ΟΡΕΙΝΟΣ

Την Παρασκευήη του Πάσχα, γιορτάζει η Εκκλησία μας την Ζωοδόχο Πηγή.
Η εορτή είναι αφιερωμένη ουσιαστικά στην Υπεραγία Θεοτόκο, η οποία, ενώ είναι δημιούργημα του Θεού, όπως όλοι οι άνθρωποι, εντούτοις κυοφόρησε υπερφυσικά και συνέβαλε με την υπακοή της στο θέλημα Του, στην ενανθρώπηση του Υιού του Θεού.
Γέννησε τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, τη ζωή και την ανάσταση της ανθρωπότητας, τον ελευθερωτή των ανθρώπων από τα πάθη.
Τα ονόματα που γιορτάζουν κάθε χρόνο την Παρασκευή του Πάσχα, είναι:
Ζώης, Ζήσης, Ζήσιμος, Ζωή, Ζησούλα, Ζωΐτσα, Ζωζώ, Πηγή, Κρήνη, Κρηνιώ.

Ζωοδόχος Πηγή: Θρύλοι και παραδόσεις Ήταν γύρω στα 450μΧ, όταν ένας βυζαντινός στρατιώτης,

Λέοντας στο όνομα, έκοβε βόλτες σ’ ένα δασάκι στα μέρη της βασιλεύουσας, όταν ξάφνου βλέπει μπροστά του έναν τυφλό άνθρωπο να του ζητάει λίγο νερό για να σβήσει τη δίψα του.
Ο Λέοντας προθυμοποιήθηκε να του βρει και να του φέρει νερό. Έψαξε λοιπόν, στο δάσος για να βρει νερό αλλά μάταια και έτσι, επέστρεφε λυπημένος.
Τότε όμως, άκουσε μια γυναικεία φωνή να του λέει:
«Ου χρεών σε, Λέων, αγωνιάν, το γαρ ύδωρ εγγύς», δηλαδή, «Δεν χρειάζεται Λέων να αγωνιάς, να άγχεσαι, να στεναχωριέσαι, το νερό είναι δίπλα σου».
Και πάλι ακούει τη φωνή την άγνωστη να τον προστάζει: «Λέων βασιλιά, πάρε απ’ το νερό αυτό και δώσε να πιει να ξεδιψάσει ο τυφλός άνθρωπος και κάτι ακόμα, άλειψε μ’ αυτό τα μάτια του και αμέσως θα καταλάβεις ποια είμαι εγώ που σου μιλώ».
Έτσι πράγματι έπραξε ο Λέοντας και παρευθύς ο τυφλός ανέβλεψε.
Αλλά ταυτόχρονα άνοιξαν και τα μάτια του Λέοντα
ο οποίος τώρα, κατάλαβε πως εκείνη η φωνή που του μιλούσε ήταν της Παναγίας που έκανε αυτό το θαύμα και του μίλησε και πως επίσης, σ’ Εκείνην τη Μεγαλόχαρη, οφείλεται και το μεγάλο θαύμα της θεραπείας του τυφλού.
Ακόμη, θαύμα αξιοθαύμαστο ήταν και η εύρεση της πηγής του σωτήριου αυτού νερού. Αλλά θαύμα ήταν και η επαλήθευση της προσφώνησης από την Παναγία,
του Λέοντα , ως βασιλιά.

Διότι πράγματι ο Λέων, το 486 μ.Χ, ανέβηκε στον θρόνο της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ως Λέων ο Α ́ ο Θράξ, ο επονομαζόμενος και Μακέλλης (457-474), και τον οποίο η Αγία Εκκλησία μας ως Άγιο τον τιμά στις 20 του Ιανουρίου.

Η Dr. de Rham τόνισε ότι “αν κάποιος ήταν σε θέση να ταξιδέψει γρηγορότερα από το φως και να μεταφέρει πληροφορίες μαζί του, η αντίληψή του για το χρόνο θα ήταν στρεβλή σε σύγκριση με τη δική μας”. 

