Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Ο Ξακουστός Γκωντισάρ του Ονόρε ντε Μπαλζάκ στο 1893 θυμίζει ασφαλιστές του σήμερα…
Μέσα σε μια νύχτα τέλος 1833, ο συγγραφέας Honore de Balzac έγραψε τον «Ξακουστό Γκωντισάρ» στο πλαίσιο της έκδοσης του βιβλίου του «Σκηνές της Επαρχιακής Ζωής».Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος (1799 – 1850) μέσα σε 20 χρόνια έγραψε κάπου ενενήντα μυθιστορήματα, δουλεύοντας 12 ώρες το 24ωρο και άλλες έξι συμμετέχοντας στην κοσμική ζωή και στο κυνήγι να πλουτίσει που όμως δεν κατάφερε! Το έργο του καθρέφτισε την Γαλλική κοινωνία, έκανε αναπαραστάσεις της πραγματικότητας της αστικής τάξης που την ήξερε καλά (αστός και ο ίδιος). Περιέγραψε τους αστούς με τις κομπίνες και ραδιουργίες, τους γλείφτες και δουλοπρεπείς, τους άρρωστους για χρήμα και εξουσία, τους δήθεν, τις συνήθειες τους, τις ηθικές υποκρισίες τους, τις ιδιομορφίες της επαρχίας, τα ανθρώπινα πάθη κ.α. Βιβλία όπως «Οι φτωχοί συγγενείς», «Οι χωρικοί», «Ο αγροτικός γιατρός», τα «Φαιδρά διηγήματα», «Η ανθρώπινη κωμωδία», «Σκηνές ιδιωτικού βίου», «Σκηνές επαρχιακής ζωής», «Σκηνές ζωής στο ύπαιθρο» κ.α. περιγράφουν άριστα αυτό που «δεν φαίνεται» εύκολα στα προσωπεία των ανθρώπων γύρω μας.Ο «Ξακουστός Γκωντισάρ» σε μετάφραση του αξιόλογου Αντώνη Καραβασίλη (*στη φωτογραφία δίπλα με τον εκδότη Ευάγγελο Σπύρου), διακεκριμένου γνώστη των ασφαλειών ζωής (στελέχους της Μινέττα) κυκλοφόρησε πριν ένα μήνα από τις εκδόσεις ΣΤΙΓΜΗ (Καλλιδρομίου 28 – τηλ. 210 3844064, 3840660) και περιγράφει έναν εμπορικό αντιπρόσωπο, μια παράξενη φιγούρα όπως γράφει ο Μπαλζάκ, που έπλασε τα ήθη του καιρού μας.«Δεν είναι άραγε προορισμένος κατά κάποια έννοια να σημαδέψει τη μεγάλη μετάβαση, η οποία για όσους ξέρουν να παρατηρούν συναρθρώνει την εποχή των υλικών επιτευγμάτων με εκείνη των επιτευγμάτων του πνεύματος;» αναρωτιέται ο Μπαλζάκ. «Ο αιώνας μας θα αντικαταστήσει την κυριαρχία της απομονωμένης δύναμης που βρίθει από πρωτότυπες δημιουργίες, με την ηγεμονία της ομοιόμορφης, αλλά ισοπεδωτικής δύναμης η οποία εξισώνει τα προϊόντα, παράγοντας τα μαζικά και υπακούει σε μία μονοδιάστατη σκέψη, τελευταία έκφανση των κοινωνιών…» συμπληρώνει.«Ο εμπορικός αντιπρόσωπος δεν αποτελεί τάχα για τις ιδέες ότι οι άμαξες για τα πράγματα και τους ανθρώπους; είναι το όχημά τους, τις διακινεί, τις βάζει σε αντιπαράθεση…». «Αυτός είναι ένας πυρσοφόρος ένας αδαής σοφός, πλανημένος κατεργάρης, δύσπιστος ιερέας…παράξενη φιγούρα…τα έχει δει όλα, τα ξέρει όλα, γνωρίζει τους πάντες. Δεν εξετάζει τίποτα σε βάθος από ανθρώπους και τόπους συγκρατεί μόνο ονόματα στέκεται στην επιφάνεια των πραγμάτων…». «Ενδιαφέρεται για τα πάντα και τίποτα δεν τον ενδιαφέρει. Εξαίρετος μίμος, καταφέρνει να ενδύεται διαδοχικά το χαμόγελο της αφοσίωσης, της ευχαρίστησης, της φιλοφροσύνης και να το εγκαταλείπει για να ξαναβρεί τον αληθινό του εαυτό…».Σε μία ασφαλιστική εταιρία ζωής και κεφαλαιοποίησης έμαθαν τότε για τον ξακουστό Γκωντισάρ και την απαράμιλλη ευγλωττία του και του πρότειναν πρωτάκουστες απολαβές… (1893)…Οι ιθύνοντες των ασφαλειών ζωής και κεφαλαιοποίησης εγκωμίασαν τον ξακουστό (ασφαλιστή) Γκωντισάρ, τον ξεχώρισαν τόσο πολύ, τον ανέδειξαν τόσο καλά στη σφαίρα της υψηλής τραπεζικής και της υψηλής διπλωματίας του πνεύματος, το ταλέντο αυτού του ζωντανού καταλόγου κλ.π κλ.π (αρκετές φορές γίνεται και σήμερα με υπερβολή).Στο βιβλίο, διαβάζοντας ένας άνθρωπος ασφαλειών θα θυμηθεί άτομα του ασφαλιστικού χώρου που είναι για όλες τις δουλειές, που τα ξέρουν όλα, που «πιθηκίζουν» γνωμικά μεγάλων ανδρών σε σεμινάρια που μιμούνται άλλους και κάνουν τον Ακαδημαϊκό δάσκαλο αν και «απόφοιτοι νηπιαγωγείου» που ισοπεδώνουν ανθρώπους, που χαρίζουν πτυχία με σπουδές κάποιων ωρών, που λένε 5 ψέματα και μια αλήθεια, που λένε «άλλα ντ’ άλλων» στις πωλήσεις τους, που λένε συνέχεια για οτιδήποτε και μια δική τους άποψη κλ.π κλ.π.Ψάξτε το βιβλιαράκι, θα περάσετε ευχάριστα και ίσως επανεξετάσετε κάτι από τους τρόπους σας.Αντώνη συγχαρητήρια και Χρόνια Πολλά! Ε.Σ.
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Οι δημοφιλέστερες αγροτικές εφαρμογές smartphones & tablets του 2017
Bασικός «δέκτης» των ψηφιακών εργαλείων αποτελεί στις μέρες μας ο αγροτικός κλάδος. Το γεγονός, μάλιστα, ότι οι σύγχρονες τεχνολογίες γίνονται ολοένα και πιο προσιτές στους παραγωγούς έχει ως αποτέλεσμα η χρήση τους να πραγματοποιείται σε ευρύ φάσμα. Αυτό επιτυγχάνεται ακόμα και μέσα από συσκευές ευρείας χρήσης, όπως τα κινητά τηλέφωνα (smart phones), τα οποία να έχουν μετατραπεί σε «όπλα» στα χέρια τους.Ειδικά, όσον αφορά τα smartphones και τα tablets, ο σύγχρονος αγρότης μπορεί πλέον να επιλέξει από μία πληθώρα χρήσιμων εφαρμογών (apps), που θα τον βοηθήσουν στη διαδικασία της παραγωγής και τα οποία, τις περισσότερες φορές, διατίθενται δωρεάν.Σύμφωνα με τον αγροτικό ηλεκτρονικό ιστότοπο PrecisionAg, οι πιο δημοφιλείς εφαρμογές για το 2017, οι οποίες είναι διαθέσιμες και στους Έλληνες παραγωγούς, ήταν το Farm Dog Scout και το MyAnalyzer-App Center.Farm Dog ScoutΤο Farm Dog Scout είναι μια άλλη νέα εφαρμογή, η οποία απλοποιεί τη διαδικασία της ανίχνευσης ασθενειών και παρασίτων στις καλλιέργειες, προσφέροντας, παράλληλα, παρακολούθηση των εκτάσεων όλο τον χρόνο. Η εφαρμογή δίνει τη δυνατότητα στους αγρότες να εισάγουν τα όρια των εκτάσεών τους, να προσθέσουν συμβάντα και αναφορές ασθενειών, να τραβούν φωτογραφίες και να κρατάνε χρήσιμες σημειώσεις κατά τη διάρκεια των επισκέψεών τους στο χωράφι. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να αξιολογήσουν τη σοβαρότητα μίας κατάστασης, ενώ η ίδια εφαρμογή στέλνει αναφορές στον παραγωγό για τις συνθήκες που επικρατούν στο χωράφι.MyAnalyzer-App CenterΤο MyAnalyzer είναι μία από τις πολλές αγροτικές εφαρμογές, όπως το MyOperations, το Connect Mobile και το MyTransfer, που περιλαμβάνονται στο App Center της John Deere. Το πιο εύχρηστο και δημοφιλές εργαλείο του App-Center είναι το MyAnalyzer, το οποίο επιτρέπει στους αγρότες να συνδεθούν, να επικοινωνήσουν και να συνεργαστούν μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας έτσι αγρονομικά δεδομένα, όπως δεδομένα φύτευσης και χάρτες αποδόσεων.Πηγή : www.ypaithros.gr
Διέρρευσαν τα 5 ονόματα που φέρεται να κατέθεσε χθες στη Νέα Υόρκη ο Matthew Nimetz στους διαπραγματευτές της Ελλάδας και της πΓΔΜ. Το θέμα των Σκοπίων όμως δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά. Η πιο επικίνδυνη εξέλιξη των τελευταίων ημερών ήταν το άνοιγμα από τον Nikola Dimitrov, τον ικανότατο διπλωματικά υπουργό Εξωτερικών της γειτονικής χώρας, του θέματος του δημοψηφίσματος, ως τελικής κατάληξης της διαδικασίας. Είναι προφανές ότι σε περίπτωση δημοψηφίσματος στα Σκόπια, θα ενταθεί η πίεση για αντίστοιχο δημοψήφισμα στην Ελλάδα, θέση που, στο πλαίσιο της κυβερνητικής διγλωσσίας, υποστηρίζει στην Ελλάδα ο υπουργός Εθνικής Άμυνας και απορρίπτει ρητώς ο υπουργός Εξωτερικών. Με δεδομένο ότι η ελληνική κοινή γνώμη είναι συντριπτικά κατά μιας λύσης που να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία -68% κατά, 24% υπέρ στην πρόσφατη έρευνα της Marc-, η Ελλάδα κινδυνεύει να χρεωθεί την αποτυχία αυτού του γύρου των διαπραγματεύσεων και να παγιδευτεί σε ένα αποτέλεσμα που θα καταδικάζει την όποια πιθανότητα λύσης, οδηγώντας σε βάθος χρόνου στην πλήρη επικράτηση των θέσεων των Σκοπίων (πρόσθετες αναγνωρίσεις, είσοδος στον ΟΗΕ με το συνταγματικό όνομα κ.λπ.).
