ΟΡΕΙΝΟΣ

Ο τρελός που επιμένει στην τρέλα του θα γίνει σοφός!!

William Blake, 1757-1827

Άγγλος ποιητής & ζωγράφος

Την πρώτη φορά ήταν το 1940 και δεν έγιναν λόγω πολέμου

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς 

Η καλαίσθητη και άρτια τυποτεχνικά έκδοση της Οργανωτικής Επιτροπής «Τόκυο 1940» με τους Κανονισμούς και το Πρόγραμμα των Αγώνων που επρόκειτο να διεξαχθούν το 1940.

Μια παράξενη Ολυμπιακή μοίρα φαίνεται να κατατρέχει το Τόκυο αφού, για δεύτερη φορά στην ιστορία τους, αναβάλλεται η διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων που επρόκειτο να διεξαχθούν εφέτος. Παρά το γεγονός ότι οι προετοιμασίες έγιναν κανονικά, ακόμη και η Ολυμπιακή Φλόγα παραδόθηκε προ ημερών, η διοργάνωση ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και της αντίδρασης εκ μέρους ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών.

Η ανακοίνωση έγινε από τον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Τόμας Μπαχ, αφού προηγήθηκαν τηλεδιασκέψεις με τον Πρωθυπουργό της Ιαπωνίας και όλους τους συναρμόδιους παράγοντες και φορείς. Η πρόβλεψη είναι να πραγματοποιηθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το αργότερο το καλοκαίρι 2021, ενώ η Ολυμπιακή Φλόγα θα παραμείνει στο Τόκυο αναμμένη ως σύμβολο ελπίδας για την ανθρωπότητα.

Χάρτης με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις που συνόδευε το πρόγραμμα της Οργανωτικής Επιτροπής της 12ης Ολυμπιάδας «Τόκυο 1940». Διακρίνονται το Ολυμπιακό Στάδιο (Α), το Στάδιο στο Σίμπα Παρκ (Β), οι εγκαταστάσεις Ιππασίας (C) και Ποδηλασίας (D), το Ολυμπιακό Χωριό (E), οι εγκαταστάσεις Κωπηλασίας (F) κ.ά.

Η ανάθεση

Κάπως έτσι όμως κύλησαν τα πράγματα και στο δεύτερο μισό της δεκαετίας 1930, αμέσως μετά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου (1936). Τότε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανέθεσε τη διοργάνωση των 12ων Ολυμπιακών Αγώνων στο Τόκυο και τη διοργάνωση της Χειμερινής Ολυμπιάδας στην ιαπωνική πόλη Sapporo. Ήταν η πρώτη φορά που θα διεξάγονταν Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ασία και για πρώτη φορά ίσως οι Ιάπωνες φαινόταν ότι έβαζαν στην άκρη τις πολεμικές προτεραιότητές τους. Η χώρα τους είχε αποχωρήσει από την Κοινωνία των Εθνών και είχε ακολουθήσει η απομόνωσή τη[1].

Χισαΐτσι Τεραούτσι, (1879-1946)

Θεωρήθηκε λοιπόν ότι η ανάληψη μιας παγκόσμιας διοργάνωσης ήταν θαυμάσια ευκαιρία για μια νέα αφετηρία. Υπήρχαν βεβαίως και εκείνοι που δεν καλόβλεπαν τους Αγώνες. Όπως ο Χισαΐτσι Τεραούτσι (Hisaichi Terauchi, 1879-1946) που ήταν υπουργός Στρατιωτικών της Ιαπωνίας όταν ανατέθηκαν οι Αγώνες. Εφιστούσε την προσοχή στους Ιάπωνες να μη παρασυρθούν σε υπερενθουσιασμούς για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και γελοιοποιηθούν, ενώ δεν έχανε ευκαιρία να απαξιώνει τον θεσμό. Φοβόταν μήπως μειωθεί η επιρροή του στρατού[2].

