτε αιτήματα χρηματοδότησης σχετικών έργων από το ΕΣΠΑ». Υπάρχουν πάντως και αρκετοί, όπως ο κ. Τερζής, που θεωρούν ότι με βάση τη νομοθεσία ο ΕΔΣΝΑ είναι αυτός που πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες, αφού αυτός έχει την αρμοδιότητα, πλην της αποκομιδής που παραμένει στις δημοτικές υπηρεσίες.
| Έτος | Μόνιμος πληθυσμός | Συντελεστής Παραγωγής ΑΣΑ (kg/κάτοικο/έτος) |
Παραγωγή ΑΣΑ (τόνοι/έτος) |
| 2018 | 3.810.094 | 497 | 1.893.617 |
| 2019 | 3.810.094 | 497 | 1.893.617 |
| 2020 | 3.810.094 | 497 | 1.893.617 |
| 2021 | 3.810.094 | 498 | 1.897.427 |
| 2022 | 3.810.094 | 499 | 1.901.237 |
| 2023 | 3.814.857 | 500 | 1.907.429 |
| 2024 | 3.819.625 | 501 | 1.913.632 |
| 2025 | 3.824.400 | 502 | 1.919.849 |
| *Αστικά απορρίμματα που παράγονται από νοικοκυριά και εμπορικές δραστηριότητες | |||
| Πηγή: ΠΕΣΔΑ, επεξεργασία από Ευαγγ. Τερζή | |||
Πώς αντιδρά η κυβέρνηση στη σημερινή κατάσταση;
Πρόσωπα που παρακολουθούν την υπόθεση παραπέμπουν στην πρόσφατη τροπολογίαΗ σχετική τροπολογία του υπουργείου Περιβάλλοντος της 15/12/2017 του υπουργείου Περιβάλλοντος με την οποία μετατίθεται για έναν ακόμα χρόνο, για τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η επιβολή του περίφημου τέλους ταφής. Το συγκεκριμένο τέλος είχε θεσπιστεί το 2012 ως «κίνητρο» για να προχωρήσουν οι δήμοι τα έργα επεξεργασίας και να σταματήσει η χώρα να πληρώνει ημερήσια πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή τα σκουπίδια πάνε στις χωματερές. Προβλεπόταν ότι για κάθε τόνο απορριμμάτων που διατίθεται ανεπεξέργαστα σε χώρους υγειονομικής ταφής (ΧΥΤΥ κ.λπ.), οι δήμοι θα πλήρωναν «πρόστιμο» 35 ευρώ το οποίο θα αυξανόταν κατά πέντε ευρώ ετησίως μέχρι του ποσού των 60 ευρώ ανά τόνο.
4garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Ως πρώτο έτος εφαρμογής είχε οριστεί το 2014, αλλά τέσσερα χρόνια μετά είναι άγνωστο πότε θα επιβληθεί, αφού ελάχιστες μονάδες επεξεργασίας βρίσκονται υπό κατασκευή ανά την Ελλάδα. Αν εφαρμοζόταν το τέλος ταφής, οι δήμοι θα πλήρωναν σημαντικότατα ποσά με αντίστοιχη επιβάρυνση των πολιτών. Οι συνεχείς αναβολές, όμως, «αποτελούν αντικίνητρο για τους δήμους», λένε όσοι αντιδρούν στην πρόσφατη τροπολογία.
Ποιες είναι οι μονάδες και πού θα γίνουν;
Όσο και να διαβάσει κάποιος το ΠΕΣΔΑ που εγκρίθηκε επί της σημερινής διοίκησης της περιφέρειας Αττικής, θα δυσκολευτεί να καταλάβει ποιες μονάδες και άλλες υποδομές διαχείρισης απορριμμάτων πρέπει να γίνουν και κυρίως το πού θα γίνουν. Γι’ αυτό και κάθε δημοσίευμα ή παρουσίαση για το θέμα αναφέρει διαφορετικά στοιχεία.
Η έρευνα του inside story και τα στοιχεία από μέλη του ΕΔΣΝΑ που παρακολουθούν από κοντά τις ζυμώσεις δείχνουν πάντως, ότι με βάση το ΠΕΣΔΑ θα κατασκευαστούν/λειτουργήσουν 12 χώροι επεξεργασίας των απορριμμάτων στην Αττική. Σε τρεις από αυτούς θα λειτουργήσουν ΧΥΤΥΤι είναι ΧΥΤΥ; (στη Δυτική, Βόρεια και Νότια Αττική), σε έξι χώρους θα κατασκευαστούν Μονάδες Επεξεργασίας Απορριμμάτων (ΜΕΑ Τεχνικες Διαχείρισης Αστικών Αποβλήτων | Ελληνική Εταιρεία Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων) και τουλάχιστον τρεις χώροι θα φιλοξενήσουν Μονάδες Επεξεργασίας Βιοαποδομήσιμων Απορριμμάτων (ΜΕΒΑ) για τα υλικά από κλάδες δέντρων κ.λπ.
