ΟΡΕΙΝΟΣ

Η φωτογραφία – σύμβολο της λήξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Θρυλική ασπρόμαυρη φωτογραφία, που τράβηξε ο αμερικανός φωτορεπόρτερ Άλφρεντ Άιζενστατ, στις 14 Αυγούστου 1945, κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών στη Νέα Υόρκη για την παράδοση της Ιαπωνίας και την ουσιαστική λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Θρυλική ασπρόμαυρη φωτογραφία, που τράβηξε ο αμερικανός φωτορεπόρτερ Άλφρεντ Άιζενστατ, στις 14 Αυγούστου 1945, κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών στη Νέα Υόρκη για την παράδοση της Ιαπωνίας και την ουσιαστική λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μέσα στον γενικό ενθουσιασμό, ένας ναύτης αρπάζει μια νοσοκόμα και της δίνει ένα παθιασμένο φιλί στην Τάιμς Σκουέαρ. Ο Αϊζενστατ τριγυρνώντας με τη φωτογραφική του μηχανή μάρκας Λέικα στους δρόμους της αμερικανικής μεγαλούπολης απαθανατίζει τη στιγμή. Η φωτογραφία, που τον έκανε διάσημο, θα δημοσιευτεί στο περιοδικό Life. Όπως αποκάλυψε χρόνια αργότερα, εάν ο άνδρας δεν φορούσε μαύρα και η γυναίκα λευκά, δεν θα είχε τραβήξει ποτέ τη συγκεκριμένη φωτογραφία.

Ο Άιζενστατ, όπως ήταν φυσικό, δεν κράτησε τα ονόματα των πρωταγωνιστών της διάσημης φωτογραφίας του, με αποτέλεσμα πολλοί -άνδρες και γυναίκες- να διεκδικήσουν τη δόξα. Για τη γυναίκα ήταν σχετικά εύκολο να αποκαλυφθεί ότι ήταν η Γκρέτα Φρίντμαν, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, σε ηλικία 92 ετών. Την ημέρα που τραβήχτηκε η φωτογραφία ήταν 21 ετών και εργαζόταν ως βοηθός οδοντιάτρου. Το 2012 αποκάλυψε ότι δεν είχε δει καν τον ναύτη προτού την αρπάξει στην αγκαλιά του.

Για τον ναύτη της φωτογραφίας υπήρξαν αμφισβητήσεις, καθώς το πρόσωπό του δεν φαίνεται καθαρά. Πολλοί διεκδίκησαν να είναι οι ναύτες της φωτογραφίας και μάλιστα κάποιοι από αυτούς προσπάθησαν να το πετύχουν δικαστικά. Ύστερα από διαμάχη ετών, σήμερα πιστεύεται ότι ήταν ο Τζορτζ Μεντόνσα, που βρίσκεται εν ζωή και τότε σε ηλικία 23 ετών υπηρετούσε τη θητεία του στο Ναυτικό και ήταν σε άδεια.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

© SanSimera.gr

Έχω τα πάντα, και όμως, δεν έχω τίποτα. Και μολονότι κατέχω το τίποτα, πάλι το τίποτα επιδιώκω. Τερέντιος

Ωραίος είναι ωραίος όσο στέκεται μπροστά σου. Μά ο καλός είναι ωραίος πάντοτε.

Σαπφώ η Λεσβία

Δειλινό, που φέρνεις πίσω όλα όσα σκορπίζει η αυγή. Φέρνεις τα πρόβατα, φέρνεις τα γίδια, φέρνεις και το παιδί στη μάνα.

Σαπφώ η Λεσβία.

Ο Θοδωρής Καλλιφατίδης :

«Νομίζω ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να βρει τον δικό του τρόπο. Δεν ανήκω σ’ εκείνους που πιστεύουν στις συνταγές»

Μπορείς να μάθεις τον κόσμο,

χωρίς να αφήσεις το σπίτι σου,

Μπορείς να γνωρίσεις τ’ αστέρια, χωρίς να βγεις στο παράθυρό σου.

Όσο μακρύτερα πηγαίνεις, τόσο λιγότερα μαθαίνεις.

