Σήμερα βαριόμαστε λιγότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή, αλλά φοβόμαστε περισσότερο από ποτέ μη βαρεθούμε, παρατήρησε κάποτε ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ. Μάλλον γι’ αυτό γεμίζουμε τις ζωές μας με ενασχολήσεις και σχέδια μέχρι να ξεχειλίσουν. Μας τρομάζουν τα κενά διαστήματα του χρόνου σαν ρωγμές στο επιχειρησιακό οικοδόμημα που χτίζουμε κάθε μέρα. Μια αόριστη εντύπωση ενοχής μας κυριεύει αν τις Δευτέρες που γυρνάμε στη δουλειά, δεν έχουμε να αφηγηθούμε στους συναδέλφους μας ένα υπέρπληρες Σαββατοκύριακο. Προτιμούμε την ασφυξία από το κενό.

Η αρχαία σοφία μας αποτρέπει από αυτή τη στάση ζωής. Πριν από εικοσιπέντε αιώνες ο Κινέζος διδάσκαλος Λάο Τσε έγραψε ότι πλάθουμε τον πηλό για να φτιάξουμε ένα δοχείο, αλλά είναι το εσωτερικό κενό του που γεμίζουμε· καρφώνουμε πασσάλους για να χτίσουμε ένα αγροτόσπιτο, αλλά είναι το εσωτερικό του που το κάνει κατοικήσιμο. Ο αρχαίος διδάσκαλος ήθελε να μας θυμίσει ότι είναι το κενό που μάς προσφέρει καταφύγιο, ότι οι πράξεις μας χρειάζονται χώρο και ηρεμία για να υλοποιηθούν αθόρυβα, όπως στρώνονται οι νιφάδες στον χιονιά. Ο Ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας επέμεινε στην ίδια ιδέα. Σκεφτόταν ότι οφείλουμε να είμαστε δραστήριοι αλλά όχι και παραδομένοι σε ένα ανάστατο και ξέφρενο πηγαινέλα. Για να μάθουμε το μάθημα της ανάπαυσης, συνιστούσε να αποβάλλουμε από την καθημερινή ζωή μας την πίεση των προσδοκιών και την ακραία έξαψη. Ο Σενέκας χαριτολογούσε στα γραπτά του πάνω στην «παραφορτωμένη σχόλη» και μας άφησε μια ειρωνική φράση: «Εκείνοι που οι τέρψεις τους απαιτούν πολλή δουλειά, δεν χαίρονται τίποτα». Σύμφωνα με την παλιά διδαχή, αν αφήσουμε τον χρόνο μας κενό, θα πάψει να μας πιέζει.

Iréne Vallejo Moreu*

*Iréne Vallejo Moreu (Θαραγόθα, 1979) σπούδασε κλασσική φιλολογία και έκανε τη διδακτορική της διατριβή στα πανεπιστήμια της γενέτειράς της και της Φλωρεντίας. Μόνιμη συνεργάτιδα γνωστών εφημερίδων και περιοδικών της Ισπανίας, με τη φιλοσοφική δημοσιογραφία της υφαίνει τα θέματα του παρόντος με τις διδαχές του παρελθόντος.

… Στέκει το ρόδο απείραχτο μπρος στ’ ουρανού τη χάρη
ποιο κύμα ποια πρωτοφιλεί στ’ αμάραντο χορτάρι

Μέσα από ήλιους κι ουρανούς σε βλέπω δακρυσμένη
σαν άστρο που το νότισε λύπη συννεφιασμένη…

Γιώργος Θέμελης

φωτό από Μανολης

1994 Παππούς ετών 94

Αφήστε τα πεσμένα φύλλα στη γη, λέει το Αϊντχόβεν στους κηπουρούς.

Ο δήμος προσπαθεί να πείσει τους κατοίκους να σταματήσουν να σκουπίζουν τα πεσμένα φύλλα και να αφήσουν τη φύση να κάνει τη δουλειά της – τουλάχιστον στα πάρκα της πόλης, όπου ένα στρώμα από πεσμένα φύλλα εξασφαλίζει λιγότερα ζιζάνια, μικρότερη δίψα για νερό το καλοκαίρι, και μικρότερη απορροή στο αποχετευτικό σύστημα όταν βρέχει. Για τους αμετανόητους, έχουν τοποθετηθεί κάδοι για τη συλλογή φύλλων από κήπους ώστε να γίνουν κομπόστ για τα δημόσια δέντρα.

