ΟΡΕΙΝΟΣ

“O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…”.

Γκαίτε.

όλοι προτιμούν αυτόν που μιλάει όμορφα

Η συλλογή πλουτίζεται και θα φιλοξενείται στο κτήμα Αυτάρκεια ευχαριστούμε τον Φίλτατο Γρηγόρη Ζαχάρη τον Βαλτινό για την ευγενική προσφορά του !!

Porn είναι ο,τι μας «φτιάχνει»… |

Foodporn, carporn, wallporn – τι είναι όλα αυτά;

Απογυμνωμένη από κάθε σεξουαλική έννοια, η λέξη που τόσα χρόνια ήταν συνώνυμη με το γυμνό, άλλαξε υφή και πλέον σημαίνει οτιδήποτε προκαλεί τέρψη, δίχως ευθύνες και ενοχές. Αυτό δηλαδή που σήμαινε και εν τη γενέσει

της Γιάννης Δεβετζόγλου

– Foodporn. Η πρώτη λέξη που μου έκανε εντύπωση, όταν δημιούργησα λογαριασμό στο Instagram. Εντυπωσιάστηκα! Δεν ήξερα τι μπορεί να σημαίνει. Να τη διαβάσω ως σύνθετη; Να τη «σπάσω» στα δύο; Ηταν πραγματικός γρίφος. Φυσικά με απασχόλησε λόγω του πορνό. Μιας λέξης άρρηκτα συνδεδεμένης με το σεξ. Βίντεο με ερωτικές σκηνές, φωτογραφία με γυμνό, χαρακτηρισμοί (πορνόγερος), όλα καταλήγουν στο «πονηρό». Ποια είναι λοιπόν η σχέση ενός γαστρονομικού πιάτου με το πορνό και κατ’ επέκταση με το σεξ; 

Σκέφτηκα ότι κάποιο λάθος θα είχε γίνει στο χάσταγκ (#) και ηρέμησα. Δεν είχαν περάσει τρεις ημέρες, όταν είδα και πάλι τη λέξη. Ομως αυτή τη φορά να συνοδεύει ένα αυτοκίνητο… carporn. Εκεί έγινα έξαλλος. Τι είναι δηλαδή αυτό το porn;

Εκανα αμέσως αναζήτηση στα χάσταγκ. Και τι βρήκα; Ο,τι μπορεί να φανταστεί ο καθένας και στο τέλος «κολλημένη» η λέξη porn. Για την αρχιτεκτονική (architectureporn), τα γλυκά (dessertporn), τους δρόμους (roadporn), τα ποδήλατα (cyclingporn), τους τοίχους (wallporn). «Κάηκα». Αρχισα και πάλι το ψάξιμο. Καμία ετυμολογική απόδοση. Πουθενά. Τα αποτελέσματα σε 99 από τις 100 αναζητήσεις ήταν σχετικά με σεξ. «Λεκτική κουλτούρα του Instagram», σκέφτηκα και χαλάρωσα. Και όχι μόνο… Αρχισα να ακολουθώ κάποια από τα πορνοχάσταγκ και να βάζω και τα δικά μου. Δεν ήξερα γιατί, αλλά έπρεπε να προσαρμοστώ στο περιβάλλον των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Και αφού ήταν κάτι που έκαναν όλοι αβίαστα και χωρίς ντροπή, το έκανα κι εγώ.

Φιλοσοφικό το ζήτημα Μόλις την περασμένη εβδομάδα, διάβασα στους New York Times (NYT) ότι η νέα χρήση της λέξης δεν απασχολεί μόνο εμένα. Ακόμη και σύγχρονοι φιλόσοφοι έχουν πάρει θέση. Διότι η λέξη porn έχει διευρύνει την έννοιά της και δεν χρησιμοποιείται μόνο για να προσδιορίσει το είδος μίας ταινίας με γυμνό και σεξ. Είναι ακριβώς όπως η λέξη «τσόντα», σκέφτηκα διαβάζοντας το άρθρο. Και αυτή η λέξη ως ευρεία έννοια είναι ταινία ακατάλληλη δια ανηλίκους, ενώ στην κοπτική – ραπτική σημαίνει «συμπλήρωμα», ένα επιπλέον κομμάτι υφάσματος που χρησιμοποιείται σε ένα σημείο του ρούχου προκειμένου να ολοκληρωθεί.

