1961, περιγραφή γάμου ομογενών με την χαρακτηριστική γλώσσα της τότε εποχής!

Από βιβλίο του Θανάση Βαλτινού: «Στοιχεία για την δεκαετία του 60».

Την Κυριακήν 22 Σεπτεμβρίου ετελέσθησαν έν Αθήναις οι γάμοι του εκλεκτού Ρουμελιώτου και εκ Πανόρμου Δωρίδος καταγόμενου κυρίου Αριστοτέλους Νικόλα Βιρμάνη,επιχειρηματίου εν Καλιφορνία Αμερικής, μετά της χαριτοβρύτου και εκπάγλου καλλονής δίδος Σου, θυγατρός Δημητρίου Παλαιοθόδωρού, εκ Παλαιοξαρίου Δωρίδος, επιχειρηματίου και μονίμως εγκατεστημένου εν Καλιφορνία Αμερικής. Το μυστήριον ετελέστη εις τον Ιερόν Ναόν Αγίας Ζώνης Κυψέλης επιβλητικώς ανθοστολισμένου, χοροστατούντος του αρχιμανδρίτου του ναού πλαισιωμένου και υπό πέντε ιερέων.

Η νύμφη έφερε πολυτελέστατον νυφικόν φόρεμα ερραμμένον εις ΗΠΑ και εις τον οίκον Jack Davis (Hollywood), όπου είχε φιλοτεχνηθεί και το νυφικόν της θυγατρός του πρώην αντιπροέδρου Νίξον, ο δε γαμβρός έφερεν σακάκι εκ βελούδου σαξ ηλέκτρικ, αποσπάσαντες αμφότεροι το θαυμασμόν, την αγάπην και τα θερμά συγχαρητήρια όλων των παρευρεθέντων. Παράνυμφος παρέστη ο εν Αμερική επίσης από μακρού εγκατεστημένος επιχειρηματίας και φίλος του ζεύγους κύριος Αναστάσιος Σκνίπας.

Κατά την τέλεσιν του μυστηρίου παρέστησαν περί τα 500 άτομα προσκεκλημένων, μεταξύ των οποίων και οι εν Αμερική άριστα αποκατεστημένοι Έλληνες επαγγελματίες κ.κ. Ιωάννης Μιγάκης, Λουίς Τουλούμης, Βασίλειος Καπάτσος, Παναγιώτης Παγούρης, Κωνσταντίνος Καραβασίλης, Χρήστος Θωμαΐδης και η ηθοποιός δεσποινίς Τέιλορ. Ο εν Αμερική μεγαλοεπιχειρηματίας και εκ Πανόρμου καταγόμενος θείος του γαμβρού κύριος Νεοκλής Βιρμάνης μη δυνηθείς, ως επιθυμεί, να παραστή εις τους γάμους μετά της συζύγου του, συνεχάρη τους νεόνυμφους δια θερμού τηλεγραφήματος. Μεταξύ των άλλων παρευρέθησαν οι γονείς του γαμπρού Νικόλας και Ασπασία Βιρμανή, ως και οι γονείς της νύφης Δημήτριος και Μαριγώ Παλαιόθοδώρου.

Την εσπέραν εδόθη δεξιώσις με πλούσιο γεύμα εις το εν Κηφισία,γνωστόν κέντρον «ο Μπάμπης» όπου παρεκάθησαν περί τα 400 άτομα προσκεκλημένων και όπου επηκολούθησε ρουμελιώτικο γλέντι μέχρι πρωίας υπό τους ήχους της μουσικής του κέντρου αλλά και ετέρας κομπανίας δημοτικής και καθαρώς ρουμελιώτικης μουσικής. Επεκράτησε γενική ευθυμία με επίκεντρον τους εκλεκτούς νεόνυμφους, οίτινές εχόρευσαν υπό τα ζωηρά χειροκροτήματα πάντων και οι οποίοι εδέχονται αλληλοδιαδόχως τα θερμά συγχαρητήρια και τας ευχάς όλων των παρευρισκομένων. Εις το ταιριασμένο αυτό ζευγάρι, το οποίο αρχίζει την νέαν ζωήν του υπό τους καλύτερους οιωνούς, ευχόμεθα βίον ανέφελον, ανθόσπαρτόν και κάθε ευτυχίαν.

Δ.Ι.Θωμαΐδης.

