Η συμβουλή του Μπάφετ για μια καλή ζωή

Στην τελευταία επιστολή του, ο Μπάφετ αναφέρθηκε σε μια από τις παλιές του συμβουλές για τη ζωή: Σκεφτείτε την κληρονομιά σας και εργαστείτε προς τα πίσω.

Ο σοφός της Ομαχα, όπως τον αποκαλούν, θυμήθηκε την ιστορία του Alfred Nobel, ο οποίος διάβασε μια λανθασμένη νεκρολογία και τρομοκρατήθηκε από αυτό που είδε. Μια γαλλική εφημερίδα έκανε ένα τραγικό λάθος μετά τον θάνατο του αδερφού του, Ludvig Nobel. Μπερδεύοντας τα δύο αδέρφια, η εφημερίδα δημοσίευσε μια νεκρολογία για τον Alfred, αποκαλώντας τον «έμπορο του θανάτου», επειδή είχε εφεύρει τη δυναμίτιδα. Οπως έλεγε η εφημερίδα, «έβγαλε μια περιουσία βρίσκοντας έναν τρόπο να σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους γρηγορότερα από ποτέ». 

Αυτό το άρθρο τον ώθησε να «αλλάξει τη συμπεριφορά του», έγραψε ο Μπάφετ. Κάπως έτσι, ο Nobel συνέδεσε τελικά το όνομά του με το γνωστό βραβείο.

«Μη βασίζεστε σε ένα λάθος της εφημερίδας: Αποφασίστε τι θέλετε να γράφει η νεκρολογία σας και ζήστε τη ζωή που αξίζει», έγραψε ο Γουόρεν Μπάφετ.

Ενας τρόπος είναι να μιμηθείτε τους ανθρώπους που θαυμάζετε περισσότερο: «Επιλέξτε τους ήρωές σας με μεγάλη προσοχή και στη συνέχεια μιμηθείτε τους. Ποτέ δεν θα γίνετε τέλειοι, αλλά μπορείτε πάντα να γίνετε καλύτεροι», έγραψε.

Ένας άλλος τρόπος είναι να επαναπροσδιορίσετε τις φιλοδοξίες σας. «Το μεγαλείο δεν επιτυγχάνεται με τη συσσώρευση μεγάλων ποσών χρημάτων, μεγάλης δημοσιότητας ή μεγάλης εξουσίας στην κυβέρνηση», έγραψε ο Μπάφετ. «Οταν βοηθάτε κάποιον, με οποιονδήποτε τρόπο, βοηθάτε τον κόσμο. Η καλοσύνη δεν κοστίζει τίποτα, αλλά είναι ανεκτίμητη», σημείωσε.

Ανεξάρτητα από τους στόχους σας, είναι απίθανο να κάνετε λάθος ακολουθώντας τον «χρυσό κανόνα», δηλαδή να συμπεριφέρεστε στους άλλους, ανεξάρτητα από τη θέση τους, με τον τρόπο που θα θέλατε να σας συμπεριφέρονται. «Να θυμάστε ότι η καθαρίστρια είναι εξίσου άνθρωπος με τον πρόεδρο», έγραψε χαρακτηριστικά.

Πηγή: Moneyreview.gr

Πώς η εργασία συμβάλλει στην υγεία σας

Σύμφωνα με μια 15ετή Εθνική Μελέτη Υγείας μέσω Συνεντεύξεων σε 83.000 ηλικιωμένους, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό των Κέντρων Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), Preventing Chronic Disease, όσοι συνέχιζαν να εργάζονται πέρα από την ηλικία των 65 ετών ήταν πιθανότερο να διατηρήσουν μια καλή υγεία και λιγότερο πιθανό να έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας συγκριτικά με εκείνους που συνταξιοδοτήθηκαν και δεν εργάζονταν. Τα τρέχοντα προβλήματα υγείας που ενδέχεται να εμπόδιζαν τα άτομα που δεν εργάζονταν πια από το να εργαστούν δεν αξιολογήθηκαν και σίγουρα συνέβαλαν στα αποτελέσματα της μελέτης.

Η ιταλική γκράπα και το ελληνικό οπισθοδρομικό κράτος …


Πολλές φορές φέρνουμε την Ιταλία ως παράδειγμα προς μίμηση για τις εξαιρετικές της γκράπες, αλλά και για το πώς κατάφερε να αναδείξει ένα «υποπροϊόν» της οινοποίησης σε ένα must για κάθε εστιατόριο ανά τον πλανήτη που σέβεται τον εαυτό του.

Ωστόσο, αυτό που συνέβη με το τσίπουρο στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες είναι εξίσου –αν όχι περισσότερο– εντυπωσιακό. Ξέρατε, για παράδειγμα, ότι πριν από το 1989 δεν υπήρχε εμφιαλωμένο τσίπουρο στην αγορά; Μάλιστα, η παραγωγή του ήταν ουσιαστικά απαγορευμένη. Έως τότε επιτρεπόταν μόνο η κατ’ ιδίαν απόσταξη, αποκλειστικά για προσωπική χρήση και υπό την προϋπόθεση ότι ο παραγωγός ήταν αμπελουργός. Οπότε μην απορείτε γιατί δεν έχουμε παλαιωμένα αποστάγματα 20, 30 ή 40 ετών και γιατί οι Ιταλοί, που φέραμε ως παράδειγμα, είναι τόσο μπροστά με την γκράπα τους.

Η επαγγελματική παραγωγή αμπελοοινικών αποσταγμάτων είναι, λοιπόν, ένα σχετικά πρόσφατο «σπορ» και ακόμη πιο πρόσφατο είναι αυτό των παλαιωμένων αποσταγμάτων.

