”Η ικανότητα να συγχωρείς είναι προσόν του δυνατού. Οι αδύναμοι ποτέ δεν συγχωρούν. ”
Μύθοι και αλήθειες για την ελληνική γλώσσα
Θα συζητήσουμε σήμερα για τους μύθους και τις αλήθειες σχετικά με την ελληνική γλώσσα, αλλά επειδή η γλώσσα είναι απέραντη και επειδή θα αγγίξουμε και άλλα θέματα, στη συζήτηση θα μπορέσουμε να επεκταθούμε σχεδόν σε οποιοδήποτε γλωσσικό θέμα θέλετε.
Θα εννοήσω τους μύθους με την ευρεία έννοια. Καταρχάς, σε ένα πρώτο επίπεδο, έχουμε τους εξωφρενικούς μύθους που διαδίδονται μέσα από το Διαδίκτυο. Τέτοιοι μύθοι δεν είναι βεβαίως μόνο γλωσσικοί. Υπάρχουν οι λεγόμενοι “αστικοί μύθοι” όπως θα αποδώσουμε το urban legends, για παράδειγμα η ιστορία για τους κροκόδειλους που εκκολάφθηκαν στους υπονόμους της Νέας Υόρκης και υπάρχει φόβος να τους δείτε να ξεμυτίζουν απ’ τη λεκάνη της τουαλέτας. Έχουμε εθνικούς μύθους, πάμπολλους στο παρελθόν· από τους νεότερους να αναφέρουμε τον ανύπαρκτο εύζωνο Κωνσταντίνο Κουκκίδη που τυλίχτηκε τη σημαία στις 27.4.1941 και έπεσε από τον βράχο της Ακρόπολης. Έχουμε βέβαια και τα φέικ νιουζ, βραχύβιες ιστορίες πολιτικής προπαγάνδας, όπως η γυναίκα που σκοτώθηκε τάχα στο Πισοδέρι. Εδώ η διαφορά είναι ότι το φέικ νιουζ συνήθως έχει βραχεία διάρκεια ζωής -αν επαναλαμβάνεται συνεχώς, όπως ο αστυνομικός που έσβησε αθόρυβα ή η αντιμεταναστευτική δήλωση του πρωθυπουργού της Αυστραλίας, τότε μεταπίπτει στην κατηγορία του μύθου. Βέβαια, οι διαχωριστικές γραμμές δεν είναι πάντα πεντακάθαρες ή αμετακίνητες.
Τέτοιοι μύθοι διαδίδονται σε όλες τις χώρες και σε όλες τις γλώσσες, έχω όμως την εντύπωση, και αν διαφωνείτε να μου το πείτε, ότι το ελληνικό διαδικτυακό μυθολόγιο ξεχωρίζει από τα άλλα κατά το ότι σε μεγάλο ποσοστό περιέχει μύθους σχετικούς με τη γλώσσα –σε ποσοστό μεγαλύτερο από τα μυθολόγια των άλλων λαών.
Συνεχίστε την ανάγνωση του “Μύθοι και αλήθειες για την ελληνική γλώσσα”
“Ετησίας” ο Ελληνικός, ή “Μελτέμι” το… Γαλλικό;
Θοδωρής Κολυδάς
Τη στιγμή που η Δυτική Ευρώπη «ψήνεται» στο έντονο κύμα ζέστης , το οποίο θα κρατήσει μέχρι το τέλος της εβδομάδος, στη χώρα μας τα ευεργετικά μελτέμια θα συνεχίζουν να δροσίζουν σημαντικά τις ανατολικές περιοχές. Όλοι γνωρίζουμε ότι το μελτέμι είναι ο ετήσιος καλοκαιρινός τοπικός ημερήσιος άνεμος που εκδηλώνεται στις ελληνικές θάλασσες και κυρίως στο Αιγαίο με διεύθυνση των ανέμων στο βόρειο Αιγαίο την ΒA, στο κεντρικό την Β και ΒΑ, στο νότιο Αιγαίο και Κρητικό πέλαγος ΒΔ., φθάνοντας μέχρι τις δυτικές διευθύνσεις κυρίως στη Ρόδο.