Πού θα λειτουργήσουν οι συγκεκριμένοι 12 χώροι; Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Από τους τρεις ΧΥΤΥ, ο ένας αναπτύσσεται ήδη στη Φυλή, η οποία παρά τις υποσχέσεις πως η εγκατάσταση θα κλείσει, επεκτάθηκε«Ανάσα» δύο ακόμη ετών στον ΧΥΤΑ Φυλής | Η Καθημερινή πρόσφατα, με ορισμένα στελέχη να θεωρούν πως έχει διάρκεια ζωής άλλους 21 μήνες.
Ο δεύτερος έχει κατασκευαστεί εδώ και χρόνια (χωρίς να λειτουργείΔιαφαινόμενη η οριστική λειτουργία του ΧΥΤΑ Γραμματικού | Marathon Press) στο Γραμματικό, ενώ ο τρίτος είχε προγραμματιστεί στην Κερατέα, με τις γνωστές αντιδράσεις στις οποίες είχε πρωταγωνιστήσει ο τότε δήμαρχος κ. Ιατρού. Σήμερα ουδείς μιλάει για τον τρίτο ΧΥΤΥ.
Ακόμα και μουσικό βίντεο είχε φτιαχτεί για την «αντίσταση» των πολιτών της Κερατέας.
Προσπάθειες της περιφέρειας και του ΕΔΣΝΑ για αξιοποίηση ανενεργών μεταλλείων όπως το Μελετάνι«Όχι» τα σκουπίδια στο Μελετάνι | City View Με θέα τη δυτική Αθήνα (βόρεια του όρους Τρικέρατο) και τα πρώην λατομεία Μουσαμά βρέθηκαν αντιμέτωπες με αντιδράσεις«Όχι ΧΥΤΥ στο λατομείο Μουσαμά», το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ Φυλής | left.gr και πάγωσαν. Χώρος στο ΚορωπίΤο Κορωπί προορίζεται για χωματερή της Αττικής | Παλμός Γλυφάδας απορρίφθηκε, επίσης, όπως υποστηρίζουν από τον ΕΔΣΝΑ, λόγω γειτνίασης με το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και των προβλημάτων που θα δημιουργούσε στις πτήσεις ο συνωστισμός από γλάρους.
Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο πολύπλοκη όταν αναζητήσουμε το πού θα κατασκευαστούν οι μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων (ΜΕΑ). Η πρώτη και μεγαλύτερη προγραμματίζεται να λειτουργήσει στη Φυλή με την αναβάθμιση (ορισμένοι μιλούν για γκρέμισμα και ανακατασκευή, αφού στην ουσία δεν λειτουργεί) του σημερινού Εργοστασίου Μηχανικής Ανακύκλωσης–Κομποστοποίησης (ΕΜΑΚΕργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης). Στόχος του σχεδίου είναι το αναβαθμισμένο (ή καινούργιο) ΕΜΑΚ να δέχεται ετησίως 350.000 τόνους απορριμμάτων καθώς και 100.000 τόνους βιοαποβλήτων τον χρόνο.
5garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Η δεύτερη μονάδα, για την οποία επίσης υπάρχει συμφωνία με τις τοπικές αρχές, προγραμματίζεται στο Σχιστό και θα είναι δυναμικότητας 180.000 τόνων ετησίως. Η τρίτη, για την οποία υπάρχει κάποιου τύπου συμφωνία, θα είναι μικρή (δυναμικότητας μόλις 60.000 τόνων ετησίως) και έχει χωροθετηθεί στο Γραμματικό, όπου όπως προαναφέρθηκε υπάρχει ο ΧΥΤΥ που δεν λειτουργεί.