Εκκλησίες-ταχυδρομεία, θρησκείες για άθεους και αντικαταθλιπτικά για Χριστιανούς. Η εκκλησία στην Αγγλία χάνει πιστούς και αναζητά τρόπους να παλέψει για την επιβίωσή της.
David LaChapelle, Sermon, 2003. [από το βιβλίο «LaChapelle, Heaven to Hell», εκδ. Taschen]
15 Μαΐου 2008. Ο Νικ Κέιβ παίρνει την κιθάρα του στην εκκλησία του Αγίου Λουκά στο Κλέρκενγουελ του Λονδίνου. Στο πρώτο τραγούδι του: Σκάψε Λάζαρε, σκάψεDig, Lazarus, Dig!!!, ο Λάζαρος λέγεται Λάρι, συζεί με τη σύντροφό του του στο Σαν Φρανσίσκο, είναι νευρωτικός, και ενοχλημένος από την απόφαση του Ιησού να τον σηκώσει από τον τάφο του.
Με δυο λόγια
Αν ο ρυθμός μείωσης των πιστών στη Βρετανία δεν αναχαιτιστεί, η Αγγλικανική Εκκλησία θα εξαφανιστεί το 2067. Οι Αγγλικανοί επιστρατεύουν καινούργια μέσα ώστε να συμβαδίσουν με την εποχή τους: από εναλλακτικούς τρόπους χρήσεις των ναών ώστε να παραμείνουν ζωντανοί, από συναυλίες έως σεμινάρια ψυχολογικής υποστήριξης.
Η απομάκρυνση των ανθρώπων από την εκκλησία δεν απαντάται μόνο στη Βρετανία. Όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι εξαιρούν τη θρησκεία από τις σημαντικές αξίες της ζωής τους. Ανάμεσα τους και οι Έλληνες: μέσα σε 15 χρόνια το ποσοστό εκείνων που δηλώνουν θρησκευόμενοι έπεσε από 85,6% σε 52%.
Παράλληλα με τις προσπάθειες της εκκλησίας να απαντήσει στο πρόβλημα, μία νέα γενιά άθεων κάνει την εμφάνισή της στην Ευρώπη: είναι εκείνοι που δεν αρνούνται τη βιωματική σχέση τους με τη θρησκεία, έλκονται από το συλλογικό μήνυμά της, αλλά δεν πιστεύουν στον Θεό. Το inside story παρακολούθησε την κυριακάτικη λειτουργία τους στο κεντρικό Λονδίνο υπό τους ήχους της Γουίτνεϊ Χιούστον.
Κανείς δεν σκανδαλίζεται, οι εκκλησίες στην Αγγλία παραδοσιακά λειτουργούν ως χώροι πολλαπλών χρήσεων. Δεν σημαίνει όμως ότι είναι ουδέτεροι. Η συναισθηματική φόρτιση απαράμιλλη για δημόσια κτίρια, είναι εκεί.
Ούτε η συναυλία αποσιωπά τον χώρο στον οποίον γίνεται. Οι οπαδοί του Κέιβ ξέρουν τον ρόλο που παίζει η Bίβλος στο έργο του. Ο Aυστραλός ρόκερ συνεχίζει με το Red Right HandNick Cave & The Bad Seeds – Red Right Hand, στο οποίο ο Θεός παρουσιάζεται ως τιμωρός όπως τον συναντάμε στον Χαμένο Παράδεισο του Τζον Μίλτον.
Οι 16.000 ναοί της Αγγλικανικής Εκκλησίας (περίπου ένας για κάθε 4.000 κατοίκους) έχουν συνολικό ετήσιο κόστος συντήρησης περίπου 160 εκατ. λίρες το χρόνο. Οι μισθοί ιερέων και διοικητικού προσωπικού είναι 180 εκατ. λίρεςIf Churches Paid Taxes | HuffPost και καλύπτονται από την ίδια την εκκλησία. Το κράτος χρηματοδοτεί εν μέρει τη συντήρηση των κτιρίων (¾ από τα οποία είναι διατηρητέα). Tα έσοδα της αγγλικανικής εκκλησίας προέρχονται από τις συνεισφορές των πιστών, αλλά και εναλλακτικούς τρόπους χρήσης, όπως η παραχώρηση χώρων για εκθέσεις, συνέδρια, καφετέριες και διοργάνωση συναυλιών.
Τα κυρίαρχα χριστιανικά δόγματα στη Βρετανία
Αγγλία
Αγγλικανική Εκκλησία
Ουαλία
Αγγλικανική Εκκλησία, αλλά με αυτοδιοίκητο
Σκωτία
Πρεσβυτεριανή Εθνική Εκκλησία
Βόρειος Ιρλανδία
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, Πρεσβυτεριανή Εκκλησία και Εκκλησία της Ιρλανδίας
Στην Ελλάδα, η χρηματοδότηση λειτουργεί αντίστροφα. Οι εκκλησίες είναι 10.000 (μία για κάθε χίλιους κατοίκους), χωρίς να υπολογίζονται τα αμέτρητα ξωκλήσια και ιδιόκτητες μικρές εκκλησίες. Η εκκλησία καλύπτει τα έξοδα συντήρησης και λειτουργίας των ναών από το παγκάρι και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας (ενοικιάσεις διαμερισμάτων/επαγγελματικών χώρων) που κατέχει.
Το κράτος, όμως, μισθοδοτεί τους περίπου 9.500 κληρικούς, με ετήσιο κόστος 200 εκατομμύρια ευρώΈρευνα: Οι οικονομικές διαστάσεις των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη | ΙΝΣΠΟΛ.
Η Ελλάδα δεν είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα όπου η εκκλησία χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό
Αυστρία
Yποχρεωτικός φόρος 1,1% στους Καθολικούς
Bέλγιο
Απευθείας χρηματοδότηση της εκκλησίας από το κράτος
Γερμανία
8-10% φόρος σε όσους επιθυμούν να καταγραφούν επισήμως ως μέλη συγκεκριμένης θρησκείας
Δανία
Η εκκλησία της Δανίας λαμβάνει επιχορήγηση από το κράτος και φόρο μόνο στα μέλη της (από 1 έως 1,5%)
Ελλάδα
Μισθοδότηση κληρικών από τον κρατικό προϋπολογισμό (200 εκατομμύρια), η εκκλησία καλύπτει τα έξοδα συντήρησης.
Ιταλία
0,8% σε όλους τους φορολογούμενους με δυνατότητα επιλογής θρησκείας που θα επιδοτηθεί
Ισπανία
Οι φορολογούμενοι επιλέγουν αν ένα ποσοστό του φόρου εισοδήματος θα δοθεί στην Καθολική Εκκλήσια
Κροατία
Περίπου το 0,5% του κρατικού προϋπολογισμού πηγαίνει στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Σουηδία
Φόρος στα μέλη 1-2%
Φιλανδία
Φόρος στα μέλη της Ευαγγελικής Λουθηρανής Εκκλησίας και Ορθόδοξης Εκκλησίας, κατά μέσο όρο 1,4%
Αν και οι οπαδοί του Κέιβ είναι χαρακτηριστικά πολλοί στην Ελλάδα, είναι αμφίβολο αν θα μπορέσουν να τον δουν ποτέ να παίζει σε ναό –η ορθόδοξη εκκλησία δεν είναι δεκτική σε τέτοιες καινοτομίες. Ούτε όμως οι Άγγλοι θα δουν προκοπή αν περιμένουν μόνο από τους φίλους της τέχνης τη λύση στα δύο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εκκλησία τους: την κατακόρυφη πτώση του αριθμού των πιστών και τις οικονομικές δυσκολίες που αυτή συνεπάγεται. Στα δύο αυτά μεγάλα ερωτήματα αναζητούνται απαντήσεις, οι οποίες είναι κάποιες φορές αναπάντεχες και δεν περιλαμβάνουν κατ’ ανάγκη τον Θεό.
Το τέλος της εκκλησίας;
Τα τελευταία 20 χρόνια, περίπου 25 αγγλικανικές εκκλησίες κλείνουν στη Βρετανία κάθε χρόνο. Μία στις τέσσερις εκκλησίες έχει λιγότερες από 16 επισκέψεις πιστών την εβδομάδα –στα χωριά και τις κωμοπόλεις, λιγότεροι από 10.
Μόνο το 1,5% του πληθυσμού πηγαίνει στην κυριακάτικη λειτουργία, το νούμερο έχει πέσει στο μισό μέσα σε 25 χρόνια.
