Η ανάπλαση του κάτω τμήματος της πλατείας Συντάγματος θα είναι το πρώτο από τα έργα του Μεγάλου Περιπάτου που θα υλοποιηθούν. Ο Δήμος Αθηναίων ανέθεσε στους νικητές του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού που είχε πραγματοποιηθεί πριν από 20 χρόνια, στο πλαίσιο της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, να επικαιροποιήσουν τη μελέτη τους. Και σκοπεύει να ξεκινήσει τα έργα μέσα στο έτος, χρησιμοποιώντας υφιστάμενες εργολαβίες. Με την παρέμβαση, οι δύο από τις έξι λωρίδες κυκλοφορίας θα αντικατασταθούν με πεζοδρόμια από την πλευρά της οδού Ερμού, ενώ το σημείο θα αλλάξει πρόσωπο, αποκτώντας αισθητική εικόνα ανάλογη με αυτή της κεντρικής πλατείας.

 Αυγά καγιανά με μυκονιάτικο ξινότυρο

Όταν άρχισα να βαριέμαι τα αυγά, άρχισα να λατρεύω τα αυγά καγιανά.

Η συνταγή “τα σπάει” και πάω στοίχημα ότι θα γίνει η αγαπημένη σου καλοκαιρινή εμμονή.

TwoMinutes Angie 8.6.2021

ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑ να βαριέμαι τα αυγά, άρχισα να λατρεύω τα αυγά καγιανά. Φέτος τα απολαμβάνω ακόμα περισσότερο με μυκονιάτικο ξινοτύρι αντί για φέτα, όπως και με ντοματίνια βελανίδια αντί για ντομάτα.

Η συνταγή «τα σπάει» και πάω στοίχημα ότι θα γίνει η αγαπημένη σου καλοκαιρινή εμμονή, ένα γρήγορο και εύκολο φαγητό που με τα ξινά, γλυκά και αλμυρά γευστικά στοιχεία του, και το αγαπημένο σου ψωμί δίπλα, θα σε ικανοποιήσει απόλυτα όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας. (Με ξέρεις, δεν περιαυτολογώ, αλλά εδώ θα ρίξεις άγκυρα, εγγυημένα και χορταστικά.)

Καλό καλοκαίρι σε όλους! Οι μικρές απολαύσεις είναι αυτές που δίνουν κουράγιο, αισιοδοξία και χαρά και τα δικά μου αυγά καγιανά κάνουν αυτό ακριβώς!

Αυγά καγιανά με μυκονιάτικο ξινότυρο

Το μυκονιάτικο ξινότυρο είναι ένα παράγωγο της τυροβολιάς, του κατεξοχήν μυκονιάτικου τυριού με το οποίο φτιάχνουν τις περίφημες κρεμμυδόπιτες και μελόπιτές τους και προσθέτουν σε σαλάτες, π.χ. σε αυτήν με ρόκα και ντομάτα στο «Ο,τι απέμεινε», ένα σούπερ συμπαθητικό ταβερνάκι στην Άνω Μερά. Απλώς, η τυροβολιά στραγγίζει πιο πολύ, ωριμάζει και –πριν γίνει κοπανιστή, δηλαδή ο γευστικός δράκος των μυκονιάτικων τυριών, αλμυρή και υπέροχη πάνω στη μυκονιάτικη μόστρα– μεταλλάσσεται σε ξινότυρο. Δοκιμάστε το μυκονιάτικο ξινότυρο, έχει μια απίθανη φυσική ξινίλα που εξισορροπεί τα γλυκά ντοματίνια, τα οποία γίνονται ακόμα πιο γλυκά με την προσθήκη μόνο μιας πρέζας ζάχαρης (μην την παραλείψετε).Η νόστιμη σαλάτα με ρόκα, ντοματίνια και μυκονιάτικο ξινότυρο όπως τη σερβίρουν στο «Ότι απέμεινε» στην Άνω Μερά Μυκόνου.