Πού θα κατασκευαστούν, όμως, οι άλλες τρεις μονάδες οι οποίες θα καλύπτουν τις ανάγκες του δήμου Αθηναίων και της νότιας Αττικής; Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές του ΕΔΣΝΑ, προγραμματίζονται για τον Ελαιώνα και την περιοχή της Κατεχάκη, χώρους για τους οποίους δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο ρυθμιστικό σχέδιο. Για τον χώρο του Ελαιώνα, όπως εξηγεί ο κ. Βαρελάς, ο δήμος Αθηναίων χρειάστηκε πολυετή δικαστικό αγώνα ώστε να εγκριθεί η λειτουργία Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ). Ο αντιδήμαρχος Αθηναίων αφήνει, μάλιστα, να εννοηθεί ότι δεν πρόκειται να δεχθεί ο δήμος μια τέτοια μονάδα. Ο κ. Τερζής προσθέτει ότι θα υπάρξουν σίγουρα σοβαρότατες αντιδράσεις από βιομηχανίες της περιοχής του Ελαιώνα (μία εξ’ αυτών είχε προσφύγει κατά του δήμου Αθηναίων για τον υπό σχεδιασμό Σταθμό Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων, με τον κ. Βαρελά να υποστηρίζει πως το Συμβούλιο της Επικρατείας δικαίωσε τον δήμο).
Σοβαρά προβλήματα, κατά τον κ. Τερζή, έχει και το σχέδιο για χωροθέτηση μονάδας στην περιοχή της Κατεχάκη, αφού εντάσσεται στη ζώνη προστασίας του Υμηττού.
Επισήμως, πάντως, δεν έχει αναφερθεί ούτε λέξη για τις δύο συγκεκριμένες μονάδες για τις οποίες, αφού αντιμετωπιστούν οι αντιδράσεις των κατοίκων, θα χρειαστούν και πρόσθετες νομοθετικές ρυθμίσεις. Στο σκοτάδι βρίσκεται και η υπόθεση για τη μονάδα που θα καλύπτει τη Νότια Αττική, αφού προ ημερών υπαναχώρησε ο δήμος Βούλας-Βάρης-Βουλιαγμένης που είχε δεχθεί να εγκατασταθεί εντός των ορίων του. Μάλιστα είχε βρεθεί και ο χώρος, αλλά τελικά η δημοτική αρχή άλλαξε γνώμη και τώρα αναζητείται άλλος.
8garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Όσο για τις τρεις ΜΕΒΑ, φαίνεται πως έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση των δημοτικών αρχών ώστε να κατασκευαστούν μία στα Μέγαρα και μία στο Μαρκόπουλο, ενώ η τρίτη έχει χωροθετηθεί στο Γραμματικό.
Χαρακτηριστικό της σύγχυσης που επικρατεί είναι το γεγονός πως, ενώ από τον ΕΔΣΝΑ υποστηρίζουν ότι δεν χρειάζεται η κατασκευή του Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) στον Ελαιώνα, αφού το νέο σχέδιο βασίζεται στο μοντέλο της αποκεντρωμένης διαχείρισης (οπότε τα σκουπίδια θα θάβονται κοντά στον τόπο παραγωγής τους και δεν θα χρειάζεται η μεταφόρτωση), κατά τον κ. Βαρελά στον Δήμο Αθηναίων θα προχωρήσουν μέσα στον επόμενο μήνα τον σχετικό διαγωνισμό.
Για να προχωρήσει ο περιφερειακός σχεδιασμός θα απαιτηθεί, πάντως, σοβαρότατη νομοθετική παρέμβαση από την πολιτεία ώστε να χωροθετηθούν οι νέες μονάδες, όπως είχε συμβεί και το 2003 με τον νόμο 3164Κατεβάστε εδώ τον νόμο 3164/2003 επί θητείας Βάσως Παπανδρέου στο τότε υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ. Προς το παρόν, στο σημερινό υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος δεν επεξεργάζονται αντίστοιχη ρύθμιση, αφού περιμένουν τα στοιχεία (για το πού θα γίνουν οι μονάδες κ.λπ.) από τον ΕΔΣΝΑ και την περιφέρεια.
Όσοι θεωρούν πως ο σχεδιασμός έχει τιναχθεί στον αέρα επισημαίνουν ότι «επί χρόνια υπήρχαν αντιδράσεις όταν το σχέδιο προέβλεπε μόνο τέσσερις μονάδες επεξεργασίας και τρεις ΧΥΤΥ. Τώρα που προβλέπονται περισσότερες χωροθετήσεις, οι αντιδράσεις θα είναι ακόμα μεγαλύτερες».
