Ολιστική ιατρική είναι όλα όσα χρειαζόμαστε..

Αυτές τις μέρες, ακόμη και η σύγχρονη ιατρική συμφωνεί: το 70% όλων των ασθενειών υλοποιούνται λόγω των αρνητικών σκέψεων ή συναισθηματικού στρες . Οι ασθένειες οφείλονται σε αυτήν την αιτία που ονομάζεται «ψυχοσωματική», και είναι ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος του συνόλου του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.

Μερικές φορές αρκετές ημέρες αυξημένου στρες είναι το μόνο που χρειάζεται για να ανοίξει ένα γαστρικό έλκος. Μερικές φορές, χρόνιο στρες είναι το μόνο που χρειάζεται για να αναπτυχθεί διαβήτης ή καρδιακή νόσος, για να μην αναφέρουμε την κακή γενική κατάσταση της υγείας, μείωση της παραγωγικότητας, και έλλειψη ευτυχίας. Οι γιατροί και οι επιστήμονες συμφωνούν ομόφωνα ότι οι σκέψεις μας επηρεάζουν άμεσα τη δραστηριότητα των οργάνων μας, και την κατάσταση του σώματός μας γενικότερα. Αρχαίο φάρμακο έχει χαρακτηριστεί η ολιστική, επειδή φροντίζει όχι μόνο το φυσικό σώμα, αλλά και την ψυχή, καθώς και την προσωπική ζωή κάποιου.

Η μέθοδος αυτή επιτρέπει σε κάποιον να αφαιρέσει την αιτία της ασθένειας, και όχι απλώς την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, ως εκ τούτου εμποδίζει την επανεμφάνιση της. Η σύγχρονη ιατρική, από την άλλη πλευρά, ασχολείται με τις συνέπειες των ασθενειών-σωματικών ασθενειών. Εξαιτίας αυτού η ασθένεια επιστρέφει συχνά, δεδομένου ότι η αιτία της ασθένειας δεν είναι στην πραγματικότητα υπό θεραπεία.

Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά για την υγεία …Οι ίδιες οι σκέψεις μας μπορούν να μας θεραπεύσουν. Υπάρχουν πολλές ιστορίες που έχουν καταγραφεί από συζητήσεις με ανθρώπους που ήταν σοβαρά άρρωστοι και θεράπευσαν τον εαυτό τους με τη δύναμη της σκέψης, αν και οι γιατροί είχαν χάσει κάθε ελπίδα.

. Σκέψεις που δεν μπορούν να κάνουν μόνο το σώμα άρρωστο, αλλά μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην ίαση του από ανίατες ασθένειες.
Αιτίες των δύσκολα θεραπευμένων ασθενειών από μια διαφορετική οπτική γωνία

Οι αρχαίες επιστήμες υγείας Ayurvedic δεν αποδεικνύουν μόνο την ύπαρξη των ψυχοσωματικών ασθενειών, αλλά και παρουσιάζουν έναν κατάλογο ειδικών ασθενειών που προκαλούνται από συγκεκριμένα γνωρίσματα του χαρακτήρα. Από τι άλλο θα μπορούσαν οι σκέψεις να εξαρτώνται αν όχι από τον χαρακτήρα;

Εδώ είναι μερικά παραδείγματα που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τα αίτια της νόσου σας ή των αγαπημένων σας από την οποία πάσχετε:

-Ζήλια – προκαλεί ογκολογικές παθήσεις, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.
-Εκδικητικότητα – προκαλεί αϋπνία και ασθένειες του λαιμού .
-Η αδυναμία να βρεθεί μια λύση σε μια κατάσταση – προκαλεί ασθένειες των πνευμόνων.
-Η έλλειψη ηθικών αρχών – προκαλεί χρόνιες παθήσεις, λοιμώξεις και ασθένειες του δέρματος.
-Όντας πολύ κατηγορηματικοί ή ακλόνητοι στις πεποιθήσεις – αιτίες διαβήτη, ημικρανίες, και φλεγμονές.
-Καθιστική ζωή – προκαλεί τον αλκοολισμό, μυκητιασικές λοιμώξεις, και αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.
-Επιθετικότητα – προκαλεί γαστρικό έλκος, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, και κονδυλώματα.
-Επιφυλακτικότητα – προκαλεί σχιζοφρένεια και ασθένειες των νεφρών.
-Σκληρότητα – προκαλεί την επιληψία, το άσθμα, και την αναιμία.
-Ανακινώντας συγκρούσεις – προκαλεί τη διεύρυνση του θυρεοειδούς.Απάθεια – προκαλεί τον διαβήτη.
-Ασυνέπεια ή να είναι άστατος – αιτίες υπογονιμότητας.
-Το να είσαι αγενής ή προσβλητικός – προκαλεί τον διαβήτη και καρδιακές παθήσεις.
-Άγχος – προκαλεί διαταραχές του πεπτικού συστήματος, της καρδιάς, και ασθένειες του δέρματος.
-Απληστία – προκαλεί ογκολογικές παθήσεις, παχυσαρκία και καρδιοπάθειες.
-Απάθεια – προκαλεί το Διαβήτη

Ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι είναι αρκετό να θεραπεύσετε τον χαρακτήρα σας, και οι σχετικές ασθένειες θα εξαφανισθούν μόνιμα . Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίζουμε για εκείνους που υποφέρουν από ασθένειες όπως ο διαβήτης και ο καρκίνος, για τις οποίες η σύγχρονη ιατρική δεν έχει θεραπεία.

Τρεις τρόποι για να ζήσετε υγιεινά και πραγματικά να νιώθετε καλά

Περιλαμβάνει εργασία με τον εαυτό σας, όμως, η επένδυση αυτή θα αποδώσει σημαντικά σε μακροπρόθεσμη βάση. Εδώ είναι τρεις μέθοδοι που έχουν δοκιμασθεί εδώ και τρεις χιλιετίες:

Ξεκινήστε την παρακολούθηση των σκέψεων σας . Αφιερώστε πέντε λεπτά κάθε βράδυ γράφοντας πώς αισθανθήκατε εκείνη την ημέρα. Θυμηθείτε τις καταστάσεις που αντιμετωπίσατε και τα συναισθήματα που νιώσατε. Ποια αρνητικά χαρακτηριστικά του χαρακτήρα αποκαλύψατε;Τι σκοπεύετε να κάνετε αύριο ώστε να αρχίσετε να βελτιώνετε τον εαυτό σας και να αλλάξετε τα συγκεκριμένα γνωρίσματα του χαρακτήρα; Είναι πολύ σημαντικό να γράψετε τα πάντα.

Προσπαθήστε να σκέφτεστε περισσότερο πράγματα που σας κάνουν ευτυχισμένο . Αυτό είναι το θαύμα της θετικής σκέψης. Όταν επικεντρωθεί σε πράγματα που σας αρέσουν, είναι σαν να προχωρείτε σε μια διαφορετική συχνότητα δονήσεων, και το σώμα αρχίζει να θεραπεύει τον εαυτό του. Ακόμα καλύτερα, θα υπάρξει ένας μεγαλύτερος αριθμός καλών πραγμάτων στη ζωή σας, γιατί ό, τι σκέφτεστε γίνεται πραγματικότητα, καθώς και τα προβλήματα που σας ενοχλούν.Επικεντρωθείτε σε πράγματα που μπορείτε να απολαύσετε και παρακολουθήστε πώς όλα αρχίζουν να αλλάζουν.

Η ασθένεια είναι απλά ένα σήμα του σώματός μας για έναν λανθασμένο (ή, μάλλον, μη ευεργετικό) τρόπο ζωής. Πρώτον, εκδηλώνεται ως άγχος, φόβος, και αρνητικές σκέψεις. Μόνο τότε, εφόσον δεν γίνεται καμία προσπάθεια να εργαστεί για τον εαυτό του, το σώμα στέλνει ένα πιο ισχυρό σήμα για να κινήσει την προσοχή σας και να σας κάνει να σκεφτείτε τι κάνετε λάθος, με τη μορφή των φυσικών συμπτωμάτων.

Αφήστε μόνο τα χρήσιμα και σημαντικά πράγματα στη ζωή σας. Γιατί ό, τι είναι χρήσιμο για σας είναι πάντα χρήσιμο και για τους άλλους.