Η νέα, γενικότερη έννοια της λέξης porn, που χρησιμοποιείται και ευρέως στην ελληνική γλώσσα, τραβάει το μάτι και το αφτί επειδή παραπέμπει σε κάτι που αρέσει σε όλους. Ακόμη και αν κάποιοι δεν το παραδέχονται, ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που έχουν βρεθεί μόνοι τους, έχουν πέσει τυχαία πάνω σε πορνό και έχουν γυρίσει τη… σελίδα. Δοκιμές και φωτογράφιση αυτοκινήτου που έχει υποστεί μετατροπή στο Οσλο. Carporn και στην πινακίδα… Βέβαια, για να ανακαλύψουμε κάτι, θα πρέπει να δούμε πιο προσεκτικά τις ρίζες του.

Ετσι, ο φιλόσοφος Μάικλ Ρέα, εμβαθύνει σε ότι δεν βλέπουμε οι κοινοί θνητοί και μάς εξηγεί ότι μία εικόνα μετατρέπεται σε σεξουαλική πορνογραφία, όταν μας χρησιμεύει για άμεση ικανοποίηση. «Είναι παράλληλα όμως και μία στρατηγική, με την οποία αποφεύγουμε την πολυπλοκότητα των πραγματικών σεξουαλικών σχέσεων, όπως η σωματική οικειότητα, η συναισθηματική σύνδεση και η ρομαντική αλληλεπίδραση».

Για να αποκρυσταλλώσουμε τη νέα, γενική έννοια του πορνό, θα πρέπει απλώς να γενικεύσουμε τη θεωρία του Ρέα, αναφέρουν οι ΝΥΤ. Δηλαδή, όταν αναφερόμαστε σε foodporn, κάνοντας την αναγωγή της λέξης porn στο φαγητό για παράδειγμα, είναι κάτι που απολαμβάνουμε απλώς βλέποντάς το και δημιουργώντας τη φαντασίωση ότι το τρώμε. Αρα παίρνουμε ικανοποίηση και μόνο από μία φωτογραφία. Από αυτό, πάλι αντίστοιχα, αφαιρούμε ότι μας προκαλεί αίσθημα φόβου και ευθύνης, δηλαδή θερμίδες, χρήματα, χρόνος για το μαγείρεμα, κ.λπ. Με το πορνό, δηλαδή, μπορούμε να έχουμε όλη την απόλαυση, αλλά να προσπεράσουμε τις δυσκολίες που θα μπορούσαμε να έχουμε, αν θέλαμε να αποκτήσουμε κάτι. Ακριβώς όπως γίνεται στις ταινίες ή τις φωτογραφίες πορνό.

Απολαμβάνουμε δίχως να μπαίνουμε σε κατάσταση απόρριψης, ευθυνών, συνθηκών υγείας εξόδων κ.λπ. Αρα, απογυμνωμένη από κάθε σεξουαλική έννοια, η λέξη που τόσα χρόνια ήταν συνώνυμη με το γυμνό, άλλαξε υφή και πλέον σημαίνει οτιδήποτε προκαλεί τέρψη, δίχως ευθύνες και ενοχές. Αυτό δηλαδή που σήμαινε και εν τη γενέσει της, αλλά τουλάχιστον εγώ, δεν το γνώριζα. Πέρα από τους φιλοσόφους και τις αναλύσεις, κατάλαβα εν τέλει, ότι porn είναι κάτι που «παίρνουμε μάτι» και μας «φτιάχνει».

Είτε πρόκειται για φαγητό, είτε για γυμνό, για ταινία δράσης ή μια… τρύπα στο νερό.

Πηγή: Protagon.gr

Από Γεωργίο Καβρο

Έως και πριν μερικές δεκαετίες,  αν κάποιος κάτοικος κυρίως της επαρχίας Μαλεβιζίου είχε αμπέλι και κυρίως σουλτανίνα, ήταν σαν να είχε “χρυσωρυχείο”. Έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990 η σταφίδα και στα μέσα της δεκαετίας του 2000 τα σκεπαστά και τα επιτραπέζια σταφύλια, έδιναν τόσα πολλά χρήματα, που μπορούσε κάποιος με λίγα μόνο στρέμματα να ζήσει, να σπουδάσει τα παιδιά του ή να κάνει κάτι άλλο. Αυτή η κατάσταση άλλαξε την τελευταία δεκαετία, και απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα οριστικά, με αποτέλεσμα τη σημερινή εποχή το να έχει κάποιος αμπέλι να θεωρείται “τιμωρία”,  αφού είναι τόσο υψηλό το κόστος παραγωγής,  που στο τέλος το κέρδος -αν προκύψει- θα είναι χαμηλό. Αν υπολογίσουμε ότι οι σημερινές τιμές που πουλάνε οι παραγωγοί με ευρώ είναι σχεδόν οι ίδιες που ήταν με δραχμές πριν 20 και 25 χρόνια, αυτό μας λέει πολλά. 23 λεπτά το σταφύλι τώρα, 68 δραχμές πριν 20 χρόνια. Αν, όμως,  υπολογίσουμε τον πληθωρισμό, το κόστος που έχει ανεβάσει πάρα πολύ τα λιπάσματα, καύσιμα κ.λπ., τότε δεν μιλάμε για 23, 25 ή 30 λεπτά το κιλό, αλλά για ψίχουλα. Π.χ. το 2007 ένα σακί 25 κιλών θειάφι, κόστιζε 7 ευρώ, τώρα κοστίζει 15 ευρώ, περίπου. Άνοδος δηλαδή 114% μόνο για το θειάφι και μόνο για την περίοδο 2007 -έως και τώρα. Η τιμή πώλησης του σταφυλιού ανά κιλό που υπήρχε τότε  είναι ακριβώς η ίδια που υπάρχει και τώρα και σε πολλές περιπτώσεις είναι ακόμα χαμηλότερη, όπως στα σκεπαστά αμπέλια ή τα επιτραπέζια. Αν υπολογίσουμε, επιπλέον, φάρμακα, καύσιμα και κ.λπ., τότε τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Οι παραγωγοί, μη αντέχοντας το κόστος, εγκαταλείπουν τις καλλιέργειες, αλλά για να βάλουν τι;

Ελιές, κήπο, ζωοτροφές; Να βάλουν, τι; Δεν υπάρχει δυστυχώς προγραμματισμός, ώστε να καθοδηγήσει τους παραγωγούς.

Για του λόγου το αληθές, το παρακάτω διάγραμμα δείχνει όλη την πραγματικότητα: Παρατηρούμε ότι η κατρακύλα της αμπελοκαλλιέργειας αρχίζει το 2011 (-8,13%) και επιταχύνεται το 2014 (-8,9%). Από το 2016 και μετά η μείωση είναι μικρότερη, περίπου 6% ανά έτος και σταδιακά σταθεροποιείται σε αυτό περίπου το επίπεδο. Επειδή δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει παρέμβαση ανάσχεσης αυτής της κατάστασης, θα συνεχίσουν να μειώνονται τα αμπέλια μέσα στον χρόνο.

Διάγραμμα: 2010-2018

Διάγραμμα: Stata software

Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τη μεταβολή της αμπελοκαλλιέργειας από το 2010 έως και το 2018:

 

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ Οι τιμές είναι σε χιλ. στρέμματα

(Πριν το 2010 δεν υπάρχουν καλά δεδομένα )

Η συνολική μείωση μόνο για αυτά τα έτη, είναι 40%! Δηλαδή τα μισά περίπου των αμπελιών όλης της Κρήτης εγκαταλείφθηκαν μέσα στην περίοδο 2010-2018, ενώ η μέση μείωση ανά έτος είναι περίπου 6,14%! Έχουν φύγει συνολικά 96.642 στρέμματα μέσα σε αυτά τα λίγα χρόνια. Αν η τιμή του ελαιόλαδου και των κηπευτικών δεν ήταν στα χαμηλά επίπεδα που βρίσκονται τα τελευταία χρόνια, θα είχαν φύγει σίγουρα ακόμα περισσότερα αμπέλια.

Το θέμα είναι πως η αμπελουργία της Κρήτης πνέει τα λοίσθια και δεν υπάρχει ενδιαφέρον από κανέναν για να σταματήσει ή να περιορίσει αυτή την πτώση. Το αμπέλι πάντα ήταν η καλλιέργεια που μπορούσε να επηρεαστεί από τα καιρικά φαινόμενα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη καλλιέργεια, με αποτέλεσμα πολλοί να την εγκαταλείπουν και λόγω κλιματικής αλλαγής (αύξηση του κόστους λόγω περισσοτέρων ψεκασμάτων κ.λπ.). Δυστυχώς η αμπελοκαλλιέργεια στην Κρήτη πεθαίνει, αν δεν έχει πεθάνει ήδη.

 

*Ο Γεώργιος Εμμ. Καβρός είναι οικονομολόγος στο Ηράκλειο Κρήτης

Πολλοί το βλέπουν, λιγότεροι το αναγνωρίζουν, ελάχιστοι ξέρουν την άκαυστη ιδιότητα του

Πρόκειται για ένα από τα πιο διαδεδομένα είδη δέντρων το οποίο υπάρχει μέχρι και στο κέντρο της Αθήνας. Πολλοί το βλέπουν, λιγότεροι το αναγνωρίζουν, ελάχιστοι ξέρουν την άκαυστη ιδιότητα του.

Ο λόγος για τις χαρουπιές.

Ο καρπός τους ήταν η τροφή των φτωχών και πεινασμένων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και κατά τη γερμανική κατοχή.

Μετά τον πόλεμο όμως και εξαιτίας των άσχημων μνημών που ξυπνούσαν, τα χαρούπια άρχισαν σιγά – σιγά να βγαίνουν από τη διατροφή των Ελλήνων.

Η χαρουπιά όμως, εκτός από διακοσμητικό στους δρόμους και στα δάση έχει και την ιδιότητα πως εμποδίζει την εξάπλωση της φωτιάς.

Ο Στέλιος Μαλανδρής Θεοτόκης, κάτοικος του Νέου Βουτζά, μιλώντας στο news.gr θυμήθηκε τις δραματικές ώρες που βίωσε η περιοχή την αποφράδα μέρα της 23ης Ιουλίου 2018, όταν η φονική πυρκαγιά σάρωσε τα πάντα στο πέρασμα της στο Μάτι Αττικής και τόνισε πως οι χαρουπιές που έχει φυτέψει έξω από το σπίτι του ήταν αυτές που έσωσαν τον ίδιο και την οικογένεια του.

Οι χαρουπιές έσωσαν την οικογένεια του Στέλιου

αφού δημιούργησαν ένα φυσικό τείχος προστασίας

Το συγκεκριμένο δέντρο έχει πλούσιο ριζικό σύστημα που συγκρατεί και προστατεύει τα εδάφη από τη διάβρωση και μπορεί να καλύψει με το όμορφο, πράσινο, πυκνό του φύλλωμα άγονες, θαμνώδεις, βραχώδεις εκτάσεις, γιατί καταφέρνει να επιβιώνει σε άγονα και άνυδρα εδάφη και απαιτεί μηδενική φροντίδα.

Η χαρουπιά είναι γνωστή και ως ξυλοκερατιά και αυτό γιατί το σχήμα του καρπού της θυμίζει ξύλινο κέρατο.

Είναι δέντρο αειθαλές που μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 18 μέτρα και σε ηλικία τα 100 έτη, ενώ τα φύλλα του είναι στρογγυλά, σκληρά και πυκνά και εμποδίζει την εξάπλωση της φωτιάς γι’αυτό και είναι κατάλληλη για αναδασώσεις.

Στις αρχές του φθινοπώρου, οπότε και ανθίζει, συλλέγονται τα άνθη και τα φύλλα του. Οι καρποί της χαρουπιάς κατατάσσονται στα όσπρια.

Αξίζει να σημειωθεί πως στην αρχαιότητα οι Έλληνες τα χαρούπια τα ονόμαζαν «κεράτια» και σε αυτό οφείλει και την ονομασία του το «καράτι», η σημερινή μονάδα μέτρησης χρυσού και πολύτιμων λίθων αφού οι αρχαίοι είχαν ορίσει το βάρος του σπόρου των χαρουπιών σαν την πιο μικρή μονάδα μέτρησης.