Οι αρχαίοι Έλληνες τον άνεμο αυτόν τον ονόμαζαν Ετήσιο (πληθ. Ἐτησίαι), ονομασία που την χρησιμοποιούν πάρα πολλοί λαοί, ενώ κατά τους Βυζαντινούς χρόνους οι άνεμοι αυτοί αναφέρονταν ως ρήκται (Lehoux, 471) . Η πλειοψηφία του κόσμου αλλά και οι ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες αναφέρουν ότι η ονομασία μελτέμι είναι Τουρκικής προέλευσης . Για να δούμε παρακάτω αν πράγματι ισχύει αυτή η άποψη ή η λέξη αυτή είναι …Γαλλικής προέλευσης!
Ο αρχαιολόγος –ιστορικός Χάρης Κουτελάκης στο βιβλίο του «Αιγαίο και Χάρτες με ανατρεπτική ματιά» – Αθήνα 2008 γράφει χαρακτηριστικά : “Με όσους συζήτησα την πιθανή προέλευση της λέξης, όλοι ισχυρίστηκαν ότι είναι τουρκική. Δεν σκέφθηκαν φαίνεται ότι οι Τούρκοι δεν υπήρξαν ποτέ ναυτικοί σε σημείο που να ονοματοδοτήσουν με τη γλώσσα τους γεωγραφικές – ναυτικές λέξεις και ναυτικά παραγγέλματα ή ανέμους. Λόγου χάρη οι λέξεις κορφέζ και λιμάν που χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα, είναι οι ελληνικές ναυτικές λέξεις κόρφος (= μικρός κόλπος) και λιμάνι.
Το γεγονός της επίδρασης της ελληνικής ναυτικής ορολογίας στην τουρκική επιβεβαιώνει και ο Δημ. Λούπης στο άρθρο του «Η πειρατεία στα οθωμανικά ναυτικά κείμενα, 16ος – 17ος αιώνας», Πρακτικά Μονεμβασίας, Πειρατές και Κουρσάροι ,Αθήνα 2003, 92.” O κ. Κουτελάκης συνεχίζει « Φυσικά δεν σκέφθηκαν τη lingua Franca των ναυτικών που κατ’ αντιστοιχία με το tres long για τον μακρύ Υμηττό, μας προσφέρει το κλειδί στη λύση και για το Μελτέμι, λέξη δηλωτική του κακού καιρού που επικρατεί κατακαλόκαιρο στο Αιγαίο, δηλαδή Mal-tem(ps).
Την καλοκαιριάτικη κακοκαιρία στο Αιγαίο βεβαίως την είχαν αντιληφθεί και οι Τούρκοι, γι’ αυτό και στο βιβλίο ναυσιπλοΐας του Τούρκου ναύαρχου – πειρατή Piri Reis (1521) τα νησιά μας αποκαλούνται «νησιά της Άσπρης θάλασσας » (Ρiri Reis, Κουτελάκης, Κάρπαθος, 367-375. Του ιδίου, Νίσυρος, 111 -128), δηλαδή της κυματώδους και αφρισμένης” . Με το θέμα της πηγής της προέλευσης της λέξης μελτέμι ασχολείται και ο συνάδελφος Μετεωρολόγος Δημήτρης Ζιακόπουλος, ο οποίος στο προσωπικό του ιστολόγιο αναφέρει ότι «οι Τούρκοι ως λαός ασχολήθηκαν περισσότερο με την επίδραση του ανέμου στη γεωργική παραγωγή και γι’ αυτό τον λόγο το μελτέμι πήρε ονομασίες σχετικές με την παραγωγή φρούτων , όπως αρχικά το «κιράζ μελτέμ» (κερασιού) , αργότερα το «καβούν μελτέμ» (πεπονιού) και τέλος το «ουζούμ μελτέμ» (σταφυλιού) στα τέλη Αυγούστου, όταν αρχίζει να ετοιμάζεται η παραγωγή του σταφυλιού».