της ΙΡΕΝΕ ΒΑΛΙΕΧΟ*

μετάφραση Βάσω Χρηστάκου

Ομφαλοσκοπώντας

Τα ανθρώπινα όντα έχουμε την αδυναμία να θεωρούμε τον εαυτό μας ομφαλό του κόσμου. Πρόκειται για μια οφθαλμαπάτη που επικρατεί στα άτομα και στους λαούς, για μια περίεργη πεποίθηση των κατοίκων αυτού του σφαιρικού πλανήτη. Οι αρχαίοι Έλληνες διηγούνταν ότι ο θεός Ζευς, αποφασισμένος να μάθει πού είναι το κέντρο της γης, αμόλησε δύο μεγαλόπρεπους αετούς που πέταξαν με την ίδια ταχύτητα από τα δύο άκρα του κόσμου. Περιττό να πούμε ότι τα πουλιά συναντήθηκαν σε ένα μέρος της Ελλάδας, τους Δελφούς, σημαδεμένο στο μέλλον με μια ωοειδή πέτρα, την οποία ονόμασαν «ομφαλό». Ο θρύλος θα έκανε τους αρχαίους Κινέζους να χαμογελάσουν με ικανοποίηση, αφού αποκαλούσαν τη χώρα τους Ζονγκουό, που σημαίνει «κεντρική γη», και πίστευαν κι εκείνοι ότι ήταν ο παγκόσμιος ομφαλός.

Σχεδόν όλοι οι λαοί θεώρησαν κάποτε τον εαυτό τους ανώτερο από τους υπόλοιπους και σκέφτηκαν ότι η περιοχή τους κατείχε την κεντρική θέση στον πλανήτη. Το δείχνουν οι χάρτες. Από πάντα, όλοι τους εστιάζονται στο κέντρο. Πράγματι, η πιο πολύχρηστη στη Δύση τους τελευταίους τέσσερις αιώνες χαρτογραφική μέθοδος, εκείνη του Μερκάτορος, τοποθετεί την Ευρώπη στο κέντρο και κάνει τον Βορρά να φαίνεται πιο μεγάλος από το Νότο. Η επίπεδη έκταση που διατρέχουμε με τα μάτια και ταξιδεύουμε με το δείκτη, μάς παρουσιάζει στο κέντρο και μεγεθυμένο το βόρειο ημισφαίριο να καταλαμβάνει τα δύο τρίτα του χάρτη και περιορίζουν το νότιο ημισφαίριο στο ένα τρίτο. Με τον ίδιο τρόπο εμείς οι ίδιοι επιβεβαιώνουμε τον κανόνα: καθένας πιστεύει ότι είναι στο κέντρο. Είναι γι’ αυτό που ο κόσμος έχει πιο πολλούς αφαλούς από ότι μυαλά.

*Η Iréne Vallejo Moreu (Θαραγόθα, 1979) σπούδασε κλασσική φιλολογία και έκανε τη διδακτορική της διατριβή στα πανεπιστήμια της γενέτειράς της και της Φλωρεντίας. Μόνιμη συνεργάτιδα γνωστών εφημερίδων και περιοδικών της Ισπανίας, με τη φιλοσοφική δημοσιογραφία της υφαίνει τα θέματα του παρόντος με τις διδαχές του παρελθόντος

Πηγή: νέο πλανόδιον

O επονομαζόμενος Λευκός Οίκος είναι η επίσημη κατοικία του εκάστοτε προέ­δρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας Ουάσινγκτον επί της Λεωφόρου Πενσυλβάνιας 1600…

O επονομαζόμενος Λευκός Οίκος είναι η επίσημη κατοικία και ο τόπος εργασίας του εκάστοτε προέ­δρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας Ουάσινγκτον επί της Λεωφόρου Πενσυλβάνιας 1600.