Πυρετώδεις προετοιμασίες

Τα γεγονότα όμως εξελίχθηκαν διαφορετικά. Οι Ιάπωνες, θεωρώντας μεγάλη τιμή την ανάθεση της διοργάνωσης, καταλήφθηκαν από ενθουσιασμό. Ήταν πράγματι μία διεθνής χειρονομία φιλίας που έδινε την ευκαιρία να βγει η Ιαπωνία από την απομόνωση. Γι’ αυτό η είδηση της ανάθεσης των Αγώνων πανηγυρίστηκε στους δρόμους με σημαιοστολισμένο το Τόκυο. Οι Ιάπωνες άρχισαν τις προετοιμασίες τους με τη βοήθεια έμπειρων –από την Ολυμπιάδα του 1936- Γερμανών ειδικών[3].

Η αφίσα των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκυο (1940).

Κατάστρωσαν σχέδια για τη διεύρυνση των δρόμων του Τόκυο, ενώ σε πολλά χωριά της Ιαπωνίας οι νέοι δημιούργησαν ειδικό ταμείο για να εξασφαλίσουν το ταξίδι τους στην πρωτεύουσα την εποχή των Αγώνων. Ήταν τέτοια η προσήλωση του ιαπωνικού λαού, ώστε αδιαφόρησε ακόμη και για τις αεροπορικές επιδείξεις που οργάνωσε ο στρατός. Εν τω μεταξύ οι προετοιμασίες ήταν πυρετώδεις. Ακόμη και αγώνα… ηθικοποιήσεως έκαναν οι Αρχές του Τόκυο.

Β΄ Σινοϊαπωνικός πόλεμος

Η αστυνομία της πόλης απαγόρευε τον χορό στις χαριτωμένες γκέισες, με σκοπό την καλύτερη εικόνα του Τόκυο όταν θα έφταναν οι επισκέπτες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Με το πρόσχημα ότι μερικές από τις γκέισες ήταν ανήθικες, η Αστυνομία έκλεισε τη μία μετά την άλλη τις οκτώ μεγάλες αίθουσες χορού που λειτουργούσαν στην πόλη. Ωστόσο συνεχίστηκε η έκδοση των γκεϊσών στον σαρκικό έρωτα. Το καλοκαίρι του 1937 οι Ιάπωνες κατέθεταν το πρόγραμμά τους για έγκριση στο συνέδριο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Το λογότυπο

Δημιούργησαν λογότυπο, εξέδωσαν κανονισμούς και γενικώς προχώρησαν με ταχύτητα τις εργασίες. Έγινε ακόμη και διαγωνισμός για αφίσα που ανέδειξε νικητή τον Nori Kurode, έναν νεαρό Ιάπωνα από το Kyoto. To έργο του παρουσίαζε έναν πολεμιστή ντυμένο με αρχαία ιαπωνική ενδυμασία, σύμβολο του εθνικού πνεύματος και του μακρινού παρελθόντος, που οδηγούσε στην αυτοκρατορία της Χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου. Οι Ιάπωνες ξεκίνησαν με ενθουσιασμό τις προετοιμασίες, αλλά τον Ιούλιο 1937 ξέσπασε ο αποκαλούμενος Β΄ Σινοϊαπωνικός πόλεμος[4]

Οι προβληματισμοί

Οι δύο χώρες, η Δημοκρατία της Κίνας και η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας, είχαν συνεχείς διαμάχες από το 1931 αλλά ο πόλεμος άρχισε το 1937, γεγονός το οποίο δικαιολογημένα θορύβησε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Και ενώ συνεχιζόταν η δράση της Ιαπωνικής Αεροπορίας, το φθινόπωρο 1937, ο τρίτος Πρόεδρος της ΔΟΕ, ο Βέλγος Κόμης Ανρί ντε Μπαγιέ Λατούρ (Count Henri LL de Baillet – Latour, 1876-1942), επέμενε πως η Ιαπωνία συνέχιζε τις προετοιμασίες της για τους Αγώνες[5]

Ο τρίτος Πρόεδρος της ΔΟΕ, ο Βέλγος Κόμης Ανρί ντε Μπαγιέ Λατούρ (1876-1942)

