Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Το γραφείο του προέδρου μας έστειλε το παρακάτω email το οποίο Παραθέτουμαι αυτούσιο όπως άλλωστε έχουμε υποχρέωση……..ΟΡΕΙΝΟΣ.
ΣΚΟΥΡΤΑ 25-6-2013
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ‘’ΟΡΕΙΝΟΣ BLOGSPOT’’, ΘΑ ΗΘΕΛΑΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΩ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΙΕΣ
1.Η ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΙΣΙΝΑ ΗΤΑΝ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ.
2.Η ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΙΣΙΝΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΓΙΑΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, ΚΑΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ‘’ΛΑΟ’’.
3.ΕΦΕΤΟΣ ΘΑ ΥΠΕΡΒΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΟ, ΚΑΙ, ΕΓΩ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ, ΘΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΚΗ ΠΙΣΙΝΑ ΜΑΖΙ, ΝΑΙ, ΚΑΛΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΠΗΤΑ ΜΕΛΗ (ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ, ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ).
4.ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΘΕΙ ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΚΡΥΑ ΒΑΡΕΛΙΣΙΑ ΜΠΥΡΑ.
5.ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ,ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΗ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου επανεμφανίστηκε με το κόμμα της. Μια άλλη Ζωή. Γλύκα, χαριτωμενιές, καρδούλα με τα χεράκια. Και αφού έγινε ντόρος, δήλωσε ότι αυτός ήταν και ο στόχος. Μια πλακίτσα, όπως αυτές που σκαρώνουν τα παιδάκια. Δηλαδή το ζητούμενο είναι ο θόρυβος; Το σόου; Προχθές ανήμερο θηρίο, χθες παιδί των λουλουδιών, σήμερα πλακατζού… Αύριο;
Μαθαίνουμε το 10 % αυτών που διαβάζουμε το 20% αυτών που ακούμε το 30% αυτών που βλέπουμε το 50% αυτών που βλέπουμε και ακούμε το 70% αυτών που συζητούμε το 80% αυτών που βιώνουμε το 95% αυτών που διδάσκουμε στους άλλους.
Ως ποδοσφαιρικός όρος είναι η ποινή που επιβάλλεται κατά την κανονική διάρκεια ενός αγώνα σε περίπτωση παράβασης των κανονισμών του αθλήματος μέσα στην περιοχή της αμυνόμενης ομάδας (ανατροπή επιτιθέμενου ποδοσφαιριστή, πιάσιμο της μπάλας με το χέρι κλπ). Η εκτέλεση της «εσχάτης των ποινών», όπως μετέφραζαν παλαιότερα τον αγγλικό όρο «penalty» στα ελληνικά οι γλωσσαμύντορες, εκτελείται με σουτ (λάκτισμα) της μπάλας (σφαίρας) από παίκτη της επιτιθέμενης ομάδας προς το αντίπαλο τέρμα από απόσταση 11 μέτρων, με μόνο αμυνόμενο τον τερματοφύλακα της τιμωρημένης ομάδας.
Στα πρώτα βήματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Αγγλία δεν υπήρχε ο κανονισμός του πέναλτι. Κατά τη διάρκεια των αγώνων ήταν σύνηθες φαινόμενο να γίνονται πολλά φάουλ με το χέρι από τους αμυνόμενους, προκειμένου να αποτρέψουν παραβίαση της εστίας τους. Γι’ αυτό, το 1890 ο Ιρλανδός Γουίλιαμ ΜακΚραμ, διευθυντής κλωστοϋφαντουργίας, τερματοφύλακας, αλλά και μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιρλανδίας από το 1880, σκέφτηκε τον κανονισμό του πέναλτι.
Η ιδέα δεν «περπάτησε», αλλά ένα περιστατικό που συνέβη στις 14 Φεβρουαρίου 1891, κατά τη διάρκεια του προημιτελικού αγώνα για το Κύπελλο Αγγλίας μεταξύ Στόουκ Σίτι και Νοτς Κάουντι, άλλαξε την πορεία των πραγμάτων.
Η Νοτς είχε το προβάδισμα 1-0, αλλά η Στόουκ, αναζητούσε την ισοφάριση. Ένας παίκτης της Νοτς σταμάτησε την μπάλα με το χέρι του μερικά εκατοστά από τη γραμμή του τέρματος. Δόθηκε φάουλ. Τότε, όλοι οι παίκτες της ομάδας του Νότιγχαμ τοποθετήθηκαν μπροστά από τη γραμμή του τέρματος, ο τερματοφύλακας απέκρουσε και η Στόουκ έχασε το παιχνίδι.
Όμως, το αποτέλεσμα θεωρήθηκε άδικο. Και γι’ αυτό μερικές εβδομάδες αργότερα, στις 2 Ιουνίου 1891, σ’ ένα ξενοδοχείο στη Γλασκόβη, υιοθετείται επισήμως από τη Διεθνή Ένωση Ποδοσφαίρου, την οποία αποτελούσαν οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Αγγλίας, Σκωτίας, Ουαλίας και Ιρλανδίας, ο κανονισμός του πέναλτι.