Γλείφω ή γλύφω;

Η γλώσσα μας

Γλείφω ή γλύφω;

Και τα δύο είναι απολύτως σωστά, είναι όμως δύο διαφορετικές λέξεις. Είναι ομόηχες αλλά με διαφορετική ετυμολογία και σημασία. Γλείφω το παγωτό, «λείχω» στα αρχαία (εξού και τα: γλειφιτζούρι, γλείψιμο, γλείφτης) και γλύφω την πέτρα, δηλαδή την σκαλίζω (έτσι εξηγούνται μεταξύ άλλων τα: γλύπτης, οδοντογλυφίδα).

Για να γίνει κατανοητή η διαφορά θυμηθείτε την ατάκα: «έρωτά μου τοκογλύφε, γλείφε το κορμί μου, γλείφε»

Ειρωνεία ή ειρωνία;

Η γλώσσα μας.

Ειρωνεία ή ειρωνία;

Πάει καλύτερα στο μάτι το –ει, γιατί όμως:

Διότι ο κανόνας λέει πως γράφονται με -εια τα θηλυκά:

-που παράγονται από ρήματα σε -εύω: ειρωνεύομαι–> ειρωνεία

-που παράγονται από επίθετα σε -ης: ευγενής –> ευγένεια

-που παράγονται από επίθετα σε -είος: ανδρείος –> ανδρεία

Κάποιες λέξεις είναι σωστές όπως και αν τις γράψουμε πχ εταιρία και εταιρεία ενώ άλλες με διαφορετική ορθογραφία παίζει να έχουν και άλλο νόημα: εφορία και εφορεία.

«Στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο η πατρίς, η Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς»…..


Η Επανάσταση του 1821 είναι μια συγκλονιστική εποχή της νεοελληνικής ιστορίας, και εξαιρετικά γοητευτική. Γέννησε ένα ανεξάρτητο, σύγχρονο κράτος, ενώ εμπεριείχε και στοιχεία ανατροπής, μεταρρύθμισης και νεωτερικότητας που σφράγισαν την πορεία της Ελλάδας.

Συνοδεύτηκε, στο πέρασμα του χρόνου, από κάποιους μύθους και κιτσάτες υπερβολές, μερικά ιστορικά ψέματα, τα ξέρουμε όλοι… Αλλά οι περισσότεροι από εμάς, με αφορμή την Επέτειο 200 ετών, νιώθουμε περήφανοι με τον συμβολισμό λέξεων όπως Πατρίδα, Πατριωτικός και Εθνικός -με το σύγχρονο νόημα που εμπεριέχουν αυτές οι λέξεις στον 21ο αιώνα.

Υπάρχουν, όμως, πολλοί στη χώρα μας που φρίττουν με τους εθνικούς εορτασμούς, μισούν την έννοια της πατρίδας και περιγελούν την επέτειο. Θα εξηγήσω παρακάτω.

Διάβαζα, προχθές, έναν Γάλλο διπλωμάτη, τον Ζεράρ Αρό, που έγραψε στο Twitter, με αφορμή την Επέτειο 200 χρόνων: Όπως μου έμαθε ο καθηγητής μου των Αρχαίων Ελληνικών «κάθε μεγάλο και ευγενές στην Ευρώπη, ειπώθηκε πρώτα στα ελληνικά». Όλοι οι Ελληνες, σκέφτηκα, θα έπρεπε να καμαρώνουν με τον ίδιο τρόπο!

Είδαμε όλοι, επίσης, τις εκδηλώσεις αγάπης και συγκίνησης σε διάφορες χώρες. Στα δημόσια κτίρια, από τη μια άκρη της γης ως την άλλη, αναρτήθηκε η ελληνική σημαία και σύμβολα του ελληνισμού. Εννέα πρέσβεις στην Αθήνα διάβασαν φιλελληνικά ποιήματα, on camera, τιμώντας την επέτειο των 200 χρόνων της ελληνικής παλιγγενεσίας και επιβεβαιώνοντας τον δεσμό που σφυρηλάτησε η εξεγερμένη Ελλάδα με τους λαούς της Δύσης και με τους ποιητές τους.