Υλικά (για ένα μεσαίο τηγάνι και 3 άτομα)

Μια μεγάλη χούφτα ώριμα ντοματίνια (ψιλοκομμένα ή περασμένα 2-3 δευτερόλεπτα στο μούλτι, ίσα να σπάσουν, χωρίς να γίνουν πολτός ή, ακόμα χειρότερα, χυμός)

4 αυγά (ένας θα είναι ο πιο τυχερός, θα φάει δύο!)

1 μικρό κρεμμύδι πολύ ψιλοκομμένο

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, ρίγανη ή θυμάρι

1 μικρή καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)

το μισό από ένα κεφαλάκι ξινότυρο μυκονιάτικο

λίγο ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Ζεσταίνουμε καλά το τηγάνι, βάζουμε το ελαιόλαδο και μετά τα κρεμμύδια. Σε λίγα λεπτά προσθέτουμε τα ντοματίνια και τα σοτάρουμε και τα δύο σε δυνατή φωτιά μέχρι να στεγνώσει ο πάτος του τηγανιού. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και τη ζάχαρη, χωρίς να ανακατεύουμε.

Μικροί κρατήρες ατμού θα δημιουργούνται σταδιακά στο τηγάνι, αυτό σημαίνει ότι το μείγμα στεγνώνει. Τότε είναι ώρα να ανοίξεις φωλίτσες ανάμεσα στα ντοματίνια και τα κρεμμύδια και προσεκτικά να σπάσεις σε καθεμιά ένα αυγό. (Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα κουτάλι ή το πίσω μέρος μιας ξύλινης κουτάλας για να δημιουργήσεις τις φωλιές.)

Σπάσε λίγο τα ασπράδια στο τηγάνι, δεν πειράζει αν απλώσουν,  αντίθετα το θες κάτι τέτοιο.

Δύο λεπτά μετά σπάσε με τα δάχτυλά σου το ξινότυρο και πρόσθεσε μπόλικο πάνω σε όλη την επιφάνεια του τηγανιού. Άσε τα αυγά να μαγειρευτούν για ένα λεπτό ακόμα και με τον κρόκο ακόμα κατά τι νερουλό φέρε το τηγάνι στο τραπέζι και πασπάλισε όλο το μείγμα με πάπρικα και ελάχιστη ρίγανη. Μια-δυο κουταλιές από το καλύτερό σου ελαιόλαδο, όταν σερβίρεις με σπάτουλα στο κάθε πιάτο, θα κάνουν αυτά τα αυγά καγιανά, εκτός από πεντανόστιμα, και ομορφότερα.

Ένα βαρύ ψωμί σίκαλης και, φυσικά, ένα προζυμένιο τούς ταιριάζει τέλεια. Μαζί με έναν παγωμένο καφέ σε ανασταίνουν. Σου δίνουν αισιοδοξία – ναι, το φαγητό το κάνει αυτό.

Η επιτυχία είναι περισσότερο η διαρκής λειτουργία της κοινής λογικής παρά της ιδιοφυΐας…

Τον τελευταίο καιρό επικρατεί μια γενικευμένη κατήφεια στην ελληνική κοινωνία. Για να το διαπιστώσει κανείς δεν έχει παρά ν’ανοίξει την τηλεόραση και ν’ακούσει τα δελτία ειδήσεων ή να παρακολουθήσει τις δημόσιες συζητήσεις που ακατάστατα προβάλλονται από όλα τα κανάλια. Το ίδιο θα διαπιστώσει διαβάζοντας οποιαδήποτε εφημερίδα. Ακόμα και στις ιδιωτικές – φιλικές συγκεντρώσεις, η χαρά της συνάντησης με αγαπημένα πρόσωπα σκιάζεται από επίμονες αναφορές που γίνονται αναπόφευκτα στα όσα θλιβερά συμβαίνουν γύρω μας, στα “χαλεπά” όπως τα αποκαλούσε ο Θουκυδίδης.

Θα έπρεπε εν τούτοις να θυμόμαστε ότι η ζωή είναι μία, μοναδική και ανεπανάληπτη και είναι κρίμα να την δηλητηριάζουμε αναλογιζόμενοι συνεχώς τα άσχημα του δημοσίου βίου.