Όταν δούλευα στον Τσάνταλη, προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90, θυμάμαι καθαρά τη στιγμή που η ιστορική αυτή οινοποιία-αποσταγματοποιία παρουσίασε στην αγορά το πρώτο παλαιωμένο απόσταγμα σταφυλιού. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε και ο Κώστας Λαζαρίδης με το Methexis, ανοίγοντας τον δρόμο για να ακολουθήσουν σιγά σιγά και άλλοι.

Τα βήματα που έκανε η ελληνική αποσταγματοποιία είναι τεράστια και το μέλλον προβλέπεται ακόμη πιο συναρπαστικό, αρκεί βέβαια ο κρατικός μηχανισμός να αποδειχθεί λίγο πιο ευέλικτος, καθώς η αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τους παραγωγούς δεν τους επιτρέπει να πειραματιστούν ή να καινοτομήσουν.

Πηγή: ΑθηΝΕΑ /του Ανέστη Χαϊτίδη

Βοιωτικά εκλεκτά αποστάγματα !

Last Battle, Παλαιωμένο Τσίπουρο, Lost Lake

Ποικιλίες: Ασύρτικο, Μούχταρο, Sauvignon Blanc, Κουντούρα, Μαλαγουζιά
Περιοχή: Πέτρα, Βοιωτία
Αλκοολικός τίτλος: 43%
Τιμή: ~ 38 €

Η οικογένεια Ζαχαρία από την Άσκρη Βοιωτίας έχει μακρά παράδοση στην παραγωγή κρασιού και αποσταγμάτων. Ο Θανάσης Ζαχαρίας ήταν εκείνος που έβαλε τον πρώτο μεγάλο θεμέλιο λίθο, με την παραγωγή τόσο κρασιού όσο και τσίπουρου. Ο μεγαλύτερος όμως θεμέλιος λίθος –για να μην πω βράχος– ήταν τελικά η ανατροφή και το «μπόλιασμα» στη δουλειά των τριών παιδιών του. Ένα δυναμικό τρίδυμο που, από τη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της επιχείρησης, κάνει θαύματα.

Αναβίωσαν την τοπική ποικιλία σταφυλιού Μούχταρο, έκαναν κρασάρες και αναβάθμισαν το αποστακτήριο της «χαμένης λίμνης» σε ναό αμπελοοινικών αποσταγμάτων. Τι τσίπουρα, τι αποστάγματα σταφυλιού, τι αποστάγματα οινολάσπης! Και φυσικά, δεν θα μπορούσαν να μην παράγουν και παλαιωμένο τσίπουρο – μια φυσική συνέχεια της ποιοτικής τους αναζήτησης.

Η βάση του αποστάγματος αποτελείται από σταφύλια των ποικιλιών Ασύρτικο, Sauvignon Blanc, Μούχταρο, Κουντούρα και Μαλαγουζιά. Κάθε ποικιλία παλαιώνεται ξεχωριστά, σε γαλλικά δρύινα βαρέλια δεύτερης και τρίτης χρήσης από κρασιά του ίδιου παραγωγού. Όταν κάθε απόσταγμα αντλήσει τα χαρακτηριστικά που επιθυμούν από το βαρέλι, ακολουθεί το τελικό blending και η ρύθμιση του αλκοολικού τίτλου στους 43% vol.

Το χρώμα του είναι έντονο και βαθύ κεχριμπαρένιο. Στη μύτη, όταν δεν ξέρεις ότι έχεις στο ποτήρι σου παλαιωμένο τσίπουρο, νομίζεις ότι πρόκειται για συνδυασμό ουίσκι με ρούμι. Γλυκά αρώματα μελιού, καραμέλας, γαρίφαλου και φλούδας εσπεριδοειδών συνδυάζονται με πιο «στεγνά», όπως αυτό του μαύρου τσαγιού ή της πίσσας. Ογκώδες, βελούδινο και με τη γλύκα των κονιάκ στη γεύση.

Ένα απόσταγμα που μπορώ να απολαύσω τόσο on the rocks σε κάποιο μπαρ όσο και στο σπίτι, χαλαρώνοντας το βράδυ με μια ταινία.

Ρωτήσαμε τον Στέλιο Ζαχαρία, Co-Owner του Lost Lake:

Από πού εμπνευστήκατε το όνομα του Last Battle και ποια θα θέλατε να είναι ο πορεία του αποστάγματος αυτού τα επόμενα 10 χρόνια;

Η έμπνευση για το όνομα Last Battle προέρχεται από την ιστορική Μάχη της Πέτρας το 1829, η οποία έλαβε χώρα ακριβώς δίπλα στο αποστακτήριό μας, στη Βοιωτία. Ήταν η τελευταία μάχη της Ελληνικής Επανάστασης, το γεγονός που ουσιαστικά σφράγισε την ελευθερία της χώρας. Με αυτό το όνομα θέλαμε να τιμήσουμε τόσο τον τόπο μας όσο και την ιστορική μνήμη και την αξία της ελευθερίας.

Ο στόχος μας για την πορεία του αποστάγματος την επόμενη δεκαετία είναι να καθιερωθεί ως ένα εμβληματικό ελληνικό aged spirit, αντάξιο να σταθεί δίπλα σε διεθνώς αναγνωρισμένα αποστάγματα, όπως το κονιάκ ή το ρούμι. Θέλουμε να ταξιδεύει στο εξωτερικό και να αναγνωρίζεται όχι μόνο ως ένα εξαιρετικό τσίπουρο, αλλά και ως πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού – μια γεύση που κουβαλά μνήμη, γη και ιστορία.