Μόλις το 3% όσων ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 18-24 δηλώνουν μέλη της αγγλικανικής εκκλησίας. Τα τελευταία 30 χρόνια, ανεξαρτήτως ηλικίας, ο αριθμός των πιστών έχει μειωθεί κατά 37%. To 1983 περίπου ένας στους τρεις Βρετανούς δήλωνε άθεος, σήμερα η αναλογία είναι ένας στους δύο
Μόνο ανάμεσα στο 2012 και 2014 οι Αγγλικανοί στη Βρετανία μειώθηκαν κατά 1,7 εκατομμύρια. Αν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί, η Αγγλικανική Εκκλησία θα πάψει να υπάρχει πριν το 20672. Ο προηγούμενος αρχηγός της Αγγλικανικής Εκκλησίας, Τζορτζ Κάρεϊ, προειδοποίησε ότι απέχουμε μία γενιά από τον αφανισμό της.
Το 2015, έρευνα τριών αμερικανικών πανεπιστημίων με δείγμα περίπου 11,5 εκατομμύρια έφηβους, έδειξε ότι η σημερινή γενιά Αμερικανών είναι η λιγότερο πιστή στην ιστορία της χώρας. Σε σχέση με τα τέλη των ’70ς, ο αριθμός των 18χρόνων που δεν πηγαίνουν ποτέ στην εκκλησία έχει υπερδιπλασιαστεί, ενώ οι φοιτητές που περιγράφουν τη θρησκεία ως «καθόλου σημαντική» στη ζωή τους έχει
.Η θρησκεία έρχεται τελευταία με μόλις 5% –και διαρκώς πτωτική τάση– όταν οι Ευρωπαίοι αξιολογούν τις σημαντικότερες προσωπικές τους αξίες.
Η διατήρηση της ειρήνης και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αξιολογούνταιStandardn, 2015 ως οι σημαντικότερες αξίες από αντίστοιχα το 45% και 40% των ερωτηθέντων.
Εντυπωσιακή είναι η τάση και στην Ελλάδα.
Αν και σε έρευνα της ΔιαΝΕΟσις”Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες”; Οι Απαντήσεις Σε 68 Διαγράμματα | διαΝΕΟσις το 2016, ο αριθμός όσων δηλώνουν πιστοί παραμένει πολύ ψηλός (84,5%), έρευνα της Kapa Research για το Βήμα το 2015Δημοσκόπηση Κάπα Research: Χριστιανοί ορθόδοξοι αλλά… μια φορά τον χρόνο | έδειξε πως μέσα σε 15 χρόνια το ποσοστό εκείνων που δηλώνουν θρησκευόμενοι έπεσε από 85,6% σε 52%.
Από την τελευταία έρευνα προκύπτουν δύο ακόμη πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία. Το 2006 μόνο 7% δήλωνε ότι δεν πηγαίνει ποτέ στην εκκλησία. Το 2015 το ποσοστό είχε φτάσει στο 36%. Αντίστοιχα είναι και τα ποσοστά σε μία ακόμη χαρακτηριστική ερώτηση: «Πόσο συχνά προσεύχεστε εκτός εκκλησίας».
Ενώ το 2006 μόνο το 7,2% είχε δηλώσει «ποτέ», το 2015 το ποσοστό είχε φτάσει στο 30% περίπου.
Με λίγα λόγια, αν και οι Έλληνες εξακολουθούν να δηλώνουν πιστοί, η εκκλησία εξαφανίζεται από την καθημερινότητά τους.
Είναι ένα θεμελιώδες, υπαρξιακό πρόβλημα το οποίο θίγεται ελάχιστα δημοσίως από τους εκπροσώπους της εκκλησίας, σε αντίθεση με το όνομα της Μακεδονίας ή τις ερωτικές προτιμήσεις των Ελλήνων.
Από τις τουαλέτες στα αντικαταθλιπτικά
Στην Αγγλία μπορεί λιγότεροι από δέκα πιστοί να προσέρχονται στην κυριακάτικη λειτουργία, αλλά την ίδια στιγμή εννιά στους δέκα Βρετανούς επισκέπτονται εκκλησίες για τελείως διαφορετικούς λόγους. Ειδικά στα απομακρυσμένα χωριά, οι εκκλησίες λειτουργούν ως τοπικά ταχυδρομεία, σταθμοί για πληρωμές λογαριασμών, λαϊκές αγορές, κ.λπ.
Η Τζο Σάντερς, ιερέας στο Λέστερσαϊρ της κεντρικής Αγγλίας, εξέφρασε πρόσφατα στον την πεποίθηση ότι η εκκλησία πρέπει να βρίσκει διαρκώς νέες λύσεις ώστε να κρατήσει τα κτίρια της ανοιχτά και να παραμείνει παρούσα στη ζωή των ανθρώπων: «Θα πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες μας ώστε να φιλοξενήσουμε ταχυδρομεία, χώρους συνεστιάσεων, δημόσιες κουζίνες και τουαλέτες».
Οι γυναίκες ιερείς στη Βρετανία ήταν 5.690 το 2017 και, σε αντίθεση με τους άνδρες, διαρκώς αυξάνονται. 274 γυναίκες αναμένεται να χειροτονηθούν το επόμενο διάστημα, έναντι 268 ανδρών. Η διαφορά είναι μικρή αλλά με μεγάλη συμβολική σημασία.
Η συζήτηση πηγαίνει φυσικά πολύ πιο πέρα από τους τρόπους χρήσης των κτιρίων. Η θρησκευτικός κοινωνιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ Γκρέις ΝτέιβιςReligion in Public Life: Levelling the Ground | Theos Think Tank υποστηρίζει ότι παρά τη διαπιστωμένη απομάκρυνση των ανθρώπων από τη εκκλησία, η χριστιανική παράδοση έχει διαρκή και μεγάλη επιρροή στην καθημερινότητα των ανθρώπων, καταρχάς στον χρόνο και τον χώρο τους: από τις αργίες και τις γιορτές μέχρι την κυρίαρχη παρουσία των ναών γύρω μας. Η εκκλησία διαφυλάσσει επίσης το αίσθημα της συλλογικότητας και της συμμετοχής καθώς κορυφαίες προσωπικές μας στιγμές συνδέονται με τα μυστήρια της. Η Ντέιβις υπενθυμίζει όμως ότι οι άνθρωποι θεωρούν κεκτημένες αξίες την ελευθερία έκφρασης και τη μοντέρνα δημοκρατία και ως εκ τούτου η εκκλησία θα κάνει λάθος αν προσπαθήσει να επιβάλει το δόγμα της στους πιστούς. Αντιθέτως, πρέπει να συνδεθεί με την κοινωνία μέσα από τα σύγχρονα προβλήματα της.
Για παράδειγμα, στο βόρειο Ντέβον η Αγγλικανική εκκλησία τρέχει ένα σχήμα που βοηθά οικογένειεςH σελίδα TARKA Community Refugee Sponsors στο Facebook να φιλοξενήσουν πρόσφυγες από τη Συρία. Η Επισκοπή του Έξετερ συμμετέχει στην καμπάνια της Αγγλικανικής Εκκλησίας να μειωθούν οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα στα κτίρια της κατά 80% μέχρι το 2050 (με ενδιάμεσο στόχο το 42% το 2020) εγκαθιστώντας φωτοβολταϊκά πάνελ με επιδοτήσειςecochurchsouthwest.org των επιτοκίων δανεισμού. Στο Έξετερ λειτουργεί επίσης 24ωρη γραμμή γα όσους αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα και διοργανώνονται σεμινάρια για την ψυχική υγεία, ανάμεσα στα οποία και ένα με το ερώτημα αν οι χριστιανοί πρέπει να παίρνουν αντικαταθλιπτικά.
Στο Πλάιμουθ τα παιδιά ενθαρρύνονταιPlymouth Centre for Faiths & Cultural Diversity να μαθαίνουν τις θρησκείες των συμμαθητών τους και να συμμετέχουν στον διαθρησκευτικό διάλογο μαζί τους. Η εκκλησία επιχειρεί έτσι να συμβαδίσει με μία απρόσμενα θετική εξέλιξη για τη θρησκεία που προκάλεσε η μετανάστευση: Παρά τη διαρκώς πτωτική τάση σε όλη τη χώρα, στο Λονδίνο οι Χριστιανοί που πηγαίνουν στην εκκλησία αυξήθηκανLondon Church Census 2012 | issuu από 620.000 το 2005 σε 720.000 το 2012, αύξηση που αποδίδεται αποκλειστικά στις χριστιανικές κοινότητες των μεταναστών.
Παράλληλα, μέσα σε μία δεκαετία όσοι αυτοπροσδιορίζονται ως Μουσουλμάνοι αυξήθηκαν από 8,5% σε 12,4% και οι Βουδιστές από 4% σε 5%. Οι διαφορετικές θρησκευτικές κοινότητες δεν είναι απομονωμένες. Στο Έξετερ, το 2015, όταν ο καθεδρικός ναός έπιασε φωτιά, το τζαμί της πόλης άνοιξε τις πόρτεςMosque steps in to feed homeless as fire forces continued closure of Exeter Cathedral | AnglicanNews του προκειμένου να φιλοξενήσει το εβδομαδιαίο συσσίτιο στους άστεγους. Είναι μία υπενθύμιση για το πόσο εκ των ων ουκ άνευ είναι η συζήτηση για τη δημιουργία τζαμιού στην Αθήνα, αφού οι λατρευτικοί χώροι ως εστίες αρωγής ξεπερνούν το δόγμα. Για την Ορθόδοξη εκκλησία, η άφιξη των μεταναστών αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την αναθέρμανση του θρησκευτικού ενδιαφέροντος.
Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα η εκκλησία επιτελεί σημαντικό κοινωνικό έργο, ειδικά στην εποχή της οικονομικής κρίσης και την πίεση που αυτή ασκεί στις δυνατότητες του κοινωνικού κράτους. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ένας συντονισμένος τρόπος ώστε να συγχρονιστεί με τις νέες ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί. Η ερευνήτρια Έφη Φωκά, σε έρευνα του 2012, πριν δηλαδή εμφανιστούν τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα, αναφέρει το παράδειγμα της ΘήβαςActa Universitatis Upsaliensis | Acta Universitatis Upsaliensis όπου οι μουσουλμάνοι Πακιστανοί και Ινδοί μετανάστες δεν έχουν ενσωματωθεί στην τοπική κοινωνία και επομένως δεν γνωρίζουν για τις διανομές τροφίμων και ρουχισμού.
Εκκλησία για άθεους
Η εκκλησία με το τελετουργικό της συλλογικότητας, τη βιωματική της σχέση με τους ανθρώπους και το κοινωνικό της έργο, εμπνέει όμως και όσους αρνούνται την ύπαρξη του Θεού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Sunday Assemblysundayassembly.com, η εκκλησία που δημιούργησαν πριν από πέντε χρόνια δύο κωμικοί, ο Σάντερσον Τζόουνς και η Πίπα Έβανς.
Η Συνέλευση διατηρεί τη διάρθρωση της εκκλησιαστικής λειτουργίας, αλλά εξαιρεί τον Θεό από τη διαδικασία. Είναι σαν να πηγαίνεις σε λειτουργία της Αγγλικανικής Εκκλησίας, αλλά υπό τους ήχους της Μπελίντα Καρλάιλ, των Oasis και της Γουίτνεϊ Χιούστον. Δεν υπάρχουν θρησκευτικές αναφορές, η αρχή της Συνέλευσης συνοψίζεται σε τρεις προτροπές προς τα μέλη της: να ζουν καλύτερα, να βοηθούν περισσότερο και να αναρωτιούνται συχνότερα.
Στα πέμπτα γενέθλια της Συνέλευσης, περίπου 350 άνθρωποι, στη συντριπτική πλειοψηφία τους από 25 έως 40 ετών, συναντήθηκαν στο Κόνγουεϊ Χολ στο Χόλμπορν του κεντρικού Λονδίνου.
Στη σκηνή υπάρχουν ερασιτέχνες μουσικοί μέλη της συνέλευσης, οθόνη για καραόκε και powerpoint για τις παρουσιάσεις. Ο κόσμος είναι θορυβώδης, στην είσοδο της αίθουσας ο Τζόουνς χαιρετά όσους μπαίνουν με high five, το συνθηματικό της χαράς. Η λειτουργία ξεκινάει με Αντέλ και Fat Boy Slim. Στο δεύτερο τραγούδι η αίθουσα έχει σηκωθεί στο πόδι. Ο Άντερσον χορεύει μπροστά από τη σκηνή, και δείχνει διαρκώς την καρδιά του, αναλαμβάνοντας ατύπως το ρόλο του «ιερέα» . Μοιάζει σαν συναυλία γκόσπελ, αλλά είναι πολύ δύσκολο να διακρίνεις το θρησκευτικό στοιχείο. Έχεις διαρκώς τον φόβο ότι αργά ή γρήγορα ο αλλόκοτος χαρακτήρας της αίρεσης θα ξεπροβάλει, αλλά όλοι παραμένουν κουλ και χαλαροί. Τις ομιλίες έχουν αναλάβει η ποιήτρια Τόλου Απμελούσι και ο stand up κωμικός Ριούφους Χάουντ. Και οι δύο μιλάνε χωρίς φανφάρες για τη μετανάστευση ή τα συσσίτια στο Λονδίνο. Μιλούν επίσης για το φως, το σκοτάδι, τον φόβο. Ο τόνος τους είναι προσωπικός, παντού όμως υπάρχει η υποδήλωση στον πνευματικό χαρακτήρα της συλλογικότητας που συναντάμε στην εκκλησία.
false
«Κανείς δεν είναι εδώ για να υποδείξει στον άλλον τι να πιστεύει ή να πρεσβεύει στη ζωή του, αλλά προκειμένου να βοηθήσει τον πλησίον του να ζήσει τη ζωή που επέλεξε, λέει ο Τζόουνς για να θυμίσει τον σκοπό της Sunday Assembly. Η Συνέλευση προσπαθεί να μεταδώσει το αίσθημα της συλλογικότητας και να ενσταλάξει την ελπίδα στα μέλη της, αλλά χωρίς το βάρος του θεού και το βάρος της θρησκείας. Η μοναδική παράδοξη στιγμή είναι όταν ο Τζόουνς ζητά από το κοινό να κλείσει τα μάτια του για διαλογισμό. Mπορεί το προγραμματισμένο ξεχείλισμα συναισθηματισμού και αδελφοσύνης να σε χτυπάει λίγο στα νεύρα, αλλά η όλη διαδικασία διαφυλάσσει τον χαρακτήρα της από τον χιπισμό και την ταγαροποίηση.
Το πιο ενδιαφέρον με τη Συνέλευση είναι ότι με το να εξαιρεί τον Θεό από τη διαδικασία, τον απενοχοποιεί. Το να μην πιστεύεις στον Θεό δεν σημαίνει ότι είσαι αναγκασμένος να αρνηθείς την εκ των πραγμάτων βιωματική σχέση που έχεις με τους λατρευτικούς χώρους. Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε καλά. Είναι δύο ειδών ενοχές αυτές που αντιμετωπίζουμε: η πρώτη ότι θα μας περάσουν για πιστούς αν πούμε ότι μας αρέσουν οι εκκλησίες ή το Γλυκύ μου Έαρ. Η δεύτερη είναι απέναντι στον ίδιο τον Θεό, ότι θα μας περάσει για άπιστους που δανειζόμαστε τα ιερά και όσια του χωρίς κατ’ ανάγκη να έχουμε Εκείνον στο μυαλό μας.
Ο συγγραφέας Αλέν Ντε Μποτόν μπορεί μεν να μιλάει σαν οι Coldplay να τραγουδάνε βιβλία του Λεό Μπουσκαλιά (ο Θεός να σε φυλάξει, δηλαδή), αλλά λέει κάτι πολύ ενδιαφέρον: δεν χρειάζεται να είναι κανείς πιστός για να του αρέσει η γαλήνη μίας εκκλησίας, τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα –ή, στη δική μας περίπτωση, να περπατάει πίσω από τον επιτάφιο.
Πέρα από την προσωπική αναζήτηση, ο Ντε Μπότον λέει ότι όσοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο μπορούν να αντλήσουν μαθήματα από τη θρησκεία, το ξεκάθαρο μήνυμά της και τους τρόπους συλλογικής δράσης που έχει αναπτύξει σε βάθος αιώνων. Ο Ντε Μπότον πριν μερικά χρόνια σχεδίαζε μάλιστα να κατασκευάσει τον πρώτο ναό για άθεους στο ΛονδίνοAlain de Botton reveals plans for ‘temple to atheism’ in heart of London | The Guardian.
Αυτή όμως είναι η φιλοσοφική διάσταση του ζητήματος. Για όσους συμμετέχουν σε συλλογικές πρωτοβουλίες, όπως η Sunday Assembly, η πνευματική αναζήτηση συναντά την ανάγκη για κοινωνική συμμετοχή. Tα μέλη της Συνέλευσης δεν τραγουδάνε μόνο στις λειτουργίες, ούτε απλώς συμμετέχουν στις εκδρομές περισυλλογήςRetreat to the future | Sunday Assembly. Αντιθέτως, όπως και οι πιστοί-μέλη της εκκλησίας, επιδιώκουν να έχουν κοινωνικό ρόλο: διανέμουν φαγητό, ενισχύουν φιλανθρωπικούς οργανισμούς, οργανώνουν εκδηλώσεις σε εργατικές κατοικίες.
Οι Τζέρεμι Κόρμπιν της εκκλησίας
Με ανάλογη μέθοδο, αλλά πολύ διαφορετική αφετηρία, προσπαθεί και η ίδια η Εκκλησία της Αγγλίας να προσελκύσει τους πιστούς. O Τζάστιν Γουέλμπι, διάδοχος του Τζορτζ Κάρεϊ στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, συμμερίζεται την αγωνία του προκατόχου του και έχει πει σε ανύποπτο χρόνο ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία της εκκλησίας να σωθεί μέσω της εξωστρέφειας.
false
Οι Αγγλικανοί δεν στρέφονται στην Αντέλ και τη Γούιτνεϊ Χιούστον, αλλά σε πιο θρησκευτικά τραγούδια και τον ευαγγελισμό. Ταυτόχρονα εκσυγχρονίζουν το κοινωνικό τους ρόλο, διοργανώνοντας από συμβουλευτικές για διαζευγμένους πατέρες μέχρι fitness classesHow evangelical Christians are using social action to revivify church brand | The Guardian.
O ιερέας-τραγουδιστής Τιμ Χιουζ.
Πολλοί παραλληλίζουν την πρωτοβουλία του μετριοπαθούς Γουέλμπι με την προσπάθεια του Τόνι Μπλερ και τους Εργατικούς. Ο πρώην πρωθυπουργός εστίασε την προσοχή του όχι στο δόγμα των Labour, αλλά στον εκμοντερνισμό του κόμματος ώστε να συμβαδίσει με ανάγκες που οι άνθρωποι εκ πρώτης όψεως δεν ταύτιζαν με την πολιτική. Έτσι και ο Γουέλμπι, με τον προσηνή χαρακτήρα και τον απελευθερωμένο λόγο του, παρουσιάζει την εκκλησία ως έναν μοντέρνο και ανοιχτό θεσμό τον οποίο οι πιστοί μπορούν να προσεγγίσουν για τις υπαρξιακές τους αγωνίες. Άλλοι όμως παραλληλίζουν το κίνημα εξωστρέφειας με τον Τζέρεμι ΚόρμπινAs traditional believers turn away, is this a new crisis of faith? | The Guardian. Λένε δηλαδή πως τελικά απευθύνεται σε λίγους φανατικούς ζηλωτές, αφού πίσω από το άνοιγμα στην κοινωνία κρύβεται η εκ των πραγμάτων άκαμπτη δογματική Αγγλικανική Εκκλησία. Και, όπως θα έλεγε ο Ντε Μπότον: η θρησκεία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για την αφήσουμε αποκλειστικά στους πιστούς.