Η γερμανική Süddeutsche Zeitung δημοσίευσε, προχθές, μακροσκελέστατο άρθρο με τίτλο «Είμαστε όλοι Έλληνες!». Η γαλλική βουλή έβγαλε, για πρώτη φορά, από την ολομέλεια μια ιστορική ταπισερί, την «Σχολή των Αθηνών» και την δάνεισε, τιμής ένεκεν, στο ελληνικό κοινοβούλιο, για ένα χρόνο. Πράγματι, η Επανάσταση του ’21 κινητοποίησε πολλούς Ευρωπαίους, που θαύμαζαν βαθιά τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και έτρεξαν στα οθωμανικά εδάφη για να βοηθήσουν τους σκλαβωμένους ανθρώπους τους οποίους αντιλαμβάνονταν ως ό, τι κοντινότερο στην Ελλάδα του Περικλή και του Λεωνίδα.

Και βέβαια, τιμούν τη χώρα μας, για τα 200 χρόνια, ο διάδοχος Κάρολος με την σύζυγό του, ο πρωθυπουργός της Ρωσίας, η υπουργός Αμυνας της Γαλλίας, που θα παρευρεθούν στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Οι ξένοι στέλνουν ξανά το μήνυμα ότι η Ελλάδα είναι ένα ισχυρό brand -αρχαία, μετεπαναστατική και σύγχρονη. Η επέτειος των 200 χρόνων είναι, κατά συνέπεια, μια τεράστια ευκαιρία για την Ελλάδα να δώσει παγκόσμια διάσταση σε μια ιστορική εποχή και να συντηρήσει το φιλελληνικό πνεύμα. Και, ταυτόχρονα, να στείλει το μήνυμα ότι η χώρα μας μπορεί να έχει αυτή τη στιγμή έναν κουρασμένο λαό από έναν ανελέητο ιό, αλλά αισιοδοξεί για το μέλλον, έχει πολλές δυνατότητες και προσβλέπει να βγει σύντομα στο ξέφωτο.

Συμφωνούμε όλοι στα συγκινητικά και εμβληματικά μηνύματα της Επετείου; Ευχόμαστε όλοι την ανύψωση της Ελλάδας, θέλουμε να τη δούμε να ανοίγει βήμα στο μέλλον; Οχι, φυσικά. Δεν κυκλοφορούν μόνο Φιλέλληνες, αλλά και πολλοί μισέλληνες δίπλα μας.

Διάβαζα, για παράδειγμα, πως σχολίαζε, πρόσφατα, η Εφημερίδα των Συντακτών την Επέτειο των 200 χρόνων: «…Αλλά αυτή η αντίθεση που οδήγησε σε ένα «κιτσάτο υβριδικό σχήμα» ανταποκρίνεται ακριβώς στην ταυτότητα της σημερινής Δεξιάς στην Ελλάδα, που επιχειρεί να συνδυάσει τη σκληρή εθνικιστική ατζέντα (μέσω της οποίας προσεγγίζει και ενσωματώνει ακόμα και την Ακροδεξιά) με μια ακραία προσήλωση στα οικονομικά δόγματα του νεοφιλελευθερισμού και τις πολιτικές τους απολήξεις…».

Τι να σχολιάσεις.

Είδα και την ανάλυση που έκανε ο Αντώνης Λιάκος (ΣΥΡΙΖΑ) για την Επανάσταση του 1821: «Ο εορτασμός των 200 χρόνων της επανάστασης χρησιμοποιείται για να στερεωθεί μια νέα ηγεμονία. Μια νέα ηγεμονία που βασίζεται σε αποκλεισμούς και δημιουργία νέων ιεραρχιών, με πυρήνα μια συμμαχία ανάμεσα σε εκσυγχρονιστική Δεξιά και δεξιόστροφο εκσυγχρονισμό». Ο άνθρωπος πιστεύει ότι ο πατριωτισμός είναι έννοια ντροπιαστική.

Διάβασα και την Διακήρυξη της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση: «Με το 1821 ασχολείται η αστική τάξη…ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα ιστορικά ξεπερασμένο… αργά ή γρήγορα θα κυοφορήσει την αλλαγή αυτού του συσχετισμού, επιβεβαιώνοντας πως η εποχή μας είναι εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό – κομμουνισμό».

