ΟΡΕΙΝΟΣ

Επαγγέλματα που χάνονται

από τον Χρήστο Μίχα.

Για αρκετά χρόνια η οικιακή οικονομία των κατοίκων των Δερβενοχωρίων, στηρίχθηκε στην συλλογή ρητίνης και στην παραγωγή Ξυλανθράκων – Κάρβουνου .

Η γεμάτη πευκοδάση περιοχή μας , κυρίως από Χαλέπιο Πευκη , από πολύ παλιά εξασφάλιζε στους κατοίκους μας ένα πρόσθετο εισόδημα , υπήρχαν όμως και οικογένειες που ασχολούνταν , αποκλειστικά και μόνο με αυτά τα δασικά επαγγέλματα , ιδιαίτερα όσοι δεν ασχολούνταν με την Γεωργία και την Κτηνοτροφία .

Η διαδικασία συλλογής ρητίνης ξεκινούσε την 1 Απριλίου περίπου και τελείωνε περί τα τέλη Οκτωβρίου . Αρχικά οι ρετσινάδες ΄΄έφτιαχναν΄΄ τα πεύκα , τοποθετώντας τσίγκινα ΄΄τενεκάκια ΄΄ , σε νέα πεύκα ή αντικαθιστούσαν τα φθαρμένα ΄΄ τενεκάκια ΄΄ στα παλαιά πεύκα , με άλλα καινούργια . Τα μεγαλύτερα τενεκακια οι κάτοικοι τα έλεγαν ΄΄πομπίνες ΄΄ .

Απαραίτητη προϋπόθεση για να ετοιμασθεί ένας πεύκος και να αρχίσει η ρητίνευση του , ήταν το ύψος και η διάμετρος του κορμού του . Συγκεκριμένα θα έπρεπε να είχε διάμετρο περίπου 60 πόντους , σε ύψος τουλάχιστον ενάμιση μέτρου , ώστε να μπορούσε να πελεκηθεί διαδοχικά έως αυτό το ύψος , οπότε τελείωνε και η περίοδος .Το ΄΄ξύσιμο΄΄ ή πελέκημα ήταν η μέθοδος αποφλοίωσης του κορμού με την διάνοιξη μετώπου, πέντε έως οκτώ πόντων με σκεπάρνι .

Συνεχίστε την ανάγνωση του “ΡΗΤΙΝΟΣΥΛΕΚΤΕΣ στα Δερβενοχωρια”