Είναι πολιτικός επιστήμονας και δημοσιογράφος. Eργάζεται σε think tank στο Λονδίνο, και παράλληλα αρθρογραφεί σε ελληνικά και βρετανικά μέσα αναλύοντας την πολιτική επικαιρότητα. Έχει επίσης εργαστεί στο βρετανικό κοινοβούλιο.
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Κάποτε ήθελα να γίνω άθεος, αλλά τα παράτησα. Δεν έχουν αργίες.
Henry Youngman, 1906-1998, Αμερικανός κωμικός
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Η κλίμακα Καρντάσεφ (ρωσικά: Шкала Кардашёва, αγγλικά: Kardashev scale) κατατάσσει έναν πολιτισμό σύμφωνα με την ενέργεια που είναι σε θέση να καταναλώνει και να χειραγωγεί, η οποία και αντιστοιχεί ταυτόχρονα στο βαθμό εξάπλωσης του πολιτισμού αυτού στον Κόσμο.
Προτάθηκε το 1964 από τον Ρώσο αστρονόμο Νικολάι Καρντάσεφ(Nikolai Kardashev).
Με την επέκταση της κλίμακας Καρντάσεφ και πριν τη μονάδα προκύπτει μέτρο αξιολόγησης και του ανθρώπινου πολιτισμού στην ιστορία του. Η βασική βαθμονόμηση γίνεται με βάση τρεις ενεργειακές θέσεις στην κλίμακα που αντιστοιχούν στην ικανότητα πλήρους διαχείρισης των ενεργειακών πόρων ενός πλανήτη που κατοικείται (τύπος Α), του άστρου του αντίστοιχου ηλιακού συστήματος (τύπος Β) και του γαλαξία του (τύπος Γ).
Δείγματα πολιτισμών που θα μπορούσαν να αντιστοιχιστούν στην επεκταμένη κλίμακα Καρντάσεφ, είναι ο ανθρώπινος και υποθετικοί πολιτισμοί.
Εν έτει 2012, ο ανθρώπινος πολιτισμός βρίσκεται στο 0,72 της κλίμακας, ενώ σύμφωνα με σχετικούς υπολογισμούς, πιθανώς να φτάσουμε τον Τύπο Α σε 100 – 200 χρόνια, τον Τύπο Β σε μερικές χιλιάδες χρόνια (κατά την εκτίμηση του Φρήμαν Ντάυσον, γύρω στο έτος 11.200) και τον Τύπο Γ σε 100.000 έως 1 εκατομμύριο χρόνια.
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Forever Sloppy
Τι κι αν επί χρόνια το ελληνικό κράτος επικαλείτο ως επιχείρημα για τη μη αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών, η οποία κρίθηκε παράνομη από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ότι τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του ήταν ανεπαρκή για τον καθορισμό των τιμών; Με την ίδια αυθαίρετη προσέγγιση, δίνει τώρα περιθώριο 20 ημερών για να υποβάλουν οι 200 περίπου πιστοποιημένοι εκτιμητές τις εισηγήσεις τους για τις νέες τιμές ανά περιοχή. Η δουλειά αυτή είναι σύνθετη, ενώ μεγάλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο κρούουν ήδη τον κώδωνα του κινδύνου, εκφράζοντας σοβαρές επιφυλάξεις για την αξιοπιστία των νέων αντικειμενικών αξιών στις οποίες θα καταλήξει η διαδικασία, στο χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί. Παρά ταύτα, κι επειδή οι δανειστές πιέζουν, στόχος είναι έως το τέλος Μαρτίου να έχει ολοκληρωθεί η αναπροσαρμογή, κι αν γίνει και κανένα λάθος… δεν χάθηκε ο κόσμος. Τόσα χρόνια πληρώνουμε φόρους επί πλασματικών αξιών, εδώ θα τα χαλάσουμε; Δυστυχώς, η περιφρόνηση που προδίδει και αυτή η υπόθεση απέναντι στους πολίτες τους οποίους το ζήτημα αφορά άμεσα και ουσιαστικά δεν είναι κάτι καινούριο.
Οι αδελφοί Γκούπτα αγκάλιασαν την Νότιο Αφρική σαν δεύτερη πατρίδα τους. Και με τη βοήθεια του διεφθαρμένου προέδρου Ζούμα έγιναν τα ισχυρότερα πρόσωπα της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας. Καθώς η χώρα των G20 σείεται από το σκάνδαλο, είναι αμφίβολο αν θα πληρώσουν για τη ζημιά που προκάλεσαν στις κρατικές εταιρείες της.
Στην κωμόπολη Βρέντε της Νοτίου Αφρικής περίπου το 70% των κατοίκων είναι άνεργοι και ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Παρόλα αυτά εκεί βρίσκεται το πολυτελές Vrede Hotel και η φάρμα Vrede, τα οποία δεν θα μας απασχολούσαν ποτέ αν δεν συνδέονταν με την ισχυρότερη οικογένεια της Νοτίου Αφρικής, τους Ινδούς αδελφούς Γκούπτα.
Ούτε ίσως οι Γκούπτα δεν θα μας απασχολούσαν αν δεν ήταν τόσο στενά συνδεδεμένοι με τον πρόεδρο της χώρας, Τζέικομπ Zούμα –o δεσμός τους είναι τόσο στενός που εφημερίδες της χώρας τούς αποκαλούν Zούπτα. Οι Ινδοί αδελφοί είναι ο βασικός λόγος που η Νότιος Αφρική,(paywall) Jacob Zuma, the Guptas and the selling of South Africa | Financial Times από αφρικανικό κράτος-πρότυπο στα μέσα της δεκαετίας του ’90 φαντάζει πια στα μάτια πολλών αναλυτών σαν μια ολιγαρχία ρωσικού τύπου μετά την αποκάλυψη των Guptaleaksgupta-leaks.com, των emails που ανέδειξαν τις επιχειρηματικές συναλλαγές της οικογένειας Γκούπτα και προκάλεσαν το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μετά-απαρτχάιντ εποχής στη Νότια Αφρική.
Μοντέρνες σταχτομπούτες…
Τα τρία αδέλφια Eτζέι, Ατούλ και Ρατζές (γνωστός ως Τόνι) Γκούπτα μεγάλωσαν σε ένα διαμέρισμα 40 τετραγωνικών στο φτωχικό Ούταρ Πραντές της βορειοανατολικής Ινδίας, αλλά για τα δεδομένα της χώρας θεωρούνταν προνομιούχοι. Ο πατέρας τους ενθάρρυνε τους τρεις γιους του να ταξιδέψουν και να γνωρίσουν τον κόσμο. Έτσι ο Eτζέι βρέθηκε στη Ρωσία, ο Ρατζές στην Κίνα και ο μεσαίος Aτούλ στο Γιοχάνεσμπουργκ, όπου ξεκίνησε πουλώντας παπούτσια. Ήταν το σωτήριο έτος 1993, ο Νέλσον Μαντέλα είχε βγει από τη φυλακή πριν τρία χρόνια και το κόμμα του, το ANC, εμφανιζόταν ως «η φωνή της συντριπτικής πλειοψηφίας» των Νοτιοαφρικανών, το κόμμα που θα ένωνε τον τραυματισμένο από το Απαρτχάιντ λαό.
Ένα χρόνο αργότερα, όταν ο Μαντέλα θα κέρδιζε τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στη χώρα, η Νότια Αφρική είχε το πιο προοδευτικό Σύνταγμα στον κόσμο, τις καλύτερες υποδομές και τη μεγαλύτερη βιομηχανική βάση στην Αφρική.
Ο νεαρός Ατούλ ΓκούπταΤο βιογραφικό του στα Gupta-leaks μυρίστηκε την ευκαιρία για μπίζνες. Δημιούργησε μια εταιρεία ΙΤ, η οποία στο μέλλον θα γινόταν ο όμιλος πληροφορικής Sahara, και προσέγγισε τον τότε αντιπρόεδρο της χώρας, Τάμπο Μπέκι. Γρήγορα στο Γιοχάνεσμπουργκ κατέφτασαν και οι δύο αδελφοί του. Όταν ο Μπέκι ανέλαβε την προεδρία της χώρας με τις ευλογίες του Μαντέλα, αντιπρόεδρος του ANC έγινε ο Zούμα. Όμως το 2005 βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σκανδάλου, καθώς ο λογιστής του βρέθηκε να παίρνει μίζες από την αγορά πολεμικών πλοίων και λίγο αργότερα κατηγορήθηκε και ο ίδιος για τον βιασμό της κόρης ενός στελέχους του κόμματους, που είναι ακτιβίστρια για το AIDS και φορέας του ιού HIV (ο Zούμα ισχυρίστηκε ότι η πράξη ήταν συναινετική και επιπλέον ότι δεν υπήρχε περίπτωση να του μεταδοθεί ο ιός, καθώς μετά τη σεξουαλική πράξη πλύθηκε και ήπιε νερό με λεμόνι, που είναι αντιμικροβιακό). Ο κόμπος όμως είχε φτάσει στο χτένι και ο Μπέκι τον εξώθησε σε παραίτηση.
O μεγαλύτερος αδελφός, Eτζέι Γκούπτα, με τον πρόεδρο Zούμα.