Πήρε την ονομασία του από το γεγονός ότι η φαιόλευκη σχιστολιθική πέτρα με την οποία είναι χτισμένο το μέγαρο (αργότερα βάφτηκε λευκή), προκαλούσε αντίθεση με τα γειτονικά κτίσματα, τα οποία ήταν κατασκευασμένα από κόκκινα τούβλα. Η ονομασία, αν και ήταν γνωστή από το 1811, επισημοποιήθηκε το 1901, όταν ο τότε πρόεδρος Θίοντορ Ρούσβελτ άρχισε να τη χρησιμοποιεί στην αλληλογραφία του.

null

Το μέγαρο σχεδίασε ο ιρλανδός αρχιτέκτονας Τζέιμς Χόμπαν (1755-1831) σε νεοκλασικό ρυθμό. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε το 1792 και η ανέγερσή του περατώθηκε το 1800. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν κυρίως σκλάβοι και μετανάστες. Κόστισε 230.000 δολάρια (2.500.000 σημερινά).

Τα εγκαίνια του Λευκού Οίκου έγιναν την 1η Νοεμβρίου 1800, με την εγκατάσταση του πρώτου ενοίκου του, του 2ου Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Άνταμς.

Το μέγαρο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1814 κατά τη διάρκεια της βρετανικής εισβολής του 1812. Ανοικοδομήθηκε κι επεκτάθηκε υπό την επίβλεψη του Χόμπαν μέσα στα τρία επόμενα χρόνια. Το ημικυκλικό νότιο πρόπυλο και το περίστυλο βόρειο πρόπυλο προστέθηκαν κατά τη δεκαετία του 1820.

Το όλο συγκρότημα του Λευκού Οίκου, που αποτε­λεί τμήμα τού συστήματος Εθνικών Πάρκων της Ουάσινγκτον, ανακαινί­στηκε εκ βάθρων τη διετία 1949-1951, όταν κινδύνευε να καταρρεύσει εξαιτίας των προσθηκών. Το χρονικό διάστημα αυτό ο τότε πρόεδρος Τρούμαν διέμενε στο γειτονικό Blair House, που χρησιμοποιείται για τη φιλοξενία υψηλών προσώπων.

Ο Λευκός Οίκος έχει: 6 ορόφους, 132 δωμάτια, 35 τουαλέτες, 412 πόρτες, 147 παράθυρα, 28 τζάκια, 8 σκάλες, 3 ασανσέρ, κινηματογράφο και διάδρομο για μπόουλινγκ. Ο μεγάλος κήπος του περιλαμβάνει γήπεδα τένις και γκολφ, πισίνα και διαδρομή για τζόκινγκ.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/1207?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2022-11-01

© SanSimera.gr

Η παρακάτω ανάρτηση στάλθηκε από τον Γιάννη Αναγνωστάκη

Το πρόβλημά μας σήμερα δεν είναι τα κουρασμένα σώματα.

Το πρόβλημά μας σήμερα είναι οι κουρασμένες οι ψυχές.
Οι άνθρωποι οι τσακισμένοι.
Ένα ανθρωποφάγο σύστημα, που σε θέλει από το πρωί μέχρι το βράδυ, να τρέχεις σαν τρελός.
Να ζεις, μέσα στη στεναχώρια και το άγχος.
Και άλλοτε ξέρεις κουράζονταν οι άνθρωποι. Και άλλοτε δούλευαν. Και άλλοτε τρέχανε. Ναι. Τραβούσανε πολλά…
Δεν είχαμε όμως αυτό εδώ το χάλι.
Ξέρεις τι σκέφτομαι καμιά φορά;
Όσο πιο κουρασμένος ψυχικά ο άνθρωπος, τόσο πιο ευάλωτος.
Όσο πιο ευάλωτος, τόσο πιο φοβισμένος.
Όσο πιο φοβισμένος, τόσο πιο εύκολα διαχειρίσιμος.
Καθένας, ας αναλογιστεί.
Μια καινούρια εβδομάδα ξεκινά.
Καλή δύναμη.
Την Παναγία από το φουστάνι αδέρφια.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος . Είναι κάτοχος πτυχίου Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος της Κλινικής και Κοινοτικής Ψυχολογίας του University of East London.

Ροδάνθη οίνος εκλεκτός