Οι φιλόδοξοι στόχοι και το ιδιόμορφο μοντέλο της Αττικής
Ο κ. Τερζής υποστηρίζει ότι και οι στόχοι του ΠΕΣΔΑ για συλλογή στην πηγή, για ανακύκλωση, κ.λπ. είναι εξαιρετικά φιλόδοξοι και είναι αδύνατο να επιτευχθούν. Έτσι τελικά θα οδηγούνται στις μονάδες επεξεργασίας πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που προβλέπει το σχέδιο. Ο ίδιος μάλιστα τονίζει πως, αν προστεθεί η δυναμικότητα των μονάδων που προβλέπει το ΠΕΣΔΑ (αν υποθέσουμε πως θα γίνουν όλες χωρίς αντιδράσεις), θα διαπιστώσουμε ότι λείπει σχεδόν μια ολόκληρη μονάδα για να καλύψει τις ανάγκες της Αττικής.
6garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Για να επιτευχθούν οι στόχοι εκτροπής των απορριμμάτων ώστε να μην καταλήγουν στις μονάδες επεξεργασίας απαιτείται, πάντως, πολύ ενεργή συμμετοχή των δήμων, όταν πρόσφατα στοιχείαΘαμμένη στις χωματερές η ανακύκλωση | Το Βήμα του ΕΔΣΝΑ έδειξαν πως μόνο 16 από τους 66 Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) της Αττικής πέτυχαν το 2016 ανακύκλωση άνω του 1%.
Οι δήμοι, με βάση το θεσμικό πλαίσιο, έχουν την αποκλειστική αρμοδιότητα της συλλογής και μεταφοράς των απορριμμάτων, ενώ στον ΕΔΣΝΑ πέφτει το βάρος της επεξεργασίας/διάθεσης. Γι’ αυτό και ορισμένοι δημοτικοί άρχοντες θεωρούν πως είναι θεσμική αρμοδιότητα του ΕΔΣΝΑ (στον οποίον, όμως, συμμετέχουν οι δήμοι) η προώθηση των σχεδίων διαχείρισης για την κάλυψη των κοινοτικών στόχων, ώστε να πηγαίνουν στους ΧΥΤΥ ολοένα και μικρότερες ποσότητες. Μάλιστα, στην Αττική υπάρχει μια ιδιομορφία που δεν συναντάται στην υπόλοιπη Ελλάδα: ενώ στην υπόλοιπη χώρα οι φορείς διαχείρισης είναι καθαρά διαδημοτικοί οργανισμοί, στην Αττική το 40% του ΕΔΣΝΑ και η προεδρία πέρασε στην περιφέρεια με βάση το θεσμικό πλαίσιο του προγράμματος «Καλλικράτης».
10garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Ο δήμος Αθηναίων έχει προσβάλει στο Συμβούλιο της Επικρατείας τη συγκεκριμένη παραχώρηση στην περιφέρεια Αττικής, εξηγεί ο κ. Βαρελάς. Ο ίδιος τονίζει πως αποχώρησε από τις συνεδριάσεις του ΕΔΣΝΑ, όταν σε μία από αυτές διαπίστωσε πως από τους 61 που έπρεπε να συμμετάσχουν είχαν πάει οι 21, από τους οποίους μόλις πέντε ήταν εκπρόσωποι δήμων! Είναι και αυτό ένα δείγμα του ενδιαφέροντος των δημοτικών αρχόντων για το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στο Λεκανοπέδιο.
Κύκλοι του ΕΔΣΝΑ απαντούν, όμως, πως «με βάση τον περιφερειακό σχεδιασμό οι δήμοι έχουν άμεση αρμοδιότητα ή συναρμοδιότητα (με περιφέρεια και κεντρική διοίκηση) σε τρεις τομείς διαχείρισης των απορριμμάτων: την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση στην πηγή».
«Δυστυχώς όλοι οι δήμοι της Αττικής δεν έχουν αναπτύξει ενεργά τον σημαντικότατο ρόλο τους στην ανακύκλωση στην πηγή και άλλες δραστηριότητες, ενώ έχουν χρήματα τόσο από τα ανταποδοτικά προγράμματα, όσο και από το σχετικό επιχειρησιακό πρόγραμμα του ΕΣΠΑ (για ορισμένες δράσεις)», λέει ο κ. Ιατρού. Ο ίδιος προσθέτει πως «δυστυχώς σε επίπεδο δήμων αναμένουν να τα κάνει όλα η περιφέρεια και ο ΕΔΣΝΑ, ενώ τους αναλογούν δράσεις που αντιστοιχούν στο 52% των αποβλήτων που παράγουν». Γιατί το 52%; Γιατί το ΠΕΣΔΑ έχει βάλει ως στόχο την προδιαλογή στην πηγή για το 52% των απορριμμάτων! Πρόκειται για ποσοστό που θεωρείται αδύνατο να επιτευχθεί από στελέχη που ασχολούνται με τη διαχείριση απορριμμάτων και αποβλήτων.