Τότε κανείς δεν πόνταρε ούτε σεντ στο πολιτικό μέλλον του Zούμα, εκτός ίσως από τους Γκούπτα που είχαν αναπτύξει σχέσεις μαζί του από το 2002. Και το 2007, ενάντια σε όλες τις προβλέψεις, ο Zούμα κέρδισε τον Μπέκι στις εκλογές για την ηγεσία του παντοδύναμου ANC, εξασφαλίζοντας σχεδόν αυτόματα την προεδρία της χώρας (κατά την προεκλογική περίοδο του 2009 θα ταξιδεύει με αεροπλάνα και ελικόπτερα των Γκούπτα). Την ίδια εποχή ένας από τους γιους του, ο Ντουντουζάνε, έπιασε δουλειά στη Sahara Computerssahara.co.za, και σύντομα υπάλληλος των Γκούπτα έγινε και η δίδυμη αδελφή του, Ντουντουζίλε.
Η εκλογή Zούμα αποδείχτηκε καταλυτική για τους Ινδούς. Καθώς στη Νότιο Αφρική υπάρχουν επιχειρήσεις με κρατικό μονοπώλιο (όπως συνέβαινε περισσότερο παλαιότερα στην Ελλάδα, καθώς πλέον μεγάλες κρατικές εταιρείες και εκμεταλλεύσεις περνούν σταδιακά σε ιδιώτες), όποιος τις ελέγχει κερδίζει ολόκληρη την αγορά. Με συνδετικό κρίκο τον Ντουντουζάνε Zούμα, οι Γκούπτα είχαν τέτοια επιρροήThe Brothers Who Bought South Africa | Bloomberg στον κρατικό μηχανισμό, που ανεβοκατέβαζαν υπουργούς και διοικητές μεγάλων οργανισμών ανάλογα με τα οικονομικά τους συμφέροντα.
Χαρακτηριστική περίπτωση η Transnet, κρατική εταιρεία που ελέγχει τα λιμάνια, τα σιδηροδρομικά δίκτυα και τους αγωγούς φυσικού αερίου, η οποία τον Μάρτιο του 2014 προχώρησε στην –για τα δεδομένα της χώρας– «αγορά του αιώνα», αποκτώντας 1.000 βαγόνια τρένων για περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια. Διοικητής της Transnet ήταν ο Μπράιαν Μολέφε, συχνός καλεσμένος στην έπαυλη των Γκούπτα στη λεωφόρο Saxonworld (την οποία οι Νοτιοαφρικανοί αποκαλούν σκωπτικά και «Λευκό Οίκο», προκειμένου να τονίσουν την εξουσία των αδελφών). Ο Μολέφε έδωσε τη δουλειά στην κινέζικη South Rail, που θα αναλάμβανε την προμήθεια των βαγονιών σε συνεργασία με εταιρεία των Γκούπτα. Όμως τα βαγόνια ήταν εκτός προδιαγραφών με αποτέλεσμα να ξεκινήσει αντιδικία, με τον κρατικό οργανισμό μεταφορών PRASA South African Transport Services να διεκδικεί πίσω τα χρήματα.
H εντυπωσιακή έπαυλη των Γκούπτα, για πολλά χρόνια κάτι σαν προεδρικό μέγαρο της χώρας.
O Μολέφε αντί να χάσει τη θέση του, μεταπήδησε στην EskomΗ ιστοσελίδα της Eskom, την αποκλειστική πάροχο ηλεκτρικού ρεύματος της χώρας (παράγει περίπου το 95% του ηλεκτρικού ρεύματος στη Νότια Αφρική και περίπου το 45% του ηλεκτρικού που χρησιμοποιείται σε ολόκληρη την ήπειρο).
Οι πανούργοι Γκούπτα έβαλαν σκοπό να γίνουν οι αποκλειστικοί προμηθευτές πρώτης ύλης στην Eskom αποκτώντας τα ορυχεία λιγνίτη που είχε στην κατοχή του ο ελβετικός γίγαντας Glencore. Ο Μολέφε άρχισε να ασκεί πίεση στην Glencore, για παράδειγμα ρίχνοντάς της υπέρογκα πρόστιμα επειδή ο λιγνίτης ήταν υποτίθεται «κακής ποιότητας». Η Glencore κατάλαβε. Αποφάσισε να πουλήσει τα ορυχεία, τα οποία απέκτησε η εταιρεία Tegenta των Γκούπτα χωρίς αυτοί να βάλουν φράγκο, απλώς δεσμεύοντας μελλοντικές πληρωμές της Eskom για την προμήθεια λιγνίτη. Παρεμπιπτόντως, το 30% της Tegenta ανήκε στον Ντουντουζάνε Zούμα.
Οι Γκούπτα φρόντιζαν τον αγαπημένο τους Ντουντουζάνε, που τελικά έγινε διευθυντής σε 11 εταιρείες τους. Το 2012 ο υιός Ζούμα βρέθηκε ιδιοκτήτης διαμερίσματος που αγοράστηκε μέσω εταιρείας των αδελφών στο υψηλότερο κτίριο στον κόσμο, τον πύργο Burj Khalifaburjkhalifa.ae στο Ντουμπάι. Και όταν άφησε έγκυο ένα μοντέλο με την οποία είχε εξωσυζυγική σχέση, οι Γκούπτα κουκούλωσαν το σκάνδαλο πληρώνοντας ένα υπέρογκο ποσό στην ερωμένη.
Το 2015 ο υιός Zούμα ανέλαβε να πείσει τον τότε υφυπουργό οικονομικών Μσεμπίζι Τζόνας να επισκεφτεί την έπαυλη των Γκούπτα. Ο Τζόνας πήγε στο ραντεβού, όπου οι Γκούπτα του υποσχέθηκαν το υπουργείο Οικονομικών και ένα τεράστιο χρηματικό ποσό με αντάλλαγμα για να γίνει άνθρωπος τους. Ο Τζόνας έφυγε από τη συνάντηση σαν να τον είχε χτυπήσει μετεωρίτης και ενημέρωσε αμέσως τον προϊστάμενό του, υπουργό Οικονομικών Νένε ότι οι Γκούπτα του προσέφεραν τη θέση του και «ένα καράβι λεφτά». Ο Νένε γέλασε, όμως λίγες μέρες αργότερα και οι δύο άνδρες πληροφορήθηκαν ότι νέος υπουργός Οικονομικών γινόταν ο άγνωστος βουλευτής Ντες βαν ΡόιενPresident Zuma appointed me – Van Rooyen denies Gupta hiring | news24.
Μια πολύ βρώμικη ιστορία για τους Γκούπτα αφορά τη φάρμα Vrede στο Free State. Το 2012 η τοπική αυτοδιοίκηση της επαρχίας Free State ύφανε το φιλόδοξο «σχέδιο Vrede» με σκοπό την δημιουργία μιας μεγάλης κλίμακας γαλακτοκομικής μονάδας, η οποία θα ανήκε κατά 80% σε δικαιούχους-παραγωγούς της τοπικής κοινότητας, που θα συμμετείχαν στα κέρδη αλλά και στη λήψη των αποφάσεων. Αυτό θα έκανε τους φτωχούς κτηνοτρόφους πραγματικούς ιδιοκτήτες της παραγωγής τους και θα ενίσχυε τη γεωργική παραγωγή στην περιοχή, θα επούλωνε τις πληγές του απαρτχάιντ και θα ενδυνάμωνε τις σχέσεις της κοινότητας. Η εταιρεία παραγωγής γάλακτος Estina των Γκούπτα πήρε δωρεάνHow Free State’s Ace Magashule’s family linked to Gupta companies | 702.co.za το δικαίωμα εκμετάλλευσης για 99 χρόνια μιας έκτασης 4.400 εκταρίων, καθώς και ένα εγγυημένο ποσό 114 εκατομμύρια ραντ ετησίως για τρία χρόνια για την κατασκευή και λειτουργία του αγροκτήματος. Όμως το όλο σχέδιο εξελίχθηκε σε σκάνδαλο όταν αποκαλύφθηκε ότι με το που καταβάλλονταν αυτά τα εκατομμύρια, μεταφέροντανEstina Dairy Farm: A corruption crime scene in Vrede | Daily Maverick από την Estina σε λογαριασμούς των Γκούπτα στο Ντουμπάι. Δεν υπήρξε καμία πραγματική συμμετοχή δικαιούχων ενώ κάποιοι από τους κτηνοτρόφους είχαν πουλήσει όλα τους τα ζώα εν αναμονή της συμμετοχής τους στο έργο.
Η ιδέα του σχεδίου ανήκε στον υπουργό Γεωργίας του Free State, που κατάγεται από το Vrede και ο οποίος λίγους μήνες πριν είχε απολαύσει ένα πολυτελές ταξίδι στην Ινδία, χρηματοδοτημένο από τους Γκούπτα. Μετά από αυτό έγινε υπουργός Φυσικών Πόρων, προφανώς ως επιβράβευση.
Η φάρμα Vrede πλήρωσεGuess who paid for Vega Gupta’s 2013 wedding? That’s right, the taxpayer did | The South African ακόμα και τον διαβόητο «γάμο του αιώνα», της Βέγκα, κόρης της μοναδικής αδελφής των Γκούπτα. Το 2013, η πόλη Sun City έζησε για πέντε μέρες την επίδειξη πλούτου και δύναμης των Ινδών αδελφών. Οι καλεσμένοι που ήρθαν από την Ινδία, με παρέμβαση του Zούμα προσγειώθηκαν σε στρατιωτική βάση χωρίς να περάσουν τον συνήθη έλεγχο που γίνεται στα πολιτικά αεροδρόμια. Στη συνέχεια επιβιβάστηκαν στα τεθωρακισμένα αυτοκίνητα με μπλε φώτα που συνήθως προορίζονται για κυβερνητικούς αξιωματούχους προς το Palace of the Lost Citysuninternational.com, ένα από τα ακριβότερα ξενοδοχεία της χώρας, το οποίο είχε κλειστεί για 400 προσκεκλημένους.