<a href=”https://adserver.adtech.de/adlink/3.0/1370/5924106/0/170/ADTECH;loc=300;key=key1+key2+key3+key4″ target=”_blank”><img src=”https://adserver.adtech.de/adserv/3.0/1370/5924106/0/170/ADTECH;loc=300;key=key1+key2+key3+key4″ border=”0″ width=”300″ height=”250″></a>
Αυτά τα μελτέμια που που στην ελληνική ναυτική δημώδη ονομασία ονομάζουμε στην Άνδρο αλλά και σε άλλα νησιά « Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια» δηλαδή τα τελευταία μελτέμια που πνέουν κυρίως στις Κυκλάδες και τα οποία εμφανίζονται ως “Μέσης” λαμπρός, δηλαδή Γραίγος φρέσκος. Σε όλα τα Κυκλαδονήσια οι άνεμοι αυτοί πνέουν κατ’ έτος περί τις 29 Αυγούστου, επετείου της μνήμης της αποτομής της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου και Βαπτιστή Ιωάννη και σημειώνεται ότι μόλις «σπάσουν» (κοπάσουν) “Τ΄ άη Γιάννη τα γραιγώλια” ξεκινούν τα “Τ΄ άη Σώστη οι μπονάτσες”.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι εφόσον η ρίζα της λέξης είναι Γαλλική κατά κάποιο τρόπο «επιτρέπεται» ακόμη και σε μας τους Μετεωρολόγους τον ετησία άνεμο να τον αποκαλούμε με την εύηχη λέξη μελτέμι. Άλλωστε ο σεβασμός στην ιστορική αξία δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ονομασία , αλλά στην ουσία της επιστήμης που οι ρίζες της μας ενώνουν ισχυρά με το παρελθόν σε ένα κόσμο που «τα πάντα ρει».
ΥΓ. Αντί επιλόγου κλείνω με ένα «μύθο» όπου το στενό του Καφηρέα μεταμορφώθηκε σε Καβο –Ντόρο , κατά περίεργο τρόπο, αφού τίποτα δεν αποδεικνύει την παρουσία χρυσού (!), αν μεταφράσουμε στα ελληνικά την μεταγραφή της ιταλικής αυτής λέξης (d’oro). Πολλοί υποθέτουν για τον χρυσό που βρίσκεται στα ναυάγια, ενώ ο Κώστας Σκανδαλίδης (Σκανδαλίδης, 1997) σημειώνει για την ονομασία του συγκεκριμένου ακρωτηρίου, η οποία μέχρι σήμερα έτσι εκφέρεται, ότι προήλθε «επειδή φαίνεται να χρυσίζει κατά την ανατολή του ηλίου».
Παρακάτω όμως γράφει το αυτονόητο ότι « οι Βυζαντινοί τον ονόμαζαν ξυλοφάγο, για τα πολλά ναυάγια που είχαν γίνει εκεί». Πράγματι, όσοι και σήμερα ταξιδεύουμε είτε κατερχόμενοι από το βόρειο Αιγαίο, είτε διαπλέουμε τον δίαυλο από την Άνδρο προς Ραφήνα και αντιστρόφως, ακόμα και με τα σύγχρονα πλοία, αισθανόμαστε για τα καλά τη δύναμη των ρευμάτων του έστω κι αν επικρατεί καλοκαιρία.