Πράγματι η Οργανωτική Επιτροπή της Ιαπωνίας αφού καθόρισε ότι οι Αγώνες θα διεξάγονταν από 24 Αυγούστου έως 8 Σεπτεμβρίου 1940, στη συνέχεια ανακοίνωσε τις διαδρομές που έπρεπε να ακολουθήσουν όσοι ήθελαν να επισκεφθούν την Ιαπωνία. Δεν υπήρχαν αεροπορικές συγκοινωνίες και χρειαζόταν ταξίδι τουλάχιστον δεκαπέντε ημερών για να φτάσει ένας Ευρωπαίος στην Ιαπωνία. Ταυτοχρόνως και με γοργούς ρυθμούς, παρά τις πολεμικές συνθήκες, ετοιμάζονταν το Ολυμπιακό Στάδιο.

Φιλόδοξες προετοιμασίες

Άλλο Στάδιο ανεγειρόταν για τις Ιππικούς Αγώνες κοντά στο Τόκυο και ιδιαίτερες εγκαταστάσεις για την ιστιοπλοΐα στη Γιοκοχάμα. Ξεκίνησε επίσης και η κατασκευή τριών νέων υπερωκεάνιων, 16.500 τόνων το καθένα, για την εκτέλεση δρομολογίων από και προς την Ευρώπη και την Αμερική. Ανάλογες ήταν οι προετοιμασίες και για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι θα διεξάγονταν στο Σαππόρο, στο νησί Χοκάϊντο[6] Φιλόδοξοι όμως ήταν και οι ελληνικού ενδιαφέροντος σχεδιασμοί για την Ολυμπιακή Φλόγα και στη Λαμπαδηδρομία. Έπρεπε να ξεκινήσει από την Ολυμπία για να φτάσει στο Τόκυο και να καλυφθούν από λαμπαδηδρόμους δέκα χιλιάδες χιλιόμετρα!

Ο πρόεδρος της Ιαπωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και μέλος της ΔΟΕ Ματαχίκο Οσίμα (Matahiko Oshima, 1872-1953) πρότεινε στην αρχή να ξεκινήσει η λαμπαδηδρομία από την Ολυμπία στις 11 Φεβρουαρίου 1940 για να συνδυασθεί με την επέτειο 2600 ετών από την ανάρρηση στο θρόνο του πρώτου Ιάπωνα Αυτοκράτορα[7] Το δρομολόγιο που πρότεινε ήταν εντυπωσιακό αφού περιλάμβανε μεταφορά με δρομείς, καβαλάρηδες, ατμόπλοια, καράβια, στρατιωτικά τορπιλικά κ.ά. Για την περίσταση όμως η Ιαπωνική Ολυμπιακή Επιτροπή προσέλαβε ως συνεργάτη της τον πλέον διάσημο ταξιδιωτικό συγγραφέα, γεωγράφο, τοπογράφο και φωτογράφο.

Σβεν Άντερς Χέντιν (1865-1952)

Η ματαίωση

Ήταν ο 72χρονος τότε Σβεν Άντερς Χέντιν (1865-1952), ο οποίος υπέδειξε να ακολουθηθεί ο «Δρόμος του Μεταξιού»[8]. Ο Χέντιν επανάφερε στην επικαιρότητα το θέμα, αναδεικνύοντας τις ιστορικές του διαστάσεις και συνδυάζοντάς το με την Ελληνική Ολυμπιακή Φλόγα. Ταυτοχρόνως όμως ήταν εκείνος που πρώτος είχε εξακριβώσει και χαρτογραφήσει τη διαδρομή των παλαιών αυτών δρόμων εκδίδοντας και σχετικό σύγγραμμα. Οραματιζόταν έναν νέο τεράστιο αυτοκινητόδρομο που θα περνούσε από τις αχανείς εκτάσεις της Ασίας και θα μπορούσε να συνδεθεί με τις μεγάλες οδικές αρτηρίες της Ευρώπης. Έτσι πίστευε ότι θα εξασφαλιζόταν η σύνδεση Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού μέσω της ξηράς. Τόσο φιλόδοξοι ήταν οι σχεδιασμοί που έκανε η Οργανωτική Επιτροπή «Τόκυο 1940»[9].

Αλλά οι Αγώνες δεν επρόκειτο να διεξαχθούν. Οι πολεμικές επιχειρήσεις Ιαπωνίας – Κίνας κλιμακώθηκαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε η Ιαπωνική Κυβέρνηση σταμάτησε τη χρηματοδότηση της Οργανωτικής Επιτροπής. Τον Ιούλιο 1938 η τελευταία ανακοίνωσε τη ματαίωση των Αγώνων στη ΔΟΕ, η οποία με τη σειρά της ανέθεσε την διεξαγωγή τους στο Ελσίνκι[10]. Μια νέα οργανωτική περιπέτεια ξεκινούσε αφού και το Ελσίνκι, παρά το γεγονός ότι ανέλαβε και ξεκίνησε τις προετοιμασίες, δεν επρόκειτο να διοργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι διοργανώσεις θα σταματήσουν για δώδεκα ολόκληρα χρόνια αφού μετά τη τελευταία διοργάνωση του Βερολίνου (1936) η επόμενη διεξήχθη στο Λονδίνο το 1948

Ένα είδος νοημοσύνης λειτουργεί ανεξάρτητα από την συνειδητή σκέψη μας, αλλά συμμαχώντας μαζί της, και επεξεργάζεται το υλικό για λογαριασμό μας και παράλληλα για μας. Γι’ αυτό και οι καλλιτέχνες είναι μετριόφρονες. Ξέρουν ότι δεν κάνουν αυτοί τη δουλειά, δέχονται υπαγορεύσεις. Γι’ αυτό επίσης οι μη δημιουργικοί άνθρωποι μισούν τους δημιουργικούς. Επειδή ζηλεύουν, διαισθάνονται ότι καλλιτέχνες και συγγραφείς συνδέονται με κάποιο δίκτυο ενέργειες και έμπνευσης με το οποίο οι ίδιοι δεν μπορούν να συνδεθούν…

Στίβεν Πρεσσφιλντ

Από τον Γιάννη τον Αναγνωστάκη πήραμε την παρακάτω διαμαρτυρία και ευχαρίστως την δημοσιεύουμε

Ορεινός

ΥΓ η ανάρτηση φαντάζομαι που ενόχλησε τον αγαπητό φίλο ήταν απόσπασμα από την Ασκητική του μεγάλου κρητικού συγγραφέα Ν. Καζαντζάκη

Κύριε Κώστα, επειδή λόγω των συνθηκών κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε, επιστημονικά και θεολογικά παρακαλώ να αναρτήσετε το αληθινό σύμβολο της πίστεως μας, για το οποίο έχουν χυθεί ποταμοί αίματος για να μιλάμε και να το συλλαβίζουμε εμείς ελεύθερα:

Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως

1. Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.

2. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.

3. Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα.

4. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα.

5. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρα κατὰ τὰς Γραφάς.

6. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.

7. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.

8. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.

9. Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.

10. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

11. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.

12. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Ἀμήν.

Ό,τι μπορείς να κάνεις, ή ονειρεύεσαι να κάνεις ξεκίνα το. Η τόλμη κρύβει μέσα της ευφυία, μαγεία και δύναμη. Ξεκινά το αμέσως.

Λέτε πως είστε έξυπνοι,

κι αταξικοί και ελεύθεροι,

μα όπου γύρω κι αν κοιτώ,

μαλάκες ζήτουλές θα δω.

Υπάρχει ένα μυστικό που οι πραγματικοί δημιουργοί το γνωρίζουν ενώ οι επίδοξοι όχι, και το μυστικό είναι το εξής: το δύσκολο δεν είναι το γράψιμο ή να κανείς το οτιδήποτε σχεδιάζεις . Το δύσκολο είναι να κάτσεις να γράψεις ή να ξεκινήσεις να κανείς αυτό επιθυμείς .

Αυτό που μας εμποδίζει να καθίσουμε είναι η αντίσταση..

Οι περισσότεροι από μας έχουμε δυο ζωές την μια, που την ζούμε, και την άλλη, που υπάρχει μέσα μας και δεν την ζούμε. Ανάμεσα στις δυο βρίσκεται η αντίσταση.

Στίβεν Πρέσσφιλντ, Συγγραφέας.

Στο δενδρόσπιτο με γίδα βραστή !

Η πιο κάτω ανάρτηση στάλθηκε από τον Γιάννη Αναγνωστάκη :

Ο ανέραστος άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει ούτε Άγιος,ούτε Επαναστάτης, ούτε Ελεύθερος.

 

Σήμερα στην Ελλάδα δοκιμάζεται η δύναμη του Έλληνα να ερωτεύεται την Ζωή την Αλήθεια το Καλό το Ωραίο το Δίκαιο 

Σήμερα στην Ελλάδα δοκιμάζεται η δύναμη του Έλληνα να ερωτεύεται τον άνθρωπο, κάθε άνθρωπο φιλο η εχθρό,  και να ερωτεύεται το Θεό Πρόσωπο, να ερωτεύεται την Ομορφιά και την Αλήθεια. Ο ανέραστος άνθρωπος είναι βαρειά ψυχοπαθής. Ερωτεύεται μόνο την ιδέα του εαυτού του. Ούτε καν τον εαυτό του. Ο ανέραστος άνθρωπος ζει μόνο για να χρησιμοποιεί και να εκμεταλεύεται τον κόσμο τους ανθρώπους και τον Θεό, χωρίς ποτέ να μπορεί να αγαπήσει και να αισθανθεί. Ο ανέραστος άνθρωπος είναι νεκρός άνθρωπος. Είναι τραγικός άνθρωπος, ακόμη και αν είναι χριστιανός, ανθρωπιστής, ιδεολόγος και ότι άλλο.

Ο ανέραστος άνθρωπος αδυνατεί Να ερωτεύεται την Καλοσύνη  την Ελευθερία και την Πόλη των πολιτών με Όνομα και ταυτότητα με σάρκα και οστά. 

Η Δύση γέννησε τον σύγχρονο και παγκόσμιο ανέραστο άνθρωπο, τον μεταάνθρωπο  του πουριτανισμού και του πανσεξουαλισμού. Γέννησε τον άνθρωπο με παγωμένη καρδιά που δεν μπορεί να δει και να σταθεί στο βλέμμα του άλλου ανθρώπου, να αφουγκραστεί την ψυχή και την καρδιά του άλλου ανθρώπου. Μπορεί με μπουλντόζες να μαζεύει τους νεκρούς του Άουσβιτς η των Γκουλάνκ και να νομίζει πως υπηρετεί τον Θεό και την μεγάλη ιδέα του Ναζισμού, του κομμουνισμού, του κέρδους και ό,τι άλλο παρανοϊκό και δαιμονιώδες. 

Ο σύγχρονος ανέραστος πολιτισμός προήλθε από μια επίσης ανέραστη θεολογία παπική κι προτεσταντική. Η ανέραστη θεολογία γέννησε τον ανέραστο ανθρωπισμό και την ανέραστη φυσιοκρατία, την ανέραστη πολιτική και πολιτειολογία, την ανέραστη τεχνολογία και τον δαιμονικό ανέραστο μετανθρωπισμό. Ο ανέραστος άνθρωπος έχει νεκρή καρδιά και υδροκεφαλική ευφυΐα. Ο Παπισμός είναι η πηγή όλων των κακών. Ο Παπισμός είναι κρυμμένο μίσος στον Χριστό και στον άνθρωπο, την εικόνα του Χριστού. Ο Παπισμός γέννησε τον Ναζισμό και τον Σοβιετισμό. Η Δύση νέκρωσε την καρδιά του ανθρώπου και γέννησε την αρρώστεια που σήμερα γεννά πανδημίες παγκοσμιοποιήσεις παγκόσμιους πολέμους. Ο δυτικός ανέραστος τύπος ανθρώπου ξεπερνά σε βαρβαρότητα, χυδαιότητα, απανθρωπιά κάθε προηγούμενο είδος βαρβαρότητας, ασιατικής Μογκολικής Αραβικής κλπ.