“Θα μπορούσαν να υπάρξουν καταστάσεις όπου το μέλλον θα μπορούσε να επηρεάσει το παρελθόν μας και τότε ολόκληρη η δομή της πραγματικότητας δεν θα είχε πια νόημα”.

Αργοπεθαίνει
αυτός που δεν ταξιδεύει,
αυτός που δεν διαβάζει,
αυτός που δεν ακούει μουσική,
αυτός που δεν βρίσκει χάρες στον εαυτό του

Αργοπεθαίνει
αυτός που καταστρέφει την αγάπη μέσα του,
αυτός που δεν αφήνει ποτέ να τον βοηθήσουν.

Αργοπεθαίνει
αυτός που γίνεται σκλάβος της συνήθειας
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
αυτός που δεν αλλάζει πορεία,
αυτός που δεν παίρνει ποτέ το ρίσκο να αλλάξει το χρώμα των ρούχων του,
αυτός που δεν μιλάει ποτέ σε άγνωστο.

Αργοπεθαίνει
αυτός που αποφεύγει το πάθος
και τη δίνη αυτών των συναισθημάτων,
που δίνουν λάμψη στα μάτια
και γιατρεύουν τις πληγωμένες καρδιές

Αργοπεθαίνει
αυτός που δεν αλλάζει πορεία
όταν είναι δυστυχισμένος στη δουλειά ή στον έρωτα,
αυτός που δεν παίρνει ρίσκα
για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του,
αυτός που ούτε μια φορά στη ζωή του
δεν απέφυγε τις συνετές συμβουλές.

Ζήσε τώρα! Ρίσκαρε σήμερα! Δράσε αμέσως!
Μην αφήνεσαι να αργοπεθαίνεις.
Μη στερείς από τον εαυτό σου την ευτυχία!

Πάμπλο Νερούδα

Πηγή: thesecretrealtruth.blogspot.com

Δεν υπάρχει καμία αλήθεια που μπορούμε να γνωρίζουμε. Υπάρχουν μόνο οπτικές.

Ό,τι ακούμε είναι άποψη, όχι γεγονός. Όλα όσα βλέπουμε είναι μια αντίληψη, όχι η αλήθεια

“Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνεις τρόπο να βασανίζεσαι, όμως αν η δοκιμασία έρθει και προσπαθήσει να μπει στη ζωή σου, μη φοβηθείς, κοίτα την κατά πρόσωπο και με το μέτωπο ψηλά” ~ Νίτσε

Καθαρισμός εν όψει της γιορτής

Ζωοδόχου πηγής: γιορτάζει την Παρασκευή

Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής κι αν είσαι τυχερός ξεκινά πάλι

Νίκος Γκάτσος

Ο κομπλεξικός είναι ο εχθρός του κακού.
 
Ο κακός είναι κακός, φαίνεται.
Λεπτά χείλη, γαμψή μύτη, ανατριχιαστικό μειδίαμα.
Όταν το συναντάς, ξέρεις πώς να τον αποφύγεις.
 
Η έτερη προσωπικότητα, αυτή του κομπλεξικού 
είναι σαφώς πιο επικίνδυνη.
 
Εμφανίζεται πάντα με το μανδύα του απόλυτα νορμάλ ανθρώπου.
Ενίοτε του cool.
Άνθρωπος με ενδιαφέροντα
και με αστείρευτες απορίες περί της προσωπικής σου ζωής.
Αυτό σε συγκινεί.
Μα τόσο ενδιαφέρον πια…;
Σαφώς και ενδιαφέρεται.
Να σου κάνει την προσωπική ζωή κόλαση!
 
Δεν τον υποψιάζεσαι με την πρώτη,
γιατί η φιλική του διάθεση λειτουργεί σαν καθρέφτης…
τυφλώνει!
 
Αν είσαι από την φύση σου φιλικός και ευπροσήγορος χαρακτήρας,
την πάτησες!

