James Randi
ΟJames Randi καλούσε, από το 1964 έως το 2015, οποιονδήποτε ισχυριζόταν ότι έχει παραφυσικές, αποκρυφιστικές ή υπερφυσικές δυνατότητες να τις αποδείξει μπροστά του έναντι αμοιβής (σε ελεγχόμενες συνθήκες).
Το έπαθλο ξεκίνησε από τα 1000 δολάρια και έφτασε στο 1.000.000, όταν ιδρύθηκε το ίδρυμά του το 1996: “James Randi Educational Foundation” (JREF). https://en.wikipedia.org/wiki/James_Randi_Educational_Foundation
Πάνω από 1000 άτομα υπέβαλαν αίτηση για να παρουσιάσουν τις… υπερφυσικές τους δυνατότητες. Πέρασαν σούπερ μάγοι, θεραπευτές πίστης, ψευδοεπιστήμονες, άτομα με “δύναμη στο νου”, φακίρηδες κάθε είδους.
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν κατάφερε να πάρει το έπαθλο. Κανείς δεν μπόρεσε να καταλύσει τους φυσικούς νόμους.
Ανάμεσά τους και ο τσαρλατάνος Uri Geller (αυτός που τάχα λύγιζε κουτάλια) ο οποίος έκανε αγωγή στον Randi το 1991 ζητώντας του 15 εκ δολάρια ως αποζημίωση επειδή τον συκοφάντησε λέγοντας ότι δεν έχει καμία υπερφυσική δύναμη, τρικ κάνει. Η αγωγή του απορρίφθηκε και αναγκάστηκε να πληρώσει 120 χιλ. δολάρια. Οι ισχυρισμοί πια του Geller περί «δύναμης του νου» ανήκουν στη σφαίρα του γραφικού. Το χρωστάμε κυρίως στον Ράντι. https://en.wikipedia.org/wiki/James_Randi#cite_ref-Levy_54-0
Η μέθοδος του Ράντι ήταν απλή. Δεν αρκέστηκε σε κηρύγματα κατά των τσαρλατάνων και των θαυματοποιών από τον καναπέ του. Δεν ήταν θεωρητικός του ορθολογισμού. Πρώην “μάγος” ο ίδιος, τους καλούσε να δείξουν τις υπερφυσικές δυνατότητές τους μπροστά του, και τους αποδομούσε στην πράξη! Με ευγένεια και χιούμορ. Για παράδειγμα, εδώ (https://youtu.be/7CASghTzNhc) ένας τύπος που ισχυριζόταν ότι μπορεί να γυρίσει τις σελίδες ενός τηλεφωνικού καταλόγου «με τη δύναμη του νου». Ο Ράντι τον προκάλεσε να το κάνει μπροστά του, έχοντας έτοιμη επιταγή 10 χιλ. δολαρίων. Τζίφος. Πήρε τη… δύναμη του νου του και έφυγε ταπεινωμένος.
Με αυτό τον τρόπο βοήθησε πολλούς ανθρώπους να αναπτύξουν την κριτική τους σκέψη. Και κυρίως να αμφιβάλουν για όλες τις “θαυματουργές ικανότητες” που επικαλούνται διάφοροι για τον εαυτό τους ή για αντικείμενα.
«Άνθρωποι που κλέβουν χρήματα από το κοινό, τους εξαπατούν και τους παραπληροφορούν – εναντίον όλων αυτών αγωνίστηκα σε όλη μου τη ζωή»
Ο Ράντι πέθανε πλήρης ημερών αφήνοντας σπουδαία παρακαταθήκη: όλα τα «ανεξήγητα» εξηγούνται. Και όσα δεν μπορούν σήμερα, μπορούν αύριο. Το κλειδί είναι η παρατήρηση και έρευνα των φαινομένων, και η πίστη στη λογική. Το ψέμα είναι ανίσχυρο μπροστά τους.
Οι αφίσες που άλλαξαν τον κόσμο
Αφίσες κατά της σκλαβιάς, αντιπολεμικές, προεκλογικές, αφίσες που μας ενημερώνουν για τη σεξουαλική υγεία, αλλά και προωθούν ταινίες: οι αφίσες έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας τα τελευταία 300 χρόνια. Οι εκδόσεις Pavilion κυκλοφόρησαν το λεύκωμα «100 Posters That Changed The World», το οποίο κάνει αναδρομή στις εμβληματικές αφίσες –και τις ιστορίες πίσω από αυτές– που άλλαξαν τον κόσμο
Protagon Team
Αν ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί από μαϊμούδες και πιθήκους, τότε γιατί έχουμε ακόμα μαϊμούδες και πιθήκους;
Ανώνυμος
Στην αρχή, ο Θεός δεν ήξερε ότι ήταν Θεός, διότι ήταν εντελώς μόνος. Για να ξέρεις ότι είσαι Θεός, πρέπει να υπάρχουν δύο: ένας που θα είναι Θεός και ένας άλλος που θα λέει «Θεέ μου»!!