Tο βρώμικο σύννεφο γύρω από τον Zούμα δεν σταμάτησε να απασχολεί τον Τύπο σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας του. Όμως το καλοκαίρι του 2017 δύο νοτιοαφρικανικές εφημερίδες αποφάσισαν να ερευνήσουν τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που διακινούνταν από σέρβερ των Γκούπτα. Οι αποκαλύψεις που προέκυψαν έγιναν γνωστές ως Guptaleaksgupta-leaks.com και είναι μια μεγάλη επιτυχία της ερευνητικής δημοσιογραφίας της χώρας. Πλέον είναι αμφίβολο αν ο Zούμα θα ολοκληρώσει καν τη θητεία του, που λήγει το 2019.
Τα απόνερα του σκανδάλου φτάνουν στο Τέξας, όπου το FBI ερευνά το ρόλο μιας εταιρείας ανιψιών των Γκούπτα στο ξέπλυμα χρημάτων μέσω Ντουμπάι, αλλά και στις βρετανικές ακτές, καθώς την τραπεζική επεξεργασία της συμφωνίας για τα βαγόνια είχε αναλάβει η βρετανική τράπεζα HSBC. Μπλεγμένες στο σκάνδαλο βρέθηκαν και διεθνείς ιδιωτικές εταιρείες, όπως η ελεγκτική εταιρεία KMPG (η οποία για παράδειγμα δικαιολόγησε το κόστος του γάμου της Βέγκα Γκούπτα ως έξοδο μετακίνησης), η εταιρεία συμβούλων McKinsey και ο γερμανικός κολοσσός βιομηχανικού λογισμικού SAP.
Μια παράπλευρη απώλεια ήταν η διάλυση της διάσημης εταιρείας δημοσίων σχέσεων Bell PottingerBell Pottinger. Στις αρχές του 2016, και εν μέσω αποκαλύψεων, οι Γκούπτα προσέλαβαν τη βρετανική εταιρεία με αμοιβή 100.000 λίρες Αγγλίας μηνιαίως για να βελτιώσουν το προφίλ τους. Αφού παραποίησε διάφορες πηγές στο ίντερνετ (Wikipedia, φόρα, μπλογκ και ειδησιογραφικά άρθρα) προς όφελος των Γκούπτα, η Bell Pottinger λάνσαρε μια καμπάνια που σκοπό είχε να ανακινήσει ρατσιστικά μίση και ταραχές και να παρουσιάσει τους Γκούπτα ως θύματα του «οικονομικού απαρτχάιντ». Η γενικευμένη διεθνής κατακραυγήBell Pottinger expelled from PR trade body after South Africa racism row | Τhe Guardian είχε ως αποτέλεσμα των πτώχευσή της.
Όμως, η συνέργεια Ζούμα-Γκούπτα είχε κυρίως σοβαρές επιπτώσεις για την οικονομία της Νοτίου Αφρικής, η οποία αν και μέλος των 20 πιο ισχυρών κρατών του πλανήτη του G20, έχει ασυνήθιστα υψηλό επίπεδο ανεργίας με σχεδόν 1/3 του πληθυσμού να βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας (η ανεργία το τρίτο τρίμηνο του 2017 έφθασε στο 27,7% το χειρότερο επίπεδο εδώ και 14 χρόνια). Την ίδια ώρα οι κρατικές εταιρείες, το υποτιθέμενο όχημα για την ανάπτυξη της οικονομίας και για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, απαιτούν συνεχώς κεφάλαια και παραμένουν στάσιμες. Η κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού, οι εταιρείες σιδηροδρομικών μεταφορών (εμπορευμάτων και επιβατών), η εθνική αεροπορική εταιρεία και η κατασκευάστρια εταιρεία όπλων απολαμβάνουν σχεδόν μονοπωλιακό καθεστώς στη Νότια Αφρική, αλλά όλο και περισσότερο υποστηρίζονται από κρατικά χρήματα. Για τη στήριξή τους διοχετεύεται δημόσιο χρήμα , το οποίο στερείται η κοινωνία για την κάλυψη βασικών αναγκών εκπαίδευσης, υγείας και στέγασης.
Τον Απρίλιο του 2017 έγιναν μεγάλες διαδηλώσεις στο Κέιπ Τάουν ενάντια στον διορισμό νέου υπουργού Οικονομικών, κάτι που προκάλεσε την χαμηλότατη αξιολόγηση της οικονομίας της χώρας από δύο διεθνή ιδρύματα. Ήταν σαφές ότι ο προηγούμενος υπουργός Pravin Gordhan δεν θα επέτρεπε ούτε την αμφιλεγόμενη συμφωνία πυρηνικών με τη Ρωσία, ούτε την αγορά μιας τράπεζας από τους Γκούπτα. Οι διαδηλωτές κρατούν πλακάτ με το πρόσωπο του Ατούλ Γκούπτα. [RODGER BOSCH / AFP]
Μεγάλες εταιρείες είναι επιφυλακτικές να επενδύσουν στη χώρα, ενώ άλλες αποσύρονται από συμφωνίες καθώς φοβούνται ότι θα τους πάρει «η μπάλα». Ξαφνικά όλοι στη χώρα κάνουν σαν να μην γνωρίζουν τους Γκούπτα, ιδιαίτερα ο κύκλος του προέδρου Zούμα. Ο Ντουντουζάνε Ζούμα πούλησε όλα τα μερίδια του στις εταιρείες τουςThe rise (and fall?) of Duduzane Zuma | City Press ενώ οι Γκούπτα άρχισαν να πουλούν και αυτοί μαζικά τις εταιρείες τους, με διαφαινόμενο σκοπό να μετακομίσουν στο Ντουμπάι όπου διαθέτουν ακίνητη περιουσία και δεσμούς με το παλάτι.
Τελευταία τους ελπίδα ήταν οι πρόσφατες εκλογές στο ANC, την ηγεσία του οποίου διεκδίκησε η πρώην σύζυγος και μητέρα τεσσάρων παιδιών του Zούμα. Οι Γκούπτα πόνταραν στην εκλογή της πρώην πρώτης κυρίας για να μπορέσουν να σωθούν, όμως τελικά επικράτησε ο αντιπρόεδρος Σίριλ ΡαμαφόσαCyril Ramaphosa elected as new leader of South Africa’s ANC | Independent. Μετά τους τελευταίους τριγμούς, είναι πιθανό ο μεταρρυθμιστής Ραμαφόσα να αντικαταστήσει τον Ζούμα γρήγορα και στην προεδρία της χώρας.
Μόλις εχθές, οι εισαγγελείς της Νότιας Αφρικής προχώρησαν στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων της McKinsey και της Trillian Capital, εταιρείας που ανήκε σε στενό συνεργάτη των Γκούπτα. Και οι δύο είχαν εισπράξει πολλά χρήματα από την Eskom επί ηγεσίας Μολέφε για συμβουλευτικές υπηρεσίες. H πρώτη δεσμεύθηκε να επιστρέψειMcKinsey to repay Eskom fees even if court finds contract valid | Eyewitness News τα περίπου 81,5 εκατ. δολάρια που έλαβε –ασχέτου του τελικού πορίσματος για το αν η πληρωμή ήταν νόμιμη– μια και είναι σαφές ότι η Eskom εμπλεκόταν στο σκάνδαλο Γκούπτα. Ουσιαστικά είναι η πρώτη σημαντική ανταπόκριση της πολιτείας στην εκτεταμένη διαφθορά που αποκάλυψαν τα Guptaleaks.
Είναι ερευνητής σε θέματα εξτρεμιστικών Ισλαμικών οργανώσεων, και είναι ο ένας εκ των δύο συγγραφέων του βιβλίου “Al Qaeda: The Transformation of Terrorism in the Middle East and North Africa”, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Praeger το 2015.
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Γιατί ο χρόνος κυλάει πιο γρήγορα όσο μεγαλώνουμε
Ι
Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο κι έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές την επιστήμη.
Ερευνητές του πανεπιστημίου του Ludwig Maximilian στο Μόναχο, που ερεύνησαν το φαινόμενο το 2005, πήραν συνεντεύξεις από 499 συμμετέχοντες ηλικίας 14-94 ετών για το πώς αντιλαμβάνονται το πέρασμα του χρόνου.
Αυτό που διαπίστωσαν αμέσως, όπως μεταδίδει το Scientific American, ήταν ότι όλες οι ηλικίες αντιλαμβάνονταν το ίδιο τις μικρές χρονικές περιόδους (μέρες, εβδομάδες, μήνες), ωστόσο για μεγαλύτερες περιόδους, για παράδειγμα δεκαετίες, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία συμμετέχοντες «ένιωθαν» ότι ο χρόνος περνούσε πιο γρήγορα.
Ειδικά οι συμμετέχοντες άνω των 40 ετών δήλωσαν ότι ο χρόνος κυλούσε πιο αργά όταν ήταν μικρά παιδιά κι ότι… επιτάχυνε κατά τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής τους.
Οι επιστήμονες αποδίδουν αυτό το φαινόμενο στις νέες εμπειρίες που αποκτά κανείς αλλά και στον… ίδιο τον χρόνο!
Για παράδειγμα, ένας χρόνος στη ζωή ενός 5χρονου αποτελεί το 1/5 της ζωής του ενώ αντίθετα ένας χρόνος στη ζωή ενός 20χρονου είναι το 1/20 άρα η σημασία που του αποδίδουμε είναι σχετική με τα χρόνια που έχουμε περάσει σε αυτόν τον πλανήτη.