Πολύ δε περισσότερο το χειμώνα ή κατά την περίοδο των μελτεμιών. Αυτό είναι δεδομένο που δε μπορεί να αλλάξει ποτέ. Το να διέλθει λοιπόν σώο και αβλαβές ένα πλοίο της εποχής του Μεσαίωνα από αυτό το ακρωτήρι, ήταν μια σκληρή δοκιμασία. Και νομίζω ότι ακριβώς αυτό απέδιδε στη γλώσσα των Ιταλών ναυτίλων από την εποχή των προνομίων τους η λέξη που σηματοδοτούσε τον Καφηρέα ως C. Duro= σκληρό, δυσκολοπέραστο ακρωτήρι! Με την αντιγραφή από χάρτη σε χάρτη το u κλείστηκε και μετατράπηκε σε o , κι έτσι προέκυψε το Doro , το οποίο δεν έχει ασφαλώς καμιά απολύτως σχέση με το d ’ oro ( = από χρυσό).
2009
Νεοέλληνες
Οι Νεοέλληνες δεν κατασκευάζουν τον κόσμο, ούτε καν την ίδια τη χώρα τους. Δεν ξέρουν να «φτιάχνουν». Οι άνθρωποι της χώρας αυτής κοπιάζουν αλλά δεν παράγουν έργο. Μεγάλα έργα της σκέψης ή της επιστήμης, της τεχνικής ή της τέχνης δεν βλέπουν το φως της ημέρας. Ο όρος δυνατότητα, χάνοντας την πρωταρχική του σημασία (αυτού που καθιστά δυνατή την επίκαιρη πραγμάτωσή του), κατέληξε να σημαίνει τον ευσεβή πόθο.
Κώστας Αξελός
out of the box.
Το 1744 δυο πρεσβυτεριανοί κληρικοί στη Σκωτία ο Αλεξάντερ Γουέμπστερ και ο Ρόμπερτ Γουάλας αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα ταμείο ασφάλισης που θα έδινε συντάξεις για τις χήρες και τα ορφανά των κληρικών.
Πρότειναν κάθε ιερέας να καταβάλει ένα μικρό τμήμα του μισθού του στο ταμείο το οποίο θα επένδυε αυτά τα χρήματα. Αν κάποιος ιερέας πέθανε η χήρα του θα έπαιρνε μερίσματα από τα κέρδη του ταμείου.
Αυτό θα της επέτρεπε να ζήσει άνετα για το υπόλοιπο της ζωής της. Αλλά για να προσδιοριστεί πόσο θα έπρεπε να πληρώσουν οι ιερείς στο ταμείο ώστε να έχει αρκετά χρήματα για να καλύπτει τις υποχρεώσεις του, ο Γουεμπστερ και Γουάλας έπρεπε να μπορούν να προβλέψουν πόσοι ιερείς θα πεθαίνουν κάθε χρόνο, πόσες χήρες και ορφανά θα άφηναν,και πόσα χρόνια παραπάνω από τους συζύγους τους θα ζούσαν οι χήρες.
Προσέξτε τι δεν έκαναν οι δυο κληρικοί. Δεν προσευχήθηκαν στο θεό να τους αποκαλύψει την απάντηση ούτε την αναζήτησαν στην Αγία Γραφή ή στα έργα των αρχαίων θεολόγων. Σκωτσέζοι καθώς ήταν, ήταν πρακτικοί άνθρωποι. Έτσι ήρθαν σε επαφή με έναν καθηγητή μαθηματικών από το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου τον Κόλιν Μακλοριν. Οι τρεις τους συγκέντρωσαν στοιχεία σχετικά με την ηλικία στην οποία πεθαίνουν οι άνθρωποι και τα χρησιμοποίησαν για να υπολογίσουν πόσοι ιερείς ήταν πιθανό να αποδημήσουν εις Κύριον σε μια οποιαδήποτε χρονιά.