Αυτά συνέβαιναν πάντοτε, συμβαίνουν τώρα και θα συμβαίνουν όσο υπάρχουν άνθρωποι και όσο δεν αλλάζει η φύση του ανθρώπου. Διότι, ουσιαστικό στοιχείο της ανθρώπινης φύσης είναι η αλόγιστη επιθυμία για την απόκτηση δύναμης, πλούτου, εξουσίας και κυριαρχίας. Κι’όταν η επιθυμία αυτή δεν χαλιναγωγείται από ηθικές αρχές, λαμβάνει διαστάσεις που οδηγούν στην δημιουργία δυσάρεστων καταστάσεων.

Ο Θουκυδίδης έζησε την φρίκη του μεγαλύτερου εμφυλίου πολέμου που βίωσε ο Ελληνισμός στη μακραίωνη ιστορία του, τόσο σε εύρος, όσο και σε διάρκεια. Έφερε σε σύγκρουση τις δύο μεγάλες δυνάμεις της εποχής, Αθήνα και Σπάρτη, καθώς και όλες τις άλλες πόλεις – κράτη, σύμμαχοί τους από την μία και την άλλη πλευρά. Η διάρκειά του ήταν 27 χρόνια, με μικρές διακοπές, από το 431 έως το 404 π.χ.

‘Ήταν ασύλληπτες οι αγριότητες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου καθώς και οι συνέπειες για τον ελληνισμό.

Ο Θουκυδίδης τις περιγράφει με αντικειμενικότητα και, συντετριμμένος, καταλήγει:
“Πολλά και χαλεπά ταις πόλεσι, γιγνόμενα και αεί εσσόμενα, έως αν η αυτή φύσις ανθρώπου ή”.

Δηλαδή, όσο η ανθρώπινη φύση παραμένει αμετάβλητη, πολλά και δυσάρεστα γίνονται και θα γίνονται πάντοτε.

Ο Θουκυδίδης διατηρεί την ελπίδα ότι ο άνθρωπος κάτι μπορεί να διδαχθεί από την ιστορία. Ο Πλάτων διαπιστώνει πόσο στενά είναι τα περιθώρια που διαθέτει η παιδεία για ν’αλλάξει την ανθρώπινη φύση. Εμείς γνωρίζουμε ότι, 2500 χρόνια από τότε, δεν φαίνεται να έχει αλλάξει τίποτα. Παρόμοια γεγονότα επαναλαμβάνονται σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους.

Γιατί λοιπόν να δηλητηριάζουμε τη σύντομη και πολύτιμη ζωή μας αναλογιζόμενοι μόνο τα όσα δυσάρεστα γίνονται γύρω μας τα οποία, άλλωστε είναι ασήμαντα σε σχέση με εκείνα που συνέβησαν σε άλλες εποχές και να αποσιωπούμε ή να αγνοούμε τα ευχάριστα, έστω και αν αυτά σπανίζουν;

Θα θυμηθώ εδώ κάποια παραίνεση που αναφέρεται στο βιβλίο του Καραγάτση “Σέργιος και Βάκχος” :

“Διώξτε το θάνατο από μέσα σας και αγκαλιάστε σφιχτά τη ζωή και χαρήτε την με αγάπη, καλοσύνη και ειρήνη”.

• Ο κ. Άγγελος Ζαχαρόπουλος είναι Επίτιμος Διευθυντής Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρ. Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Γεωργίας

Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κωνσταντίνο Κανάρη στη Χίο (7 Ιουνίου 1822), υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά κατορθώματα της Ελληνικής Επανάστασης.