Πόσο μίσος! Πόση απέχθεια για καθετί πατριωτικό ή για όσα αποδίδουν την εθνική ενότητα και ταυτότητα της Ελλάδας. Από τον Γιάννη Κορδάτο ως σήμερα, η Αριστερά παλεύει (μάταια, όπως αποδεικνύεται) να βάλει στο ’21 έναν ταξικό χαρακτήρα, αφαιρώντας τον εθνικό, θέλοντας να επιβάλλει, στην πραγματικότητα, τη στρατηγική της για την κατάληψη της εξουσίας από το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Στην ίδια γραμμή, πρόσφατα, η «Αυγή» και η Σία Αναγνωστοπούλου (ΣΥΡΙΖΑ) η οποία διερωτάται «1821-2021: Μια επέτειος για τα «πανηγύρια» της ΝΔ;» και, γεμάτη χολή, καταλήγει ότι «η ΝΔ επιδιώκει να στήσει ένα «νέο εθνικό αφήγημα», μια «νέα ενιαία ταυτότητα», αισθητικής και περιεχομένου αρμάτων 2004». Ατόφιο μίσος για το υπερθέαμα στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων, που θαύμασε ο πλανήτης! Αποκαλεί, φυσικά, «αρλούμπα» την προσπάθεια της χώρας μας να κάνει rebranding στην εικόνα της. Άρνηση και μια αίσθηση μαυρίλας, σαν να επιθυμεί όλα να καταστραφούν.

Στο ίδιο μήκος κύματος και η …διαδήλωση που έκαναν οι «γνωστοί-άγνωστοι», στο κέντρο της Αθήνας, την περασμένη Κυριακή, «ενάντια στον εορτασμό των 200 χρόνων από την ίδρυση του ελληνικού έθνους-κράτους», εκτοξεύοντας συνθήματα μίσους. Είναι οι ίδιοι που διαδήλωναν υπέρ του τρομοκράτη Κουφοντίνα, με το σύνθημα «Στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο η πατρίς, η Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς».

Όμως, όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες, που τιμούν το παρελθόν και τα σύμβολα της πατρίδας και κρατούν από την Ιστορία τα χρήσιμα για το μέλλον, είναι έτη φωτός μακριά από αυτά τα διδάγματα μίσους της ελληνικής Αριστεράς. Υπάρχει μια άλλη Ελλάδα απέναντι στους μισέλληνες. Παρά τα προβλήματα, κοιτάζει το μέλλον και προσδοκά, αντλεί από την Ιστορία, δεν γυρίζει συνεχώς στο παρελθόν, για εκδίκηση. Αυτή την Ελλάδα ας τιμήσουμε, με αφορμή την Επέτειο.

Και ευτυχώς, θα μου πείτε, την ώρα που οι μισέλληνες φρίττουν με τους ήρωες του 1821, υπάρχουν και άνθρωποι σαν τον Μαρκ Μαζάουερ που στο υπό έκδοση βιβλίο του για την Ελληνική Επανάσταση μελετά και αναλύει πώς σταδιακά κατέστη κυρίαρχη η αντίληψη περί απόλυτης ταύτισης ελληνικότητας και χριστιανοσύνης. Ένας Εβραίος, Βρετανός ιστορικός, ερευνά την ελληνική ιστορία, με τις έννοιες που η ελληνική Αριστερά απεχθάνεται και μισεί.

Και κάτι τελευταίο: Ας μη δούμε στους επίσημους εορτασμούς για τα 200 χρόνια περικεφαλαίες με Κολοκοτρώνηδες, ψευτο-τσάμικα, δήθεν ηρωικές αναπαραστάσεις, δήθεν πατριωτικές κορώνες και φουστανέλες που περισσότερο ρεζιλεύουν παρά τιμούν το παρελθόν.

Σοφία Γιαννακά.

Πηγή: https://www.iefimerida.gr/.

Υπερήφανοι για το παρόν μας



Μάθαμε να δοξάζουμε το παρελθόν και να απαξιώνουμε το παρόν μας. Λέμε ότι δεν είμαστε αντάξιοι ένδοξων προγόνων, αν και ξέρουμε ότι και αυτοί ακόμα θα έμεναν εκστατικοί, γεμάτοι δέος, μπροστά σε αυτά που έχουμε πετύχει. Η Ελλάδα έχει καταφέρει τεράστιους άθλους σε λιγότερα από 200 χρόνια. Και όμως, δεν το θυμίζουμε στον εαυτό μας

Κώστας Γιαννακίδης/protagon