ΟΡΕΙΝΟΣ

Έθου σκότος, και εγένετο νύξ. Εν αυτή διελεύσονται πάντα τα θηρία τού δρυμού.
• Σκύμνοι ωρυόμενοι τού αρπάσαι, και ζητήσαι παρά τω Θεώ βρώσιν αυτοίς.

Στην κορυφή του λόφου, από την οποία φαινόταν μια μικρή πόλη, ένας γέροντας καθόταν να ξαποστάσει σε ένα μικρό βράχο δίπλα στο δρόμο .

Ένας ταξιδιώτης που περνούσε από εκεί τον ρώτησε: τι ανθρώπους θα συναντήσω στην πόλη που βλέπω εκεί κάτω;

Ο γέροντας απάντησε ρωτώντας του με τη σειρά του: -τι ανθρώπους συνάντησες στην πόλη από πού έρχεσαι ;

-Παλιανθρωπους και ανέντιμου αποκρίθηκε ο ταξιδιώτης .
Τότε τέτοιους θα βρεις σε αυτή την πόλη …

Μετά από λίγο για ένας άλλος περαστικός πλησιάζει το γεράκο και του κάνει την ίδια ερώτηση:
-τι ανθρώπους θα συναντήσω στην πόλη που βλέπω και κάτω ;
και ο γέρος τον ρώτησε:-τι ανθρώπους συνάντησες στην πόλη από πού έρχεσαι ;
-ευγενικούς ,τίμιους και καλούς ανθρώπους ήταν η απάντηση .
-Τέτοιους ανθρώπους θα συναντήσεις και σ’ αυτή την πόλη του,είπε ο γέροντας…
Η αλήθεια θα σας ελευθερώσει λέει ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής και ο ανώνυμος συνεχίζει: όμως στην αρχή μπορεί να σας πληγώσει.

Σκέψου ότι: κάθε φορά που βρέχει, η βροχή ύστερα από λίγο σταματά. Κάθε φορά που πληγωνόμαστε, οι πληγές θα επουλωθούν. Μετά το σκοτάδι υπάρχει πάντα φως – αυτό πρέπει να το θυμόμαστε κάθε μέρα, αλλά συχνά το ξεχνάμε και νομίζουμε ότι η νύχτα θα διαρκέσει για πάντα. Κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται να συμβεί, διότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα…

Ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι στο μνημείο στην πλατεία Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη, στο άγαλμα του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ, υπάρχουν δίπλα στην προτομή του λαξευμένα δύο «παράξενα» αγάλματα – ο Ρώσος Κλήμης Βορόσιλοφ, στρατιωτικός και πολιτικός της Σοβιετικής Ένωσης, με τον υψηλότερο στρατιωτικό βαθμό, και ο Μιχαήλ Φρούνζε, στρατιωτικός, πολιτικός και πρέσβης που μετέφερε τα πρώτα 1.400.000 χρυσά ρούβλια από την Μόσχα στην Τουρκία το 1921.

Με την τεράστια, χρηματική και στρατιωτική βοήθεια των 11.000.000 χρυσών ρουβλίων και τα χιλιάδες στρατιωτικά όπλα της Σοβιετικής Ένωσης μπόρεσαν οι Τούρκοι να σταματήσουν την προέλαση του Ελληνικού Στρατού στην Μικρασιατική εκστρατεία.

Τα δύο αυτά γλυπτά τοποθετήθηκαν εκεί με τις προσωπικές οδηγίες του Κεμάλ Ατατούρκ. Το μνημείο αυτό είναι το σύμβολο της Τουρκικής Δημοκρατίας και εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1928. Στη βάση του, που έχει ύψος 11 μέτρα, δείχνει τους ανθρώπους-κλειδιά που πήραν ενεργό μέρος και βοήθησαν στην εδραίωση της σύγχρονης Τουρκίας.

Πηγή: Δημήτρης Λασκαρογλου

Η απλότητα είναι η απόλυτη επιτήδευση. Leonardo da Vinci.

Όταν ήμουν νέος ένας παππούς που είχε ζήσει την ζωή του μου είχε πει :

Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.

Πόσο δίκιο είχε …

Ο Γιώργος Ζορμπάς (που μάθαμε ως Αλέξη απ’ το μυθιστόρημα του Καζαντζάκη) έγραφε σ’ ένα γράμμα που είχε στείλει στον συγγραφέα και φίλο του:

«Τίποτα δεν φοβάμαι. Έχω παλέψει με θεριά. Έχω πολεμήσει και με τ’ αληθινά θεριά, τους ανθρώπους. Τα ‘βαλα και με τα μεγάλα θεριά, τη θάλασσα και τη γη. Και το μεγαλύτερο θεριό, τη γυναίκα, την αγάπησα.

Θεούς και διαβόλους δεν φοβάμαι. Για τον θάνατο ούτε που με νοιάζει.
Τίποτα δεν φοβάμαι. Μόνο ένα: Τα γεράματα.
Φοβάμαι μην έρθει η στιγμή που δεν θα μπορώ ούτε να κατουρήσω. Που θα περιμένω την νύφη μου να με ταΐσει. Που δεν θα μπορώ να σταθώ όρθιος.
Μόνο αυτό φοβάμαι. Που θα ‘μαι γέρος κι ανήμπορος.»
Ο Ζορμπάς έζησε μέχρι τα 76, άλκιμος κι ανυπόταχτος. Πέθανε όρθιος στην Κατοχή. Τελευταία ανάσα την πήρε μπρος στο παράθυρο, αναθυμούμενος πόσες ωραίες πράσινες πέτρες βρήκε, πόσες γυναίκες αγκάλιασε, πόσα παιδιά έκανε. Τυχερός άνθρωπος!!