Η δουλειά τους που βασίστηκε σε διάφορες πρόσφατες καινοτομίες στα πεδία της στατιστικής και των πιθανοτήτων. Μία από αυτές ήταν ο νόμος των μεγάλων αριθμών του Γιάκομπ Μπερνούλι. Ο Μπερνούλι είχε κωδικοποιήσει την αρχή ότι, ενώ μπορεί να ήταν δύσκολο να προβλεφθεί με ακρίβεια ένα μεμονωμένο γεγονός όπως ο θάνατος ενός συγκεκριμένου ατόμου ήταν εφικτό να προβλεφθεί με μεγάλη ακρίβεια το μέσο αποτέλεσμα πολλών παρόμοιων γεγονότων.
Δηλαδή ενώ ο Mακλόριν δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει μαθηματικά για να προβλέψει αν Γουέμπστερ και ο Γουάλας θα πέθαιναν τον επόμενο χρόνο θα μπορούσε εφόσον είχε αρκετά δεδομένα να πει στον Γουέμπστερ και στο Γουάλας πόσοι πρεσβυτεριανοί ιερείς στην Σκωτία θα πέθαινα σχεδόν σίγουρα τον επόμενο χρόνο.
Ευτυχώς υπήρχαν ήδη έτοιμα δεδομένα που μπορούσα να χρησιμοποιήσουν. Οι πίνακες για εμπειρογνώμονες ασφαλίσεων που είχε δημοσιεύσει πριν 50 χρόνια ο Έντμουντ Χάλεϊ αποδείχτηκαν ιδιαίτερα χρήσιμοι. Ο Χάλεϊ είχε ανακαλύψει τα μητρώα από 1238 γεννήσεις και 1174 θανάτους τα οποία είχε πάρει από την πόλη Μπρεσλάου της Γερμανίας.
Οι πίνακες του Χάλεϊ επέτρεπαν να βγει το συμπέρασμα ότι για παράδειγμα ένα άτομο 20 ετών είχε πιθανότητες 1:100 να πεθάνει σε μια δεδομένη χρόνια αλλά ένα άτομο 50 ετών είχε πιθανότητες 1:39.
Με την επεξεργασία των αριθμών οι Γουέμπστερ και Γουάλας κατέληξαν ότι κατά μέσο όρο σε κάθε δεδομένη στιγμή θα υπήρχαν εν ζωή 930 ιερείς και ότι κάθε χρόνο θα πέθαναν κατά μέσο όρο 27, από τους οποίους οι 18 θα άφηναν πίσω μία χήρα, 5 από κείνους που δεν θα άφηναν χήρα θα αφήναν ωστόσο ορφανά και 2 από κείνους με χήρα θα είχαν επίσης παιδιά από προηγούμενο γάμο τα οποία δεν θα είχαν φτάσει ακόμη στην ηλικία των 16 ετών. Υπολόγισαν επιπλέον πόσος χρόνος ήταν πιθανό να περάσει μέχρι το θάνατο ή το νέο γάμο της χήρας (και στις δύο περιπτώσεις η καταβολή της σύνταξης θα διακοπτόταν ). Υπολογισμοί αυτή επέτρεψε στον Γουέμπστερ και τον Γουάλας να καθορίσουν πόσα χρήματα έπρεπε να πληρώνουν οι ιερείς που θα συμμετείχαν στο ταμείο για να εξασφαλίσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Καταβάλλοντας δύο λίρες, 12 σελίνια και 2 πένες τον χρόνο ο ιερέας θα μπορούσε να εξασφαλίσει ότι η χήρα θα έπαιρνε τουλάχιστον 10 £ το χρόνο πόσο όχι αμελητέο εκείνη την εποχή. Αν πίστευε ότι αυτά δεν ήταν αρκετά θα μπορούσε να επιλέξει να πληρώνει περισσότερα μέχρι τις 6 λίρες ,11 σελίνια και 3 πένες το χρόνο ποσό που θα εξασφάλιζε στη χήρα του το ακόμη πιο σοβαρό ποσό των 25 £ το χρόνο .