Η προετοιμασία

Μετά την καταστροφή της Χίου (30 Μαρτίου 1822), το ελληνικό ναυτικό θέλησε να πάρει εκδίκηση, προσβάλλοντας τον τουρκικό στόλο. Για τον σκοπό αυτό συγκροτήθηκε μία μεγάλη αρμάδα από 64 πλοία (29 υδραϊκά υπό τον Ανδρέα Μιαούλη, ο οποίος αναγνωριζόταν ως αρχιναύαρχος, 19 σπετσιώτικα υπό τους Αναστάσιο Ανδρούτσο και Ανδρέα Χατζηαναργύρου και 16 ψαριανά). Τα ελληνικά πλοία συγκεντρώθηκαν στα Ψαρά στα τέλη Απριλίου κι έψαχναν την ευκαιρία να δράσουν.

Ο χρόνος που επελέγη ήταν η μεγάλη μουσουλμανική γιορτή του ραμαζανιού, που ξεκινούσε στις 10 Μαΐου. Αρχικά, έγιναν απόπειρες επιθέσεων, αλλά απέτυχαν, όπως απέτυχε και η απόπειρα πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας στις 18 Μαΐου.

Στο μεταξύ, εκδηλώθηκε απειθαρχία των πληρωμάτων, εξαιτίας της καθυστέρησης καταβολής της μισθοδοσίας τους, αλλά και διαφωνίες μεταξύ των Υδραίων και Σπετσιωτών ναυάρχων. Οι Σπετσιώτες ναύαρχοι Ανδρούτσος και Χατζηαναργύρου έκριναν φρόνιμο να αποχωρήσουν από την κοινή προσπάθεια για να μην προκληθεί ρήξη στο ελληνικό στρατόπεδο και στις 31 Μαΐου σάλπαραν για το νησί τους.

Η πυρπόληση

Την ίδια ημέρα, οι Ψαριανοί πήραν την απόφαση να χτυπήσουν τον τουρκικό στόλο με πυρπολικά, επειδή κατέφθασαν πληροφορίες ότι ο αιγυπτιακός στόλος βρισκόταν στην Κρήτη. Την απόφαση επικρότησε ο Μιαούλης, καθώς και οι άλλοι δύο υδραίοι ναύαρχοι Λάζαρος Λαλεχός και Ιωάννης Βούλγαρης. Την επιχείρηση ανέλαβαν να εκτελέσουν δύο πυρπολικά, ένα από κάθε πλευρά.

Έτσι, την επομένη, 1η Ιουνίου, τα δύο πυρπολικά, ένα ψαριανό με κυβερνήτη τον Κωνσταντίνο Κανάρη και ένα υδραϊκό με κυβερνήτη τον Ανδρέα Πιπίνο, ξεκίνησαν προς αναζήτηση του τουρκικού στόλου. Τα δύο πυρπολικά συνόδευαν τέσσερα μπρίκια (δύο ψαριανά με πλοιάρχους τους Νικόλαο Γιαννίτση και Γεώργιο Κουτσούκο και δύο υδραϊκά με τους Ιωάννη Ζάκα και Αντώνιο Ραφαλιά), που θα αναλάμβαναν τη διάσωση των πληρωμάτων μετά την πυρπόληση.

Με αρκετές προφυλάξεις, τα δύο πυρπολικά πλησίασαν τον τουρκικό στόλο, που ναυλοχούσε στη Χίο και περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία για να δράσουν. Επέλεξαν τη νύχτα της 6ης προς 7η Ιουνίου 1822. Ήταν μία νύχτα χωρίς φεγγάρι και οι αξιωματικοί είχαν συγκεντρωθεί στη φωταγωγημένη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου για να γιορτάσουν τη λήξη του ραμαζανιού. Αν και γνώριζαν την καταστροφική δύναμη των ελληνικών πυρπολικών, δεν φαίνεται να είχαν πάρει ιδιαίτερα μέτρα προφύλαξης.

Το υδραϊκό πυρπολικό υπό τον Πιπίνο γλίστρησε αθέατο προς την υποναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, ένα δίκροτο με πλοίαρχο τον Μπεκίρ Μπέη. Επιχείρησε να προσκολληθεί, αλλά παρασύρθηκε από τον άνεμο και αποσπάσθηκε. Η απόπειρα του Πιπίνου απέτυχε, αλλά ο Κανάρης κατόρθωσε να προσδέσει το πυρπολικό του στην τουρκική ναυαρχίδα. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι επιδέξιοι ελιγμοί του έμπειρου πηδαλιούχου Ιωάννη Θεοφιλόπουλου.