François Cavanna, 1923-2014, Γάλλος ευθυμογράφος
Λειβαδιά
Ξεκινώντας από εκεί που θα έπρεπε!
Όταν ήμουν νέος η φαντασία μου ήταν απεριόριστη, ονειρευόμουν να αλλάξω τον κόσμο.Όταν γέρασα και ωρίμασα, ανακάλυψα ότι ο κόσμος δεν επρόκειτο να αλλάξει. Τότε περιόρισα κάπου στις φιλοδοξίες μου και αποφάσισα απλούστατα να αλλάξω τη χώρα μου. Και η χώρα μου όμως μου φάνηκε αμετάβλητη. Στη δύση της ζωής μου, σε μια τελευταία απελπισμένη προσπάθεια, ήθελα να αλλάξω την οικογένειά μου, που όμως δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου λέγοντας ότι εγώ διέπραττα τα ίδια λάθη. Τελικά ανακάλυψα πια στο κατώφλι του θανάτου μου ότι αν είχα ξεκινήσει διορθώνοντας τα λάθη μου και αλλάζοντας τον εαυτό μου, το παράδειγμά μου θα μπορούσα να αλλάξει οικογένειά μου. Το παράδειγμα της οικογένειας μου θα έχει ίσως επηρεάσει τη γειτονιά, και με αυτό τον τρόπο θα είχα καταφέρει να βελτιώσω την συνοικία, την πόλη, την χώρα μου -και ποιος ξέρει; – να αλλάξω τον κόσμο.
Τα παραπάνω είναι γραμμένα στον τάφο ενός αγγλικανού αρχιεπισκόπου σε ένα καθεδρικό ναό της Αγγλίας.
Η συμφωνία που κάναμε με την Αλβανία για προσφυγή στην Χάγη για τον καθορισμό των θαλασσίων ζωνών και ΜΟΝΟ,πέρασε στα ψιλά.
Λίγοι κατάλαβαν ότι πρόκειται για μιά ακόμη διπλωματική επιτυχία και ένα ακόμη χαστούκι πρός την Τουρκία από ένα Κράτος «δορυφόρο» της στα Βαλκάνια.
Η Ελλάδα κατάφερε σε μερικούς μήνες να συμφωνήσει με όλους τους γείτονες της στο καθορισμό των ΑΟΖ με όλα τα είδη των συμφωνιών που ορίζονται από το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας.
Με την Ιταλία μιά ολοκληρωμένη συμφωνία,με την Αίγυπτο μια μερική και με την Αλβανία προσφυγή στην Χάγη λόγω μή συμφωνίας.
Η οποιαδήποτε απόφαση της Χάγης θα είναι δεσμευτική και θα αποτελέσει δεδικασμένο για την ευρύτερη περιοχή.
Άλλοι νόμιμοι και ειρηνικοί τρόποι να επιλυθούν τέτοια ζητήματα δεν υπάρχουν.
Η Τουρκία μετά από αυτά προσπαθεί να δημιουργήσει παράνομα τετελεσμένα και επιδιώκει να δημιουργηθεί ένα θερμό επεισόδιο με εμάς να έχουμε ανοίξει πρώτοι πύρ.
Με τον τρόπο αυτό θέλει να οδηγηθούμε σε διαπραγματεύσεις εφ’όλης της ύλης στην περιοχή.
Την προσφυγή στην Χάγη μόνο για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ η Τουρκία την αποφεύγει σάν τον δίαολο το λιβάνι.
Τα δηλωμένα και νομικά αποδεκτά διεθνώς κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι τα 6 ναυτικά μίλια και ο βυθός της υφαλοκρηπίδας μας.
Το τι έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα να κάνουμε,αλλά δεν το έχουμε κάνει ακόμη,δεν αποτελεί νομικό έρεισμα σε κανένα διεθνές δικαστήριο.
Ας μην βγάζουμε λοιπόν πολεμικές κραυγές και ας σκεφτούμε τί έχει κερδίσει ο Ερντογάν από τον Αύγουστο που κόβει βόλτες και τί εμείς.
Ο χρόνος κυλάει υπέρ μας και οι επαϊοντες γνωρίζουν πότε θα χρησιμοποιηθεί το κάθε μας όπλο για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Ν.Καζαντζάκης
Η μάνα μου, μια άγια γυναίκα. Με υπομονή, μ’ αντοχή, με όλη τη γλύκα της γης απάνω της. Όλοι από το αίμα της μάνας μου οι πρόγονοι ήταν χωριάτες. Σκυμμένοι στο χώμα, κολλημένοι στο χώμα, τα πόδια τους, τα χέρια τους, τα μυαλά τους γεμάτα χώματα.
Αγαπούσαν τη γης και της εμπιστεύουνταν όλες τις ελπίδες.Είχαν γίνει πάππου προς πάππου ένα μαζί της.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ.