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους το 1765 το ταμείο πρόνοιας για τις χήρες και τα ορφανά τ θα είχε συνολικό κεφάλαιο 58.347 λίρες. Οι υπολογισμοί τους αποδείχτηκαν εκπληκτικά ακριβείς. Όταν έφτασε εκείνη η χρονιά το κεφάλαιο του ταμείου ήτανε 58.347 £ μόλις 1 £ λιγότερο από την πρόβλεψη τους!! Αυτό ήταν καλύτερο και από τις προφητείες του Αββακούμ, του Ιερεμία ή του Αγίου Ιωάννη. Σήμερα το ταμείο των Γουέμπστερ και Γουάλας που είναι γνωστό απλώς με την επωνυμία Σκωτσέζες χήρες είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες συνταξιοδότησης και ασφάλισης στον κόσμο. Με Κεφάλαια που ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια £ δεν ασφαλίζει μόνο Σκωτσέζες χήρες αλλά οποιονδήποτε θέλει να αγοράσει τα ασφαλιστικά του συμβόλαια.
Υπολογισμοί πιθανοτήτων σαν αυτούς που χρησιμοποίησαν οι δυο σκωτσέζοι ιερείς έγιναν το θεμέλιο της αναλογιστικής επιστήμης που είναι αποφασιστικής σημασίας για το συνταξιοδοτικά συστήματά ιδιωτικά η δημόσια.
πηγή: απόσπασμα από το βιβλίο SAPIENS, μια σύντομη ιστορία του ανθρώπου του Harari, εκδόσεις Αλεξάνδρεια.
Το φοροκυνηγητό γέμισε τα κρατικά ταμεία
Επιπλέον έσοδα ΦΠΑ 393 εκατ.
«Μαξιλάρι» ασφαλείας στις εισπράξεις ΦΠΑ το πρώτο πεντάμηνο του έτους φαίνεται να έχει δημιουργήσει το μπαράζ προληπτικών ελέγχων στους οποίους επιδόθηκε η ΑΑΔΕ το πεντάμηνο Ιανουαρίου- Μαΐου σε συνδυασμό με την έστω και περιορισμένη αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Στο πεντάμηνο ο μηχανισμός της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων διενήργησε περισσότερους από 11.500 προληπτικούς ελέγχους για την έκδοση αποδείξεων σε όλη την Ελλάδα, πρωτοτυπώντας με την επιχείρησης «Μπετόν Αρμέ» στις Κυκλάδες με ελέγχους σε οικοδομικές επιχειρήσεις κατά την περίοδο των επισκευών πριν την τουριστική σεζόν και «αλατίζοντας» τον Salt Bae στη Μύκονο με λουκέτο, λίγες μέρες μετά τα εγκαίνια του φημισμένου εστιατορίου του.
Αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες φωτογραφίζουν την προληπτική αυτή δράση του ελεγκτικού μηχανισμού, ως κύριο υπεύθυνο για τις καθαρές υπερεισπράξεις 393 εκατ. ευρώ από ΦΠΑ στο πεντάμηνο, χωρίς βέβαια να μπορούν να προδιαγράψουν συνέχιση των υπερ-επιδόσεων τους επόμενους μήνες. Ήδη από τα τέλη Μαΐου, εφαρμόστηκαν οι μετατάξεις προϊόντων και υπηρεσιών από υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ σε χαμηλότερους με συνολικό προβλεπόμενο κόστος για τον προϋπολογισμό 440 εκατ. ευρώ σε εξαμηνιαία βάση.
Αν όμως οι έλεγχοι πράγματι αποδίδουν τόσο, το πεδίο των προκλήσεων μετά και τις εκλογές είναι τεράστιο.