Ο Σοφός:

μαθαίνει χωρίς να ταξιδεύει,

γνωρίζει χωρίς να βλέπει και

ενεργεί χωρίς δράση

ΛΑΟ ΤΣΕ 

Του Ψυρρή είναι μια γειτονιά πολύ δημοφιλής για νυχτερινή έξοδο, με ταβέρνες, καφέ και μπαρ, αναβαθμισμένη τα τελευταία χρόνια, αλλά και από τις πιο παλιές, με μεγάλη ιστορία που σήμερα ζωντανεύει μέσα από μνήμες και αφηγήσεις.

Για παράδειγμα, το σπίτι στην οδό Αγίας Θέκλας όπου έμεινε ο λόρδος Βύρωνας όταν έφτασε στην Αθήνα το 1809, ένα «πρώιμο Airbnb» εκείνης της εποχής, που ανήκε στην οικογένεια Μακρή. Όταν πέθανε ο ιδιοκτήτης του, ο πρόξενος της Αγγλίας στην Αθήνα, Προκόπης Μακρής, η σύζυγός του, για να τα βγάλει πέρα οικονομικά και να μεγαλώσει τις τρεις κόρες τους, άρχισε να νοικιάζει κάποια δωμάτια σε ξένους επισκέπτες στην Αθήνα.

Το διάστημα που ο λόρδος Βύρωνας έμεινε στο σπίτι, ερωτεύτηκε τη 13χρονη κόρη της οικογένειας, την Τερέζα, η οποία τον μάγεψε από την πρώτη στιγμή που την είδε. «Κοίτα, Ρόμπερτ, μία από τις Καρυάτιδες ζωντάνεψε!» είπε στον φίλο που τον συνόδευε. Ο έρωτας δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, παρέμεινε πλατωνικός, αλλά ο Βύρωνας έγραψε για την Τερέζα το ποίημα «Κόρη των Αθηνών», το οποίο σε κάθε στροφή τελειώνει με τους στίχους «ζωή μου, σε αγαπώ».

Το αρχοντικό μετονομάστηκε σε «Σπίτι της κόρης των Αθηνών» και υπήρχε στο σημείο μέχρι και τη δεκαετία του ’70. Σήμερα, στη θέση του είναι πάρκινγκ και έχει απομείνει μόνο ένα αποτύπωμα στον τοίχο να το θυμίζει. Το αποτύπωμα στον τοίχο που θυμίζει το σπίτι όπου έζησε ο λόρδος Βύρωνας. Του Ψυρρή έχει συνδεθεί έντονα και με τον Παπαδιαμάντη, παρότι το κελί όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του δεν είναι πολύ γνωστό, αν και επισκέψιμο. Πίσω από την εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, σε ένα μικροσκοπικό, φτωχικό καμαράκι με πατάρι, έζησε για περίπου δέκα χρόνια ο σπουδαίος λογοτέχνης, μετακομίζοντας εκεί όταν το σπίτι όπου έμενε αρχικά κατέρρευσε εξαιτίας μιας νεροποντής. Κατά τη παραμονή του σε αυτό το καμαράκι έγραψε το μεγαλύτερο μέρος της «Φόνισσας».

Το κελί του Παπαδιαμάντη Μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του ο Παπαδιαμάντης το πέρναγε στην μπακαλοταβέρνα του Καχριμάνη, δυο δρόμους πιο κάτω από την εκκλησία, όπου έγραφε και τα διηγήματά του. Μάλιστα, περίμενε να περισσέψει χαρτί από εκείνα που τύλιγαν τα δέματα για να το πάρει και να το χρησιμοποιήσει ως υλικό γραφής. Πάνω σε χαρτιά περιτυλίγματος έγραψε κάποια από τα αθηναϊκά διηγήματά του.

