ΟΡΕΙΝΟΣ

— Κάτι που συνέβαινε παλιότερα στην επαρχία και ακόμα και στις πόλεις είναι ότι επιδίωκαν την αυτάρκεια, η δε ανακύκλωση ήταν κανόνας, δεν πετούσαν τίποτε, ούτε αγόραζαν κάτι που οι ίδιοι μπορούσαν να φτιάξουν. Το DIY που σήμερα παρουσιάζεται ως κάτι πολύ προχωρημένο το εφάρμοζαν στην πράξη.

Ακριβώς. Και τα σπίτια τους ήταν κι αυτά άκρως ταπεινά και ενσωματωμένα στη φύση, «σπίτι όσο χωρείς και χωράφι όσο θωρείς» λέγανε. Και ήταν μεν ταπεινή εξωτερικά και η ζωή, όμως υποθέτω ότι εφόσον είχαν τον ουρανό, τον «μαγικό» περίγυρο και τις δεισιδαιμονίες, είχαν και μια τρομερή εσωτερική γλυκιά ταραχή. Ζούσαν δηλαδή μαγευτικά, το τώρα γι’ αυτούς, η κάθε στιγμή ήταν πολύ μεγεθυσμένη, η μια τους μέρα ήταν ένας μήνας.

Απόσπασμα από συνέντευξη του συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου

«Είναι πάντα αδύνατο να διαβάσεις την ανάγνωση»

Πωλ ντε Μαν*

*Ο Paul de Man (6 Δεκεμβρίου 1919 – 21 Δεκεμβρίου 1983), γεννημένος ως Paul Adolph Michel Deman , Βέλγος κριτικός, λογοτεχνίας και θεωρητικός της λογοτεχνίας.

Τώρα πάμε αεροπορικώς στην Αμερική, γυρνάμε μετά από είκοσι μέρες και δεν έχουμε την ανάγκη να διηγηθούμε ταξιδιωτικές εμπειρίες διότι δεν είδαμε κάτι πολύ διαφορετικό. Τότε πήγαινε μέχρι το αμπέλι η θεία ή η γιαγιά και γυρνώντας είχε ένα σωρό πράγματα να διηγηθεί. Υπήρχε πλούτος γιατί η ζωή ήταν χειρόλατη και ποδήλατη.

Σωτήρης Δημητρίου συγγραφέας

Η αναρχία, όπως την καταλαβαίνω εγώ, είναι πολύ κοντά στην αυταπόδεικτη αλήθεια. Νομίζω πως ο καθένας μας, αν το σκεφτείς, θα συμφωνήσει τουλάχιστον σε αυτό. Ξεκινάμε με την υπόθεση ότι όποια δήποτε δομή ή αρχή και κυριαρχία πρέπει να νομιμοποιήσει τον εαυτό της -δεν είναι αυταπόδεικτη. Έχει το βάρος της απόδειξης. Πρέπει να δείξει ότι είναι νόμιμη. Αν κάνεις μια βόλτα με το παιδί σου και αυτό πεταχτεί στο δρόμο κι εσύ το πιάσεις από το μπράτσο και το τραβήξεις κοντά σου, πρόκειται για μία πράξη άσκησης εξουσίας. Αλλά είναι νόμιμη. Μπορεί να δικαιούσαι να το κάνεις και υπάρχουν περιπτώσεις που αυτή η νομιμοποίηση υπάρχει. Αν, όμως, κοιτάξουμε προσεκτικά τς περισσότερες φορές αυτό δεν ισχύει. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι παράνομη εξουσία.

Οι παράνομες εξουσίες θα πρέπει να αποκαλύπτονται, να αμφισβητούνται και να ανατρέπονται. Αυτό ισχύει για κάθε πτυχή της ζωής.

Απόσπασμα συνέντευξης του Νόαμ Τσόμσκι* στον Εζρα Κλάιν

*είναι διανοητής της ουτοπίας έχει γράψει πάνω από 100 βιβλία

(Credit: Juan Carlos Munoz/Nature Picture Library)

Κινέζοι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι στον πλανήτη μας έχουν εντοπιστεί 30 δέντρα με ηλικία άνω των δύο χιλιετιών το καθένα, σχεδόν όλα -τα 27- σε μεγάλα υψόμετρα και μακριά από τα μάτια (και τα πριόνια) των ανθρώπων, συνήθως σε βραχώδεις πλαγιές ψηλών, ψυχρών και ξερών βουνών. Αντίθετα, τα ψηλότερα δέντρα βρίσκονται σε μέρη πιο προσβάσιμα στους ανθρώπους.

Τα αρχαιότερα γνωστά δέντρα είναι δύο είδη πεύκου (Pinus longaeva) με ηλικία 4.900 και 4.850 ετών, αντίστοιχα, τα οποία βρίσκονται στις νοτιοδυτικές ΗΠΑ σε υψόμετρο 3.277 μέτρων το ένα και 2.950 το δεύτερο. Ακολουθούν ένα κυπαρίσσι (Fitzroya cupressoides) ηλικίας 3.622 ετών στις δυτικές πλαγιές των Άνδεων της Χιλής σε υψόμετρο 890 μέτρων και μία γιγάντια σεκόγια ηλικίας 3.266 ετών στα όρη Σιέρα Νεβάδα των ΗΠΑ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τζιάτζια Λίου του Ινστιτούτου Επιστήμης Βιοποικιλότητας του Πανεπιστημίου Φουντάν της Σαγκάης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Conservation Biology», σύμφωνα με το «Nature», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 200.000 δέντρα και επεσήμαναν ότι τα γνωστά δέντρα που τα έχουν «χιλιάσει» είναι μόνο 620. Τα περισσότερα από τα δέντρα που έχουν ηλικία άνω των 1.000 ετών είναι γυμνόσπερμα, δηλαδή φυτά όπως τα κωνοφόρα που παράγουν κουκουνάρια και σπόρους αντί για λουλούδια.

Η μελέτη εκτιμά ότι από τα γνωστά δέντρα άνω των 500 ετών, τα οποία είναι 8.072, περίπου το 70%, δηλαδή επτά στα δέκα, απειλούνται από την ανθρώπινη υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, καθώς επίσης από την άνοδο των θερμοκρασιών λόγω κλιματικής αλλαγής. Γι’ αυτό οι ερευνητές τονίζουν την ανάγκη να προστατευθούν τα δέντρα-μαθουσάλες με νέες πολιτικές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