 

Το Πάσχα, η Μεγάλη Εβδομάδα και η Μεγάλη Παρασκευή  είναι η εορτή του Έρωτος των Ερώτων. Είναι η Εορτή του Έρωτος του Μανικού του Θεού Λόγου για το πλάσμα του.

Το Πάσχα είναι η Εορτή και η Πηγή του Ερωτος του ανθρώπου προς τον Θεό και τον άνθρωπο εικόνα του Θεού. 

Ποιος πρωθυπουργός και ποιος επίσκοπος θα μας απαγορεύσει να εορτάσουμε τον Θεό μας και τον Χριστό μας;

Ουδείς μπορεί να μας χωρίσει από την πηγή και την Εορτή του Έρωτός μας. Η Ανάσταση μας κράτησε ζωντανούς για επτακόσια χρόνια δουλείας και σκλαβιάς 

Η Ανάσταση του Χριστού είναι ανάσταση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών.

Η Ανάσταση του Χριστού ανέστησε την πεθαμένη μας πατρίδα και κάθε πεθαμένη πατρίδα. 

Τώρα οι ανέραστοι πολιτικοί, οι ανέραστοι τραπεζίτες, οι ανέραστοι επιστήμονες και τεχνοκράτες μας ζητάνε να ξεχάσουμε την Δύναμη και την Αιτία του έρωτος μας, την δύναμη  της ελευθερίας μας. Μας ζητάνε να κλειστούμε στα σπίτια μας ως νεκροί ως δειλοί ως ζώα άλογα. Μας ζητάνε να υπηρετήσουμε τα άρρωστα και βρυκολακιασμένα όνειρα τους για κέρδος για εξουσία για δόξα. 

 

Αν και γνωρίζουμε και είμεθα βέβαιοι πως ο Χριστός μπορεί να σβήνει κάθε δύναμη ασθένειας και θανατικού όμως θα τηρήσουμε τα οποία μέτρα ιατρικής ασφάλειας για να μην σκανδαλίζουμε τους αδερφούς μας και θα πάμε στην Εκκλησία. Θα μείνουμε μακρυά ο ένας από το άλλον σωματικά αλλά ψυχικά θα είμαστε ένα με όλους. Θα προσευχηθούμε για όλους. Και για τους πολιτικούς και για τους επισκόπους και για όποιον άλλο φοβάται την αρρώστια και τον θάνατο.  Θα προσευχηθούμε θα κλάψουμε και θα ζητήσουμε από τον Χριστό να σώσει όλο τον κόσμο και να διώξει αυτή την δαιμονική ασθένεια. Αυτή η ασθένεια είναι γέννημα του δικού μας ανέραστου εαυτού μας που νόμισε πως με την επιστήμη και την τεχνολογία θα γίνει θεός. Νόμισε πως μπορεί να δώσει νόημα στον κόσμο με την φτωχή του γνώση και ακόμη πιο φτωχή καρδιά. Ήδη ακούμε επιστήμονες να λένε πως δεν είναι δυνατόν να έχουμε φυσικές μεταλλάξεις τέτοιου είδους. Αυτή είναι εργαστηριακή μετάλλαξη. Το είπε και η ιταλική κρατική τηλεόραση πριν πέντε χρόνια. 

 

Καλούμε αυτή την στιγμή την ελληνική ψυχή να σηκωθεί όρθια. Να πάψει να φοβάται. Να βρει τον δρόμο των προγόνων της. Να μην μείνει σκλάβα και δούλα αλλά ελεύθερη. Αρχόντισσα και βασίλισσα. Καλούμε τους ευαίσθητους Έλληνες να σηκώσουν στις πλάτες των την ευθύνη όλων των Ελλήνων και όλης της ανθρωπότητας. Όπως το 1821 και αργότερα το 1940 ο λαός των Ελλήνων τα έβαλε με την βαρβαρότητα και νίκησε. Έτσι και τώρα οι Έλληνες θα νικήσουν χάριν όλης της ανθρωπότητας. 