Επιπλέον, ο εγκέφαλος αποθηκεύει τις μνήμες με βάση τις νέες εμπειρίες, οι οποίες ανακαλούνται πιο εύκολα σε σχέση με τις συνηθισμένες.
Αυτό συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλός μας θέλει να μπορεί να ανακαλεί «μοναδικά» γεγονότα πιο εύκολα σε περίπτωση που συμβούν ξανά έτσι ώστε να έχει το πλεονέκτημα να αντιδράσει σωστά.
Εφόσον λοιπόν ο εγκέφαλος θυμάται πιο εύκολα τις νέες εμπειρίες κι έχουμε περισσότερες νέες εμπειρίες όσο πιο νέοι είμαστε, είναι λογικό τα παιδικά και νεανικά μας χρόνια να τα θυμόμαστε καλύτερα και να τα θεωρούμε πιο «γεμάτα» σε σχέση με τα χρόνια της μέσης ηλικίας.
Θέλω να γίνω
αριστερός.
Να είμαι χιπ και τρέντι
κι οι φουκαράδες να ’χουνε
εμένα για αφέντη.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να γδέρνω, να μαδάω.
Να τρέφομαι απ’ το καθεστώς,
αυτό που… πολεμάω!
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να παίρνω χορηγίες,
επιδοτήσεις, αρπαχτές,
κονδύλια, αργομισθίες.
Θέλω να γίνω αριστερός
και στη δεξιά μου τσέπη,
να βάζω όσα ο λαός
σε μια ζωή δεν βλέπει.
Θέλω να γίνω αριστερός,
χρυσά να ’χω κουτάλια
κι όταν μαζί μου διαφωνούν
να σπάω και κεφάλια.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να έχω ασυλία.
Θολές παρόλες να πετώ,
να γράφω και βιβλία.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Ένα με τους παρίες,
κοστούμι Αρμάνι να φορώ
δίπλα τους στις πορείες.
Θέλω να γίνω αριστερός,
ξερόλας τελοσπάντων,
κήνσωρ, ιεροεξεταστής
και τιμητής των πάντων.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Μονά-ζυγά δικά μου.
Ο πιο στυγνός δικτάτορας
να ωχριά μπροστά μου.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να μένω στην Εκάλη.
Φασίστες, ρατσιστόμουτρα
να είναι όλοι οι άλλοι.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να εισβάλω στη Βουλή.
Να καταλάβω έδρανο,
να κοιμηθώ πολύ.
Θέλω να γίνω αριστερός,
την ανεργία να σκίσω.
Δούλους πολλούς, εισαγωγής,
τον τόπο να γεμίσω.
Θέλω να γίνω αριστερός,
να σπάσω τα ταμπού.
Κόκα, παρτούζα κι αστακοί
να γίνουν του συρμού.
Θέλω να γίνω αριστερός
για να υμνώ τη φύση.
Ν’ αφήνω οικολογικές πορδές,
να καλλιεργώ χασίσι.
Θέλω να γίνω αριστερός
και να πουλώ κουλτούρα.
Να εξαίρω καλλιτεχνικά σκατά,
ξεράσματα και ούρα.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να βγάζω και φιρμάνια.
Να κάθονται όλοι προσοχή
στη γκέϊ περηφάνια.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Να βρίζω τον Χριστό.
Αλλοδαποί θρησκόληπτοι
να μ’ έχουν για αρχηγό.
Θέλω να γίνω αριστερός,
τις εκκλησιές να κλείσω,
μπούργκες να βλέπω ολόγυρα,
πολλά τζαμιά να χτίσω.
Θέλω να γίνω αριστερός
και πολυπολιτισμικός.
Τις παραδόσεις τού Έλληνα
να θάψω δια παντός.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Μοντέρνος, ριζοσπάστης,
δανδής και ανανεωτής,
φελλός κι απεργοσπάστης.
Θέλω να γίνω αριστερός.
Τον Μαρξ ν’ αποκηρύξω.
Τους συνεπείς αριστερούς
στα Τάρταρα να ρίξω.
Αριστείδης ( ο
δίκαιος )
8-06-2013
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό.
Αβραάμ Λίνκολν, 1809-1865, Αμερικανός πρόεδρος
000000
Δημοσιεύτηκε στισ
Τα λάθη που σκοτώνουν πετυχημένες επιχειρήσεις – Μπουραντάς
Τα μεγάλα λάθη που κάνουν επιτυχημένες επιχειρήσεις να εξαφανίζονται. Ο λάθος προσανατολισμός προς τη δράση και όχι τη σκέψη και η παγίδα των «συνταγών επιτυχίας».
«Τίποτα δεν αποτυγχάνει όσο η επιτυχία» (nothing fails like success). Με αυτή τη ρήση, ο καθηγητής R. Pascal εκφράζει το σύνηθες φαινόμενο της αποτυχίας πολλών επιτυχημένων επιχειρήσεων. Για παράδειγμα, από τις 32 εξαιρετικές επιχειρήσεις στις ΗΠΑ που παρουσίασε ο T. Peters στο παγκόσμιο best seller του «In Search of Excellence» τη δεκαετία του 1980, οι μισές δεν ζουν. Το ίδιο και στην Ελλάδα. Πολύ επιτυχημένες επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους και κυρίαρχες στην αγορά (π.χ. Πειραϊκή-Πατραϊκή, Φιξ, πρόσφατα Μαρινόπουλος) χρεοκόπησαν.
Η κατανόηση των αιτιών αυτού του φαινομένου είναι πολύ χρήσιμη για τις επιχειρήσεις που επιδιώκουν να είναι διαρκώς επιτυχημένες. Πάνω σε αυτά τα αίτια στηρίχθηκαν τα επόμενα παγκόσμια best sellers του Μάνατζμεντ, το «Built to Last»(Porras & Collins) και το «Good to Great» (Collins).
Ένα πρώτο αίτιο είναι η αλαζονεία στην οποία συνήθως οδηγεί η επιτυχία. Οι επιτυχημένες επιχειρήσεις αισθάνονται ακαταμάχητες, δεν μαθαίνουν διότι πιστεύουν ότι τα ξέρουν όλα, υποτιμούν τους μικρούς ή νέους παίκτες που μπαίνουν στην αγορά και συμπεριφέρονται υπεροπτικά στους πελάτες και τους εξωτερικούς συνεργάτες τους.
Το δεύτερο αίτιο είναι ο εφησυχασμός (complacency). Επαναπαύονται, δηλαδή, στις δάφνες τους, δεν αλλάζουν έγκαιρα, γίνονται συντηρητικές και δεν καινοτομούν, ενώ το περιβάλλον αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς (το γνωστό φαινόμενο του βατράχου στην κατσαρόλα). Σε πολλές επιτυχημένες επιχειρήσεις που αυξάνουν το μέγεθός τους δημιουργείται αδράνεια λόγω γραφειοκρατίας, παγιωμένης κουλτούρας και συσχετισμού συμφερόντων που εμποδίζουν την προσαρμογή στις αλλαγές.
Ένας άλλος σημαντικός λόγος της αδράνειας είναι τα στελέχη και οι εργαζόμενοι που είναι προσανατολισμένοι προς τη δράση και όχι προς τη σκέψη. Χορεύουν όλοι μαζί στη σάλα και δεν ανεβαίνουν να δουν τον χορό από το μπαλκόνι, ώστε να εντοπίσουν προβλήματα ή ευκαιρίες για βελτιωτικές αλλαγές.
Τέταρτη αιτία είναι η παγίδα των «συνταγών επιτυχίας». Αυτό σημαίνει ότι η επιτυχία τους στηρίχθηκε σε σωστές συνταγές, οι οποίες μετατρέπονται σε ισχυρές πεποιθήσεις και στερεότυπα. Όμως, οι συνταγές επιτυχίας του παρελθόντος ή σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον μπορεί να είναι συνταγές αποτυχίας για το παρόν και το μέλλον ή για ένα διαφορετικό περιβάλλον. Αυτές οι συνταγές μπορεί να αφορούν το μάνατζμεντ, τα προϊόντα, τη στρατηγική, το μάρκετινγκ, τη διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού και τις υπόλοιπες λειτουργίες.
Πέμπτον, συχνά υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ γνωρίζω και κάνω (know-do gap). Δηλαδή, όλοι γνωρίζουν πώς πρέπει να γίνουν τα σωστά πράγματα σωστά, αλλά δεν γίνονται λόγω ανικανότητας σχεδιασμού και κυρίως υλοποίησης των αλλαγών. Πάσχουν, δηλαδή, από έλλειμμα ηγεσίας και διοίκησης αλλαγών.
Τέλος, ειδικά για την Ελλάδα, που οι επιχειρήσεις είναι οικογενειακές, συχνή αιτία της αποτυχίας είναι η μη σωστή προετοιμασία των διαδόχων, των επιχειρηματιών και της ανώτατης διοίκησης, που συνήθως ταυτίζονται.
Το αντίδοτο στις παραπάνω αιτίες προφανώς είναι η συνεχής επαγρύπνηση, η εγρήγορση (mindfulness), η προνοητικότητα (proactiveness) και η συνεχής και έγκαιρη προσαρμογή της στρατηγικής, των δομών και της οργάνωσης, των συστημάτων, της κουλτούρας και βεβαίως των στελεχών που αντιστέκονται στις αλλαγές.
Η ευθύνη όλων αυτών αναμφισβήτητα ανήκει σε κάθε στέλεχος, αλλά κυρίως στην ανώτατη διοίκηση -που οφείλει να κάνει πράξη το «άλλαξε προτού αναγκαστείς να αλλάξεις» και να διοικεί μέσω του μέλλοντος και όχι μέσω του παρόντος και του παρελθόντος.
_______________________
~ Δημήτρης Μπουραντάς, Καθηγητής, διευθυντής Executive MBA στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών