ΟΡΕΙΝΟΣ

Μαρία η Μαγδαληνή. Κατά Λουκάν κεφ ή στίχοι,1-2

Στη συνέχεια περιόδευε ο Ιησούς από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωριό και κήρυττε το χαρμόσυνο άγγελμα της βασιλείας του θεού. Και οι 12 μαθητές ήταν μαζί του. Και μερικές γυναίκες, οι οποίες είχαν θεραπευτεί από αρρώστιες και βάσανα και δαιμονικά πνεύματα και ασθένειες. Ήταν και η Μαρία που λεγόταν Μαγδαληνή, από την οποία εφτά δαιμόνια είχα αποβληθεί.

Dore

Η τελευταία κορφή είναι ο κόρακας των Βαρδουσίων (2453)

Η συζήτηση μεταφέρεται μοιραία στην επόμενη ημέρα και την Οικονομία. Έχουμε λύσει το θέμα για το ποιες είναι οι προτεραιότητές μας ανάμεσα στις… κατακόμβες του Καρανίκα και στην Οικονομία. Ακόμη και κοινωνίες που έκαναν την ακριβώς αντίστροφη επιλογή με αυτή της ελληνικής, αναγκάστηκαν στο τέλος να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα: Η πανδημία αγγίζει τους πάντες, αλλιώς δεν θα ήταν πανδημία.

Το ερώτημα είναι αν τα μέτρα για την προστασία των ανθρώπων θα τα πάρει κανείς νωρίς ή αργά. Αν θα έχει πολλά ή λίγα θύματα. Η Οικονομία, πάντως, θα πληρώσει έτσι ή αλλιώς τον λογαριασμό.

Η επόμενη ημέρα απασχολεί τους ανθρώπους αφού βγουν από τα καταφύγιά τους. Άγνωστο αν αυτό θα γίνει τον Μάιο ή τον Σεπτέμβριο. Πιο πιθανό είναι το σενάριο του φθινοπώρου, καθώς τότε θα έχουν φτάσει τα πρώτα φάρμακα για την αντιμετώπιση του ιού. Οριστικά θα έχουμε αφήσει πίσω μας αυτό τον εφιάλτη το 2021, όταν θα έχει έρθει και το εμβόλιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το τέλος του πολέμου θα βρει τους πολίτες να ξεχύνονται στους δρόμους για να εορτάσουν την «απελευθέρωση». Από την άλλη, δεν ξέρουμε ακόμη το μέγεθος της ζημιάς που θα έχει υποστεί η Οικονομία, για να μπορούμε να υπολογίσουμε το κόστος της ανοικοδόμησης.

Η ιστορία αυτή μοιάζει λίγο με εκείνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Δύση χρειάστηκε τότε ένα Σχέδιο Μάρσαλ. Η Αμερική ήταν διατεθειμένη να αγοράσει τη μελλοντική της ισχύ! Το ερώτημα είναι αν μπορεί σήμερα να υπάρξει κάτι ανάλογο. Αν οι ΗΠΑ θα θελήσουν να επαναλάβουν τον άθλο ή τη θέση τους στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη θα την πάρει κάποιος άλλος, όπως συνέβη με τις ίδιες και τη Μεγάλη Βρετανία, όταν με το τέλος του πολέμου παρέδωσε τη σκυτάλη στις ΗΠΑ! Για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, ας μη γίνεται συζήτηση. Η Ευρώπη χάνεται συνήθως στους πολυδαίδαλους διαδρόμους των συμβιβασμών. Η Κίνα ή Ρωσία; Η Αμερική του Τραμπ μας κάνει πάντως να σκεφτόμαστε αν υπάρχει σωτηρία σε αυτό τον κόσμο ή πρέπει να προσδοκούμε στη μετά θάνατον ζωή. Σε αυτή τη ζωή πάντως δεν έχουμε ιδιαίτερες πιθανότητες με Ρώσους και Κινέζους. Δεν ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία μας και εν πάση περιπτώσει οι δυνάμεις αυτές έχουν δείξει αρκετές φορές στο παρελθόν πώς αντιλαμβάνονται την κυριαρχία τους.

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι την επόμενη ημέρα θα χρειαστούν λεφτά. Και όταν λέμε λεφτά, εννοούμε πραγματικά λεφτά και όχι δάνεια από το υπερπέραν. Ένα ομόλογο που θα το εγγυηθούν τρεις – τέσσερις χώρες της Ευρώπης, δεν είναι ευρωομόλογο, αλλά μία τρύπα στο νερό. Το εύκολο με τα ομόλογα είναι η έκδοσή τους. Το δύσκολο είναι να βρει αγοραστές.

Η Ελλάδα δεν εξαρτά το μέλλον της από το ευρωομόλογο. Δεν έχει άμεσες ανάγκες δανεισμού, δεν έχει τα προβλήματα της Ιταλίας. Έχει όμως ανάγκη από επενδύσεις και ισχυρή χρηματοδότηση. Κάτι που δεν συνδέεται απαραίτητα με την ιδέα του ευρωομολόγου.

Η Ελλάδα πρέπει να πείσει. Μία καλή αρχή έγινε με τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για τον κορονοϊό. Το ελληνικό μοντέλο διαχείρισης αποδείχθηκε αποτελεσματικό και η χώρα μας έγινε για πρώτη φορά έπειτα από χρόνια πρωτοσέλιδο στον διεθνή Τύπο για έναν καλό λόγο. Οι Ελληνες δεν είναι τελικά απείθαρχοι ιθαγενείς που ετοιμάζονται να ληστέψουν το εισόδημα των Γερμανών συνταξιούχων. Είναι υπεύθυνοι πολίτες μιας ευρωπαϊκής χώρας που είναι αποφασισμένη να προχωρήσει. Αν συνεχίσουμε να κτίζουμε πάνω σε αυτή την εικόνα, τότε θα έχουμε καταφέρει το πρώτο και σημαντικότερο βήμα της διαδρομής.

Το αμέσως επόμενο είναι να γίνει του… Πιερρακάκη! Με άλλα λόγια, να μεταφερθεί η θετική ενέργεια των αλλαγών στην ψηφιακή κοινωνία και τους υπόλοιπους τομείς της Οικονομίας. Υπάρχουν πράγματα που παλεύουμε χρόνια να τα κάνουμε και δεν μπορούμε. Κι αυτό διότι η γραφειοκρατία και το κατεστημένο δεν τα αφήνουν να συμβούν. Ο κ. Πιερρακάκης κατάφερε μέσα σε δύο μήνες να ξεπεράσει όλα αυτά τα εμπόδια και να προσφέρει ένα τιτάνιο έργο. Ο κορονοϊός θα φύγει, αλλά η ψηφιακή επανάσταση θα έχει -επιτέλους- αφήσει το δικό της στίγμα. Δεν θα τη μαθαίνουμε μόνο από βιβλία που αφορούν το παράδειγμα της Εσθονίας! Πρόκειται για μία αληθινή επανάσταση, με μεγάλο όφελος για την Οικονομία και την κοινωνία. Σκεφτείτε μόνο την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Πόσα χρήματα εξοικονομούνται, πόσος χαμένος χρόνος…

Η υστέρηση της χώρας δεν ήταν μόνο στα ψηφιακά. Είναι σε πάρα πολλούς τομείς. Και ίσως τώρα είναι η ευκαιρία για να κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Να κάνουμε όλες εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που μέχρι χθες κάπου «κολλάγανε». Να ξεπεράσουμε τις αγκυλώσεις που μας κράταγαν δέσμιους σε ένα οικονομικό μοντέλο σοβιετικού τύπου. Αυτός είναι ο τρόπος για να πείσουμε τους επενδυτές να φέρουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα. Το ομόλογο του κορονοϊού είναι μία πρόσκαιρη λύση. Σαν τα πακέτα Ντελόρ. Έκαναν πολλούς ανθρώπους πλούσιους, αλλά δεν ωφέλησαν στο τέλος την ελληνική κοινωνία.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

Τροπάριο της Κασσιανής

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,

τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,

ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.

Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,

ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.

Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,

ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ

κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,

ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.

Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,

ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις

ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,

κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.

Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους

τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;

Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

Σε περίπτωση που δεν γνώριζες τον στρατηγό George S. Patton, καλό είναι να σε ενημερώσουμε. Είναι ένας από τους μεγάλους ήρωες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο άνθρωπος που οδήγησε το Γ’ Σώμα Στρατού των ΗΠΑ στην καρδιά των Ναζί, που βρέθηκε και ο ίδιος στα έμπροσθεν της μάχης κερδίζοντας αιματηρές νίκες και η αφορμή που ο Rudolf Hess, το δεξί χέρι του Hitler, γύρισε και έκανε την δήλωση «δεν θα κερδηθεί ο πόλεμος όσο ζει ο Patton».

Παρότι είναι μία αμφισβητούμενη προσωπικότητα όσον αφορά τον τρόπο που χειρίστηκε τις μάχες και την άνευ όρων αφοσίωσή του στο σκοπό -που του στοίχισε την ζωή χιλιάδων στρατιωτών- ο Patton έγινε θρύλος και αντί για περήφανο άλογο όπως ο Ναπολέων προτίμησε το ιστορικό του jeep. Ένα Dodge WC57V το οποίο διαθέτει αυτή τη στιγμή το Αμερικανικό Μουσείο Πολεμικής Ιστορίας, το οποίο έχει το ακριβώς ίδιο στήσιμο με εκείνο του μεγάλου στρατάρχη.

Είναι έτοιμο να βγει προς πώληση μέσω δημοπρασίας και ο τυχερός φαίνεται πως πρέπει να ξεθάψει και την παραλλαγή από το υπόγειο και να την φορέσει. Σε καλή μεριά!

Μία ξενάγηση που έγινε, είχε έναν σκοπό: Να αναδείξει τα επαγγέλματα των αρχαίων Ελλήνων, καθώς τα περισσότερα χαράχθηκαν μαζί με τα ονόματα αυτών που τα ασκούσαν. Γιατί οι πιο πολλές επιγραφές με αναφορά σε εργασίες του παρελθόντος -οι οποίες δεν διαφέρουν και πολύ από τις σημερινές- είναι αναθήματα (αφιερώματα) τεχνιτών που ζητούσαν τη συνδρομή της Αθηνάς Εργάνης, προστάτιδας της βιοτεχνίας και της χειρωνακτικής εργασίας.

Με τίτλο «Εργαζόμενοι στην Αρχαιότητα», η περιήγηση πραγματοποιήθηκε σε επιλεγμένα εκθέματα του Μουσείου, κάποια από τα οποία είχαν βγει από τις αποθήκες τους. Αυτά ήταν τα πιο δημοφιλή επαγγέλματα των αρχαίων Ελλήνων

Κναφεύς (βαφέας), τέκτων(αρχιτέκτων ή ξυλουργός), ναυπηγός, κιθαρωδός, ψαράς, πλύντρια, κεραμεύς είναι μερικά από τα επαγγέλματα που εντοπίστηκαν μετά από έρευνα σε επιγραφές οι οποίες βρίσκονται είτε στο Επιγραφικό είτε στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αφιερώματα εργατών και τεχνιτών από το τελευταίο τέταρτο του 6ου αι. π. Χ. και τις αρχές του 5ου αι. π. Χ., τα οποία ανέθεταν στους θεούς και κυρίως στην Αθηνά Εργάνη ως ευχαριστήρια για τη συνδρομή και την προστασία της. Μια δήλωση εργασίας που φαίνεται ότι αποτελούσε κι ένα είδος διαφήμισης της τέχνης τους.

Κεραμείς και γλύπτες κατέχουν ιδιαίτερη θέση μεταξύ των αναθημάτων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει το όνομα του γλύπτη Ηγία, δασκάλου του Φειδία, γνωστού κυρίως από τη φιλολογική παράδοση, με την επιγραφή του Μουσείου να αποτελεί ίσως τη μοναδική ενεπίγραφη αναφορά σε αυτόν. Κι άλλες αναθηματικές βάσεις αναφέρουν ονόματα γλυπτών που διέπρεψαν στην αρχαιότητα, όπως του Αριστίωνα από την Πάρο, του Ονάτα από την Αίγινα και του Αρχέρμου από τη Χίο. Πολλοί, όπως οι παραπάνω, ήταν ιδιαίτερα φημισμένοι, με αμοιβές που σίγουρα έφταναν στα ύψη, δυστυχώς όμως τα έργα τους χάθηκαν, εκτός από ελάχιστα που συνδέθηκαν με τις βάσεις τους. Γι’ αυτό και ο εντοπισμός των ονομάτων τους είναι τόσο σημαντικός.

Δια χειρός Γεωργίου Τζελά

Πρώτο πλάνο το Κλειδί και ακριβώς πίσω ο Άγιος Θωμάς στο βάθος η Εύβοια