Τα αναλυτικά στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών δείχνουν ότι στο πεντάμηνο οι εισπράξεις ΦΠΑ, πλην καυσίμων και καπνικών, έφτασαν στα 6,412 δισ. ευρώ, υπερβαίνοντας κατά 664 εκατ. ευρώ το στόχο. Από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθούν τα 271,6 εκατ. ευρώ από τον ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στη σύμβαση παραχώρησης του «Ελευθέριος Βενιζέλος», προκειμένου να φανεί η «καθαρή» υπέρβαση. Ανέρχεται σε 392,4 εκατ. ευρώ, με τις εισπράξεις ΦΠΑ να είναι αυξημένες κατά 406,4 εκατ. ευρώ σε σχέση με πέρυσι.
Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών έδειξαν καθαρά έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό 20,186 δισ. ευρώ στο πεντάμηνο με υπέρβαση 2,546 δις ευρώ (14,4%) σε σχέση με το στόχο ενώ τα συνολικά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού με υπέρβαση 2,7 δις ευρώ ανήλθαν σε 21,933 δις ευρώ.
Το Ταχύτερο Τρακτέρ στο κόσμο !
Η ομάδα F1 της Williams βοηθά την JCB να γράψει ένα νέο ρεκόρ ταχύτητας για τρακτέρ πετυχαίνοντας 166,7 χλμ.
Πριν από ένα χρόνο η εκπομπή αυτοκινήτου Top Gear, πέτυχε Παγκόσμιο Ρεκόρ ταχύτητας (140,44 χιλιόμετρα) στο χώρο Bruntingthorpe, ένα πρώην στρατιωτικό αεροδρόμιο κοντά στο Leicestershire, της Βρετανίας. Μετά από 15 μήνες, ένα νέο ρεκόρ σημαντικά ταχύτερο από το προηγούμενο «γράφτηκε». Αυτή τη φορά η JCB δημιούργησε ένα διαφορετικό τρακτέρ Fastrac 8000 με την βοήθεια της ομάδας της Williams από την F1.
Πρώτα από όλα το ρεκόρ των 166,72 χλμ στο αεροδρόμιο Yorkshire Elvington, πέτυχε ο Guy Martin, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα ταχύτητας μοτοσυκλετών της Βρετανίας και παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών. Η προσπάθεια κινηματογραφήθηκε και θα παρουσιαστεί αργότερα μέσα στην χρονιά από το Channel4. «Ήταν μία υπέροχη ημέρα με την JCB στο Elvington. Το τρακτέρ ήταν σταθερό και μου ενέπνεε ασφάλεια καθώς κάναμε την προσπάθεια μας» δήλωσε ο Martin.
Όσο αφορά το… τρακτέρ, πρόκειται για το μοντέλο Fastrac 8000 με κινητήρα 7.200 κ.εκ. diesel με απόδοση 1000 ίππων και 2.500 Nm ροπής. Οι μετατροπές του κρατήθηκαν μυστικές και μόνο το κιβώτιο ταχυτήτων αποκαλύφθηκε, πως δεν ήταν το standard CVT από το όχημα παραγωγής αλλά ένα εξατάχυτο της ZF. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι δουλειά της Williams Advanced Engineering, η οποία δεν είναι άλλη από την Williams Formula 1.
Η εμμονή με τη νεότητα είναι νομίζω ένα πανανθρώπινο φαινόμενο. Το γήρας μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο, για αυτό και γίνεται προσπάθεια από κάθε άνθρωπο στο να αποφευχθεί. Η νεότητα είναι ο πόθος κάθε ανθρώπου, είναι η επιθυμία του ίδιου να ξεπεράσει τη φθαρτή του φύση και να παραμείνει αθάνατος και αιώνιος.
Γ. Δροσίνη
Η αμαρτωλή.
Παπά αν έρθει μια μελαχρινή
να μην την εξομολογήσεις ,
κοντούλα, αφράτη,με γλυκιά φωνή ,
πρόσεξε, μην τυχόν και την αφήσεις
να μεταλάβει η αμαρτωλή!
δεν νήστεψε ούτε μια μέρα το φιλί!