Σχεδόν αμέσως το ξύλινο σκαρί του μεγαλοπρεπούς πλοίου λαμπάδιασε και άρχισε να καίγεται σαν πυροτέχνημα. Ο Καρά Αλής έσπευσε να εγκαταλείψει το πλοίο και επιβιβάσθηκε σε λέμβο, αλλά ένα κομμάτι από το φλεγόμενο κεντρικό κατάρτι του πλοίου τον χτύπησε στο κεφάλι και τον τραυμάτισε θανάσιμα. Οι 2.000 άνδρες που βρίσκονταν πάνω στη ναυαρχίδα χάθηκαν σχεδόν όλοι.

Οι 32 άνδρες που συγκροτούσαν τα πληρώματα των δύο πυρπολικών, εκμεταλλευόμενοι τη σύγχυση που επικράτησε, έφθασαν σώοι στα ελληνικά πλοία που τους περίμεναν στ’ ανοιχτά. Η επιστροφή τους στα Ψαρά ήταν θριαμβευτική και με τη συνοδεία του πλήθους κατευθύνθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου ανέπεμψαν ευχαριστήρια δέηση για τη σωτηρία τους.

Τα επακόλουθα

Ο Μπεκίρ Μπέης, που ανέλαβε τη διοίκηση του στόλου μετά το θάνατο του Καρα Αλή, δεν τόλμησε να επιτεθεί στα Ψαρά ή τη Σάμο, αλλά περίτρομος εγκατέλειψε τη Χίο και κατέφυγε στον Ελλήσποντο. Αντίθετα, οι Τούρκοι της Χίου, όταν έμαθαν το θλιβερό γι’ αυτούς περιστατικό, αποτελείωσαν τον αφανισμό του νησιού με την καταστροφή των Μαστιχοχωρίων.

Το κατόρθωμα του Κανάρη έδωσε κουράγιο στους επαναστατημένους Έλληνες και συγκίνησε βαθύτατα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Στην Ευρώπη κυκλοφόρησαν χαλκογραφίες, που παριστούσαν τον Κανάρη με τον δαυλό στο χέρι, και τα χρήματα από τις πωλήσεις τους απεστάλησαν στην Ελλάδα για την ενίσχυση του αγώνα.

Για να τιμήσει τα πληρώματα των δύο πυρπολικών, το Μινιστέριον των Ναυτικών (Υπουργείο Ναυτιλίας) πρότεινε στο Εκτελεστικόν (κυβέρνηση) να τους παρασημοφορήσει και να τους χορηγήσει εκτάσεις γης. Το Βουλευτικόν (Βουλή) ενέκρινε την πρόταση, η οποία όμως δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Δεν ζει κανείς χωρίς να φεύγει. Και τα αγάλματα ακόμη, και αυτά τη νύχτα δραπετεύουν

Κική Δημουλά ποιήτρια

«Κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να σ’ το λύσει ο άλλος. Είμαι εδώ και σου απλώνω το χέρι. Θες να σηκωθείς στα πόδια σου; Αυτό είναι το ερώτημα. Αν έχεις βολευτεί στο να σε λυπούνται, δεν έχεις θέση στην “Κιβωτό”. Αν θες βοήθεια για να σταθείς όρθιος, είμαστε εδώ.

Πατέρας Αντωνιος από την Κιβωτό του Κόσμου

Τι μπορεί να βλάψει έναν συγγραφέα; Η πολιτική, οι γυναίκες, η φιλοδοξία, το χρήμα και τα ποτά. Επίσης, η έλλειψη πολιτικής, γυναικών, φιλοδοξίας, χρήματος και ποτού.

Έρνεστ Χέμινγουει, αμερικανός συγγραφέας, νομπελίστας