Η μπακαλοταβέρνα σήμερα υπάρχει ως κτίριο, αλλά έχει αλλάξει ιδιοκτήτη και μορφή ‒ έχει γίνει μπαρ. Στην οδό Σαρρή υπάρχει ένα από τα πιο ιδιαίτερα ταβερνεία της Αθήνας, ένα «μυστικό» σημείο πίσω από ένα ψιλικατζίδικο, που έχει απλώς την ταμπέλα «Αναψυκτήριο», αλλά είναι γνωστό ως το «μαγειρείο της Ρίτσας». Εκεί μπορείς να φας φτηνό και σπιτικό φαγητό, καλομαγειρεμένο και τίμιο. Απέναντι, στο νούμερο 29, εκεί όπου σήμερα είναι η Πυροσβεστική, ήταν τη δεκαετία του ’50 η «ιπτάμενη παράγκα» του θρυλικού Σίμου του Υπαρξιστή. Εκεί, μέσα στην ετοιμόρροπη παράγκα όπου ζούσε ο Σίμος Τσαπανίδης και κατασκεύαζε αντίσκηνα και ομπρέλες θαλάσσης, άρχισαν να συγκεντρώνονται οι σουρεαλιστές της Αθήνας, η ελληνική beat γενιά, και γρήγορα ο Τσαπανίδης έγινε ο αρχηγός των Ελλήνων υπαρξιστών, ενώ οι νέοι που σύχναζαν στην παράγκα του χαρακτηρίστηκαν πρόδρομοι των χίπηδων.

Το κτίριο της Πυροσβεστικής ήταν τη δεκαετία του ’50 η «ιπτάμενη παράγκα» του θρυλικού Σίμου. H Alibi Gallery είναι η γκαλερί που έχει συνδεθεί με το street art και την περιοχή του Ψυρρή περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη της Αθήνας. Την πρώην γκαλερί Sarri 12 (2013-17) ανέλαβαν να διαχειριστούν και μετονόμασαν σε Alibi η Ιουλιάνα Γεωργιάδου και ο Pasquale Comigniani, συνεχίζοντας να στηρίζουν το έργο των καλλιτεχνών, Ελλήνων και ξένων, που δημιουργούν στον δρόμο αλλά και οποιουδήποτε καλλιτέχνη σχετίζεται με την πόλη της Αθήνας.

Alibi Gallery Ταυτισμένη με την περιοχή του Ψυρρή είναι και η Cantina Social, το μπαρ που βρίσκεται μέσα στον ακάλυπτο της Λεωκορίου από το 2006, ανάμεσα στα παλιατζίδικα που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα μοναδική. Την ημέρα γεμίζει με επαγγελματίες και καταστηματάρχες της περιοχής που πίνουν ελληνικό καφέ και μιλάνε δυνατά σε ένα «περιβάλλον καφενείου», ενώ τη νύχτα η στοά αλλάζει όψη και γεμίζει ασφυκτικά από νεανικές παρέες και μουσική. Η Cantina Social Η περιοχή του Ψυρρή σήμερα είναι γεμάτη από έθνικ μαγαζιά, τατουατζίδικα και μαγαζιά αφιερωμένα στις νεανικές κουλτούρες. Εκεί βρίσκονται και τα περισσότερα παλαιοπωλεία της Αθήνας και βιβλιοπωλεία με μεταχειρισμένα βιβλία που είναι αξιοθέατα για Έλληνες και τουρίστες. Είναι μια γειτονιά που ποτέ δεν κοιμάται και ποτέ δεν ησυχάζει.

Πηγή: www.lifo.gr

Δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον να σε σεβαστεί, αλλά μπορείς να απορρίψεις την ασέβεια του

Την Πέμπτη 13 Αυγούστου 2020 και στο πλαίσιο της διαρκούς στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας – Γαλλίας, πραγματοποιήθηκε κοινή ναυτική άσκηση με τη συμμετοχή μέσων και προσωπικού των δύο χωρών, στη θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής την οποία έχει δεσμεύσει με παράνομη NAVTEX η Τουρκία για διεξαγωγή ερευνών.

Στην άσκηση συμμετείχαν οι Φρεγάτες (Φ/Γ) «ΣΠΕΤΣΑΙ», «ΑΙΓΑΙΟΝ», «ΛΗΜΝΟΣ», «ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ» και Γαλλική ομάδα πλοίων (Task Force) αποτελούμενη από το Γαλλικό Ελικοπτεροφόρο FS «TONNERRE» και τη Φρεγάτα FS «LA FAYETTE».