Η πανδημία της μοναξιάς

Από τον Γιάννη τον Πενταμοδιανό στάλθηκε η πιο κάτω ανάρτηση:

Η μοναξιά είναι μια ασθένεια της εποχής μας. Μια πάθηση με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική και τη σωματική υγεία των ανθρώπων και με έναν ρυθμό εξάπλωσης τόσο γρήγορο, ώστε οι επιστήμονες να εκτιμούν πως μαζί με την κατάθλιψη θα αποτελέσουν τις δύο μεγαλύτερες επιδημίες που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα. Ο κορονοϊός, τα λοκντάουν και τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης επιτάχυναν δραματικά αυτόν τον ρυθμό. Ήδη πριν την Covid, η μοναξιά είχε χαρακτηριστεί σε αρκετές χώρες ως σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Σήμερα, δύο χρόνια μετά το αρχικό ξέσπασμα της πανδημίας, έχει εξελιχθεί σε υπαρκτή κρίση.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μόνο, οι πρώτοι μήνες των περιορισμών και του αποκλεισμού είχαν ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό του ποσοστού των πολιτών όλων των ηλικιακών ομάδων που υποφέρουν από μοναξιά. Στις νεότερες ηλικίες (13-35), τα νούμερα έχουν τετραπλασιαστεί σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα (του 2016). Σύμφωνα με μετριοπαθείς εκτιμήσεις και με δεδομένο ότι κάποια από τα περιοριστικά μέτρα έχουν ήδη επιστρέψει στις χώρες της Ένωσης, αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων και των γιορτών, ο ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους θα βιώσει ένα βαθύ, πνιγηρό αίσθημα μοναξιάς. Οι μισοί περίπου απ’ αυτούς θα συνεχίσουν να βουλιάζουν και όταν πλέον τα λαμπάκια θα έχουν σβήσει και τα στολίδια θα έχουν επιστρέψει στις κούτες τους.

Ηλιθιότητα

Το εύρος της ηλιθιότητας είναι τόσο μεγάλο, ώστε φαίνεται αδύνατο να μελετήσει κάνεις όλους τους ηλίθιους ταυτόχρονα. Υπάρχουν ηλίθιοι που εμμένουν στα πιστεύω τους και αρνούνται να τα αμφισβητήσουν, αλλά υπάρχουν άλλοι που απορρίπτουν τα πάντα και αμφισβητούν ακόμη και την αλήθεια!

Υπάρχουν και άλλοι ακόμη που αδιαφορούν για τις δύο πρώτες ομάδες, οι οποίοι εξάλλου αδιαφορούν για τα πάντα, ακόμη και για τα δράματα που θα μπορούσαν να αποφευχθούν…

Maxime Rovere, συγγραφέας και ιστορικός της φιλοσοφίας, με ειδίκευση στον Σπινόζα.

Η μέρα είναι σήμερα … Η στιγμή είναι τώρα!

Η παρακάτω ανάρτηση στάλθηκε από την Ντάνυ από Ξυλόκαστο

Η μέρα μόλις ξεκίνησε και … είναι έξι η ώρα το βράδυ.
Μόλις έφτασε η Δευτέρα και είναι ήδη Παρασκευή.
… και ο μήνας έχει ήδη τελειώσει.
… και η χρονιά σχεδόν τελείωσε.
… και έχουν περάσει ήδη 40, 50 ή 60 χρόνια της ζωής μας.
… και συνειδητοποιούμε ότι χάσαμε τους γονείς μας, τους φίλους μας.
και συνειδητοποιούμε ότι είναι πολύ αργά για να επιστρέψουμε …
Έτσι … Παρά τα πάντα, ας προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τον χρόνο που έχει απομείνει …
Ας μην σταματήσουμε να ψάχνουμε για δραστηριότητες που μας αρέσουν …
Ας βάλουμε λίγο χρώμα στο γκρίζο μας …
Χαμόγελο στα μικρά πράγματα της ζωής που βάζουν βάλσαμο στις καρδιές μας.
Και παρά τα πάντα, πρέπει να συνεχίσουμε να εκμεταλλευόμαστε αυτή τη φορά που έχουμε με ηρεμία. Ας προσπαθήσουμε να εξαλείψουμε το “μετά” …
Το κάνω μετά …
Θα πω μετά …
Θα το σκεφτώ μετά …
Αφήνουμε τα πάντα για αργότερα σαν το «μετά» να είναι δικό μας.
Επειδή αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι ότι:
μετά, ο καφές κρυώνει …
τότε οι προτεραιότητες αλλάζουν …
μετά, η γοητεία είναι σπασμένη …
μετά, η υγεία περνά …
μετά, τα παιδιά μεγαλώνουν …
μετά οι γονείς γερνούν …
μετά, οι υποσχέσεις ξεχνιούνται …
μετά, η μέρα γίνεται η νύχτα …
μετά, η ζωή τελειώνει …
Και μετά είναι συχνά πολύ αργά …
Λοιπόν … ας μην αφήσουμε τίποτα για αργότερα …
Επειδή ενώ περιμένουμε αργότερα, μπορούμε να χάσουμε τις καλύτερες στιγμές,
τις καλύτερες εμπειρίες,
τους καλύτερους φίλους,
την καλύτερη οικογένεια …
Η μέρα είναι σήμερα … Η στιγμή είναι τώρα …

Δεν είμαστε πλέον στην ηλικία όπου μπορούμε να αναβάλουμε για αύριο αυτό που πρέπει να γίνει αμέσως.
Ας δούμε λοιπόν αν έχετε χρόνο να διαβάσετε αυτήν την ανάρτηση και στη συνέχεια να την κοινοποιήσετε.
Ή ίσως θα το αφήσετε για … “αργότερα” …
Και δεν θα το μοιραστείτε ποτέ …!!!