Καλούμε όλους τους Έλληνες να γίνουν Ελεύθεροι και ενωμένοι. Έτσι θα ελευθερώσουν και την ψυχή τους και την πατρίδα τους και,θα διδάξουν άλλη μια φορά όλη την ανθρωπότητα τον Έρωτα της Ελευθερίας και της ανθρωπιάς.

 

Ας ξεκινήσουμε να ελευθερώσουμε τον κόσμο ελευθερώνοντας πρώτα τον εαυτό μας από τον φόβο που θέλουν να μας επιβάλλουν. 

Ας είμαστε κάθε ημέρα εκεί έξω από τις εκκλησίες μας τώρα την Κυριακή των Βαΐων,  την Μεγάλη Εβδομάδα, την Μεγάλη παρασκευή και το Πάσχα.

Έστω με μάσκες, έστω με προφυλάξεις και μακρυά ο ένας από τον άλλο. Αλλά όμως εκεί. Στον Σταύρο του Χριστού. Εκεί κοντά στην Παναγία που θλιμμένη έβλεπε το παιδί της και τον Θεό της κρεμασμένο στο ξύλο, τον κρεμάσαντα την γη επι των υδάτων. Εκεί μαζί με τις μυροφόρες στο κενό μνήμα και τον Αναστημένο Χριστό Παρόντα.  

Εκεί θα κλάψουμε από Χαρά και από Έρωτα Μανικό που Μόνο ο Χριστός μπορεί να ανάψει στις καρδιές μας. Εκεί για να ζητήσουμε από τον Ουρανό και να κάνουμε συμβόλαιο νέο με τον Χριστό να ελευθερώσει την πατρίδα μας και όλο τον κόσμο από την ασθένεια της ψυχής του σώματος και του πνεύματος, από τον φόβο την κακία και την βαρβαρότητα, την κρυμμένη μέσα μας και έξω. Να ζητήσουμε από τον Χριστό να μας σώσει από την ερημοποίηση των καρδίων των σωμάτων και του κόσμου. Να ανάψει σε όλη την γη την δίκη του φωτιά και το,δικό του πυρ. Όπως έλεγε στους μαθητές του. Πυρ ήλθον βαλείν στην γη και τι θέλω ει ήδη ανήφθη(Λουκ.ιβ´,49).

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΥΛΟΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΔΠΘ

Συνεχής ποτιστική βροχή από προχθές το βράδυ !

Πιστεύω σε ένα θεό, Ακρίτα, Διγενή, στρατευμένο, πάσχοντα, μεγαλοδύναμο, όχι παντοδύναμο, πολεμιστή στα ακρότατα σύνορα, στρατηγό αυτοκράτορα σε όλες τις φωτεινές δυνάμεις, τις ορατές και τις αόρατες.

Πιστεύω στα αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο θεός στους αιώνες και ξεκρίνω πίσω απ’αυτή τη ροή του την ακατάλυτη ενότητα.

Πιστεύω στον άγρυπνο βαρύν αγώνα του, που δαμάζει και καρπίζει την ύλη, την Ζωοδόχα πηγή φυτών, ζώων και ανθρώπων.

Πιστεύω στην καρδιά του ανθρώπου, το χωματένιο αλώνι, όπου μέρα και νύχτα παλεύει ο Ακρίτας με το θάνατο.

Βοήθεια κράζεις κύριε. Βοήθεια! Κράζεις, κύριε, κι ακούω.

Μέσα μου οι πρόγονοι και οι απόγονοι και οι ράτσες όλες, και όλη η γης, ακούμε με τρόμο, με χαρά, την κραυγή σου.

Μακάριοι όσοι ακούν και χύνονται να σε λυτρώσουν, κύριε, και λέν:

Εγώ κι εσύ μονάχα, υπάρχουμε. Μακάριοι όσοι σε λύτρωσαν, σμίγουν μαζί σου, κύριε, και λένε: εγώ κι εσύ είμαστε ένα.

Και τρισμακάριοι όσοι κρατούν, και δε λυγούν, απάνω στους ώμους τους,το μέγα,εξαίσιο,αποτρόπαιο μυστικό:

Και το ένα τούτο δεν υπάρχει!

ΑΣΚΗΤΙΚΗ.