Οι προθέσεις του δεν είναι απαραίτητα κακές προς εσένα,
μην το παίρνεις προσωπικά.
Είναι απλά πολύ καλές απέναντι στον εαυτό του.
Και επειδή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα,
δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό σ’ αυτήν την προσωπικότητα.
Κατά την άποψή του πάντα.
 
Η δική σου αξιοπρέπεια όμως και η προσωπικότητα σου
τσαλακώνονται με την ευκολία που τσαλακώνεται το χαρτί κουζίνας.

Που συναντάς τον κομπλεξικό;
Παντού!
Πιο επικίνδυνο είδος είναι αυτό του best-friend! 

Πως τον αναγνωρίζεις;

Η δημόσια εμφάνισή του, επιφανειακά δείχνει άψογη

με βάση τα πρότυπα του καθωσπρεπισμού

και βασικά είναι τέλειος.

Όμως τον αναγνωρίζεις όταν ξεσκεπάζεται στις μικρές λεπτομέρειες,

όταν χαμηλόφωνα μπαίνει στις συζητήσεις

και εμπιστευτικά εκτοξεύει τα βέλη του.

Παρατηρήσεις που χαρακτηρίζονται από πικρά

και γεμάτα πονηριά σχόλια.

Άδικος στους χαρακτηρισμούς

και μικρός στην επιμονή ενασχόλησης με τις πράξεις του άλλου.

Του άξιου.
 
Ο κομπλεξικός δεν μπορεί, και δεν θα μπορέσει ποτέ,

να φτάσει στο μεγαλείο και την απλότητα

του χαρισματικού ή απλώς φυσιολογικού ανθρώπου.

Έχει επίγνωση της ανυπαρξίας του,

δεν μπορεί να το χωνέψει

και αναγκαστικά επιλέγει ανέντιμα μέσα για να τον πολεμήσει.

Η συμπεριφορά του είναι προβληματική

κρύβοντας μία διαταραγμένη προσωπικότητα.

Ξεχωρίζει με την μανία που έχει στο να κρίνει

και να μην έχει άλλη απασχόληση

από την μόνιμη ματιά πάνω στις πράξεις των άλλων.

Ο κομπλεξικός κουβαλάει, μόνιμα στην καμπούρα του,

την ανεπάρκεια του και υποφέρει οικτρά.

Έχεις παρατηρήσει ποτέ κομπλεξικό άνθρωπο να παραδέχεται τα λάθη του,

τις αδυναμίες του, τα ελαττώματά του;

Μπροστά σε άλλους τουλάχιστον, ποτέ!

Δείχνει και δηλώνει τέλειος.

Συνήθως μπλέκουμε την παραξενιά με τα κόμπλεξ.

Δεν υπάρχει όμως τίποτα κακό στις παραξενιές.

Όλοι έχουν.

Το κόμπλεξ από την άλλη, ενοχλεί.

Προκαλεί προβλήματα, τριγμούς, δυσάρεστες καταστάσεις ακριβώς επειδή,

σε αντίθεση με μια απλή παραξενιά, επιβάλλεται βιαίως.

Έχεις αντιμετωπίσει έναν πραγματικά κομπλεξικό άνθρωπο;

Σίγουρα.

Ίσως όχι σε όλες τις βαθμίδες, αλλά το έχεις δει.

Δεν παλεύεται.

Προτιμάς να έχεις απέναντί σου ένα δολοφόνο.
Ο δολοφόνος, τουλάχιστον, θα σε σφάξει επιτόπου.

Ο κομπλεξικός θα το κάνει

αφού προηγηθούν ένα κάρο εξηγήσεις, δικαιολογίες και προφάσεις.

Και στο τέλος, θα προσπαθήσει να πείσει όλο τον κόσμο

ότι εσύ έφταιγες που πέθανες…

Η λύση είναι μια.

Μην του δώσεις καμία σημασία.

Να γελάς με τους ισχυρισμούς του και να του γυρίσεις την πλάτη.

Απλώς δεν υπάρχει