Οι ίδιοι τρέμουν στο ενδεχόμενο να κλείσει η χωματερή της Φυλής χωρίς να είναι έτοιμος να λειτουργήσει ένας άλλος χώρος υποδοχής των απορριμμάτων της Αττικής. Με δεδομένο πως υπάρχει πλέον σοβαρό ενδεχόμενο να μην έχουν κατασκευαστεί και λειτουργήσει τα εργοστάσια επεξεργασίας, τότε η Αττική κινδυνεύει με περιβαλλοντική (και υγειονομική) κρίση ανυπολόγιστων διαστάσεων.
7garbage.jpg
[Δημήτρης Μιχαλάκης]
Τις τελευταίες (σχεδόν) 3 δεκαετίες περιπλανάται στον ελληνικό Τύπο. Εργάστηκε, μεταξύ άλλων, στον Οικονομικό Ταχυδρόμο, στην Ημερησία, στην Καθημερινή, στον ΣΚΑΪ & στην Ισοτιμία. Γράφει στο euro2day.gr για τις επενδύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και τα έργα υποδομής.
Κείμενο: 
Άρης Δημοκίδης
Άρης Δημοκίδης
Προσέβαλε με χυδαίο τρόπο τον κόσμο του Ολυμπιακού και του Άρη ο υφυπουργός Παιδείας Κώστας Ζουράρις και αποφάσισε -μετά από τεράστια κυβερνητική πίεση, όπως ακούγεται, να παραιτηθεί.
Είναι η πρώτη φορά εδώ και καιρό που θυμάμαι να παραιτείται τόσο εύκολα και άμεσα υπουργός. Και μάλιστα για χυδαιότητες, που από χυδαιότητες η πολιτική μας αυτήν την περίοδο άλλο τίποτα (ο Πολάκης έχει πει πολύ χειρότερα, το ίδιο και ο Δημήτρης Καμμένος που -ω τι ειρωνεία!- απαίτησε την αποπομπή Ζουράρι λέγοντας σήμερα «ή αυτός ή εγώ»).
Έχουν υπάρξει τόσοι λόγοι για να αναλάβει την ευθύνη κάποιος – και κανείς δεν έχει δείξει την παραμικρή ευθιξία, όμως τώρα ξαφνικά που ενοχλήθηκαν οπαδοί κομμάτων ο Ζουράρις βγήκε αμέσως εκτός κυβέρνησης επειδή είπε «ποιος τον γαμάει τον Άρη».
«Αυτοί οι ίδιοι μας έχουν γ@@@ει τον αδόξαστο με πράξεις, όχι λόγια, και κανείς δεν μιλάει. Όλων, και των Αρειανών! Αναφέρθηκε στις ομάδες και ξεσηκώθηκε το σύμπαν…Ένα έθνος οπαδών», σχολίασε κάποιος στην είδηση και έχει δίκιο.
Menelaos Myrillas / SOOC
Κάποιοι πολιτικοί μάς έχουν βρίσει, εξαπατήσει, πει ψέματα, ταράξει στους φόρους, μειώσει τους μισθούς. Έχουν αναμιχθεί σε σκάνδαλα αγοραπωλησίας όπλων με «μεσάζοντες», έχουν κάνει εξωφρενικές κωλοτούμπες. Κι όμως, όσο και να προσέβαλλαν ή εξαθλίωσαν με πράξεις τους πολίτες, δεν ένιωσαν ποτέ ιδιαίτερη πίεση για να παραιτηθούν. Αν είχαν προσβάλλει όμως οπαδούς ομάδων τώρα πιθανότατα θα ήταν ήδη παρελθόν.
Από τη μία χαίρομαι που επιτέλους απομακρύνεται κάποιος επειδή είπε χυδαιότητες, απ’ την άλλη μας λυπάμαι: Είμαστε η χώρα που μπορεί να ανεχτεί και να υποστεί τα πάντα από μια κυβέρνηση, εκτός μόνο απ’ το να μας θίξει τις ποδοσφαιρικές μας ομάδες.
Πόσο προφητικός ήταν ο Τζίμης Πανούσης. Επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά, την επομένη του θανάτου του: Όλο το έθνος προσκυνάει, σώβρακα και φανέλες.
Σημερον εμού…..είμαστε σίγουροι ;;
Ο δρόμος του πουθενά …
Μικτός χείμαρρος 
